(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
พี่ จับฉันให้ได้สิ
- ใกล้จับได้แล้ว - ไม่นะ
ไม่ได้นะ
จับได้แล้ว
หัวกลับด้านด้วย
ทำไมหัวกลับด้านแบบนั้น
พี่
อาขอสัญญาว่าจะเกิดใหม่
แล้วกลับมาปกป้องแอกยองของอาเอง
โชวอน
มองพี่นะ
เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ
โชวอน
ฉันคือ
ยุนจูวอนเอง
คุณบันจีอึมเล่นละครอีกแล้วเหรอคะ
ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยคะ
คุณโชวอน มองฉันหน่อยค่ะ
หลังเจอคุณโชวอนก็ไม่มีครั้งไหน ที่ฉันเสแสร้งเลยนะคะ
ฉันฝืนอดทนมาตลอด
และคิดว่าทนไม่ไหวแล้ว
ถึงได้ตัดสินใจพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดไปค่ะ
ฉันจำชาติที่แล้วได้ค่ะ
และชาติที่แล้ว
ฉันคือยุนจูวอนค่ะ
ฉันเชื่อว่าทุกคนเป็นเหมือนฉันค่ะ
พอตายไปก็จะเกิดใหม่และเป็นแบบนั้นซ้ำๆ
แต่สิ่งที่ฉันแตกต่างจากคนอื่นก็คือ
ถึงจะเกิดใหม่ ฉันก็ยังจำเรื่องราวในชาติก่อนๆ ได้ค่ะ
คุณพูดเรื่องอะไร…
ฉัน
ไปที่บ้านพ่อแม่คุณหลายครั้งแล้วค่ะ
เพราะฉัน…
คิดถึงคุณโชวอน
กับพ่อแม่ค่ะ
ฉันจำได้ทุกอย่างเลยค่ะ
ความทรงจำต่างๆ ที่ล้ำค่าเกี่ยวกับคุณโชวอน
ทุกอย่างเลย
สวยจัง
คุณจำอะไรได้คะ
คุณโชวอน
เกิดวันที่หิมะแรกของปีนั้นตกลงมาค่ะ
วันที่ 7 ธันวาคม
แค่วันเกิด ถ้าหาข้อมูลก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอคะ
คุณมีขี้แมลงวันสามจุดที่หลังคอใช่ไหมคะ
ฉันเคยเห็นบ่อยๆ ตอนมัดผมให้คุณ
แล้วก็…
คุณมีแผลเป็นตรงนี้ใช่ไหมคะ
ตอนเด็กๆ คุณคลานไปทั่วแล้วกระจกล้มลงมาใส่
ตอนนั้นแม่กับฉันร้องไห้หนักมากเลยนะ เพราะคุณบาดเจ็บเยอะเลย
บอกเธอไปแล้วเหรอ
อยู่ๆ ทำไมถึงบอกล่ะ
ไหนว่ามีความทรงจำไม่ค่อยดี ตอนบอกครอบครัวชาติก่อนไง
แอกยอง เธอเองก็ยอมรับฉันนี่นา
ฉันแค่
โลภขึ้นมาชั่วขณะ เพราะอยากสนิทกับโชวอน
เหมือนที่สนิทกับเธอ
แล้วเธอเชื่อไหม
ก็ดูเหมือนจะยังไม่แน่ใจอยู่
ถ้าเธอเอาไปบอกซอฮาหรือแม่เธอจะทำยังไง
โธ่เอ๊ย
โชวอนของฉันไม่ใช่คนที่จะเอาไปพูดหรอกนะ
ตายจริง มินกีอยู่บ้านด้วยเหรอ
ครับ ผมขอออกไปข้างนอกหน่อยนะครับ คุณน้า
ได้สิ
(ปมในหัวใจ)
เป็นยังไงบ้าง
ตอนนี้ฉันเข้าไปทำงานและพักอยู่ที่นั่น
แล้วเธอล่ะ ฮันนา
คราวก่อนเธอว่าจะไปหาเขานี่
ฉันแค่
มองดูเขาจากที่ไกลๆ น่ะ
แต่ดูเหมือนคุณน้าที่เธออยู่ด้วยตอนนี้
จะเคยรู้จักกันในชาติก่อน
นายเคยบอกว่าถ้าทำแบบนั้นจะเกิดปัญหา กับคนที่เคยรู้จักในชาติก่อนไม่ใช่เหรอ
เหมือนคุณคิมแอกยองจะเริ่มป่วยมานานแล้วล่ะ
ท่านน่าจะปิดบังเรื่องป่วยกับเธอ
นายคิดว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้เหรอ
โอ๊ย หัวใจจะวาย
มาทำอะไรกลางดึกกลางดื่น
ไม่ไง จู่ๆ ต้นดอกอซาเลีย ที่อยู่ในสวนก็ตายกันหมดน่ะสิ
แม่เป็นห่วงพวกมันเลยนอนไม่หลับ
ตายดื้อๆ เลยเหรอ ไม่มีวี่แววเหี่ยวเฉามาก่อนเหรอ
แม่ลองขุดดูก็เห็นว่ารากมันแห้งเฉาหมดแล้ว
ว่าแต่แกมาทำอะไรป่านนี้ ไหนว่าจะมาวันสุดสัปดาห์
ไม่มีไรหรอก
แม่
หนูมีขี้แมลงวันสามจุดที่หลังคอเหรอ
อือ
ถามทำไม
มีตั้งแต่หนูเด็กๆ แล้วเหรอ
ใช่
จู่ๆ ถามถึงขี้แมลงวันทำไม
ถ้างั้นหนูมีแผลเป็นอะไรตรงหลังด้วยเหรอ
แกจำได้ด้วยเหรอ
มีเหรอ
หนูไปโดนอะไรมา
ตอนเด็กๆ แกคลานเล่น
แล้วกระจกตกลงมาใส่หรือเปล่านะ
- ถ้างั้น… - ตอนคุณสี่ขวบหรือเปล่านะ
คุณไปสวนสนุก แล้วมัวแต่หลงระเริงกับขบวนพาเหรด
แล้วปล่อยมือจนคลาดกับพ่อ ทำเราต้องตามหากันทั้งวัน
แล้ววันที่ฟันซี่แรกหลุด
คุณก็เก็บฟันซี่นั้นใส่กระเป๋ากางเกง แล้วเอาไปนอนด้วย
โชวอน แกจำเรื่องพวกนั้นได้หมดเลยเหรอ
มันเป็นเรื่องจริงเหรอ
หมายถึงอะไร
แม่
หือ
พี่…
พี่เป็นคนยังไงเหรอ
อยู่ๆ มาถามถึงพี่ทำไมกัน
คุณยุนโชวอนเหรอ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
เปล่าค่ะ
ฉันจะตกแต่งสวนหย่อมฝั่งนี้ภายในวันนี้…
พี่เชื่อเรื่องชาติที่แล้วไหม
นายเชื่อเรื่องชาติที่แล้วไหม
ทำไมพี่น้องถึงได้เหมือนกันแบบนี้เนี่ย
หมายความว่าอะไร
พี่สาวเธอก็เคยถามคำถามเดียวกันน่ะ
พี่เคยถามเหรอ ถามจริง
แล้วอะไรอีก พี่เขาพูดอะไรอีกไหม
โทษที
ขอโทษที่พูดถึงพี่จูวอนนะ
คุณบันจีอึมอยู่ที่สำนักงานไหม
วันนี้คุณบันจีอึมลางานน่ะ
ทำไม
ฉันจะให้โอกาสสุดท้าย บอกชื่อมาซะ
- ชื่ออะไร - หัวโจกของวอนโจแคปปิตอล
บอกชื่อเขามา
เถ้าแก่บังโฮชิก
นี่ บันดงอู
ในสงครามน่ะนะ
เราต้องปาดคอนายพลฝั่งศัตรูให้ได้ถึงจะชนะ
(ชาติที่ 5)
เรียกเถ้าแก่บังโฮชิกมาหน่อย
ยัยบ้านี่
เฮ้ย
เมื่อวานไอ้บันดงอู มันบอกว่าน้องสาวจะจ่ายหนี้แทนให้
เราเลยไปหาเธอ
แต่กลายเป็นว่าแฟนน้องสาวมัน
เป็นลูกชายประธานใหญ่เอ็มไอกรุ๊ปครับ
เอ็มไอเหรอ
คนนั้นคือเถ้าแก่เราครับ
ตายจริง
ลมอะไรหอบคนสวยๆ มาหาผมกันเนี่ย
ฉันเป็นน้องสาวของบันดงอูที่เป็นลูกหนี้ที่นี่ค่ะ
ฉันรู้มาว่าเขาเป็นหนี้รวมทั้งต้นทั้งดอก ประมาณร้อยล้านวอน
มาตกลงกันด้วยสิ่งนี้เถอะค่ะ
นี่อะไรครับ
เครื่องเคลือบสีเขียวหยกสมัยโครยอค่ะ
คุณน่าจะพอรู้จักอยู่ใช่ไหมคะ
ถ้าเอาไปประเมินมูลค่าดู
คุณจะทราบว่ามันเป็นสมบัติ ที่สามารถใช้หนี้พี่ชายฉันได้เหลือๆ เลยค่ะ
อะไรเนี่ย คุณกำลังจะเอาไหใบนี้มาใช้หนี้เหรอ
ผมได้ยินมาว่าพวกครอบครัวเศรษฐี จะเก็บไหพวกนี้ไว้ในตู้เซฟ
แฟนเธอน่าจะเอามาให้หรือเปล่าครับ
งั้นเหรอ
เอ่อ…
เอาเป็นว่า
ผมจะรับไว้ก่อนแล้วกัน
ฉันนึกว่าเราจะคุยกันไม่รู้เรื่องซะอีก
คุณเป็นคนคิดการใหญ่เหมือนกันนะคะเนี่ย
เพราะผมเป็นคนแบบนั้นถึงขึ้นมาถึงจุดนี้ได้ไง
คนชอบบอกว่าผมเป็นดอกบัว ที่เกิดในโคลนตมด้วย…
หลังจากนี้อย่ามายุ่งกับคนรอบตัวฉันอีกนะคะ
ธุรกิจเงินกู้ของคุณไม่ได้ลงทะเบียนไว้ด้วยนี่
คุณเองก็คงไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายนี่คะ
(หนังสือยืนยันการชำระหนี้)
(เจ้าหนี้: วอนโจแคปปิตอล)
เอาล่ะ ตรงนี้
ช่วยประทับตราด้วยค่ะ
(วอนโจแคปปิตอล)
นางคิดอะไรอยู่ถึงได้มาที่นี่เนี่ย
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ยังชิก
