DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Proszę czekać!
- Jesteś cały? - Żyjesz?
Nie odchodź.
Nie odchodź, Ju-won.
Pani Yoon.
Powinna pani iść do domu.
Może mi to pani dać.
Dobrze.
Podczas wypadku siedział z tyłu.
Myślę, że dlatego siada z przodu i nie prowadzi.
Zaczynam mieć tego dość, więc przestań, proszę.
Nie! Nie chcę go tu!
Ju-won zginęła, gdy była z Seo-hą.
Seo-ha.
Przepraszam.
Mun Seo-ha.
Po co nadal to trzymasz?
JA JESTEM MOTYLEM CZY MOTYL JEST MNĄ?
DUSZONE KIMCHI AE-GYEONG
Co się stało?
Znowu miałam ten sen.
Od ostatniego minęło sporo czasu.
Zawsze gdy masz ten sen, cały dzień się potem źle czuję, wujku.
Zaczekaj tu.
Przyniosę ci wody.
Co się stało?
- W porządku? - Tak.
Ze starości boli mnie całe ciało.
NA PODSTAWIE KOMIKSU LEE HEY DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Dyrektorze Mun.
Seo-ha.
Mun Seo-ha!
Mun Seo-ha.
Co ci się stało w rękę? Co jest?
Co się stało?
Pani Ban…
Nieważne.
Wezmę dziś wolne.
- Dzień dobry… - Co robiła pani wczoraj z Seo-hą?
A co?
Czemu upił się do nieprzytomności?
Coś mu się stało?
Nie pił ze mną.
A z kim?
Z panią Ban.
Pani Ban.
W porządku.
Co pani robi?
Chłopcze.
To boli.
Tak?
Potrącenie boli tysiąc razy bardziej.
Nie chodź więc jak zombie
i patrz, gdzie idziesz.
Idź jak człowiek, dobrze?
Dobrze.
Idź.
Patrz przed siebie.
Ju-won.
Wyrosłaś.
Czy to możliwe…
PLANTACJA KWIATÓW
Seo-ha.
Na pewno płakała.
Nie ma żadnego podobieństwa.
Wyglądają zupełnie inaczej.
Mogłabym pana pocałować.
Pocałujemy się?
Gdy jestem z nią,
moje zmartwienia znikają i czuję ulgę.
Jeśli to jest miłość,
czy mogę sobie na to pozwolić?
Czy wolno mi czuć te emocje
tak jak wszystkim innym?
Seo-ha!
Seo-ha.
Cho-won.
Myślałam, że nie żyjesz!
Nie odbierał telefonu. Martwiłam się.
Przepraszam.
W porządku?
Nie.
Chyba lubię panią Ban.
Co?
O czym ty mówisz?
Też tego nie rozumiem.
Próbowałem zebrać myśli,
ale pojawiła się Cho-won.
Ty…
Wiesz, ile osób się o ciebie martwiło?
Jeśli ją lubisz, to ją lubisz.
Czemu robisz z tego taką aferę?
Przypomina mi Ju-won
i doprowadza mnie to do szaleństwa.
Dobija mnie.
Klubowa na pieczywie miodowym. Wszystkie warzywa.
Dobrze.
- Dziękuję. - Smacznego.
Dziękuję.
Panie Ha.
Nie ma pan wolnego?
Co pan tu robi?
Wstąpiłem po drodze
z biura.
Ja zostawiłam coś w ogrodzie.
Wróciła pani bez przygód?
Tak.
Jak się ma Seo-ha?
Ani dobrze, ani źle.
Chciałabym z nim porozmawiać.
Czy to możliwe?
Zapytam go.
Przepraszam.
Mam coś do załatwienia.
DO-YUN
O 14 wybieramy się tam z Seo-hą na przejażdżkę.
Proszę dać znać, czy pani jedzie.
Pani Ban, miałaby pani ochotę wybrać się na plażę?
O czym pan myśli?
Zastanawiałem się…
czemu pewna osoba mówi mi po imieniu.
Kto?
Pani, pani Ban.
Jestem pani przełożonym i jestem dużo starszy.
Więc czemu mówi mi pani po imieniu?
Naprawdę?
- Kiedy… - Tamtego dnia.
I tamtego również.
Seo-ha.
Czy
często pani płacze po pijaku?
Nie wiem, czemu pani płacze.
Ale jednocześnie
czuję, że wiem.
Dyrektorze Mun.
Umówi się pan ze mną?
To było moje pierwsze wyznanie.
Proszę dać sobie czas na odpowiedź.
Dyrektorze Mun.
Zatańczymy?
Nie musi pan nic robić.
