Ziemia. Kolebka niesamowitego piękna i niepojętych cudów.
Nie do opisania.
Jakby planeta kpiła z naszych umiejętności opisywania rzeczywistości.
Tak, żeby w pełni docenić rozmach naszej planety,
trzeba ją czasem zbezcześcić. A oto bezczeszczący.
Człowiek nikczemny i zdeprawowany.
Niegdyś dumnie prowadził talk show,
dziś po wielu zmianach ekosystemu zapędził się w suchy i surowy klimat.
Klimat podcastu.
Bez wsparcia widowni,
ten klaun z małymi oczkami,
to groteskowa lalka,
zmuszona do rzucania głodnych kąsków
podczas kolejnych połączeń od słuchaczy.
Sfrustrowany zdziczałą wonią wątłego entuzjazmu.
Przemierza odległe krainy nieproszony,
napędzany niezaspokojonym głodem uznania
i chęcią zrobienia kilku fotek.
To szaleństwo.
Wariactwo.
Chaos.
Conan O’Brian wylatuje...
do Austrii.
Obracam się jak Julie Andrews
W Dźwiękach muzyki
Spytaliśmy o prawa do tej piosenki
Ich prawnicy odpowiedzieli stanowczo „nie”
Twierdziliśmy, że to dozwolony użytek Oni: „nic z tych rzeczy”
Twierdziliśmy, że to parodia Oni: „Do zobaczenia w sądzie”
Zobaczycie! Dlatego Słyszycie tę podróbkę melodii
Którą dostaliśmy od Warner Brothers Za symboliczną opłatą
Ricola! Ricola!
Cześć, Conan. Mam na imię Muntasser i dzwonię z Linzu w Austrii.
Cześć Muntasser. Miło mi cię poznać.
Wygląda, jakbyś miał na sobie lederhosen.
Tak. Staram się uzyskać obywatelstwo austriackie.
Więc noszę to od miesiąca
i biegam tam i z powrotem przed urzędem burmistrza.
- Skąd pochodzisz? - Jestem z Iraku.
Uciekłem do Austrii
dziewięć lat temu, w 2015 roku.
Z Turcji. W zasadzie szedłem pieszo,
a teraz uczę w prywatnej katolickiej szkole.
Muszę przyznać, to imponująca historia.
Jak wygląda twoje życie?
Chodzę do muzeów.
Lubię wspinać się na drzewa i zbierać orzechy włoskie.
Jesteś jak postać z bajki.
Kochasz nosić lederhosen, wspinać się na drzewa i zbierać orzechy.
Muntasser, jestem pod wielkim wrażeniem.
Bardzo chciałbym polecieć do Austrii
i osobiście uścisnąć ci rękę.
Więc tak właśnie zrobiłem.
AUSTRIA WIEDEŃ
Muntasser!
- Muntasser! - Conan!
- Miło cię poznać. - To ty!
- Mogę dotknąć twoich włosów? - Możesz, byle krótko.
Spokojnie.
Twoja historia jest imponująca.
Uciekłem do Austrii z Iraku,
sytuacja była tam chaotyczna
i niebezpieczna.
Dlatego uciekłem z Cleveland.
- Nie znam sytuacji w Cleveland. - Przepraszam.
Zażartowałem z bardzo poważnej sytuacji,
czyli z Cleveland.
Powiedziałem to na Zoomie, powiem to jeszcze raz:
jestem pod wrażeniem.
Naprawdę...
Twój uścisk dłoni jest bardzo słaby.
- Jestem słabym człowiekiem. - Dlaczego?
To było jakby ryba, która umarła sześć tygodni temu,
została mi włożona do ręki przez mumię.
Wspomniałeś, że jednym z twoich hobby jest wspinanie się na drzewa.
- Tak. - Spójrz,
ludzie coś tu wyrzeźbili. To piękne. Straudi i Strudi.
Ktoś narysował tu penisa.
Patrzysz na to i widzisz penisa?
Jakoś mój nie kończy się w taki szpic. Ale może twój jest inny.
Chodzi mi o rozmiar. To się zgadza.
Mówisz o moim czy swoim rozmiarze?
Dobra wiadomość jest taka,
że tam, gdzie jest penis, zazwyczaj są też orzechy.
To było niesamowite.
Zobaczmy, czy dam radę.
Nie spiesz się.
Jest dobrze.
Wiesz co? To nawet przyjemne.
- Widzę tu jakieś orzechy. - Tak? Gdzie są?
To jest drzewo orzecha włoskiego.
Tak, bo nasz rekwizytor dotarł tutaj wcześniej.
Mogę przejść?
Właśnie całe moje życie i twoje jądra, przeleciały mi przed oczami.
Znalazłem!
Uwielbiam orzechy włoskie. Tutaj, w Austrii.
- Proszę, weź orzecha. - Dziękuję.
Czy to nie wygląda jak bardzo kiepska okładka albumu folkowego duetu
o nazwie „Dwa kasztany”?
DWA KASZTANY
Twoim celem jest stać się bardziej Austriakiem,
by szybciej dostać obywatelstwo?
To mój cel.
Najbardziej austriacką rzeczą, jaką mogłem wymyślić, jest jodłowanie.
- Chciałbyś nauczyć się jodłować? - Jasne.
MARIE I LAURENTIUS SPECJALIŚCI OD JODŁOWANIA
- Marie, Laurentius, jodłujecie, prawda? - Tak.
Gdybym nie potrafił jodłować, nie byłbym Austriakiem.
Jasne.
A jeśli on będzie jodłował lepiej niż prezydent,
to na pewno powinien być Austriakiem.
Okej. Teraz ja będę mówił. Bo to, co właśnie powiedziałeś, było szalone.
Nawet nie wiem, co się tam wydarzyło.
- Czy to coś się do czegoś przyczepia? - Tak. To mój mały zegarek.
Doskonale pokazuje, kiedy pora się napić.
- To austriacki zegarek.
Czyli zawsze nosisz przy sobie alkohol?
- Żeby mierzyć czas. - Masz problem?
Austriacy mają problem tylko, gdy piją sami.
A my nie jesteśmy sami.
Muntasser, co sądzisz? Czy on ma problem z alkoholem?
Ja też mam przy sobie alkohol.
Masz na sobie skórzane spodnie?
Tak.
Wyglądasz jakby Jim Morrison miał dziecko z krasnoludem.
Tak teraz wyglądasz. To jest komplement.
Musimy nauczyć tego dżentelmena jodłować.
I nie mamy dużo czasu.
Najpierw rejestr głowowy.
Potrafisz tak zrobić?
Nieźle.
- Tak, to brzmi dobrze. - Masz talent.
Teraz głos piersiowy.
Tak, dobrze.
Dzień dobry.
Jak masz na imię?
Daniel. Cześć.
- A kto to? - To jest Otto.
Nauczysz go jodłować?
Oczywiście, przecież jest Austriakiem.
Czyli chodzi o to, że robi się to w Alpach?
Częściej w barze.
Robicie to w barze?
Oczywiście mam jednego pracownika,
który twierdzi, że zna się na każdym kraju.
Wszyscy wiemy, kto to jest. Chodź no tu.
Oto on.
Jordan Schlansky.
Co tak bardzo kochasz w Austrii?
Przede wszystkim, nie jestem ekspertem,
- ale podoba mi się... - Będę gestykulował tyle, co ty.
Nie śmieję się z ciebie,
- tylko naśladuję. Kontynuuj. - To ludzki sposób komunikacji.
- Jasne? - Pewnie.
To jest artykulacja i gestykulacja.
Można by nawet rzec: interpunkcja.
Albo masturbacja. Zrób mi przysługę i przejdź do sedna.
Podoba mi się różnorodność topograficzna tego kraju.
Na przykład? Mów jaśniej.
Masz szczyty alpejskie, zielone łąki
i kosmopolityczne, klasyczne miasta, takie jak to.
- Zielone łąki? - Tak. Biegamy radośnie po łąkach.
Kiedy ty ostatni raz biegałeś radośnie po łące?
Biegałem po łąkach na wielu kontynentach.
Nie ma nic złego
w bieganiu po łąkach.
A co z jedzeniem? Przecież jesteś smakoszem.
Tak, wiener schnitzel jest przepyszny.
Co ty nie powiesz.
Robisz tu aluzję do „wienera”.
Masz Wien - czyli Wiedeń, coś z Wiednia jest nazywane „wiener”.
Masz wiener würst - wiedeńską kiełbasę,
która może przypominać penisa.
Dlatego ludzie zaczęli nazywać penisa „wienerem”.
I wszystko zaczęło się właśnie tutaj.
W tym miejscu się to zaczęło?
- Tak. To jest to miejsce. - Ktoś wyjął go właśnie tutaj?
Jesteśmy w pierwszej wytwórni
kul śnieżnych.
SABINE PERZY WŁAŚCICIELKA MUZEUM
Powiedziano mi, że tutaj wynaleziono kulę śnieżną. To prawda?
Mój pradziadek wynalazł kulę śnieżną tutaj
- w Wiedniu na początku XX wieku. - Czy mogłabyś pokazać mi swoje muzeum?
Oczywiście.
A to są narzędzia, których używacie do robienia kul śnieżnych?
Tak, w dawnych czasach.
- A kto to? Ten tutaj? - To mój ojciec.
- To twój ojciec? - Tak.
- Czy już go złapali? - Nie.
- Robił kule śnieżne. - Tak.
Właściwie to jestem czwartym pokoleniem.
Jesteś czwartym pokoleniem wytwarzającym kule śnieżne?
I pierwszą kobietą
w rodzinnej firmie.
Przebiłaś szklany sufit kuli.
- Gratulacje. - Bardzo dziękuję.
Cześć. Guten Tag.
Ale tu masa kul śnieżnych. Kiedy idziesz do muzeum kul śnieżnych,
spodziewasz się, że zobaczysz parę kul, prawda?
Ale czy spodziewasz się, że będzie ich aż tyle?
W sumie... to tak.
Sowy. Żaby. Misie.
Co to jest? Papier toaletowy?
To była specjalna kula śnieżna na Covid.
- Ile zamówień dostaliście? - Ponad 5000.
Bez urazy,
ale ponad 5000 osób chciało ten kawałek gówna?
Tak, jestem z niego bardzo dumna.
Mój Boże, spójrzcie na to. To robi wrażenie.
Nie żebym mówił, że reszta nie robiła, bo nie robiła,
ale to jest niesamowite.
- Twój ojciec to zrobił? - Tak.
- A ty zrobiłaś te z papierem toaletowym? - Tak.
Co to? Kto to jest?
To mój ojciec.
- Co? To twój ojciec? - Tak.
Czyli to twój ojciec zachowujący się jak zboczeniec?
Zgadza się.
Czy tak właśnie podglądał cię, kiedy miałaś randki?
Załóżmy, że jestem Heinrich.
Masz ze mną randkę.
I powiedzmy, że właśnie mamy się pocałować.
- Jak to się mówi w twoim języku? - Küssen.
I wtedy robię tak... Küssen, küssen
I nagle...
Widzę cię. Żadnego küssen nie będzie.
Czy on taki był?
Nie.
On mówił mi, żebym po prostu sobie zaliczała...
Co ci mówił?
Żebym zaliczała kogo się da,
dopóki nie wyjdę za mąż.
Twój ojciec radził ci...
...żebyś zaliczała, kogo się da...
- ...zanim wyjdziesz za mąż. - Mam świetnego tatę.
To bardzo postępowe z jego strony.
Czyli on tutaj liczy, że coś podejrzy?
Tak.
„Będziesz zaliczała kogo się da?”
„Chciałbym podejrzeć przez okno”.
„I może też zrobić kilka zdjęć”.
„A potem zrobię z tego perwersyjną kulę śnieżną”.
Jaka jest najbardziej wartościowa albo nietypowa kula śnieżna, jaką tu masz?
O mój Boże!
To niesamowite!
- Zrobiłaś to przepięknie. - Bardzo dziękuję.
Może zmieścilibyśmy jeszcze mały papier toaletowy w środku.
Wiesz, wcale nie trzeba dodawać srajtaśmy do każdej kuli.
- Jestem pod wrażeniem twojego muzeum. - Dziękuję.
To znaczy, nie jestem...
Znaczy się, jestem pod wrażeniem.
Jestem zadowolony, że ono istnieje.
To jest muzeum.
I na tym skończymy.
To budynek, w którym przechowuje się kule śnieżne.
Ale ty mi się podobasz. Jesteś naprawdę zabawna.
Zatańczmy na koniec.
Chcesz? No dobra.
To jakiś austriacki taniec?
- Chyba tak. - Trochę dziwny.
Sytuacja jest taka: jechaliśmy półtorej godziny wysoko w Alpy,
bo powiedziałeś,
że chcesz odbyć „narciarską przygodę życia”.
A teraz mówisz mi, że w ogóle nie jeździsz na nartach.
To prawda. Ale lubię kulturę narciarską.
Wyglądam jak serbski astronauta.
A ty wyglądasz, jakby Jackson Pollock zjadł całą paczkę Skittlesów,
a potem zwymiotował na kogoś, kto stał obok.
- A ty nie jeździsz na nartach. - Miałem wypadek w Kolumbii Brytyjskiej.
Wszyscy tam coś przeszliśmy. Co ci się stało?
Doszło do kontuzji ACL.
Dlaczego mówisz w taki sposób?
To chyba oczywiste, że chodzi mi o mnie i o moją kontuzję.
Po prostu nie lubię,
gdy moje ciało gna z dużą prędkością pod wpływem grawitacji. To wszystko.
Ale lubię całą otoczkę. Lubię gorącą czekoladę po wszystkim,
topiony ser, wino i przytulność.
Trzeba zaznać dyskomfortu,
żeby docenić komfort.
Tam zjeżdża małe dziecko na nartach.
Jako dziecko byłem myślicielem. Nie musiałem być atletą.
Ustalmy nową zasadę.
Gdy moja dłoń jest otwarta - możesz mówić.
I nigdy więcej tego nie zobaczysz.
Gdybyś to robił codziennie, może nie miałbyś tej kontuzji.
Nie, miałem kontuzję.
Już jej nie mam, bo nie jeżdżę.
Nie muszę jeździć. Czerpię emocje w inny sposób.
Siedząc w kącie i rozmyślając.
- Czerpiesz emocje, siedząc w kącie? - Tak.
Zrób mi przysługę, nie ruszaj tych rzeczy.
Teraz nic nie widzę.
Posłuchaj, przyjacielu.
Chcę, żebyś wiedział, że cię cenię.
Jesteś dobrym przyjacielem i cieszę się, że tu przyjechaliśmy.
I nie przeszkadza mi, że wypożyczyłem nam narty i stroje.
Wcale mnie to nie denerwuje.
- Jak z widocznością? - Nic nie widzę.
Jesteśmy tutaj na après-ski. Tylko, że on nie jeździ na nartach.
- Spoko. - To nie jest spoko.
Cześć.
Miło cię widzieć, mój rudy bracie.
Wzajemnie.
Prost. Prost.
Après-ski.
Wiem, że czasem mogę cię irytować.
Ale myślę, że dzięki wspólnym doświadczeniom,
zaczniesz doceniać
moją obecność w swoim życiu.
Jak mówiłem - lubię rzeczy, które niosą ciepło i przytulność.
Nie potrzebuję bodźców zewnętrznych, żeby się nakręcić.
Potrafię to zrobić w granicach własnego umysłu.
Znasz raclette? Ten szwajcarski ser,
który topi się nad ogniem, żeby spływał na chleb.
Wiesz, co jest zabawne? Naprawdę zazdroszczę tamtemu stolikowi.
Jesteście najlepsi!
Najlepsza ekipa pod słońcem.
Mam na imię Katharina. Dzwonię z Austrii. Z Feldkirch.
Opowiedz nam trochę o sobie.
Pracuję jako psycholożka. Lubię tworzyć muzykę metalową.
O mój Boże.
Cringe Blizzard to sludge metal, ale też death metal,
thrash metal... i nie tylko.
- Dużo tam krzyku? - Tak.
Myślisz, że mógłbym być wokalistą gościnnym w Cringe Blizzard?
Jeszcze się pytasz!
Kiedyś oglądałaś
mój program telewizyjny, prawda?
Nawet pojawiłam się w jednym z odcinków w poprawkach od fanów.
POPRAWKI FANÓW
Wysłano mi odpowiedź, że ci,
którzy się pojawili w programie, dostaną koszulkę.
Ale nigdy jej nie dostałam.
Znajdziemy ją dla ciebie, okej?
Bo chcę naprawić ten błąd. Zasługujesz na koszulkę.
AUSTRIA WIEDEŃ
Katharina. Cześć!
Jak się masz?
Czy to...
David Hasselhoff?
On jest bardzo popularny w Niemczech i Austrii, prawda?
Tak. I AI Conan też.
Naprawdę jesteś fanką.
I jestem na tej samej ścianie co Hasselhoff. Dziwny zaszczyt.
Znaczy się, wielki zaszczyt. Co tu się dzieje?
To wygląda jak satanistyczna flaga.
- Daje dobre wibracje. - Dobre wibracje? Nie.
Czy przeszkadza ci, że dotykam twój sufit?
Nie, spoko.
Możesz też przy okazji pozbyć się kilku pajęczyn.
Zrobię to później...
Co to do cholery było?
To było najgłośniejsze beknięcie, jakie słyszałem w życiu.
Chcę jeszcze raz!
Może później, jednak lubię jeść...
Bardzo chciałbym poznać twojego męża,
- jeśli jest w domu. - Pewnie.
- Cześć, jak się masz? - Cześć, jestem Chris.
Miło cię poznać. Porozmawiajmy o waszym zespole.
Cringe Blizzard.
Należysz do Cringe Blizzard?
Nie, jestem menadżerem.
Od razu to widać - masz założone ręce i nic nie robisz.
Mamy tu pokój muzyczny.
Mógłbym to robić cały dzień.
Ile koncertów miesięcznie gracie?
Dziś mamy nasz drugi występ.
- W całej historii zespołu? - Tak.
„Sekretny plan, jak zostać najlepszym przyjacielem Conana”.
Poznać go przez „Conan O'Brien wylatuje”, co właśnie się dzieje.
Więc możemy to już odhaczyć.
„Spotkać się na wyjazdach narciarskich w Gstaad”.
To Gstaad.
- Że jak? - Gstaad.
- A co ja powiedziałem? - Gstaad.
- A co ty powiedziałaś? - Gstaad.
A co ja powiedziałem?
- Gstaad. - Co powiedziałaś?
- Gstaad. - To to samo!
- Nieprawda. - Jest!
- Gstaad. - Gstaad.
Ledwo wymawiasz to „G”.
I tak go nie słychać.
- Nieprawda. - Gstaad.
- Tak. - Gstaad.
Ty mówisz, żeby mówić „G”.
A jak mówisz „dobranoc”?
Bo ja mówię „branoc”.
- A co mówisz, kiedy ktoś kichnie? - Spieprzaj.
To niesamowite. Stań na fotelu.
Spójrz na ten widok, którego nawet nie widzisz.
To jest główny atut tego domu.
- Czemu tego nie zetniesz? - Lubię prywatność.
A co tu robisz, że potrzebujesz prywatności?
Jedynie czcisz szatana.
Mam trochę talentu muzycznego. Napisałem piosenkę o tobie.
- Chcesz posłuchać? - Oczywiście.
Może nie w twoim stylu.
- Luz. Graj. - Ale blisko heavy metalu.
Okej.
Katharina ma naprawdę fajny zespół
Ale zagrali tylko dwa koncerty
Myślę, że nazywanie siebie muzykiem To ściema
Katharina
Katharina beka cały czas Brzmi to jak mina przeciwpiechotna
Boję się, gdy Katharina beka To Katharina
Katharina się wkurza, gdy mówię Gtaad
Mówi, że powinienem mówić Gstaad
Nie słyszę do chuja różnicy
- To Gstaad. - Gstaad.
Blisko.
Katharina!
Teraz chciałbym dotrzymać ci obietnicy.
Wiele lat temu wzięła udział w konkursie w naszym programie
i obiecałem jej koszulkę.
PRAWNE ZOBOWIĄZANIE SPEŁNIONE
No dalej!
Feldkirch. Widziałem gorsze miejsca
Ludzie tutaj są w porządku Feldkirch, wyglądasz jak Liechtenstein!
Mogło być znacznie gorzej!
Hej, szybka ciekawostka.
Symbolem Austrii jest orzeł z migreną.
Drugi symbol Austrii - lew z e-papierosem.
Wyprzedzili swoje czasy.
Hej, szybkie pytanie.
Kto ci dał ten szalik? Groot?
Groot dzwonił i chce swój szalik z powrotem.
Właściwie to Gru.
Powiedziałem Gru.
Myślałem, że powiedziałeś Groot.
Nie, powiedziałem Gru.
Skąd to zafascynowanie Gru? Nie rozumiem.
Robię odniesienie.
Tym się zajmują komicy.
Jak to skojarzyłeś z Gru?
On nosi ciemny szalik.
Przecież inni też noszą szaliki. Na przykład tamten facet.
Ale Gru ma paski na swoim.
Ale fakt, że po prostu masz szalik,
- daje mi z 40% odniesienia. - A tyle wystarczy.
Raz mówisz na niego Gru a raz Groot.
Nie wiem, zależy jak to zmontujemy.
Zazwyczaj to ja decyduję o montażu
i ustawiam wszystko pod siebie.
Groot dzwonił i chce swój szalik z powrotem. Kto ci dał ten szalik, Groot?
Groot ci sprzedał ten szalik? Kto ci go dał? Groot.
Okazało się, że z Feldkirch jest bardzo blisko granicy.
Nie mogłem się oprzeć, by zdobyć kolejny stempel w paszporcie.
Hej, patrzcie na to.
Austria graniczy z malutkim krajem o nazwie Liechtenstein.
To szósty najmniejszy kraj na świecie.
Tam jest.
Mój układ z Maxem jest taki, że płacą mi za każdy kraj.
Widzicie, do czego zmierzam?
Ziemia... Bla bla bla.
Bezczeszczący... Bla bla bla. Liechtenstein.
Liechtenstein!
CIEKAWOSTKI O LIECHTENSTEINIE:
NIE TRZEBA ZAPINAĆ ROWERÓW, PRZESTĘPCZOŚĆ JEST UZNAWANA ZA BARDZO NISKĄ.
LIECHTENSTEIN JEST ŚWIATOWYM LIDEREM W PRODUKCJI SZTUCZNYCH ZĘBÓW.
W 1866 ROKU ICH ARMIA LICZYŁA 80 LUDZI. WRÓCIŁO 81, BO ZAPRZYJAŹNILI SIĘ Z KIMŚ.
CO SZÓSTA MROŻONA PIZZA JEDZONA W NIEMCZECH POCHODZI Z LIECHTENSTEINU.
To był Liechtenstein. Płacicie, Max!
Nie gniewajcie się.
Obłęd.
Muszę ci powiedzieć, Jordan, co najbardziej kocham w Austrii,
czy jak kto mówisz, Österreich...
To, że każdy budynek wygląda staro,
stylowo i niesamowicie.
Wiesz, że to Popeye's Fried Chicken?
A to tutaj?
To Waffle House!
Waffelhaus.
Jest przepiękny. A to tutaj?
To Vision Express.
A tam...
serwują meksykańskie żarcie.
Byłem tam pół godziny temu!
Zamówiłem tam sobie chimichangę!
A tak przy okazji - Gru dzwonił i chce swój pieprzony szalik z powrotem.
Wyraźnie połączenie jet lagu
i Jordana odbijało się na moim zdrowiu psychicznym.
Na szczęście byłem w miejscu narodzin psychoterapii.
Jestem w Muzeum Freuda.
MUSEUM SIGMUNDA FREUDA
To jest gabinet, gdzie Freud praktykował...
BRYTYJSKIE TOWARZYSTWO PSYCHOLOGICZNE PROF. SIGMUND FREUD
...psychoanalizę. Był tu od 1891 do...
SIGMUND FREUD OJCIEC PSYCHOANALIZY
...jak sądzę, 1938 roku.
- Jesteś Peter. Zgadza się? - Tak.
PRZEWODNICZĄCY MUZEUM
- Bardzo miło cię widzieć. - Miło cię widzieć, Conan.
To jest oryginalna kanapa,
na której leżeli jego pacjenci podczas sesji?
Nie.
To kanapa, na której ludzie czekali.
Oryginalna jest w Londynie.
Myślałem, że żeby tu przyjść
i zwiedzić muzeum
muszę być ubrany jak Freud. Zgadza się?
Nie jest to konieczne, ale bardzo miłe.
- Czy poddałeś się psychoanalizie? - Nie.
Jak masz na imię?
- Helmut. - Helmut.
Powiedz mi, Helmucie, czy nienawidzisz swojego ojca?
Mój ojciec to bardzo szanowany człowiek.
Czy chcesz zabić ojca
i poślubić matkę?
Nie sądzę.
Nie pytam, co sądzisz. Pytam, czy chcesz zabić ojca?
Jeśli tak, znam kogoś, kto zrobi to tanio.
Jest naprawdę dobry.
Sprawi, że będzie to wyglądać jak wypadek rowerowy.
Miałeś ostatnio jakieś niepokojące sny, Helmucie?
Coś jak pojazd mechaniczny wjeżdżający
- i wyjeżdżający z tunelu. - Jak samochód?
Czy ten samochód
ma kształt penisa twojego ojca?
Nie znam wyglądu penisa mojego ojca.
Czy kiedykolwiek wszedłeś do łazienki, gdy twój ojciec wychodził spod prysznica?
„Tato, twój sheitenhauser jest na wierzchu?”
Nie, nigdy tego nie zrobiłem.
Gdy samochód wjeżdża do tunelu,
czy mówi: „Nadjeżdża tatuś?”.
Chciałbym przejść przez pięć faz rozwoju psychoseksualnego.
Faza oralna. Potem analna.
To ta, w której wkładasz jedzenie w tyłek podczas seksu.
Zazwyczaj gulasz. Potem faza falliczna.
Czy jedzenie ogórków i marchewek to symbol fazy fallicznej?
Po prostu jesz ogórka i marchewkę?
- Tak. - Czy może najpierw liżesz je długo,
potem wkładasz i wyjmujesz z ust w kółko,
aż zdajesz sobie sprawę, że to penis, i że jesteś w alejce
z facetem o imieniu Ongi?
Nigdy tego nie doświadczyłem.
Naprawdę? A ja tak.
Ongi - zadzwoń, jeśli to widzisz.
Było miło. Chciałbym cię znów zobaczyć.
Freud podobno niewiele mówił. Po prostu słuchał pacjentów.
Moim zdaniem Freud mówił dużo
i robił mnóstwo żartów,
które mogłyby się sprawdzić na HBO Max...
Albo po prostu Max, jak teraz mówią,
bo z jakiegoś powodu HBO było zbyt prestiżowe.
A tak przy okazji - ta broda jest przypinana, nie przyklejana.
Robiłem tyle programów podróżniczych,
że nie chciałem zakładać pieprzonej brody na klej.
Prowadziłem Oscary, a teraz mam wyglądać
jak w szkolnym przedstawieniu Dwunastu gniewnych ludzi?
Oni tylko na mnie naciskają. A ja?
Po prostu jadę dalej i dalej. Jak stary muł.
Martwię się, że w naszym biznesie ludzi się „odmładza”,
zwłaszcza w komedii. Teraz wszystko to Nate Bargatze.
O, widziałeś go w SNL?
Taki zabawny. A ja co? Przebrany za Freuda,
znowu robię ten cały program podróżniczy.
Nie widziałem żony od miesięcy. Dzieci mnie nienawidzą.
A potem widzę inne programy podróżnicze.
Eva Longoria jedzie do Meksyku.
„O, popatrzcie na mnie. Taka wystrojona.
Zjadłam pyszne jedzenie i napiłam się wina”.
„I cięcie.
Wracam do pięciogwiazdkowego hotelu”.
A Stanley Tucci? Co do cholery?
On tylko próbuje jedzenie i mówi: „To jest zajebiste”.
I ktoś odpowiada: „Naprawdę ci smakuje?”.
A on: „To eksplozja radości w ustach!”.
„Cięcie. Wracam do hotelu, Stanley Tucci, mamy to”.
„A co robi Conan?”, „Ma sztuczną brodę, jest przebrany za Freuda”.
„Robi za wszystkich”.
„Starzeje się. Za dziesięć minut powieszą go na trapezie”.
Spadnie i złamie biodro. A potem powiedzą:
„Czas jechać na Guam”.
„Szybciej, Conan”.
„I nie licz na stare stawki, bo teraz to streaming.
Nie mamy już tyle kasy. Dostaniesz, co dostaniesz”.
A potem ktoś powie:
„Widziałem to w samolocie. Całkiem zabawne”.
„Całkiem zabawne? Złamałem biodro!”
Ciągle na mnie nalegają. A Jeff Ross siedzi w tle, żuje gumę
i mówi: „Wygląda całkiem nieźle”.
A potem wzrusza ramionami i mówi: „Nie jem już chleba”.
Co do...?
„Nie jesz chleba?
O tym teraz będziemy gadać?
Wkrótce wszyscy umrzemy, a my rozmawiamy o chlebie?”
