SEE YOU IN MY 19TH LIFE
IKA-3 KONG BUHAY
Hae-wol.
Noong unang beses kong naalala ang nakaraan kong buhay,
di ko maintindihan ito.
- Hae-wol. - 'Nay.
Ayos lang 'yan. Tama 'yan.
'Nay.
'Nay!
Di ko alam kung totoo sila o hindi.
'Nay!
Natakot ako sa mga alaalang 'yon pero nalungkot rin ako.
Pero isang bagay lang ang sigurado ako.
Sabik ang puso ko na makita siya ulit.
'Nay!
IKA-3 KONG BUHAY
IKA-18 KONG BUHAY
Ju-won.
Ano'ng ginagawa mo rito ng ganitong oras?
- Kailan ka ba titigil? - Itigil ang ano?
Bakit kakaiba ang ikinikilos mo nitong mga nakaraang araw?
Sumasakit ang ulo ko.
Ju-won, please.
Please.
- Mama. - Bakit?
May dapat kayong malaman sa 'kin…
Di bale na lang.
Sabihin mo sa 'kin.
Ju-won,
kakaiba ang mga ikinikilos mo
simula noong nagbakasyon tayo sa tabing-dagat.
Buong araw mong kausap ang sarili mo.
Nagmamakaawa ka para sa buhay mo habang natutulog.
Nagmamakaawa ka na 'wag nang ipanganak ulit sa susunod.
Kailangan ko malaman kung may problema o may sakit ka.
Mama.
'Nay!
Sino ka? May tao ba riyan?
'Nay. Ako 'to, si Hae-wol.
Ano ang ginagawa mo? Bitawan mo ako!
'Nay!
- Halika rito! - 'Nay!
'Nay! Ako ito, si Hae-wol!
'Nay!
- Ako si Hae-wol! - Halika rito!
'Nay!
- 'Nay! Ako si Hae-wol! - Umalis ka rito!
Natatakot ako.
Matatanggap niya kaya ako?
Sige.
Para sa 'kin, ikaw ang…
aking maganda,
matalino
at pinakamamahal na anak, Ju-won.
Mahal…
na mahal kita.
Okay?
Di pa ako nagkakaroon ng nanay na tulad mo.
Ipinapangako ko,
matatandaan kita sa susunod na buhay ko.
Kahit na mamatay ako,
babalik ako para makita ka sa susunod na buhay ko.
Kaya 'wag kang malulungkot.
At ipagpatuloy mo lang ang buhay mo.
Tandaan mo 'yan.
Ju-won, 'wag ka mag-alala.
Nandito ako.
Mama.
ANG KAWALAN NG KAKAYAHANG MAKALIMUTAN ANG TAONG HINAHANAP MO
Mama.
Miss?
- Mama. - Ms. Ban.
Seo-ha.
Ju-won?
Director Mun.
Ako ito, si Ban Ji-eum.
Oo.
Alam ko.
Director Mun.
Ang Ban Ji-eum na 'to
ay gustong-gusto ka.
Gusto kita.
Halika na.
Ang lambot ng mga kamay mo.
Nagmamadali tayo
kaya hinawakan ko ang kamay mo.
Kahit pa ganoon,
di ko 'to makakalimutan.
Bakit ganoon ang ikinilos mo kanina?
Lasing na lasing si Ms. Yoon kaya hinatid ko siya sa kanila.
Tapos nakita ko ang nanay niya.
Naalala ko ang nanay ko na iniwan ako noong bata pa ako.
Sorry.
Bakit ka nagso-sorry sa pag-iwan sa 'kin ng nanay ko?
Saan siya pumunta?
Kung saan man niya ginusto.
Abala ako noon sa pagtatrabaho kaya di ko na kinaya maging malungkot.
Hindi naman kailangang nasa iisang bahay ang pamilya.
May kani-kaniya tayong mga buhay.
Minsan, pamilya mo na ngayon ang naging kaaway mo sa past life mo.
Kapag ganoon, mas mabuti nang iwan mo na sila.
Di ka na naawa.
Di naman sa gano'n.
Seryoso kasi 'yon.
Ang buhay ay seryoso.
Para akong nagbabasa ng libro kapag nag-uusap tayo.
Isang sinaunang libro.
