SERIAL JEST FIKCJĄ,
NIE UKAZUJE PRAWDZIWYCH MIEJSC, OSÓB ANI WYDARZEŃ
ZŁOTA RZEKA
- Nie odbiera? - Nie.
Może kładzie Juna spać.
Albo robi pranie.
Skąd wiesz? Nie masz dzieci.
- Nie mogę wysiąść. - Spróbuj.
Parkujesz jak idiota.
To samochód szefa. Coś ty zrobił…
O nie.
Daj. Zaniosę jej.
Nie mogę…
Dzięki.
- Cholera. - Poczekam.
Dlaczego nie mogę…
Co tak długo?
Niech to szlag.
Widziałeś mecz Kima Haseonga?
Zdrzemnąłem się i przegapiłem. Dobrze grał?
- Cholera, wystraszyłeś mnie. - Skąd miałem wiedzieć?
Oglądam tylko gdy gra Ryu Hyujnin.
Mało Koreańczyków gra w MLB.
Nie wybrzydzaj.
Odsuń się od samochodu, draniu!
To samochód taty?
Wynoś się!
Zabiję cię, dupku.
Ty idioto.
- Kretyn! - Dujin!
- Chunseok!
- Jest dobrze. - Eunsook!
Eunsook.
Eunsook!
POSTERUNEK SHINJIN
Tutaj.
POLICJA SHINJIN DBA O BEZPIECZEŃSTWO OBYWATELI
Co tu robisz? Myślałem, że nie wrócisz.
Chcę pogadać. Proszę.
Mów, o co chodzi?
- Co tam u pana Lee? - Lee Jungchana?
Pracuje, jak zwykle.
Cóż…
Nad jaką sprawą pracuje?
Nigdy nie interesowały cię jego sprawy.
Sam nie wiem.
Nigdy nam niczego nie mówi.
Co się stało?
Może przesadzam,
ale boję się, że skończy się jak ostatnio.
Skąd te obawy?
Z daleka
widziałem czerwony dym.
Tylko tyle.
- Czerwony dym. - Chodzi o złoto.
To jedyna kopia?
Tak.
Zabierzemy dysk, jest dowodem.
OCHRONA
Muszę spytać dyrektora.
To miejsce zbrodni.
Jeśli przyjdę tu z nakazem i narobię zamieszania,
dyrektor nie będzie zadowolony.
Jeśli prasa się dowie, szpital na tym ucierpi.
Zajmiemy się tym…
dyskretnie.
Dziękuję.
- Tym razem zgłoszenie było prawdziwe. - Tak.
- Ale… - Ale?
Zaczekaj.
Giseok was przysłał?
Ej, ty. Bliżej.
No już.
Zadałem pytanie! Gadaj!
Wiesz, kim jest Giseok?
Dziękuję za odpowiedź, kretyni.
Tak będzie ze mną pogrywał?
Nie cierpię sprzątać po innych.
Co mam z nimi zrobić?
- Zabierz ich na razie. - A ty?
Muszę napisać umowę.
Tak jest.
NIE WCHODZIĆ
Jun jest dzielny. Będzie dobrze.
Oczywiście, musi być dobrze,
żebyś nie czuł się winny!
Prawda?
Jesteś gliną, Dujin.
Pospiesz się, znajdź Juna.
Nie przeżyję dnia bez niego.
Jeśli coś mu się stanie,
- ja… - Eunsook.
Znajdę go bez względu na wszystko.
Obiecuję.
Dujin, do diabła.
A ty dokąd?
Jak stłukę dyrektora Go na miazgę, zacznie gadać!
- Na pewno? - Nie wiesz?
Jest jednym z nich.
BUDYNEK B
Zaczekaj.
- Jaki masz plan? - Czemu mnie zatrzymujesz?
Nie chodzi o twoją rodzinę?
Gnojek! Wiem, że się wkurzyłeś,
ale jak możesz coś takiego mówić?
Nie są tylko twoją rodziną!
Eunsook jest dla mnie jak siostra, a Jun to niemal syn.
Nie świruj!
Mała rada.
Traktuj ich lepiej.
Skąd mają wiedzieć, że ich kochasz, skoro im tego nie pokazujesz.
Niech to szlag!
Uspokój się. Muszę pomyśleć.
Przyjechali samochodem ojca?
Różowe?
To nie samochód taty.
Gdzieś to widziałam.
Różowe?
Prawdziwi faceci noszą róż.
- Usłyszałam coś. - Właśnie!
Co za bajzel.
Uspokoiłeś się?
Zacznijmy od tej sprawy.
Załóżmy, że dyrektor Go jest w to zamieszany.
Mówię, że jest.
Dobrze. Załóżmy, że tak.
Po co porwał Juna?
Hej.
Zróbmy listę tego, co wiemy.
Armator statków wycieczkowych ponosi straty.
Mimo to, rozszerza trasy.
Podczas próbnego rejsu,
statek utyka na mieliźnie, kapitan zostaje zamordowany.
Zajmował się przemytem.
JEON KWANGIL, KAPITAN
Po północy
Baek Chul i dyrektor Go
w tajemnicy wyciągają coś ze statku i uciekają przed nami.
I co?
Może coś im nie wyszło,
dlatego, że się pojawiłem.
Nie porwaliby rodziny policjanta.
Nie.
To przesada.
Porywacz nie przekazał żądań.
Może chcieli szantażować kogoś, kto jest krewnym Juna.
Mojego brata.
Baek Chula?
On…
Pomagał mi bardzo po śmierci męża.
Ostatnio zapłacił…
za zaległe rachunki szpitalne.
To była duża suma.
Nie mógł tyle zdobyć uczciwą pracą.
To była ogromna suma.
To zaczyna mieć sens.
Chcieli porwać Eunsook i Juna, żeby Chul się ich słuchał.
To ma sens.
Znajdźmy Chula. Czegoś się dowiemy.
- Jestem. - Kapral Do.
- Dzwoniłeś do Jisoo. - A ja się nie przydam?
Jasne, ale się zdziwiłem.
Co się stało?
Zajmij się Eunsook.
- Nic mi nie jest. - Zostań z nią.
Nikomu innemu nie ufam.
Nie możesz powiedzieć: „ufam tylko tobie”?
Idź, zadzwonię do Jisoo.
- Zostanę. - Hej.
Dzięki.
Co? Coś ty powiedział?
- Powiedział, że dziękuje. - Co?
Powiedział, że dziękuje.
Powodzenia.
Dlaczego nie jesz? Nie smakuje ci?
Idziemy.
Zostań, zjedz jeszcze.
Chcesz coś innego?
Zostańmy dłużej.
Mamy czas do odpływu.
Lepiej się pracuje na pełny żołądek.
To naprawdę pyszne.
Dziękuję. Jeszcze ryżu?
Dziękuję.
Dam radę.
Dziękuję.
Jun ma około pięciu lat?
Tak, skąd wiesz?
Widziałam zdjęcie, przy urnie…
brata sierżanta Hana.
Dobrze, że chociaż brata odwiedza.
- Słucham? - Nieważne.
Sierżant Han odwiedza Juna
tak często jak brata.
Widujesz ich często?
Tak.
Serio? Ile ma wzrostu?
Jun ma…
tyle wzrostu.
Tak robił mój ojciec.
Wychodził do pracy, zanim wstałam.
Wracał, gdy już spałam.
Więc mierzył mnie, gdy leżałam w łóżku.
Idiota.
Dlaczego odwiedza Juna w nocy, nie może w dzień?
Nie jest niczemu winien.
Chyba znasz go lepiej niż ja.
Uwielbia
swojego brata i jego rodzinę.
Nie miałam pojęcia.
On taki już jest.
Lepiej idź.
Nic mi nie będzie.
Pomóż Dujinowi i Junowi.
Szybko.
Powiedz coś.
Ta cisza mnie wykończy.
Zastanawiam się, co zrobić.
Sierżancie Han! Sprawa, którą bada Lee Junchan,
to śledztwo w sprawie złota.
Wkurzyło cię to?
Nie.
A jednak.
Jesteś wkurzony.
Dlaczego przyprowadziłeś tylko dzieciaka? Mieli być oboje!
Spójrz na mnie.
Nie grasz w baseball, co?
Tak.
To znaczy, że grasz, czy nie?
Grałem w liceum.
- Zawodowo? - Nie.
- Nie ma czegoś takiego. - Dlaczego?
A doktorek? Umie grać?
Dlaczego porównujesz się z innymi?
Jesteś takim samym kretynem.
Doktorek.
Robi tyle hałasu.
Widzisz?
Prawie jak prawdziwy lekarz.
Kretyn.
GO GISEOK
Panie Baek.
Wylądowałeś gdzieś po drugiej stronie kraju?
Niedługo będę.
Spokojnie.
Coś takiego, panie Baek.
Chyba się zapominasz.
Dobrze cię traktowałem.
Ale mam dość cackania się z tobą!
Nie pyskuj!
Ja mam być spokojny?
To ty masz się czym martwić.
Szkoda dzieciaka.
Całe życie w szpitalu. Nie może pobiegać na dworze.
Więc…
zabrałem go ze sobą, żeby odetchnął świeżym powietrzem.
Jeśli włos mu spadnie z głowy,
- zabiję cię. - Włos?
Czyli reszta cię nie obchodzi? Strasznie się darł.
- Musieliśmy go uśpić. - Ty draniu!
Jednak umiesz krzyczeć? Nie wiedziałem.
Zawsze jesteś taki nadęty i poważny, aż przykro patrzeć.
Baek.
Chcesz uratować dzieciaka, to się pospiesz i przynieś złoto.
Koniec żartów.
Przyniesie towar.
Jedziemy.
Prezes prosił, żeby szybko zakończyć sprawę.
Taki mam zamiar.
Nie zgadzasz się?
Myślisz, że Baek Chul będzie posłuszny?
Obawiasz się, że mnie przechytrzy?
- Nie. - Więc o co chodzi?
Dzieciak i towar.
Gliny o wszystkim wiedzą.
Czy to nie zbyt ryzykowne?
- Lepiej byłoby pozbyć się… - Doktorku.
Tak.
Jesteś bystry, więc za dużo myślisz.
Dziękuję.
To nie był komplement, idioto.
Hej.
Słuchaj.
To proste!
Pozbędziemy się gnoi jak tylko dostaniemy towar,
wszystko skończy się idealnie!
Wtedy mój wujek,
prezes, wreszcie zobaczy, że jestem wart przejęcia firmy!
Tak jest.
Przestań się ze mną kłócić. Dawaj dzieciaka.
Co robisz?
Muszę zakończyć wszystkie wątki.
BIŻUTERIA HURT
SKUP ZŁOTA I ZEGARKÓW
NAJWYŻSZE CENY
Już zamknięte.
Widziałem, że ktoś wychodzi.
Tak, ale już zamknięte.
Czyżbyś zajmował się
jakimś paserstwem?
Nie handluję kradzionym towarem.
Owszem, tak.
Mówię, że nie.
Słyszałem plotki, że handlują tu grube ryby.
Nawet sam prezes Hwang.
Nie wiem, o czym mówisz.
KSIĘŻYC NAD RZEKĄ HAN
Hyosun.
Jesteś tam?
Wychodź!
- Hyosun! - To przyjaciółka.
Powiem, żeby sobie poszła.
Hyosun!
ZAMKNIĘTE
Proszę, przyjdź jutro.
Znałaś Wonjina, brata sierżanta Hana?
Wpuść mnie. Musimy pogadać.
Co się stało?
Masz tam kogoś?
- Co się stało? - Słuchaj…
Daj mi chwilę.
Nie.
Cześć.
Co to było?
Myślałam, że jesteś z chłopakiem.
- Znacie się, prawda? - Tak.
Z wypadku na promie.
Przyszłaś do sierżanta Hana?
Tak.
Idziemy.
Wstawaj.
Ciągle to samo.
Czekaj.
Zapomniałeś torby.
Różowy?
Prawdziwi faceci noszą róż.
Dlaczego tylko z jednej strony?
Zgubiłeś drugą klamrę?
I coś ci się stało w nogę.
Nurkowałeś?
Nie!
Pójdę już.
Przepraszam, Nahee.
Co tak długo?
Strażnik?
Cholera.
SKUP ZŁOTA I SREBRA
Przyszedł.
Tak jest.
ZWIĄZEK RYBAKÓW KYUNGIN
Wyjmij.
Dziwne.
Co jest?
CZYSTE ZŁOTO 999,9
Tego szukasz?
Co ty robisz?
Proszę.
Nie chcę przemocy.
- Co do? - Gdzie chcesz?
Na górze, czy na dole?
Idziemy.
Co robisz?
Przestań!
Dość!
Będziecie się popisywać?
Patrz, jak dyszy. Jest już stary.
Nieprawda.
Cholera jasna.
Dobra.
Co cię tu sprowadza?
Przecież to ty mnie sprowadziłaś.
Chcesz powiedzieć,
że cię sprawdzam?
Tak?
A nie?
Inaczej by mnie tu nie było.
Dobra.
Gdybyś myślał, że to test, nie przyszedłbyś z pustymi rękami.
Mogę o coś spytać?
Pani Choi, wielki gracz na czarnym rynku.
Czyżby się pani bała?
Jesteś bezczelny. Czego chcesz?
Dobrze.
Hwang Mandae skutecznie sprowadził towar.
Jednak pojawił się problem.
Dlaczego mam z nim pracować, jeśli pojawiły się problemy?
Czerwony dym.
Podczas oczyszczania złota wydziela się toksyczny gaz i dym.
Dobrze pani o tym wie, więc nie wchodzę w to.
Przeładowali skrzynie na wyspie Palmi.
Molo w Yeonan to przynęta.
Odważnie, ale głównym szlakiem jest rzeka Han.
Nikt nic nie podejrzewał, bo korzystał ze statków wycieczkowych.
Też się zdziwiłem.
O co ci chodzi?
Hwang Mandae.
Chce przejąć projekt rozbudowy rzeki Han.
Potrzebuje gotówki.
Płaci za dostawę za dwa dni.
Nie ma wyboru, handluje z panią.
Trzeba wykorzystać sytuację.
Odbierze mu pani jego trasę.
Wtedy będzie pani mogła bezpiecznie
przewozić każdy towar.
Przyprowadź go.
Wpuść go.
Dujin.
Naprawdę chcesz wiedzieć,
co się wtedy stało?
Mów.
Trzeba było to zrobić lata temu.
Wonjin był świetnym gliną.
Kochał tę pracę.
Był sumienny.
Po ślubie z Eunsook był bardzo szczęśliwy.
- Jun, chcesz spać? - Wtedy urodził się Jun.
- Ale śpiący. - Jednak…
W tej chwili nie mamy lekarstwa.
Możemy go utrzymać w stabilnym stanie.
SZPITAL HEEMANG
Jak do tego doszło?
Jak?
Już dobrze.
Nie wstyd ci patrzyć Junowi w oczy?
Tak.
Wstyd.
Ale…
Muszę zdobyć pieniądze, żeby żył.
Dopóki Jun żyje,
mam to gdzieś.
Mogę się wstydzić.
Są granice, których nie wolno przekraczać.
Więcej nie poproszę o pomoc.
Przymykaj tylko oko.
Jak glina może przemycać…
- Nie. Znajdziemy inny sposób. - Nie mogę.
Już dostałem kasę.
Chyba oszalałeś.
Odbiło ci?
A mam wybór?
Nie stać mnie nawet na operację.
Bądź szczery.
To nie pierwszy raz, tak?
Zadałem pytanie!
Przepraszam, spóźniliśmy się.
Hej.
Co się dzieje?
Oby to był ostatni raz.
Jaki ostatni raz?
POLICJANT ROKU HAN WONJIN
„Policjant roku”?
Wstydziłbyś się.
Co ci odbiło?
Wonjin, co jest z Chulem?
- Co się stało? - Nic.
Gadaj, stary.
To tu.
Też tak myślałem, ale Wonjin…
Butla prawie pusta. Wezmę nową.
Nie trzeba, to nie potrwa długo.
Dujin.
Wonjin…
Wonjin!
Co się stało?
Jun na ciebie czeka! Obudź się!
- Przestań! - Nie mów mi, co robić!
Wystarczy, kretynie!
Cholera!
Wonjin!
Cholera.
Powiedz, co się stało!
Co się stało? Gadaj!
Przepraszam.
Przepraszam, Dujin.
Co mi z twojego „przepraszam”?
Oddaj mi brata! Wonjin!
Wonjin!
Obudź się!
Cholera!