A scenarzyści? Nie obchodzi ich to.
Ja po prostu mówię, co mi wpadnie do głowy,
a oni: „Brzmi super. Po Emmy dla wszystkich!”.
Doktorze Freud, przykro mi, ale pana sesja dobiegła końca.
O tej samej godzinie w przyszłym tygodniu?
Oto kolejny symbol Austrii:
Zeus wychodzący ze strip clubu o czwartej rano.
„Nie mogę znaleźć spodni”.
Jordan, pamiętasz jak wcześniej żartowałem,
że wyglądasz jak Gru?
Mam coś dla ciebie.
Tak. Idealnie.
Austrio, patrz. To Gru. Nie martw się,
wcale nie wyglądasz w tym szaliku grubo.
Mamy tutaj Gru, a ja jestem Minionkiem.
- Bleep, bleep, blurp, blurp. - Jakoś nikt ci nie przyklaskuje.
- Cześć, skąd jesteś? - Z Kazachstanu.
Och, wow.
Widziałaś Jak ukraść księżyc?
Nie.
No to patrz - jest tam gość i nazywa się Gru.
Chyba chodzi o ciebie?
Tak!
Właściwie, to Kazachstan cię uwielbia.
Kazachstan mnie uwielbia?
Powinienem tam pojechać.
Wiecie z kim?
Z Gru!
Miło było cię poznać.
Jeśli nawet fanka pierwsza kończy rozmowę,
to znak, że przesadziłem.
Proszę, nie rób tego.
- Chyba tracę rozum. - Tak.
Chór Chłopięcy z Wiednia - znany na całym świecie.
Tradycja mająca 525 lat.
A to są jego trzej członkowie.
DYRYGENT CHÓRU
Tak jest.
To są czapki, które nosicie.
Możecie je założyć?
Wyglądacie, jakbyście razem sterowali miniaturową łodzią podwodną.
- Co tam jest napisane u góry? - Wiener Sängerknaben.
- Czyli? - Chór Chłopięcy z Wiednia.
No tak.
Mieszkacie na piętrowych pryczach?
Mamy jedno łóżko piętrowe.
Takie jedno piętrowe łóżko... które ma jakieś 30 metrów wysokości.
Tak.
A dzieciak z samej góry czasem się sturla i ginie.
Cóż, nie da się z tym nic zrobić.
Tak. Czasem się traci jednego członka.
- Zdarza się, prawda? - Tak.
I tylko słyszysz jego krzyk i myślisz:
„trochę fałszuje”.
Patrzycie tylko.
Wszyscy wstali. Dziękuję.
Bardzo ładnie.
Jak ja mam tu pracować, skoro się śmiejecie?
Teraz jestem waszym dyrygentem.
Patrzcie teraz na mnie.
Patrzcie mi prosto w oczy.
Nie traćcie koncentracji. Rozumiecie? Dobrze.
Idźcie do banku. Obrabujcie go. Dajcie mi pieniądze.
Tak. Moje idealne roboty.
Witamy ponownie w naszym cyklu o Wielkich Chórach Europy.
TELEWIZJA AUSTRIACKA PRZEDSTAWIA CHÓR CHŁOPIĘCY Z WIEDNIA
Dziś przedstawiamy państwu ceniony i popularny
Chór Chłopięcy z Wiednia.
Z Conanem O'Brienem.
Dziękujemy.
Mimo chłodnego klimatu,
ludzie w Austrii okazali się być ciepli...
zabawni...
i przede wszystkim - higieniczni.
I nigdy nie byłem w kraju, który tak by tolerował mój śpiew.
Dziękuję, Austrio. Dałaś mi tak wiele.
Teraz ja ci coś dam.
JORDAN SCHLANSKY ZOSTAJE
Id to pierwotne popędy.
Jedzenie i seks.
Rzeczy, które interesowałyby jaskiniowca.
Ego - albo Eggo - to gofry.
Są zamrożone, ale można je podgrzać.
Dzieci je jedzą przed szkołą.
Superego - to droższe Eggo.
To Eggo z mieszanką maślanki,
jedzone z syropem klonowym.
Kosztuje więcej, ale jeśli kochasz swoje dzieci,
to warto.
Z DEDYKACJĄ DLA THOMASA I RUTH O'BRIANÓW
Napisy: Natalia Balcerzak