เสิร์ชชื่อลูกชายประธานใหญ่เอ็มไอหน่อยสิ
ได้ครับ
(ประธานใหญ่เอ็มไอ)
(มุนจองฮุน)
ประธานใหญ่ชื่อมุนจองฮุน
ส่วนลูกชายเขา…
มุน…
- มุนซอฮา - ครับ
ใช่มุนซอฮาจริงๆ ครับ
ลูกพี่รู้ได้ยังไงครับ
คิดว่ารู้ได้ยังไงล่ะ
นั่นเป็นผลงานฉันเอง
อะไรนะครับ
ผลงานอะไรครับ
คือว่านะ
ตอนมุนซอฮาเด็กๆ
เขาเคยประสบอุบัติเหตุรถยนต์รุนแรง
แต่ว่า
มันไม่ใช่อุบัติเหตุหรอกนะ
อะไรนะครับ
ตอนนั้นเด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตายไป เล่นเอาฉันกลัวหัวใจแทบวาย
- ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ - แล้วมาใหม่นะคะ
ปล่อยไว้ เดี๋ยวฉันทำเอง
ไหนว่ามีธุระ กลับเร็วเหมือนกันนะเนี่ย
จัดการเรียบร้อยหมดแล้วน่ะสิ
ถึงจะหงุดหงิดที่ต้องใช้วันลาแสนล้ำค่า ไปจัดการเรื่องพรรค์นั้นก็เถอะ
ไม่ได้เจอหน้าซอฮาด้วย
ให้ตายเถอะ
เอาล่ะ
คิดถึงซอฮาจัง
คุณกรรมการ
อา วางไว้ข้างนอกเลย
เดี๋ยวฉันเก็บเอง
เข้าใจไหม อา
อ้าว คุณกรรมการมุนซอฮามาที่นี่ได้ยังไงกัน
- อา ยังไม่เลิกพร่ำเพ้อถึงซอฮาอยู่อีกเหรอ - น้าคะ
ทำไม อา
นี่คือคุณกรรมการมุนซอฮา
สวัสดีค่ะ
ฉันเป็นน้าของบันจีอึม ชื่อคิมแอกยองค่ะ
คือ…
จีอึมของเราเป็นคนสบายๆ สุดๆ เธอเลยมีฉายาว่า "อา" น่ะ
อ้อ ครับ
รับอะไรดีล่ะ
อะไรก็ได้ที่คุณน้าถนัดครับ
เมนูถนัดเหรอ โอเค
เชิญนั่งเลยค่ะ
- เชิญทางนี้ค่ะ - ทางนี้เลย
ผมแค่สงสัยน่ะครับ
ว่าทำไมคุณถึงลางาน
สงสัยเรื่องฉันเหรอคะ
เป็นคำที่ได้ยินแล้วดีใจที่สุดเลยนะคะ
ก็คุณชอบเอาตัวเองไปอยู่ที่อันตรายๆ ตลอด
ผมเลยเป็นห่วงด้วยนิดหน่อย
ฉันต่อสู้เก่งกว่าที่คิดนะคะ คุณกรรมการ
คุณกรรมการคะ
นี่เป็นอาหารชุดของร้านเรา
ขอบคุณครับ
จริงสิ
ผมได้ยินเรื่องคุณน้าบ่อยๆ ครับ
- อ้อ ค่ะ - ได้ยินว่าคุณน้าชอบโรงแรมของเรามาก
โรงแรมอะไรเหรอ
ปี 1997 น่ะครับ
ตอนคุณบันจีอึมมาสัมภาษณ์งาน เธอพูดบางอย่างที่ทำให้ผมประทับใจ
แล้วเธอบอกว่าคุณน้าเป็นคนเล่าให้ฟัง
ได้ยินว่าคุณแต่งหนังสือด้วยเหรอครับ
ผมฟังเรื่องยุคญี่ปุ่นยึดครองเกาหลีแล้วครับ
แล้วอะไรนะ ได้ยินว่าเต้นฟลาเมงโก้เก่งมากด้วย
ใช่แล้วค่ะ คุณน้าคนนั้น
คุณน้าฟลาเมงโก้
ใช่แล้ว ฉันคือน้าฟลาเมงโก้
โปรเลยล่ะ โปรสุดๆ
ตายจริง อาหารจะชืดแล้ว รีบทานเถอะค่ะ
- ใช่ ทานก่อนชืดเถอะค่ะ - ครับ
- ถ้าอยากเต้นฟลาเมงโก้ก็ติดต่อมานะ - ครับ
- ขอบคุณนะน้า - อือ
ทานเถอะค่ะ
ครับ
อร่อยนะครับ
อือ แม่
โชวอน
แม่สงสัยว่าทำไมแกโผล่มาหากลางดึก
แล้วพูดถึงพี่แกขึ้นมาน่ะ
ทำไมอยู่ๆ ถึงถามเหรอ
เปล่าหรอก
แม่แค่คาใจน่ะ
หนูก็แค่
อยากรู้ว่าพี่เป็นคนยังไงน่ะ
อยู่ๆ ทำไมถึงอยากรู้ขึ้นมาล่ะ
เพราะตอนนั้นหนูเด็กมาก
หนูรู้แค่ว่าพี่เป็นพี่ของหนู
แต่ไม่รู้ว่าพี่เป็นคนยังไง
พี่ของแกไม่เหมือนใคร
และแปลกด้วย
ไม่ใช่เด็กธรรมดาๆ เลยล่ะ
หมายถึงอะไรเหรอที่ว่าไม่ธรรมดา
หนูเพิ่งเคยมีแม่แบบแม่ครั้งแรกเลย
ชาติหน้าหนูก็จะจดจำแม่
ถ้าหนูตายไป หนูก็จะเกิดใหม่มาหาแม่อีก
เพราะงั้นแม่ไม่ต้องเศร้า
พี่เคยพูดว่าจะเกิดใหม่แล้วกลับมาหาจริงๆ เหรอ
บางครั้งแม่ก็รอเธอ
เวลาได้ยินเสียงแปลกๆ นอกบ้าน ก็จะส่องหน้าต่างดูด้วย
แต่ไม่ว่ารอคอยแค่ไหน เธอก็ไม่มา
ไม่ทราบว่า…
เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ
ตายแล้ว
ฉันคือ
- ตัวอะไรเนี่ย - ยุนจูวอนเอง
ฉันเชื่อว่าทุกคนเป็นเหมือนฉันค่ะ
พอตายไปก็จะเกิดใหม่และเป็นแบบนั้นซ้ำๆ
แต่สิ่งที่ฉันแตกต่างจากคนอื่นก็คือ
ถึงจะเกิดใหม่ ฉันก็ยังจำเรื่องราวในชาติก่อนๆ ได้ค่ะ
เธอทำให้ฉันนึกถึงพี่ตลอดเลย
ฉันจำชาติที่แล้วได้ค่ะ
และชาติที่แล้ว
ฉันคือยุนจูวอนค่ะ
แม่
พอดีหนูต้องออกไปข้างนอกหน่อย
ไว้เดี๋ยวหนูโทรหาอีกทีนะ
อือ
(เนินเขาของโชวอน)
คุณโชวอน
ดึกดื่นป่านนี้มีเรื่องอะไรเหรอคะ
ฉันตั้งใจว่า…
จะลองเชื่อคุณดูค่ะ
ฉัน…
อยากเชื่อค่ะ
พูดตามตรง ฉันไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลยค่ะ
พี่ฉันเกิดใหม่เป็นคุณจีอึมเนี่ยนะ
มันเป็นไปไม่ได้เลยนี่คะ
เพราะงั้น…
ถ้าคุณมาบอกว่าคุณโกหกทีหลัง
ฉันจะไม่ให้อภัยคุณจีอึมจริงๆ ค่ะ
เข้าใจไหมคะ
คิดถึงนะ
พี่
ฉันก็ด้วย
ฉันก็คิดถึงเธอ
ชาตินี้ของฉันไม่เหมือนเดิม
ชีวิตชาติที่ 19
ที่น่าแปลกและแปลกใหม่ของฉัน
โชวอน
ขอบใจนะ
เหมือนเธอจะไปเกี่ยวข้อง กับความสัมพันธ์ในชาติที่แล้วอีก
แถมยังเปิดเผยตัวตนด้วย
จูวอนรู้ไหม
ว่าถ้าไปพัวพันกับความสัมพันธ์ในชาติก่อน เรื่องจะยุ่งยากขึ้น
เหมือนจะไม่รู้นะ
เพราะไม่รู้ถึงได้ทำแบบนี้ไง
คุณเหมือนตอนเด็กๆ เลยนะ
หมายถึงอะไรเหรอคะ ฉันเปลี่ยนไปจากตอนเด็กๆ เยอะนะ
พวกอุปนิสัยของคนเรา มักไม่ค่อยเปลี่ยนไปหรอกค่ะ
แล้วคุณโชวอนก็เป็นคนน่ารักค่ะ
ฉันเป็นแบบนั้นเหรอ
ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ ว่าพี่กลับมาหาฉัน
ชาติที่แล้วฉันต้องกู้ชาติมาแน่เลย
รู้สึกตัวเองโชคดีสุดๆ เลยค่ะ
ต้องรีบบอกแม่ให้รู้ด้วยนะ
คุณโชวอน
ตอนนี้เรารู้กันแค่สองคนก่อนเถอะค่ะ
ฉันบอกท่านไม่ได้เหรอคะ
คือว่า…
ตามประสบการณ์ฉัน บอกไปก็ไม่ค่อยดีเท่าไรค่ะ
การที่ลูกตายไปแล้วกลับมาในร่างคนอื่น
มันทำให้พวกท่านยอมรับยากค่ะ
แล้วถ้าบอกไป
ก็อาจกระทบความสัมพันธ์อื่นๆ ให้แย่ลงได้ด้วย
ก็เลยจะเก็บเป็นความลับกับพี่ซอฮาด้วยเหรอคะ
สำหรับคุณกรรมการ
ค่อนข้างซับซ้อนกว่าค่ะ
เพราะเขายังคงทุกข์อยู่มากเพราะยุนจูวอน
บางครั้งฉันก็คิดว่า การที่ฉันไม่อยู่ข้างๆ น่าจะดีกับเขามากกว่า
แต่พอคิดแบบนี้
ฉันก็จะคิดถึงเขาขึ้นมาค่ะ
ไปทางนี้เถอะค่ะ
(เมื่อกู้ภัยเดินทางไปถึง เด็กหญิงยุนจูวอนก็ได้เสียชีวิตแล้ว)
นี่น่าจะทำเงินให้ฉันได้นะ
(คนขับรถบรรทุกได้หนีไปจากจุดเกิดเหตุ)
ถ้าฉันตามหาตัวคนร้ายขับรถชนแล้วหนีให้
ฉันจะได้เงินรางวัลอะไรไหมนะ
โธ่เว้ย
จริงๆ เลย
ทำท่านั้นทำไม
ทำไม
พอบอกโชวอนไปแล้วกลัวขึ้นมาเหรอ
โอย เลือดลงหัว
คงไม่เป็นไรหรอก
แน่นอนสิ ไม่เป็นไรหรอก
ว่าแต่จะออกไปไหนเหรอ
มินกีของเราชวนฉันไปสูดอากาศ
