Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI JUANA PABLA VILLALOBOSA
W GŁĄB KRÓLICZEJ NORY
Co robisz, Tochtli?
Patrzę na kapelusze.
Podejmij decyzję. Jedzenie stygnie.
Wszyscy już są?
Tak.
Zaraz przyjdę.
ODCINEK 1, KSIĄŻĘ TOCHTLI
Chichilkuali, pomożesz mi?
Jasne.
Siedzicie tak cicho?
Honorujemy twoją listę życzeń, synu.
„Każdy siedzi na swoim miejscu. Śpiewanie »Las Mañanitas« zabronione.
Ulubione utwory Itzpapalotl z albumu Ramóna Ayali: sześć, dziewięć, 11”.
Macie się dobrze bawić. To urodziny.
Dużo szczęścia, przystojniaku.
Najlepszego, dzieciaku.
Starzejesz się, Tochtli.
Najlepszego, mały.
Tygrysy i małpy cię witają.
Spełnimy wszystkie twoje życzenia.
Dziś.
I zawsze.
Z cebulą i guacamaya, tak jak lubisz.
Ojej!
Zabieraj się za quesadillę.
Nie zjesz, nie będzie prezentów.
Podkręć muzykę. To impreza.
- Już. - Daj mi trochę.
Wiesz, jak bardzo ją kocham.
Nie pozwól innemu mężczyźnie
Zdobyć jej pieniędzmi
- Komu? - Podaj mi tostadas.
Tochtli, najlepszego, synu.
Dzięki.
Smacznego. Założę czapkę.
Tu jest cebula.
- Umieram z głodu. - Przepraszam.
To ode mnie.
Zobaczmy.
Błyszczy.
Fajne, nie?
Co to?
Lornetka do patrzenia w nocy.
Ale można zapalić światło?
Musisz honorować listę, stary.
Kolejny jest od ciebie.
Otwórz mój.
- Zobaczmy. - Zobaczmy.
Ale prezent!
Wielkie pudełko!
Wow!
Jest jak mojego dziadka.
Bardzo ładny, nie?
- Przymierz. - Tak.
Na odwrót.
- Ładny. - Proszę.
- Przystojniak! - Odwróć się. Spójrz tu.
Poprawię ci.
Dalej. Otwórz mój.
Zobaczmy.
Co to?
Super.
Tyle prezentów.
Co?
Co to, do diabła?
Kapelusz.
To czapka, nie kapelusz.
Nieprawda.
Mogę to założyć
jak każdy cholerny kapelusz.
Autentyczny jak te na boisku.
Wydałeś na to 2000 peso?
Pasuje ci, Miztli. Jest twoja.
- Już nie dam ci pieniędzy. - Idź.
Zatrzymaj sobie.
A ty co mu dałeś, kurwa?
Co? Książkę o ludzkim ciele.
Jest na liście czy nie?
Jest.
Ładne.
Co przywieźli?
- Coś ode mnie, synu. Chodź. - Zobaczmy. Chodź.
Chodźmy.
Szybciej. Dość gadania.
Najlepszego, synu.
Co to, kurwa?
To pica-pau.
Co?
Egzotyczny dzięcioł z Brazylii.
Na świecie zostało ich tylko 250.
Ty wszystko wiesz?
To jeden z 15 zagrożonych gatunków.
Musimy się tym zająć.
Nie jesteś hipopotamem,
ale witaj, ptaszku.
A gdzie umieścilibyśmy hipopotama?
Przepiękny ptak.
Jak go nazwiesz?
Nie wiem.
Najlepiej powtórzyć imię sto razy,
jeśli nadal się podoba, to to.
Mogłeś powiedzieć to mojej mamie, Tochtli.
Myślałem, że śpisz, synu.
- Nie. - Jakie słowo dziś poznałeś?
„Ohydny".
Jesteś pieprzonym geniuszem.
Nie trzeba być geniuszem,
żeby nauczyć się trudnych słów. To proste.
Nie pamiętam niczego ze szkoły.
- Nawet mnożenia krzyżowego? - Nawet tego.
Fajne urodziny?
Bardzo fajne.
Nazwałeś już ptaka?
Jeszcze nie.
To nie był numer jeden na twojej liście,
ale miał swoją cenę.
Podoba mi się.
Będę dalej szukał hipopotama.
- Azcatl mówi: „Kto szuka, znajduje”. - Azcatl.
Znajduje tylko chwasty.
Śpij. Późno już.
Tato?
Mazatzin mówi, że życie bywa nie fair i nie zawsze dostajesz, czego chcesz.
Więc jaki jest sens?
Życie jest jak loteria, synu.
Na szczęście mamy wiele zwycięskich liczb.
A teraz śpij.
Zamknij ten słownik.
Zaczęła się źle czuć
tuż przed moim wyjściem z domu.
Znasz Yelitzę. Terapia bardzo ją męczy.
Yolcaut pytał o ciebie kilka razy.
Wysłałem Chichilkualiemu wiadomość.
Prosiłem, żeby cię przeprosił.
Sto lat.
Kim jest ten dziwak?
Przeczytaj i mi powiesz.
Ale spójrz.
To replika korony Ludwika XV.
- Tego, który przeżył rewolucję francuską? - Tak.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
- Nie pasuje. - Zobaczmy.
Kurcze. Dlaczego?
Nie ruszaj się.
Zmierzę ci głowę
i poproszę, żeby ją dopasowali.
Czy Francuzi mierzyli głowy
przed ich odcięciem?
Nie, Tochtli.
Gilotyna równo kroiła wszystkie.
Bez względu na rozmiar.
Bez cierpienia.
Właśnie. Bardzo dobrze.
Czytasz notatki.
Stworzył ją Guillotin w XVIII wieku.
Joseph
Ignace
Guillotin.
A po co?
Żeby położyć bolesnym metodom,
takim jak rozerwanie końmi.
Tego nie było w notatkach.
Ale tak, idea była taka,
żeby dzięki gilotynie
śmierć była równa dla wszystkich.
Bez względu na rangę i klasę społeczną.
Dzięki tej idei
humanizm i miłosierdzie
mogły objąć nawet skazanych na śmierć.
Co to znaczy „miłosierdzie”?
„Miłosierdzie” to...
współczucie dla innych.
Nawet dla wrogów.
A co znaczy „współczucie”?
Współczując, żal ci tych,
którzy popełniają okrucieństwa.
- A co to... - „Okrucieństwo” to okrutny czyn.
Jak nam idzie gramatyka? Odrobiłeś pracę domową?
Nie. Czytałem notatki z historii.
Tochtli, gramatyka jest równie ważna jak historia.
Nawet bardziej.
Jeśli znasz swój język,
możesz stawić czoła światu.
Wiesz, czemu chciałem być pisarzem?
Nie.
Bo myślę,
że to dobry sposób na poznanie siebie.
Yolcaut mówi, że literatura to bzdury.
Nie słuchaj wszystkiego, co mówi ojciec.
Dobra, wyjmij podręcznik do gramatyki.
Najadłeś się?
Zjedz więcej.
Nikomu nie powiem.
Ty nie masz swojego języka
i radzisz sobie.
Skoro nie umiesz mówić, Guntur,
Azcatl nie zmusi cię do wyznania,
że daję ci mięso na naszą kolację.
Hej!
Nie dajesz im dzisiejszego mięsa?
Nie.
Przejadając się, przytyją
i będą bezużyteczne.
A jaki z nich pożytek teraz?
No dobra.
Już, pomóż mi.
W czym?
Załóż rękawiczki.
Zbierzemy gówno.
Dobre ćwiczenie dla duszy.
Uczy nas pokory, Tochtli.
Fuj!
„Fuj”?
Jest jakie jak twoje.
To to, co zjadły.
Cześć, ptaszku.
Po stukrotnym powtórzeniu
postanowiłem nazwać cię „Hippopotamus”.
Nie dlatego, że nie lubię ptaków,
ale dlatego, że najbardziej pragnę
hipopotama karłowatego.
Powinieneś się cieszyć.
Jesteś zagrożonym ptakiem,
a to czyni cię wyjątkowym.
Dobrze, że rzeczy zanikają.
Inaczej nie byłoby wyjątkowych rzeczy.
Do zobaczenia, Hippopotamusie.
- Ty jesteś tym dzieckiem. - Co?
Jesteś tym dzieckiem.
Jakim?
Yolcaut nie lubi obcych w domu.
Kim jest Yolcaut?
Moim tatą.
Nie mówisz „tata”?
Ma na imię Yolcaut.
A do mamy jak się zwracasz?
Nie mam mamy.
Co to za kapelusz?
Francuski trójróg.
Skąd go masz?
Yolcaut kupił go w muzeum we Francji.
Lubisz palić?
Cygara wyciągają prawdę z kłamców.
Tu jesteś, przeklęta Yolando.
Idę, ciociu.
Nie zabroniłam ci rozmów?
Dość tego.
Dalej.
Nie jesteś tu na wakacjach.
Posprzątaj salon i pokój zabawek.
Tak.
- A ty zajmij się czymś. - Tak.
Poznałem dziś kogoś.
Kogo?
Dziewczynę. Przyszła z Itzpapalotl.
To jej siostrzenica Yolanda.
Przyjechała pomóc w obowiązkach.
Starzeje się, biedaczka.
Poznasz jeszcze kogoś.
Kogo?
Gubera. Przyjdzie na kolację.
Do mnie?
Nie, do mnie.
Ale chcę, żebyś też był.
Po co?
Ważni ludzie powinni wiedzieć,
że jesteśmy rodziną.
Mają to zobaczyć na własne oczy.
Po co?
Guber też ma rodzinę, dwie córki.
Ci, którzy mają rodzinę,
wolą robić interesy z tymi,
którzy też mają rodziny.
Żałosne.
Gotowe.
Mam przy nim mówić do ciebie „tato”?
Mów, jak chcesz, synu.
Co to znaczy „guber”?
Gubernator.
Czego?
Jebanego niczego.
Dalej. Zakręć kran!
Nie bij mnie!
Nie tego się spodziewaliśmy,
ale tak już jest.
Waszym problemem
jest czekanie.
Czasem można tylko to.
My nie czekamy. My działamy.
Ludzie wybierają to, co chcą, Yolcaut.
Nie mam umowy z ludźmi, tylko z wami.
Macie tylko robić to, co zawsze.
I tak będzie.
To będą robić.
To normalne,
że jeśli coś się zmienia na górze,
dochodzi do zmian w środku i na dole.
Proszę cię.
Kto mówi, że jesteście na górze?
Stół gotowy. Siadajcie.
Zapraszam.
Te enchilady są wspaniałe.
- Dziękuję. - Do której szkoły chodzisz?
Do żadnej. Mazatzin mnie uczy.
Guber, ci pieprzeni gringo to utrapienie.
Mogę z nimi porozmawiać i zapewnić, że...
Nie, rozmawiaj z tymi, co zwykle.
Ja zajmę się gringos.
Podobno jest pan politykiem.
Po co są?
Kto?
Politycy.
Odpowiedz.
Rządzimy ludźmi.
Dajemy im to,
czego potrzebują, by szczęśliwie żyć.
Potrzebuję hipopotama karłowatego.
Co za dzieciak.
Musisz porozmawiać
z gubernatorem w Afryce.
W Afryce jest gubernator?
Niestety wszędzie są gubernatorzy.
Co to jest?
Potrzebuję małej pomocy.
Dodatkowej.
Wiesz, nowy prezydent,
nowi apostołowie,
nowa układanka.
Może niech chłopak pójdzie się pobawić?
Co powiedziałeś?
Że może lepiej, żeby...
Nie, zostanie, aż zje quesadillę
Jak córki, Guber?
Nie ma durniejszej decyzji
niż spłodzenie dziecka, co?
Ojciec zrobi wszystko,
by chronić swoje dzieci, nieprawdaż?
- To nie jest konieczne. - Co?
Wszyscy dobrze wiemy,
jak działają nasze interesy.
I żeby wszystko działało jak zwykle,
potrzebuję pomocy.
Dostaniesz ją, Guber.
Yolcaut zawsze da radę. Nie?
Tak.
Itzpapalotl.
Tak?
Weź talerz od pana. Skończył jeść.
Tak jest.
Przepraszam.
- Wyprowadź go. - Tak jest.
- Za mną. - Dziękuję za kolację.
Tędy.
Yolcaut zawsze da radę.
Kto to?
To ja, Tochtli.
Co się stało?
Boli cię brzuszek?
Usiądź. Zaraz wrócę.
Mogę włączyć światło?
Nie.
Środek nocy.
Jeśli bolą cię oczy, to wątroba.
Daj mi rękę.
Boli?
Dziecko w twoim wieku
nie może jeść tylko quesadilli i lodów.
Musisz jeść inne rzeczy.
Owoce.
Obiecaj,
że jutro zjesz chociaż jedno mango.
Maria Antonina Austriaczka
nie znała mango.
Maria Antonina Austriaczka?
Została ścięta, zanim spróbowała mango.
Obiecaj, że jutro zjesz mango.
I musi to być prawdziwe mango.
Nie lody o smaku mango.
Daj drugą.
To ty, prawda?
To ty.
Zrobię ci herbatę i poczujesz się lepiej.
Oby tak było.
Będzie.
Mama dawała mi herbatę z rumianku,
gdy bolał mnie brzuch.
Ale, malutka
Nadal będę cię kochać.
Kula w serce.
Trup.
Trzydzieści kul w paznokieć lewej stopy.
Żyje.
Trzy kule w trzustkę.
Niestabilny stan.
Dobra. Teraz ty pytasz.
- Trzy kule w kolano. - Żyje.
Dwie kule w prawy pośladek.
Żyje.
Kula w szyję.
Trup.
- To zależy. - Od czego?
Jeśli nie trafi w ważną tętnicę,
może przeżyć.
Niestabilny stan.
- Kula w oko. - Są kłopoty, szefie.
O co chodzi?
Zaraz wrócę.
- Co tam, młody? - Będziemy dalej grać.
- Cześć. - Cześć.
Na razie.
Co się stało?
Potwierdzają też, że nowy rząd Meksyku...
Mamy przerąbane.
Zrób głośniej.
...na ekstradycję handlarzy narkotyków
do więzienia o zaostrzonym rygorze
w stanie Arizona.
Porozumienie podobno osiągnięto
po wizycie prezydenta Meksyku w USA,
gdy prezydent wyraził zaniepokojenie
słabą kontrolą rządu meksykańskiego
nad tymi przestępcami...
Wróć do biura. Zaraz będę.
Weź go.
Tak.
Chodź, chłopcze. Pogramy.
Chodźmy.
Co się stało?
Nic takiego.
Powiedz!
...rozpoczął tajną operację
zlokalizowania największych bossów,
jak szefa kartelu z Sinaloi,
Yolcauta Rodrigueza,
który jest jednym z głównych celów
nowego rządu.
Na razie znaleziono...
ODCINEK 2, DETEKTYW TOCHTLI
Wymienili nazwiska?
Nie wiemy.
Ktoś może się dowiedzieć?
To oni byli naszymi wtyczkami.
Nie w DEA, Paula.
W FBI.
Żeby wiedzieć, co mówią i czy coś wiedzą.
Nie. Jeszcze nie.
Nie w tej chwili.
Przerwiemy dystrybucję
i zobaczymy na kogo polują.
- To chyba nie wchodzi w grę. - Bo?
Bo ludzie czekają na produkt.
Konkurencja wzrosła w ostatnich latach i...
Powiedz mi coś, czego nie wiem.
Yolcaut, życie toczy się dalej.
Nie pierwszy raz podejmujemy ryzyko.
Toczy się dalej, aż przestanie.
Co?
Ktoś tam jest.
Kto tam jest, kurwa?
To mój syn.
Podejdź tu, synu.
Nie martw się. Nie zna angielskiego.
Dobrze.
To Paula Smith, przyjaciółka, gringa.
Witam. Jak ma pan na imię?
Tochtli.
Miło mi, Tochtli.
Super. Jesteś detektywem. Wow!
Wygląda świetnie.
- Czemu jej włosy się ruszają? - Co powiedział?
Interesujące, co? Jak kapelusz z włosów.
Muszę omówić z panią kilka ważnych spraw.
Ludwik XIII zmuszał mężczyzn
do noszenia kapeluszy.
Żeby nie mieli chorób głowy,
na przykład wszy.
Dlatego zamiast włosów mam kapelusze.
Słuchaj.
Porozmawiam z nią. Pobaw się tam, co?
Do zobaczenia. Idź.
Piękny, co?
- Chcesz tequili? - Tak.
Musimy uważać.
Podobno na zewnątrz się porobiło.
Kto tak twierdzi?
Słyszę, co ludzie gadają.
Kto ci to powiedział?
Nie wiem, ludzie gadają.
Kto?
Skończ już.
Zamknąłeś drzwi?
Nie.
Jasne, że tak.
Pieprzony dupek.
Jesteś taki głupi.
- Idiota! - Jedźmy.
Tochtli!
Gdzie jesteś?
Gdzie byłaś?
Chodź do łóżka, mam zimne stopy.
...T-Y-T-U-C-Y-J-N-O-Ś-Ć
Niekonstytucyjność.
Doskonale.
Coś dłuższego.
Kontrrewolucjonista.
Nie jest dłuższe.
Więc...
Hippopotomonstroseskuipedaliofobia.
Co to znaczy?
Strach przed długimi słowami.
Afrykański hipopotam karłowaty.
Dość tej zabawy.
Naprawdę?
Posłuchaj.
Mów.
Pomyślałem...
Może pojedziemy do miasta
w przyszłym tygodniu?
Zjemy lody,
odwiedzisz Yelitzę.
Yolcaut pozwala mi wychodzić z domu.
Powiedz, że chcesz jechać do miasta.
Ze mną.
Pojechałem do miasta Miztliego
i było okropne.
Cóż...
Yelitza chciałaby cię zobaczyć.
Yolcaut ciebie.
A co?
Chce cię widzieć.
Mam zaprosić cię na śniadanie.
Chodź.
Nie.
Musisz rozumieć czasy, gdy to napisano.
Inaczej zmarnujesz dużo czasu na krytykę,
kręcąc się w kółko.
A jakie to były czasy?
- Cóż... - Proszę.
...tego nie wiem.
Jak można się teraz dowiedzieć?
W młodości
wszystkiemu zaprzeczałem.
Dlatego mnie nie publikowano.
Nie publikowano go,
bo jego historie były kiepskie.
Czytałeś?
Tak. Gdy starał się o posadę nauczyciela.
Byłem bardzo pedantyczny.
A teraz?
A teraz jesteś nauczycielem.
Najlepiej opłacanym w Meksyku.
Zwykle tak jest.
My niedoszli pisarze
kończymy jako nauczyciele.
Ale moja porażka nie poszła na marne.
Zajmuję się naszym kochanym Tochtlim.
Synu,
lubisz lekcje z Mazatzinem?
Tak.
Pytałeś, czemu nie był na twoich urodzinach?
Co powiedział?
Miałem problemy.
Jakie problemy?
Rodzinne. Nic więcej.
Nie da się uniknąć problemów.
Co robisz?
Im mniejsza porcja,
tym lepiej się ją trawi.
Nie słuchaj jej.
Quecholli jest zniewieściała.
Je tylko owoce.
Owoce i warzywa.
Czasem ser.
Kobiety też mogą być zniewieściałe?
Jasne, synu. Świat jest pełen
zniewieściałych mężczyzn, kobiet i dzieci.
I my mężczyźni możemy to wykorzystać.
Bycie zniewieściałym to nic złego.
Podaj mi sos.
Niektórzy mają większe jaja
niż sam Pancho Villa.
Wie dużo o książkach, synu.
I nic o życiu.
Mówię tylko...
Wiem, co mówisz, i się mylisz.
Kiedy mówię o zniewieścialcach,
nie mam na myśli pedałów,
ale tych, którzy zachowują się jak oni.
Nie jestem lesbijką.
- Kocham mężczyzn i dobrze o tym wiesz. - Tak?
Itzpapalotl, podaj mi tortillę.
Trochę mięsa.
Spróbujmy.
Taco...
Nie. To obrzydliwe.
Zabierz to ode mnie!
Naprawdę?
Wystraszył cię.
Zjadłem za dużo tamales.
- Lubisz dania Itzpapalotli? - Tak.
Słuchaj.
Podziękuj Yolcautowi za śniadanie.
Podziękujesz?
- Tak. - Czego się jutro pouczysz?
- Hiszpańskiej... - Mazatzin!
Twoje pieniądze.
Przelicz.
Ufam ci.
Spójrz.
Los cuervos están de luto. Dobre?
Bardzo.
Krew się leje?
Nie, ale śmierć jest.
Co mu sprzedałeś?
Nic. Dałem mu kilka powieści.
Żeby sobie poczytał.
Do jutra.
- Na razie. - Tak.
- Ucz się. - Tak.
Wybuchło!
Moc należy do mnie!
Hej!
Moc należy do mnie!
- Cześć. - Cześć.
Mieszkasz tu?
Tak.
A ty gdzie?
Tam.
Co tam jest?
Mój dom.
Ale co jeszcze?
Jesteś sam w tym pałacu?
Nie, są tu też inni.
- Ilu? - Pięć osób, ale znam jeszcze kilka.
Ty ilu znasz?
Dużo. W szkole jest nas...
trzydziestu dwóch.
To prawda, że masz zoo?
Tak.
Jakie zwierzęta?
Tygrysa, małpy, zebrę...
A...
Mogę wejść?
Nie wiem. Yolcaut decyduje, kto wchodzi, kto wychodzi.
Kim jest Yolcaut?
Moim tatą. Masz tatę?
Tak.
A mamę?
Też. Czeka na mnie.
Muszę biec. Panikuje, gdy się spóźniam.
Yolcaut nie panikuje, bo zawsze jestem.
- Nie wychodzisz? - Nie.
Moc należy do mnie!
Weź, to dla ciebie.
Dzięki!
Moc należy...
- Cześć! - Cześć!
Moc należy do mnie!
Bracia Meksykanie,
czas odzyskać to, co było nasze.
Tak jest!
Jeśli w tym batalionie są zniewieścialcy,
niech podniosą rękę.
Dobra, dwóch zniewieściałych mniej.
Ktoś jeszcze chce coś powiedzieć?
Nie, proszę pana!
Idź!
Kto to powiedział?
Nie. Co? Dupek.
Puść mnie!
Ruszaj się!
Przysięgam, to nie ja.
Jestem lojalny.
Mam to w dupie. Idź!
Ktoś cię widział?
Nie, nikt.
Ruszaj się!
Gdzie Tochtli?
W swoim pokoju.
Zabierz go.
Ruszaj się.
Do środka!
Właź!
Myślałeś, że co będzie, gdy się dowiemy?
Proszę, nie zabijaj mnie. Proszę.
Jak cię zwą przyjaciele, Antonio?
Antuco.
Nazywają mnie Antuco.
Na chłopski rozum, Antuco.
Yolcaut, przysięgam, to nie ja.
Jasne, dość tego.
Ile masz samochodów?
Co?
Proste pytanie. Ile masz samochodów?
- Trzy. - Trzy.
Ile domów?
Dwa.
Skończyłeś podstawówkę?
Co?
Odpowiadaj, dupku.
Nie skończyłem.
Ile osób, które nie skończyły podstawówki,
ma trzy samochody i dwa domy?
Mam też czworo dzieci,
najmłodsze to niemowę. Proszę.
Och, Antuco,
przez takich jak ty mamy przejebane.
Jeśli chcemy uniknąć
takich kiepskich chwil w przyszłości,
musimy dać przykład.
Proszę.
Nie!
To pico de gallo, stary.
- Ale ostre. - Quesadille, kochanie.
Ostre, Miztli. Chcesz cytryny?
Mogę wody?
Daj mu tego czerwonego.
Nie mogę mówić.
Jak wiesz, że jest ostre, po co tyle jesz?
Poplamiłeś się.
Podgłośnijcie.
- Co? - Głośniej.
...ofiara pracowała w zoo w Hermosillo.
Policja już dotarła do zoo...
Niech spoczywa w pokoju.
Zjadł ją lew.
Stanie się lwim gównem.
W pokoju spoczywa tylko jej noga.
...wynikiem sporu między pracownikami.
Proszę.
Motyw jest nieznany.
Czy w mają tam hipopotamy karłowate?
Nie.
I raczej nie będą mieć.
Prezydent zapowiedział
nowe środki bezpieczeństwa
w celu walki z nową falą przemocy w kraju.
Armia przejmie kontrolę nad...
Co tam robi Guber?
Proszę Meksykanów,
by nie widzieli w tym zagrożenia,
ale środki bezpieczeństwa,
które zapewnią im spokój.
Dobranoc, synku.
Dobranoc!
Chodź tu, synu.
Itzpapalotl odłożyła ci trochę tampiqueña.
Powiedziała, że jest zmęczona
i poszła spać.
Ale jeśli będziesz głodny,
masz ją obudzić,
Spójrz na nie.
Piękno w klatce.
Zapodaj Mazatzinowi ten tytuł na jakieś pieprzone opowiadanie.
Lew zjadł kobietę w zoo w Hermosillo.
Ktoś upozorował jej samobójstwo.
Skąd wiesz?
Pomyśl o najgorszym, a się nie pomylisz.
A my karmimy tygrysa zwłokami?
Jak myślisz, ilu Meksykanów
ma w domu takie zwierzęta?
Zjadłyby nas, gdyby wyszły z klatek?
Pewnie tak, synu.
Hipopotamy nie jedzą ludzi.
To dobry pomysł.
Zrobimy krótką wycieczkę.
Jedziesz na wycieczkę?
My jedziemy na wycieczkę. Ty i ja.
Dlaczego?
Bo zalecili mi wakacje.
Gdzie?
To chyba już wiesz.
Nie wiem.
Gdybyś mógł polecieć wszędzie,
co byś wybrał?
To twój pierwszy lot. Cieszysz się?
Mazatzin mówi, że należy się cieszyć,
gdy robi się coś po raz pierwszy.
Daj mi to.
Dlaczego?
Nie możesz go zabrać.
Kupię ci kapelusz w Afryce.
Też chciałem jechać, szefie.
Masz zbyt ciemną karnację.
Pomylą cię z Afrykaninem i nie wypuszczą.
Zamknij się, Miztli.
Wal się, idioto.
Jeszcze nie.
- Chcę zobaczyć ulicę. - Ulica też chce tu zajrzeć.
Szefie.
To dostał Guber.
- Z Hondurasu? - Tak.
Winston López.
Co to za pieprzone nazwisko?
Chodziło o kamuflaż.
W Hondurasie mają śmieszne nazwiska.
Skąd wiesz?
Oto piłkarze drużyny Hondurasu:
Mano González, William Murillo
i Ruby Caballero.
Nie znam nawet stolicy.
Tegucigalpa.
Pieprzony łamacz języka.
Jestem Franklin Gómez.
Ten jest twój, Junior López.
Jak ja się nazywam?
- Yolcaut. - Nie, to honduraskie.
Winston López.
Dobrze. A twoje?
Junior López.
Musisz je zapamiętać.
A Chichilkuali?
Franklin.
Franklin co?
Nie pamiętam.
Gómez.
Franklin Gómez.
Zawsze się tak nazywałeś. Rozumiesz?
Nie.
To proste, synu. Wyobraź sobie,
że urodziłeś się w Hondurasie,
że jesteśmy Honduranami
i że całe życie tu spędziłeś.
Wyobraź sobie, że to prawda. I już.
Mam rodzeństwo?
Nie.
- A mamę? - Też nie.
Widzisz? Nie kłamię.
Możesz odsunąć zasłonę, Junior.
Jesteśmy na szosie.
Wszystko gotowe?
PORT LOTNICZY KATIMA MULILO
Która godzina?
Jest 14.15.
Mój zegarek wskazuje 18.15.
Meksyk jest osiem godzin do tyłu. Tam teraz wschodzi słońce.
Ale to to samo słońce.
To samo słońce, Tochtli.
Co sądzisz o Afrykańczykach?
Nie wiem.
Zwykli ludzie, tylko czarni.
A w Meksyku są Czarni?
Nie.
Są śniadzi ludzie,
jak nasz kochany Miztli.
A my, Lópezowie, znamy Miztliego?
Pewnie nie.
- Gotowe, szefie. - Chodźmy.
- Idź.
Witam, panie López. Jestem pana przewodnikiem.
PRZYLOTY
John Kennedy Johnson.
Miło mi.
Miło pana poznać, John.
- John czy John Kennedy? - Witam.
Wystarczy „John”.
To mój kuzyn Franklin Gómez i syn Junior.
Dobra, jedźmy.
Jedźmy.
Chodź.
- Usiądź z przodu. - Tak.
Jest po drugiej stronie.
Był pan w Namibii, panie López?
Nie.
Oto Park Narodowy Bwabwata.
To największy park narodowy
w naszym regionie.
Na południu graniczy z Botswaną,
a na północy z Angolą.
Dzikie zwierzęta swobodnie przemieszczają się między krajami.
Nie jest jak w Etoshy,
gdzie jest ogrodzenie.
Jesteśmy bardziej otwarci.
- Dzięki czemu zwierzęta mogą... - John.
Bez urazy, ale interesują nas tylko hipopotamy.
Przepraszam.
W porządku.
Co sądzisz o Namibii, Juniorze?
Okropna.
Cześć!
ODCINEK 3, ODKRYWCA TOCHTLI
Juniorze!
Co sądzisz?
Gotowy na polowanie?
- Gotowy. - Chodźmy.
Chichilkuali, chodźmy.
Już.
Hipopotamy karłowate
mają inne zwyczaje niż hipopotamy nilowe.
Hipopotam karłowaty żyje w małych grupach,
kryjąc się w rzekach.
Dlatego myśliwi wolą tropić je nocą.
Co powiedział?
Że na hipopotamy karłowate polują w nocy, bo za dnia kryją się w rzece.
Już to wiemy.
Tak, ale John lubi gadać bez końca.
Słuchaj, John.
Nie polujemy. Kochamy zwierzęta.
To plus posiadania pieniędzy, panie López.
Można kochać każde zwierzę
o każdej porze dnia.
Spójrz na nich.
Jadą na koniec świata, by robić zdjęcia.
Robienie zdjęć nie zabija zwierząt.
Zniewieściałe dupki.
Dalej, John,
chcę zobaczyć hipopotamy. Szybciej!
Dobrze. Wjeżdżamy
w strefę komfortu dzikich zwierząt,
więc proszę mówić ciszej.
Jeśli będziemy mówić głośno,
możemy je wystraszyć lub rozzłościć.
Tam! Patrz!
Co to, kurwa?
Patrz, jak skaczą!
- Patrz! Zebra! - Gdzie?
Stado zebr!
Ale ich dużo.
Jest Miztli.
I Chichilkuali.
Uspokój się.
Spójrz tam. Żyrafa!
- Gdzie? - Tam!
- Widzę. Widzisz, Chichilkuali? - Patrz!
To Paula.
Bez peruki.
Paula Peruka.
Z rogami!
Jest Itzpapalotl.
Powiem mu. Spuści ci łomot.
Rany!
Jest ich tyle!
To Mazatzin!
Nie.
Jest więcej żyraf. Patrz.
To ta sama, tato.
Johnson, to aby strefa hipopotamów?
Nie ma gwarancji.
Zwykle się przemieszczają.
Kiedy znajdziemy hipopotamy?
Nie wiem. Drań kręci się w kółko.
Ile jeszcze, Chichilkuali?
- Już prawie? - Tak.
Jesteśmy blisko.
Mówiłeś to trzy godziny temu.
Hej, Johnson,
a jeśli ci dopłacimy?
Dużo?
Nie.
Hej! Tam!
- A to co? - Psy.
Bezpańskie psy możemy zobaczyć w Meksyku.
Co robisz?
Dzikie zwierzęta istnieją, by prawdziwy mężczyzna je ustrzelił.
Co ty robisz?
Skąd to masz? Daj mi to.
Kto ci to dał?
Nikt.
Skąd to masz?
Z domu.
- Wiedziałeś? - Nie!
Był w sekretnym pokoju.
Czemu nikt mi nie powiedział, co tam jest?
- Schowaj to. - Tak.
Następnym razem mi powiedz.
Uczyłeś mnie,
że gangi nie ukrywają przed sobą prawdy.
Tak, ale nie każdą prawdę warto poznać.
Jeśli milczę, to nie po to, żeby coś przed tobą ukryć, jasne?
Nie.
Są rzeczy, o których nie warto wiedzieć.
No już.
Jedźmy, John.
W porządku.
Żadnych hipopotamów.
Cholera.
Chyba dziś ich nie znajdziemy.
W takim razie wracajmy do domu.
Tak, jedźmy.
Wygrałem!
Mogliśmy zostać w domu i grać w domino.
Co za gówniany kraj.
Tochtli, idź spać.
Nie chce mi się spać.
Co piją w tym przeklętym kraju?
Amarulę.
Ale widziałem rum.
- Przynieś. - Tak.
Co to jest „rum”?
To taka... tequila...
z trzciny cukrowej.
Mogę spróbować?
Chcesz?
Chodź tu.
Podnieś ręce.
Jeszcze nie czas, synu.
Jak urosną ci włosy pod pachami,
to dam ci spróbować.
Spójrz na nią.
Znajdziemy je, obiecuję.
Oby.
Co znaczy „Oby”? Kto zawsze da radę?
- Yolcaut. - Dobrze.
Wyglądasz jak ona.
Sam tak wyglądasz.
Zobaczenie hipopotamów
spełni moją listę życzeń.
Cholera.
Chichilkuali,
Powiedz draniowi, że mamy dość.
Nic jeszcze nie widzieliśmy.
Tak, szefie.
Hej, Johnson.
Rozumiesz, Junior?
Co?
Coś się wydarzy.
Co takiego?
Coś dobrego.
To się nazywa „przeczucie”.
Dokładnie, dobre przeczucie.
W tym pieprzonym lesie nic się nie dzieje.
Wiele się dzieje, ale tego nie widzimy.
Tak działa przyroda.
Ukrywa się, aż cię dorwie.
Zatrzymuje się?
Hipopotamy.
Coś widzi. Idź.
Patrz, hipopotamy.
Ale te są duże.
Nie, te przy brzegu.
Tam są.
Niech ich nie zabija.
Nie, uśpi je, weźmiemy je do Meksyku.
Mój ukochany, piękny Meksyku
Jeśli umrę daleko od ciebie
Niech powiedzą, że śpię
I niech mnie tu przywiozą
Niech powiedzą, że śpię
I niech mnie tu przywiozą
Mój ukochany, piękny Meksyku
Jeśli umrę daleko
Od ciebie
Znają meksykańską muzykę w Hondurasie?
Tak, John, dobrze znają.
Wieki kultury, a ludzie znają tylko
Cantinflasa i Speedy Gonzaleza.
Cantinflas musiał być gubernatorem.
Pewnie już wiozą hipopotamy do portu.
Ile potrwa podróż?
Kilka dni.
Muszą być karmione dużą ilością lucerny.
- Lucerny? - Tak.
- Jak to po angielsku? - Nie wiem.
Niech John się tym zajmie.
Mieliśmy szczęście.
Z tych hipopotamów jeden to samiec,
a drugi to samica.
Mieliśmy szczęście, bo to samiec i samica.
Jak je nazwiesz?
Nie wiem. Muszę powtórzyć imię sto razy.
Cantinflas.
- Cantinflas. - Cantinflas.
Spójrz, jakie piękne niebo, synu.
Kto by pomyślał?
Tochtli pod nocnym niebem Afryki.
Jestem Junior.
Cholerny Junior.
Kocham cię, synu.
Bardzo.
Kocham tę twoją łysą głowę.
Mówiłem ci. Yolcaut zawsze da radę.
Winston.
To twoje imię.
Tak, ale to Yolcaut zawsze daje radę.
Chodź. Jedziemy.
Chichilkuali!
Krzycz do niego.
Zabieramy hipopotamy do Meksyku!
Samiec to będzie Ludwik XVI,
a samica Maria Antonina Austriaczka.
Zrezygnuj z „Austriaczki”.
Podoba mi się Maria Antonina Austriaczka.
Chciałbyś, żebym cię nazywał
Juniorem Lópezem Tegucigalpianinem?
Nie.
A widzisz?
Kiedy wracasz?
Niedługo.
Dobrze, ale kiedy?
Nie wiem. Winston powiedział „niedługo”.
Dzwonili z portu.
Tęsknię za tobą, Tochtli.
Ja też.
Musimy jechać.
- Gdzie? - Do portu.
Kto to?
John Kennedy.
- Kto? - Hipopotamy są chore.
- Przewodnik. - Chodźmy.
Tak.
Rozłącz się.
- Na razie. - Rozłącz się. Idziemy.
Hipopotamy są tu, ale...
lepiej nie wchodzić.
Dlaczego?
Są chore. Mogą zarażać.
Co mówi?
Że są chore.
Skąd wie?
Chcemy je zobaczyć.
To niebezpieczne.
Otwórz drzwi.
Pokaż je, proszę.
Zostań tu.
Chcę je zobaczyć.
- Wejdę pierwszy. - Nie!
Nie bądź głupi. To może być niebezpieczne.
Gangi niczego przed sobą nie ukrywają.
Mówią sobie prawdę, nie?
Jesteś pewny?
Cześć.
Nie tak blisko. Nie podchodź.
Nie zbliżaj się.
Który to Ludwik XVI, a który Maria Antonina Austriaczka?
Który jest którym?
To już bez znaczenia. Nie mają szans.
Co się stało?
Wąglik.
Co?
To bardzo zakaźna choroba.
Zabija wiele zwierząt.
Niech ktoś je wyleczy.
Już próbował.
Jedyne, co można zrobić, to dać im spać.
Zrobiły kupę. Trzeba je wyczyścić.
To jedyna opcja.
Nie dotykaj ich, Tochtli.
Nie dotykaj!
Potrzebują pomocy!
Spóźniliśmy się. Nic nie da się zrobić.
- Dlaczego? - Bo cierpią.
Zwierzęta cierpią w takim stanie.
Nie pozwól im cierpieć.
Tochtli, nie możemy nic zrobić.
Czemu?
Bo nie możemy.
Yolcaut zawsze da radę.
- Synu. - Yolcaut zawsze da radę!
Obiecuję, kupię ci inne.
Nie. To moi przyjaciele: Ludwik XVI i Maria Antonina Austriaczka.
Nawet ich nie znasz.
Znam. Musimy im pomóc.
Cierpią. Nie widzisz?
To im pomóż!
Cierpią. Daj mi broń.
- Nie! - Lepiej pomóc im szybko umrzeć.
Będą martwe, nim dotrą do Meksyku.
Rozłożą się, rozumiesz?
Zaopiekuję się nimi w podróży.
Wyjdź.
Wyjdź!
Już!
Ty też.
Chodź.
Powtórz, co powiedziałeś.
Co takiego?
- Zaopiekujesz w nimi w podróży? - Tak.
- Tak? - Tak.
Spójrz na nie. Patrz!
Spójrz na nie, Tochtli. To niemożliwe.
Kupię ci inne. Yolcaut zawsze da radę.
Okłamałeś mnie.
To cholerne kłamstwa!
- Wyjdź, Juniorze. - Nie, ty wyjdź.
Tochtli, synu, wyjdź!
Wychodzą zniewieścialcy.
Jak chcesz.
...dodając słowo „Meksyk”, wygrywasz 50 000...
...próbuje strzału, bo...
Ohydne.
Okropne.
...te same kolonialne pałace...
Żałosne.
...przepiękne rzeźby w drewnie...
Złowieszcze.
...forma sztuki,
która ukazała odwagę i obojętność na ból.
Bushido nie tylko aprobował
dwulicowość i zdradę.
Wychwalał absolutną lojalność
wobec zwierzchnika
i brawurę w walce.
ODCINEK 4, SAMURAJ TOCHTLI
Konichiwa.
Fajny kapelusz.
Dzięki.
Co gotujesz?
Menudo, grillowaną rybę i quesadille.
W Japonii też się je surową rybę.
Tak, ale jedzą też inne rzeczy, prawda?
Jestem Usagi.
Nie wiem, co to znaczy.
„Królik z księżyca”.
Spójrz.
Chodź, spróbuj.
- Usagi nie je menudo ani quesadilli. - A co je?
Surową rybę.
Matko Boska.
Przygotujesz mi surową rybę?
Nie, bo jej nie zjesz.
Zjem. Przysięgam na Miyamota Musashiego.
Na kogo?
To najbardziej męski samuraj.
Dobrze.
Aguachile dla Tochtliego.
Usagiego!
Przepraszam, dla Usagiego.
Pyszne menudo.
Przepis mojej mamy.
Naprawdę?
Jak się ma Yolotl?
Stara.
Pozdrów ją.
Dokładka?
Nie, najadłem się.
Nie.
A ty?
Jak tam aguachile?
Mówię do ciebie.
Tochtli.
Mówię do ciebie, synu.
Nazywa się Usagi.
Teraz nazywa się Usagi.
To japońskie imię.
To znaczy „królik z księżyca”.
Usagi.
Tak.
Jest samurajem.
W tym stroju przypomina zniewieścialca, nie samuraja.
Podasz mi wodę?
- Tak. - Nie.
Jestem bliżej. Nie poprosisz mnie?
To Guber.
Czego chce?
Obejrzyjmy wiadomości.
Dokąd idziesz? Tu jest telewizor.
Jesteśmy rodziną.
...po operacji wojsko odkryło
dziesiątki ludzkich szczątków
rozrzuconych na otwartym polu
znanym jako Cuesta del Águila,
w pobliżu autostrady,
która łączy Culiacán z Sinaloą.
„Ludzkie szczątki” są lepsze niż „zwłoki”?
Tak, bo nikt nie wie, kim byli,
nim stali się zwłokami.
Podgłośnij, Usagi.
...ekipa ratunkowa.
Nie, prosiłem Usagiego.
Daj mu pilota.
...jak wczoraj donieśli mieszkańcy
i pracownicy okolicznych posiadłości.
Podgłośnij, Usagi.
...wydobywający się z płonących opon...
Mówię do ciebie.
Do tej pory znaleziono...
Mówię, Usagi.
...z ludzkimi szczątkami.
Mówię do ciebie!
Masz coś do mnie? Mów. Nie bądź zniewieścialcem.
Gadaj, kurwa! Skończ z ta paranoją!
Na razie brak informacji...
Wychowałem rozpieszczonego bachora!
I co uzyskasz takim zachowaniem?
Szefie.
Ciała były źle pochowane,
prawie na powierzchni,
jakby sprawcy okrucieństwa chcieli,
żeby łatwo je było znaleźć.
Cztery ciała były poćwiartowane.
Trzech mężczyzn i kobiety.
Quecholli.
Jednak wstępnie uznano...
Wyłącz to.
Kurwa!
Gringos. Pieprzeni gringos, Usagi.
Okropieństwo.
Według gringos
użycie bomby atomowej zabiłoby wielu ludzi
szybko i bez cierpienia.
Jak gilotyna.
Nie, bomba atomowa
jest dużo bardziej okrutna niż gilotyna.
To nie tylko metoda masowej zagłady,
ale też tortury.
Nie mamy tu bomb atomowych.
Mamy inne rzeczy.
W Meksyku?
Nie, w domu.
Jakie rzeczy?
No... prawdę.
Jaką „prawdę”?
Taką, której lepiej nie znać.
Słuchaj.
Przykro mi z powodu hipopotamów.
Czasem zwierzęta chorują,
bo nie chcą żyć w niewoli.
Yolcaut to zdrajca.
Nie.
Mam dla ciebie prezent.
Nie, dzięki. Nie mam urodzin.
Wiem, ale to z okazji narodzin Usagiego.
Przy narodzinach daje się prezenty.
Jeśli naprawdę chcesz zostać samurajem,
przeczytaj tę książkę.
Podręcznik samurajów.
KSIĘGA PIĘCIU KRĘGÓW
Pomoże ci w dorosłym życiu.
W jaki sposób?
Przeczytaj.
Co to jest?
Dedykacja.
Po co?
Czyni prezenty bardziej osobistymi.
Jesteś dla mnie bardzo ważny.
Chcę, żebyś to wiedział.
Do jutra?
Nie.
Ucz się, dobrze?
DROGI USAGI, PROSZĘ, OTWÓRZ MNIE
YOLCAUT ZAWSZE DA RADĘ
Łatwo walczyć
z wymyślonymi wrogami, co, Usagi?
Może mi pomożesz
wyciąć chwasty?
Nie mogę. Odcinam głowy.
Odetniesz tylko swoją.
Uważaj, mały.
Bardzo ładny dom.
Bardzo duży. Fajny styl.
Cześć.
Pamiętasz Alotl, synu?
Mieszkaliśmy kiedyś razem w tym drugim domu.
Zostanie u nas kilka dni.
Podobno teraz masz na imię Usagi.
Piękne imię.
Ostrożnie. Nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Mam dla ciebie prezent.
Pamiątka z Acapulco.
Co się mówi?
Jak długo będziesz mnie karać?
Zapomnij. Nieważne.
Ważne.
Za prezenty się dziękuje.
Rozumiem, że nie chcesz ze mną rozmawiać,
ale Alotl dała ci prezent...
Dziękuję, Alotl.
Proszę.
Co za dzieciak.
Ty też.
Czemu nic nie powiedziałeś?
Bo nie chciałem z tobą rozmawiać!
- Wiedzieliście o tym? - Nie.
Nie, szefie.
Pieprzony Mazatzin. Nikomu nie powiedział?
Może coś się stało Yelitzy.
Komu?
Jego żonie. Jest chora.
Ciekawe, co on knuje.
Zajebiste.
Podziękuj Itzpapalotl.
Zjednaj ją sobie, inaczej umrzesz z głodu.
Nieprawda.
- Dziękuję. - Na zdrowie.
Zawsze tak mało jesz?
Gdy nie jestem głodny, tak.
Mamy chiltipines?
Przynieś.
Chodźmy do łóżka.
Zachowuj się.
Dziewięćdziesiąt, 60, posiąść.
Zamknij się.
Bo co?
Dziewięćdziesiąt, 60, posiąść.
Kurwa! Wal się!
Pieprzony pisarz!
Sukinsyn!
Pierdol się!
- Tochtli, chodź tu. - Tochtli.
Czekaj. Już dobrze. Uspokój się.
Siadaj.
Spójrz na mnie.
Spokojnie.
Spokojnie. Przytul się.
Już dobrze.
Znaleźliśmy Mazatzina.
W DÓŁ KRÓLICZEJ NORY, MROCZNE POWIĄZANIA
Co napisał?
Wszystko.
- Prawdę, której lepiej nie znać? - Tak.
Oddychaj.
O Yolcaucie?
Tak.
O nas wszystkich.
Oprócz ciebie.
- W króliczej norze nie ma Tochtliego. - A Usagi?
Też nie.
Dlaczego?
Może chciał cię chronić.
Przed czym?
Nie wiemy.
Zabiję go.
Nie. Nie radziłabym.
Dlaczego?
Możesz zrobić tylko jedno
i dobrze wiesz co.
Co?
Zniknąć.
Choćby na chwilę.
„Na chwilę"?
Kilka lat. Do czasu, gdy to...
Nie.
Jak to „Nie”?
Nie, jest pieprzonym pisarzem, Paula.
Nie tylko on, Yolcaut.
Co?
Kiedy ostatnio gadałeś z gubernatorem?
- Znajdę go. - Kogo?
Mazatzina.
To głupie.
Posłuchaj.
Dziś wiadomości szybko przycichają
i w końcu znikają.
Pieprzyć to!
Ja nie zniknę, jasne?
Nie rozumiem.
Czego?
Co ja tu robię?
- Chcę mieć pewność, że pamiętasz. - Co?
Naszą rozmowę.
Było dużo rozmów, Yolcaut.
Ważna jest jedna.
Jasne, że pamiętam.
Dobrze.
Napijmy się tequili.
Kto to?
Brat samuraja.
On też jest samurajem?
Nie, spójrz.
Ten z kataną to samuraj.
Ten tutaj?
Tak.
Ten bez miecza
to jego brat, który nie jest samurajem.
To nie takie trudne.
A ten drugi to kto?
To ojciec samuraja.
Też jest samurajem?
Tak.
Czemu walczą, skoro są rodziną?
Przegadasz cały film?
Walczą o honor,
bo dla samuraja liczy się tylko honor.
Dokąd idziesz? Film się nie skończył.
Tato!
Wiesz co, synu?
Kiedyś będziesz musiał to robić ze mną.
Co?
Czekam w łóżku.
Próba mikrofonu. Raz, dwa, trzy.
NOWY SŁOWNIK
Dzisiejsze nowe słowo?
Rezygnacja.
Nie słyszę!
Cześć. Tak.
Cześć. Próba mikrofonu.
Impreza się zaczęła.
Zaraz przyjdę.
Chcę, żebyś się dziś nazywał Tochtli.
Dlaczego?
Bo to twoje imię.
Ale nazywam się Usagi.
Chodź.
Nazywasz się Tochtli.
Jak twój dziadek.
Jesteś Meksykaninem, nie Japończykiem.
Rozumiesz?
Tak.
Dobrze. Idź się przebrać.
Twój mąż nie kocha cię tak jak ja
Kolejnego?
Kolejnego.
Ilu muzyków...
Jak mawiał mój tata,
prawdziwi mężczyźni nie mówią za dużo.
Dalej, szefie!
Nie lubimy być w centrum uwagi, ale...
dziś powiem wam coś,
o czym już pewnie wiecie.
Jesteście naszą jedyną rodziną.
Wliczając nowych przyjaciół z zespołu.
- Brawo. - Zespół Soyatita.
Prawdziwa rodzina to nie tylko ta,
w której się rodzimy, ale też ta,
którą wybieramy i stopniowo budujemy.
Jesteście naszymi braćmi i siostrami.
Chcę, żeby to była nasza noc.
Macie iść do łóżka pijani.
Itzpapalotl, ty też.
Ty też.
Chcę, żebyś zasnęła, wiedząc,
że cię kochamy.
Bardzo cię kochamy.
My też.
- I jesteśmy ci... - Kochamy cię, Tochtli.
...dozgonnie wdzięczni.
Popłaczę się.
Szczęśliwego Nowego Roku.
- Szczęśliwego Nowego Roku! - Szczęśliwego Nowego Roku!
Na zdrowie!
Zjedzcie szybko i grajcie, sukinsyny.
Już czas, synu.
Na co?
Pokaż ręce.
Dobrze oceń.
Człowieku.
Zobaczmy.
Trzymaj.
Nie, tą ręką. Tu.
Trzymaj go pewnie.
Do kogo strzelamy?
W powietrze.
Tylko w powietrze?
Tylko.
Podoba ci się?
Tak.
Nie to.
Słuchaj,
co roku będziemy pisać,
czego już nie chcemy w życiu
i dziś to spalimy.
- Masz? - Tak.
Tak.
Połóż tam.
Kiedy je spalimy?
Tutaj. Zrobione.
Pozole nadchodzi!
Najwyższy czas.
Niech się spali
i nigdy nie wróci.
Napisz wszystko.
Wszystko spalimy.
Co robisz?
Odpędzam pecha.
Jest pozole. Nie słyszałaś?
Pomożesz mi podawać?
- Chodźmy. - Chodź.
Ja powinnam była je zrobić.
- Na zdrowie. - Na zdrowie!
Już pijana?
Nie.
No może odrobinkę.
Podaj mi miskę i chochlę.
Proszę.
To Guber!
Znajdź tatę.
- Już! - Biegnij!
Tato!
Co się stało, synu?
- Guber! - Co?
Guber!
Co z nim?
- Jest tutaj. - Co?
Tochtli!
- Gdzie Tochtli? - Nie wiem.
Wypuść zwierzęta! Uciekaj!
Tochtli!
Tochtli, Idziemy!
- Dokąd? - Biegnij!
Sukinsyn!
Chodźcie, dranie.
Tędy!
- Kryć się! - Tędy!
- Chodź tu! - Już!
Uciekajcie! Już!
Skurwysyny!
Do środka!
Do środka, kochanie!
Dokąd idziesz?
A macie, skurwiele!
Będzie z was miazga!
Przeklęci żołnierze!
Zadarliście ze starą wiedźmą!
Podaj mi broń!
- Dranie! - Gdzie Tochtli? Kryj się.
Do środka, synu!
Naprzód!
- Alotl. - Jesteś.
- Chodź tu. Biegnij! - Uciekaj!
Kryć się!
Biegnij! Dalej!
Tato!
- Do pokoju kapeluszy! - Biegnij.
- Którędy? - Tamtędy!
- Biegnij. - Tam.
Szybko.
Pomóż mi.
- Do środka! - Nie.
Idź z Alotl. Wie, co robić. Rób, co każę.
Widzimy się po drugiej stronie. Biegnij.
Kiedy?
Ja muszę zostać.
Muszę pomóc ludziom na zewnątrz.
Tochtli.
Jesteś dzieckiem. To nie twoja wina.
- Dzieckiem, ale nie zniewieścialcem. - Wiem, że nie.
Ludzie nie wiedzą
o twoim istnieniu.
Rozumiesz?
Nie.
Tochtli,
zbudowałem dla ciebie ten pałac.
Żebyś był wolny.
Ale nie możesz już być wolny.
- Nie bój się. - Dalej!
Pamiętaj, że Yolcaut zawsze da radę.
Idź.
Tato, chodź z nami.
Idę, synu.
Tato!
Dziękuję.
Zrobione.
Dokąd idziemy?
Poznasz przyjaciół.
Czyich?
Później ci wyjaśnię.
Trzymaj.
Wskakuj.
Wskakuj!
Trzymaj się. Bardzo mocno.
- Biegnij. - Dokąd?
Tędy, na górę.
Musisz wejść na górę.
Muszą cię zobaczyć.
Na górę.
- Szybko! - Gdzie?
Tam. Biegiem!
Pascual!
- Pascual! - Proszę pani.
- Cześć. - Pomóc pani?
Nie, dziękuję.
- Idź. Nie ma czasu. - Biegnij.
Dobrze. Ten jest od nas.
Co to jest?
Tod, spokojnie.
Tod.
Podoba ci się?
Tak. Dziękuję.
Może zbudujemy go razem?
Proszę. Otwórz mój.
To piłka.
Wiem.
Możemy iść pograć?
To Timmy’ego urodziny, nie twoje
Ostatni prezent. Od Pauli.
Pauli Peruki?
Tak.
EPILOG, YANKEE TOCHTLI
- Ładnie. - Zrobię zdjęcie.
Pasuje ci.
POCZTA
- Cześć. - Chłopcy!
Co? Kolejny prezent?
Timmy...
Nieźle.
Chłopcy!
- Uwaga, schody. - Tak.
Chłopcy, dajcie przejść panom.
Proszę.
Dobrze.
Do tyłu. Dobrze.
Ostrożnie, chłopcy.
Tak.
Co to jest?
Jeszcze nie wiemy.
Zamówiliśmy coś jeszcze?
OSTROŻNIE, NIE RZUCAĆ
Chyba nie.
O Boże!
Co to jest, do diabła?
Pomyśl o najgorszym, a się nie pomylisz.
Są prawdziwe?
Nie dotykaj tego, Tod.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska