SEE YOU IN MY 19TH LIFE
ANG IKAANIM KONG BUHAY
May panahon noon na nabuhay ako sa isang tahimik at magandang lugar.
"May makikilala kaya ako na kaya rin maalala ang nakaraan nilang buhay?"
O kaya…
"May makikilala kaya ako na maniniwala sa 'kin?"
Madalas ko 'yon isipin habang nakatingin sa madilim na langit.
Paano mo alam
ang piyesang 'yan?
Dahil ako…
ang nagsulat nito.
"Tugtugin mo 'to kapag nami-miss mo ang isang tao."
Mas gagaan ang pakiramdam mo.
Sinabi 'yon ni Ju-won, di ba?
Paano mo alam 'yan?
Dahil ako si Yoon Ju-won.
Alam kong mahirap paniwalaan.
Pero 'yon ang totoo.
Alam kong gusto mong pagaanin ang loob ko.
Pero magkukunwari akong di mo sinabi 'yan.
Kaya umalis ka na.
Director Mun.
Gusto ko lang sabihin na
may kinalaman 'to sa milagro.
'Yong milagro na ang Yoon Ju-won ng nakaraan ay buhay pa rin…
at patuloy na mabubuhay sa hinaharap.
Ang Buwan at ang Kagubatan ng Mangkukulam sa Kanluran,
naaalala mo ba?
'Yon ang paboritong libro ni Ju-won no'ng 12 pa lang siya.
Ano'ng binabasa mo?
Ang Buwan at ang Kagubatan ng Mangkukulam sa Kanluran.
Tungkol saan ba 'yan?
Kuwento ito ng isang imortal na mangkukulam na naghahanap
ng tunay na pag-ibig.
Bakit ba siya imortal?
Di niya rin alam kung bakit.
At masakit 'yon para sa kaniya.
Paano naging masakit 'yon?
Di ba maganda naman maging imortal?
Hindi lagi.
Hindi dahil sa imortal ang mangkukulam.
Naaalala lang niya
ang mga nakaraan niyang buhay tuwing ipinapanganak siya ulit.
Mga nakaraang buhay?
Ano ba ang mga pinagsasabi mo?
Malalaman mo rin 'yon.
'Yong susi para sa jewelry box na binigay ni Ju-won sa 'yo no'ng birthday mo
ay nasa librong 'yon.
Kapag nahanap mo ang susi at nabuksan mo na ang box,
basahin mo 'tong sulat.
Sundan mo ang pagkakasunod-sunod.
Buksan mo muna ang jewelry box,
tapos basahin mo ang sulat.
Okay?
Maghihintay ako, Seo-ha.
Paano ko bubuksan 'to?
Itinago ko 'yong susi.
Sa amusement park?
Di ko naman pinahirapan ang sarili ko.
Sasabihin ko kung nasaan basta magpapakabait ka.
Lagi mo na lang 'to ginagawa.
Sundan mo ang pagkakasunod-sunod.
Buksan mo muna ang jewelry box,
tapos basahin mo ang sulat.
Knock, knock.
Uy, nandito ka na pala.
- Di ka pa ba tapos? - Hindi, tapos na ako.
Dito tayo.
- Maupo ka. - Okay.
Ano ba'ng problema?
Sinabi ko na kay Seo-ha
na ako si Ju-won.
Talaga?
Naniwala ba siya?
Hayaan muna natin siya.
Paano kung di siya maniwala?
Kung gano'n, baka iwan na niya ako.
Umaasa ako na maniniwala siya.
Pero handa naman ako kung hindi.
Bakit naman bigla-bigla?
Akala ko di mo muna sasabihin?
Mayroon akong gustong sabihin kay Seo-ha.
Hindi bilang si Ban Ji-eum, kundi bilang si Yoon Ju-won.
Para sa 'kin, masaya akong bumalik ka.
Pero ano ba'ng pakiramdam na maalala ang mga nakaraan mong buhay?
Dahil paulit-ulit na akong nabuhay,
napakarami ko nang karanasan at marami na rin akong nakilala.
'Nay! Ako 'to, si Hae-wol!
'Nay!
Maraming tao na rin ang nawala sa 'kin.
Seo-ha.
Para sa 'kin,
birthday o death anniversary araw-araw
ng taong minahal ko sa nakaraan.
Naiintindihan ko.
Mahirap siguro 'to para sa 'yo.
Wala ka nang mararamdaman pag lagi itong nangyayari.
Minsan pa nga,
di na ako umaasa sa mga bagay-bagay.
Iniisip ko na lang, "Lilipas din ang buhay na 'to."
"Siguro namatay na 'ko at nabuhay ulit."
'Yon ang nararamdaman ko.
Pero may isang bagay na nagpalungkot sa akin.
Na wala akong mapagkukuwentuhan
ng mga magaganda at masasama kong alaala.
Lahat sila ay namatay o nawala na,
at walang nakakakilala sa 'kin.
Pero ngayon,
masaya ako dahil sa 'yo.
Iyakin ka talaga.
Hindi kaya.
NAKATAKDA KANG MAKITA ULIT ANG TAONG NAWALAY SA IYO
Hindi dahil sa imortal ang mangkukulam.
Naaalala lang niya
ang mga nakaraan niyang buhay tuwing ipinapanganak siya ulit.
Di ito ang una kong buhay.
Dahil ako si Yoon Ju-won.
Ms. Ban.
Seo-ha.
Sorry.
Seo-ha.
May driver ba ng truck sa mga may utang sa inyo?
Seo-ha.
Ju-won.
Ano'ng sinabi niya?
May namatay
at nando'n si Director Mun sa pinangyarihan.
Isang pagkakamali lang
at lalabas ang balita tungkol sa aksidente.
Tama na 'yan.
Kung saan-saan na nagtatanong si Seo-ha
at kinakabahan na si Director Lee.
Baka lamunin siya ng konsensiya niya
at aminin kay Seo-ha na siya ang salarin.
Problema 'to para sa 'yo, Chairman Mun.
At pagkakataon naman 'to para sa 'kin.
Kagaya ng dati,
ako na'ng bahala rito.
Alam kong…
magkakasundo tayo sa mga bagay na ito.
Hala.
Bakit nandito 'yan?
Seryoso ka ba, Mr. Kang?
May naiwan ka sa kuwarto ko.
'Yon ba?
"'Yon ba"?
Muntik na kaya ako atakihin sa puso dahil dito.
Hinawakan mo ba?
Muntik na.
Gustong-gusto mo itong hawakan dati.
Ayaw mo ba malaman…
ang una mong buhay?
Ang totoo, gusto ko naman.
Pero di na masyado ngayon.
Bakit?
May dapat ka pa bang unahin?
Mas malahaga ang inaasikaso ko.
'Yon ang pagtutuunan ko ng pansin.
Di na mahalaga sa 'kin ang una kong buhay.
Di na 'yon importante.
Gano'n pala.
Kaya, Mr. Kang Min-gi,
matutulog na ako.
Wala palang halaga 'yon.
Alam mo ba kung ano ang mga nakaraang buhay?
Di ito ang una kong buhay.
"Ang Buwan at ang Kagubatan ng Mangkukulam sa Kanluran."
"Ang Buwan…"
Nilipat siguro doon sa itaas
ang mga libro ko no'ng bata ako.
ANG BUWAN AT ANG KAGUBATAN NG MANGKUKULAM SA KANLURAN
Nahanap ko na.
May susi nga.
'Yong susi para sa jewelry box na binigay ni Ju-won sa 'yo no'ng birthday mo
ay nasa librong 'yon.
Welcome, sir.
Hinihintay ka na ng chairman.
Salamat. Nasa taas ba siya?
Opo, dito tayo.
Okay lang. Ako na'ang bahala.
Seo-ha.
Bakit ka nandito sa inyo?
Ipinatawag ka ba ng papa mo?
Hindi.
May kailangan lang akong tingnan.
Di mo sinagot ang tawag ko kahapon.
Kaya inisip ko na busy ka.
Ikaw talaga.
Nagkita na ba kayo ng papa mo?
Bakit di tayo magsabay-sabay kumain?
May trabaho pa ako.
Sige.
Parang matamlay ka.
May sakit ka ba?
Sabihan mo ako agad
kung masama ang pakiramdam mo.
Matagal kong inalagaan ang mama mo,
kaya parang naging doktor na rin ako.
Bakit nakatayo ka lang diyan?
Nakita ko kasi na nandito si Seo-ha.
Inimbitahan ko siyang samahan tayong kumain.
May kailangan ba kayong sabihin sa 'kin?
Tungkol ba 'to sa kompanya?
Hindi.
- E di umalis ka na. - Papa.
- Seo-ha. - 'Wag kang makialam dito.
Kailangan natin mag-usap.
Ms. Ban!
Ms. Yoon.
Pinaghandaan mo talaga.
Pinagpuyatan mo ba 'to?
Halata ba?
Kaunti lang.
Nasaan si Seo-ha?
Wala pa siya.
Di rin siya pumasok ngayon.
Matatagalan pa bago niya matanggap 'yon.
Kinakabahan ka ba?
Halata ba?
Kaunti lang.
Uy, Do-jin.
- Do-jin! - Ano?
- Iniwan ka ba nila? - Di ko alam.
Tumayo ka.
Tumayo ka na.
Bilis, tumayo ka na.
Uy, umayos ka nga.
Ayaw makisama ng mga paa ko. Kusa silang gumagalaw.
Bakit kasi ang laki-laki mo?
Umayos-ayos ka nga.
Gumising ka na riyan, Do-jin.
Kailan ka pa lumiit?
Simula noong inalagaan kita.
Do-yun.
Gusto ko ng ice cream!
- Uy. - Bilhan mo ako ng ice cream!
- Tumahimik ka. - Bilhan mo ako.
Bibilihan kita kapag tumahimik ka.
- Sige na, bilhan mo na ako. - Uy.
- Bilhan mo ako ng ice cream! - Bitawan mo ako.
- Sige na. - Lagot ka sa 'kin kung di ka bibitaw.
- Gusto ko ng ice cream. - Uy.
- Bilhan mo na ako! - Ikaw…
- Itigil mo 'yan. Uy. - Gusto ko ng ice cream.
- Bilhan mo ako! - Isa pa.
- Bilhan mo ako ng ice cream. - Ikaw…
- Bitawan mo muna ako. - Sige na!
Bitawan mo siya!
Hoy!
Bitawan mo siya!
Sabi ko nang bitawan mo siya!
Sandali lang.
Okay ka lang ba?
Sino ba 'to?
- Kapatid ko siya. - Ano?
Hala. Kapatid mo?
Hala.
Sorry talaga.
Masakit siguro 'yon. Akala ko kung sinong lasenggo.
Ayos lang.
Kaya ko naman siya.
Sino ka pala?
Katrabaho ko si Mr. Ha sa--
Uy, bumangon ka na.
Ayaw ko nga!
I-piggyback mo na lang ako!
Magkaibang-magkaiba kayo.
Pero pareho ang mga mata n'yo.
Paano kung lasenggo nga siya?
Bakit mo gagawin 'yon para sa 'kin?
Di ko lang mapigilan.
- Nabulag ka na ng pag-ibig. - Alam ko.
Di ka yata masyadong uminom sa work dinner na nabanggit mo kanina.
Nagpigil lang ako ngayon.
Sinasabi mo bang nag-aalala ka sa 'kin?
Ms. Yoon.
'Wag na nating pag-uusapan 'yan.
- Pero, Mr. Ha… - Gaya ng sinabi ko sa 'yo noon,
wala talaga akong balak na magkaroon tayo ng relasyon.
Pero gusto mo ako, di ba?
Di lahat ng nagkakagustuhan ay nagdi-date.
Kaya pasensiya ka na.
Naguluhan ka sa mga ikinilos ko
at umasa ka dahil doon.
Sana mapatawad mo 'ko.
Alam ko ang ipinag-aalala mo.
Alam ko 'yon.
Pero kaya natin lagpasan 'yon.
Alam mo ba kung sino ang mas pinag-uusapan kapag kasama ko si Seo-ha?
Ako.
Pinag-uusapan nila kung gaano sila kayaman kompara sa akin
at minamaliit nila ako na parang wala lang.
Sanay na ako.
Pero di ibig sabihin, ayos lang sa 'kin 'yon.
Nagtiis ako dahil pinili ko 'to.
Sabi mo, malalagpasan natin 'to.
Alam kong independent ka at open-minded na tao.
Pero ayaw kong gawin 'yon.
Ni hindi nga 'yan sumagi sa isip ko.
Ito ang dahilan kaya ayaw kong sabihin sa 'yo.
Natatakot ako
na pareho lang tayong masasaktan.
Kaya…
itigil na natin 'to.
Nakikiusap ako.
Gusto mo bang pumunta tayo ng amusement park sa birthday mo?
Sinama ko rin ang mama ko.
Mag-enjoy tayong tatlo ngayong araw.
Ano'ng gusto mong unang sakyan?
'Yong merry-go-round. Ikaw ba?
'Yong haunted house?
Sorry.
Uuwi na ako.
Good night, Seo-ha.
Seo-ha.
Mangkukulam ang tawag mo sa 'kin dati.
Tungkol sa mangkukulam ang kuwentong 'to…
Hindi pala, kuwento 'to ng isang tao.
Si Ju-won ba ang nagsulat nito?
May isang tao na nakakaalala sa lahat ng kaniyang mga nakaraang buhay.
Ang una niyang alaala ay mga tunog.
Ang tunog ng mga alon,
ang tunog ng hangin,
at ang tunog ng mga kampanilya.
Ang ikalawa niyang alaala ay ang kaniyang nanay.
Ang mabango niyang amoy,
ang maingat niyang haplos,
at ang mainit niyang yakap.
Ipinanganak ulit ang taong 'yon
at bumalik siya sa nanay niya mula sa kaniyang alaala,
pero walang nakaintindi sa kaniya.
At doon niya napagtanto
na di siya kailanman matatanggap kahit saan.
Sa isang buhay, isa siyang mananayaw at manunulat ng kanta.
Sa isang buhay, nawalan siya ng minamahal.
Sa isa naman ay nawalan siya ng anak.
Naaalala niya ang lahat pero wala siyang mapagsabihan nito.
Maraming buhay ang lumipas nang gano'n.
Ang mga taong nakarelasyon niya sa nakaraan ay natakot sa kaniya.
At ang taong 'yon ay napagod nang masaktan.
Paulit-ulit,
sa tuwing nabubuhay siya ulit,
tila napakaraming bato ang nagpapabigat sa puso niya.
"Susunod na buhay"?
Seo-ha.
Ju-won.
- Sa susunod kong buhay. - "Sa susunod kong buhay."
Gusto kitang maalala
sa susunod kong buhay.
Babalik ako…
para makita ka.
Ang bida ng librong 'to ay si Yoon Ju-won,
na kilala ngayon bilang si Ban Ji-eum.
Yoon Ju-won?
Ban Ji-eum?
Kung naniniwala ka sa binasa mo,
pumunta ka sa lugar na di natin napuntahan noong binigay ko sa 'yo ang jewelry box.
Hihintayin kita ro'n.
DIRECTOR MUN SEO-HA
Pumunta ka mismo rito, Seo-ha.
Ang numerong tinatawagan mo--
Di ba nandito rin siya kahapon?
Oo nga.
May hinihintay ba siya?
No'ng nag-umpisa ang ika-18 niyang buhay,
may nakilalang bata ang taong 'to.
Kakaiba siya sa lahat.
Sa tuwing kasama niya ang bata,
tila ang mga batong nagpapabigat sa puso niya ay nawawala.
Wala namang espesyal sa batang 'yon.
Kaya paano niya napagaan ang puso niya?
Tulong!
Sandaling nakalimutan ng tao 'yon ang nakaraang niyang mga buhay
at naging masaya siya bilang 12 taong gulang na bata.
Magagawa ba ng taong naaalala ang 18 niyang buhay
ang ngumiti kasama ng batang 'yon?
Gusto mo ba ako?
Sasagutin ko 'yan sa birthday mo.
Alam mo,
pag may nagtapat sa birthday mo, hinding-hindi mo 'yon makakalimutan.
Gusto kita.
Nandito lang ako sa tabi mo
sa tuwing kailangan mo ng tulong.
Wala namang problema.
Dito lang ako sa tabi mo.
Dahil 'yan ang dahilan kung bakit ako nabuhay ulit.
Gano'n na ba talaga ako kakaiba sa 'yo?
Ano'ng nagugustuhan mo sa kaniya?
Ikaw ang first love ko.
Isang bagay 'to na napagdesisyunan ko na
pagkatapos ng ilang taong pag-iisip.
Gusto ko lang sabihin na
may kinalaman 'to sa milagro.
'Yong milagro na ang Yoon Ju-won ng nakaraan
ay buhay pa rin
at patuloy na mabubuhay sa hinaharap.
Nandito ka na.
Nandito ka na pala pero di mo sinasagot ang tawag ko.
Di ko alam na…
Pumunta ka sa haunted house, ano?
Ito ang gustong sakyan ni Seo-ha, kaya dapat dumeretso ka na rito.
Pa'no kung di ko nakita 'yong sulat mo?
Kung di ngayon, may bukas pa naman.
At kung wala ka pa rin bukas, maghihintay pa rin ako.
Puwede ko maitapon ang sulat mo.
Pero di mo ginawa.
Ikaw ba talaga si Ju-won?
Ginusto kong makita kang muli.
Sa tuwing mamamatay ako, iisa lang ang ipinagdarasal ko.
Na sana wala na akong maalala kapag nabuhay ako ulit.
Pero no'ng nakilala kita,
di ko na gusto 'yon.
Sorry.
Kasalanan ko lahat.
'Wag ka na umiyak.
Gusto ko maging masaya ka, Seo-ha.
Kailangan ko sabihin 'to.
Parehong gusto nina Yoon Ju-won at Ban Ji-eum…
na maging masaya ka.
Okay?
Sina Seo-ha at Ju-won…
Mahal nila ang isa't isa higit pa sa inaasahan natin.
Baka sa susunod,
si Seo-ha naman ang magkaproblema.
Matatapos lang ang problema kung mamumuhay tayo ng normal.
Dapat malaman nila 'yon bago mahuli ang lahat.
Gawin natin ang lahat…
habang may pagkakataon pa.
Kung gano'n…
ano na'ng itatawag ko sa 'yo?
Director Mun pa rin ang itatawag ko sa 'yo.
Pero kaswal ka pa rin makipag-usap sa 'kin.
Oo nga.
Kahit ngayon.
'Wag natin masyadong isipin at mag-usap na lang tayo nang natural.
Sige, gusto ko 'yan.
Ang ganda.
Natakot ako na kapag sinabi ko sa 'yo,
di na kita makikita.
Ikaw mismo ang nagsabi,
na di mo kikitain si Ju-won kapag bumalik siya.
Masama ang nangyari sa kaniya noong magkasama pa kami.
Kaya natakot ako.
Hanggang ngayon?
'Wag ka na matakot.
Nabuhay ako sa nakaraan,
nandito ako sa kasalukuyan, at mabubuhay rin ako sa hinaharap.
Okay?
Kailan ka pa nagkaroon ng oras para ipagluto ako ng bean paste stew?
Mabuti ka talagang kapatid.
Salamat sa pagkain.
Okay ka lang ba?
Matabang ba?
Ang alat.
Nawalan ka ba ng panlasa?
Maalat nga.
Sandali lang. Dadagdagan ko ng tubig.
Hello?
Bakit di mo sinasagot ang phone mo?
Ano na naman ba?
Pupunta ka sa gathering, di ba?
Nadidismaya na sila kasi lagi kang wala.
Busy kasi ako.
Nagbibigay na ng wedding invitation si Ga-hui.
Pumunta ka, ha.
Wedding invitation?
Ae-gyeong, aalis na ako!
Tiyo.
Halika muna rito bago ka umalis.
- Bakit? - Basta halika muna.
Ta-da!
Ano 'to?
Masaya ako sa mga damit na binili mo sa akin,
kaya bumili rin ako.
- Para sa 'yo? - Hindi, sa 'yo.
- Sa 'kin? - Oo.
Iba ka na, Ae-gyeong.
Ayos na kayo ni Seo-ha, di ba?
Binili ko 'to para i-celebrate din 'yon.
- Buksan ko na ba? - Sige.
- Ang ganda ng kulay! - Di ba? Isukat mo na.
- Ang lambot. - Naku.
Isukat ko nga.
Sige.
Heto na.
Aba, mas bagay sa 'yo kaysa do'n sa manikin.
Pag suot mo 'to, susuwertihin ka palagi.
Sige.
Magiging mabuti ang lahat kay Seo-ha, Cho-won…
at sa 'yo.
Naku.
Iniisip ko pa lang, masaya na ako.
Salamat, Ae-gyeong.
Sandali lang.
Hello, ma'am?
Sige.
Nakakauhaw magpapawis. Isang malamig na maiinom nga.
Ano na naman ngayon?
Pagkatapos mo akusahan ang inosente,
ano naman kaya ang kasunod?
Kaya mo ba magbayad ng abogado kung kasuhan kita?
Bibilhan kita ng maiinom. Inumin mo at umalis ka na.
Bigyan mo rin siya ng isa.
Yeon-ok.
Ang laki na ng itinanda mo.
"Yeon-ok"?
Nababaliw ka na.
Napakabata mo pa no'ng naging tutor kita.
Nag-enjoy ka ba kasama ang asawa ko?
Nag-enjoy ka ba
sa pamamalakad ng hotel ko?
No'ng ipinasok ka ni Sang-hyuck
at nang una kitang nakita,
napakabibo at napakatalino mo.
Ginamit mo sana nang mas mabuti 'yong mga ninakaw mo sa akin.
Tingnan mo ang nangyari sa 'yo.
Wala kang kapera-pera,
di mo rin nakuha ang asawa ko o ang kompanya.
Ano'ng ginagawa mo?
Di mo dapat ginamit ang anak ko sa mga pagbabanta mo.
Nanay ka rin.
Sino ka ba?
Ipinapasabi lang 'to ni Ms. Lee Sang-a.
Galit na galit siya sa 'yo
at di siya makatawid sa kabilang-buhay.
Matagal ka na niyang binabantayan.
Baka nga nakatingin siya ngayon.
Ms. Jang,
humingi ka ng tawad kay Director Mun.
At susubukan kong pakiusapan si Ms. Lee.
Kung hindi,
pinapasabi niya rin
na hindi ka niya patatahimikin.
Naiintindihan mo ba?
Nakakaawa ka naman.
Ayos na ba 'yon?
Medyo.
Si Seo-ha na ang bahala sa iba.
Tama.
Mauuna na ako.
Babalitaan na lang kita, ma'am.
'Wag na.
Magiging busy na ako.
May importante pa kasi akong gagawin.
Ju-won.
Sana ligtas ka rin makatawid nang mag-isa,
mula rito hanggang doon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Masuwerte ang mga taong tulad natin
na makasama ulit ang mga tao sa nakaraang buhay natin.
Pero…
kapag ipinanganak ka ulit,
kailangan mong bumuo ng mga bagong relasyon.
Maiintindihan mo rin 'yon.
Alam ko na gagawin mo rin ang tama.
KANG MIN-GI
Ito ba 'yong lugar
na may pond at fireworks na sinasabi mo?
MUJINJEONG POND WATER FIREWORKS
Totoo nga.
Bakit di ko alam ang lugar na 'to?
Nandito ka na pala.
Bakit mag-isa ka lang? Nasaan si Director Mun?
Dadaan siya sa kanila para kausapin ang chairman.
Seo-ha.
Nandito ka pala.
Kakausapin sana kita.
Nasaan si Papa?
Sabi niya maaga raw ang meeting niya,
kaya umalis na siya.
Bakit mo ginawa 'yon?
Di ko lang maintindihan kung bakit.
Bakit mo ako gustong patayin?
Di ko alam kung maniniwala ka sa 'kin,
pero di kita gustong patayin. Nagkamali ako.
Di ko alam na nandoon ka sa sasakyan noong araw na 'yon.
Kung gano'n…
si Papa ba ang gusto mong patayin?
Pero bakit?
Nawala ako sa sarili ko.
Ano'ng ibig mo sabihin?
Ano'ng pinagsasabi mo?
Nagalit ako…
na makitang malapit si Yeon-ok sa papa mo.
Nagalit ako sa papa mo
dahil pinabayaan niya ang mama mo at inasikaso niya lang ang kompanya.
Di ko rin kinayang makita…
si Yeon-ok na gusto pa rin makasama ang papa mo.
Pero di ko ginustong patayin siya, Seo-ha.
Maniwala ka sa 'kin.
Isang pagkakamali 'yon.
Isang aksidente.
Sa aksidente na 24 taon nang nakalipas
at sa nangyari kay Mr. Bang ng Wonjo Capital…
umamin at sumuko ka na.
Di kita bibigyan ng mahabang panahon.
Kung hindi ka kikilos…
ako na ang gagawa.
Sumuko na sa pulis si Director Lee ng MI Group.
Marami ang naapketuhan sa ginawa niyang mga krimen.
Noong 1998,
si Director Lee ang nag-udyok kay Mr. Bang ng Wonjo Capital
at nag-utos na i-hit-and-run ang isa sa mga sasakyan ni Chairman Mun.
Ang nag-iisang anak ni Chairman Mun at pamangkin ni Director Lee,
si Managing Director Mun ng MI Hotel, ay malubhang nasugatan sa aksidente.
Samantala, si Ms. Yoon, isang 12 taong gulang na pasahero
at ang driver na si Mr. Ha ay namatay.
Sa isang nakakagulat na pangyayari, napag-alaman na ang natagpuang katawan
sa Hasan-ri ay isang biktima ni Director Lee sa pagtangka niya
na pagtakpan ang nagawa niyang mga krimen.
Habang inaalam pa ang mga motibo ng krimen,
naglabas ng gag order ang MI Group tungkol sa kaso.
Bilang isang prominenteng kompanya sa bansa,
mukhang magkakaroon ng malaking epekto
sa reputasyon ng MI Group ang pangyayaring ito.
Nag-aalala ka na naman sa 'kin, ano?
Hindi, bakit naman ako mag-aalala?
Inumpisahan mo ang laro at tinapos mo na ang karera.
Naghihintay ako para yakapin ka
at sabihin sa 'yo, "Magaling, Seo-ha."
"Salamat, Seo-ha."
Hello?
Director Mun?
Seo-ha?
Okay lang ako.
'Wag ka na mag-alala sa 'kin.
Magkita tayo sa opisina.
Parang malungkot siya.
Kailangan ko siyang pasayahin.
Paano mo gagawin 'yon?
Ginulat mo naman ako.
Hahawakan mo ba ang kamay ko at tatakbo ulit?
Hindi.
Isa akong flamenco dancer sa nakaraang buhay ko.
Ibig sabihin, iba pa pala 'yon?
Lahat ay may nakaraang buhay.
Di lang nila maalala.
May nakaraang buhay ka rin.
Paano mo malalaman 'yon?
Nakita ko.
Ang nakaraan kong buhay?
Imposible.
- Nagpapatawa ka ba? - Gusto mo ba makita?
May pupuntahan sana ako.
Gusto mo ba ako samahan sa isang overnight trip?
Sige.
Parang banda roon.
Ang ibig mong sabihin,
lugar 'to sa nakaraan mong buhay isang libong taon na ang nakalipas?
Kamakailan ko lang nalaman 'to.
Putol-putol ang naaalala ko sa una kong buhay,
kadalasan sa panaginip ko lang nakikita.
Puwede bang malaman kung ano'ng nakita mo?
May nakita akong lalaki na papunta sa akin
sa gitna ng fireworks.
Isang lalaki?
Anong klaseng lalaki?
Nagseselos ka ba sa lalaking mula pa sa nakaraang isang libong taon?
Hindi, 'no.
Nagtatanong lang ako…
dahil gusto kong malaman.
Di ko pa rin siya kilala.
Pero dahil naalala ko pa rin siya,
siguro espesyal siya sa 'kin.
Di naman 'yan cheesy na "isang libong taong pag-iibigan," 'no?
Mukhang maganda 'yang sinabi mo.
Masasabik siguro ako pag nakita ko siya.
Ikaw naman.
MUJINJEONG POND WATER FIREWORKS
Parang banda rito 'yon.
SEE YOU IN MY 19TH LIFE
Mas matanda ako sa 'yo.
Ikaw ba talaga 'yong lalaking mula sa nakaraang isang libong taon?
Itong lugar na 'to ang magpapakita ng nakaraan kong buhay?
Sige na nga. Tingnan na natin ang nakaraan mong buhay.
Di ko gusto na…
Mr. Ha.
…nando'n ako.
Kahit kailan, di ko sinaktan ang mama mo.
Nainggit ka at ninakaw mo ang mga pagmamay-ari niya.
Isa kang duwag na nagnakaw sa isang may sakit.
Ang mga muli mong nakaugnayan mula sa nakaraan mo.
Sasapitin ng mga taong 'yon
ang parehong kapalaran ni Ms. Kim.
Sino ka?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Andrew Jan Novera