Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ОБЈАСНУВАЊЕ ЗА СE
Сите сме овде?
Слегуваме!
Не викај!
МАТУРАТА НА АБЕЛ ТРЕМ
"Го снимаш ова? -Да, но...
Тоа не е интервју.
Во случај да заборавам нешто...
Најпрво раскажи ми за себе.
Кој си, со што се занимаваш?"
"Добро.
Се викам Абел Трем.
Имам 18 години.
И...
Би матурирал годинава..."
ВО ПОНЕДЕЛНИК АБЕЛ СФАЌА ДЕКА Е ЗАЉУБЕН
"Здраво."
Ало? -"Сега стана?"
Не, порано.
"Кога почна? Звучиш поспано."
Одредено време учам.
- "Како ти оди?" - Добро.
"Имаш нешто за јадење во фрижидер. Само подгреј го."
Во ред.
"Цмок!" -Чао.
"Семинарска за Втората светска војна"
"Балатон е добро. Би можеле летово. Заедно."
"Те заболе..."
"Не ми одговори."
"Ќе полудам."
"Што учиш?"
"Правам мармалад. Само момент."
"Само повторувам."
Здраво, тато.
Што се случило со фрижидерот?
Како мислиш? -Цела кујна е поплавена.
Си го исклучил?
Да.
Од каде толку вода?
Не знам.
Па, кој знае?
Ти го исклучи?
Да. -Зошто?
Па...
Капеше. Течеше.
Вклучи го пак.
Еве.
Така.
Можеш да одиш.
Теле.
Би можел да добиеш петка по унгарски?
Веројатно.
- Но знаеш... - Не! Нема "но"!
Може сега да преминеме на историја?
Зошто множина? Кој полага матура? Ти или тој?
Има ли прашања за 21-ви век?
Има.
Повели.
Ќе земеме свеж леб, тато.
Утре ќе му треба за ужина.
Мислиш дека ќе го изеде цел за време на испитот?
- Што да правам со стариот леб? - Завиткај го!
Добро, тогаш јас ќе го изедам.
Заборавив што сакав да прашам.
Веќе праша
- дали има прашања за 21-ви век. - Сигурно.
Не те прашав тебе.
Па...
Има едно прашање.
"Како функционира Европскиот парламент во 21-ви век?"
Добро. Еве го.
Кој е унгарски министер за финансии?
Варга. -Двајца се!
Те молам. -Михали Варга.
Така е, Миши Варга.
Високиот, слабиот и згодниот со очила.
Се надевам дека нема да морам да ги препознавам.
Знаеш ли која била Челичната лејди? Маргарет Тачер?
Претседателка на Англија.
Не, претседателот живее во Белата куќа.
Таа беше британска премиерка.
Туку, кој е претседател на САД?
Бајден. -Така е, вујко Бајден.
Кој е претседател на Франција?
Емануел Макрон. -Точно.
Сега едно тешко.
Фон дер Лајен. -Урсула?
Претседателка на Европската комисија.
Добро. -Понатаму...
Како се вика онаа жена
која го напиша извештајот за Унгарија? Најголема непријателка.
Како се вика?
Кој извештај?
- Русокоса, со кадрава коса... - Се вика како мајка ти.
Јудит...
Сар...
Саргентини.
Така е.
Уште едно тешко. -Не малтретирај го.
Многу е тешко. Ни ти нема да знаеш.
Здраво.
"Се спремам да легнам. Многу сум уморна."
Како испадна мармаладот?
"Малку премногу." -Мислиш...
Мислиш, премногу си направила?
"Ништо не знам, а утре..."
Многу смешно.
"Не се шегувам." -Секако.
Јанка, ти си најпаметната личност што ја знам.
"А како ти оди тебе?
Ги помина Симболизам и Индустриска револуција?"
Симболизам горе-долу го поминав.
- Индустриска револуција не. - "Абел, те молам! Сериозно!
Научи само три работи.
Името, датумот и настанот се доволни за двојка.
Јакаб нема да те бутне ако ги знаеш тие три работи."
- Ќе ми го покажеш мармаладот? - "Те молам!"
Те молам.
- "Не ми се оди сега во кујна." - Вклучи го Фејстајм.
"Боже, грозно изгледам."
Џина Лолобриџида. -"Која е таа?"
Врска немам.
Така вели татко ми кога мама се жали на изгледот.
"Ќе запишам. Како беше? Џина Лоло..."
Лолобриџида.
"Бестрага! Не! Јанка!
Мораш да учиш. Слушај, Абел, одам.
Три работи, добро?
Запомни три работи.
Цмок!"
Чао.
ВО ПОНЕДЕЛНИК ЃЕРЃ РАЗМИСЛУВА ЗА ВТОРНИК
Кошмар?
Не се сеќавам.
Не сум сигурен ни дали беше лош сон.
Јуцика!
Треба да го разбудиме малиот?
Зошто? Колку е часот? -7:40.
Не треба. Јас се будам во тоа време.
- Добро утро, извинете што доцнам. - Добро утро.
Береши Јене. -Ѓерѓ Трем, добар ден.
- Може ли да биде малку пожолто? - Секако.
Уште малку...
Не, тоа е премногу.
Малку помалку.
Така!
Горе-долу. Така.
Ги бирате боите. Дотаму стигнавте?
- Ја најдовме вистинската боја. - Одлично.
Би сакал да чујам неколку детали за таа куќа.
Каква е таа куќа? Како ја замислувате?
Многу убава куќа.
Има лакови, заоблени линии и камени ѕидови.
Кровот е благо заоблен.
Влезните скали се од камен.
Основата е од камен.
- Внатре има прекрасен камин. - Извинете, колкав е буџетот?
Сто милиони? -Да.
Лево од каминот
прекрасни дрвени скали не водат
до првиот кат.
Засводен излез на балконот
со три стаклени врати.
Секако, и таванот во дневната соба е...
Извинете, може да ве прекинам?
Толку сте конкретен што се чини како да постои таа куќа.
Секако!
Да.
Сте виделе веќе таква куќа? Изградена е?
Да. -Да.
Може да ни покажете фотографија?
Ја немам, на стариот мобилен ми е, но...
Би можел да ви покажам
статија за неа. Еве ја!
Ова е некоја шега?
Не, таму работев.
Го чистев базенот.
- Се заљубив во неа. - Се шегувате?
Не! Имам пари.
Нешто заработив, нешто наследив.
Прекрасна куќа. Ја сонувам.
Сакате да ви изградиме точна реплика од куќата
на министерот за надворешни работи.
Така е.
Мислам дека куќата на г. Сијарто
е надвор на вашиот буџет.
И јас мислам. Моето земјиште е помало.
Затоа мислев...
Може ли да биде помала?
Здраво. -Што има?
- Смири се, учи детето. - Се надевам.
Тукушто разговарав со него. -Добро.
Не грижи се. -Ни треба нешто од продавница?
Најдов многу добра работа.
Во која фирма?
Во Данска. -Данска?
Ќе полудам овде.
Сите во рестораните и продавниците се безобразни.
Се мразиме. Мајка ми е докторка, а се отепува од работа.
- По трамваите има само лудаци... - Смири се, Балаж.
- Ја сретнав Фружи. Бремена е. - Сега ми е јасен твојот испад.
Немаме време за ова.
Ова треба да се скенира.
Што?
Богородице...
Бестрага!
Што е сега ова?
Здраво, тато.
Ти го исклучи фрижидерот?
Не.
Сам се исклучил?
Вклучен ли е воопшто?
Ќе проверам.
Вклучен е. Сега.
Овој фрижидер е за отпад. -Баш!
Знаеш ли колку чини? Демек можеме да си дозволиме еден месечно.
Учеше ли?
Да, но уште ќе учам.
Абел, чекај!
Ти донесов Туро Руди.
Фала.
Бестрага!
Само ти пискај!
