GRASSO, ANTHONY SORUŞTURMA ALTINDA
herhangi bir delile rastlamadım
Bölge Polis Şefi Dorsey
- Grasso? - Evet.
Üyesi olduğu başka bir ekibe dair
bir şikayette bulunulmuş.
- Her şey ortada. - Ama delilimiz yok.
Cliff'i yönlendiren Grasso olsa da
ki bence öyleydi,
Snapchat'teki mesajlaşmalarını kurtarmamız mümkün değil.
Kahrolası.
- Yo, Aleah. Bak, üzgünüm ama bu... - Bu onun yanına
- kâr kalamaz. - Soruşturma
- OPS'e devredildi. - Ama onları bir kere kandırmış.
Belki daha bile çok.
En azından Wissahickon Park'a gidip etrafı inceleyelim.
Lizzie'ye bunu borçluyuz.
Tom?
Ben uyuyana kadar yanımda oturur musun?
Tabii.
Bu geçici bir şey.
Bak, bu saatte hiçbir şey yapamayız.
Yarın sabah ilk iş o parka gideriz, etrafa bir bakarız.
Tamam mı?
Geciktin.
Ana Kulüp sabah toplandı. Bir Federal Ajan öldü.
Ve bu işin ucu bize dokunmadan ilgili kim varsa,
hepsiyle bağları koparmamız lazım.
FBI dün gelip bana Grasso'yu sordu.
Şu sıralar dengesiz olduğunu söyledim.
Yani öldüğü zaman, kimse şaşırmayacak.
Sabah bir şey daha çıktı.
Lee Whitehead diye bir tacir var. Reading'de iş yapıyor.
Dün gece Kolombiyalılara 11 kilo mal satmış.
Kaynaklarım Lee'ye malı
- bir kadının götürdüğünü söylüyor. - Parayı boş ver.
Artık parayı düşünecek hâlde değiliz.
- Temizlik yapmamız gerekiyor, tamam mı? - Boş vermek için çok yüklü bir meblağ.
Dinle, senin Reading'de kaynakların var, değil mi?
En azından bir arayıp o genç kadını bir sordur, tamam mı?
Tamam. Öyle olsun.
Alo.
Kimsin tahmin ediyorum.
Ne yapacağım, Vincent?
- Jayson hâlâ seninle mi? - Evet.
İyi, teklifim şu.
Kulüpteki kardeşlerin için o çocukla ilgilen,
yoksa o hepimizi mahvedecek.
Sabaha ölmüş olursa, o zaman peşinden gelmem.
Per?
Perry?
Duş çalışmıyor.
Lavaboda yıkandım.
- Ne oluyor? - Yok bir şey.
Duşa bir bakarım.
Tamam. Ne diyorsun?
Sence, çorapları bu çekmeceye mi koysak...
Bilmiyorum.
Evet, şimdi iç çamaşırı aldık. Çorap, pijama, tişört ve...
- Başka ne kaldı? - Diş fırçası.
Bir de mayo. Belki bir ara yüzmeye falan götürürüz, değil mi?
Odası için de bir şeyler alsın, tamam mı?
Odası için ne alacak ki?
Posterler, çıkartmalar. Ne istiyorsa.
Ethan'la Em bizim eve ilk geldiği zaman,
görevli odalarını kendi istedikleri gibi dekore etmelerini tavsiye etmişti.
Böylece odaları, onlara ait olacaktı.
Peki burada ne kadar kalacak?
Şey, görevli
ona kalıcı bir ev bulur bulmaz arayacaklarını söyledi.
Ki bu üç hafta da sürebilir, altı ay da. Belli değil.
Sormam gerek. Yani, bir türlü aklımdan çıkmıyor
ve susmasını pek beceremiyorum.
- Farkındayım. İlla bir şey diyeceksin. - Sam'le Ethan'ı ziyarete gitmemeni
telafi etmeye mi çalışıyorsun sen?
- Ne? Hayır. Hayır. - Ne bileyim, evrenin dengesiyle falan...
Hayır. Bunun kardeşinle bir ilgisi yok.
- Hem de hiç. - İyi.
- Yine ben. - Günaydın. Mutfaktayız.
Günaydın.
Tahmin edeyim, buradan kariyer fuarına gitmiyorsunuz, değil mi?
Ben karışmasam daha iyi.
Hayır, fuar da yok, ekip de.
Yarım kalmış bir işimiz vardı.
Peki. O yarım kalmış işinizi hallederken,
yine düşerse ya da adını unutursa, haber verirsin.
Peki.
Sana iyi günler.
- Eagles, Cowboys. 20'ye 20. - Yukarı çık.
- Jake Eliot. Galibiyete 60 yard! - Geç kalacağız.
- Hey! Hey! Berabere! - Anne!
Babanızı biliyorsunuz.
O sizi istediği zaman bırakıyor, ben bir saniye gecikirsem de beni fırçalıyor.
- Ant amca. - Hey, hey. Aslanım.
Merhaba, Ant amca.
- Dur, saçımı bozacaksın! - Burada ne arıyorsun sen?
Civarda bir işim vardı. Uğrayayım dedim.
Üst kata, hadi. Toparlanın. Çabuk.
Hayır, hayır, hayır.
- İyi misin? Belaya bulaşmıyorsun? - Evet. Olduğu kadar.
Gel şöyle. Yüzünü gören cennetlik.
N'aber?
Aynı. Oturmuş, indirimli saatin başlamasını bekliyorum.
Neredesin sen? Çarşamba aramıştım.
Evet, üzgünüm. Bir göreve atanmıştım da, müsait değildim işte.
Görüştüğün biri var mı? Sporda bir kızla tanıştım. Chloe.
- Ve o... - Frankie, sakın ha.
Şu son kadını unuttun mu? Kedili kadın.
- Kedili mi? O kimmiş? - Biliyorsun. Biliyorsun.
Chloe kedileri sevmiyor.
İlk onu sordum, "Kedileri sever misin?"
O ses ne öyle? Ömrünü yalnız mı geçireceksin?
Yalnız değilim. Sen varsın. Çocuklar var.
Biriyle yatmamak için bu kadar uğraşan tek erkek sensindir.
Evet.
Ne oluyor?
Dinle. Şey...
Benimle ilgili bir şeyler...
...duyacaksın.
Demek bunca yılın ardından,
kilisenin bağış kutusundan para çalanın sen olduğunu öğrendiler.
Hayır.
Ne oldu, Ant? Söylesene.
Hani annem hastalanmıştı ya?
Onu o huzurevinden almak istemiştik.
Crum Lynne'deki o yerden.
Radnor'da, bir yer bulmuştuk, bahçeye bakan?
- Evet. Bir arkadaşının tanıdığı... - Hayır işte. Arkadaşım yoktu.
Parayı ben vermiştim.
Bu ev satışa çıktığında, çocuklarla Chris'ten uzaklaşmanız
gerektiğinde de.
İşten bir arkadaşım bize özel fiyat çekmedi.
O parayı ben verdim.
Uzak durmam gereken insanlara çalışarak kazandığım parayı.
Ve şey, benim yüzümden...
...bir kız öldürüldü.
Aman tanrım.
Ve...
Sen diyorsun ki polis bunu biliyor ve...
Hayır, bilmiyorlar. Ama ben söyleyeceğim.
Ant, bunu...
- Bekle bir saniye, dur... - Olmaz, Frankie.
Artık buna dayanamıyorum.
Boğuluyorum, gerçekten.
Anne. Hazır mısın?
Siz arabaya binin. Şimdi geliyorum.
- Geç kalacağız diyen sendin? - Arabaya binin!
Aman be.
Git, hadi. Çocuklar çağırıyor.
Biz sonra konuşuruz.
Anthony ben seni biliyorum. Tamam mı? Onlar istediğini söylesin.
Gece vakti bir bekçiniz var mı?
Hayır. Gün batımında çıkıyoruz. Saat 8-9 gibi.
Siz arayınca birkaç adamıma etrafa bakın dedim.
Ve bunu Casey buldu.
Nasıl şimdiye kadar keşfedemedik?
Burada 80 kilometrelik yol var.
Bulmak için özellikle aramak gerek.
Peki plakası?
Evet, yine o akşam çalınan bir arabaya ait.
Tamam.
- Tom. - Evet?
Bozuk gibi. İşimize yarayacağını hiç sanmam.
Bu park kaç dönümlük bir parktı?
3 bin 500.
O saatte, yine burada,
sence kaç telefon bu istasyonlara sinyal göndermiştir?
Çok değil.
Kayıtlara bakalım, bir şey çıkacak mı?
Dedektif, şuna bir baksanız iyi olacak.
Plan ne, Per?
Hey.
Bence burada kalmamız artık hata olur.
O çantayı düşünüyorum da.
Robbie, o malı oraya varmadan satmış olmalı.
Mantıklı, değil mi?
Yok sandık, gidip aramadık.
Madem satmış, para nerede?
Nerede olduğu belli. Maeve'de.
Breaker'ı ara. Allentown'a, paralı yol çıkışına gelsin.
Maeve'e bir uğrayalım.
Yo, yo, dur. Çantayı nerede buldunuz?
Ne demek içi boştu?
Maeve'in evi mi? İyi, Donna'nın arabasını alayım.
- Ha siktir. - Değil mi? Deli olacağım.
Yani, bu kadın kapına geldi, sonra da şey mi dedi?
"Buyur, bir milyon dolar."
Evet. Ben o kadını tanımıyorum.
Bunu ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
Yani, bir yanım "bu parayı polise teslim et de kurtul" diyor.
Ama işte, Robbie'nin kendini bunun için feda ettiğini de biliyorum.
O, bizi düşünüyordu.
Sende kalsın.
Ama birileri bu paradan haberdar olmalı.
- Bunu arayan birileri olmalı. - Sakla.
Eve yakın bir yerde.
Öyle kaybolmaz da.
Oraya sakla.
Ve bekle.
Altı ay, bir yıl.
Polis gelip bir şekilde bulursa da
Robbie'nin sakladığını,
bilmediğini söylersin.
Ve gelen olmazsa da gider...
...çocuklarla yeni bir hayata başlarsın.
Buna bakar mısın?
Neden bana baz istasyonu kayıtlarını gösteriyorsun?
O kayıtlar, Wissahickon Park'taki istasyonun.
Numara gece 23.03'te aktifmiş.
- Telefonun sahibi Ray Lyman'mış. - Ne? Ray Lyman mı?
Telefonunun orada ne işi var?
Bailey Park'ta, Cliff'le o telefon sayesinde iletişim kurmamış mıydık?
Hayır. Öyle sanıyorduk.
Yapma.
Ne anlatacaksanız, anlatın artık.
Çabuk olun biraz.
Grasso telefonu değiştirmiş.
Cliff o yüzden oraya gelmedi.
Bunu kanıtlamanın tek yolu da, kanıt dolabını incelememiz.
Ama OPS'in soruşturması devam ederken kanıt dolabına erişim hakkımız yok.
Hadi ama Kath. Bu davaları iyi biliyorsun.
Bu şekilde Grasso bu işten yırtacak.
Biliyorum. Ama şu koltuktan kalkıp altıma düzgün bir şeyler
giymeye üşeniyorum.
Hay sıçayım.
Sekiz saatte bir diyor. Sen en son ne zaman içtin?
Muhasebecim misin, nesin sen? Ver şunları.
- Bir şey daha var. - Şimdi ne varmış?
Silahlarımızı almamız lazım.
Tamam.
Şimdi, yukarıda pantolonumu giymeme yardım edeceksin.
Hadi. Hadi. Gözlerin kapalı bile yaparsın.
Beni neden aradın, Donna?
Breaker burada saklanıyordu.
Bu sabah Jayson'la telefonda konuşurken duydum.
Maeve hakkında.
Maeve? Maeve kim?
Billy Prendergrast'ın kızı.
Kız daha çok genç. Bu işle bir ilgisi yok.
Tamam.
Breaker oraya onun evine gideceklerini söyledi.
Neredeler?
Donna benimle uğraşma.
Neredeler?
Annemin eski evinde saklanıyorlar.
Nerede?
Stroudsburg.
Bishop Hollow Yolu.
- Neden Maeve'in peşindeler ki? - Ben nedenini biliyorum
ama iş o noktaya varmayacak.
Alo?
Benim.
Ne oldu?
J, dinle...
Break, ne oldu?
Eryn'in bedenini bulmuşlar J.
Dyer's Taş Ocağı'nda.
Bir şey daha bulmuşlar.
J?
J, orada mısın? J?
J! Gitmemiz lazım!
Ne yaptığını biliyorum.
Biliyorum.
Geliyorlar.
Tamam. Bir tane daha.
- Nasıl oldu? - Bunu da.
Tamam. Gece hayvanat bahçesindeymiş gibi uyuyacaksın.
Kardeşin hayvanları sever mi?
- Ethan mı? - Evet.
Mahalledeki köpekleri yürüyüşe çıkarırdı.
Bir gün Bayan Heimrich'in köpeği kaybolmuştu.
- Hatırlıyor musun? - Evet.
Bulamayınca hepimiz vazgeçmiştik. Ethan hariç.
O gece hiç içeri girmemişti. Çantası ve feneriyle
o köpeği bulmuştu. Chatham Park'ta.
Açlıktan öleceğim.
- Acıktık. - Evet.
Şey var... Fıstık ezmesi ve reçel...
- Dairy Queen'e gitsek nasıl olur? - Yok artık.
- Ne? - Ne?
Oraya o kadar uzun zamandır gitmiyorum ki.
Neden ki?
Şey, doğum yaptım.
Ve doğum yaptığın zaman
vücuduna tuhaf şeyler oluyor.
Ve tek istediğin, doğumdan önceki hâline dönebilmek oluyor.
Bunun için de dondurma yemeyi bırakman gerekiyor,
gerçi bunları neden anlatıyorsam.
Hadi. Dairy Queen'e gidelim.
O fıstık ezmeli dondurmayı yok edeceğim.
Sam'den bahsetmemiştin.
Evet. Şey...
Eşim Susan'la, o şey olmadan
zaten çocuk evlat edinmiştik.
Benimle kalması başkasıyla kalmasından iyidir dedim.
Evet, güzel. Seninle olması iyi.
Tamam. Bu, Ray Lyman'ın telefonu. Ara.
Olmadı.
Siktir.
Düzmece bu.
Gerçek telefonu bulmamız lazım.
Ki o, arama emri gerektiriyor.
Bunu SAC'nin istemesi, federal mahkemenin de...
Ya da genç bir analist buluruz.
Patronu emekli olmadan önce terfi almak isteyen bir analist.
Cindy...
Siktir.
Senden bir şey isteyeceğim. Böyle bir şeyi yapmamız yasak
- ama sen yine de yapacaksın. Tamam mı? - Tamam. Peki.
Güzel.
- Alo? - Ray Lyman'ın telefonundan
en son gece 00.58'de sinyal alınmış.
- Roxborough, Fountain Sokağı'ndan. - O neresi?
- Fountain Sokağı burası. - Evet.
Grasso'nun evi. İki blok ötede.
Biz Grasso'nun evine gidiyoruz.
Telefonunu izleyin. Her hareketini bilmek istiyorum.
Bunun kötü bir fikir olduğunu söyleyecek fırsatım hâlâ var sanırım.
İyi fikirler artık çok arkamda kaldı, Kath.
- Neredesin? - Grasso'nun evinin orada.
- Reading'den para hakkında haber geldi mi? - Haklı çıktın.
- Bir şey çıktı. Adamlarım bakıyor. - Değil mi?
İyi ki biraz daha araştıralım demişim.
Parayı bölüştürürken bunu da düşün, tamam mı?
Önce şu işi bir düzeltelim. Parayı sonra konuşuruz.
Ant?
Anthony?
Otur şöyle. Otur!
Al. Kola ister misin? Buyur.
Afiyet olsun.
Planın neydi Mike? Ben kafama sıkmışım da, yolun buraya
düşmüş gibi mi olacaktı?
Bunu nasıl bu kadar götürmüşsün bilmiyorum.
İki sene oldu, 20 sene yaşlandım gibi. Uyumuyorum. Yemek yemiyorum.
- Bacaklarım ağrıyor. - Başta ben de öyleydim.
Ama bunu makul kılacak bir şey buluyorsun. Yani, ben üniversitede üç çocuk okuttum.
Evet, biliyorum.
Bak, OPS'le konuştum. Tamam mı? Yarın sabah oraya avukatsız gideceğim.
- Dur, dur. Bekle. - Bitti, Mike. Bitti.
Beni dinle. Hâlâ kurtulabiliriz.
Jayson'la Perry öldü.
- Ve paranın yerini biliyoruz. - Nereden biliyorsun? Öldüklerini, Mike?
- Robbie Prendergrast... O malı satınca. - Dur... Ne parası?
Parayı Maeve diye bir kıza, yeğenine vermiş.
Vincent adamlarını kızın evine yolladı.
- Şimdi mi? Maeve'in evine mi? - Evet. Anladın mı?
- Maeve'ın evine kim gidiyor? - Bu işten...
Tanrım! Siktir!
Grasso harekete geçti.
- Siktir! - Telefonu sinyal gönderdi.
- 4-22'de, doğuya ilerliyor. - 4-22 mi? Nereye gidiyor?
Elverson'a. Robbie Prendergrast.
- Orada ne yapacakmış ki? - Öğrenmek üzereyiz.
Burada kalın.
Maeve?
Hemen burayı terk et. Senin peşindeler.
- Ne oldu? - Dışarıda polis var.
Gidin dedi. Hadi!
Maeve, nereye gidiyoruz?
- Siktir! - Ne oldu?
Anahtar. Bu... Siz burada kalın.
Siktir.
Para nerede?
Ne parası?
Böyle yapma.
Para nerede?
Ne diyorsun bilmiyorum.
Para nerede söyleyeceğim.
Onu bırak.
Harp, arabaya dön.
Kilitle.
Nerede?
Şu araba Grasso'nun mu?
Öyle gibi.
Aç şunu.
Çantayı aç!
Kapıyı kapat. Kapat şu kapıyı.
Kes lan sesini!
Jayson burada.
Bir polis memuru vuruldu. 16 Melville Yolu, Elverson.
Destek gönderin.
Hadi. Devam.
Devam.
Merdivenlere.
Aleah!
İyi misin?
- Tanrım. - Sen iyi misin?
Bırak beni!
Hayır, hayır. Hayır!
İmdat!
- Nereye gidiyorsun? - Buraya gir. Gir hadi. Burada kal.
Sorun yok. Maeve için polisten yardım isteyeceğim.
İmdat!
Hayır!
İmdat!
Hayır!
Siktir!
İmdat!
Silah!
Ön tarafa.
Kes lan sesini!
- Uzak dur! - İmdat!
Uzak durun, yaklaşmayın!
- Buradan indirebilirim. - Olmaz. Çok riskli.
Lan yaklaşmayın dedim ya?
Bitti artık, kızı bırak!
Yaklaşmayın! Yoksa kızı öldürürüm! Öldürürüm!
İyi misin, Maeve?
Geçti.
O çocuk sağ salim döndüğü için şanslısın.
Yoksa şu an kıçını da o askıyla taşıyor olurdun.
- Kıçımın askıya sığacağını sanmam. - Ukalalık yapma.
Anladın mı? Git raporunu yaz,
şu dosyayı kapatalım. Bu saçmalık
- daha da uzasın istemiyorum! - Anladım. Tamam.
Ne oldu, nasıl geçti?
Yani, beni tebrik ettiğini söylesem yalan olur.
Ne olacak sanki, kovulacak mıyım?
Hayır, inan bana, herkes bu dosyayı kapattığım için havalara uçuyor.
Ve bu arada bana parayı sordular.
Ajanlar işte bunu Perry ve Jayson'ın saklandığı o evde bulmuş.
Yani, bence Jayson, Maeve'in evine o para için gitmiş.
İnanılmaz bir şey.
Oradayken bir şey fark etmedin mi?
Hayır.
Bilgelik hakkında ne derler, biliyor musun?
Hayır.
Görmezden gelmeyi bilmektir.
Sağ ol, Kath. Her şey için sağ ol.
Ablan şimdi yoldaymış.
Birkaç dakikaya gelir.
Bana cerrah önlüğü falan bulur musun?
Büyük kaçışım için hâlâ biraz zaman vardır belki.
- Dur, patron? - Evet?
Kefaretim ne olacak, söylesene?
Ben kefaretten anlamam.
Herkes kendini yeterince cezalandırıyor.
Şimdi, dün size verdiğim ödevi gözden geçireceğiz, tamam mı?
- Hey. - Hey.
Ufaklık bugün nasıldı?
İyi.
Onu Target'a götürdük. Bayağı bir şey aldık,
sonra da parka gidip basketbol oynadık.
Ona baktığın için sağ ol, Em.
Bana baktığın için de.
Girebilir miyim?
İfadeyi konuşabilir miyiz?
Baba, ne söyleyeceğimi...
Ne söyleyeceğimi bilmiyorum, tamam mı?
- Yani... - Em
gerçeği söylememiz gerek.
Başkalarını üzmekten korksak bile gerçeği söylemeliyiz.
Bir süredir sana iyi babalık yapamıyorum.
- Olsun, baba. - Hayır, olmaz.
Benim işim sizi güvende tutmak. Güvende hissetmeniz.
Ve...
Ve ben de bunu yapacağım.
- Hey. Yolculuk nasıldı? - İyi.
- Nasılsın? - Fena değil.
Birkaç saate döneceğiz, tamam mı?
- Tamam. - Tamam.
Hazır mısın?
Avukat bey, aile ifade için hazır mı?
Evet, Sayın Yargıç.
Evet, aile için ifade verecek isim Tom Brandis.
Baba.
İyi günler, Sayın Yargıç.
2009 senesinde eşim Susan ve ben, Ethan ve kardeşi Emily'nin
koruyucu ailesi olmuştuk.
Bundan iki sene sonra, onları evlat edinmek için resmî başvurumuzu yapmıştık.
Ethan enerjik bir çocuktu.
Yerinde durmazdı.
Bir öğretmeni bize, "Onu sırasına bağlamamız gerek" bile demişti.
Bunlar, bizim için ilk uyarılardı.
Görsel algı bozukluğu. Disleksi. Koordinasyon bozuklukları.
Vakit kaybetmemiştik.
Erken müdahalede bulunmak bizim için çok önemliydi.
Eşim Susan'ın da bekleyeceği yoktu.
Susan, hiçbir şey için beklemeyi sevmezdi.
Ethan'ı ergoterapiye başlatmıştık, düzenli olarak Ritalin alıyordu.
Ethan 12 yaşındayken onu evimize bir polis memuru getirmişti.
Ridge Pike üzerindeki bir üst geçitten arabalara taş atarken yakalanmıştı.
Çocuk doktoru, bize bir terapist önermişti.
Ona, Yıkıcı Duygu Durum Düzenleyememe Bozukluğu teşhisi konmuştu.
Öğretmenlere sandalye fırlatırdı.
Ayrıca, komşunun salıncağının iplerini keserdi.
Susan'a, bana, kardeşlerine bağırırdı.
Peki neden?
Derdi ki "sesler öyle istiyor."
Öğretmenlerinden kötü şeyler duyardık.
Ve utanarak söylüyorum bir keresinde Ethan'ın babası olduğum anlaşılmasın diye
okula dönüş akşamında isimlik takmayı reddetmiştim.
Hafta sonları çok kötüydü.
Çünkü bizden başka onunla ilgilenecek kimse olmuyordu.
Başımız iki elimizin arasında, çaresizce onu anlamaya çalışıyorduk.
Ama Susan, Ethan'ın yorulmaz kahramanı, başka doktorlar bulmuştu.
Sabırlı, nazik doktorlar.
Ve Risperdal çok işe yaramıştı.
Ethan'ın kafasındaki sesleri susturmuştu.
YMCA'de işe girmiş, orada arkadaş edinmişti.
Kenny, Doyle, Evans.
Bir süre
geleceğe umutla bakabilmiştik.
Ama pandemi bizi mahvetti.
Risperdal sıkıntısı yaşanıyordu.
Sesler, eskisinden daha da öfkeli dönmüştü.
Ve 15 Mayıs'ta, o zehirli sesler, Ethan'a Susan'ı öldürmesini söyledi.
Bu olay, onun geri kalan hayatını belirleyebilecek bir olaydı.
Güzel zamanlar da oldu.
Çok güzel zamanlar.
Bana ilk baba dediği an.
New York City'ye gittiğimizde, kendi harçlığıyla 25 hamburger yaptırıp
hepsini evsizlere dağıtması.
Bayan O'Keefe'in, o ruhu güzel, anlayışlı resim öğretmenin
bana Ethan'ın geleceğinin...
...ne kadar parlak...
Işığının ne kadar parlak olduğunu söylemesi.
Ethan,
ben artık bu utançla yaşamanı istemiyorum.
Ethan, bana bak.
Ethan, lütfen.
Oğlum, lütfen bana bak.
Seni affediyorum.
Seni seviyorum.
Bugün burada amacım, sizden oğlumun tahliyesini istemek değil.
O size kalmış.
Benim amacım, şunu bilmen Ethan. Ben o gün geldiğinde
hazır olacağım.
Doğruca evine gel,
seni bekliyor olacağım.
Teşekkür ederim.
Vay canına, şuna baksana.
- Olgunlaştığını nasıl anlıyorsun? - Tamam.
Bak, şuna bir bak.
Kökü yerden topraktan çıkıyor, değil mi?
Bunlardan arıyoruz.
- Elini yumruk yap bakayım. - Böyle mi?
Pancar dediğin o büyüklükte olmalı.
Şununla karşılaştır. Ne diyorsun?
- Bence iyi. - Evet.
Şimdi, yapraklarından tut, salla.
Sonra da çek. Aferin sana.
- Güzel, değil mi? - Bunu yiyorlar mı yani?
Aynını salatalık için de söylemiştin. Bak ne oldu?
Tamam. Hepsini içeri götür.
Ben birkaç tane daha toplayacağım,
sonra yemek yaparız, tamam mı?
- Tamam. - Tamam mı?
Merhaba.
Kapıyı çaldım, açan olmadı. Kusura bakma.
Dur bir saniye.
İyi haber. Sonunda çocuğa uygun bir aile bulduk.
Ne yapsam bilmiyorum Daniel.
Ne düşünüyorum, söyleyeyim mi?
Söyleme desem de söyleyecek misin?
Konuşmak istemiyorsan biz de konuşmayız.
Hayır. Konuşalım hadi. Konuşmak istiyormuşsun.
Açıkçası, senin büyümeye devam eden, böyle küçük bir çocuğa
bakacak durumda olduğunu sanmıyorum.
Ethan'ın eve döndüğü zamanı düşün.
Döndüğünde sana nasıl ihtiyacı olacağını.
Ne?
Ben de iyi bir şey yaptım diyordum.
İyi bir şey yaptın tabii.
Ama yaptığın bu iyilik kendine miydi, yoksa o çocuğa mıydı?
Artık ne kadar yakın olduğunuzu biliyorum.
Ve biliyorum, bu istediğim çok zor.
Benden ne istediğini anlamadım bile açıkçası.
Seviyorsan bencilce sevme Tom.
Senin için iyi olanın, çocuk için sandığın gibi iyi olmayabileceğini anlaman gerek.
Onun için iyi olanı nereden bileceğim?
Merhaba, canım. Hadi.
- Hazır mısın? - Evet.
Tamam. Hadi bakalım.
Oraya gitmemiz ne kadar sürecek?
GPS altı saat, yedi dakika diyor!
Altı saat mi? Tavuk poposu!
Wyatt, lütfen büyü biraz.
- Neden çektin? - Hatırlamak için.
Ya ben her şeyi unutursam?
Evet, ben de öyle düşünürdüm.
Babam hakkında.
Unutmuyorsun.
Hazır mısınız?
Tercüme: Berke Çakıroğlu