และเห็นว่ามีร้านซุปเป็ดตุ๋นอร่อย เขาเลยชวนไปกินน่ะ
"มินกีของเรา" เหรอ
เขาเป็นพนักงานพาร์ตไทม์เรา เรียกแบบนั้นก็ถูกแล้วไง
เขาอ่อนหวานซะขนาดไหน
- มินกี - สวัสดีครับ
- โห น้าครับ - หือ
วันนี้เหมือนเด็กสาวเลยนะครับ
"เด็กสาว" อะไรกันล่ะ
ไหนๆ ก็พูดแล้ว ฉันย้อมผมสีดำดีไหม
แบบนั้นน่าจะดูเด็กขึ้นนะ
ดีสิครับ
- ไปกันเถอะครับ - อือ ไปกัน
- ไปกินให้อร่อยนะ - อือ
อ้อ แล้วอีกอย่าง
เราจะไปเดตกัน อย่าคิดโทรมาเด็ดขาดล่ะ
- ไม่โทรหรอก - ไปนะ
เป็นอะไรไหมครับ
ฉันไม่เป็นไร
ไปกันเถอะๆ
ทำไมเขาไม่มีของเลยล่ะ
เขาเป็นใครกันนะ
เขาพกกระดิ่งร่างทรงทำไมเนี่ย
นั่นเป็นฉากที่ฉันเห็นในฝันบ่อยๆ นี่
ทำไมมันถึงผุดขึ้นมาตอนนี้ล่ะ
"ยุนโชวอน"
(ยุนโชวอน)
(ลูกสาวคนรองของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอนเตอร์เทนเมนต์)
(ยุนจูวอน ลูกสาวคนโตของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอนเตอร์เทนเมนต์เสียชีวิต)
(มุนซอฮา ลูกชายคนเดียวเอ็มไอกรุ๊ปบาดเจ็บสาหัส)
(นายฮา คนขับรถ เสียชีวิตที่โรงพยาบาล)
"นายฮา คนขับรถ"
"นายฮา"
"นายฮา" เหรอ
(ผมรู้ตัวคนร้ายที่ทำให้คุณมุนซอฮา ประสบอุบัติเหตุรถยนต์ครับ)
ทำไมเขานิ่งจัง
อ่านข้อความแล้วก็ควรตอบกันสิ
ฉันน่าจะขายข่าวให้นักข่าวไปซะ
คุณบันดงอูเหรอ
เฮ้ย ตกใจหมด
คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ
ผมรู้ตัวคนร้ายตอนนั้นครับ
คนร้ายอะไร
อุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนคุณมุนซอฮาเด็กๆ ไงครับ
คุณกำลัง…
พูดเรื่องอะไรอยู่ครับ
ก็บอกว่าผมรู้ตัวคนร้ายที่พยายามฆ่าคุณไงครับ
พยายาม…
ฆ่าฉันเหรอ
เชิญนั่งครับ
ผมไม่คิดว่าจะคุยกับคุณนาน ถึงขั้นต้องนั่งคุยกันครับ
ผมได้ยินมาครับ
ผมได้ยินมาเต็มสองหู ว่าอุบัติเหตุนั้นเป็นผลงานของเขาเอง
อุบัติเหตุนั้น
เป็นแค่อุบัติเหตุครับ
คุณหูหนวกเหรอ ทำไมไม่เข้าใจที่ผมพูดเลยเนี่ย
ผมกำลังพูดอยู่นี่ไง
ผมได้ยินมาเต็มสองหูว่า มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาๆ ครับ
เขาว่าไงนะ
"ตอนนั้นเด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตายไป เล่นเอากลัวหัวใจแทบวาย"
เขาพูดแบบนี้ด้วยครับ
"ตอนนั้นเด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตายไป เล่นเอากลัวหัวใจแทบวาย"
เขาพูดแบบนี้ด้วยครับ
ก็บอกว่าผมรู้ตัวคนร้ายที่พยายามฆ่าคุณไงครับ
ช่วยด้วยครับ
ซอฮา
"ตอนนั้นเด็กไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตายไป เล่นเอากลัวหัวใจแทบวาย"
เขาพูดแบบนี้ด้วยครับ
- พันหนึ่งร้อยยี่สิบ - พันหนึ่งร้อยยี่สิบ
- เก้าร้อยสี่สิบ - เก้าร้อยสี่สิบ
ช่วยวัดกรอบด้วยได้ไหมคะ
เจ็ดร้อยแปดสิบ
อ้าว พี่
คุณยุนโชวอน ฉันขอคุยด้วยสักครู่ค่ะ
ขอตัวสักครู่นะคะ
มาเรียกฉันว่า "พี่" ที่ที่ทำงานได้ยังไงกันคะ
จริงด้วย พอดีฉันหลุดปากไป
ไม่ได้การแล้วค่ะ
เรามาเรียกกันเหมือนเดิมเถอะค่ะ
ชาติก่อนฉันคือยุนจูวอนก็จริง
แต่ตอนนี้ฉันคือบันจีอึม
เข้าใจแล้วค่ะ พี่
เอาอีกแล้ว
คุณเลขาฮาเหรอ
ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ
พวกคุณคุยกันต่อเถอะครับ
เดี๋ยวค่ะ คุณเลขาฮา รอเดี๋ยวค่ะ
แป๊บหนึ่งค่ะ คุณเลขาฮา เดี๋ยวค่ะ
ฉันไม่ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเลย คุณอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหนคะ
ไม่ต้องห่วงนะครับ
ถ้าพวกคุณต้องการ ผมจะทำเป็นไม่เคยได้ยินครับ
ได้ยินทุกอย่างเลยเหรอคะ
บอกมาด้วยค่ะ ว่าคุณได้ยินอะไรบ้าง
"เรามาเรียกกันเหมือนเดิมเถอะ"
"ชาติก่อนฉันคือยุนจูวอนก็จริง แต่ตอนนี้คือบันจีอึม"
แล้วก็…
ซวยแล้ว ซวยจริงๆ
คุณไม่เชื่อเรื่องที่เราพูดกันใช่ไหมล่ะคะ
ถ้าผมเชื่อ ไม่ยิ่งแปลกกว่าเหรอครับ
พอดีผมมีประชุม
ค่ะ
แบบนั้นฉันยิ่งปล่อยคุณไปไม่ได้ค่ะ
ถ้าปล่อยไปแบบนี้ ในสายตาคุณเลขาฮา
ฉันก็คงกลายเป็นคนที่แกล้งเล่นละคร เป็นพี่สาวคุณยุนโชวอนเพื่อหลอกล่อเธอ
ก็จริงครับ
เพราะผมไม่ได้ซื่อเหมือนคุณยุนโชวอน
คุณเลขาฮาคะ
ฉันไม่ได้ซื่อบื้อหรือโง่ขนาดนั้นนะคะ
ตอนแรกฉันก็แคลงใจค่ะ
แต่คุณจีอึมรู้เรื่องที่ถ้าไม่ใช่พี่สาวฉัน
ก็ไม่มีทางรู้ทุกอย่างเลยค่ะ
ตอนนี้ผมต้องไปแล้วครับ
พวกคุณต้องการให้ผมทำยังไงครับ
คุณไปเถอะค่ะ
แต่ต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วย
ครับ ตามนั้นก็ได้ครับ
คุณเลขาฮา
ฉันชอบคุณเลขาฮานะคะ
- อะไรนะครับ - คะ
ฉันจะบอกว่า "ฉันเชื่อคุณเลขาฮานะคะ" แต่ฉันพูดผิดค่ะ
เอาเป็นว่าผมจะทำเป็นไม่ได้ยิน อะไรสักเรื่องที่นี่แล้วกันครับ
ทำยังไงดี
นั่นสิ
ทำยังไงกับเธอดีนะ
(วอนโจแคปปิตอล กู้ภายในหนึ่งวัน กู้ด่วนทันที)
หัวโจกวอนโจแคปปิตอล…
ไม่สิ เถ้าแก่บังโฮชิกพูดแบบนั้นครับ
คุณลองไปเช็กดูสิครับ
จะออกไปไหนเหรอ
อือ
หลังจากนี้ฉันไม่มีตารางงานอะไรนี่
มีอะไรเหรอ ให้ฉันไปส่งไหม
อือ
อ้อ ไม่สิ
ฉันไปคนเดียวดีกว่า
นายไม่สบายใจเรื่องวันรวมญาติพรุ่งนี้เหรอ
นายหาข้ออ้างให้ฉันไม่ได้เลยเหรอ
นายน่าจะรู้ดีกว่าฉันนะ ว่าถ้าไม่ไปจะเป็นยังไง
พวกเขาทำอย่างกับมันสำคัญเบอร์นั้น
ฉันจะไปให้ตรงเวลาเอง นายไม่ต้องห่วง
(วอนโจแคปปิตอล กู้ภายในหนึ่งวัน กู้ด่วนทันที)
หนักนะคะ ระวังๆ
เอาถุงมือไหมคะ
อ้อ ไม่เป็นไรค่ะ
(วอนโจแคปปิตอล)
มีอะไรให้ช่วยครับ
เราไม่มีลูกค้าแต่งตัวดีๆ มาหานานแล้วนะ
ครับ ท่านประธาน
คือว่า กรรมการมุนซอฮา จากโรงแรมเอ็มไอมาหาผม
แต่…
เหมือนว่าเขาจะรู้อะไรมา เกี่ยวกับอุบัติเหตุตอนนั้นน่ะครับ
ไม่ครับ
ดูจากที่เขาถามว่าใครเป็นคนสั่ง
เขาน่าจะยังไม่รู้ถึงขั้นนั้นนะครับ
ครับ แน่นอนสิครับ
ผมปฏิเสธเสียงแข็งเลยครับว่าไม่รู้เรื่อง
ชาติที่แล้วฉันถูกฆาตกรรมจริงๆ ด้วย
คนร้ายคือใครกันนะ
ว่าแต่
ซอฮารู้เรื่องพวกนี้หมดแล้วเหรอ
ผมได้ยินมาว่าคุณบอกว่า
อุบัติเหตุรถยนต์ตอนนั้น ไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดาๆ เหรอครับ
ผมแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคนสั่งให้เถ้าแก่บัง
ทำแบบนั้นครับ
ผมให้เวลาหนึ่งสัปดาห์ครับ
เจ้ามุนซอฮาผู้น่าสงสาร
นายไม่รู้ใช่ไหมล่ะ
ว่าพ่อฮาโดยุนคือคนขับรถที่เสียไป ตอนนายเกิดอุบัติเหตุน่ะ
คุณหนู
อย่าขยับ
แล้วอยู่นิ่งๆ ไว้นะครับ
คุณลุง…
เดี๋ยวรถพยาบาลก็มา
ช่วยอดทน…
ช่วยอดทนไว้อีกหน่อยนะครับ
เมื่อกี้ก็น่าจะบอกกันสิ
ฉันจะได้มาทักทายพ่อนายด้วย
คุณกรรมการครับ พิธีไหว้บรรพบุรุษเป็นเรื่องภายในครอบครัวครับ
- ดูนายพูดเข้า - นั่นสิ ดูพูดเข้า
พี่เขาเป็นครอบครัวเรานะ เนอะ
คนขับครับ
ผมขอเปลี่ยนจุดหมายครับ
บังโฮชิก
เมื่อกี้นายโทรคุยกับใคร
เธอจะรู้ไปเพื่ออะไรวะ โอ๊ย
อุบัติเหตุรถยนต์ที่นายพูดถึงน่ะ
ฉันตายในอุบัติเหตุครั้งนั้น
ใครสั่งนาย
นังผู้หญิงคนนี้ บ้าไปแล้วเหรอ
ฉันสามารถฆ่านายได้ภายในสิบวิ
บอกมาว่าใครเป็นคนสั่ง
ถ้าฉันพูดไป
ยังไงฉันก็ตายอยู่ดี
จอดรถ
- ลงมา - อะไรนะครับ
บอกให้ลงมาไง
ครับ
ท่านประธานใหญ่
ชานฮยอกลูกฉัน
บอกว่าจะกลับตัวแล้วตั้งใจทำงานจริงๆ นะคะ
สำนักงานใหญ่ไม่ได้
ผู้อำนวยการอีซังฮยอกบอกว่า จะรับผิดชอบและดูแลเขาเอง
ช่วยให้โอกาสเขาสักครั้งเถอะค่ะ นะคะ
ผมจะทำเต็มที่ครับ
ดูสิคะ เขาบอกว่าจะทำเต็มที่เชียวนะคะ
ท่านจะทำให้ฉันเสียใจจริงๆ เหรอคะ
วันนี้คงไม่ได้ผล
ชานฮยอกไปรอข้างนอกก่อน
ท่านครับ
ประธานอิม 24 แคปส์มาขอพบครับ
เหมือนจะเป็นเรื่องด่วนครับ
วันนี้ฉันคงต้องเล่นหมากล้อม กับท่านประธานใหญ่สักตาแล้ว
ผมจะลองคิดดูใหม่
คุณกลับไปเถอะ
ท่านประธานใหญ่
ขอบคุณมากค่ะ
เคยเห็นเขาที่ไหนนะ
อือ
ท่านประธานใหญ่ว่ายังไงบ้าง
ฉันกล่อมจนท่านยอมได้น่ะสิ
ฉันมีเรื่องจะถามหน่อย
จำคนที่เคยทำงาน ให้ท่านประธานใหญ่มุนเมื่อก่อนได้ไหม
ที่เคยเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคง
ตอนนี้เขาทำงานอะไรเหรอ
เขาเปิดธุรกิจรักษาความปลอดภัย
ตอนนี้เป็นประธานบริษัท 24 แคปส์
ว่าแต่เธอถามทำไม
วันนี้เขามาหาท่านประธานใหญ่มุนน่ะ
ฉันอยากรู้ว่าเรื่องเป็นยังไงมายังไง
คุณช่วยสืบดูให้หน่อยได้ไหม
ด่วนๆ เลยนะ
คุณเลขาฮาอยู่ที่ไหนคะ
อยู่กับคุณกรรมการหรือเปล่าคะ
เปล่าครับ ผมอยู่สำนักงานครับ มีเรื่องอะไรครับ
คุณกรรมการไม่รับโทรศัพท์ แล้วก็ไม่อยู่บ้านด้วย
พอทราบไหมคะว่าเขาไปไหน
ไม่แน่ใจสิครับ
เขาไม่มีที่ให้ไปนอกจากบ้านนะ
ถ้าคุณติดต่อคุณกรรมการได้ ก็ช่วยโทรหาฉันหน่อยนะคะ
คุณเลขาฮา
ยังไม่กลับบ้านเหรอคะ
ผมตรวจสอบงานปรับปรุงทัศนียภาพอยู่ ว่าจะกลับพอดีครับ
รอฉันอยู่เหรอคะ
ไปทานมื้อเย็นด้วยกันไหมคะ
มีคนรอผมอยู่ครับ
ใครคะ
วันนี้เหนื่อยมามากนะครับ
ขอให้มีช่วงเวลาดีๆ ในวันสุดสัปดาห์นะครับ
- วันนี้นายเปย์เยอะไปไหมเนี่ย - โธ่
- ไม่ต้องห่วงหรอก - ดื่มไปแค่สองแก้วเองนะ
- อย่าจับสิ - อ้าว ฮาโดยุน
นายก็มาปาร์ตี้วันเกิดแดฮุนด้วยเหรอ
เขาเป็นคนที่รับใช้มุนซอฮาไง
- อ๋อ เขานี่เอง - อ้อ
เจ้าฮาโดยุนผู้น่าสงสาร
มุนซอฮาไม่ได้พูดอะไรกับนายเหรอ
นี่
มุนซอฮาให้นายเท่าไร
ฉันจะให้สองเท่าเลย มาทำงานให้ฉันไหม
หือ
เฮ้ย
อ้าว โชวอน
จีซอก
นี่ จีซอก
ไปกันค่ะ
นี่ เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เฮ้ย
นี่ ยุนโชวอน
ไม่ต้องไปใส่ใจเขานะคะ พี่คนนั้นเป็นพวกทำอะไรไม่คิดค่ะ
คุณยุนโชวอน
ปล่อยมือผมด้วยครับ
ไม่เอาค่ะ
ตอนนี้ฉันขอไม่ปล่อยค่ะ
ผมเองก็มีศักดิ์ศรีนะครับ แค่ทำไม่รู้ไม่เห็นไปก็พอครับ
แต่มันเป็นเรื่องคุณเลขาฮานะ ฉันจะทำไม่รู้ไม่เห็นได้ไงคะ
รู้ไหมครับว่าผมเจอแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว ระหว่างทำงานกับซอฮา
ถ้าคุณยุนโชวอนทำแบบนี้
คนจะลือกันว่าผมพยายามจีบลูกสาวเศรษฐีครับ
ปล่อยผมด้วยครับ
การถูกเยาะเย้ยเพียงเพราะอยู่ข้างๆ ใคร
แค่ซอฮาคนเดียวก็เกินพอแล้วครับ
อะไรน่ะ
ไหนนายว่ามีธุระข้างนอก
ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ
ฉันขอคุยด้วยหน่อย
พี่
นายมีเรื่องอะไร
นาย…
พกรูปพ่อไว้ในกระเป๋าสตางค์ไหม
ฮาโดยุน
นายทำแบบนี้กับฉันได้ไง
ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
- แต่ให้มันพอดีๆ หน่อยเถอะ - พ่อของนาย
เคยทำงานเป็นคนขับรถให้พ่อฉันจริงไหม
- อือ - จริงเหรอที่ท่านเป็นคนขับรถ…
วันที่ฉันเกิดอุบัติเหตุ
- จริง - แล้วทำไมนายไม่บอกฉันสักคำ
บอกไป
ให้ได้อะไรเหรอ
- เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ - ฮาโดยุน
ฮาโดยุน
แบบนี้ยังเรียกกันว่าเพื่อนได้อีกเหรอ
ฉันไม่เคยเป็นเพื่อนกับนาย
ฉันเป็นเลขานายนะ
ฮาโดยุน
วันนั้นพ่อฉัน…
แค่เสียไประหว่างทำงานเท่านั้น
แล้วเมื่อกี้ที่ฉันบอกว่าไม่เคยเป็นเพื่อนกับนาย
ฉันแค่พูดไปเพราะฉุน…
ถึงนายไม่พูดฉันก็รู้
ฉันแค่…
โมโหตัวเอง ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ขอโทษนะ
กรรมการคะ
คุณมาทำอะไรตรงนี้ครับ
ไม่มีอะไรค่ะ
ฉันแค่คิดถึงคุณค่ะ
อยู่ตรงนี้มานานแค่ไหนแล้วครับ
จนนึกขึ้นได้ว่าการรอคอยใครสักคน มันลำบากขนาดนี้ในรอบหลายปีมั้งคะ
วันนี้ฉันขออยู่ข้างๆ คุณได้ไหมคะ
ช่วยกอดผมหน่อยได้ไหมครับ
มีชาติที่ฉันอยากใช้ชีวิตธรรมดาๆ อยู่
ฉันแค่อยากคบกับคนที่รัก
และให้ชาตินั้นจบลง ด้วยการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปนานๆ
ฉันอยากทำแบบนั้นสักครั้ง
กรรมการคะ
พวกเราจะไม่โชคร้ายหรอกค่ะ
ฉันจะอยู่ข้างๆ นายเอง
(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
คุณก็จำชาติที่แล้วได้เหรอคะ
จะต้องมีเหตุผล ที่ทำให้คุณจีอึมจำอดีตชาติได้ครับ
เหมือนว่าอุบัติเหตุนั้น จะไม่ใช่อุบัติเหตุชนแล้วหนีธรรมดา
ก่อนอื่นเราต้องตั้งสติให้มั่น และใช้ชีวิตเงียบๆ เหมือนตายแล้ว ถึงจะรอด
เราต้องรู้ว่าเธอตายเพราะใครนี่ครับ
เป็นยุนโชวอนไม่ได้
เมื่อคืนผมอยู่กับคุณยุนโชวอนเหรอครับ
คุณเลขาฮา
คุณชอบฉันใช่ไหมคะ
ถ้าชาติที่แล้วพวกเราเคยเจอกันมาก่อน
คิดว่าเราจะเคยเป็นอะไรกันเหรอคะ
คบกับฉันเถอะนะคะ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน