SEE YOU IN MY 19TH LIFE
Magaan sa pakiramdam na kalimutan na lang ang lahat.
Kapag may gusto ka, gawin mo.
Kung hindi, di mo na 'yon magagawa at pagsisihan mo 'yon.
Para akong tumatakas sa digmaan.
Naranasan ko na rin 'yan.
Sa pananakop ng mga Hapon, Espanyol, at sa Goryeo dynasty.
Lagi mo na lang sinisingit ang mga nakaraang buhay mo.
Masyado bang sinauna?
Matagal ka nga nabuhay.
Parang banda roon.
Ang ibig mong sabihin,
lugar 'to sa nakaraan mong buhay isang libong taon na ang nakalipas?
Kamakailan ko lang nalaman 'to.
Putol-putol ang naaalala ko sa una kong buhay,
kadalasan sa panaginip ko lang nakikita.
Puwede bang malaman kung ano'ng nakita mo?
May nakita akong lalaki na papunta sa akin sa gitna ng fireworks.
Isang lalaki?
Anong klaseng lalaki?
Nagseselos ka ba sa lalaking mula pa sa nakaraang isang libong taon?
Hindi, 'no.
Nagtatanong lang ako dahil gusto kong malaman.
Di ko pa rin siya kilala.
Pero dahil naalala ko pa rin siya, siguro espesyal siya sa 'kin.
Di naman 'yan cheesy na "isang libong taong pag-iibigan," 'no?
Mukhang maganda 'yang sinabi mo.
Masasabik siguro ako pag nakita ko siya.
Ikaw naman.
Ji-eum.
Paulit-ulit kong binasa.
'Yong storybook sa jewelry box.
Sabi mo, napakaespesyal ko sa 'yo
na kaya kong pagaanin ang mga bato na nagpapabigat sa puso mo.
Tama lang siguro na suklian ko ang mga pinagtapat mo.
Gusto mo ba ako i-date?
Ayaw ko.
Ano?
Bakit?
Dahil dalawang beses kang tumanggi, gano'n din ang gagawin ko.
Pero papayagan kitang tanungin ulit ako.
Gusto mo ba ako i-date?
Ayaw ko.
Ms. Ban.
Gusto mo ba ako i-date?
Oo.
Gusto kong i-date si Mun Seo-ha.
Sandali.
Hindi ko pa 'to nagagawa kaya…
Sandali. Malapit na.
Ayos na.
Bagay ba?
Ang ganda mo.
- May isa pa. - Mayroon pa?
Ta-da.
- Set ang binili mo? - Oo.
Sige, isusuot ko na.
Bagay ba?
Napakaganda mo.
Sa pagkakataong 'to,
dito ka lang sa tabi ko habang-buhay.
Ay, mali.
Ako ang di aalis sa tabi mo.
Okay.
Sana maging masaya tayo sa buhay na 'to.
Opo, ma'am.
Tara na.
MUJINJEONG POND WATER FIREWORKS
Parang banda rito 'yon.
Ano'ng problema?
Masama ba ang pakiramdam mo?
Bigla na lang akong di makahinga…
- Okay na ako. - Sige.
MAY SIMULA AT KATAPUSAN ANG LAHAT
Magpatingin tayo sa doktor.
Okay naman ang pakiramdam mo kanina.
Magpa-test ka muna tapos…
Hindi ako mamamatay.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Hindi talaga.
Sorry kung nag-aalala ka.
Pero okay lang talaga ako.
Baka nasamid lang ako.
Okay lang talaga ako.
Mabuti kung gano'n pero biglaan kasi.
Director Mun.
Gusto mo na ba pumunta sa accommodation natin?
Inumin mo muna 'to.
Pinakaba mo 'ko ro'n.
Ang ganda rito.
Director Mun.
Ano'ng ginagawa mo diyan?
Wala.
Mas malawak pala sa personal kompara sa mga picture.
Itong gripo…
Gumagana naman.
Itong ref…
Walang laman.
Director Mun.
Maligo na ba tayo?
Ano?
Agad-agad?
Bakit?
Nag-dinner na tayo kaya masarap sana mag-wine.
At mas komportable pag nakaligo na tayo.
- Sabi ko nga. - Mauuna ka na ba?
Ako?
- O sabay na tayo? - Sige.
Ano?
Ako na ba'ng mauna?
Jack en poy na lang tayo. Jack en poy!
Ayos, panalo ako.
Ang cute mo.
Nasaan ang kuwarto?
Kuwarto? Dito.
Dito ka na maligo at matulog.
Saan ka pupunta?
Sa kuwarto ko.
Bakit dalawa ang kuwarto?
Di ba dapat dalawa kasi dalawa rin tayo?
Siyempre, hindi. Isang kuwarto lang dapat.
Bata pa lang tayo, sa isang kuwarto na tayo natutulog.
Tabi tayong matulog sa kuwarto ko.
Sama ako!
Kasama natin si Cho-won no'n.
Sige na, balikan natin ang nakaraan
at tabi na tayong matulog.
Maligo ka na.
Sige.
Marami bang balita?
May ilang mga article at comments…
ANG EPEKTO NG PAG-AMIN NI DIRECTOR LEE…
Makakalimutan din nila 'yan.
Mawawalan din ng interes ang mga tao sa problema ng iba.
Ang problema kasi, di lang sila interesado sa tiyo mo.
Wala silang pakialam sa balita. Sa hitsura mo sila nagko-comment.
"Ang guwapo ni Mun Seo-ha."
"Bayani siguro siya sa nakaraang buhay niya."
Naku. Naging bayani rin ako sa nakaraang buhay ko.
Ano ba'ng pakialam nila kung binata ka o hindi?
Siguradong madaming pipila sa 'yo para alukin kang magpakasal.
Sorry.
Hala, di ka naman dapat mag-sorry.
Si Ju-won ang dapat mabigyan ng hustisya
pero wala akong nagawa.
Binunyag mo ang katotohanan.
Di ka na rin makakahingi ng tawad dahil patay na si Ju-won.
At saka…
napagaan mo na ang loob ko.
Kailan?
'Yong kay Ban Hak-su.
KUMPIRMASYON NG KABAYARAN NG UTANG
Bakit ba nangyari 'to?
Tatay ko ang pumatay sa 'kin sa nakaraang buhay ko.
Alam kong sinunog mo 'yon dahil tatay ko siya.
Ayaw kong malaman mo.
Kahit gaano pa kalayo ang loob mo sa kaniya,
alam kong masasaktan ka pa rin pag nalaman mo.
Seo-ha.
Lumaki ka na talaga.
Mas matanda ako sa 'yo, Ji-eum.
Cheers.
Su.
Siya si Master Han-ya mula sa templo.
SU, HAN-YA
Ako si Su noon.
Tapos, nandoon si Han-ya mula sa templo na kamukha ni Seo-ha.
Pero sino 'yong tumawag sa 'kin?
SU, HAN-YA
Ikaw ba talaga 'yong lalaking mula sa nakaraang isang libong taon?
Gusto mo ba talaga akong tabihan?
Sige, halika rito.
Isang lugar na lang ang natitira.
SIGE, AKO NA ANG BAHALA
Do-yun.
Mukha kang pagod nitong mga nakaraan.
Kaya tinipid ko ang allowance ko para bilhin 'to.
Maganda 'to para sa mga kasu-kasuan mo.
Maganda rin 'to para sa mga broken.
Kumuha ka.
Dali na, isa lang.
Kumain kaya tayo sa labas mamaya?
Maghugas ka ng mga pinggan.
Aalis na 'ko.
Ingat ka.
Oo.
Parang okay naman siya.
Ang alat.
Di nga talaga siya okay.
Itong lugar na 'to ang magpapakita ng nakaraan kong buhay?
Heto.
Laman ng mga balita ang mukha mo.
Sige na nga. Tingnan na natin ang nakaraan mong buhay.
Ang engrande mong nakaraang buhay.
Ano 'to…
Sabi mo, isa kang pagong sa nakaraan mong buhay.
Isang mahiwagang bato 'yan na mukhang pagong.
Ikaw kaagad ang naalala ko.
Ikaw kasi ang nagsabi na pagong ka sa nakaraan mong buhay.
Naalala mo 'yon?
Malinaw ang mga alaala ko sa mga nakaraang buhay ko.
Lalo na kung espesyal sila.
Anong mga alaala ang espesyal sa 'yo?
Noong napugutan ko ang commander ng kalaban sa digmaan.
Nakasulat din ako ng magandang piyesa.
Narinig mo na 'yon.
Marami rin akong nagawa sa palasyo.
Sa palasyo?
Naging hari ka ba sa dati mong buhay?
Hindi lang naman hari ang mayro'n sa palasyo.
Bigla tuloy tumaas ang respeto ko sa 'yo.
Pero may isang alaala na nakakahigit sa lahat ng 'yon.
Ikaw ang pinakaespesyal kong alaala.
Namumula ka.
Hindi kaya.
Masyado lang mainit.
Parang hindi naman. Nahihiya ka, e.
Hindi kaya.
Natakot ka ba?
- Hindi, a. - Namamawis ang mga kamay mo.
- Hot lang talaga ako. - Bakit ka namamawis?
Talaga ba?
Ang ganda, 'no?
Salamat kasi dinala mo ako rito.
Kung iisipin mo,
espesyal lahat ng tao mula sa nakaraan kong buhay
na nakita ko sa buhay na 'to.
Mahirap siguro ang paniwalaan ako.
Pero naniwala pa rin sila at pinagaan nila ang loob ko.
Pakiramdam ko, pabuya sa akin 'to
para sa mga sakit na naranasan ko
sa mga nakaraan kong buhay.
Marami ka sigurong napagdaanan, Ms. Ban.
Ang init mo.
LEE JI-SEOK
Bakit di mo sinasagot?
Alam ko kung bakit siya tumatawag.
Siguradong gusto nilang makipagkita.
Baka naman tungkol sa negosyo ang pag-uusapan n'yo.
Di ba 'yan ang kailangan mo para sa hotel?
Ilang beses na ako pumunta.
Dalawang beses ko na rin sila nakaaway.
Nakipagaway ka? Bakit?
Di ko nagustuhan ang pagtrato nila kay Do-yun.
Talagang maaasahan mo siya.
Akala ng mga taong di siya kilala na umaasa lang sa 'kin si Do-yun.
Pero ang totoo,
ako ang umaasa sa kaniya.
Magkasama kayo kasi pareho n'yong gusto 'yon.
Magtatagal lang ang relasyon pag pareho kayo ng nararamdaman.
Tingnan mo na?
Iniisip ko pa lang si Ae-gyeong, tumatawag na siya.
Hi, Ae-gyeong.
Si Min-gi 'to.
Hello.
Bakit hawak mo ang phone niya?
Nasa ospital si Ms. Kim ngayon.
Ano'ng sinabi mo?
- Ano? - Bakit?
Malayo ka pa ba?
Saan?
Mag-aabot sa 'yo ng wedding invitation si Ga-hui.
Nag-usap na raw kayo last week.
Oo nga pala.
Hinihintay ka niya. Pupunta ka, di ba?
Sige.
Bilisan mo pero mag-ingat ka.
Ano raw?
Pupunta si Cho-won.
Dapat lang.
Hindi sumasagot si Seo-ha.
Baka busy.
Tanungin natin sa secretary niya.
Sana makapunta siya.
DAEHWAN LEE JI-SEOK
Nandito ba si Kim Ae-gyeong?
Doon po.
Salamat.
Nandito ka na pala.
Ae-gyeong.
Gaano na raw katagal 'to?
Matagal na.
Alam mo na ba ang tungkol dito?
Sabi niya, itago ko 'to sa 'yo.
Kahit na, bakit di mo…
Ako ang kakausap sa doktor niya.
- Cho-won! - Cho-won!
- Uy! - Bakit ang tagal mo?
Ano 'yon?
Di ka talaga nawawala sa mga meeting.
Kung nasaan ka, nandoon din ako.
- Bagay sila, 'no? - Ano 'yon?
Baka maging manugang ka na ng Daehwan Group niyan.
- Ihahagis ko ang bouquet ko sa 'yo. - Uy. Tumigil ka nga.
Gustong bilhin ng Daehwan Group ang stocks sa kompanya ng pamilya mo.
Kung magsasama ang mga kompanya natin,
mapapadalas pa ang pagkikita natin.
Di ba maganda 'yon?
Asa ka.
Di ako interesado.
- Sungit mo na naman. - Sino 'yon?
Gusto ko siya.
Mr. Ha.
Uy, Do-yun.
Nandito ka na pala.
Pero dapat si Seo-ha na lang ang pinapunta mo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sabi niya, di raw makakarating si Seo-ha at siya na lang daw ang mag-aabot.
Kaya ipinaalala ko kung gaano kaimportante 'to.
Ga-hui, pagmamay-ari ng pamilya mo ang airline, mga resort, mga kainan
at pati na rin ang distribution company.
Sabi ko, mahiya naman siya sa chief ng Yuhan Group
at magpakita ng dedikasyon.
Pero secretary niya lang ang pumunta.
- Ji-seok. - Bakit?
Ako na ang tatanggap ng imbistasyon para kay Director Mun.
Pasensiya na at may lakad siya para sa trabaho.
Sasabihan ko na lang siya na tawagan ka.
Sige.
Kumain ka na, nandito ka na rin naman.
Hindi na, salamat.
Uy, kumain ka.
Marami pa naman natira.
Masarap 'to.
O kaya uminom ka na lang.
Dali. Ipaglalagay kita.
Dahan-dahan ka sa pag-inom.
Baka mapahiya ka na naman.
Ano?
Ano'ng problema n'on?
Tama na. Lasing ka na.
Oo nga. Umupo ka na.
- Umupo ka na. - Okay.
Kung magiging pabaya ka, gano'ng lalaki lang ang lalapit sa 'yo.
Tama na sabi. Hindi mo siya kilala.
- Bakit? - Ano'ng nangyayari?
- Ano'ng mayroon? - Paano mo siya nakilala?
Magaling siyang kumapit sa mga mayayaman.
- Si Cho-won ngayon ang punterya niya. - Tama na.
Wala ka kasing alam.
Ang kapal ng mukha niya.
Ano ba'ng alam mo tungkol sa kaniya?
Sabihin mo nga.
Magaling siyang kumapit sa mga mayayaman?
Kung sa amin siya ni Seo-ha kumakapit at hindi sa 'yo,
baka ikaw ang walang kuwenta.
- Uy, masyado ka naman-- - Ano ba'ng pinagmamalaki mo?
Ano ba'ng mayroon ka bukod sa mga mayayamang magulang?
Bakit mo ba siya ipinapahiya? Di nakakatuwa 'yon.
Ako rin naman hindi natutuwa.
Nag-aalala lang ako sa 'yo.
- Lahat kami rito. - Ano ba, mag-enjoy na lang tayo.
Sorry.
Puwede bang sa susunod n'yo na lang ibigay 'yong imbitasyon?
- Teka, Cho-won. - Cho-won.
- Aalis ka na?
Alam mo ba kung sino ang mas pinag-uusapan kapag kasama ko si Seo-ha?
Ako.
Pinag-uusapan nila kung gaano sila kayaman kompara sa akin.
Sanay na ako.
Pero di ibig sabihin, ayos lang sa 'kin 'yon.
Nagtiis ako dahil pinili ko 'to.
Nakakainis marinig ang mga sinabi niya.
Siguro nga wala akong alam sa nararamdaman niya.
WORLD-CLASS ACTS DONGBAEK CIRCUS TROUPE
- Tiyo! - Hala!
Mangako ka.
Isisilang kang muli
at poprotektahan ako.
Pangako.
Halika nga.
Nasisiyahan ako sa pagpagulong ng bola
Masaya ako kapag kumakanta
Na may puting makeup at pulang ilong
Kumakanta ako ng pag-ibig
Naku.
Ang bilis lumipas ng panahon.
Nasaan na ang matataba mong pisngi?
Di naman sila umalis.
Nawala ito sa paglipas ng panahon.
Gising ka na.
Mukhang alam mo na.
Ikaw talaga.
Ayos lang ako. Di naman masyadong malala.
Sorry kasi hindi ko alam.
Masyado akong abala.
'Wag ka mag-sorry.
Sa edad mo, dapat abala ka sa pakikipag-date.
Bagay kayong dalawa.
Di 'yan ang importante ngayon.
Gaano katagal mo pa 'tong itatago? Sinabi mo dapat sa 'kin.
Wala namang dapat sabihin. Kahit ang doktor, di alam kung ano ito.
Bumubuti na ang pakiramdam ko pagkatapos akong turukan.
Walang sakit na walang lunas.
Sinabi ko sa doktor na lilipat tayo sa mas malaking ospital.
'Wag ka mag-alala.
Makinig ka sa 'kin, ha?
Siguro…
natakot ka nang sobra, Tiyo.
Paanong di ako matatakot kung may sakit ka?
Ilang beses ka nang nabuhay.
Marami ka nang nakitang taong may sakit.
Marami rin siguro ang namatay sa kanila.
Tapos ngayon, sa akin ka naman nag-aalala.
Sorry, Tiyo.
Tumigil ka nga.
Basta magpagaling ka, ha?
Oo, magpapagaling ako.
Kaya 'wag ka na mag-alala.
Normal lang magkasakit pag matanda na.
Natural 'yon.
May umaalis, may dumarating.
At puwede ako bumalik tulad mo.
Hindi.
'Wag kang aalis.
Dito ka lang muna.
'Wag mo akong iiwan.
Dito ka lang.
Dito ka lang sa tabi ko…
hangga't kaya mo, Ae-gyeong.
Late ka na.
May regalo ako sa 'yo.
Pero di ko alam kung makakatulong 'to sa 'yo.
Si Ms. Kim…
na-ospital.
- Ano? - Alam ko nang mangyayari 'to.
Baka sakaling…
makatulong 'to para kumbinsihin siya.
Sinabi ko na dapat kay Ju-won ang totoo.
Ako ang dapat gagawa nito,
at si Ms. Ban ang dapat mag-ayos.
Walang mangyayaring masama kay Seo-ha basta maayos natin ang lahat.
Ikakagulat niya 'to.
Kailangan mo nang umalis.
Di mo na kailangang…
maalala ang mga nakaraan mong buhay.
Nagawa mo na ang mga dapat mong gawin, kaya 'wag mo na 'tong balikan.
'Wag ka na mag-alala.
Tapos ko nang balikan ang unang buhay ko.
Ano na ang gagawin ko ngayon?
Sasabihin ko sa 'yo.
Pati na rin…
ang susunod na mangyayari.
Mayroon pang kasunod?
Oo.
Kauuwi ko lang.
Hindi na ako nakapagpaalam.
Sorry.
Mahirap siguro 'to para sa 'yo.
Dapat sinamahan na kita.
Kaya 'to nang mag-isa.
Ji-eum.
Bakit, Seo-ha?
Kapag…
gusto mong magbilang ng mga dahon,
tawagan mo ako.
Hindi ko alam kung paano pagagaanin ang loob mo,
pero isang bagay ang alam ko.
Ano 'yon?
Nakakatakot…
pag may sakit ang pamilya mo.
Kaya…
tawagan mo lang ako.
Yayakapin
at sasamahan kita.
Sige.
'Wag ka magpapagutom. Tatawagan ulit kita.
'Wag ka nang pumunta sa susunod.
Kailangan ng hotel ang Yuhan Group.
Ayos rin naman si Chief Cheon Ga-hui.
Pumunta ako ro'n para sa trabaho.
Kahit na, ako pa rin dapat ang pumupunta.
Oo na, sige.
Ang bilis mo yata sumang-ayon ngayon.
Di ko gusto na nando'n ako.
Mabuti kung gano'n.
Nandiyan ba si Ms. Jang?
Pupuntahan mo siya?
Tatapusin ko na ito.
STANDARD FINANCIAL STATEMENTS
Ano 'to?
Matapang ka
para sa isang taong gumawa ng maraming katiwalian.
Siguradong ganito rin ang ibang pamilya.
Baka nga mas marami pa ang sa tatay mo.
Akin ang hotel na 'to.
Di mo ba alam kung gaano ko inalagaan ang hotel na 'to?
Alam kong sasabihin mo 'yan.
Kuha ito noong unang araw ko rito.
Ang mga litratong 'to
ang nagpapakita kung gaano mo
hindi inalagaan ang hotel na 'to.
Matagal nang pinabayaan ang hotel at pinrotektahan ko ito ng higit 20 taon.
Ganoon ba?
Ito ang notebook
ng nanay ko.
KONGKLUSYON AGENDA NG MEETING
DAEHAN PUBLIC BANK SINSEONG BANK
'Yan 'yong mga pondo na dinaya mo.
Alam ng nanay ko
na ikaw ang magiging dahilan
ng pagbagsak ng hotel.
Inaamin ko ang di magandang pamamalakad ko sa hotel.
Pero pinaghirapan ko ang posisyon ko rito sa hotel.
Matagal na sanang wala ang hotel na 'to pero prinotektahan ko 'to.
Posisyon mo lang ang prinotektahan mo.
Posisyon na ninakaw mo sa isang pasyente na pinagsamantalahan mo.
Sino ba ang nag-alaga sa nanay mo noong may sakit siya?
Masyado pang bata ang anak niya at di rin siya malapit sa asawa niya.
Mas ginusto pa niyang mamatay
kaysa ipakita ang kahinaan niya. Sino ba ang nag-alaga sa kaniya?
Kahit kailan, di ko sinaktan ang mama mo.
Nainggit ako sa mga bagay na mayroon siya
at pinaghirapan kong makuha 'yon.
Nainggit ka at ninakaw mo ang mga pagmamay-ari niya.
Isa kang duwag na nagnakaw sa isang may sakit.
Pinagsamantalahan mo ang tiyo ko
at tinakot ang tatay ko para makuha ang gusto mo.
Aaksiyonan ko ang kamalian mong 'to.
Kaya magkita na lang tayo
sa korte.
Tapos ka na?
Saan mo nakuha ang mga dokumentong 'yon na 20 taon nang nakakaraan?
Regalo 'yon.
Regalo?
REGALO ITO
Sigurado kang di galing sa 'yo 'yon?
Bago lang ang mga dokumentong nahanap ko.
Akala ko sa 'yo galing 'yon.
Sana sinabi ko na lang para nagka-bonus pa 'ko.
Hiindi kaya si Chairman Mun…
- Hindi siguro. - Hindi siguro.
Kukumbinsihin ni Ms. Jang ang board anuman ang mangyari.
Mas gugustuhin pa niyang mamatay kaysa makitang hawak ko ang hotel.
Nagkausap na ba kayo?
Tara na.
Pagkatapos ng mga pinagdaanan ko…
Kailangan may gawin ako.
Sumang-ayon na ang board
para tanggalin ka sa posisyon mo.
Sir.
Naghihintay ang mga pulis sa baba.
Sira ang mga elevator.
Inakyat mo pala ang hagdan para makarating dito.
Ngayon, doon ka rin bababa.
Sir.
Tulungan n'yo po ako.
Sir…
Yeon-ok.
Gandang-ganda talaga ako sa mga 'to.
Gladiolas.
Alam mo ba ang sinisimbolo niyan?
- Heto na po. - Salamat.
Ingat po.
Paalam, Seo-ha.
Sino…
Regalo ko sa 'yo.
Seo-ha, pagong ka siguro sa nakaraang buhay mo.
'Wag kang gagalaw.
Bakit naman?
Sinabing maupo ka lang.
Bakit ko naman gagawin 'yon?
Naku, ang kulit mo talaga.
Ito naman. Ayos lang ako kapag walang masakit sa 'kin.
Di na ako bata.
Simula ngayon, bata ka na, ha?
Aalagaan kita tulad ng ginawa ni Tiyo Jung-ho.
Bawal umangal.
Pambihira ka talaga.
Tinanggal mo na naman 'yong balabal.
Nasasakal ako diyan, e.
Kailangan mong suotin para hindi ka magkasipon.
Madalas kang sipunin noon.
Naku. Di ka kasi nakikinig sa 'kin.
BRAISED KIMCHI NI AE-GYEONG
Mr. Kang Min-gi.
Magtatagal pa si Ae-gyeong sa ospital
kaya isasarado na muna ang restaurant.
Baka isara na rin nang tuluyan.
Maghanap ka na ng bagong matutuluyan.
- Pasensiya ka na kung biglaan. - Ayos lang.
Di na rin naman ako magtatagal.
Ano'ng sabi ng doktor?
Hindi nila alam ang dahilan ng pananakit ng dibdib niya.
Kaya di nila masabi ang sakit niya.
Pero ngayon, may nakitang bukol.
Susuriin ka muna nila para malaman kung kailangan ka operahan.
Tapos?
Mabubuhay ba siya?
Titingnan natin pero…
Teka, ano ba'ng problema mo?
Si Ms. Kim…
di siya gagaling kahit operahan siya.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Bakit mo sinasabi 'yan?
Dahil nakita na 'to.
Mayroong kapalit ang pakikipagkita sa mga tao…
mula sa nakaraan kong buhay.
Deretsuhin mo na 'ko.
Kung namuhay ka nang normal,
di mo na dapat hinanap si Ms. Kim noong bata ka.
Hindi niya sana malalaman na ikaw ang dati niyang tiyo.
At gano'n dapat ang ginawa mo.
Ang pakikipagkita ulit sa mga tao sa nakaraan
ay pagmumulan lang ng problema.
At karaniwan, ang mga nagdudusa
ay hindi tayong mga nakakaalala ng nakaraan nating buhay,
kundi sila.
Ibig sabihin,
nagkasakit si Ae-gyeong dahil bumalik ako sa buhay niya?
Ganoon ba?
Di magiging gano'n kasama kung kaaway mo siya sa nakaraan.
Dahil may dapat pa kayong resolbahin.
Pero iba kapag maayos ang naging relasyon n'yo.
Bitawan mo na ang mga dating relasyon mo.
Tingin mo ba maniniwala ako sa mga sinasabi mo?
Wala akong pakialam. Sinasabi ko 'to dahil naranasan ko na!
Di mo ba nakikita?
Kung ipagpapatuloy mo 'to,
maaaring mamatay si Ms. Kim.
Kaaway? Maayos na relasyon?
Ito na ang ika-19 kong buhay.
Maraming beses na kong nakipagkita sa mga tao sa nakaraan ko.
At nakasama mo na ba sila nang ganito katagal?
Namuhay na parang pamilya?
Masasabi mo ba…
na ito ang bagong buhay mo?
Hindi ba't kumakapit ka na lang sa mga tao sa nakaraan mo?
Hindi lang si Ms. Kim, di ba?
Ang mga muli mong nakaugnayan mula sa nakaraan mo.
Sasapitin ng mga taong 'yon…
ang parehong kapalaran ni Ms. Kim.
Sino ka?
Sino ka ba talaga?
Gusto kong mahanap mo ang kapayapaan.
Gusto kitang tulungan.
May pagkakataon ka pa.
Pagkakataon na kalimutan na ang nakaraan mong mga buhay.
May pag-asa ka pa.
Mahahanap mo ang sagot sa una mong buhay.
Kaya kailangan mong maalala ang lahat.
Kung magagawa mo 'yon,
maaayos ang lahat ng 'to.
BRAISED KIMCHI NI AE-GYEONG
May isang paraan para kalimutan mo na ang nakaraan mong mga buhay
at iligtas si Ms. Kim.
Su.
Si Cho-won.
Siya 'yong tumawag sa 'kin.
Nandito ba si Ji-eum?
Nagkita ulit tayo.
Nagkita na ba tayo dati?
Parang nakita na rin kita sa ospital.
Di mo matatandaan maski sabihin ko sa 'yo.
Puwede mo pa rin naman sabihin.
Nandoon siya sa kuwarto niya.
Sige.
Seol.
Kailangan ko siyang iligtas.
Dapat ko siyang iligtas.
Ji-eum.
Ayos ka lang ba?
May naghihingalo sa harapan mo!
Mas importante pa ba ang mga Diyos o ang mga ritwal?
Ji-eum.
Ano'ng silbi ng mga Diyos
kung wala nang mga tao na sasamba sa kanila?
Seol…
- Ano'ng gagawin ko… - Nandito ako.
- Nandito ako, Ji-eum. - Hindi…
Seol!
Nandito ako.
Papatayin kita.
Ji-eum.
Papatayin kita.
- Ji-eum. - Papatayin kita!
Papatayin kita!
SEE YOU IN MY 19TH LIFE
May alam ka rin ba sa mga nakaraang buhay?
Nandoon ako sa unang buhay na nakita ni Ms. Ban.
At pati ikaw.
Magiging mas mahirap ang mapalapit sa kaniya.
Ano na ang gagawin ko?
'Wag mo masyadong pinag-iisipan.
'Wag ka matakot at gawin mo lang.
Kung papakawalan ka na talaga ni Cho-won sa huling pagkakataon,
ikaw naman ang hindi makakabitaw.
Tulungan mo si Ms. Ban
na mamuhay nang normal.
Nandito lang ako sa tabi mo kahit ano pa'ng maging desisyon mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Patricia Barranta