(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
พอได้เดินทางออกมาก็รู้สึกดีนะครับ
เวลาที่คิดว่าอยากเดินทางไปไหน ก็แค่ไปเลยค่ะ
ยิ่งคิดก็ไม่ได้ไปค่ะ แถมจะนึกเสียใจด้วย
รู้สึกเหมือนได้ออกมาจากสนามรบเลย
ฉันรู้ความรู้สึกนั้นดีค่ะ
ฉันเคยอยู่ในยุคญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี
สงครามสเปนและยุคโครยอด้วย
ทำไมโยงไปเรื่องชาติที่แล้วได้ตลอดเลย
ฉันเหมือนมนุษย์ป้าใช่ไหมคะ
เหมือนคนแก่จริงๆ
น่าจะเป็นตรงนั้นนะคะ
คุณกำลังจะบอกว่า
ผมกำลังมองจุดที่คุณบันจีอึมเคยมา ในชาติที่แล้วเมื่อพันปีก่อนเหรอ
ฉันเองก็เพิ่งรู้ค่ะ
ความทรงจำในชาติแรกของฉัน เป็นเหมือนชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ เลยจำไม่ค่อยได้
มีแค่ภาพที่เคยเห็นในฝันบางครั้งเฉยๆ
ผมถามได้ไหมครับว่าเห็นภาพอะไร
ชายหนุ่มที่เดินมาหาท่ามกลางดอกไม้ไฟ
ชายหนุ่มเหรอ
ชายหนุ่มแบบไหน
คุณกำลังหึงชายหนุ่มเมื่อพันปีก่อนอยู่เหรอ
เปล่านะครับ
ผมแค่…
ถามเพราะอยากรู้ว่าเป็นใครเฉยๆ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
แต่ดูจากที่ฉันยังจำเขาได้ เขาน่าจะไม่ใช่สายสัมพันธ์ธรรมดาๆ ค่ะ
คงไม่ใช่ความรักเมื่อพันปีก่อน อะไรเด็กๆ แบบนั้นใช่ไหมครับ
"ความรักเมื่อพันปีก่อน" ฉันชอบเลยนะ
ถ้าฉันได้เจอเขาจริงๆ ขึ้นมา คงต้องดีใจสุดๆ เลย
โธ่เอ๊ย
บันจีอึม
ผมอ่านหลายครั้งเลยครับ
หนังสือนิทานที่อยู่ในกล่องเก็บอัญมณี
คุณบันจีอึมบอกว่าผมเป็นคนสำคัญ
ที่ช่วยยกก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจคุณออกมา
ผมจะเป็นฝ่ายรับคำสารภาพรัก ที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นฝ่ายเดียวไม่ได้นี่ครับ
คบกับผมไหมครับ
ไม่ค่ะ
ทำไม
ทำไมล่ะครับ
ฉันถูกปฏิเสธสองรอบ ฉันก็จะปฏิเสธคุณสองรอบเหมือนกัน
แต่ฉันจะให้โอกาสคุณสารภาพใหม่ได้ในทีเดียวค่ะ
คบกับผมไหมครับ
ไม่ค่ะ
คุณบันจีอึม
คบกับผมไหมครับ
คบสิ
ฉันจะเป็นแฟนมุนซอฮา
รอเดี๋ยวนะครับ
นี่เป็นครั้งแรก ก็เลย…
รอเดี๋ยวนะครับ ใกล้ได้แล้วครับ
เรียบร้อย เรียบร้อยแล้วครับ
เป็นยังไงคะ
สวยมากครับ
- มีอีกอย่างด้วยครับ - มีอีกเหรอคะ
แต่นแต๊น
- เป็นเซตเหรอคะ - ครับ
ลองใส่ดีกว่า
เป็นไงคะ
สวยครับ สวยสุดๆ
ครั้งนี้
อยู่ข้างๆ ผมไปนานๆ นะครับ
ไม่สิ
ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเอง
อือ
ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ
ครับผม
ไปกันเถอะค่ะ
(บ่อน้ำมูจินจอง ดอกไม้ไฟ)
น่าจะแถวๆ นี้นะ
อยู่ๆ เป็นอะไรไปครับ
ไม่สบายตรงไหนเหรอครับ หือ
เปล่าค่ะ แค่อยู่ๆ ก็หายใจไม่ออก…
ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
ครับ
(ทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ)
เราแวะไปโรงพยาบาลกันก่อนเถอะครับ
อยู่ๆ คุณก็เป็นแบบนั้นขึ้นมา มันไม่ปกตินี่ครับ
ก่อนอื่นเราไปโรงพยาบาล แล้วตรวจร่างกายให้ละเอียด…
ฉันไม่ตายหรอกค่ะ
พูดแบบนั้นทำไมครับ
ก็ต้องไม่ตายสิ
ขอโทษค่ะ ฉันทำคุณเสียใจสินะ
แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ
แค่อยู่ๆ ก็เหมือนจะสำลักขึ้นมา
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ
ถ้าเป็นงั้นก็ดีอยู่หรอก แต่อยู่ๆ คุณก็…
กรรมการคะ
ตอนนี้เราไปที่พักกันดีไหมคะ
ดื่มนี่ก่อนครับ
คุณทำผมตกใจหมด
ดีเลยนะคะเนี่ย
กรรมการคะ
ทำอะไรอยู่คะ ไม่เข้ามาล่ะ
อ้อ ครับ
ห้องกว้างและดีกว่าในรูปอีกนะครับ
น้ำ…
ไหลดีเลยแฮะ
ตู้เย็น…
โล่งเชียว
กรรมการคะ
เราอาบน้ำกันดีไหมคะ
อะไรนะครับ
อาบเลยเหรอครับ
ทำไมครับ
เรากินข้าวมาระหว่างทางแล้ว ถ้าดื่มไวน์กันสักแก้วก็คงดี
แต่ถ้าอาบน้ำก่อนก็สบายกว่านี่คะ
- ก็จริงครับ - คุณจะอาบก่อนไหมคะ
ผมเหรอครับ
- หรือจะพร้อมกันดี - ครับ
อะไรนะครับ
ให้ฉันอาบก่อนไหมคะ
งั้นมาเป่ายิงฉุบกันค่ะ ยังยิงเยา ปักกะเป่ายิงฉุบ
ไชโย ฉันชนะ
น่ารักจริงๆ
ห้องนอนอยู่ไหนคะ
ห้องนอนอยู่ตรงนี้ครับ
คุณอาบน้ำแล้วนอนห้องนี้ได้เลยครับ
จะไปไหนคะ
ผมจะไปห้องผม
เดี๋ยวนะ ทำไมมีสองห้องล่ะคะ
ก็เรามีสองคนก็ควรจองสองห้องไหม
ไม่สิคะ หนึ่งบวกหนึ่งได้หนึ่งนะคะ
ตอนเด็กๆ เราก็เคยนอนห้องเดียวกันที่บ้านฉันนะ
คืนนี้มานอนด้วยกันที่ห้องฉันก็ได้
ฉันด้วย
ตอนนั้นโชวอนก็อยู่ด้วยนะครับ
ยังไงก็เถอะ เรามารื้อฟื้นความหลัง
มานอนด้วยกันนะคะ
รีบไปอาบน้ำเถอะครับ
ค่ะ
คนพูดกันสนุกปากเลยใช่ไหมครับ
ทั้งข่าวที่เกี่ยวข้องยันคอมเมนต์ ก็นิดหน่อยค่ะ
(ผลกระทบ หลังผอ.อีซังฮยอกแห่งเอ็มไอกรุ๊ปเข้ามอบตัว)
เดี๋ยวก็เรื่องก็เงียบเองครับ
เพราะเรื่องทุกข์ของครอบครัวคนอื่น ก็เป็นแค่เรื่องสนุกชั่วคราว
ปัญหามันอยู่ที่พวกเขาไม่ได้สนุก แค่เรื่องครอบครัวคนอื่นนี่สิคะ
พวกเขาไม่ได้สนใจเนื้อข่าว แต่ทุกคนต่างพูดถึงหน้าตามุนซอฮาค่ะ
"มุนซอฮา เบ้าหน้าฟ้าประทาน"
"หน้าก็หล่อ ฐานะก็ดี ชาติที่แล้วเขากู้ชาติมาเหรอ"
ปัดโธ่เอ๊ย คนกู้ชาติเมื่อชาติที่แล้วคือฉันต่างหาก
ทำไมพวกเขาต้องอยากรู้ด้วย ว่าคุณแต่งงานหรือยัง
ท่านประธานใหญ่ คงมีลูกสะใภ้ทั่วประเทศแล้วมั้งเนี่ย
ขอโทษนะครับ
ไม่เห็นต้องขอโทษเลย
คนที่ต้องการความยุติธรรมที่สุดคือยุนจูวอน
แต่ผมกลับทำอะไรให้เธอไม่ได้เลย
แค่คุณเปิดเผยความจริงก็พอแล้วค่ะ
ยังไงยุนจูวอนที่ตายไปแล้ว ก็รับคำขอโทษไม่ได้อยู่แล้วค่ะ
แล้วอีกอย่าง
คุณปลอบใจฉันได้มากเลยนะ
เรื่องอะไรครับ
บันฮักซู
(หนังสือรับรองการชำระหนี้)
มันเป็นแบบนี้ได้ไงนะ
ฉันดันเกิดมาเป็นลูกสาว ของคนที่ฆ่าตัวเองเมื่อชาติก่อนซะได้
ฉันรู้ว่าคุณทำแบบนั้น เพราะเขาเป็นพ่อบันจีอึมค่ะ
ผมแค่ไม่อยากให้คุณรู้ครับ
ไม่ว่าจะเข้ากันได้ดีหรือไม่
แต่ถ้ารู้ความจริงแบบนั้นของครอบครัว มันก็เป็นบาดแผลได้
มุนซอฮา
โตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ นะเนี่ย
ฉันเป็นพี่เธอนะ บันจีอึม
ชนแก้วไหม
ซู
นี่ท่านฮันยาจากศาลเจ้า
(ซู ฮันยา…)
ซูคือฉัน
และมีคนที่ชื่อฮันยาจากศาลเจ้า ที่หน้าตาเหมือนซอฮา
แต่เจ้าของเสียงที่เรียกชื่อฉันคือใครกันนะ
(ซู ฮันยา…)
ผู้ชายเมื่อพันปีก่อนคนนั้น จะเป็นนายจริงๆ ไหมนะ
อยากนอนกับผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ
งั้นก็มานอนด้วยกันเลยสิ
เหลือที่เดียว
(โอเค ฉันจะปิดจ๊อบเอง)
พี่
เดี๋ยวนี้พี่ดูโทรมๆ
ผมเลยออมเงินค่าขนมที่พี่ให้ แล้วเตรียมมาให้
มันดีต่อข้อกระดูก
และดีต่ออาการช้ำรักด้วย
ดื่มสักซองสิครับ
เล่นตัวอีกแล้ว อ้าปากเลย
เลิกงานแล้วไปกินข้าวนอกบ้านกันไหม
ล้างจานด้วย
ฉันไปนะ
เดินทางดีๆ นะ
อือ
เขาก็ดูเหมือนจะไม่เป็นไรนะ
โอ๊ย เค็ม
พี่ฉันสติลอยไปแล้วจริงๆ สินะ
ผมจะรู้ชาติที่แล้วของตัวเอง ได้ที่นี่จริงๆ เหรอครับ
เอาล่ะ
มีรูปกรรมการอยู่ทุกข่าวที่ลงเลยค่ะ
เอาล่ะ ตอนนี้เราไปดูชาติที่แล้ว ของกรรมการกันดีไหมคะ
ชาติที่แล้วที่ยิ่งใหญ่สุดๆ
นี่คืออะไร
กรรมการเคยบอกว่าชาติที่แล้วคุณเป็นเต่านี่คะ
นี่เป็นหินมหัศจรรย์ที่รูปทรงเหมือนเต่าค่ะ
พอเห็นแล้วก็ทำให้ฉันนึกถึงเลยค่ะ
มุนซอฮาที่เคยเถียงฉันว่า ชาติที่แล้วตัวเองเป็นเต่า
จำเรื่องพวกนั้นได้ด้วยเหรอครับ
ความทรงจำในชาติก่อนส่วนใหญ่ จะชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวานเลยค่ะ
ยิ่งเป็นความทรงจำพิเศษก็ยิ่งชัดเจน
ความทรงจำพิเศษคืออะไรบ้างครับ
ตอนที่ฉันฟันคอแม่ทัพข้าศึกในสนามรบมั้ง
แล้วฉันก็แต่งเพลงที่เพราะสุดยอดด้วยไงคะ
คุณรู้จักเพลงนั้นใช่ไหมคะ
ฉันเคยสร้างผลงานสองสามอย่างในวังด้วย
วังเหรอ
ชาติที่แล้วคุณบันจีอึมเคยเป็นกษัตริย์เหรอครับ
วังไม่ได้มีแค่กษัตริย์สักหน่อย ในนั้นมีตั้งหลายอาชีพนะ
อยู่ๆ ก็คุณน่านับถือขึ้นมาเลยแฮะ
แต่ก็มีความทรงจำพิเศษ ที่เอาชนะความทรงจำพวกนั้นได้อยู่ค่ะ
ก็คือมุนซอฮาที่พิเศษที่สุดล่ะมั้ง
คุณหน้าแดงด้วย
เปล่านะครับ
เพราะอากาศร้อนต่างหาก
ฉันว่าไม่ใช่นะ คุณหน้าแดงเพราะเขินต่างหาก
ไม่ใช่นะ
ตกใจเหรอคะ
มือคุณกรรมการเหงื่อออกนะ
- ผมเป็นพวกเหงื่อเยอะหรอกครับ - ทำไมเหงื่อออกเยอะจัง
จริงเหรอคะ
สวยระยิบระยับมากใช่ไหมคะ
ขอบคุณนะครับ
ที่พาผมมาที่นี่
พอมาคิดดูแล้ว
สายสัมพันธ์ในชาติก่อนที่ได้มาเจอในชาตินี้
ช่างพิเศษมากจริงๆ ค่ะ
ทั้งที่มันเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อ
แต่พวกเขาก็เชื่อและให้กำลังใจฉัน
จะพูดว่าชีวิตที่ลำบากของฉัน
ได้รับรางวัลตอบแทนได้ไหมนะ
ในชาตินี้น่ะ
เหนื่อยมามากนะครับ คุณบันจีอึม
อุ่นจัง
(อีจีซอก)
ทำไมไม่รับล่ะคะ
ผมพอเดาออกว่าเรื่องอะไรน่ะครับ
เขาคงจะเรียกรวมตัวแหงๆ
ถึงอย่างนั้นพวกคุณก็อาจต้องทำธุรกิจร่วมกัน
ถึงไม่ใช่มุนซอฮา แต่ในฐานะกรรมการมุน ก็อาจจะต้องการพวกเขาหรือเปล่า
ผมเคยไปอยู่สองสามครั้งครับ
แล้วก็ทะเลาะกับพวกเขาไปสองครั้ง
ทะเลาะเหรอคะ ทำไมคะ
เพราะผมขัดใจ ที่พวกเขาพูดถึงโดยุนพล่อยๆ น่ะครับ
เขาไม่ควรถูกพูดจาเสียๆ หายๆ ใส่เลย
คนอื่นที่ไม่รู้ชอบคิดว่าโดยุนมาตามเกาะผม
แต่ที่จริง
เป็นผมเองที่ตามเกาะโดยุนอยู่
สุดท้ายแล้ว พวกคุณเลือกที่จะอยู่ข้างกันเองต่างหากค่ะ
ทุกความสัมพันธ์ ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกนะคะ
ดูสิคะ
พอฉันคิดถึงแอกยอง เธอก็โทรมาเหมือนรู้ดีอย่างกับผีเลย
อือ แอกยอง
ผมมินกีเองครับ
ค่ะ
ว่าแต่ทำไมคุณมินกี ถึงใช้โทรศัพท์แอกยองโทรมา…
ตอนนี้คุณน้าอยู่โรงพยาบาลครับ
ว่าไงนะคะ
- ทำไม - จะทำไมล่ะ
เธอถึงไหนแล้ว
ถึงไหนอะไร
เธอตกลงว่าจะมารับการ์ดแต่งงานกาฮีไง
ไหนว่าอาทิตย์ที่แล้วก็โทรคุยกัน
จริงด้วย
กาฮีรอเธออยู่ เธอจะมาใช่ไหม
อือ
ไม่ต้องรีบแต่มาเร็วๆ นะ
เธอว่าไง
เดี๋ยวโชวอนมา
โชวอนต้องมาสิ
ซอฮาไม่รับโทรศัพท์เลย
งานยุ่งเหรอ
โทรถามเลขาเขาดูเดี๋ยวก็รู้เอง
อยากให้เขามาจัง
(แดฮวัน อีจีซอก)
ฉันมาหาคิมแอกยองค่ะ ตอนนี้เธออยู่ไหนคะ
เชิญทางนี้เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
มาแล้วเหรอครับ
แอกยอง
เธอเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
สักพักแล้วครับ
คุณรู้อยู่แล้วเหรอคะ
คุณน้าขอร้องผมให้เก็บเป็นความลับน่ะครับ
ถึงงั้นก็เถอะ แต่ปิดบังเรื่องนี้…
ฉันขอไปพบหมอประจำตัวเธอหน่อยค่ะ
- โชวอน - โชวอน
- นี่ - ทำไมมาช้าจัง
อะไรเนี่ย
พี่อยู่ทุกที่เลยนะ
เธออยู่ไหนฉันก็ต้องอยู่ที่นั่นสิ
- ทั้งคู่เหมาะสมกันนะ - อะไรกัน
โชวอนคงได้เป็นลูกสะใภ้แดฮวันกรุ๊ปแน่ๆ
- เธอมารับช่อดอกไม้จากฉันเลย - นี่ พูดอะไร
บริษัทฉันคิดว่าอยากซื้อหุ้นค่ายเธออยู่
ถ้าบริษัทเราได้ร่วมงานกัน
ฉันกับเธอก็คงได้เจอกันบ่อยขึ้น
ดีเลยเนอะ ว่าไหม
ฝันไปเถอะ
ฉันไม่คบใครด้วยวิธีนั้นหรอกนะ
- เอาอีกแล้วๆ - ใครน่ะ
สเปกฉันเลย
คุณเลขาฮา
เฮ้ย ฮาโดยุน
พอสั่งให้มาก็มาจริงๆ แฮะ
แต่คนที่มาควรเป็นซอฮา ไม่ใช่นายนะ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
ไม่ไงหรอก เขาบอกว่าซอฮามาไม่ได้
ให้ส่งการ์ดไปให้ทีหลัง
ฉันเลยบอกความสำคัญ ของการนัดรวมตัวครั้งนี้กับเขาไปน่ะ
กาฮี บ้านเธอมีทั้งสายการบิน รีสอร์ต ธุรกิจขายอาหาร
รวมถึงธุรกิจกระจายสินค้านี่
ฉันเลยบอกเขาว่าไม่ควรทำให้ ผอ.ยูฮันกรุ๊ปน้อยใจ
ควรแสดงความทุ่มเทหน่อย
เขาก็มาเองเฉยเลย ทั้งที่เป็นแค่เลขา
- พี่ - ทำไมล่ะ
ผมมารับการ์ดแต่งงานแทนกรรมการมุนซอฮาครับ
ช่วยเข้าใจเขาที่มาไม่ได้ เพราะติดงานที่ต่างจังหวัดด้วยนะครับ
ผมจะแจ้งเขาให้ติดต่อคุณเองครับ
ก็ได้ค่ะ
ไหนๆ มาแล้ว ก็ทานอะไรหน่อยสิคะ
ไม่เป็นไรครับ
นี่ๆ กินก่อนสิ
มีหลายจานที่เรายังไม่ได้แตะนะ
อันนี้อร่อยนะ
ไม่ก็ดื่มกันหน่อย
กินสิๆ ให้ฉันรินให้ไหม
นายคงต้องดื่มให้พอดีๆ หน่อยแล้วล่ะ
ดูไม่จืดเลย
ว่าไงนะ
อะไรของมันวะ วันนี้มันเป็นอะไร
พอเถอะ พี่เมาแล้วนะ
นั่นสิ นั่งลงเถอะ
- นั่งเถอะ - อือ
ถ้าเธอเอาแต่ทำตัวใสซื่อแบบนี้ จะโดนพวกปลิงมาเกาะเอาได้นะ
ฉันบอกให้พอไง พี่ไม่รู้อะไรสักหน่อย
- ทำไมๆ มีอะไรกัน - มีเรื่องอะไร
- อะไรเหรอ - เธอเป็นอะไรกับเขา
หมอนั่นดมกลิ่นเงินเก่งอย่างกับหมาเลยล่ะ
- มันมาตามเกาะโชวอนด้วย - ฉันบอกให้พอไง
แล้วโชวอนก็ซื่อเลยหลงเชื่อมัน
มันกล้าดียังไงนะ
พี่รู้จักเขาหรือไง
รู้อะไรบ้าง
อะไรนะ เขาดมกลิ่นเงินเก่งเหรอ
ถ้าเขามาเกาะพี่ซอฮา มาเกาะฉัน แต่ไม่เกาะพี่
งั้นก็แสดงว่าพี่ไม่มีดีอะไรให้เกาะสินะ
นี่ ทำไมถึงพูดแบบนั้น…
พี่ดีเลิศอะไรขนาดนั้นเหรอ
แค่เกิดมาเจอพ่อแม่ดี แล้วทำไมต้องอวดดีด้วย
ทำไมต้องดูถูกคนอื่นให้เขาเจ็บใจแบบนั้น
นี่ ฉันรู้สึกไม่แฟร์เลยแฮะ
ฉันเป็นห่วงเธอนะ
- มีแค่ฉันที่รู้สึกแบบนั้นเหรอ - นี่ เป็นอะไรกัน วันนี้วันดีนะ
ขอโทษนะ
ค่อยนัดเอาการ์ดให้ฉันวันหลังนะ
- เดี๋ยว โช… โชวอน - โชวอน
- โชวอนจะกลับแล้วเหรอ
รู้ไหมครับว่าถ้าผมอยู่กับซอฮา คนจะพูดถึงใครมากกว่ากัน
ผมเองครับ
พวกเขาพูดถึงผม แล้วเปรียบเทียบผมกับสิ่งที่ตัวเองมี
ตอนนี้ผมชินกับเรื่องพวกนั้นแล้วครับ
แต่ใช่ว่าชินแล้วจะไม่รู้สึกอะไรครับ
ผมแค่อดทนครับ เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมเลือก
ขนาดไม่ใช่เจ้าตัว แค่ได้ยินยังโมโหขนาดนี้เลย
ตอนนั้นฉันพูดอะไรเห็นแก่ตัวจริงๆ
(กายกรรมระดับโลก คณะละครสัตว์ดงแบค)
- อา - ตายแล้ว
สัญญานะ
อาจะเกิดใหม่
และจะกลับมาปกป้อง
ได้สิ
มานี่เร็ว
ฉันเคยชอบเล่นกลิ้งลูกบอล
เคยสนุกเวลาร้องเพลง
แต่งหน้าขาว ทาจมูกสีแดง
และร้องเพลงรักให้ฟัง
ให้ตายเถอะ
เวลาผ่านไปไวจริงๆ
แก้มกลมๆ ของเธอหายไปไหนหมดนะ
จะหายไปไหนได้ล่ะ
โดนกาลเวลากินไปน่ะสิ
รู้สึกตัวแล้วเหรอ หือ
มาโป๊ะแบบนี้ซะได้
นี่มันอะไรกัน
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้ร้ายแรงอะไร
ขอโทษนะ ที่ฉันไม่ทันสังเกตมาก่อน
มัวแต่ไปสนใจอย่างอื่น
ขอโทษเรื่องอะไร
อาอยู่ในวัยที่ต้องมีแฟนนะ
ทั้งคู่ดูเหมาะสมกันดีจะตาย
ใช่เวลามาพูดแบบนั้นเหรอ
เธอตั้งใจจะปิดไปถึงเมื่อไหร่ น่าจะบอกกันสิ
ขนาดหมอยังไม่รู้เลยว่าฉันป่วยตรงไหน แล้วจะบอกให้ได้อะไร
เดี๋ยวฉีดยาสักเข็มก็ดีขึ้นแล้ว
ไม่มีโรคที่ไม่มีสาเหตุหรอกนะ
ฉันบอกหมอแล้ว ไปรักษาที่โรงพยาบาลใหญ่กับฉันเถอะ
ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
แค่ทำตามที่ฉันบอกนะ เข้าใจไหม
อาของฉัน
คงตกใจมากสินะ
แอกยอง เธอป่วยเชียวนะ ฉันก็ต้องเป็นห่วงสิ
อามีชีวิตมาหลายชาติ
เห็นคนเจ็บป่วยมามากมาย
และเห็นคนตายมาเยอะ
แต่ต้องมากลุ้มใจเพราะฉันอีก
ขอโทษนะ อา
ไม่ต้องพูดอะไรไร้สาระ
คิดแค่เรื่องรักษาให้หายดีก็พอ เข้าใจไหม
อือ ได้สิ
เพราะงั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะ
พอแก่ตัวลง ก็ต้องป่วยบ้างอยู่แล้ว
เป็นเรื่องธรรมชาติ
เมื่อเกิดก็ต้องมีจาก
และเมื่อจากไป ก็กลับมาเกิดใหม่ได้นะ เหมือนอาไง
ไม่เอา
อย่าไปนะ
แค่อยู่ที่นี่แหละ
ห้ามไปไหนทั้งนั้น
อยู่ตรงนี้
ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้
อยู่ข้างๆ ฉันนะ แอกยอง
มาช้านะ
ฉันไปส่งของขวัญมาน่ะ
ถึงไม่รู้ว่าจะช่วยได้มากแค่ไหนก็เถอะ
คุณคิมแอกยอง…
อยู่โรงพยาบาล
- ว่าไงนะ - ฉันคิดไว้แล้วล่ะ
บางที…
ฉันไปโน้มน้าวเธอน่าจะง่ายกว่า
รู้งี้ตอนนั้นฉันน่าจะบอกจูวอนไปตรงๆ
นี่เป็นเรื่องที่ฉันต้องทำ
และคุณบันจีอึมก็ต้องแก้
ถ้าคลี่คลายได้ดี ก็จะไม่เกิดปัญหาอะไรขึ้นกับมุนซอฮา
เธอจะต้องช็อกมากแน่
ส่วนเธอน่ะ แค่ไปตามทางของเธอเถอะ
ไม่จำเป็น…
ต้องจำชาติก่อนแล้วก็ได้
ชีวิตที่เธอต้องการอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ทำไมเอาแต่หันมามองข้างหลังอยู่ได้
ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันดูเรื่องราวในชาติแรกหมดแล้ว
ตอนนี้ฉันต้องทำยังไง
ฉันจะบอกวิธีเอง
รวมถึง…
สิ่งที่จะเกิดหลังจากนั้นด้วย
มีสิ่งที่จะเกิดหลังจากนั้นด้วยเหรอ
มีสิ
อือ ผมเพิ่งถึงบ้าน
ฉันไม่ได้ลาคุณเลย
ขอโทษนะ
คุณคงรู้สึกแย่
จริงๆ ผมควรอยู่ข้างคุณหรือเปล่านะ
เรื่องแค่นี้ ฉันพอรับคนเดียวไหวค่ะ
จีอึม
ว่าไง ซอฮา
ถ้าเกิดว่า…
รู้สึกว่าอยากนับกลีบใบไม้ขึ้นมา
ก็โทรหาผมได้ทุกเมื่อนะ
ถึงผมไม่รู้ว่าต้องพูดคำไหนถึงจะปลอบคุณได้
แต่ผมรู้อย่างหนึ่ง
อะไรเหรอคะ
ว่าเวลาครอบครัวที่รักป่วย
มันน่ากลัวแค่ไหน
เพราะงั้น…
โทรหาผมได้ทุกเมื่อนะ
ผมจะไปกอดคุณ
และอยู่ข้างๆ คุณเอง
ได้ค่ะ
กินข้าวด้วยนะ เดี๋ยวผมโทรหา
คราวหน้าอย่าไปอีกล่ะ
โรงแรมเราต้องการยูฮันกรุ๊ป
และผอ.ชอนกาฮีก็ไม่เลวด้วย
ฉันถือว่าไปเพราะเรื่องงาน
ถึงจะไปเพราะเรื่องงาน คนไปก็ควรเป็นฉัน
เอาแบบนั้นก็ได้
อะไรเนี่ย ยอมง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ
อยู่ๆ ฉันก็รู้สึกไม่ชอบที่ตัวเองไปที่นั่นขึ้นมา
งั้นก็โอเค
ประธานจางอยู่ที่ห้องไหม
นายจะไปหาเธอเหรอ
เราต้องปิดจ๊อบสิ
(งบการเงินมาตรฐาน)
นี่มันอะไร
มีหลักฐานแวดล้อม
ว่าคุณทำเรื่องทุจริต มากเกินกว่าจะมาไม้นี้นะครับ ท่านประธาน
นายลองไปขุดคุ้ยพวกเศรษฐีทั่วประเทศดูสิ
ไม่ต้องคนอื่นคนไกลก็ได้ ท่านประธานใหญ่คงมีมากกว่าฉันอีกมั้ง
โรงแรมนี้เป็นของฉัน
ไม่มีที่ไหนในโรงแรมนี้ ที่ไม่ผ่านมือฉันมาก่อน
ผมรู้ว่าคุณจะพูดแบบนี้
นี่เป็นรูปที่ผมถ่าย ในวันแรกที่มาทำงานที่โรงแรมครับ
ผมมองไม่ออกเลยนะ
ว่าส่วนไหนของโรงแรม
ได้รับการใส่ใจจากมือท่านประธานบ้าง
ที่บริษัทลูกที่ถูกกรุ๊ปทอดทิ้ง ทนอยู่ได้มาเกิน 20 ปีก็เป็นเพราะฉันทั้งนั้น
จริงสิ
อันนี้…
เป็นสมุดบันทึกของแม่ผม
(สรุป วาระการประชุม)
(ธนาคารแดฮันกงยอง ธนาคารชินซอง)
มันคือเงินทุนลับของโรงแรม ที่ท่านประธานยักยอกไป
แม่ผมคงทราบอยู่แล้วครับ
ว่าสุดท้ายแล้ว
คุณจะเป็นคนทำให้โรงแรมเจ๊ง
ฉันยอมรับก็ได้ว่าตัวเองดูแลโรงแรมไม่ดี
แต่ฉันก้าวขึ้นบันไดโรงแรมนี้ด้วยตัวเองทีละขั้นๆ เพื่อมาอยู่จุดนี้
โรงแรมนี้เกือบถูกยุบหลายครั้ง แต่ฉันก็รักษาไว้ได้
คุณรักษาแต่ตำแหน่งตัวเองต่างหาก
ตำแหน่งที่คุณเหยียบย่ำ จุดอ่อนของคนป่วยขึ้นไปทีละขั้น
นายคิดว่าใครที่เป็นคนดูแลแม่นายตอนป่วย
ทั้งลูกที่ยังเด็ก กับสามีที่ความสัมพันธ์กระอักกระอ่วน
แม่นายไม่ชอบให้ใคร
มาเห็นจุดอ่อนของตัวเอง แล้วคิดว่าใครที่ดูแลเธอกัน
ฉันไม่เคยเหยียบย่ำแม่นาย
ฉันเคยอิจฉาและอยากได้
แล้วฉันก็ได้มันมาอยู่ในมือ เพราะความพยายามของตัวเอง
ไม่ใช่ว่าคุณอยากได้เลยขโมยมาเหรอครับ
อย่างคนขี้ขลาด
ทั้งที่อีกฝ่ายป่วยอยู่
คุณใช้จุดอ่อนของลุงผม
มาขู่พ่อผมมาโดยตลอด
ผมจะดำเนินคดีตามกฎหมาย เรื่องหลักฐานแวดล้อมการทุจริตครับ
เอาความพยายามที่เหลือ
ไปใช้ในศาลเถอะครับ
ได้พูดทุกอย่างที่อยากพูดไหม
ว่าแต่นายได้เอกสารเมื่อ 20 ปีก่อน มาจากไหน
ฉันได้มาเป็นของขวัญไง
ของขวัญเหรอ
(นี่เป็นของขวัญ)
ไม่ใช่นายจริงๆ เหรอ
ฉันหาเจอแต่เอกสารปีล่าสุดนะ
ฉันนึกว่านายเป็นคนเอามาให้ซะอีก
เรื่องที่ทำแล้วจะได้โบนัส ฉันจะปิดไว้เพื่อ
หรือว่าท่านประธานใหญ่…
- คงไม่ใช่หรอกเนอะ - คงไม่ใช่หรอกเนอะ
ประธานจางคงโน้มน้าวพวกคณะกรรมการ และยื้อไว้จนถึงที่สุด
เธอก็คงไม่อยากให้ฉันได้เป็นประธาน
นายคุยกับท่านประธานใหญ่แล้วสินะ
ไปกันเถอะ
กว่าฉันจะมาถึงตรงนี้ได้
คิดว่าฉันจะยอมง่ายๆ เหรอ
คณะกรรมการมีมติเป็นเอกฉันท์
ให้ปลดคุณออกจากตำแหน่งประธาน
ท่านประธานใหญ่
มีตำรวจมารออยู่ที่ชั้นหนึ่งด้วย
เมื่อกี้ตอนขึ้นมา เห็นว่าลิฟต์ปิดซ่อมอยู่
คุณบอกว่าก้าวขึ้นบันไดโรงแรม มาทีละขั้นๆ ใช่ไหม
ตอนลงไปก็ลงไปแบบนั้นแล้วกัน
ท่านประธานใหญ่
ช่วยฉันด้วยค่ะ
ท่านประธานใหญ่…
พี่
ฉันว่าดอกไม้นี้สวยมากเลย
ดอกแกลดิโอลัส
รู้ไหมว่าดอกไม้นี้มีความหมายว่าอะไร
- นี่ค่ะ - ขอบคุณครับ
ลาก่อนนะคะ
ขอให้มีความสุขนะ ซอฮา
คุณเป็นใคร…
นี่ของขวัญค่ะ
ตายจริง ชาติที่แล้วซอฮาลูกแม่เป็นเต่านี่เอง
หยุดเลย
หยุดอะไร
ฉันบอกให้อยู่เฉยๆ ใช่ไหม
ให้อยู่เฉยๆ ทำไมเนี่ย จริงๆ เลย
ให้ตายเถอะ ไม่เชื่อฟังกันเลย
ให้ตายเถอะ ฉันบอกว่าตอนไม่ปวดก็ไม่เป็นไรไง
ทำเหมือนฉันเป็นเด็กไปได้
เธอเป็นเด็กตั้งแต่วันนี้แหละ
ฉันจะดูแลไม่ห่าง เหมือนที่อาจุงโฮเคยดูแลแอกยองเลย
รู้ไว้ด้วย
ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
ถอดผ้าพันคออีกแล้ว
ให้ตายเถอะ ก็พันแล้วมันอึดอัด
ฉันบอกกี่รอบแล้วว่าต้องทำคอให้อุ่น จะได้ไม่มีไข้
ตอนเด็กๆ เธอชอบมีไข้กับน้ำมูกไหลตลอด
จริงๆ เลย ไม่เชื่อฟังกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ได้ใครมานะ
(ร้านกิมจิตุ๋นแอกยอง)
คุณคังมินกี
แอกยองต้องตรวจร่างกาย ที่โรงพยาบาลอีกสองสามวัน
เราคงจะต้องปิดร้านไปสักพัก
หรืออาจจะปิดถาวรไปเลยก็ได้
ฉันว่าคุณเริ่มหาที่อยู่ใหม่ก็ดีนะคะ
ขอโทษที่กะทันหันแบบนี้นะคะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ยังไงผมก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานอยู่แล้ว
หมอว่าไงบ้างครับ
ก่อนหน้านี้พวกเขาหาสาเหตุ ที่เธอเจ็บหน้าอกไม่เจอ
ก็เลยวินิจฉัยโรคไม่ได้
แต่เหมือนจะเจอเนื้องอกหนึ่งก้อน ตอนเธอหมดสติไปรอบนี้ค่ะ
พวกเขาเลยจะตรวจดู และถ้ามีปัญหาก็แนะนำให้ผ่าตัด
ถ้าผ่าตัด
แล้วเธอจะรอดเหรอครับ
ก็ต้องรอดูผลอีกที…
แต่ทำไมคุณเอาแต่พูดแบบนั้นนะ
คุณน้า
ถึงผ่าตัดไปก็ไม่ดีขึ้นครับ
คุณคังมินกีต้องการอะไรกันแน่คะ
ทำไมถึงเอาแต่พูดพล่อยๆ แบบนั้น
เพราะผมเห็นมาหมดแล้ว
สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อคนอย่างพวกเรา ไปยุ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในชาติก่อนของตัวเอง
และผมเองก็เคยเจอกับตัวมาหลายหน
พูดให้มันเข้าใจหน่อยค่ะ
ถ้าคุณเป็นคนปกติ
ตอนเด็กๆ คุณก็คงไม่มาหาคุณคิมแอกยอง
คุณคิมแอกยองคงไม่รู้ว่า ชาติก่อนคุณเป็นอาของเธอ
และนั่นเป็นเรื่องธรรมชาติครับ
ถ้าจำชาติที่แล้วได้และกลับไปหาพวกเขา
แล้วสานความสัมพันธ์ที่เคยจบลงไปแล้วใหม่ จะเกิดปัญหาขึ้นครับ
และโดยปกติแล้วปัญหานั้น
จะไม่เกิดกับพวกเราที่จำชาติที่แล้วได้
แต่จะเกิดกับอีกฝ่ายครับ
ก็คือ…
แอกยองป่วยเพราะฉันกลับมาหาเธออีก
จะบอกแบบนั้นเหรอคะ
ถ้าพวกคุณเป็นสายสัมพันธ์ที่ไม่ดี ก็คงจะดีกว่านี้ครับ
เพราะสายสัมพันธ์ไม่ดี ควรกลับมาเจอกันและแก้ไขให้ดี
แต่สายสัมพันธ์ที่ดีมันต่างกันครับ
คุณควรปล่อยสายสัมพันธ์แบบนั้นให้ผ่านไป อย่าไปเจอพวกเขาอีก
คุณจะให้ฉันเชื่อเรื่องบ้าๆ พรรค์นั้นเหรอ
จะเชื่อหรือไม่ก็ไม่สำคัญ แต่นี่เป็นเรื่องที่ผมเจอมากับตัวครับ
เจอเองแล้วยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ
ถ้าคุณรั้นต่อไป
ในกรณีเลวร้ายที่สุด คุณคิมแอกยองอาจตายก็ได้นะครับ
สายสัมพันธ์ไม่ดีกับสายสัมพันธ์ที่ดีเหรอ
ฉันก็เกิดมา 19 ชาติแล้วนะ
คิดว่าที่ผ่านมา ฉันไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับคนในชาติก่อนเลยเหรอ
แล้วมีใครที่คุณยุ่งเกี่ยวนานขนาดนี้ไหมล่ะครับ
มีใครที่ใช้ชีวิตเหมือนครอบครัวแบบนี้ไหม
สำหรับคุณแล้ว
นี่ถือเป็นชาติใหม่จริงๆ ไหมครับ
ไม่ใช่ว่าคุณกำลังฉุดรั้งสายสัมพันธ์ ที่จบลงไปแล้วในชาติก่อนอยู่เหรอ
ยังมีคนอื่น นอกจากคุณคิมแอกยองอีกใช่ไหมครับ
สายสัมพันธ์ในชาติก่อนที่คุณไปยุ่งเกี่ยวด้วย
สุดท้ายแล้วพวกเขา
จะลงเอยไม่ต่างจากคุณคิมแอกยองครับ
คุณเป็นใครกันแน่
คุณเป็นใครกัน
ผมอยากให้คุณพบเจอกับความสงบสุขครับ
ผมอยากช่วยครับ
คุณยังมีโอกาสอยู่นะครับ
โอกาสที่คุณจะเลิกจำอดีตชาติได้
คุณยังมีอยู่นะครับ
คำตอบอยู่ในชีวิตชาติแรกของคุณ
และคุณต้องรื้อฟื้นความทรงจำทั้งหมดนั้นให้ได้ครับ
ถ้าคุณจบมันได้
ก็จะแก้ไขทุกอย่างได้ครับ
(ร้านกิมจิตุ๋นแอกยอง)
มีเพียงวิธีเดียว ที่จะสิ้นสุดชีวิตที่จำอดีตชาติได้
และช่วยคุณคิมแอกยองได้ครับ
ซู
โชวอนนี่เอง
คนที่เรียกชื่อฉัน
จีอึมอยู่ข้างในไหมครับ
ในที่สุดก็ได้มาเจอกันอีกนะครับ
เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ
ผมรู้สึกแบบนั้นตั้งแต่ที่โรงพยาบาลแล้ว
ถึงบอกไปคุณก็ไม่รู้หรอกครับ
แต่ยังไงก็ลองบอกมาเถอะครับ
เธออยู่ในห้องครับ คุณบันจีอึมน่ะ
ครับ
ท่านพี่
ต้องช่วยนาง
ข้าต้องช่วยนางให้ได้
จีอึม
โอเคไหม
คนที่อยู่ตรงหน้ากำลังจะตายนะเจ้าคะ
แล้วสวรรค์หรือพิธีกรรมพรรค์นั้น จะไปมีประโยชน์อะไรเจ้าคะ
จีอึม
สวรรค์เอง…
สวรรค์เองก็ต้องมีคนก่อน ถึงจะมีผู้สักการะไม่ใช่หรือเจ้าคะ
ท่านพี่…
- ทำยังไงดี ท่านพี่ - ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร จีอึม - ไม่นะ
ท่านพี่
ไม่เป็นไรนะ
ข้าจะฆ่าเจ้า
จีอึม
ข้าจะฆ่าเจ้า
- จีอึม - ข้าจะฆ่าเจ้า
ข้าจะฆ่าเจ้า
(ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ)
คุณก็รู้เกี่ยวกับชาติที่แล้วเหรอครับ
ผมอยู่ในชาติแรกที่คุณจีอึมมองเห็นครับ
และคุณก็อยู่ด้วย
ตอนนี้คงยากที่จะเข้าใกล้เขากว่านี้แล้วค่ะ
ตอนนี้ฉันควรทำยังไงดีคะ
รอบคอบเกินไปก็ถือเป็นโรคนะ
แค่ทำไปเถอะ ไม่ต้องกลัว
ถ้าโชวอนตัดสินใจปล่อยมือ จากคุณเลขาฮาเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ
ตอนนั้นจะเป็นคุณเลขาฮาเอง ที่ปล่อยโชวอนไปไม่ได้ค่ะ
ได้โปรดช่วยคุณบันจีอึมให้เธอได้มีชีวิต
เหมือนคนปกติด้วยครับ
ไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหน ผมจะอยู่ข้างๆ เอง
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน