To ja.
Tak.
Sprawdziłem zdjęcie.
Jest autentyczne.
To nie może się wydać.
Ta uczennica kończy szkołę.
Graham Sutton…
Dostał awans z mojej rekomendacji.
Nie chcę o tym myśleć.
Jeśli tego szybko nie rozwiążemy…
będę skończony.
MAXTON HALL - DWA ŚWIATY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „SAVE YOU” AUTORSTWA MONY KASTEN
Maxton Hall!
Dalej, chłopaki!
Dziwne, że tata pozwolił ci grać.
Dziś macie chyba to ważne spotkanie?
- Nie powiedziałeś mu? - Walić go.
Jestem tu dla Cyrila.
Maxton Hall!
Nadszedł ten dzień.
Nasz ostatni wspólny mecz.
Wóz albo przewóz.
Liczy się tytuł mistrzowski.
Po co gramy?
- Żeby zdobyć puchar! - Tak jest!
Do boju!
Niektórzy z was grają o miejsce na uczelni.
Cyril!
Bez Beauforta mielibyśmy mniejsze szanse.
Ale dzięki kapitanowi Vedze wróciliśmy do gry!
Tak jest!
Hurra!
Posłuchaj, Cyril.
Walczyłeś dla tej drużyny jak lew.
Możesz być z siebie dumny.
Dzięki, trenerze.
To łowcy talentów?
Jesteście w mistrzowskiej formie.
Pokażcie na boisku pasję, determinację i współpracę!
Puchar jest nasz!
Dawaj, kapitanie.
- Maxton! - Hall!
Witamy na finałowym meczu mistrzostw akademickich.
Eastview zmierzy się
z Maxton Hall.
Kto zdobędzie tytuł mistrza?
Jazda!
Eastview!
Maxton Hall wyrównuje!
Strzelaj!
Cyril!
- Dawaj! - Leć!
James!
Czysto!
Że co?
Maxton Hall!
Musi pan zaczynać, wszyscy czekają.
Dobrze.
Dziękuję za przybycie, panie i panowie.
Wiem, że wahania cen akcji
i prywatne kryzysy przysporzyły nam wielu zmartwień.
Dlatego przedstawię kilka zmian,
które zamierzamy wprowadzić do naszej strategii,
by odzyskać pozycję lidera na rynku.
- Nie mówimy o Young Beaufort? - Ależ tak.
To gdzie James?
Co za wymiana.
Eastview wygrywa 11:10.
Nic nie jest przesądzone.
- Obaj zawodnicy leżą. - Cyril.
- Wszystko gra? - Tak.
Nic ci nie jest?
Luz. Lecimy!
Vega wrócił do gry.
Borgmann potrzebuje pomocy.
Zawodnicy wracają na swoje pozycje.
- Wkrótce wznowienie gry. - Ruchy, Maxton Hall!
Może w tym roku damy inne zdjęcie?
- Nie. - Dobrze.
Może w kronice znajdzie się zdjęcie Grahama Suttona w akcji?
- To znaczy? - Nie słyszałaś?
Podobno Sutton ma romans z uczennicą.
Ktoś wysłał Lexingtonowi zdjęcie.
- Że co? - Słucham?
Masakra.
- Nie Sutton. - Nie.
- Która uczennica? - Skąd wiesz?
Wszyscy o tym mówią.
To niemożliwe.
Muszę do toalety.
- Iść z tobą? - Nie trzeba.
Zmiana strategii w 70% narusza
założenia produkcyjne, którymi Beaufort szczyciło się
za czasów Cordelii.
A młody CEO nie pojawia się na tak ważnym spotkaniu.
- Haroldzie, zaraz wyjaśnię. - Nie ma takiej potrzeby.
Wycofuję się.
Co?
Jesteś naszym głównym inwestorem.
To jakiś żart?
- Haroldzie… - Wyglądam na żartownisia?
Nie dam ani grosza komuś, kto nie panuje nad własnym synem.
Haroldzie!
Twoja rodzina ostatnio wiele przeszła
i bardzo ci współczuję.
Jednak biorąc pod uwagę sytuację Beaufort
i brak szacunku ze strony Jamesa,
jestem zmuszony wycofać swoje udziały.
Haroldzie, zaczekaj!
Powiedz Jamesowi, że zachował się podle,
tak upokarzając moją córkę afiszowaniem się z nową dziewczyną.
Zwłaszcza po tym, co dla was zrobiliśmy.
Haroldzie, proszę.
Bez ciebie wszystko się zawali.
Wiem.
- Dobrego dnia. - Haroldzie!
Mamy remis, a zostało tylko kilka sekund.
Następny gol będzie decydujący.
Wolny!
- Podaj, stary! - Podaj!
James jest wolny!
Podaj!
Cyril!
Do tyłu!
Szybko! Powrót!
Cyril, wracaj!
Powrót!
Uważaj na 19!
GOSPODARZE – 14 GOŚCIE – 15
Eastview!
Cholera.
Nigdy wcześniej coś takiego nie miało tu miejsca.
Nawet podczas kryzysu Cordelia dbała o porządek.
Sądny dzień, Mortimerze.
Dobrze, że Cordelia tego nie widzi.
Dziś zostanie odczytany testament.
Mam nadzieję, że choć tam James się pokaże.
Informuj nas na bieżąco.
Mortimer!
Niezwłocznie pana poinformujemy.
Wiedziałem.
Od początku wiedziałem.
Ta dziewczyna to nasza zguba.
O kim pan mówi?
O Ruby Bell.
To wszystko jej wina.
Wszystko było w porządku.
Ty ją do nas przyprowadziłeś.
To przez Ruby przegraliśmy mecz?
Mecz.
Naszą przyjaźń. Wszystko.
Tak uważasz?
- Julia. - Tak?
Zdobądź numer telefonu.
Do Gormsey.
Natychmiast.
To nie wina Ruby.
Ale masz rację.
Zaniedbałem naszą przyjaźń.
Przepraszam.
Myślałem tylko o sobie,
moich zmartwieniach i niczym innym.
Chcę, żeby znów było dobrze.
Dość przytulania, cuchniesz.
KU PAMIĘCI CORDELII BEAUFORT
Martwiłam się, że nie przyjdziesz.
Bardzo przepraszam.
Ja też.
Jednocześnie
czuję ulgę.
To musiało się wydać.
Co teraz będzie?
Podobno mają pokazać nasze zdjęcie na radzie rodziców.
Jutro zdecydują, co się stanie.
W radzie jest mój tata.
- Zabije mnie, jak się dowie. - Więc powiedzmy mu pierwsi.
Kiepski moment.
Odczytanie testamentu za godzinę. James zaraz mnie odbierze.
Rozumiem, że się denerwujesz.
Mama chciała, żebym była w zarządzie Beaufort.
Na pewno to zaaranżowała.
To znaczy?
Będziemy mieć z Jamesem większość udziałów w firmie.
To wspaniale, Lyd.
Mortimer może się wściekać do woli.
W końcu przejmiesz Beaufort, jak zawsze chciałaś.
Pytanie brzmi, co zrobimy z dziećmi?
Pewnie niedługo będę miał dużo wolnego czasu.
Mówię poważnie.
Póki jesteśmy razem, jestem szczęśliwy.
Z resztą sobie poradzimy.
Razem.
Wybaczcie.
Boże, James.
Nie chciałem przeszkadzać.
Ciocia Ophelia będzie u notariusza za 20 minut.
Panie Sutton.
Może powinniśmy mówić sobie po imieniu?
Zaczekam w aucie.
Utrata kontroli nad własnym życiem to jedno.
Co innego pozwolić ukochanej osobie podejmować decyzje,
które wywrócą jej życie do góry nogami.
Nie interweniować,
lecz ufać, że każde doświadczenie pomaga wyostrzyć wewnętrzny kompas.
To ważne odkrycie.
Ale jeśli jedynym celem zawsze było dążenie do perfekcji,
to każdy krok w inną stronę wydaje się porażką.
WIDZIAŁEM SIĘ Z LYDIĄ I SUTTONEM.
JEDZIEMY DO NOTARIUSZA. J.
TERAZ JUŻ WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE! R.
Mamo?
Ruby.
Co się stało?
Straciłam pracę, kochanie.
Zwolnił mnie.
Co? Dlaczego?
Pan Smith wezwał mnie dziś do siebie
i zamiast nowej listy zadań wręczył mi wypowiedzenie.
Dlaczego?
Sprzedał piekarnię.
Naszą piekarnię.
A co z waszą umową? Mieliście ją odkupić.
Niczego nie było na piśmie.
Dostał ofertę nie do odrzucenia.
Ofertę?
Od kogo?
Miło was widzieć.
Szkoda, że w takich okolicznościach.
Przynajmniej zapamiętamy ten dzień jako początek zmiany na lepsze.
Miejmy nadzieję.
Wasza mama opowiadała mi o twoim zaangażowaniu.
I świetnych pomysłach.
Obiecuję, że możesz liczyć na moje wsparcie.
Dziękuję.
Chodźcie.
Zaczekamy w środku.
Ruby, to zły moment. Jesteśmy u…
Ruby?
Co się stało?
Gdy ktoś patrzy na życie w sposób zgodny
ze swoimi uczuciami i działaniami,
mówi się o spójności poznawczej.
Tego stanu zawsze pragnąłem.
Tym chcę kierować się w życiu.
Wiem, że mi się to uda.
Bywa, że jedno uczucie bierze górę
i ucisza wszystkie inne. Wtedy wiem,
że przede mną długa droga.
Robi mi się niedobrze na myśl o tym,
ile krzywdy może wyrządzić ktoś z taką manią wielkości.
Nauczyłem się, że nic nie jest stracone,
dopóki jest nadzieja.
Zgodnie z ostatnią wolą pani Cordelii Imogen Beaufort,
jej majątek będzie rozdysponowany następująco.
Pani Beaufort zostawia
wszystkie ruchomości, nieruchomości
oraz udziały w firmach Beaufort…
swojemu mężowi, Mortimerowi Beaufortowi.
Co, proszę?
Tak, wszystkie aktywa, nieruchomości i udziały.
A co z dziećmi?
Nie otrzymają żadnego majątku. Nic innego nie zostało tu zapisane.
To niedopuszczalne.
- Można wnioskować o prawo do opieki. - Co to takiego?
W tym celu proszę umówić kolejne spotkanie.
Mama nigdy by nas nie wydziedziczyła.
Była mądrzejsza, niż myślałeś.
- Podważymy testament. - „My”?
Ty? Moje rozpieszczone dzieci?
Myślisz, że ujdzie ci to na sucho?
Mama by tego nie zrobiła.
Zmusiłeś ją. Tak jak Alice Campbell, by wycofała stypendium Ruby?
I Smitha, by pogrążyć jej rodziców?
Ostrzegałem cię, synu.
Nie chciałeś słuchać.
Teraz musisz żyć z konsekwencjami.
Samemu.
Pierdol się.
Nie jesteśmy sami.
PIEKARNIA SMITHA GORMSEY
Nie przejmuj się
Bądź szczęśliwy
- Zagramy w Jengę? - Muszę iść do siebie.
Jutro egzaminy stypendialne. Jeśli nawalę, to koniec z Oksfordem.
Nie ma takiej możliwości.
Nie martw się. Jutro nowy dzień.
Ostrzegałaś mnie.
Że muszę być gotowa, żeby stawić czoła światu Jamesa.
Nie wiedziałam, że oberwie się wam.
Skarbie, kochasz go. Tylko to się liczy.
Przeżyliśmy z ojcem gorsze chwile.
Mortimer Beaufort może odebrać nam piekarnię,
ale nie nasze marzenia.
Dziękuję, mamo.
- Wysłałaś maila do dr. Fibera? - Tak.
Pani Campbell?
Nie odsłuchałeś poczty głosowej? Zostawiłam wiadomość.
Wypadło nam coś ważnego.
James, muszę już iść. Przełożymy to?
Ojciec zmusił panią, by wycofać stypendium.
Chce zniszczyć jej życie, a pani mu pomaga?
To wbrew temu, co pani sobą reprezentuje.
Moja mama bardzo panią ceniła.
Mówiła, że nie zna nikogo, kto tak walczyłby z niesprawiedliwością.
To nie takie proste, James.
Twój ojciec to wpływowy człowiek, który potrafi używać władzy.
Cokolwiek zrobiła Ruby, zwróciła go przeciwko sobie.
Dlatego potrzebuje pani pomocy.
Pani też musiała walczyć o swoje.
Ma pani kontakty w prasie, pośród polityków…
Tylko pani może się postawić ojcu.
Twój ojciec mnie wspiera.
Najważniejsze projekty, mój najnowszy program.
Umożliwia setkom dzieci żyjącym w biedzie
dostęp do programów edukacyjnych.
Musiałam wybierać między losem jednej kobiety
a losem niezliczonych rodzin.
Co byś zrobił na moim miejscu?
Znam twojego ojca od dawna.
Jest towarzyski, lubiany i ma dużą sieć kontaktów.
A jeśli ktoś mu stanie na drodze…
niszczy go.
Ruby nic mu nie zrobiła.
Nie znam nikogo tak nieustraszonego.
Nie podda się.
Może się pani od niej wiele nauczyć.
Co teraz?
Nie mam pojęcia.
Byłem pewien, że Alice nam pomoże.
A testament?
Ophelia chce go podważyć i sprawdzić autentyczność.
- Myśli, że twój tata go podrobił? - Nie tylko ona.
Jest zdolny do wszystkiego.
Zostaniesz z nami?
Rodzice się zgodzą.
Po wszystkim, co zrobił wam mój ojciec?
To nie twoja wina. Ani Lydii.
Zatrzymamy się dziś u Cyrila.
Skup się na jutrzejszym egzaminie.
To jest teraz najważniejsze.
Jeśli dostaniesz stypendium, uczcimy twoje przyjęcie na Oksford.
We dwoje.
Tak mi przykro.
Dwa razy sex on the beach, proszę.
Bez alko. Niewinne drinki.
Wybacz, że psuję nastrój. Możemy tu zostać kilka dni?
Rozgośćcie się.
Co teraz będzie?
Mortimer odetnie was od kasy?
Nasza ciocia ma najlepszych prawników. Nie odpuścimy mu.
Chociaż raz zdobywacie nagrodę za najgorszą rodzinę.
Może się nią podzielimy?
Za bycie współlokatorami.
Za nas.
- Zdrowie. - Zdrówko.
Konam z głodu. Kto ma ochotę na pizzę mai tai?
- Trzaśnij mu! - Zamknij się!
Wal się!
Lecę po pizzę…
Od dziecka uczono nas, że jesteśmy wyjątkowi.
Urodziliśmy się w rodzinie, która od pokoleń kształtowała całą branżę.
Dbanie o wizerunek i tradycje było naszym jedynym zadaniem.
Niedawno zrozumiałem, że rodzina dla każdego znaczy coś innego.
Dzięki, że możemy tu zostać.
Przykro mi.
Mnie też.
Ja…
Pizza Maxton Hall
To pizza
Dla wszystkich zdzir
To pizza…
Chyba jest już pizza.
Gorąca i ostra.
No co ty?
- Ty… - W środku…
ŚPIJ SŁODKO, RUBY BELL.
DO ZOBACZENIA W SNACH.
Przyszłość należy do tych, którzy wierzą w marzenia.
Kilka tygodni temu myślałam, że muszę z nich zrezygnować.
Że nie mogę mieć wszystkiego.
Chciałam to zaakceptować,
choć wszystko się we mnie buntowało.
Dzisiaj wiem, że ten opór był znakiem.
Wewnętrznym głosem, który mówi, że się mylisz.
Miej marzenia.
Wierz w siebie.
Jeśli będę go słuchać, osiągnę swój cel.
Może pan wyjaśnić charakter pańskiej relacji z uczennicą?
Oczywiście.
Od dawna zastanawiałem się, jak mogę…
to wyjaśnić.
Wiem, jak to wygląda,
więc będę całkowicie szczery.
Poznaliśmy się poza szkołą
i zakochaliśmy się.
Zakochaliście?
Tak.
Przykro mi, jeśli okoliczności wskazywały na coś innego.
Nie zaprzecza pan, że łączą pana intymne relacje z uczennicą?
Chętnie posłucham,
co mają do powiedzenia jej rodzice.
Jej rodzice?
Gdy ustaliliśmy, że zdjęcie jest autentyczne,
niezwłocznie ich poinformowaliśmy.
Jej matka już tu jedzie.
Nie rozumiem.
Mogę zobaczyć to zdjęcie?
Macie wszystko? Długopisy? Telefony wyciszone?
Wszyscy na egzamin stypendialny za mną.
Dasz radę.
Dzięki.
Ruby Bell, proszę zgłosić się do dyrektora.
A co z egzaminem?
Leć szybko. Dostaniesz więcej czasu.
Dziękuję.
Mama?
Co się stało?
Panno Bell, mieliśmy nadzieję, że pani nam powie.
Siadaj, kochanie.
Kojarzy pani to zdjęcie?
Zrobiono je podczas imprezy powitalnej.
Widziano panią z panem Suttonem.
Zdjęcie jest autentyczne.
Nawet jeśli, nie ma tu nic zdrożnego.
Świadek twierdzi inaczej.
- Tylko rozmawialiśmy! - Ruby…
Od 20 lat nie spotkałem się z czymś takim.
Nie pozwolę, by romans zrujnował reputację…
Nie mam żadnego romansu!
Pracuję na to od 11 lat.
Zaraz kończę szkołę. Dostałam się na Oksford
i tracę ostatnią szansę na stypendium.
To poważna sprawa, panno Bell.
Razem z panem Suttonem
zostajecie zawieszeni ze skutkiem natychmiastowym.
Nie ukończy pani szkoły. Nie pójdzie na studia.
Może pani zapomnieć o Oksfordzie.
Napisy: Krzysztof Zemsta
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska