SERIAL JEST FIKCJĄ,
NIE UKAZUJE PRAWDZIWYCH MIEJSC, OSÓB ANI WYDARZEŃ
ZŁOTA RZEKA
Musisz powiadomić pasażerów.
Tak jest.
Zaczekaj.
Co im powiesz?
Musimy nadać sygnał alarmowy i rozpocząć ewakuację.
Tyle zamieszania o to, że silnik się zaciął.
Tchórz jesteś? Niech się nie ruszają. Już!
Jeśli będziemy czekać, pogorszymy sytuację.
Wpadną w panikę, jeśli powiesz za dużo!
Niech się zamkną i siedzą spokojnie.
Szybko!
Podpłyń bliżej.
- Jisoo. - Tak jest.
Jisoo, szybko!
- Pomocy! - Zaraz utonę!
Tutaj!
Proszę podchodzić pojedynczo. Powoli, proszę!
Jesteś ranna?
Nie płacz. Gdzie mama?
Nie wiem.
Nie bój się. Weź mnie za rękę. Poszukamy jej?
Chodźmy.
Trzymajcie się!
Rzucaj!
Wchodzę!
Uwaga!
Uratujemy wszystkich, spokojnie!
Gdy wciągnę drabinę, proszę schodzić pojedynczo!
Dobrze.
Jisoo, dawaj drabinę!
Proszę o spokój.
Proszę pani.
- Proszę się odsunąć. - Spokojnie!
Proszę o spokój!
Wszyscy zejdą, pojedynczo!
Szybko! Wychodzić!
Schodź!
Dujin! Nie puść jej!
Podaj rękę!
Dujin, wciągaj ją!
Wszystko dobrze?
Uwaga!
Proszę słuchać moich poleceń!
Przestań!
Jeśli ruszy pan teraz, dojdzie do katastrofy!
Jakiej katastrofy?
Wypłyniemy z mielizny, gdy silnik zaskoczy.
Jisoo, chodź tu, pomożesz mi.
Tak jest!
Z drogi!
Cholera.
- Co robisz? - Jestem kapitanem.
Najpierw ewakuuję pasażerów.
- Oddaj kluczyki. - Nie.
Mówiłem, że to niebezpieczna trasa.
Usiłujesz zwalić na mnie winę?
Nie znałeś głębokości rzeki!
I ty jesteś kapitanem?
To nie wina naszej firmy, tylko twoje zaniedbanie.
Daj kluczyki!
- Dawaj! - Nie!
Wydałem rozkaz!
Cholera!
Już dawno chciałem dać ci w pysk.
Ludzie są przerażeni. Co ty wyrabiasz?
Rzuć kotwicę i pomóż ewakuować pasażerów.
Jego też trzeba zabrać.
Szybko! Do cholery.
Szybko!
Gdzie są pasażerowie?
Schodź powoli.
Nie widzę tu pasażerów.
Jest tu kto?
Gdzie mogą być?
Chodźmy tam.
Jisoo! Łódź jest pełna.
Tak jest!
Proszę zaczekać!
Zaraz przypłynie kolejna łódź!
Dajcie nam chwilę! To niebezpieczne!
Do Nahee! Co ty tu robisz?
Sierżancie Han! Tam ktoś utknął!
Kapitanie!
Wychodź! Szybko!
Chyba złamał nogę.
Stopa złamana.
Stopę do góry!
Cholera. Zagryź to.
Trzymaj się!
Już dobrze.
- Będzie dobrze. - Kamizelka.
Szybko! Załóż ją!
Na trzy!
Uwaga na stopień!
Ostrożnie.
Przejmę go. Ratuj resztę.
Szybko!
- Wszędzie sprawdziłeś? - Nie na górze.
Akcja ratunkowa będzie tam bardzo trudna.
Niech przejdą na dziób.
- Szybko! - Dobrze.
Powoli. Dobrze ci idzie.
- Łódź jest pełna. - Tak.
Wciągam drabinę.
Zaraz będzie kolejna, tak?
Zaraz przypłynie łódź ratunkowa, proszę zaczekać.
Proszę się odsunąć! To niebezpieczne.
Powoli, proszę!
Jak najszybciej!
- Boję się. - Łódź się przechyla.
- Ostrożnie! - Trzymaj się.
- Nie tak szybko! - Tędy!
Ostrożnie.
Trzymaj się.
Schodź powoli.
- Ale ciężki. - Specjalnie go walnąłeś?
Nie!
Nie kłam. Kazałem ci nie rozrabiać.
- Nigdy nie słuchasz. - To przypadek.
Całą stopą.
Co to ma być?
Potrzebna nam pomoc.
Ale on?
Przecież to cywil.
Cicho. Potrzebujemy pomocy.
Ty też nie przestrzegasz zasad.
Szybko!
Cholera.
- Uważaj. - Szybko.
Kto chce koce?
Będzie dobrze.
- Boli. - Ostrożnie!
- Powoli. - Spokojnie.
Nie patrz w dół. Powoli.
Nie patrz w dół. Schodź.
Krok po kroku. Ostrożnie.
Następny.
Dobrze.
Wyżej.
Powoli.
Co się dzieje?
Namki, odsuń się!
Trzymaj się!
Sierżancie Han!
Hyosun!
Ratuj ją!
Chunseok, Jisoo!
Pomocy!
Hyosun, nic ci nie jest?
Podaj koc.
Dziękuję, Hyosun.
Nie ma sprawy.
Schodźcie powoli.
- Tędy. - Dlaczego…
Tędy, proszę.
Za mną, prosto.
Mamy rannego!
Proszę się nie ruszać.
W porządku? Nie ruszaj się.
- Szybciej! - Uwaga.
- Szybko. - Pacjent ze złamaniem.
- Ostrożnie. - Złamanie.
Dujin.
Rzeka Han!
Nie salutuj, tylko chodź.
Co się dzieje?
- Jaka sytuacja? - Szefie, na słowo…
A więc…
Robimy co w naszej mocy.
Zdobądź kolejną łódź!
To nie jest dobry moment.
Zdobądź łódź!
Doszło do niewiarygodnej katastrofy, próbujemy…
Szybko! Zrób coś!
- Panie dyrektorze! - Ruchy!
Dyrektorze!
Facet.
Pan glina?
Byłeś nieprzytomny,
więc nie rozumiesz, jak poważna jest sytuacja.
Dla dobra firmy, lepiej tego nie podkreślać.
- Bądź grzeczny i spadaj. - Zaraz.
To ty mnie walnąłeś?
- Oszalałeś? - Jest tu prasa.
Wiesz, kim jestem?
Zamkniesz się?
- Prezes Hwang! - Robimy, co w naszej mocy,
żeby opanować sytuację, ale…
- Mogę? - Chce pan coś powiedzieć?
Przepraszam wszystkich.
Jestem Hwang Mandae, prezes Rejsów po rzece.
Moja firma zrekompensuje wszelkie straty
psychologiczne i finansowe.
Zrobimy co w naszej mocy,
żeby zapobiec tego typu wypadkom w przyszłości.
Chce pan coś dodać?
Chul.
Dziękuję.
Postaram się, żebyś dostał zwrot kosztów paliwa.
Nie trzeba. Wiem, jak jest.
Skoczymy na drinka?
Ja stawiam.
Chunseok!
- Tak jest! - Hej!
- Chodź tu. - Tak jest.
Jestem wykończony.
Nawet nie pływałem, czym się tak zmęczyłem?
Ostatnio męczy mnie nawet oddychanie.
- Przepraszam. - Tak?
Czy to wy byliście pierwsi na miejscu wypadku?
- Tak. - Krótki wywiad?
Jasne…
Zacznijmy od tego pana w dobrej formie.
Co chce pani wiedzieć?
Zacznijmy od tego młodszego oficera.
Od niego?
Rzeka Han.
Godnie nas reprezentuj.
Rzeka Han.
Spocznij.
- Bez obciachu, jasne? - Tak jest.
Dujin.
Spokojnie.
Nie pokonasz młodych.
To po prostu niemożliwe.
Idzie nasza gwiazda!
Rzeka Han.
Ty, młody.
Idziemy na drinka, uczcić twój występ w telewizji?
Chętnie.
Czyli fajnie było ze mną coś zjeść. Pamiętasz?
Tak, ale nie piję.
Żadna przyjemność, dzisiaj nie mamy węgorza.
Zaprosimy kapral Do?
Kapral Do jest trochę…
Zadzwońmy do niej. Pracowała dziś z nami.
To jak?
Dzwonimy?
Halo? Kapral Do?
Co pani robi po pracy?
Nie potrzebuję aż tylu szczegółów.
Do widzenia.
I co? Przyjdzie?
Ma plany.
Szukasz miłości, prawda?
Pieprzę miłość.
Jesteś zgorzkniały, bo matka cię nie kochała.
Cholera.
Po co gadasz o mojej matce?
Wyprostuj się!
Chyba że chcesz, żeby wuj cię oszukał.
Ty…
Szukasz uznania wuja.
Mam rację?
Tak.
Masz rację.
Nie martw się.
Ten wypadek to początek.
Co?
Ukryte błogosławieństwo.
Jeśli załatwisz tę sprawę, wszystko się ułoży.
Na pewno?
Oczywiście.
Serio?
Co mam zrobić?
Nie jesteś głodny? Padam z głodu.
- Poruczniku? - Tak?
Mogę sobie darować i iść do domu?
Idź, nie zatrzymam cię siłą.
Tak jest. Rzeka Han.
- Na razie. O Boże! - Zdążyłam?
Tak.
- Mówiłeś, że ma plany. - Niespodzianka.
Cześć, świrusko. Co to?
Prosiłem, żeby kupiła po drodze jakieś mięso.
- Chyba ciężkie. - Nie.
Chciałeś iść do domu?
I pozwolić pani kapral dźwigać?
- Rozumiem. - Tak.
To worek ryżu?
Ogromny, prawda?
Nie wiem, jak sierżant Han, ale wiedziałem, że przyjdziesz.
Naprawdę?
Długo to niosłaś?
- Strasznie ciężkie. - Oddaj.
Mnie nie przeszkadza.
Nie pozwolę kobiecie dźwigać.
- Kapralu Kim. - Tak?
Traktuj mnie jak współpracownika, nie kobietę.
No, ale…
Nie jesteś mężczyzną.
Ale tak mnie traktuj.
Odlotowa babka. Zaczekaj!
Obiło ci?
- Dokąd idziemy? - Do super knajpy.
Zaprosiłem go na kolację.
Pomogłeś nam.
Daj spokój.
- Idziemy. Padam z głodu. - No, chodź.
Szybciej, głodny jestem.
- Daj to mięso. - Nie trzeba.
Poniosę.
Jedzmy.
- Dziękuję. - Jedzcie.
Nurkujesz?
Tak.
W tym różowym?
To jego.
Prawdziwi faceci noszą róż.
Jasne. Uwielbiają róż.
Ja nie lubię.
Uwielbiasz.
Nie widzisz? Różowe!
- Pyszne mięso. - Prawda?
Genialnie marynują mięso. Jedzcie!
Dobre.
Lubisz mięso?
Lubię się wgryźć.
I o to chodzi.
Sierżant Han jest jakiś dziwny.
Nie lubią się?
- Jest dziwny? - Tak.
To pewnie ta słynna kobieca intuicja.
Mają jakiś konflikt?
O co chodzi? Powiedz.
Nienawidzą się.
Pięknie tu w nocy, co?
Nie wygłupiaj się.
Co tu robisz?
Odszedłeś z policji. Po co się tu kręcisz?
Jak mogłeś ratować ludzi,
gdy nie umiałeś uratować własnego kolegi?
Bo co?
Chcesz zagłuszyć swoje poczucie winy?
O to chodzi?
Racja.
Co w tym złego?
Co? Powtórz to.
Ja też mam pytanie.
- Słucham! - Powiedz.
Chcesz żebym czuł się winny do końca życia za śmierć twojego brata?
A co?
Wypierasz się?
To powiedz, co się wydarzyło tamtego dnia.
Jesteś tchórzem.
- Pyszne, prawda? - Tak.
Ale gorące.
Powoli.
Mięso trzeba jeść z dużą ilością warzyw.
Dopiero kazałeś mi jeść więcej mięsa.
Jedz warzywa.
Gdzie sierżant Han?
Ale on szybki.
Gdzie on się podział?
Sierżancie…
HAN WONJIN
Dawaj!
Jedną ręką. Daj mi fory.
Znowu to samo.
Nie wygrałeś.
Nie tak ostro.
- Nie wygrałeś. - Dość.
Wystarczy.
Nie wygrał.
- Omal ci żyłka nie pękła. - Dość.
Mam coś. Chodźcie się napić.
- Stawiasz? - Tak. Szybko.
- Dobra. - Nie wygrałeś.
Dobra. Ale uparty.
Doskonała robota.
Cześć, Eunsook.
Cześć.
Siadaj.
- Tutaj. - Zabiorę szklankę.
Dla ciebie. Na zdrowie.
- Chcę coś powiedzieć. - Co?
Bierzemy ślub.
Nie wygłupiaj się.
- Ale śmieszne. - Oszalał.
- To nie jest śmieszne. - Nie żartuję.
Chcemy jak najszybciej urządzić wesele.
Co ty wygadujesz?
To prawda. Zrobię z niego uczciwego faceta.
- Ona… - Co? „Uczciwego”?
- Nie da rady. - Dlaczego nie?
Chul.
Twoja siostra będzie szczęśliwa.
Dlaczego?
Przecież się kochają.
Dlaczego ma być z tobą szczęśliwa?
Prawda?
Wiem, co Chul ma na myśli.
O czym ty gadasz?
Wonjin to porządny człowiek.
Przystojny, uczciwy.
Idealny. Popieram ten związek.
A ty, Dujin?
Jestem w szoku.
- Napijmy się. - Szaleństwo.
Czemu pijesz wodę? Nie umiesz pić?
Jesteś w ciąży?
Wybacz, Chul.
Dlaczego go przepraszasz?
Dobrze, że przygotowałam duży, pożywny posiłek.
Ale gorące. Jedzcie, ile chcecie.
Dziękuję, Hyosun.
- Cudowny dzień. - Ty się śmiejesz?
Na zdrowie.
- Nie do wiary. - Zdrowie.
Na trzy.
HAN WONJIN
Przestań się chować.
Wychodź.
Skoro już tu jesteś.
To mój brat.
Chodzisz do kościoła?
Jestem twoją przyszłą szwagierką.
Przestań.
Głupio, że masz takiego nierozgarniętego brata.
Ej, świrusko.
Widzisz? Nawet nie poprosił, żebym usiadła.
A mnie tak bolą nogi.
Siadaj.
- Serio? - Siadaj.
Tak jest!
- Idę już, Wonjin. - Już?
Tak.
Zaczekaj.
Masz uroczego siostrzeńca.
Nazywa się Han Jun.
Jun.
Chcę go poznać. Mogę z tobą iść?
Kiedy się zobaczycie?
Po co?
- Często go widujesz? - Tak.
Naprawdę?
Ile ma wzrostu?
No powiedz.
Jun jest…
taki duży.
Nie znam go,
więc nie wiem, czy mówisz prawdę.
Zabierz mnie, gdy będziesz do niego szedł, dobrze?
Obiecaj.
Jesteś namolna.
Dlaczego?
- Wcale nie. - „Wcale nie”?
Odbiło ci. Świruska.
- Chodź tu. - Nie, czekaj.
Ej!
O nie…
Szybka jesteś.
Zaczekaj.
Chodź.
To lekarstwo to ostatnia nadzieja.
Ale nie pokrywa go ubezpieczenie.
To będzie droga kuracja.
Wujku Chul.
Dlaczego przychodzisz tylko, gdy śpię?
Przepraszam. Przyjdę za dnia.
Śpij dalej.
Przepraszam.
Chul.
- Weź. - Zatrzymaj.
Mnie się nie przyda.
Nie robisz nic nielegalnego, co?
Nie.
Na pewno? Martwię się.
Myślę, co będzie,
gdy skończysz, jak on.
Nie martw się. Zajmuj się sobą.
Musisz mieć siłę dla dziecka.
Opiekuj się Junem.
Do zobaczenia.
Wydział rozwoju rzeki Han od dwóch miesięcy
pogłębia dno rzeki,
by wypuścić na wodę nowe, większe statki.
Jednak gdy prom rzeczny
mijał Anyangcheon,
utknął na mieliźnie.
Wszystko dlatego, że administracja podjęła…
- Kto to? - …pochopne decyzje.
Chcą reelekcji burmistrza.
PARK DONGSIK RYBAK
Kto wie, jakiego rodzaju układy
łączą go z właścicielami promów.
Wystarczy spojrzeć.
Gdyby trzymali się procedur…
To poważna sprawa.
Lepiej, żeby został pan w biurze.
Co mam robić? Oglądać te brednie?
- Prowadzić kampanię. - Zejdź mi z oczu!
Straciłem apetyt.
Przynieść coś ze stołówki?
Dwie pigułki na niestrawność.
Tak jest.
Dzwonił prezes Hwang?
Trzy razy.
PREZES HWANG MANDAE
Odbierze pan?
Linie powinny znać pory odpływów, ale podobno
zrobili zbyt długi przystanek,
nie trafili na moment, gdy poziom wody był wysoki.
BURMISTRZ
Podczas prób ratowania statku,
który ugrzązł podczas próbnego rejsu,
niski poziom rzeki Han…
Cholerne hieny.
Zleciały się, jakby poczuły mięso.
Boże.
Dyrektorze Go.
- Tak jest. - Siostrzeńcze.
Tak, wujku.
Tak, panie prezesie.
Myślisz, że zostałeś dyrektorem,
żebyś mi podpalał papierosy?
Nie.
To dlaczego muszę słuchać
tych bredni?
Wybacz.
Wiesz, jak ważny jest ten projekt?
Tak jest.
Muszę przemyśleć, czy zasłużyłeś
na to stanowisko.
Zajmę się tym.
Pana telefon.
Wybieramy Doktorka, czy Pałkarza?
Doktorek jest porządny.
A Pałkarz narobi bajzlu.
W tej chwili…
Nie chcę porządku.
Ile razy?
Nie słyszałeś? Do dziewiątej bazy.
Tak jest.
Ale daje czadu.
Dobry wieczór.
Dyrektorze Go.
Witam.
Pan mnie zaprosił.
Czy przyjście tu było błędem?
- Skądże. - Proszę się rozejrzeć.
To ma być przyjęcie? Raczej stypa.
Trzeba było to odwołać.
Ceny akcji spadły o 13 procent.
Kto za to odpowie?
Miałam nadzieję poznać prezesa, ale go tu nie ma.
Ma pan jakiś plan?
Wszystko załatwimy.
Gdy rozpocznie się projekt First City na rzece Han,
wszyscy, którzy mieli udziały,
każdy z was,
podwoi ich wartość. Dlaczego widzicie jedynie to,
co macie przed nosem?
Nie ma obaw.
Wiadomo, że tak pan mówi.
Chcę to usłyszeć od prezesa.
- Gdzie on jest? - Jeśli ma pani coś do powiedzenia,
przekażę mu.
Będę na górze.
Przemyj oczy.
- Jak to wygląda? - Teraz nic nie poradzę.
Będziemy musieli rozkopać dno rzeki?
Nie można go podnieść?
Wtedy uszkodzą statek.
Czym się martwisz?
To ich sprawa.
Dlaczego podatnicy mają płacić za ich wpadkę?
Ktoś na górze dostał w łapę.
Czasy się zmieniły, uważaj na słowa.
Nagrabisz sobie.
Jeśli statek się przewróci,
parki w okolicy rzeki Han zostaną zalane.
A rzeka Han to własność publiczna.
Naszym zadaniem jest usuwanie przeszkód,
które mogą zagrażać obywatelom,
zapewniać im bezpieczeństwo.
Ale się zrobiłeś wygadany.
- Prawie rapowałeś. - Nie zmieniaj tematu.
Jak głęboko utknął?
Nic poważnego.
Wystarczy podkopać się metr i go wyciągniemy.
Serio? To zostawmy go.
Co?
Przecież sam mówiłeś, że ratowanie statku to idiotyzm.
Skoro to tylko metr, poczekajmy do przypływu.
Sam wypłynie.
Statek utknął w piachu.
Nie będzie łatwo wykopać.
Można go podnieść,
- ale uszkodzimy go. - Co zrobią?
- Wystarczy poczekać do przypływu. - Nie chcesz się narobić.
Poziom wody się podniesie.
- Pewnie wygra. - A wtedy
statek sam wypłynie.
Dobry pomysł.
To ma sens.
- Prawda? - Co?
- Przypływ? - Tak.
Kiedy będzie? Woda sama się podniesie?
Co najmniej o metr.
- Za dziesięć dni. - Ile?
Mamy tyle czekać?
Tracimy dochody!
Dziesięć dni…
Za długo, prawda?
Prawda.
Cholera.
Ręcznie robione buty. Cholera.
Co jest? Nie znałem tego miejsca.
Pięknie tu.
Poproszę wujka, żeby zbudował mi tu biuro.
W czym mogę pomóc?
Jest Baek Chul?
Baek Chul!
Jak śmiesz tak się odzywać do szefa?
Kim jesteś?
Chcesz w kulki lecieć,
idź do parku, nie wkurzaj mnie.
W kulki?
Twoimi jajami?
- Wal się, palancie. - Namki.
Idziemy.
Uciekasz?
Bezczelny gnojek.
Oszalałeś?
Hej.
Nie odstawiaj tu szopki.
Wystraszysz ich.
Miałeś nie podskakiwać przy ludziach.
Psujesz nastrój.
Odbiło ci?
Kopę lat.
Mam kolejne zadanie.
Duży projekt,
skoro sam się fatygujesz.
To coś na boku.
Innymi słowy, dobrze zarobisz.
Mówiłem, że mam tego dość.
Hej.
Możesz sobie gadać,
ale to ja tu rządzę. Nie odejdziesz.
Jakaś samowolka,
i zrobimy ci krzywdę.
Cholera.
Właśnie.
Zadowolony?
Dostaniesz kupę kasy.
Wiem, że ci się przyda.
Ostatni raz.
Nigdy więcej.
Kurde, ale nudzisz.
Dobra, ostatnia robota. Więcej tu nie przyjdę.
Nie.
- Przygotuj się. - Tak jest.
Chunseok, ilość wody jest dzisiaj idealna.
Naprawdę?
Pada, jak mówiłeś.
- Nie wierzyłeś mi? - Nie.
Nie zawahałeś się.
Lepiej niż nic nie mówić.
Może, ale to niegrzeczne.
Miało być dużo telefonów, ale nikt nie dzwoni.
Tu G1. Zwłoki w wodzie przy moście Mapo.
- Zapeszyłeś. - Tu G1…
- Chcesz gryza? - Daj spokój.
Gorące!
Podejdź bliżej.
Bliżej! Tutaj!
Bliżej!
Stój.
Za mną.
To tutaj.
Cholera.
Hej.
Ostrożnie. Szybko, podnieś.
Kurde, ale leje.
Doktorku, zacząłeś już?
Tak jest.
Zaczynamy.
Już ja ich przycisnę, szybko pójdzie,
więc pospiesz się.
Dobra.
Jak długo to potrwa?
Strasznie zardzewiało.
Nie o to pytałem.
Niedługo skończymy.
Masz pół godziny.
Ruchy.
Hej!
Strasznie leje. Szybciej.
Tędy, sierżancie.
Jeszcze trochę.
Trafiliśmy!
- Dzięki. - Jasne. Na razie.
Jak go rozpoznałeś?
Znasz go?
Był kapitanem rejsu. Widziałem go podczas ewakuacji.
Masz dobrą pamięć.
Zabójstwo, prawda?
Chyba tak, ale musimy poczekać na wyniki sekcji.
Robi się zimno.
Wracajmy do domu.
Co ty robisz, draniu?
Chce szybko skończyć. Przemokłem do nitki.
Namki, ostatnia skrzynia.
Szybko.
Widziałeś?
Błyskawicę? Tak.
- Co z tego? - Nie o tym mówię.
Spójrz na statek na mieliźnie.
Co jest?
Operacja wydobywania statku zawieszona, tak?
Chyba tak.
Dlaczego obok stoi barka?
Nie mam pojęcia.
Chunseok, co ty robisz? Bliżej.
Musimy?
- Coś dziwnego… - Musimy to sprawdzić.
Dobra, płyniemy. Jezu.
Co ty wyrabiasz?
Piękny widok.
Rób, co ci każę, jeśli chcesz kasę.
Nie gap się i niczego nie dotykaj.
Wykonuj rozkazy
i nie rób problemów!
Hej, facet.
A jak zaczniemy bójkę, to nas powstrzymasz?
Mamy więcej ludzi.
Życie ci niemiłe?
Dość.
Ciągle zmieniasz zdanie. Co mamy robić?
Stracimy robotę?
Załatwmy tych kretynów i bierzemy wszystko.
Co z tobą? Oszalałeś?
Widok złota działa na każdego.
Bez awantur.
W porządku?
Wyciągaj skrzynię.
Dobra.
ZŁOTA RZEKA
Napisy: Anna Łubiarz