Полна си со вода, а ние пролетерите нека јадеме!
Здраво, Ѓури! -Здраво!
Што се чувствува?
Вклучи го аспираторот.
Ќе смрди цела зграда.
Еве, го вклучив.
Како е малиот? Учи?
Се надевам. Во својата соба.
Дај ми го тоа. -Не, дај јас!
- Добро, јас ќе ги исечам доматите. - Не треба, сечам!
Душо, се сакаш сам?
Оди во бањата да се преслечеш.
- Морам да ги закачам алиштата. - Не мораш!
Пржените јајца не се убави кога ќе истинат.
Здраво, мамо. -Здраво.
Како оди? Добро?
Не знам.
Кој многу учи, така се чувствува, но во ред е.
Во ред.
Нема да дојдеш во кревет?
Уживам во тишина.
Што мислиш дека гледаат во овој град?
Тие?
Тоа се пристојни мали Норвежани кои во '70-те
беа полоши од која било социјалистичка држава.
Што мислат?
Мислат дека сме Балканци.
Комунисти.
Возиме Трабанти.
Евтина работна сила, идиоти.
Можеби сега стигнале. Тукушто слетале.
Тогаш уште не го виделе градот.
Им завидувам.
Ќе дојдат до крајот од улицата на Месоли, ќе свртат лево...
Неколку чекори до плоштадот Гелерт
и ќе го здогледаат осветлениот Мост на слободата.
Цел прекрасен град.
Ако оној идиот од градоначалник и тоа не ни го зафркне.
Баш сакав да ти кажам дека убаво се изразуваш.
Но во се мораш да ја вовлечеш политиката.
- Престани малку. - Но се се сведува на тоа.
Наскоро ќе паднат цели држави.
Државата не може да падне, Ѓерѓ.
Лежи на земја. Тие се земјата.
Одам внатре.
Само да преживееме утре.
ЕДЕН ОД ЈАКАБОВИТЕ ПОНЕДЕЛНИЦИ
Пети! Извинете. Пети!
Во ред е. -Се извинувам.
Дојди, Пети. Одиме дома.
Дорка!
Чекај, чекај!
Што е?
- Ти реков дека денеска ми треба колата. - Си рекол? Кога?
Имам интервју со Харгитари, ти реков.
Па?
Му ветив на Магиш дека ќе му ги одведам работите.
Кој е Магиш? -Снимател.
Навистина ми треба колата.
Сакаш децата и јас да излеземе од кола и да одиме со автобус?
Срање, ти реков. Разговаравме за тоа.
Нема ни да се трудам.
За тебе организацијата е шпанско село.
Јоана ќе задоцни. Тео веќе доцни.
Ќе те извадам од другата страна.
Сакаш да нарачам такси? -Немој!
- Кога завршуваш со интервјуто? - Околу 17 ч.
Тоа не ни одговара.
Тео има музичко до 16:45.
Јоана е на пливање до 17 ч. Во другиот округ.
Дојди, тато ќе дојде по тебе.
Што е ова? Некаква одмазда?
"Одмазда"? Мораме да ги собереме децата.
Треба да го уфрлиш тоа во својот ебен распоред, г. професоре по историја.
Извини.
Навистина мислев дека сум ти кажал.
Извини што пцујам.
Искажи се. -Добро, чао.
Боже, што правиш овде? -Здраво.
Чистам според упатствата на директорот.
Ти реков да се ослободиш од тоа ѓубре.
Нема.
Молерите доаѓаат задутре.
И онака имаме дигитални карти, компјутери и проектори.
Кој се уште воопшто користи карти од хартија? Фали море!
Никој, но убави се.
Бојадисувањето нема многу да помогне.
Ѕидот е влажен над прозорецот.
Гајле ми е, не дојдов поради тоа. Слушај!
Клари е бремена. -Навистина?
- Треба да се породи во септември. - Супер.
Ни јас не забележав.
Од септември ќе преземеш и други класови.
Други класови? -Аха.
Бестрага.
Одлично! Еден, два, три и...
- Добро утро, Балаж. - Добро утро, професоре.
Добро утро, професоре.
Добро утро, Јанка.
Ја донесе назад?
Да. Не успеав да ја довршам, но ми се допадна.
Правеше ли белешки?
Не, само.... Не.
Штета.
Професоре, сакам да сум со вас.
Молам? -Сакам да сум со вас.
Не ми е гајле за разликата во години.
Не може да не раздвојат 19 години.
Не раздвојуваат општествените норми
и тоа не е нормално! Едноставно знам.
Истото го чувствувам откако ве здогледав пред четири години.
Никогаш кон никој не сум имала такви чувства.
Леле.
Знаеш...
Фала ти што ми кажа. Ги почитувам твоите чувства, Јанка.
Но не се работи само за разлика од 19 години.
Туку? -Врска е однос меѓу двајца луѓе.
Колку што сфаќам, јас би требало да бидам еден од нив.
Јас имам жена и две деца.
Ние сме семејство, знаеш.
Можеби... Немојте погрешно да ме сфатите зашто сите во школо ве сакаат,
но тоа што имате семејство...
Не беа на серенадата, на матурската вечер, на приредбата...
Зошто? Не гледам каква е поврзаноста.
Некои мислат дека сте геј.
Јас знам дека не сте.
Нека мислат што сакаат. Никогаш не ми било важно.
Постојат наставници кои го мешаат приватното и деловното.
Јас не сум еден од нив и останувам при тоа. Сосема.
Добро, но...
Не сум ви привлечна?
Не.
Не сакам да те повредам.
Те сметам за умна, интелигентна млада девојка.
Не можам да те гледам како жена.
Жал ми е.
Сфаќам.
Во ред.
Тука сум, извинете... -Здраво.
- Не можев да најдам паркинг. - Нема гајле.
Ме нервира овој одвратен статив.
Разговаравме, но сфатив дека мораме да те почекаме.
Дали е вознемирен?
Не, но ужасно е жешко.
Добар ден.
- Јас сум Јакаб Мар. - Значи, ние сме разговарале.
Благодарам што дојдовте. -Доцните.
Се извинувам.
Ќе ви дадам совет зашто уште сте многу млад.
Кога доцните,
извинете се, а потоа претставете се.
- Се извинувам, имате право. - Јас сум стар,
но будалесто е да се мисли дека моето време не е скапоцено.
Знам и уште еднаш се извинувам. Само момент.
Да?
Зошто не сте барале финансирање? Може да разговараме со Фриѓеш.
Тоа би го сакал со овој документарен серијал.
Зошто ви е важно тоа?
- Ви кажав преку телефон. - Но сега разговараме очи во очи.
Сфаќам.
Предавам во гимназијата Ѕида.
Сакам учениците да ја чујат приказната од некој кој бил таму.
- Сакам да научат што навистина... - Во ред.
Утре ќе го интервјуираме Јанош Цинкот.
Јанчи? -Да.
- Еднаш го посети нашето школо. - Добро, да го завршиме тоа.
Се наоѓаме на плоштадот Сена.
Доаѓате ли често овде, кај што сте се бореле против советските тенкови?
Не, веќе долго живеам во Гед.
Ако ве интересираат моите сеќавања, можам да ви кажам
дека јасно се сеќавам на се.
Сте учествувале ли во востанието 23-ти октомври 1956 година
или подоцна сте им се придружиле на демонстрантите?
Вистинското прашање гласи:
"Во кој момент од нашиот интелектуален развој сме стигнале
до моментот кога сме рекле 'не'."
- Во тој случај... - Да. Извинете, но...
Важно е да се спомнат
различните фази од револуцијата и востанието.
Не било организирано потполно свесно,
но би било успешно
додека советските сили не ја нападнале Унгарија.
Би било добро да не запознаете со деталите.
Ако ве интересира тоа...
Вечерав кнедли со сливи.
Се сеќавам на вкусот.
Тоа било на 23-ти?
На 24-ти октомври
не можев да спијам,
па им се придружив на јунаците на плоштадот Сена.
24-ти? -Да.
Навечер на 24-ти?
Мило дете... Да!
Сфаќам. А потоа?
Потоа го избуткавме вагонот од станицата Дели.
Го користевме како барикада. И во тоа учествував.
Сето тоа било на 24-ти?
На 25-ти! Како би било тоа на 24-ти?
Истрели во парламентот, радио... Уште немаше стратегија.
Извинете.
Колку што знам јас, базата на плоштадот Сена е поставена на 26-ти.
Навистина? Си бил таму?
Барикада, односно вагон добуткан е дури на 27.
Ако си таков стручњак за историја, што сакаш?
- Само сакам да ја сфатам низата. - Завршивме.
Навистина претера! -Се извинувам.
Ме молеше да дојдам овде!
Потоа задоцни!
А сега ми мудруваш!
Не сакав да мудрувам. Се извинувам. -Еби се!
Се извинувам.
Завршивме?
Да.
Тато?
Тато!
Бестрага!
Се истури нешто? -Се разбира.
Жал ми е. -Во ред е.
Срање.
- Добро е, само вода. - Може да ми дадеш пет минути?
Пушти ме да работам пет минути. -Еве.
Да го оставиме тато на мира, работи.
Ја напиша задачата? -Да.
Во ред.
'Никој друг немал проблеми со него и...
Мислам дека тоа е и поради татко ми. Не знам."
Во ред.
- "Беше во ред? - Одлично, навистина.
Исклучи? -Баш сум глупава."
ВТОРНИК: АБЕЛ ВО ДИВИНАТА
Бори тукушто излезе, јас сум следна.
Нема ништо да ми зборуваш?
- Што сакаш да кажам? - Нешто да ми ги свртиш мислите.
Добро.
Имам нови чевли.
Мама ми ги купи пред неколку дена. Без мене.
Изгледаат кул. -Грозни се.
Имам плускавци на петите.
И изгледам како адвокат во нив.
Адвокат?
Се плашиш дека некако ќе те доживуваат?
Да. Не го сакам тоа.
Сакам да бидам мало лице.
Што?
Стих од една рап песна.
Јанка Сабади.
Среќно.
Трем Абел.
Абел!
Фала.
Добро утро. -Добро утро.
Која е темата?
Број... Број шест.
"Индустриска револуција во современо доба."
Извинете, но јас...
Не знам.
Сигурен си, Абел?
Сигурен си? -Мислам.
Сакаш да одбереш друга тема?
Да.
Повели,
но во тој случај не можеш да добиеш оцена поголема од тројка.
Во ред?
Абел...
Индустриска револуција. Го знаеш тоа.
Број три.
Јулиј Цезар.
Во ред. Седни и подготви ги белешките.
Фала. -Фала.
Јанка Сабади.
Мојата тема е Доба на откритија.
Доба на откритија се однесува на периодот од 15-ти до 17-ти век.
Врежано е верувањето
дека Кристофер Колумбо прв стигнал на островот Хиспањол
на 12-ти октомври 1492, но Португалците веќе...
Сопствениците на плантажи се однесувале кон црнчињата како кон играчки.
Одлично усно изложување. Одлично!
Колега, одлично беше!
Се гордеам со тебе, Јанка.
Фала ти на ова искуство.
Немој да плачеш.
Прекрасно беше, навистина.
Трем Абел!
Која тема ја имаш?
Јулиј Цезар.
Нема да оди?
Сакаш чаша вода?
Абел...
Погледни ме.
Само опушти се.
Длабоко вдиши, смири се и почни.
За кој период зборуваме?
Сакаш карта?
Нешто не е во ред, Абел?
Абел...
Зошто носиш значка со унгарско знаме?
Здраво!
Здраво, мамо. -Да чујам!
Добив петка по историја на уметност.
Четворка по унгарски.
Но историја...
Да?
Помина ли?
Не.
Се извинувам, ќе седнете?
Не треба, само ти седи.
Гледам дека си бил на матура.
Барем уште има патриоти.
Здраво, тато.
Веќе стигна.
Да.
Сине, објасни ми што се случило.
Паднав. -Знам.
Мама ми кажа.
Не ми се јави. -Ни неа.
Само... Таа е последната која...
Тоа не ми е важно.
Можеш да ми објасниш што се случило на испитот по историја?
Зборувај! Или мачка ти го изела јазикот?
Падна на матурата!
Знаеш кој паѓа на матура?
Прво извлеков
Индустриска револуција.
Добро, Индустриска револуција. И?
Тоа е една од темите кои...
Не дека не знаев, само...
Малку се исплашив и...
Реков дека повеќе би сакал друга тема.
Но тогаш тоа е за тројка.
Сине, ти не си нормален.
Сам себе си го упропасти животот.
Можеби не требаше...
Седеа таму пред мене.
Се исплашив, ако не знам ништо...
Не ми се верува!
Која беше другата тема?
Друга индустриска револуција или што? -Не...
Јулиј Цезар и...
"Јулиј Цезар и..." -И...
Дури не се сеќаваш ни на прашањата, сине!
Лебдиш овде?
Се чини дека не сме ти попувале доволно.
Знаеш ли кој паднал на матура во ова семејство?
Никој.
Навистина го мислам тоа. Никој.
Дури и она твое будалесто внуче положи некако.
Каков срам!
Претпоставувам дека ни за Јулиј Цезар ништо не си знаел.
Ни тоа не си го знаел?
Ни тоа не си го знаел. -Да...
Да, но... -Но што?
Си одлучил да станеш ѓубреџија? Повели.
Собирај ѓубре додека не цркнеш!
Не беше таму, тато. -Не?
Го поминав усниот испит како и сите во ова семејство!
Но не беше таму, тато!
Шест месеци не ми дава мир.
Од вашата караница на родителскиот состанок!
Никогаш не ми се допаѓаше тој дрвен серко.
Каква е оваа глупост? -Не е глупост.
Добро.
Јулиј Цезар. Ајде, што рече за Јулиј Цезар?
Ни збор зашто ми сереше оној тип!
Јакаб... Ме мрази. Не мрази.
- Ме зеде на пик. - Аха. Затоа си паднал.
Паднав поради ова, тато!
Поради ова!
Му видов на лицето,
"Еве го синот на оној глупав гласач на Фидес."
Ми се смееше поради значката.
За што зборуваш?
- Ја оставив значката на сакото. - Со знаме?
Не си бил таму, тато.
Дури ме праша што кур е тоа.
Што те прашал?
Ме праша
зошто носам значка со знаме.
Морам да одам.
На испит?
Што?
Тоа те прашал на испит? -Да.
Бестрага, како си ја заборавил Индустриската револуција?
Здраво. -Здраво, мамо.
Одам јас. -Чекај малку. Тато ми се јави.
Ми кажа.
Погледни ме.
Погледни ме. Погледни ме во очи!
Точно е тоа?
Она со значката?
Да, морам да одам.
Здраво, луѓе!
Здраво, луѓе! -Здраво!
Здраво, Абел. Бестрага, каде беше?
Дома. Каде е Јанка?
Таму некаде. -Дрво пијана е.
Добро си? -Да, фала.
Здраво! -Здраво.
Лежи таму.
И однесов вода.
Не ја испи, па не знам... -Фала.
Јанка.
Како си? -Добро.
Јанка...
Те сакам.
Подобро ти е сега? -Аха.
Баш штета што не одиш на факс.
Да.
Кога е следниот рок?
Врска немам.
Не си ни погледнал?
Глупаво е што не си ни зинал.
Знам.
Што е најглупаво што си направил во животот?
Најглупаво? Врска немам.
Мате ме викна да храниме галеби на Мостот на Маргарета.
Најглупаво е што се заљубив во Јакаб.
Сигурно е глупаво.
Не одиш?
Не можам, одам на фестивал со сестра ми.
А ти?
На што мислиш?
Најглупава работа. Ти ја започна темата.
Па...
Не знам.
Мислам дека најглупавото нешто уште не сум го направил.
Не си направил...
Одам горе.
Многу сум уморна.
Убаво што ме испрати дома.
И друг пат.
Чао.
Чао, будала.
ВТОРНИК: МОЛЧЕЊАТА НА ЈАКАБ
Јакаб! Заспавме.
Бестрага.
Деца! Разбудете се!
Мама и тато заспаа, морате да побрзате. Може?
Тео! Јојо!
Побрзајте. Мочање, какање, заби.
Јакаб, дај ми путер и салама.
Ќе дадам гас, но уште не сум ги отворил очите.
Ќе ми ја оставиш колата кај школото?
Нема путер.
Вчера купив. На средната полица.
Тука е. -Знаеш каде го чуваме.
Можеш? -Што? Да ја оставам колата?
Тео, белким не си уште во кревет!
Леле.
Денеска е матурата.
Ми треба проклетиот костум.
Какам. -Извини, не знаев.
Пак си ставила премногу вода.
Не ми одговори.
Добро, ќе ти ја оставам колата.
Само земи го клучот. Не сакам да влегувам.
Уште е внатре?
Ќе ми пукне бешиката.
Мочај во када.
Тео, ајде. Немаме време!
Измиј ги забите. Многу доцниме.
Имам прием во 18 ч, не можам да стигнам дома пред 19 ч.
Колку е часот?
Извинете што доцнам.
Добро утро.
Марта.
Извини, добро утро.
Во ред е. -Марси, жал ми е.
Мило ми е што ни се придружи.
Почнуваме!
Мате, се извинувам.
Извини, можеш да почнеш.
Ќе зборувам за блоковската поделба.
Би сакал да почнам од причината. По 1945-та
и крајот на Втората Светска војна, се создал блоковски светски поредок.
Европа е поделена.
Еден дел припаднал на СССР, другиот на САД.
Тоа било економски, да се ограничи бројот на Евреи...
Евреите не можеле да бидат членови на партија.
1941-та укинато е правото на мешани бракови.
Многу мислители се запрашале што би било добро за општеството.
Така се создале низа политички идеологии.
Можеби најголемата е либерализмот кој...
Се темели на слобода
и на рамноправност.
Хм...
Меѓу 15-ти и 19-ти век
околу 20 милиони Афроамериканци транспортирани се во Америка.
Условите биле нехумани,
но сопствениците на плантажи...
Ако ти треба повеќе време, уште пет минути работи на белешките.
Постојат евангелистичка и протестантска црква
кои се развиле од католичката во среден век.
Најпрво го имаме Лутер...
Германец, католички монах.
Отишол во Рим, во Ватикан...
Но таму ја изгубил верата
и затоа напишал...
Кажи ми...
Не можевме да го пуштиме детето?
Не.
Уште можам да ја променам оцената. -Види, Марси...
Пробавме да му помогнеме. Го прашаа што не е во ред, не одговори.
Не користеше извори, ништо.
Ни ја расипува статистиката.
Чао. -Чао.
Еј!
Не забележа дека стигнав дома, нели?
Се исклучив, извини.
Едно прашање, чисто онака. Дали би забележал
нашите деца да ги бркаат со нож?
Или лаптопот да ти го испрска крв?
Пробувам да извлечам нешто од ова.
Харгитај на сите им јавил да не разговараат со мене, па...
Уште едно прашање.
Уште ти се допаѓа мојот газ?
Пијана си?
- Сакам да му се јавиш на Тибор. - Зошто?
Зашто ми рече:
"Дорка, срце, уште имаш цврст газ."
Навистина го кажал тоа?
Од збор до збор. Кретен.
Разговарај со човечки ресурси.
Со човечки ресурси? Добар штос.
Или да се јавам во Одделот за пороци?
И кај психолог.
Одел со жена од човечки ресурси една година.
Би требало да разговараш со некој.
Ти би требало, мој мил Јакаб Мару.
Би требало да му се јавиш на тој дрвен серко и да му кажеш:
"Слушај ваму, Тибор. Ќе добиеш по тиквата
ако и помислиш на нешто просто со жена ми."
Леле.
Навистина го сакаш тоа?
Малкуцка.
Инаку...
1956-та?
Русите пукаат на мали унгарски револуционери?
Како мислиш дека сега ќе добиеш средства за тоа?
Види!
Сега ќе биде Дуду. Дојдете, деца!
КОГА ВТОРНИКОТ НА ЃЕРГ ЌЕ ОТИДЕ БЕСТРАГА
Веќе имаш договор, одлично.
Јас те вработувам,
школувам, се ќе те научам, а ти киднуваш штом почнат срања.
Супер! Кажи ми во што е проблемот.
Во се.
Тоа се глупости, синко.
Слобода. Тоа е твојот проблем.
Знаев дека нема да сфатите. Знаете...
Сакам да напредувам. Да имам чувство дека ова води некаде.
Тогаш оди некаде. Не знам...
Оди во Данска!
Ајде сите во Данска. Сите Унгарци право во Данска.
А кога ќе ни здодее ова, да се спакуваме
и да одиме во Америка!
Кога ќе ни здодее таму, на Мадагаскар. Па на Марс!
Пред шест години кога дојде во мојот уред, си реков:
"Еве посветено дете. Има мадиња."
Секогаш ни треба некој да го мразиме. Мигранти, гееви, наставници.
Или Виктор Орбан и неговите ортаци.
Заљубен си во Фруси, затоа сакаш да одиш во Данска.
Не! Не заминувам затоа туку...
Ми здодеа сево ова!
Знаеш, Балаж...
Татко ми сакал да биде архитект.
Но добил отказ.
Имал благородно потекло, затоа.
Поради својата историја.
Потоа стигнала 1956. Можел да отиде.
Но останал овде.
Заминувањето би било како пораз.
Добил семејство, нас.
Потоа работел по градилишта. Со диплома!
Носел вар.
Градел социјализам со голи раце.
Иако тогаш уште не си бил роден, го градел за тебе, будало.
Подоцна работел на обнова на Мостот на слободата.
Можеби никогаш нема да ја дознаеме вистината.
Наводно испил премногу и паднал.
Умрел за време на обновата на Мостот на слободата.
Оттогаш...
Се гордеам со него зашто останал овде.
Затоа кога некој хипстер ќе ми ја спомне Данска...
Ми текнува на татко ми.
Има ли информации?
Добро, ќе причекаме.
Здраво.
Разбирам.
Разбирам, г. Ѓури, но...
Истовремено,
мајка ми
спасува животи за смешна плата.
Да отишла надвор, или јас, три пати повеќе би заработувале.
Значи, се работи за пари! Сакаш покачување?
Не сакам покачување! Сакам да одам!
Нема да ми биде лесно
да ја оставам мајка ми.
Па? Излегол ли?
Како поминал? Кажи ми!
Кажи ми веќе еднаш!
Паднал?
Добро, ќе разговараме кога ќе дојдеме дома.
Што кур не чини?
Тато?
Веќе си дома?
Притисокот е совршен.
Легнете, ве молам.
Моите чевли.
Не морате да се собувате.
Само раскопчајте ја кошулата.
Слушам кликање.
Чувствувам притисок
овде пониско
и не можам да дишам.
А вртоглавицата...
Но сега сте добро?
Да.
Имам силна главоболка.
Малиот падна.
Абел?
Историја.
Тој професор по историја... Ви зборував за него.
Во најмала рака е...
Кретен.
Вистински кретен.
Им предава холокауст од А до Ш.
Го гледале "Синот на Сол" и ја посетиле "Куќата на теророт".
Навистина мислам...
Никогаш не сум ви зборувал за него?
Оделе во "Куќата на теророт" на изложба за холокауст.
Целата ја погледнале.
Но жртвите на комунизмот не стигнал да ги обработи.
"Тие 40 години не се толку важни."
Го погледнале филмот од '60-те, послушале некоја панк-песна
и тоа е се.
Навистина...
Сигурно сум ви кажувал за тој тип.
Се скарав со него на родителскиот состанок.
- Секогаш има нешто да каже. - Оној што предава во Ѕида?
Да. -Па...
Помислата дека таков...
Сигурно некој млад либерал.
Има едвај 40 години.
Но ова е најважно.
Моето дете носеше значка со знаме...
Значка со знаме?
Остана на сакото.
Ми рече дека затоа паднал.
Го малтретирал поради тоа.
Знам дека Абел не е одличен ученик, но не е глупав.
Дури и го прашал што ќе му е таа значка.
"Што ќе му е?"
И себе ќе си го измерам притисокот.
Бидете малку тивок, Ѓури.
Читав интервју со еден музичар.
Рече: "Ја сакам оваа земја".
Мамичето нивно.
Веќе не смееш да кажеш "татковина".
Тоа стана срамно.
Секојдневно не валкаат.
Белгијците.
Германците, Французите.
Не нарекуваат нацисти,
комунисти, како ќе им прдне.
Унгарци...
Само...
Што ќе биде сега со детето?
- Добровечер. - Добровечер.
Или добар ден.
Улица Игнацио Терек 9, молам.
Благодарам.
До гледање, докторе.
Здраво. -Здраво.
Извинете што пречам, јас сум Ерика Хајнал.
Ана Олих. -Мило ми е.
Малку ми е срам.
Јас сум ви сосетка, живеам долу и слушнав...
Толку се тенки ѕидовите?
Не, прозорецот беше отворен.
Дупката. -Светларникот.
ЕРИКА -ЧЕТВРТОК
Јас сум Ерика Хајнал. Пишувам за Унгарски денови.
Можеби звучи необично,
но го добив вашиот број од вашата фризерка.
Да, завчера сте имале еден патник
кој ви зборувал за еден матурант.
"Момчето со значка со знаме?" -Да.
Знаете ли кој ви го зборувал тоа?
"Како рековте, која сте?"
Ерика Хајнал, работам за Унгарски денови.
"Пишувате статија за тоа? Не сакам да ме спомнувате."
Никако.
Пишувам статија, но ова е приватен разговор.
Не е интервју.
"Сфаќам.
Мислам дека тоа ми го зборуваше докторот.
Го собрав во Ујпешт во улица Кирали.
Тоа му се случило на синот на еден негов пациент.
Можеби."
Благодарам многу.
Извинете на пречките.
"Во ред е." -Пријатен ден.
До гледање. -До гледање.
Ми требаат информации за момчето
кое носело значка со знаме на матурата. Знаете ли...
Супер, тоа сте вие.
Унгарски денови.
Да, фала. Даваме се од себе.
Една статија.
Може ли да ми го повторите неговото име?
Ѓерѓ Трем. А синот?
Абел.
Здраво, Шандор!
Знам дека имаме состанок, но наидов на добра приказна и...
Да.
Ало.
Хм...
Добра е. Слушај, моментално сум зафатена,
ќе ти раскажам подоцна на откривањето на кипот.
Меморијални плочи, добро.
Се гледаме во 15 ч, да.
Има ли некој?
Добар ден. -Добар ден.
Не знам дали сум на вистинското место,
можеби ќе можете да ми помогнете.
Абел Трем оди во ова школо?
Вие сте од полиција?
Не, не, не сум. Не!
Сакам да напишам статија за матурата.
А така.
Ви благодарам на интересот.
Се работи за тоа дека во вакви случаи
одговараме само по писмен пат
зашто исто така
мораме да бараме дозвола од централната канцеларија.
Каква централна канцеларија?
Канцеларија за школство.
Еве го директорот, нему обратете му се.
Добар ден. -Добар ден. Повелете.
Ова е новинарка.
Сака да пишува за матурата.
За жал, не можеме да дадеме изјава без одобрение.
Не знаев.
Секоја изјава на нашиот персонал мора да се одобри.
- За кого пишувате? - За Унгарски денови.
"Унгарски денови."
- Сакам да пишувам за Абел Трем. - Зошто?
Подобро пишувајте како ја обновивме салата.
Носел значка со знаме.
Молам? -Да.
Колку што сфатив, затоа ја паднал матурата.
Будалштина.
Реков, не можам да дадам изјава и не бев таму, па...
- Зарем го снимавте ова? Со мобилен? - Не.
Ова е приватен и неофицијален разговор.
Ако сакате да го користите, ќе морам...
Немојте да го користите, добро? -Да.
Извинете на пречките. -Брзам.
Фала, до гледање!
Многу ми е жал. -Ви благодарам. Така е, како што е.
Ало? Абел, јас сум Ерика Хајнал.
Работам како новинарка и би сакала да прашам дали...
Лош момент?
Здраво, Шандор.
Го пропуштив состанокот.
Извини.
Слушај, да сакав да лажам, ќе јавев дека сум болна!
Еден ученик паднал матура во гимназијата Јено Ѕида
зашто носел значка со знаме!
Што ти значи "И"? Не ти е доволно тоа?
Мораме да објавиме сега, сега се полага матура.
Вечерва или утре изутрина.
Ало? Г. Мар,
јас сум новинарка Ерика Хајнал. Незгоден момент?
Би сакала да објавам статија за матурата по историја на Абел Трем.
Не сакате или не можете?
За Унгарски денови.
Знам дека не можете да дадете, но важно е. Јавноста има право да знае.
Поради значката.
Разбирам и жал ми е.
Ќе ви се јавам подоцна.
Абел?
Здраво. -Здраво.
Јас сум Ерика. Се слушнавме.
Абел. -Фала ти што дојде.
Извини што доцнам, никаков ден.
Нема гајле.
Не чекаше долго? -Не.
Тогаш супер.
Ќе ми дадеш цигара? -Повели.
Што треба за вас? -Здраво.
Мене кафе и чаша вода.
Овде нема пушење.
Пишува. Пепелниците се таму.
Извини, не видов. -Не ми се верува!
Ајде додека не не претепаат.
Ќе понесеш? -Јас не ни нарачав.
Веројатно ги учат тоа некаде. И кај мене се однесуваат така.
Неверојатно, -Кај тебе?
Јас сум од Клуш. -Супер.
Да.
Добро...
Да видиме...
Го снимаш ова? -Да, но...
Тоа не е интервју.
Во случај да сакам да те цитирам.
Да не погрешам. -Во ред.
Најпрво раскажи ми за себе.
Кој си, со што се занимаваш.
Во ред.
Па...
Се викам Абел Трем.
Имам 18 години.
Оваа година полагав матура, што значи дека би...
Како помина останатото? Освен историјата?
Добро.
Добив петка по унгарски.
Супер! -Не, погрешно.
- Петка по историја на уметност. - И тоа е во ред.
Четворка по унгарски и тројка по математика.
Тоа е супер. Мене никогаш не ми одела математика.
Честитам, тоа е супер. -Фала.
Значи, си носел значка?
Да. -Зошто?
Па...
Случајно остана на сакото уште од 15-ти март.
Заборавив да ја извадам.
Гадно.
Што е гадно?
Тоа што...
Татко ми еднаш добил по глава на 15-ти март.
Шлаканица?
Да.
Не се сеќавам баш, бев многу мала кога ми го зборуваше тоа.
Не сум била таму.
Но читав дека тоа често се случувало и во Унгарија.
Во социјализмот. Се во се, гадно.
Зборувај ми за тој професор.
"Предмет: Носел значка со знаме. Прима: сандор ет маѓарнапок.ху"
"Здраво, Шандор!
Во прилог има статија за момче кое носело значка на матурата.
Со нетрпение го чекам твојот одговор. Поздрав, Ерика."
"Кажи ми зошто кашлаш.
Што се случило?
Молчиш? Леле.
Погодив во жица?
Да? Да слушнам."
Добро! -"Олесни си ја душата. Што се случило?"
Значи мама веќе ти кажала.
"Да, но сакам од тебе да чујам."
Да, почнав да пушам.
"Но, зошто?
Знам дека нема поглупаво прашање, но зошто?"
Затоа.
"Каква корист од тоа?
Го уништува гласот, кожата, белите дробови...
Го ослабнува имунитетот. Да продолжам?"
Добро! Нема вечно да пушам, но моментално...
Момент, се јавува мојот...
Ќе го намалам малку звукот.
Ало? Здраво!
"Здраво, Ерика!" -Здраво, Шандор. Значи?
"Статијата е одлична, честитам!"
Навистина? Ти се допаѓа?
"Оди на утрешната насловна.
Како главна приказна."
Тоа е одлично.
Дали е добра или фали нешто?
"Мораме да ја разработиме.
Ми треба наслов и...
Треба малку да се уреди.
Но се на се, многу е добра."
Ако мене ми треба нешто, со задоволство ќе...
"Остави ми мене, ја имам пред себе.
Ти слободно оди да спиеш."
Сигурно? -"Во ред е вака."
Добро, чао.
- Се гледаме утре. - "Благодарам многу.
Утре изутрина. Добра ноќ!"
Добра ноќ, чао!
"Чао!"
"Дали добро чув?
Дали добро чув?"
Да.
"Честитам, ќерко.
Но тоа не значи дека смееш да пушиш."
Добро, добро. -"Честитам!"
Фала ти!
ПЕТОК
Здраво, Ерика.
Слушај...
Овде Абел. -"Здраво, Абел."
Слушај...
- Ја видов статијата и... - "Има некои грешки?"
Не, не, не, само... -"Да..."
Насловот е остар.
"Уредникот го смисли."
Уредникот?
"Да, јас не можев... Да."
Не може да се промени? -"Не.
Тој го одредува насловот, ние ништо не се прашуваме."
"Будимпештански ученик паднал на матура по историја
поради значка со знамето, пишуваат Унгарски денови.
Според весникот, еден ученик на гимназијата Јено Ѕида
полагал матурска носејќи значка со знаме на сакото.
Наставникот го прашал за неа,
а испитната комисија го бутнала.
Потоа им се обратил на Унгарски денови.
Засега ни школото ни наставникот немаат дадено изјава."
Бестрага, како можело да се случи тоа, Јакаб?
Се смееш? Ебено се смееш? Немој!
Врска немаш!
Јас сум тој кој мора да разговара со таткото на детето!
Јас морам да разговарам со него. Јас сум тој кој ќе добие пораки од...
Знаеш од каде ќе ми праќа пораки сега? Јасно дека знаеш!
Нема да се смееш кога тивко ќе те отпуштат.
Нема да ти биде комично. Тогаш нема да се смееш.
Нема да биде смешно, нели?
- Боже мој, Марци! - Не викај ме "Марци"!
Престани со Марци, мајката!
Детето заборавило да ја извади значката.
Не беше тоа политичка ни десничарска порака.
Пишува во таа статија.
Мораме да дадеме изјава. -За што?
Изјава за...
Ич немам врска! Можеби твоето официјално извинување!
Анико! Проба на хорот?
Проба во јуни? За септември?
Анико! Анико! Те молам!
Не ми се верува.
Марта!
Таму беше. Раскажи ни што се случило.
Да, да... Па...
Ја чувствувам вашата енергија, директоре.
Ме напаѓа. Чувствувам.
Свесна сум за тежината на ситуацијата.
Но факт е...
Ученикот носеше значка.
И ученикот...
Тој навистина...
Молчеше.
Ќе не уништи.
А јас сакав
нова столарија.
Магацин за велосипеди!
Излет во Кајзерслаутерн.
Веројатно не сум нормален.
Те молам, утре на никој нема да му биде гајле за тоа.
Што мислите за значката на матура?
Ме натажува кога се омаловажува нашето национално обележје.
Сакам јавно да истакнувам
дека сум Унгарец.
На 15-та март се сеќаваме на Унгарската револуција 1848.
Страшно е да се казнува поради тоа.
Како да му истргнале крст од вратот.
Откако се понесоа така кон него...
Се прашувам дали ќе ги тужи.
Би можел или би требал.
Чувствувам национално единство.
Не сакам и не можам да го кријам тоа.
Тоа за мене значи таа значка.
Се работи за нашата земја и за нашата нација.
Идеално би било политиката да не се меша во образованието,
но тоа очигледно е неминовно.
Не се сите наставници добри.
Нашите млади мораме да ги учиме на патриотизам.
И на вера.
Патриотизмот е клучен за разбирањето на потеклото.
Нашата национална значка,
иронично, токму другата страна провлекува низ кал.
Мислам дека значката не прави вистински Унгарец или патриот.
Ја носев во школо, но веќе не.
Ја ставам на 15-ти март и се гордеам со неа.
Инаку не ја носам зашто мислам дека патриотизмот е некаде во нас.
САБОТА
Да седнеме во сенка, Ѓури.
Таму е.
Каде? -Таму.
Но се е во сенка!
Сакаш сонце или сенка? Кое?
Те молам, тато. Дојдов да уживам на плажа. Ако има сонце, ќе се сончам,
но ми треба и сенка.
Сонце или сенка, не е толку комплицирано!
Проверив. Ќе има сонце од 11:25.
Добро, сонцето стигнува во 11:25.
- Требаше да понесеме чадор... - Со километри сме од проклетиот базен!
- Добро, тогаш овде. - Не вознемирувај се, мила.
Пливав и размислував за она што ми го кажа директорот.
Во случај на посебни околности, како болест...
Прекини, Ѓури!
Матурата може да се повтори.
Тој воопшто не слуша.
Зошто? Што прави?
Бара мртви бубамари.
Не се мртви, само се преправаат.
Одбранбен механизам.
Извинете...
Здраво, луѓе.
Не сакам да пречам...
Само сакам да ви кажам дека...
Со вас сме!
Извинете, се познаваме?
Јас сум татко на Габор Маклари од гимназија.
Абел го знае од школо.
Габор Маклари...
Покриј ги ушите.
Само сакав да ви кажам...
Нека се носат одовде!
Ние сме Унгарци, зарем не?
Што не чини во тоа?
До гледање.
Ало?
Да, јас сум.
Да?
Молам? Извинете, не ве слушам. Каква канцеларија?
Навистина?
Па...
Да... Да!
Многу ви благодарам.
Неверојатно. Немам зборови.
Да, имам диплома.
Аха.
Одлично!
Фала ви од срце.
Здраво, Јанка.
Здраво.
Како беше на фестивалот?
Абел, што се случува?
Што?
Што си замислуваш?
Како мислиш?
Знаеш ли што направи?
Какво е тоа срање дека Јакаб те заебаваше оти не си знаел да гугнеш?
А?
Се е овде, на ебената страница!
"Будимпештански ученик паднал матура по историја поради значка со знаме."
Аман!
- Ме заебаваше. - Поради таа значка?
И затоа.
Од каде ти се тие глупости?
Јакаб сакаше да ти помогне зашто виде дека си кретен.
Извини, но точно е тоа. Не учеше, добро.
Прави што сакаш, ме заболе, но што ти направил?
Ништо не ти направил, има мали деца и сега ќе му средиш отказ?
Како можеш? -Тој кретен постојано сереше по татко ми.
Како серел? -Го викаше глупав поддржувач на Фидес.
Циничен беше. -Што рекол?
Зборуваше зад мој грб.
Ништо не се осмели да ми каже во лице, но чув.
Што рекол? Дека секој гласач на Фидес е будала?
Ебаго! Не глуми светица.
- Знам што мислиш за татко ми. - Зошто е важно што мислам јас?
Не е ебено важно што мислам. Ме интересира
- зошто мораш да го уништиш кутриот... - Ебено си заљубена во Јакаб!
Дури и во сон ти играат очите
зашто мислиш на тој брадест серко.
Што ти е гајле? -Како мислиш?
- Мислиш дека немам ништо со тоа? - Немаш.
- Ми значиш. Тој има 40 години. - Нема што тебе да ти значи!
Зошто не би ми значело?
Не сакам да си имам работа со таква личност. -Баш.
- Многу пати се грижев за тебе. - Баш ми е гајле!
Да не бев јас, некој ќе те изебеше.
Подобро да ме силуваат одошто пријателот да ми е подол гомнар.
Сериозна си?
Мртва сериозна.
Ако не ја кажеш вистината, ќе кажам дека не те познавам.
Здраво. -Здраво.
Децата? -Спијат.
Како тоа?
Се изморија.
Каде бевте?
Знаеш каде?
Веројатно на игралиште.
Зошто не ми кажа дека малиот паднал на матурата?
Кој? Абел Трем?
Те молам. Никогаш не ме прашуваш за работата. -Молам?
Не мислев така. Не зборувам за работата.
Но да, се случува.
Некои паѓаат. За 11 години можеби двајца.
Седни веќе еднаш.
Не сакаш да одиш?
Кога ќе се разбудат децата. Веќе се спакував.
Мокра ми е маицата.
Па?
Навистина не ни гугнал?
Не ми се верува, и ти ме заебаваш за тоа.
Кој те заебава?
Никој. Животот ми е боза.
Ќе добијам отказ.
Елемер Харгитај сака да ме уништи. Но не, никој не ме заебава.
Кому воопшто му требаат моите 188 000 форинти плата.
Ќе се снајдеме. -Баш.
Марија ќе ни помогне. Или мајка ми. -Не, не, не!
Никој нема да ни помогне! Нема да го поднесувам ова.
Колку има вистина во статијата?
Колку? Исто колку и во државните медиуми,
на владините конференции за новинари или на Орбановите говори!
Зошто го праша за значката?
Зошто? Да носеше капа, истото би го прашал!
Не би го прашал единствено да сме во синагога!
Или ако паѓа снег! Би имал право да прашам
- "Какво е тоа ебено време?" - Не викај, ќе ги разбудиш децата.
Не го провоцирав. Прашуваш кога нешто не ти е јасно
или кога е необично!
Но нема шанси да можело да повреди некого твоето прашање.
Што сакаш да кажеш?
Ни кур не гледаш поради твоето его!
Добро.
Сакам да живеам во свет во кој може да се постави такво прашање,
а никој да не се навреди.
Но не живееме во таков свет.
Тоа е твојот внатрешен свет! Твојот затворен свет!
До него никој нема пристап.
Дури ни ние!
Знаеш ли колку е понижувачко ова?
Знаеш ли?
11 години!
Толку ученици имав за 11 години.
Мојот клас! Моите деца!
Сега сите мислат дека сум гомно.
Вретенце...
Игралиште.
Молам? -Беа на игралиштето Вретенце.
Во Вермез?
Трчав во близина.
Знам. Те видов.
Ме виде? Зошто не ми се јави?
Имав мобилен.
Не знам.
Само седев таму.
Те видов како трчиш.
Не беше далеку.
Отприлика така.
Овде сум.
Не, не си.
Ти само поставуваш прашања!
Сите твои прашања болат зашто значат дека не си овде.
"Децата?"
"Спијат?"
"Од што се уморни?"
"Не сакаш да одиш?"
"Има нешто за јадење?"
"Каде е путерот?"
Не знаеш кое дете оди во музичко, кое на пливање!
Зашто не гледаш подалеку од својата ебена омраза и огорченост!
И да, можеби твоето прашање го повредило малиот!
Добровечер. Ми треба Абел.
Добровечер. Уште го нема.
- Добровечер, господине. - Добровечер.
Го бара Абел.
Не е единствен.
Добровечер. Сте пробале да му се јавите?
Немам број. Ја добив вашата адреса од секретарката.
Само сакам да разговарам со него.
Момент, ќе погледнам.
06 30 294 22 17.
Понекогаш не го знам ни својот број, сите тие ПИН-ови и броеви...
Порано се знаев напамет.
Веројатно е исто со датумите.
Извинете, не слушав.
Влезете.
- Не сакам да ви пречам. - Ве молам, влезете.
Можете да му се јавите на Абел од неговата соба.
Ќе се напиете нешто? -Фала, не.
Не се јавува.
Влезете!
- Не сакам да ви пречам, доцна е. - Седнете, почекајте го овде!
Секој миг ќе стигне. -Не ве терам.
Земете штрудла. Домашна е.
Ќе се собујам. -Немојте.
Не! Сакав денес да исчистам, но не стигнав.
И онака се е валкано.
Валкано? Само кажи дека живееме во свињарник.
Јуцика! Исчистив пред три дена.
Кажете ми вие мене...
Кој мислите дека го чисти станот?
Не морате да одговарате, очигледно е.
Имате убав стан.
Многу слики.
Ги наследивме.
Па...
Многумина од нив не можам да ги поднесам.
Но бидејќи ги наследивме...
Како оние онде...
А мене ми вели дека го срамам семејството.
По некое време престанувате да ги забележувате.
Обично гледаме предмети кои ни се во рамнина на очите.
Исто е со куќите. Го гледаме само она во рамнина на очите.
Сигурно нема ништо да се напиете?
Можеби кафе...
Веднаш.
Доста е доцна, но...
Абел ќе полага испит.
Матура? -Да.
Мислите пак? -Не, не.
Канцеларијата за школство одлучила дека се работи за посебни околности.
Повторно ќе полага.
Наредија испитот да биде отворен. Секогаш се отворени,
но никој никогаш не доаѓа.
Не ми се верува.
Тукушто ми се јави директорот.
Директорот, па јасно.
Мило ни е дека Абел може на факултет.
На крајот, во денешно време да се напредува без...
Постои ли нешто што во оваа држава не може да помине?
Сериозно прашувам, г. Трем.
Постои ли нешто што во оваа држава не може да ви помине?
Можете да го почекате надвор, ако сакате.
Тоа е толку неправедно.
Знаете дека е неправедно.
Она што се случи на матурата беше неправедно.
Сите пак нека полагаат. Тоа би било фер.
Вие не сакате Абел да студира?
Му предавав. Знам што знае.
Го испитував усно, ги пишуваше испитите.
Значи паднал зашто вие сте му предавале?
Не. Падна зашто ја здогледав значката
и реков, тука повлекувам црта.
Не тропајте. -Или можеби сум лош наставник.
Ќе полага, крај на приказната. -Тропам.
Тропам...
Не ви кажал? -Што?
Како со омраза гледав во значката или што напишаа.
Да, ни кажа. -Да?
Знаете како ја гледав? Исто како и овие 11 години.
Зошто мислите дека ми ги боде очите? -Задолжително ли е ова?
Да? -Да!
Читам јас весник кој вие го нарекувате "независен".
Ми го креваат притисокот. -За разлика од вашата пропаганда која...
За вас тоа не се вести, знам!
Веќе наликуваат на сатира.
Меѓутоа...
Може да се согласиме околу едно.
Ви пречела значката на сакото на Абел, зарем не?
Ја остави.
Поминаа речиси
дваесет години.
Да!
- Кога имав 18 години, вашиот премиер... - Ви се допаѓало или не, и ваш е.
Мој не е. -Добро, имате право.
Имате право, не е ваш. Земете си го Ференц Ѓурсани!
- И другите будали! - Може ли да довршам?
- Тоа би било добро. - Извинете, може да довршам?
За време на тие демократски избори,
вашиот премиер и гласачите на Фидес
се истакнуваа носејќи значка со знаме.
Значи, тоа ви значи! Вие очигледно не сте ја ставиле.
Не, ја носам само на 15-ти март.
Величествено. Што сакате од мене?
Не ми пречи да го носат луѓето, но ќе ви кажам едно.
Никој оваа земја не ја фрлил толку брзо на колена.
Што би било вие да ја ставите? Да го замислиме тоа.
Што би било? Вие не сте гласач на Фидес, добро.
Да кажеме дека се избори и ја ставате.
Што ви поминува низ глава кога ќе ја видите таа значка?
Сакате да одговорам?
Но кажете ми што навистина мислите.
Зошто?
- Мислите дека лажам? - Не мислев така.
Тогаш, што сте мислеле?
- Ми ги извртувате зборовите. - Не ги извртувам. -Ги извртувате.
Единствено што знаете е да тропате!
Тропаме кога се случува нешто неправедно. -Да, земја на ортаци.
- Не спомнувајте ја земјата! - Зошто? Секаде е исто.
Едно јавување и решена е работата.
Мислите дека сум се јавил некому?
Знам дека постојано му се јавувавте на Марци!
Директорот? -Да.
Да, еднаш. Зошто вам ви го објаснувам тоа?
Знаете што? Имав некои јавувања.
Лично му се јавив на Виктор Орбан.
"Виктор, моето дете падна по историја. Што сега?"
Верувам дека сте му се јавиле.
На некој начин, да.
Дали имав прилика да ја изнесам својата страна на приказната?
Знаете ли дека не можам да им се јавам на новинарите?
Значката...
Абел, голем патриот.
- Мислите дека син ми не е патриот? - Зошто? Што е патриот? За вас?
Се гордеам со својата татковина еднакво колку и со своето семејство!
Со што се гордеете вие?
Таа вечна параноја!
Вашиот син со години препишуваше од колешката.
Да? Тогаш...
Вие сте виновен! Да забележавте и да го бутневте...
Препишуваше од збор до збор!
Добро, падна. Има две објаснувања.
Преглупав е за историја или сте го зеле на пик
зашто ве направив лом на родителскиот состанок.
На родителскиот состанок? -Да.
Оттогаш мислите дека сум некој голем антисемит!
- Никогаш не сум го рекол тоа. - Орбан го нарекувате диктатор!
Сум го кажал тоа на настава?
Сите кои не размислуваат како вие ги нарекувате фашисти!
Кого сум го нарекол фашист?
Како можете да живеете во толкава омраза? -Тоа е прашање на вера...
Како станувате наутро и дишете со толкава омраза?
- ...но толку далеку сте... - Како живеете во толкава омраза?
- Не затворај ги прозорците! - Зошто тој уште нема рак?
- Може да престанете? - Што се случува?
Морам да ги затворам прозорците оти овој либерален ретард урла на мене?
- Во мојата куќа сме. - Подобро одете.
Пропуштив нешто?
Јас се гордеам на чесноста.
- Но вие прашајте се. - Ги знам јас тие говори...
Ништо не доведувате во прашање, само копате по старите рани.
Исполнет сте и единствено само со омраза!
А вие не сте?
Кога сте прифатиле Абел да носи значка?
Случајно остана! -Не е важно!
Не е важно, добро.
Каде ми беше паметот? Да разговараш со Орбан...
Тогаш прашајте го Џорџ Сорос за кого да гласате следниот пат!
Ќе му се јавам. Имате број?
Постојат два вида луѓе, патриоти и предавници!
Го заборавивте третиот вид, кретените!
Така е! Кретени!те
Еден токму сега слегува!
Абел?
Каде беше?
Јас и мама сме загрижени.
Не ни се јави.
Директорот се јави денеска.
Можеш пак да полагаш.
Како тоа?
Ова се посебни околности.
Можеш пак да полагаш историја.
Кога?
Задутре. Во вторник.
Земи белешки и набубај се за индустриската револуција.
Мораш да добиеш петка.
Не смееш да добиеш лоша оцена
по целата таа драма. Испитот ќе биде отворен за новинарите.
Но тато...
Што?
Не можам јас тоа.
Молам?
Не можам.
Зошто не?
Се прочита.
- Јас и мама ќе ти помогнеме. - Не можам, тато!
Не зборувај ми дека не можеш. Мораш!
- Ништо не знам. - Не биди хистеричен.
Земи белешки и почни да учиш.
Тато, зарем не разбираш?
Зарем не разбираш?
Ништо не знам!
Пробав, навистина...
Читав и повторував, се поминав, но едноставно...
Нема да поминам. Ништо не знам.
Ни тогаш ништо не знаев.
Лажеше?
Само...
Ништо не можам да запамтам.
Ништо не ми влегува во ебената глава.
Другите можат. -Но јас не!
Не е на едното уво влегува, не другото излегува. Ништо не помнам.
Не знам ни што е ова. Навистина!
- Какво е ова срање? - Добро, Абел. Прекини.
Тато, зарем не сфаќаш?
Јас сум глупав кретен!
Ништо не знам!
Ништо не останува во оваа моја ебена глупава глава!
Не знам што да правам со оваа своја глупава глава!
Мојата глупава ебена глава! Ништо не влегува во мојата глава!
Глупав сум! Јас сум глупав кретен!
Јас сум глупав кретен! Ништо не можам да запомнам!
Ништо! -Престани, сине. Те молам.
Мојата ебена глава...
Престани, сине. Престани.
Јас сум никој и ништо, тато.
ВО НЕДЕЛА НИШТО НЕ СЕ СЛУЧИ
Добро утро! Сакам две работи! Досетливост и прецизност!
ПОНЕДЕЛНИК
Мораме да уфрлиме финеси во изјавата за следната седмица.
Книги, филмови, изложби.
Минатата седмица објавивме текст
за петте омилени филмови на премиерот. Ги одушеви читателите.
Ни треба нешто такво. Роби?
Пишуваш говор за следната седмица? Зошто сега?
Слушајте!
Сакам една важна работа.
Сакам да работиме како тим, одличен тим.
Не сакам здодевни библиотекари над тастатурите. Тим!
Ова е Ерика Хајнал, најнова членка на тимот.
Сигурно сте ја прочитале нејзината статија за значката.
Тие што не ја прочитале, отпуштени сте.
Да аплаудираме!
Ерика е од Трансилванија, па ако сакате ракија или чадена сланина,
бидете добри со неа. Фала ви и на трудот.
Само едно нешто.
Немаме правила за облекување,
но овие чевли се посоодветни за трчање по Островот на Маргарета.
Не мораш да трчиш. Никој не те брка.
"Ветерот завива во далечина Логорот спие
Само огнот гори
Гради, гради, извидници Тој оган
Којзнае кога ќе видиме ваква глетка
Ѕвоната на црквата ѕвонат Бим-бом-бим-бом
Ѕвоната на црквата ѕвонат Бим-бом-бим-бом"
ВТОРНИК
Добро утро, професоре.
Добро утро.
Жал ми е.
Ве молам!
Поместете се!
Ова е испит за матура!
Дами и господа, место.
Поместете се малку.
Господине, поместете се.
Поместете ја малку камерата.
Поместете се. Поместете се.
Госпоѓо, поместете се!
Фала! Фала!
Абел.
Добро утро. -Добро утро.
Извлечи тема, те молам.
Кажи ни го бројот на темата.
Седум.
"Според своето знаење и изворите,
објасни ги причините и текот на монголските освојувања."
Убава тема.
Абел, седни. Имаш 30 минути за подготовка.
26 АВГУСТ
Опа.
Што ви е?
Марш од мојот базен!
Копилиња мали!
Неверојатно!
Да бришеме!
Качувајте се! -Држи!
Качувај се!
Брзо!
Наваму! На езерото!
Ајде!
ОБЈАСНУВАЊЕ ЗА СE
"За тато"
МEDIATRANSLATIONS