Magandang bagay ba iyon?
Sinasabi ko lang ang nararamdaman ko.
Di maganda o masama, kaya…
Bibisitahin mo ba dapat si Ms. Yoon?
Siguro.
Pagtatanim ng mga bulaklak ang trabaho niya.
Nagtatanim siya ng mga buto at matiyaga siyang naghihintay
mamulaklak ang mga 'to.
Sigurado akong hihintayin ka niya kaya 'wag ka nang mag-alala.
Kailan mo ako nakitang nag-alala?
Nararamdaman ko 'yan, hindi nakikita.
Gusto mo ba ng second round?
Ramyeon ba ang gusto mo no'ng sinabi mo'ng "second round"?
Pag nasa convenience store ka dapat kumain ka ng ramyeon.
Dapat nga may kasama pa 'tong soju, pero nagpipigil ako dahil sa iyo.
Ilibre mo dapat ako sa susunod.
Puwede na ba ang isang bote?
Dalawa?
Tatlo?
Ano'ng nangyari sa 'yo? Matanong ka yata ngayon.
Gaano ba karami ang kaya mong inumin?
Magugulat ka.
Natikman ko na lahat ng alak.
Siyempre. Nagawa mo na 'yan.
Madalas mo na akong ningingitian, ha.
Mas cute ka tingnan pag natataranta ka.
Bakit ba…
bakit ba gusto mo 'ko makitang ngumiti?
Dahil 'yan ang dahilan kung bakit ako nabuhay ulit.
Di ito ang una kong buhay.
"Dahil 'yan ang dahilan kung bakit ako nabuhay ulit."
Sumobra na ba ako?
Naku, napapasobra talaga ako minsan.
Nakakatawa ka talaga.
Akala ko ba weirdo ako?
Oo, weirdo ka nga.
At nakatutuwa ka rin.
Director Mun.
Mula ngayon, sabihin mo sa 'kin pag naiisip mo ako.
- Bakit? - Para ma-congratulate kita.
- I-congratulate ako? - Naiisip mo ako at napapangiti na kita.
Base sa mga sintomas mo,
naging fan na kita.
Di totoo 'yan.
Gano'n naman talaga.
Di mo mapapansin sa simula pero kalaunan maiisip mo na fan ka na.
Tingnan mo na? Mabilis ang tibok ng puso mo.
Walang duda na fan kita.
Di mo ako puwedeng prangkahin at ipitin nang ganiyan.
Huy, 'wag mo 'kong tingnan nang ganiyan.
Mali ang iniisip mo.
Di ako fan ng kahit na sino.
"Denial period" ang tawag diyan.
Hindi.
Nagkakamali ka.
Maniwala ka.
Taxi!
Mauna ka na. Uuwi ka na, di ba?
Sa harapan siya uupo. Ingat sa pagmamaneho.
Ingat ka pauwi, director.
Ikaw rin.
Gusto mo ba akong i-date?
Sa buhay, importante ang timing.
Gusto kita.
Pag may nagtapat sa birthday mo, hinding-hindi mo 'yon makakalimutan.
Gusto mo ba akong i-date?
Gusto kita.
Pigilan mo nga ang sarili mo.
Nabigla ka lang sa kaniya.
- Na-brainswash ka lang. - Ano 'yon?
Wala.
Tara na.
Epektibo pa rin ang pambe-brainwash.
Do-jin.
Seo-ha.
Huy, Seo-ha.
Kumusta ka na?
Maayos naman.
Ang laki mo na.
- Tara sa itaas. - Sige.
- Ako na riyan. - Salamat.
- Dito ka nag-e-exercise? - Oo, dito ako palagi.
Uy, nandito si Seo-ha.
Di ka na sana nag-abala.
Late dinner na?
Para sa memorial service ni Papa.
Dapat sinabihan mo ako.
Gusto ko sana sumama.
Director Mun, para sa pamilya lang ang memorial services.
Grabe ka naman.
Oo nga. Umayos ka naman.
Di ka na iba sa amin.
- Oo naman. - Nagwo-work out na ako dahil sa 'yo.
Ang astig mo kasi no'ng nanlaban ka sa pitong mga lalaki.
Naaalala mo pa ba?
Sobra ka naman.
- Balita ko makikipag-compete ka. - Oo.
Sasali ako sa national team pag nanalo o papasok ako sa military pag natalo.
Wala akong magagawa.
Gawin mo lang ang pinaghandaan mo. Sabihan mo ako kung may maitutulong ako.
Kaya paborito kita, e.
Alam kong maaasahan kita.
Umuwi ka na lang kung anong oras mo gusto.
Ano ang sinasabi mo?
Dito ako matutulog.
Palagi niya tinatanggihan ang alok ko na tumira kami sa iisang bahay.
Dapat siguro maligo muna ako.
Maliligo na ako, ha.
Bakit siya makikitulog?
Pinapunta mo siya, no?
Hindi.
Bakit kutsara ang ginagamit mo?
Mas masarap pag ganito.
Huy, bakit ngayon ka lang?
Akala ko maaga ka uuwi para tulungan ako. 'Sus, maaga raw.
- Alam ko. - Ikaw talaga.
Magpahinga ka na.
Ang hirap.
Naiintindihan ko.
Mahirap din para sa 'kin.
Nakita ko ang nanay ko.
'Yong nang-iwan?
Hindi, 'yong nanay ko ngayon.
'Yong nanay ni Yoon Ju-won.
Magpiprito ba ako ng manok?
'Wag na.
Di naman ako masyadong nalungkot.
Ayos lang ako.
'Wag ka nga magsinungaling. Halata namang hindi.
Uminom tayo.
Mas mabuti pa.
Ayaw ko rin namang uminom nang mag-isa.
Paano mo siya nakita?
Mula nang makita ko si Cho-won dahil kay Seo-ha,
madalas ko na silang makasalamuha.
Sa simula pa lang, alam mo na 'yan.
Oo.
Kailangan ni Seo-ha ng makakatulong sa kaniya para makalimutan si Ju-won.
Makabubuti rin 'yon para sa kaniya.
Kailangan makasama ko siya
bilang Ban Ji-eum, hindi bilang Yoon Ju-won.
Paano pag nalaman niya?
Malas 'yan. Bawiin mo 'yan.
Tapatin mo nga ako.
Natatakot ka, 'no?
Di ka ba natatakot sa sasabihin niya
sa oras na sabihin mo ang totoo?
Alam mo ba kung saan ang garden ni Cho-won?
Bakit mo natanong?
Kailangan natin siya.
Magaling siya.
Ngayon mo talaga sasabihin 'yan?
Alam ko.
Masyado ako naging emosyonal.
Bilang kapatid niya, mas mahirap siguro para sa kaniya.
Alam mo bang nagbago ka?
Ako?
Kaunti.
Sa totoo lang, mas higit pa diyan ang pinagbago mo.
Ibang-iba ang Korea sa Germany.
Magulo rito at kakaiba.
Abala ka lang kasi sa hotel.
Si Ms. Ban ba ang tinutukoy mong kakaiba?
Kailangan mo bang punahin lahat?
Mas madali siguro ang buhay kung kasing kalmado ka ni Do-jin.
Sabagay, medyo kakaiba nga siya.
Pero parang nakabubuti naman siya sa 'yo.
Dati malungkot ka pag umuuwi ka sa Korea pero ngayon hindi na.
Nagpapasalamat ako ro'n.
Tama ka.
Kakaiba na siya sa umpisa.
Napapahanga niya ako tuwing kasama ko siya.
Kaya kung naliligaw na 'ko ng landas,
pigilan mo ako.
Anong "naliligaw ng landas"?
Fan niya na ako.
Ha? Ano?
Nababaliw na siguro ako.
Ginulat mo ko!
Sabi mo, pigilan kita.
Goodnight.
"Fan"? Fan na raw siya.
Dahil 'yan ang dahilan kung bakit ako nabuhay ulit.
Di ito ang una kong buhay.
Bakit kayo nandito?
Di mo ba sinabi sa kaniya?
Tinawagan kita kanina.
Nandito kami para kumpirmahin ang portfolio mo para sa kontrata.
Tungkol pala ro'n 'yong tawag.
May hangover pa kasi ako no'ng nag-usap tayo.
Nandito na pala kayo.
Ms. Yoon, ang ganda ng garden mo.
Ano'ng nangyayari?
Nandito ako para kay Ms. Ko.
Masaya akong nandito kayo.
Tingin-tingin lang kayo.
Maghahanda ako ng tsaa.
Ang ganda nito.
Ang dami mo palang magagandang bulaklak dito.
Di ba? Mas maganda pa banda rito.
Ang gaganda.
Maganda talaga sila sa ganitong panahon ng taon.
- Ang gaganda nga. - Ay, naku.
Ngayong araw pa talaga sumakit ang ulo ko.
Ms. Yoon, okay ka lang ba?
Sorry. Naparami ako ng inom kahapon.
Okay lang. Halo-halo na rin kasi ang nainom mo.
Madami ba akong nasabi?
Di ko maalala kasi lasing din ako kaya 'wag ka na mag-alala.
Maupo ka. Ako na ang bahala.
Hala, ang ganda.
Mga flower tea pala 'to.
Mag-iingat ka.
Di mo nga kayang uminom nang marami.
Ano…
Nagpahatid ba ako sa bahay ng mga magulang ko kahapon?
Oo.
Hindi kasi ako umuuwi sa kanila kahit gaano pa ako kalasing.
Bakit ko ginawa 'yon?
Binabalikan kasi natin ang nakaraan, kaya siguro bigla mo naisipang pumunta.
Kung okay lang sana, puwede ko ba malaman kung ilan taon ka na?
Bakit gusto mong malaman?
Di ko mapaliwanag.
Kakakilala pa lang natin,
pero parang matagal na nating kilala ang isa't isa.
Teka.
Nagkakilala na ba tayo dati?
Muntik ko nang sabihin,
"Oo, ako ang kapatid mo."
Naku!
Sorry, Ms. Yoon.
Okay lang.
Mag-ingat ka.
Ano'ng nangyari?
Nabitawan ko.
Dapat nag-iingat ka.
Naku.
Ang bait mo naman.
Oo nga.
Kukuha na lang ako ng bago.
'Wag na.
Dederetsuhin na kita.
Ikaw na ang bahala sa landscaping ng MI Hotel, Ms. Yoon.
Sa 'yo na ang trabaho.
Seryoso ba kayo?
- Seryoso nga? - Oo.
Seryoso nga sila!
Teka lang. Pasensiya na.
Mr. Ha, maupo ka.
Kukuha pa ako ng tsaa.
- Kailangan ko pang mag-ikot… - Ikaw naman.
- Ano? - Umupo ka at magtsaa.
Pero di ako… Huy.
Sige na. Umupo ka na.
Kung ganoon, dadalhin ko kay Daehwan mismo.
Pupunta ako agad. Sige.
Director Mun.
Alam mo bang kinakabahan ako pag tinatawag mo ako nang ganiyan?
Director Mun.
Ganito ang gagawin ko.
Aayain kitang lumabas
nang tatlong beses
simula ngayong araw.
Kung tatlong beses kang tatanggi,
susukuan na kita.
Bakit di mo na lang ako tanungin nang tatlong beses ngayon?
Tatanggihan na kita agad.
Bigyan mo ako ng chance.
Naniniwala ako
na di mo ako tatanggihan nang tatlong beses.
Ano'ng mayro'n sa kanila?
Ewan ko.
Mr. Ha.
Single ka ba?
Gusto mo ba makipag-blind date?
Ano?
Mag-blind date tayo.
Ayaw ko.
Bakit?
Ayaw mo ba sa 'kin?
Dahil ba sa ugali ko? O sa mukha ko?
O dahil ba di komportable sa 'kin si Seo-ha?
- Kung di 'yon… - Ms. Yoon.
Wala akong pakialam sa ugali o sa hitsura mo.
Naghahanap lang ako ng taong bagay para sa 'kin.
Pakipaliwanag naman.
Gagawin ko'ng lahat para maging katulad niya.
Ang ganiyang aroganteng pag-iisip ang dahilan ba't di tayo puwede.
Sana sa susunod magkita tayo bilang mag-business partner.
Nandito na ako.
Oo, dala ko lahat.
Sige po.
Sino 'to?
- Si Ban Ji-eum 'to ng MI Hotel-- - Ako 'to, si Dong-u.
Wala akong oras magpaliwanag.
Padalhan mo ako ng pera. Pangako--
Paano niya nakuha ang number ko?
Kuya!
Kumusta ka na? Late ka na para sa trabaho.
Di ba blacklisted ka dito?
Binibisita ko lang ang nanay ko.
'Wag ka namang ganiyan.
Sabi niya, dapat magkasundo tayo.
Uminom tayo minsan.
Hoy, bitawan n'yo ako.
Hoy.
Hoy!
Pagbabayaran n'yo 'to!
Grabe, nakakahiya 'yon!
Bakit ka nandito sa opisina ko?
Gusto mo ba ng tsaa?
Pambihira ang anak mo.
Tinawag niya akong "kuya".
Mas pambihira para sa akin na pumunta ka rito para lang sabihin 'yan.
Pinalabas siya ng mga guwardiya.
Sa bahay n'yo na lang kayo magkita.
Hoy, Mun Seo-ha.
Akala mo ba…
wala akong alam?
Interesado ako kung ano…
at gaano karami
ang nalalaman mo tungkol do'n.
Gusto kong malaman.
Director Mun.
Bakit ka nasa loob?
Kailangan ko ang mga budget document ng hotel sa nakalipas na tatlong taon.
Para saan?
Magdadahan-dahan sana ako at tututukan muna ang renovation.
Pero sinasagad niya ako.
Naiintindihan ko pero titingnan mo ba isa-isa ang lahat ng 'yon?
Oo.
MGA KONTRATA NG TRABAHO
TAON: 1996 TAON: 2020
MGA KONTRATA NG TRABAHO
COMPREHENSIVE INCOME STATEMENT
Ilagay mo rito.
Ganito agad kadami ang nakita ko.
Ano kaya ang gagawin niya pag hinarap ko siya.
Tingnan na natin ang mga 'to.
- Di ka pa ba uuwi, sir? - Hindi pa.
Nakauwi na ba lahat?
Umuwi na si Ms. Ko.
Wala sa opisina ngayon sina Mr. Heo at Ms. Ban.
Gusto mo bang mag-dinner?
Mauuna na ako. May lakad pa ako, sir.
Sino'ng kasama mo?
Ang chairman?
Mauuna na ako.
Tawagan mo ako pag may kailangan ka.
Nagugutom na ako.
- Gusto n'yo ng tteokbokki? - Hintayin n'yo ako.
- Gusto ko 'yan! - Tara!
- Ako rin! - Kayo na lang. May pupuntahan pa ako.
Han-na, kakaiba ang ikinikilos mo nitong mga nakaraang araw.
May bago ka bang boyfriend?
Wala akong boyfriend.
Pero may nagugustuhan ako.
Sa katunayan, marami sila.
- Seryoso? - Seryoso?
Umuwi na ba siya?
Ganiyan naman talaga.
Di mo mapapansin sa simula pero kalaunan maiisip mo na fan ka na.
Gusto kita.
Pakiramdam ko kasama ko siya, nandito man siya o wala.
Masisiraan na yata ako ng bait.
Hoy.
Hoy, gusto ko lang makipag-usap.
Ms. Ban?
Ano'ng ginagawa niya?
Gusto ko lang makipag-usap!
Huminto ka! Halika rito!
Hoy, huminto ka muna!
Patay ka sa akin pag nahuli kita!
Makikiraan.
Hoy!
- Bitawan mo ako. - Patay ka sa 'kin ngayon.
Alam ko na 'yan.
Oo na, bitawan mo na ako.
- Ayaw ko nga. - Isa,
dalawa.
Ang dali talagang uminit ng ulo mo.
Di ba sinabi ko naman na sa 'yo?
Tapos na tayo at 'wag mo na akong hahanapin.
Seryoso ka ba? Di ka ba nag-aalala sa amin?
Hindi.
Ang saya mo no'ng binigyan kita ng pera at nagpaalam ako.
Sana matutuo ka na sa mga pagkakamali mo.
Ban Ji-eum.
Hoy, di pa ako tapos.
Bakit ka ba alis nang alis?
Ano'ng ginagawa mo?
Sino ka ba? Bitawan mo 'ko.
Bitawan mo 'ko!
Ba't mo siya sinaktan!
Director, okay ka lang ba?
May dugo?
Ang kapal mo para saktan siya!
Nagkamali lang ako.
'Wag kang aalis diyan.
- Sandali. - Ms. Ban.
Hoy!
Babalikan kita
kung di ka magbibigay ng pera.
Buwisit ka!
Okay ka lang ba?
Pasensiya ka na.
Sino ba 'yon?
Pareho kami ng magulang
at legal na nasa iisang family registry.
Ang dami mong sinabi. Bale kapatid mo siya?
Ayaw kong gamitin ang salitang 'yon.
Sinasampal ako ng realidad.
Siguro iniisip mo na nilapitan kita dahil sa pera.
Madalas na magaling mambola ang mga mukhang pera.
Di sila nanggugulo tulad ng ginagawa mo.
Kahit na.
Nakakahiya pa rin.
Kung wala kang gagawin,
bakit di tayo pumunta ro'n?
PYEONGDONG HAGFISH
Tara na.
Sabi nila, ang golden ratio raw ng beer at soju ay pito sa tatlo.
Pero naniniwala akong depende 'to sa nararamdaman mo.
Ang golden ratio ngayong araw ay lima sa lima.
- Ikaw? - Pito sa tatlo.
Ayos.
Bottoms up.
Tagay!
Ang sarap.
Bakit di ka nagtatanong tungkol sa nangyari kanina?
Ang sabi mo kapatid mo siya.
Normal lang na makipagtalo sa pamilya mo.
Tama ka.
May kuwento ang bawat pamilya.
Para kaming mga aso't pusa.
Ganoon talaga.
Bakit?
Nakikinig ako sa iyo.
Magkuwento ka lang.
Ako ang drinking buddy mo ngayong gabi.
Tingnan mo nga naman. Marunong kang makinig.
Ms. Ban--
Gusto mo ba ng drinking lover?
Hindi buddy, pero lover.
Ayaw mo talagang tumigil, 'no?
Inaaya mo ba akong mag-date?
Hindi. Di 'yon ang gusto kong sabihin.
Pero ganoon na rin 'yon.
Hindi 'yon ang intensiyon ko.
Lagi ka naman ganiyan.
- Papayag ka ba kung gano'n? - Hindi.
Tingnan mo na. Alam kong tatanggi ka.
Di na ako lalaban pag alam kong talo na.
Alam mo ba na nagmula ang soju sa Arabeng inumin na arak?
IKA-4 KONG BUHAY
Ano 'to?
Tagay.
- Tagay. - Tagay.
Tagay.
Salamat at ikaw drinking buddy ko ngayong gabi.
Hala!
Director, maupo muna tayo rito.
Upo lang tayo saglit.
Uy.
Ang tagal mo kasing umupo,
akala ko kinailangan mo ng mauupuan.
Ano'ng nasa isip mo?
Ano 'yon?
Ito ang problema.
Bakit naalala ko si Ju-won
sa kaniya?
Walang namang pagkakahawig.
Magkaiba rin ang hitsura nila.
- Bakit kaya? - Director Mun?
Di mo dapat inilalapit ang mukha ko sa mukha mo.
Paano kung halikan kita?
Ano ba'ng pumipigil sa 'yo?
Gagawin na ba natin?
Pipigilan ko ang sarili ko para wala kang pagsisihan bukas.
Lasing na lasing ka na.
Sabihin mo ulit 'yan pag di ka na lasing.
Teka nga.
Hindi ka ba lasing?
Nagtataka nga ako.
Bihira akong malasing kahit na anong klaseng katawan ang mayro'n ako.
Ano'ng ibig mong sabihin?
May iba ka pang mga katawan?
Parang gano'n nga.
Naaksidente ako no'ng bata ako.
'Yong babaeng gusto ko…
Namatay siya habang pinoprotektahan ako.
Natagalan
bago nila ako nailabas sa sasakyan.
Naramdaman ko…
'yong katawan niya…
na unti-unting lumalamig.
Mula noon, naging mahirap para sa akin
na hawakan ang kahit na sino.
Ang mga balikat ay sandalan ng mga tao.
Pasensiya na po, sir.
Hindi ako nagkamali ng sabi.
Sige na. Ang tagal na nating magkakilala.
O siya, tatawag uli ako.
Bye.
Maaaring magkagulo sina Director Mun at Ms. Jang.
Pero hindi naman 'to seryoso, sir.
Paano sila nagbabangayan?
Ang babaeng 'yon…
si Ban Ji-eum?
Usap-usapan na nag-hire kayo ng babaeng gumagawa ng mga kotse.
Di n'yo na siya kailangang alalahanin, sir.
Ako ang magdedesisyon niyan.
Di maganda ang pagpapalaki sa kaniya.
Paano kung magdulot siya ng problema?
Sa tingin ko, di siya gano'n klaseng tao.
Pera ang makakapagpabago…
sa isip ng kahit na sino.
Sigurado akong alam mo 'yan.
Death anniversary pala ng tatay mo.
Nagdaos kami ng memorial service.
Hindi mo na siya kailangan pang alalahanin.
Pareho kayo ng tatay mong matigas ang ulo.
Sige na.
Sir.
May iba pa bang rason kung bakit n'yo kami pinabalik sa Korea?
Ayusin mo ang ugali mong 'yan
na magtanong ng sensitibong bagay dahil lang nasaktan ka.
Umalis ka na.
Di sinasagot ni Mr. Ha ang phone niya.
Siguro nga mas mabuting mabuhay at magdusa kaysa mamatay.
Maririnig ko pang maghilik si Seo-ha.
Taxi.
IKA-19 KONG BUHAY
IKA-16 KONG BUHAY
Naku.
Sorry, ha. Ano'ng nangyari sa kaniya?
Mas madali kang buhatin kaysa sa kaniya.
Di ko siya kayang buhatin mag-isa.
Nahirapan ka siguro.
Okay lang ako. Puwede na ba natin siyang isakay?
Humakbang ka.
- Mag-ingat ka. - Humakbang ka.
Sa harap na natin siya iupo.
Baka magkaproblema pa pag nagising siya.
Director.
'Yong mga binti mo.
Ayan.
Ano ang ibig mong sabihin no'ng sinabi mong baka magkaproblema?
Sa likod siya nakaupo noong naaksidente siya.
Kaya siguro sa harap lang siya umuupo at di rin makapagmaneho.
Ms. Yoon, okay ka lang ba?
Oo.
Hindi ko alam 'yon.
Dahan-dahan.
Ganito rin ba ako?
Di ka ganito kalala.
- Ibaba natin siya rito. - Sige.
Dahan-dahan.
Director Mun.
Director Mun?
Ano ang passcode mo?
Director Mun.
Alam mo ba ang passcode niya?
Hindi, e. Di ko rin alam.
Teka, sandali.
YOON CHO-WON
- Napatawag ka? - Mr. Ha.
Puwede mo bang sabihin ang passcode ng bahay ni Seo-ha?
Ano?
Lasing na lasing kasi siya.
Kailangan ko lang siyang dalhin sa loob pero di ko alam ang passcode.
0423.
0423?
Sige, salamat.
Dahan-dahan.
Kaunti na lang.
Ayan. Dahan-dahan.
Director.
'Yong mga binti niya.
- Kukuha ako ng tubig. - Salamat.
Salamat.
'Wag mo akong iwan.
'Wag mo akong iwan, Ju-won.
'Wag mo akong iwan.
Sa kabila ng mga buhay na pinagdaanan ko,
nahihirapan pa rin ako…
sa mga sandaling tulad nito.
Ito ang sandaling kailangan ko nang bitawan
ang taong mahal ko.
Nabubuhay pa rin si Seo-ha
sa sandaling 'yon.
'Wag mo akong iwan.
'Wag mo akong iwan, Ju-won.
SEE YOU IN MY 19TH LIFE
Sa tingin ko, gusto ko si Ms. Ban.
Palagi niyang ipinapaalala sa 'kin Ju-won at nasisiraan na ako ng ulo.
Gaano ka na katagal may sakit?
Ginang.
Ano ang gagawin mo
kung bumalik siya?
Ano ang ginawa mo kay Seo-ha kahapon?
Ano'ng iniisip mo kanina pa?
Iniisip ko kung bakit madalas na tawagin mo ako sa pangalan ko.
Sana nagdi-date na sila.
Maaaring malagay si Ji-eum sa panganib dahil dito.
Director Mun!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Patricia Barranta