Wszyscy wiedzieliście.
Wonjin był przemytnikiem.
Nienawidziłeś mnie,
bo mu pomagałem, zamiast to przerwać.
Mówiłem, żebyś się zamknął!
Weź się w garść.
Takie są fakty.
Jakie fakty?
Nie wciskaj mi kitu. Co robisz?
Co zrobiłeś dla Juna?
Naraziłeś go!
Odpuścisz mi wreszcie?
Musimy ratować Juna.
Gdy skończymy, pójdę na policję.
Akurat.
Uratuję Juna.
Proszę o wsparcie.
Jakie wsparcie? Nic z tego.
- Co? - To moja sprawa.
Mieliście pomagać.
Dobra.
Fajnie, przejmij sprawę.
Przepraszam za ten telefon.
Z reguły przeprasza się, zanim się odbierze.
Poza tym,
co on tu robi?
Bo co?
Nie lubisz siedzieć przy stole z glinami?
O to ci chodzi?
Cieszę się, że tu jest.
Skoro tak, to dobrze.
Przyszedł z ciekawą historią.
Prezesie Hwang.
Jeśli chce pan odnieść sukces,
musi pan się nauczyć ukrywać emocje.
Bez takich.
Mam dość tych bredni. Przejdźmy do sprawy.
Dyrektor Go.
Robi wszystko, żeby zepsuć ten interes.
Co to za brednie? Czego chcesz?
To jakiś szantaż? Chcesz działkę?
Dbasz o rodzinę?
A więc to tak.
Mogę krytykować swoją rodzinę,
ale nie pozwolę na to nikomu innemu.
Prawda?
Masz dowody?
Bo jeśli strzelasz w ciemno,
to mam gdzieś, jakie masz plecy, nie daruję ci tego.
Gliny cię namierzają.
Kwestia czasu, zanim go złapią.
I co? Chcesz mi pomóc?
Za kogo ty mnie masz?
Dam sobie radę sam.
Co za pewność siebie.
Rozpaczliwie potrzebujesz gotówki.
Grozisz mi?
Może.
Miałeś ukrywać emocje.
Mówię ci, że nie wolno ufać politykom.
Zrobią wszystko, żeby utrzymać stanowisko.
Nie mają zasad.
Na pewno o tym wiesz.
Widzę, że dobrze wiesz, na czym stoję.
Lubię dbać o swoich klientów.
Dobra.
Powodzenia ze sprzedażą towaru.
Na dziś wystarczy.
Co mam zrobić?
Jeszcze raz każesz mi się odwrócić,
nie zapomnę ci tego.
Rozumiem. Powiedz, czego chcesz.
Twojej trasy przerzutowej.
- Skąd wiesz… - Oddaj mi ją.
I dyrektora Go.
Boże…
Jisoo. Jak ramię? Jest dobrze?
Jestem w porcie.
Jeśli nie dasz rady, wezmę Chunseoka.
Chcesz jechać?
Jasne.
Czemu do niego dzwonisz? Jest ranny.
Jesteśmy zespołem. Trzymamy się razem.
Powiem mu, żeby nie przyjeżdżał.
Jeśli Jisoo przyjedzie, będzie dziwnie.
Jak to?
- Co? - Co?
Boję się, że znowu coś mu się stanie.
Jeśli Jisoo tu przyjedzie,
- dowie się o Wonjinie. - I co?
Muszę ratować Juna
i zamknąć przemytników.
- Proste. - To prawda.
Nie przeszkadza ci to?
Wszyscy się dowiedzą, co zrobił Wonjin.
Przemyślmy to, co jest lepsze dla Juna?
Chcesz to zatuszować?
Tak tylko mówię.
- Nie trzeba… - Prawda i tak wyjdzie na jaw.
Wolę sam ją ujawnić,
niż czekać aż zrobi to ktoś obcy.
A Jun…
Będę przy nim.
Baek, gdzie jesteś? Czemu cię tu nie ma?
Zaraz będę.
- Idziemy? - Tak.
To chodź.
Wracają wspomnienia, co?
Chrzanię takie wspomnienia.
Jeszcze się dąsasz? Daj spokój.
Czas to skończyć.
Przepraszam.
ZŁOTA RZEKA
Napisy: Anna Łubiarz