Co się dzieje?
Spotykają się ze sobą?
Nie wiem.
Mam nadzieję,
że się spotykają.
Razem.
O rety.
Zaczyna padać.
- Wszystko dobrze? - Pani Ban, w porządku?
- Pewnie pani zimno. - Nie.
Przeczekajmy gdzieś, aż przestanie padać.
Może nasz domek letniskowy?
Jest niedaleko.
Nie trzeba.
Chodźmy.
Tak, chodźmy.
Pani Ban, proszę wziąć ciepły prysznic.
Łazienka jest tam.
To przepraszam.
Przyniosę ręczniki.
Wchodźcie.
Przypomina mi Ju-won.
- Gdzie pani Ban? - Śpi.
Dobrze, że się osuszyła.
Wszystko w porządku?
Mogę popatrzeć z tobą na ogień?
Pewnie.
Seo-ha.
Nie! Nie chcę go tu!
Ju-won zginęła, gdy była z Seo-hą.
Mamo, a jeśli ty też umrzesz?
Nie umrę.
Nie umrę, Cho-won.
- Ju-won! - Nie umrę.
Jesteś podobna do Ju-won.
Często zastanawiałem się,
czy wyglądałaby jak ty.
Czy uśmiechałaby się jak ty?
Dlatego nie mogłem na ciebie patrzeć.
Przepraszam.
Dziękuję, że mi powiedziałeś.
DUSZONE KIMCHI AE-GYEONG
Przykro mi, ale już zamknięte.
Wciąż szuka pani kogoś do pracy?
Chce pan tu pracować?
Proszę pani! Wszystko w porządku?
Proszę pani.
Ju-won!
Cho-won, poślizgniesz się.
- Najpierw się wytrzyj. - Nie!
- Chodź tu, Cho-won. - Nie chcę.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Siedem.
Osiem.
Dziewięć.
Dziesięć.
Nadal jej nie znalazła.
Ale zakurzona.
Rety.
Jest.
Stopy płasko.
Właśnie tak.
12 CZERWCA 1997 2 STYCZNIA 1997
Ale urosłam, Ju-won.
12 CZERWCA 1997 2 STYCZNIA 1997
Skąd pani o tym wie, pani Ban?
Skąd pani o tym wie?
Pani Ban.
Co pani tu robiła?
Ja…
Obudziłam się i poszłam do łazienki.
Tylko się rozglądałam.
Co miała pani na myśli, mówiąc: „Jest”?
Szukałam gumki do włosów.
Zgubiłam ją gdzieś tutaj.
Dyrektorze Mun.
Nie mogłem spać, więc idę się przejść.
Na razie.
Seo-ha.
Pada.
Nie martw się.
A to?
Jak pani to znalazła?
Ten zegar jest taki piękny,
że chciałam go obejrzeć i…
To…
Moja siostra to schowała.
Nie mogłam tego znaleźć.
Rozumiem.
Przepraszam, że tam szperałam.
Skąd pani o tym wie, pani Ban?
Co się dzieje?
Dyrektorze Mun.
Jest pani chora.
Czemu pani wyszła?
Wzięłam leki i odespałam.
Pani Ban.
Wie pani, jaka jest pani dziwna?
Naprawdę jestem aż tak dziwna?
Mówiła pani, że jestem jej pierwszą miłością.
Moja pierwsza miłość nie wypaliła.
Z panią będzie tak samo.
To pana odpowiedź
na moje wyznanie?
Tak.
O Boże.
Hej, młody.
Obudź się.
Nie śpi pani już?
Co się dzieje?
Cały czas byłeś tu ze mną?
Tak, nie mogłem pani zostawić.
Boże.
Tacy młodzi ludzie to rzadkość.
Jak długo byłam nieprzytomna?
Jakieś pięć godzin.
Mój Boże.
Nie skończyłam sprzątać restauracji.
O rety.
A niech mnie.
Nikt mnie nie widział?
Nie.
Nie miała pani telefonu.
Nie mogłem nikogo wezwać.
To dobrze.
Nie mów nikomu,
co mi się dziś przytrafiło.
Komu miałbym mówić?
Nie mów nikomu.
Lepiej, żeby nie wiedzieli.
Bez obaw. Nikomu nie powiem.
Dziękuję.
Ale…
od kiedy pani choruje?
Trochę już to trwa.
Ale nie ma jednoznacznej diagnozy.
Do pewnego czasu było dobrze,
ale dzisiaj chyba mnie dopadło.
W porządku?
Tak.
Jak pani idzie, proszę się na tym skupić.
Dobrze.
Przestawiłem auto tam.
Panie Ha.
Jak poznali się pani Ban i Seo-ha?
Pani Ban złożyła podanie o pracę w hotelu.
Znali się wcześniej?
Są ze sobą zbyt blisko, żeby znać się
tylko z pracy w hotelu.
Ponoć w młodości już się kiedyś spotkali.
- W młodości? - Tak.
W młodości?
Tędy.
- Cebule też. - Dobrze.
Dzień dobry.
- Proszę. - Co to?
Mówiłaś, że wszystko cię boli.
To dobre na stawy.
Nie trzeba było.
Musisz o siebie dbać.
Więc nie upychaj ich w szafie, dobrze?
Dobrze.
Boże.
Ale ze mnie szczęściara.
Do dna.
Miło mi. Jestem Kang Min-gi.
Zajmę się tym.
Pyszne.
Kto to?
Nowy pracownik.
Wyjechałam na dzień, a ty już kogoś zatrudniłaś?
Nie wiadomo, czy to nie…
Jest niezawodny, nie to co inni młodzi.
Obiecałam mu też wikt i opierunek.
- Traktuj go jak rodzinę. - Że co?
Przestań zrzędzić.
Mam masę roboty.
Pozrzędzisz później.
To dla stolika piątego. Idź.
Dzięki za suplementy.
Tu jej nie ma.
Ju-won, a jeśli nie znajdę skarbu?
Nie chcę go stracić.
Cho-won.
Twoje skarby
są tutaj.
Tutaj?
Tak.
Pamiętaj o tym,
a kiedyś go znajdziesz.
Kiedy w młodości
się spotkali?
Czy przyjaźniła się z Ju-won?
Nie, pani Ban jest dużo młodsza.
Czemu nie daje mi to spokoju?
Dopilnuj, by wszystko szło zgodnie z planem.
Tak jest.
MI GRAND HOTEL SEUL PREZES JANG YEON-OK
Co tu robisz?
Jest pani.
Przeglądałem budżet hotelu z ostatnich trzech lat.
Wyraźnie widać, że go pani wykorzystała,
ale po hotelu tego nie widać.
Podpisałam te dokumenty.
Ale wina za złe zarządzanie leży po stronie pracownika.
Jeśli chcesz zwolnić odpowiedzialnego, nie będę protestować.
Chyba nie chciał iść na dno sam.
Słyszałem co nieco.
Wygląda na to, że dobrała się pani do budżetu.
Co ty wyprawiasz?
Już mówiłem.
Naprawiam haniebne praktyki, jakie mają miejsce w hotelu.
Myślisz, że Sang-a tak uczciwie nim zarządzała?
Lekkomyślnie wyraża się pani przy mnie o mojej matce.
A nie mogę?
Wiem, że ciężko pani pracowała,
ale proszę nie brać swojej pozycji za pewnik.
Jak śmiesz mówić o mojej pozycji?
Co? Chcesz mnie usunąć ze stołka?
Nie widziała pani, jak wyrzucam pani syna?
Proszę współpracować albo odejść w niesławie.
Pani wybór.
Dyrektorze Mun.
Mun Seo-ha.
Źle mnie oceniłeś.
Myślisz, że możesz mi grozić czymś takim?
Jak chcesz się dogadać, przynieś coś lepszego!
Pani Ban.
Jak śmiesz mnie obrażać?
Od teraz
nie będę się powstrzymywać.
Co?
Przepraszam, że przeze mnie panią uderzono.
Nie bolało.
Jak tak o tym pomyśleć,
zrobiłam dla tego hotelu więcej niż Sang-a.
Praktycznie sama go zbudowałam.
Ja zarządzałam hotelem, gdy Sang-a była chora.
A kto po jej śmierci zajmował się tym miejscem, jak nie ja?
Teraz chce się bawić we właściciela?
Chodzi o twojego syna, tak?
Zadbam o Chan-hyeoka w centrali.
W centrali?
Ale prezes nie jest zbyt przychylny Chan-hyeokowi.
Zajmę się tym.
Będzie pracował z moimi ludźmi.
Naprawdę?
MI GRAND HOTEL SEUL
NAJLEPSZA GRUPA ZARZĄDZAJĄCA 1994
WONJO CAPITAL NATYCHMIASTOWE POŻYCZKI!
Czemu od razu nie wyważycie drzwi?
Kto tam?
Czekajcie.
Gdybyście dali mi więcej czasu…
Jeśli nie zdobędziesz pieniędzy,
będę musiał cię poćwiartować.
Czekaj.
Mam pomysł.
Moja siostra pracuje w dużej firmie.
W MI Group.
Już w dzieciństwie zarabiała jako dziewczynka renesansu.
Gówniara zrobiła wszystko, żeby się dorobić.
Jest nadziana.
Jej chłopak też tam pracuje.
Wykorzystajcie go, żeby jej zagrozić.
MI GRAND HOTEL SEUL
Do-jin, gdzie jesteś?
Przepraszam, utknąłem w korku.
Niedługo będę.
Dobrze. Będę w restauracji.
Nie spiesz się.
Hej, ty!
Hej!
Ignoruje mnie.
Głuchy jesteś?
Czemu mnie ignorujesz?
Kim pan jest?
Spokojnie.
Chcę tylko porozmawiać.
Czemu mam rozmawiać z kimś, kogo nie znam?
Hej.
Nas może nie znasz, ale jego powinieneś kojarzyć.
Znasz mnie, prawda?
Jestem bratem Ji-eum.
O co chodzi?
Chodzi o to, że…
Ji-eum może być w niebezpieczeństwie.
Pomóż mi.
Jak chcesz zobaczyć chłopaka całego, pospiesz się.
ZAŁĄCZNIK: 1 ZDJĘCIE
MYEONGJECHEON-RO 353
Porozmawiajmy tutaj.
Czego ode mnie chcecie?
Gnojek pożyczył od nas pieniądze.
Ale może spłacić dług tylko dzięki siostrze.
Jako że nie jest chętna do współpracy,
pomyśleliśmy, że może jej chłopak ją przekona.
Co ty na to?
WONJO CAPITAL NATYCHMIASTOWE POŻYCZKI!
Jest pan lichwiarzem?
Powiedzmy, że finansistą.
Chce mnie pan wykorzystać, by zagrozić pani Ban.
Nie uda się panu.
Nie znasz własnej siostry?
To może ty im za mnie oddasz?
Rodzina twojej ukochanej cierpi.
To, co teraz robicie…
to nielegalne ściągnie długu.
Ty mały…
Nieźle się bijesz.
Nic ci nie jest?
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Jesteś sportowcem. Nie możesz bić ludzi.
Zastanów się.
Lepsze oskarżenie o napaść syna prezesa MI Group
- czy ja na policji? - Syna…
Jak myślisz?
Gliny.
- Nic ci nie jest? - Nie.
A tobie?
Boże.
Dyrektorze Mun!
Nic panu nie jest?
Nie, ale…
Przyjechała pani w samą porę,
ale o co chodzi z tą syreną?
Po przeżyciu tylu lat wybieram proste rozwiązania.
„Tylu lat”?
Przepraszam za kłopot.
Nie…
Obiecuję, że to się nie powtórzy.
Proszę nie działać pochopnie.
Ja się tym zajmę.
Nie, ja się tym zajmę. Proszę się nie martwić.
Załatwię to, jasne?
Jesteś jego dziewczyną?
Nie, nic z tych rzeczy.
To tylko moja pracownica.
Przepraszam, ale ze mnie gbur.
Ha Do-jin.
Jest pan bratem pana Ha?
Tak.
- Miło pana poznać. - Wzajemnie.
Nie jesteśmy parą.
Pracujemy razem.
Nie zaprzeczaj.
Zjesz z nami kolację?
Chętnie.
- Idziemy? - Dobrze.
Do-jin.
Czy my się już kiedyś spotkałyśmy?
Boże!
Ale zakurzona.
12 CZERWCA 1997 2 STYCZNIA 1997
Skąd pani o tym wie, pani Ban?
Pani Yoon?
Panie Ha.
Nie wychodzi pani?
Musi pan zamykać?
Tak.
Nie powinna być tu pani sama. To niebezpieczne.
Proszę iść do domu.
Dobrze.
Panie Ha.
Z pozoru jest pan obojętny, a w istocie troskliwy,
prawda?
Co ma pani na myśli?
Słyszałam, że jak na pana,
to już spore zainteresowanie.
Kto pani naopowiadał takich bzdur?
Pani Ban.
Zna się na ludziach. I jest bystra.
We wszystko wścibia nos.
Co?
A w co jeszcze?
To i tamto.
A dokładnie w co?
Może pan powiedzieć więcej?
Cóż,
nie lubię rozmawiać o innych.
Rzecz w tym…
Pani Ban przysparza mi sporo kłopotu.
Co się stało?
Jestem zdezorientowana,
bo mam wrażenie, że to moja siostra.
Starsza siostra?
Przypomina mi Ju-won
i doprowadza mnie to do szaleństwa.
Czułem, że coś ukrywa, więc zadałem jej kilka pytań.
Powiedziała, że ma ukryty cel.
Ukryty cel?
Jedz.
Możemy zamówić więcej mięsa?
Świętujemy twoje zwycięstwo, więc jedz do syta.
- Dasz radę zapłacić? - Po prostu zamów.
Przepraszam!
Pewnie są zajęci.
Zaraz wrócę.
Przepraszam!
Chciałaby się pani przewietrzyć?
Z przyjemnością.
ŻEBERKA Z GRILLA
Orzeźwiające.
Pani Ban,
dlaczego pani działa tak bezmyślnie?
Coś mogło się pani stać.
Myślałam tylko o panu.
Proszę tak nie robić.
Nie chcę, by przeze mnie
ktoś ucierpiał.
Niczego się pani nie boi?
Ależ boję się.
Czego?
Najbardziej…
boję się pana.
Proszę nie kłamać.
Z mojego punktu widzenia
nie boi się pani niczego.
Dyrektorze Mun.
Wie pani, jak mnie przeraża, gdy pani tak do mnie mówi?
Co w tej osobie lubił pan najbardziej?
Czemu pani pyta?
Byłem bardzo młody.
Proszę powiedzieć.
Jej oczy były pełne zrozumienia
i takie piękne.
A moje?
Proszę przestać.
Chodźmy.
YOON CHO-WON
Tak, pani Yoon?
Co się dzieje z Cho-won?
Pani Yoon.
Coś się stało?
Nie spodziewałam się tego po pani.
Jestem zawiedziona.
Jaki ma pani ukryty cel?
Chciała pani przeze mnie dowiedzieć się czegoś o mojej siostrze?
- Co pani… - Pani Ban.
Mówiła pani, że ma ukryty cel.
Udawała pani Ju-won, żeby zdobyć Seo-hę,
bo to jego słaby punkt!
- Co? - Jak może pani wykorzystywać jego ból,
żeby go zdobyć?
Była pani dla mnie miła,
żeby dowiedzieć się czegoś o mojej siostrze?
Widziała pani, przez co przechodziłam z powodu mojej siostry!
Jak mogła pani mi to zrobić?
Proszę więcej tego nie robić.
Bo inaczej
zapłaci mi pani za to.
To chciałam pani powiedzieć.
Idę.
Chwileczkę…
Pani Yoon.
Proszę zaczekać.
Puszczaj.
Zostawiła pani torbę.
- Odwiozę panią. - Nie, dzięki.
W przeciwieństwie do pani
ja nie gram na cudzych emocjach.
Szczerze mówiąc,
przez chwilę myślałam…
że jest pani moją siostrą.
Czemu ktoś obcy tak przypomina mi siostrę?
Czemu…
ta osoba tak mi się z nią kojarzy?
Jakim cudem
wiedziała, gdzie mieszkają moi rodzice, skoro nie podałam jej adresu?
Skąd wiedziała o sekretnych wspomnieniach
z moją siostrą z domku letniskowego?
Dlaczego głaskała mnie po głowie…
z taką troską?
Nic z tego nie ma sensu.
Ale…
wszystko miałoby sens,
gdyby była pani moją siostrą.
Ale zawsze…
gdy…
przypomina mi pani siostrę,
ja…
czuję, że tracę rozum.
Czuję się tak dziwnie.
Ale jednocześnie
chciałabym, żeby naprawdę była pani moją siostrą.
Jak mogła pani mi to zrobić?
Jest pani okropnym człowiekiem.
Czemu udawała pani moją siostrę?
Cho-won,
nic się nie zmieniłaś.
Znów wszystko utrudniasz.
Mogę tego żałować.
Na pewno będę tego żałować.
Nie powinnam nawet o tym myśleć.
Nie powinnam, ale…
Cho-won.
Spójrz na swą siostrę.
Co pani powiedziała?
Cho-won.
Jestem…
Yoon Ju-won.
Pamiętam swoje poprzednie życia.
A w poprzednim życiu
byłam Yoon Ju-won.
DO ZOBACZENIA W MOIM 19. ŻYCIU
Co pamiętasz?
Masz tu bliznę, prawda?
Wierzysz w poprzednie życia?
Jesteście do siebie bardzo podobne.
Podczas wojny,
aby zwyciężyć, musisz ściąć dowódcę wroga.
Mun Seo-ha.
To moja robota.
Wiem, kto za tym stał.
Wypadek, o którym mówiłeś…
Zginęłam w nim.
Naprawdę obiecała wrócić, gdy się odrodzi?
Nawiązała kontakt z poprzednim życiem.
Ujawniła swoją tożsamość.
Napisy: Agnieszka Żurek