1 00:00:09,160 --> 00:00:11,200 (มีดด้ามเหลือง) 2 00:00:11,280 --> 00:00:13,720 (นาฬิกาฟิตเนส) (ชีพจรหาย) 3 00:00:13,800 --> 00:00:15,960 (สวัสดี พิป ใกล้ขึ้นแล้วนะ :) ) 4 00:00:16,040 --> 00:00:18,320 (เลย์ล่า มี้ด มิจฉาชีพ) 5 00:00:27,400 --> 00:00:28,560 คิดดูสิ 6 00:00:29,240 --> 00:00:30,400 เขาอายุ 29 7 00:00:30,480 --> 00:00:34,960 บางครั้งพอใครเรียกชื่อก็ไม่หัน เราเห็นหัวหน้าตะคอกเขา จำได้ไหม 8 00:00:35,040 --> 00:00:38,160 เพราะไม่ใช่ชื่อจริง ไม่ใช่ชื่อที่ได้มาแต่เกิด 9 00:00:38,240 --> 00:00:41,120 เราเห็นเขาจ่ายเงินให้ฮาววี่ แล้วก็กล้องวงจรปิดอีก 10 00:00:41,200 --> 00:00:43,600 สแตนลีย์อาจจะยอมตกลงเอง 11 00:00:43,680 --> 00:00:46,480 ไม่ใช่แค่ให้แม็กซ์มีข้ออ้างที่อยู่ แต่ให้ตัวเองมีข้ออ้างด้วย 12 00:00:46,560 --> 00:00:49,560 - เพราะเขาคือคนที่ไปหาเจมี่ - แล้วเจมี่ก็หายตัวไป 13 00:00:49,640 --> 00:00:52,640 - เราแจ้งตำรวจดีไหม - ไม่ ไม่เอาตำรวจ 14 00:00:53,360 --> 00:00:55,200 ไม่ไว้ใจตำรวจกับเรื่องนี้ 15 00:00:55,280 --> 00:00:57,720 ยิ่งหลังเรื่องแม็กซ์ หลังเรื่องซาล 16 00:00:58,400 --> 00:01:00,720 ทำไมพวกนั้นต้องมีสิทธิ์ชี้ขาดว่าอะไรถูกผิดด้วย 17 00:01:01,200 --> 00:01:02,120 พิป 18 00:01:04,360 --> 00:01:06,520 เราต้องเข้าไปในบ้านสแตนลีย์ คืนนี้เลย 19 00:01:06,600 --> 00:01:07,600 ยังไง 20 00:01:08,120 --> 00:01:10,840 เราจะเป็นเลย์ล่า มี้ด 21 00:01:10,920 --> 00:01:13,880 เราจะเรียกเขาไปเจอที่เดิม ที่คฤหาสน์ 22 00:01:13,960 --> 00:01:15,320 เขาจะไปเพื่อ 23 00:01:15,400 --> 00:01:18,520 ฉันมั่นใจว่าสแตนลีย์อยากมี โอกาสได้เจอเลย์ล่าตัวจริง 24 00:01:18,600 --> 00:01:22,000 แล้วดูว่าใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา และต้องการอะไรจากเขา 25 00:01:22,760 --> 00:01:23,920 เขามาแน่ 26 00:01:24,000 --> 00:01:24,920 ฉันมั่นใจเลย 27 00:01:25,000 --> 00:01:28,880 โอเค งั้นเราจะล่อเขาออกไป พอเขาไปแล้ว เราจะงัดเข้าบ้าน 28 00:01:29,480 --> 00:01:30,640 ไม่ใช่ทุกคน 29 00:01:30,720 --> 00:01:32,760 ต้องมีคนนึงไปรอที่คฤหาสน์ 30 00:01:32,840 --> 00:01:36,040 คนอื่นจะได้ไม่ซวย มีหน้าที่บอกอีกสองคนว่าสแตนลีย์กลับตอนไหน 31 00:01:36,640 --> 00:01:39,200 - ควรเป็นนายนะคอน - ไม่มีทาง ฉันต้องไปหาเจมี่ 32 00:01:40,480 --> 00:01:42,560 - คอนเนอร์ ถ้าเกิดเขา… - ตายแล้วน่ะเหรอ 33 00:01:43,160 --> 00:01:44,800 คิดว่าเขาตายแล้วเหรอ 34 00:01:44,880 --> 00:01:46,880 ไม่เป็นไร ฉันดูต้นทางให้ก็ได้ 35 00:01:47,440 --> 00:01:50,000 ไม่ ราวิ เธอควรไปที่บ้าน 36 00:01:50,080 --> 00:01:51,160 ไปหาเจมี่ 37 00:01:51,240 --> 00:01:52,320 ไม่เป็นไรหรอก 38 00:01:52,400 --> 00:01:53,720 เจมี่ไม่ใช่ซาล 39 00:01:54,680 --> 00:01:58,320 ราวิ เธอต้องไปที่บ้าน ไปทั้งคู่เลย 40 00:01:58,400 --> 00:01:59,720 แต่สแตนลีย์อาจ… 41 00:01:59,800 --> 00:02:03,200 ถ้าเขาอันตรายล่ะ เธอไม่ควรอยู่คนเดียวนะ 42 00:02:07,240 --> 00:02:08,920 ไม่ ราวิ ทำไม่ได้หรอก 43 00:02:09,000 --> 00:02:10,720 ชวนสิ เพื่อนยอมไปด้วยแน่ 44 00:02:10,800 --> 00:02:12,080 ฉันมั่นใจเลย 45 00:03:16,080 --> 00:03:19,320 (คู่มือฆาตกรรมฉบับเด็กดี) 46 00:03:33,040 --> 00:03:33,960 โทษที 47 00:03:36,200 --> 00:03:37,200 เรื่องอะไร 48 00:03:38,400 --> 00:03:39,800 ที่โดนพักการเรียน 49 00:03:39,880 --> 00:03:42,440 ที่ขับรถไล่ล่าตอนกลางคืน ที่ไปขีดเขียนบ้านแม็กซ์ 50 00:03:42,520 --> 00:03:44,400 ที่ทำร้ายเพื่อนที่โรงเรียน 51 00:03:44,480 --> 00:03:45,560 หรือที่หลบหน้าฉันล่ะ 52 00:03:49,120 --> 00:03:52,200 เปล่า ที่… ไปโดนมือเธอ 53 00:03:56,320 --> 00:03:57,800 ฉันว่าเราควรคุยกัน 54 00:03:59,160 --> 00:04:00,640 คุยแล้วจะสบายใจขึ้น 55 00:04:02,400 --> 00:04:03,360 เอาสิ 56 00:04:07,840 --> 00:04:08,800 คุยเลย 57 00:04:12,360 --> 00:04:14,240 มันก็คง… 58 00:04:16,320 --> 00:04:17,600 เรื่องที่เกิดขึ้นคือ… 59 00:04:18,680 --> 00:04:22,360 หลังฉันไปรับเธอที่ปาร์ตี้มหันตภัย เธอพูดว่า… 60 00:04:29,440 --> 00:04:31,680 (คอนเนอร์) 61 00:04:31,760 --> 00:04:33,200 มาถึงแล้ว 62 00:04:33,280 --> 00:04:34,880 รออยู่ในซอย 63 00:04:35,400 --> 00:04:37,640 ไฟบ้านสแตนลีย์เปิดอยู่ เขาอยู่บ้าน 64 00:04:37,720 --> 00:04:39,320 โอเค ราวิ 65 00:04:39,400 --> 00:04:41,400 ส่งข้อความไปเลย 66 00:04:44,320 --> 00:04:46,920 (ไง นี่เลย์ล่านะ เจอกันที่คฤหาสน์) 67 00:04:47,000 --> 00:04:47,840 เขากำลังพิมพ์ 68 00:04:49,480 --> 00:04:50,760 ถามว่า "ตอนไหน" 69 00:04:52,120 --> 00:04:53,080 เราพร้อมแล้ว 70 00:04:54,680 --> 00:04:58,240 (ตอนนี้ :) ) 71 00:05:11,080 --> 00:05:12,320 เขาไปแล้วพิป 72 00:05:16,840 --> 00:05:19,520 - เดี๋ยวเขาจะไปถึงแล้ว - ดี 73 00:05:19,600 --> 00:05:21,520 โอเค เราจะรอจนเขามาถึง แล้วเธอกับ… 74 00:05:21,600 --> 00:05:24,280 - เรื่องอะไรจะรอ - เดี๋ยว คอนเนอร์ หยุด 75 00:05:24,360 --> 00:05:25,680 ฉันจะตามเขาไปนะ 76 00:05:28,840 --> 00:05:30,240 พวกนั้นทำอะไร 77 00:05:30,920 --> 00:05:32,440 คอนเนอร์ หยุด! 78 00:05:36,560 --> 00:05:38,000 มันไม่เปิดหรอก 79 00:05:40,720 --> 00:05:41,720 คอนเนอร์! 80 00:05:43,600 --> 00:05:44,440 เวร! 81 00:05:47,440 --> 00:05:49,920 อีกฝั่งน่าจะมีตัวคล้อง 82 00:05:58,400 --> 00:05:59,880 ประตูหลังก็ล็อก 83 00:05:59,960 --> 00:06:03,080 มีทางเข้าอื่นไหม เช่นหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ 84 00:06:03,960 --> 00:06:05,720 ไม่ ปิดหมดเลย 85 00:06:08,200 --> 00:06:09,160 พิป ดู 86 00:06:10,480 --> 00:06:11,960 สแตนลีย์มาแล้ว 87 00:06:12,040 --> 00:06:13,600 เชี่ย เราเข้าไปไม่ได้ 88 00:06:13,680 --> 00:06:15,120 หากุญแจสำรองสิ 89 00:06:16,440 --> 00:06:17,680 อาจอยู่ใต้นี้ 90 00:06:18,240 --> 00:06:19,720 เขาเดินเข้าไปแล้ว เร็วเข้า! 91 00:06:23,120 --> 00:06:24,400 เข้าไปให้ได้ 92 00:06:24,480 --> 00:06:26,760 รู้แล้วพิป แต่ไม่มีกุญแจเลย 93 00:06:32,400 --> 00:06:33,600 เขาทำอะไรน่ะ 94 00:06:38,480 --> 00:06:40,200 - เขาจะกลับแล้ว - แม่ง 95 00:06:40,280 --> 00:06:41,320 เราไม่มีเวลา 96 00:06:41,920 --> 00:06:43,080 ถือให้ที 97 00:06:44,040 --> 00:06:45,480 เดี๋ยว นายจะทำอะไร 98 00:06:48,120 --> 00:06:49,640 ตะกี้ทุบหน้าต่างเหรอ 99 00:06:50,360 --> 00:06:51,200 ได้แล้ว 100 00:06:51,280 --> 00:06:52,280 เข้าได้แล้ว 101 00:06:55,880 --> 00:06:58,240 ราวิ หาเจมี่ให้เจอนะ ฉันจะยื้อเวลาให้ 102 00:06:58,320 --> 00:06:59,680 - คาร่า อยู่นี่นะ - พิป อย่า! 103 00:06:59,760 --> 00:07:01,520 อย่าลงจากรถนะ 104 00:07:04,400 --> 00:07:06,480 ฉันจับตาดูให้อยู่ นายโฟกัสงาน 105 00:07:07,880 --> 00:07:08,960 เราจะเข้าไปแล้วนะ 106 00:07:19,560 --> 00:07:20,400 พิป 107 00:07:22,000 --> 00:07:23,040 เธอนี่เอง 108 00:07:23,520 --> 00:07:24,600 เธอคือเลย์ล่า 109 00:07:26,240 --> 00:07:28,600 หนูเป็นคนส่งข้อความคืนนี้ แต่หนูไม่ใช่เธอคนนั้น 110 00:07:29,560 --> 00:07:31,000 เป็นใครก็ไม่รู้ 111 00:07:31,960 --> 00:07:35,320 เธอ… เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร 112 00:07:35,400 --> 00:07:36,320 อือ 113 00:07:37,440 --> 00:07:38,440 รู้แล้ว 114 00:07:40,000 --> 00:07:40,840 สแตนลีย์ 115 00:07:42,240 --> 00:07:43,440 เข้าไปคุยกันข้างในได้ไหม 116 00:07:47,080 --> 00:07:48,040 ในนั้นเหรอ 117 00:07:51,800 --> 00:07:52,640 ก็ได้ 118 00:07:59,720 --> 00:08:01,240 พวกนั้นเข้าไปข้างใน 119 00:08:01,320 --> 00:08:03,120 ทำไมพิปไม่เคยเชื่อฟังกันเลยนะ 120 00:08:03,200 --> 00:08:07,040 ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่ อยู่ข้างนอก นายค้นบ้านไป ฉันเฝ้าพิปเอง 121 00:08:28,040 --> 00:08:32,280 - ต้องการอะไร เงินเหรอ - ไม่ได้มาแบล็คเมลคุณซะหน่อย 122 00:08:32,920 --> 00:08:36,160 ถ้างั้น… ต้องการอะไร 123 00:08:36,240 --> 00:08:38,400 แค่อยากหาเจมี่ เรย์โนลด์สให้เจอ 124 00:08:38,480 --> 00:08:39,920 มาแค่เรื่องนั้น 125 00:08:41,200 --> 00:08:42,320 ไม่ 126 00:08:43,840 --> 00:08:45,120 ได้ฆ่าเขารึเปล่า 127 00:08:46,480 --> 00:08:48,000 เขาต่างหากที่พยายามฆ่าฉัน 128 00:08:58,640 --> 00:09:01,960 (คนหาย เจมี่ เรย์โนลด์ส) 129 00:09:04,040 --> 00:09:05,080 เกิดอะไรขึ้น 130 00:09:07,080 --> 00:09:11,800 ผู้หญิงคนนึง ชื่อเลย์ล่า มี้ด เริ่มคุยกับฉันทางแอปหาคู่ 131 00:09:14,280 --> 00:09:20,480 แล้ววันศุกร์ที่แล้ว ผู้หญิงคนนั้น ส่งข้อความมาตอนดึก ขอเจอกันในที่สุด 132 00:09:21,240 --> 00:09:22,360 ที่นี่ 133 00:09:23,720 --> 00:09:25,400 ฉันรออยู่สิบนาที 134 00:09:26,280 --> 00:09:28,280 แล้วก็มีคนมาจริงๆ 135 00:09:29,240 --> 00:09:30,440 เจมี่ 136 00:09:30,520 --> 00:09:31,440 บรันสวิคคนลูก 137 00:09:34,520 --> 00:09:35,920 มารู้ตัวอีกที… 138 00:09:49,040 --> 00:09:51,160 ขอร้องละ อย่าฆ่าผมเลยนะ 139 00:09:51,760 --> 00:09:53,040 ขอโทษนะ 140 00:10:05,600 --> 00:10:07,360 ฉันไม่มีทางเลือก 141 00:10:10,240 --> 00:10:13,320 เขาล่อฉันมาที่นี่ เหมือนที่เธอทำคืนนี้ 142 00:10:25,440 --> 00:10:29,200 ฉันอยู่เมืองนี้มาแปดปีแล้ว และไม่เคยมีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร 143 00:10:29,280 --> 00:10:30,400 ยกเว้น… 144 00:10:30,480 --> 00:10:32,120 ยกเว้นฮาววี่ บาวเวอร์ส 145 00:10:32,200 --> 00:10:34,080 ยกเว้นฮาววี่ บาวเวอร์ส 146 00:10:35,040 --> 00:10:36,240 จากนั้นก็เจมี่ 147 00:10:37,920 --> 00:10:38,880 ตอนนี้ก็เธอ 148 00:10:45,400 --> 00:10:46,440 คอนเนอร์ 149 00:10:47,960 --> 00:10:49,960 - เกิดอะไรขึ้น - มีคนอยู่ในบ้าน 150 00:10:53,680 --> 00:10:54,520 ก็เลย 151 00:10:55,120 --> 00:10:56,200 ฆ่าเขาเหรอ 152 00:10:57,120 --> 00:10:58,040 พิป 153 00:10:59,120 --> 00:11:00,360 เจมี่… 154 00:11:03,240 --> 00:11:04,120 ยังไม่ตาย 155 00:11:06,360 --> 00:11:07,560 เขายังไม่ตายเหรอ 156 00:11:08,320 --> 00:11:09,400 - ใครน่ะ - เจมี่แน่ๆ 157 00:11:10,240 --> 00:11:11,320 เจมี่! 158 00:11:13,240 --> 00:11:15,800 ฉันนึกว่า… ฉันนึกว่านายตายไปแล้ว 159 00:11:15,880 --> 00:11:17,560 ฉันโอเค ฉันไม่เป็นอะไร 160 00:11:17,640 --> 00:11:18,520 เจอซะที 161 00:11:18,600 --> 00:11:21,720 คาร่า เราเจอเจมี่แล้ว เขายังไม่ตาย 162 00:11:22,240 --> 00:11:23,200 มองหน้าฉัน 163 00:11:24,400 --> 00:11:25,720 ฉันรักนายนะ 164 00:11:27,120 --> 00:11:28,320 ฉันโอเค 165 00:11:30,320 --> 00:11:32,000 เขาโอเคจริงๆ เหรอ 166 00:11:32,080 --> 00:11:33,280 ฉันสัญญา 167 00:11:36,480 --> 00:11:38,080 เขาอยู่ที่นั่นมาอาทิตย์นึงแล้ว 168 00:11:38,760 --> 00:11:39,800 ทำไม 169 00:11:42,880 --> 00:11:44,680 ก็เขาพยายามฆ่าฉันนี่ ฉัน… 170 00:11:44,760 --> 00:11:46,240 จะให้ปล่อยไปได้ยังไง 171 00:11:48,040 --> 00:11:51,360 ถ้าเจมี่คือเลย์ล่าล่ะ นี่ยังไม่มั่นใจเลยนะ 172 00:11:51,440 --> 00:11:52,640 เขาไม่ใช่ 173 00:11:53,160 --> 00:11:55,200 หนูได้รับข้อความจากเลย์ล่าอาทิตย์นี้ 174 00:11:55,280 --> 00:11:56,960 (สวัสดี พิป ใกล้ขึ้นแล้วนะ :) ) 175 00:11:58,760 --> 00:12:01,200 เจมี่บอกฉันซ้ำๆ ว่าเขาไม่ใช่เลย์ล่า 176 00:12:02,000 --> 00:12:03,400 ฉันน่าจะเชื่อเขา 177 00:12:04,080 --> 00:12:06,440 แต่ฉันไว้ใจใครไม่ค่อยได้ 178 00:12:08,680 --> 00:12:12,320 เจมี่บอกว่าเขาไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าบรันสวิคคนลูกหมายถึงอะไร 179 00:12:13,600 --> 00:12:15,080 แต่ฉันปล่อยเขาไปไม่ได้ 180 00:12:15,160 --> 00:12:16,760 ขอโทษจริงๆ 181 00:12:17,520 --> 00:12:19,760 มันกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ฉัน… 182 00:12:20,680 --> 00:12:21,760 ฉันกลัว 183 00:12:23,200 --> 00:12:26,440 ฉันรู้ว่าถ้าแจ้งตำรวจ… ก็ต้องย้ายหนี 184 00:12:27,280 --> 00:12:29,680 ฉัน… ฉันชอบชีวิตที่นี่ 185 00:12:30,200 --> 00:12:31,480 ชอบที่ได้เป็นสแตนลีย์ 186 00:12:32,800 --> 00:12:34,440 ตอนนี้ฉันมีเพื่อนแล้ว 187 00:12:36,920 --> 00:12:39,040 ไปเริ่มต้นที่ใหม่ไม่ได้หรอก 188 00:12:39,520 --> 00:12:40,920 ไม่ไหวแล้ว 189 00:12:41,520 --> 00:12:43,600 ฉันคอยอำนวยความสะดวกให้เขา 190 00:12:43,680 --> 00:12:45,400 เป็นเพื่อนคุย 191 00:12:45,480 --> 00:12:46,440 ผมแค่หวังว่า… 192 00:12:46,520 --> 00:12:48,280 เราคุยกันสารพัดเรื่อง 193 00:12:48,360 --> 00:12:51,360 ทั้งเรื่องน้องชายเขา สาวคนที่เขาชอบชื่อแนต 194 00:12:51,440 --> 00:12:53,400 มันโคตรบัดซบ แต่ฉัน… 195 00:12:54,240 --> 00:12:56,160 ฉันว่าเราอาจเป็นเพื่อนกันแล้ว 196 00:12:56,240 --> 00:12:57,400 เราจะช่วยนายออกมานะ 197 00:12:57,480 --> 00:12:58,760 ไม่ คอนเนอร์ ฟังนะ 198 00:12:58,840 --> 00:13:01,240 นายต้องไปซะ ฉันโอเค นายต้องไปซะ 199 00:13:01,320 --> 00:13:03,960 พูดบ้าอะไร ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นถ้านายไม่ไปด้วย 200 00:13:04,520 --> 00:13:05,360 ขอร้อง! 201 00:13:05,440 --> 00:13:06,680 เราตกลงกัน 202 00:13:07,360 --> 00:13:09,160 ว่าจนกว่าจะหาเลย์ล่าเจอ 203 00:13:09,240 --> 00:13:12,640 และมั่นใจได้ว่าเจมี่จะไม่ทำร้ายฉัน เขาต้องอยู่ในนั้นไปก่อน 204 00:13:12,720 --> 00:13:15,320 (คนหาย เจมี่ เรย์โนลด์ส) 205 00:13:17,480 --> 00:13:20,480 ฉันอยากตามหาเลย์ล่าให้เจอจริงๆ 206 00:13:20,560 --> 00:13:23,120 ฉันเลยรู้ว่าทุกอย่างที่เจมี่พูดเป็นความจริง 207 00:13:24,560 --> 00:13:26,200 ถึงไปที่สุสานสินะ 208 00:13:27,520 --> 00:13:30,520 ไปเฝ้าดู เผื่อเลย์ล่าแวะไปเอาเงิน 209 00:13:31,200 --> 00:13:34,440 ใช่ ตอนแรกนึกว่าเป็นเธอด้วยนะ 210 00:13:35,400 --> 00:13:39,120 หนูเองก็ยังไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร หรือทำแบบนี้ทำไม 211 00:13:40,160 --> 00:13:41,520 ฉันรู้ว่าทำไม 212 00:13:42,800 --> 00:13:44,840 ก็มาตามหาบรันสวิคคนลูกนี่ 213 00:13:46,040 --> 00:13:47,480 แปลว่าอยากฆ่าฉัน 214 00:13:49,000 --> 00:13:50,760 คนเยอะแยะอยากให้ฉันตายไปซะ 215 00:13:53,880 --> 00:13:56,840 ฉันต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง 216 00:13:56,920 --> 00:13:59,280 กลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นสักวันนึง 217 00:14:06,480 --> 00:14:08,000 ก็แค่อยากใช้ชีวิต… 218 00:14:10,800 --> 00:14:12,560 อย่างสงบเองนะ 219 00:14:13,520 --> 00:14:15,920 อาจจะ… ทำดีบ้าง 220 00:14:16,760 --> 00:14:18,200 เพราะสิ่งที่แย่ที่สุด 221 00:14:18,280 --> 00:14:21,160 สิ่งที่แย่ที่สุดที่ฉันเป็นได้ ก็คือเป็นเหมือนพ่อ 222 00:14:21,880 --> 00:14:23,000 คุณไม่เหมือนเขา 223 00:14:25,960 --> 00:14:28,840 ตอนนั้นคุณยังเด็กนี่นา ไม่ใช่ความผิดคุณซะหน่อย 224 00:14:30,000 --> 00:14:31,520 คุณไม่ทำร้ายเจมี่ 225 00:14:32,080 --> 00:14:33,440 มันยังไม่จบซะหน่อย 226 00:14:33,960 --> 00:14:36,800 คุณใช้ชีวิตนี้ต่อไปได้ อยู่ที่นี่ต่อไปได้ 227 00:14:38,800 --> 00:14:41,000 - ฉันจะพานายออกไป - คอนเนอร์ 228 00:14:41,080 --> 00:14:42,280 คอนเนอร์! 229 00:14:42,360 --> 00:14:44,200 - ชักจะเป็นห่วงละ - ว่าไงนะ 230 00:14:44,280 --> 00:14:46,800 - คอนเนอร์ ฉันไม่ได้ยิน - ทางนั้นทำบ้าอะไรกัน 231 00:14:47,760 --> 00:14:49,720 - คอนเนอร์! - เข้าไปนานละ ไม่ชอบเลย 232 00:14:49,800 --> 00:14:51,560 เธอไม่รู้เรื่องเจมี่ ฉันจะเข้าไปนะ 233 00:14:52,800 --> 00:14:53,640 คาร่า 234 00:14:54,280 --> 00:14:55,360 คาร่า! 235 00:14:55,880 --> 00:14:57,360 เราร่วมมือกันได้นะ 236 00:14:58,040 --> 00:15:01,320 สืบหาเลย์ล่าตัวจริง เอาเงินไปให้ อะไรก็ได้ที่เธอต้องการ 237 00:15:06,560 --> 00:15:07,880 ไง 238 00:15:08,480 --> 00:15:10,480 บอกให้รอในรถไง 239 00:15:21,400 --> 00:15:22,560 ชาร์ลี 240 00:15:24,800 --> 00:15:26,560 สไลด์มือถือมาทางฉัน 241 00:15:27,320 --> 00:15:28,160 อะไรนะ 242 00:15:29,000 --> 00:15:30,040 เดี๋ยวนี้ 243 00:15:36,960 --> 00:15:39,520 - ชาร์ลี ทำอะไรน่ะ - คิดสิพิป 244 00:15:40,400 --> 00:15:42,120 ป่านนี้น่าจะคิดออกได้แล้วนะ 245 00:15:44,400 --> 00:15:46,680 - คุณคือเลย์ล่า มี้ด - ใช่ 246 00:15:48,240 --> 00:15:49,720 ฉันคือเลย์ล่า มี้ด 247 00:15:52,400 --> 00:15:54,160 แต่ฉันเอาหน้าอยู่คนเดียวไม่ได้หรอก 248 00:15:54,880 --> 00:15:57,240 ฟลอร่าก็ให้ยืมเสียงตอนที่ต้องใช้ 249 00:15:57,320 --> 00:15:58,360 ทำไม 250 00:16:01,760 --> 00:16:05,000 รูปถ่ายที่อยู่บนโต๊ะไม่ใช่หลาน แต่เป็น… 251 00:16:05,640 --> 00:16:06,920 เอมิลี่ โนเวลล์ 252 00:16:08,600 --> 00:16:10,000 น้องสาวคุณสินะ 253 00:16:11,320 --> 00:16:12,200 ฝาแฝด 254 00:16:15,400 --> 00:16:16,760 หนูน้อยเอมิลี่ โนเวลล์ 255 00:16:17,360 --> 00:16:19,960 เหยื่อรายสุดท้ายของสก็อตต์ บรันสวิคกับลูกชาย 256 00:16:21,720 --> 00:16:23,680 จำฉันได้รึยังล่ะ 257 00:16:25,320 --> 00:16:27,000 จำหน้าฉันได้ไหม 258 00:16:28,560 --> 00:16:30,600 เพราะฉันไม่เคยจำหน้าแกได้ 259 00:16:30,680 --> 00:16:32,400 ฉันเกลียดตัวเองที่จำไม่ได้ 260 00:16:33,040 --> 00:16:34,880 - ผมขอโท… - อย่า 261 00:16:34,960 --> 00:16:36,280 อย่าพูดคำนั้น 262 00:16:38,560 --> 00:16:40,720 มันคงเล่าเรื่องเศร้าให้ฟังแล้วสินะ 263 00:16:44,760 --> 00:16:47,240 พนันได้เลยว่าเธอก็คงเริ่มสงสารมันด้วย 264 00:16:48,040 --> 00:16:50,920 - แต่อยากรู้ไหมว่ามันทำอะไร - เล่ามาสิ 265 00:16:52,680 --> 00:16:53,680 ตอนนั้นฉันแปดขวบ 266 00:16:54,280 --> 00:16:55,800 อยู่ที่สนามเด็กเล่นกับน้อง 267 00:16:55,880 --> 00:16:58,880 แล้วเด็กโตคนนี้ก็มาชวนเราไปเล่นซ่อนหาด้วยกัน 268 00:17:00,600 --> 00:17:02,440 เราตอบว่า "ไปสิ" 269 00:17:06,120 --> 00:17:08,640 เด็กผู้ชายคนนั้นบอกให้ฉันปิดตานับคนแรก 270 00:17:09,880 --> 00:17:11,760 แล้วเขากับเอมิลี่จะไปซ่อน 271 00:17:13,240 --> 00:17:14,280 ฉันเลยทำ 272 00:17:15,080 --> 00:17:18,560 ฉันปิดตาแล้วนับถึง 60 ห้ามแอบดู 273 00:17:20,200 --> 00:17:22,880 แต่พอนับเสร็จแล้วก็หาทั้งสองคนไม่เจอ 274 00:17:23,640 --> 00:17:27,440 ไม่มีใครหาเจอจนกระทั่งสามอาทิตย์ต่อมา ตอนที่มีคนไปเจอศพเอมิลี่! 275 00:17:27,520 --> 00:17:29,240 ไม่ใช่ความผิดสแตนลีย์ซะหน่อย 276 00:17:29,320 --> 00:17:32,280 พ่อบังคับให้เขาทำ พ่อเป็นตัวการ ไม่ใช่สแตนลีย์ 277 00:17:32,360 --> 00:17:33,760 มันช่วยพ่อ! 278 00:17:33,840 --> 00:17:37,640 มันจะเลือกเด็กคนไหนก็ได้ในสนามเด็กเล่น แต่มันมาเลือกเอมิลี่ 279 00:17:37,720 --> 00:17:38,560 เลือกเหยื่อทุกคน 280 00:17:38,640 --> 00:17:40,720 - ผมขอโทษ… - อย่าบังอาจ! 281 00:17:42,040 --> 00:17:46,840 แกช่วยลักพาตัวเด็กหกคน ทั้งที่รู้ดีแก่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา! 282 00:17:46,920 --> 00:17:52,200 แต่แหม รัฐบาลมันกลับถวาย ชีวิตใหม่ไฉไล ลบความผิดทิ้งให้ทั้งหมด 283 00:17:53,600 --> 00:17:57,120 แกอย่ารู้เลยว่านับจากวันนั้น ชีวิตฉันมันบัดซบแค่ไหน 284 00:17:58,880 --> 00:18:01,400 แต่ฉันฝ่าฟันมันมาได้ เพราะรู้ว่าสักวันจะมาตามหาแก 285 00:18:01,480 --> 00:18:05,200 - ชาร์ลี ขอร้อง วางปืนเถอะนะ - ไม่! 286 00:18:08,840 --> 00:18:11,560 ฉันรอเวลานี้มา 19 ปี 287 00:18:13,320 --> 00:18:16,360 ฉันติดตามทุกข่าวลือเกี่ยวกับแกในอินเทอร์เน็ต 288 00:18:18,240 --> 00:18:21,720 ฉันย้ายมาสิบเมืองในช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมา 289 00:18:22,360 --> 00:18:24,760 ฉันสร้างเลย์ล่าคนใหม่ทุกเมือง 290 00:18:24,840 --> 00:18:26,480 เพื่อตามหาแก 291 00:18:27,960 --> 00:18:29,560 ในที่สุดก็เจอตัว 292 00:18:33,040 --> 00:18:34,880 อันที่จริงพิปช่วยหาให้ 293 00:18:37,240 --> 00:18:38,280 ขอบใจ 294 00:18:38,880 --> 00:18:41,200 - ฉันรู้ว่าเธอทำได้ - คุณจับตาดูหนูเหรอ 295 00:18:45,440 --> 00:18:49,480 ฉันรอให้เธอคิดออก ว่าเป็นลูค อีตันหรือสแตนลีย์ ฟอร์บส์ 296 00:18:49,560 --> 00:18:51,160 เพราะฉันไม่อยากเสี่ยง 297 00:18:52,240 --> 00:18:55,120 ตอนที่เจมี่หายตัวไป ฉันรู้ว่าฉันคิดถูก 298 00:18:55,200 --> 00:18:57,000 ต้องเป็นสักคนแน่ๆ 299 00:18:57,080 --> 00:18:58,840 คุณถึงมาช่วยหนู 300 00:18:58,920 --> 00:19:01,800 เปิดคลิปเจมี่ให้ดู แล้วชี้ทางให้ไปที่สุสาน 301 00:19:01,880 --> 00:19:03,440 ฉันดีใจที่เจมี่ล้มเหลว 302 00:19:04,320 --> 00:19:07,240 มันควรจบแบบนี้แหละ ฉันควรเป็นคนลงมือ 303 00:19:07,320 --> 00:19:09,160 แล้วเจมี่ล่ะ หลอกใช้เขาทำไม 304 00:19:11,680 --> 00:19:16,440 ที่เจมี่ตรงกับโปรไฟล์บรันสวิคคนลูกของฉัน ก็เพราะเขาโกหกเรื่องอายุ 305 00:19:17,360 --> 00:19:18,760 เขากระตือรือร้นมาก 306 00:19:19,800 --> 00:19:22,400 ตกหลุมรักเลย์ล่า บอกว่ายอมทำได้ทุกอย่าง 307 00:19:22,480 --> 00:19:25,320 คุณนึกว่าบีบเขาให้ถึงขั้น ฆ่าบรันสวิคคนลูกให้คุณได้สินะ 308 00:19:26,440 --> 00:19:28,200 ฉันกำลังจะเป็นพ่อคน 309 00:19:29,240 --> 00:19:31,160 ฉันอยากอยู่ดูแลลูกสาว 310 00:19:31,680 --> 00:19:34,440 ดูแลฟลอร่า แต่ถ้าติดคุกก็ทำไม่ได้ 311 00:19:34,520 --> 00:19:37,560 คุณเลยทดสอบเจมี่ ดูว่าจะบีบให้เขาทำอะไรได้บ้าง 312 00:19:37,640 --> 00:19:41,640 ใช่แล้ว เขาขโมยกำไลข้อมือไป เพราะเลย์ล่าบอกว่าเป็นของตัวเอง 313 00:19:41,720 --> 00:19:44,880 เขาเอาเงินสดไปวางไว้ให้ เป็นค่าเข้าร่วมการทดลองยา 314 00:19:44,960 --> 00:19:47,440 - ฉันคิดว่าต้องได้ผล - แต่ทุกอย่างผิดแผน 315 00:19:47,520 --> 00:19:49,760 ที่งานรำลึก ตอนเจมี่ไปเจอรูบี้ 316 00:19:51,360 --> 00:19:53,080 คนที่คุณเอารูปไปใช้แทนเลย์ล่า 317 00:19:53,880 --> 00:19:56,240 - ฉันไม่นึกว่าทุกคนจะ… - รับแจ้งเหตุฉุกเฉิน… 318 00:19:57,600 --> 00:20:00,480 ต้องการดับเพลิง ตำรวจ หรือรถพยาบาล 319 00:20:01,240 --> 00:20:03,320 ฮัลโหล มีใครไหมคะ 320 00:20:05,200 --> 00:20:06,320 วิ่ง! 321 00:20:08,400 --> 00:20:10,080 สแตนลีย์ มาเร็ว! 322 00:20:10,160 --> 00:20:11,480 ฮัลโหล มีใคร… 323 00:20:13,000 --> 00:20:14,040 พิป! 324 00:20:15,000 --> 00:20:16,720 - คาร่า หนีไป! - ฉันทิ้งเธอไว้ที่นี่ไม่ได้ 325 00:20:16,800 --> 00:20:19,520 - จะดึงไม่ไหวแล้ว ไป! - จะไปตามคนมานะ 326 00:20:21,280 --> 00:20:22,560 พิป เปิดประตู! 327 00:20:23,320 --> 00:20:26,920 พิป เปิดสิ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก ฉันไม่ได้แค้นเธอ 328 00:20:27,520 --> 00:20:28,360 พิป! 329 00:20:30,800 --> 00:20:32,960 พิป เธอไม่จำเป็นต้องกลัวเลย 330 00:20:33,040 --> 00:20:36,240 เธอรู้จักฉันนี่ เรื่องนี้จะผิดแผนไม่ได้ 331 00:20:39,560 --> 00:20:40,600 พิป! 332 00:20:42,800 --> 00:20:44,080 พิป! 333 00:20:53,480 --> 00:20:55,640 เหลือแค่เราสองคนแล้ว สแตนลีย์ 334 00:20:57,680 --> 00:20:58,520 หมดเวลาแล้ว 335 00:21:00,400 --> 00:21:03,160 วางปืนเดี๋ยวนี้ ชาร์ลี ทิ้งปืนสิ! 336 00:21:03,240 --> 00:21:05,400 ยังไงเธอก็ยับยั้งเรื่องนี้ไม่ได้ พิป 337 00:21:06,040 --> 00:21:07,160 นี่ไม่ใช่ความผิดเธอ 338 00:21:07,240 --> 00:21:09,680 - อย่ายิงเลยนะ ขอร้อง - ออกไปนะพิป 339 00:21:09,760 --> 00:21:11,400 - ขอร้อง - ออกไป 340 00:21:11,480 --> 00:21:14,080 - ขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลยนะ - ฉันต้องทำ 341 00:21:15,400 --> 00:21:17,160 ที่เราคุยกันก็เรื่องนี้ไง พิป 342 00:21:17,240 --> 00:21:19,120 เมื่อระบบยุติธรรมทำพลาด 343 00:21:19,200 --> 00:21:22,440 คนอย่างเธอกับฉันก็ต้องเข้าไปแก้ไข 344 00:21:23,120 --> 00:21:25,120 เราสองคนเหมือนกัน 345 00:21:25,760 --> 00:21:27,280 ลึกๆ แล้วเธอก็รู้ตัว 346 00:21:28,520 --> 00:21:31,320 ถ้าคนที่มันจูงไปเป็นน้องเธอล่ะ 347 00:21:31,920 --> 00:21:35,000 - เรื่องนี้ยังไงก็ต้องเกิด - ไม่ อย่าฆ่าเขาเลยนะ ขอร้อง 348 00:21:35,080 --> 00:21:36,560 ไม่เป็นไรหรอกพิป 349 00:21:36,640 --> 00:21:40,000 - ไม่เป็นไร - ชาร์ลี ขอร้องละ อย่านะ! 350 00:21:50,440 --> 00:21:51,960 ไม่ ฉันไม่เสียใจ 351 00:22:05,600 --> 00:22:07,000 สแตนลีย์ 352 00:22:07,080 --> 00:22:08,240 แย่แล้วสิ 353 00:22:08,320 --> 00:22:09,680 แย่แล้วสิ 354 00:22:13,880 --> 00:22:14,840 พิป 355 00:22:21,400 --> 00:22:23,400 ไม่ต้องห่วงนะสแตนลีย์ จะมีคนมาช่วยนะ! 356 00:22:30,760 --> 00:22:32,040 พิป 357 00:22:32,120 --> 00:22:33,880 เธอมีแค่สองมือ 358 00:22:34,480 --> 00:22:35,760 สแตนลีย์ 359 00:22:35,840 --> 00:22:39,320 สแตนลีย์ อย่าหยุดพูดนะ แข็งใจไว้ 360 00:22:39,400 --> 00:22:41,040 ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! 361 00:22:41,120 --> 00:22:43,040 ไม่เป็นไร พิป 362 00:22:43,120 --> 00:22:46,560 - ยังไงก็ต้องเป็นแบบนี้ - ไม่ หนูจะช่วยคุณนะ 363 00:22:46,640 --> 00:22:47,840 อย่าหยุดพูด 364 00:22:47,920 --> 00:22:50,240 แจ็ค… แจ็ค บรันสวิค 365 00:22:51,640 --> 00:22:53,000 ชื่อเดิมของฉัน 366 00:22:54,840 --> 00:22:56,040 แล้วก็เดวิด ไนท์ 367 00:22:57,160 --> 00:22:59,280 - แล้วก็สแตนลีย์ ฟอร์บส์ - ดีแล้ว 368 00:22:59,360 --> 00:23:01,680 เล่าต่อไป ชอบชื่อไหนที่สุดเหรอ 369 00:23:01,760 --> 00:23:03,560 สแตนลีย์ 370 00:23:04,920 --> 00:23:07,000 จริงๆ ชื่อนี้งี่เง่ามาก 371 00:23:07,800 --> 00:23:08,880 เขาไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร 372 00:23:09,800 --> 00:23:11,960 แต่ว่าเขา… เขาพยายามนะ 373 00:23:13,120 --> 00:23:14,000 เขาเป็นคนดีขึ้น 374 00:23:18,600 --> 00:23:21,440 เขาวางเพลิงไว้ เราต้องพาคุณออกไปนะ 375 00:23:34,080 --> 00:23:35,080 มาเร็ว! 376 00:23:38,040 --> 00:23:39,600 หนูจะไม่ทิ้งคุณ 377 00:23:51,640 --> 00:23:53,040 ช่วยด้วย! 378 00:24:04,440 --> 00:24:05,280 สแตนลีย์ 379 00:24:09,120 --> 00:24:10,800 ไม่นะ สแตนลีย์ ไม่! 380 00:24:14,160 --> 00:24:16,280 เจ็ด แปด เก้า สิบ 381 00:24:17,480 --> 00:24:18,480 แข็งใจไว้นะ 382 00:24:19,080 --> 00:24:20,360 ห้ามตายนะ! 383 00:24:20,440 --> 00:24:21,600 จะไม่ยอมให้ตาย 384 00:24:27,280 --> 00:24:28,800 ความผิดหนูคนเดียวเลย 385 00:24:30,560 --> 00:24:33,880 ได้ยินไหม เขามาช่วยแล้ว คุณไม่เป็นอะไรแล้วนะ 386 00:24:33,960 --> 00:24:36,600 15 16 17 18… 387 00:24:38,120 --> 00:24:41,600 แข็งใจไว้นะสแตนลีย์ ขอร้องละ 23 24 25… 388 00:24:41,680 --> 00:24:43,480 พิป เธอเหรอ 389 00:24:44,480 --> 00:24:46,960 - ฉันรับช่วงต่อเอง - ไม่ หนูทำได้ หนูช่วยคุณได้! 390 00:24:47,040 --> 00:24:49,120 เดี๋ยวรถพยาบาลก็จะมาถึงแล้ว 391 00:24:49,800 --> 00:24:51,440 พิป เกิดอะไรขึ้น 392 00:24:51,520 --> 00:24:52,480 โทรบอกฮอว์กินส์ 393 00:24:52,560 --> 00:24:56,160 ให้ไปจับชาร์ลี กรีนเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า ก่อนเขาหนีไป! 394 00:25:06,240 --> 00:25:07,360 - เด็กชื่ออะไร - พิป 395 00:25:07,960 --> 00:25:11,240 พิป เธอทำได้ดีมากนะ แต่ฉันจะรับช่วงต่อเองนะ 396 00:25:11,320 --> 00:25:12,440 ไม่ 397 00:25:12,520 --> 00:25:15,040 - พิป ไม่เป็นไร - ไม่ 398 00:25:27,040 --> 00:25:28,880 ในนั้นมีคนอื่นอีกไหม 399 00:25:36,680 --> 00:25:38,000 พิป! 400 00:25:39,920 --> 00:25:42,560 เฮ้ย ผมจะเข้าไป ผมต้องไปหาเธอ! 401 00:25:42,640 --> 00:25:43,960 ศูนย์ควบคุมการแพทย์ 402 00:25:44,560 --> 00:25:45,560 ไม่มีความเปลี่ยนแปลง 403 00:25:46,160 --> 00:25:48,600 - เขาบอกให้ประกาศเสียชีวิต - ทำบ้าอะไร 404 00:25:48,680 --> 00:25:51,280 - พิป - อย่าหยุดสิ เขายังไม่ตาย! 405 00:25:51,360 --> 00:25:54,800 - เขายังไม่ตาย ไม่ เขายังไม่ตาย! - นี่ เสียใจด้วยนะ เขาไปแล้ว 406 00:25:57,160 --> 00:25:59,240 ฉันอยู่ตรงนี้ ฉันรักเธอ 407 00:26:56,720 --> 00:26:57,920 ขอบใจ 408 00:26:58,000 --> 00:27:00,240 ขอเสื้อชั้นในด้วยนะ 409 00:27:10,960 --> 00:27:13,600 เพื่อให้มั่นใจว่าเธอไม่ใช่คนร้ายน่ะ เข้าใจนะ 410 00:27:13,680 --> 00:27:15,320 เพื่อตัดชื่อเธอออก 411 00:27:16,240 --> 00:27:18,120 ช่วยเซ็นชื่อตรงนี้หน่อยนะพิป 412 00:27:24,200 --> 00:27:25,480 กินน้ำสิ 413 00:27:33,800 --> 00:27:36,960 พอตำรวจไปถึงบ้านกรีน พวกเขาก็ไปกันแล้ว 414 00:27:39,560 --> 00:27:40,400 พิป 415 00:27:41,440 --> 00:27:42,600 ได้ยินไหม 416 00:27:44,120 --> 00:27:48,360 ฉันบอกว่าพอตำรวจไปถึงบ้านกรีน 417 00:27:48,440 --> 00:27:49,800 พวกเขาก็ไปกันแล้ว 418 00:27:56,680 --> 00:27:59,120 พ่อแม่กำลังมารับกลับบ้านนะ 419 00:27:59,840 --> 00:28:00,760 พิป 420 00:28:02,320 --> 00:28:03,360 ไป 421 00:28:25,000 --> 00:28:26,720 เจมี่! 422 00:28:29,240 --> 00:28:31,440 ลูกยังไม่ตาย 423 00:28:31,520 --> 00:28:34,360 ลูกทำสำเร็จแล้ว หาพี่เจอแล้ว 424 00:28:37,600 --> 00:28:38,480 พิป 425 00:28:39,360 --> 00:28:40,640 สแตนลีย์อยู่ไหนล่ะ 426 00:28:46,200 --> 00:28:47,840 ตายแล้ว ลูกรัก 427 00:28:49,080 --> 00:28:51,560 มานี่มา ไม่เป็นไรนะ 428 00:28:51,640 --> 00:28:53,120 ไม่เป็นไรนะ 429 00:28:53,200 --> 00:28:54,440 พิป 430 00:28:54,520 --> 00:28:56,480 - กลับบ้านกัน ไม่ เจมี่ - พิป! 431 00:28:56,560 --> 00:28:57,920 มองหน้าแม่ ไป 432 00:28:58,000 --> 00:29:00,040 แม่จะไม่ละสายตาจากลูกอีกแล้ว 433 00:29:00,120 --> 00:29:02,000 ไม่ให้คลาดสายตาอีกแล้ว 434 00:29:09,280 --> 00:29:15,120 (สองสัปดาห์ต่อมา) 435 00:29:17,640 --> 00:29:19,480 งานศพจัดวันนี้แล้วสินะ 436 00:29:20,000 --> 00:29:22,320 ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะฝังศพมันที่นี่ 437 00:29:28,840 --> 00:29:31,400 มึงไม่ต้องมองหน้าเธอ ห้ามมึงมองหน้าเธอเด็ดขาด! 438 00:29:36,680 --> 00:29:38,360 มานั่งด้วยกันไหม 439 00:29:46,720 --> 00:29:47,640 ไปกันเถอะ 440 00:29:49,200 --> 00:29:50,600 เธอหาเรื่องเองนะพิป 441 00:29:51,160 --> 00:29:52,560 คราวหน้าตาฉันบ้าง 442 00:29:58,600 --> 00:30:00,600 ฉันจะไม่ให้มันเข้าใกล้เธอเด็ดขาด 443 00:30:30,800 --> 00:30:32,880 ขอนาฬิกาใหม่ได้นะ 444 00:30:34,120 --> 00:30:35,440 เป็นของขวัญวันเกิด 445 00:30:37,680 --> 00:30:38,600 อือ 446 00:30:41,440 --> 00:30:44,160 ฉันชอบเรือนนี้น่ะ ไม่ใช่ "ชอบ" สิ แต่ว่า… 447 00:30:47,480 --> 00:30:49,440 มันเป็นเครื่องเตือนใจว่าฉันเกือบ… 448 00:30:51,000 --> 00:30:53,800 ที่ทำลงไปก็เพราะเลย์ล่าขู่จะไปทำร้ายแนต 449 00:30:55,600 --> 00:30:58,200 รู้ไหมตำรวจบอกว่ามีหลักฐานไม่พอเอาผิดฉัน 450 00:30:59,880 --> 00:31:01,200 เพราะไม่มีสแตนลีย์ 451 00:31:02,520 --> 00:31:04,680 ซึ่งรู้สึกผิดยังไม่รู้ 452 00:31:04,760 --> 00:31:06,720 อย่ารู้สึกผิดเลย 453 00:31:08,640 --> 00:31:11,000 ฉันต่างหากที่ชี้ทางให้ชาร์ลีไปถึงตัวเขา 454 00:31:11,840 --> 00:31:14,280 ถ้าชาร์ลีพูดถูกล่ะ 455 00:31:14,960 --> 00:31:16,360 ถ้าฉันเหมือนเขาจริงๆ ล่ะ 456 00:31:21,800 --> 00:31:25,480 - ถ้าคนที่โดนคือจอช ถ้า… - เธอไม่เหมือนเขา พิป 457 00:31:28,480 --> 00:31:30,040 เธอไม่มีวันฆ่าใครได้ 458 00:31:34,760 --> 00:31:36,480 ยังไงก็ต้องเจอตัวเข้าสักวัน 459 00:31:37,840 --> 00:31:39,280 ชาร์ลีกับฟลอร่า 460 00:31:39,920 --> 00:31:41,400 หนีไปตลอดไม่ได้หรอก 461 00:31:42,280 --> 00:31:43,320 โอเคไหม 462 00:31:51,000 --> 00:31:52,480 ฉันกลับมาแต่งเพลงแล้วนะ 463 00:31:53,920 --> 00:31:55,600 ดีแล้ว เจมี่ 464 00:32:00,800 --> 00:32:02,840 ฉันจะไปสารภาพความรู้สึกกับแนต 465 00:32:03,960 --> 00:32:07,560 ไม่หลบอยู่หลังไมโครโฟนแล้ว ถึงเวลากล้าหาญ 466 00:32:08,760 --> 00:32:10,200 สแตนลีย์เขากล้าหาญ 467 00:32:10,880 --> 00:32:12,440 ใช่ เขากล้า 468 00:32:21,160 --> 00:32:22,960 ดูเหมือนทุกคนจะมากันแล้ว 469 00:32:24,600 --> 00:32:25,960 ถึงเวลาแล้วพิป 470 00:32:43,200 --> 00:32:46,080 เพราะราชอาณาจักร ฤทธานุภาพ และพระสิริเป็นของพระองค์ 471 00:32:46,160 --> 00:32:49,160 ตลอดนิรันดร์ อาเมน 472 00:32:50,800 --> 00:32:53,800 พิป อยากกล่าวด้วยใช่ไหม 473 00:33:25,160 --> 00:33:27,760 ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน 474 00:33:31,480 --> 00:33:35,800 นี่รู้ว่าส่วนใหญ่มาเพื่อหนู ไม่ใช่สแตนลีย์ แต่… 475 00:33:37,560 --> 00:33:40,000 เพื่อนๆ เขาไม่ยอมมา ก็เลย… 476 00:33:41,920 --> 00:33:43,720 ดีใจนะที่ไม่ต้องมาคนเดียว 477 00:33:47,920 --> 00:33:50,000 หนูไม่ได้สนิทกับสแตนลีย์หรอก 478 00:33:54,240 --> 00:33:58,920 แต่หนูคิดว่าในชั่วโมงสุดท้าย ของชีวิตเขา หนูได้รู้จักตัวจริงของเขา 479 00:34:07,400 --> 00:34:09,800 คนดี ดูที่กำแพงด้านหลังเธอสิ 480 00:34:14,120 --> 00:34:17,200 ขอโทษจ้ะลูก พูดต่อสิ เราอยู่ตรงนี้ อย่าหยุดพูด 481 00:34:23,560 --> 00:34:24,720 สแตนลีย์ 482 00:34:25,520 --> 00:34:26,440 เขา… 483 00:34:29,080 --> 00:34:33,560 แม้จะรู้ว่าชีวิตตัวเองเป็นอันตราย สิ่งแรกที่เขาทำคือปกป้องหนู… 484 00:34:33,640 --> 00:34:34,600 พ่อ 485 00:34:35,480 --> 00:34:36,480 กำแพง 486 00:34:43,280 --> 00:34:47,440 (ไอ้ฆาตกรฆ่าเด็ก ตกนรกหมกไหม้ซะ ไอ้บรันสวิคคนลูก) 487 00:34:47,520 --> 00:34:49,480 เมื่อเช้าไม่เห็นมีนะ 488 00:34:51,560 --> 00:34:52,640 พิป! 489 00:34:58,000 --> 00:34:59,400 ใครเป็นคนทำ! 490 00:35:00,400 --> 00:35:01,640 อย่ามายุ่งกับเขา! 491 00:35:01,720 --> 00:35:04,600 เขาตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับเขา! 492 00:35:04,680 --> 00:35:05,800 เขาตายไปแล้ว! 493 00:35:05,880 --> 00:35:07,800 เอาละ นี่ 494 00:35:08,320 --> 00:35:10,560 เขาตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับเขา! 495 00:35:10,640 --> 00:35:13,000 - หายใจลึกๆ เหมือนที่พ่อสอนนะ - ไม่ เขาตายแล้ว 496 00:35:13,080 --> 00:35:16,560 นะเด็กน้อย หายใจลึกๆ หายใจด้วยกันนะ หายใจ 497 00:35:17,160 --> 00:35:19,040 นั่นแหละ 498 00:35:20,080 --> 00:35:22,080 สี่ หายใจ 499 00:35:22,160 --> 00:35:24,080 ห้า พร้อมพ่อ 500 00:35:24,160 --> 00:35:25,760 หก ใช่แล้ว 501 00:35:25,840 --> 00:35:27,760 เจ็ด แปด เก้า… 502 00:35:27,840 --> 00:35:29,000 หายใจลึกๆ 503 00:35:29,840 --> 00:35:31,160 สิบ 504 00:35:32,040 --> 00:35:33,480 เก่งมากจ้ะลูก 505 00:35:33,560 --> 00:35:34,680 เก่งมาก 506 00:35:54,400 --> 00:35:56,480 (ซาล สิงห์ และ แอนดี้ เบลล์ 2001 - 2019) 507 00:36:00,760 --> 00:36:03,360 (สแตนลีย์ ฟอร์บส์ 1995 - 2025) 508 00:36:03,440 --> 00:36:04,680 (กัร มี่จเ) 509 00:36:27,120 --> 00:36:29,400 โอเค พอแล้วมั้งเนี่ย 510 00:36:29,480 --> 00:36:31,480 ดีจังเลยที่ลูกกลับมาแล้ว 511 00:36:31,560 --> 00:36:34,760 - นี่ก็เป็นเดือนแล้วนะแม่ - ลูกรู้น่าว่าแม่หมายถึงอะไร 512 00:36:35,640 --> 00:36:36,880 เจมี่ เรย์โนลด์สตัวจริงป่ะ! 513 00:36:36,960 --> 00:36:39,080 มากอดมา เอาดีๆ 514 00:36:40,400 --> 00:36:43,080 อย่าทำผมเขาเสียทรงสิ 515 00:36:51,440 --> 00:36:53,280 (สุขสันต์วันเกิด) 516 00:37:01,440 --> 00:37:02,400 เขาดูมีความสุขนะ 517 00:37:06,800 --> 00:37:07,960 ใกล้แล้วแหละ 518 00:37:10,960 --> 00:37:13,400 ฉันรู้ว่าเธอไม่โอเค เพราะงั้นจะไม่ถาม 519 00:37:13,960 --> 00:37:15,040 ขอบใจ 520 00:37:16,560 --> 00:37:17,680 แต่ขอพูดเรื่องอื่น 521 00:37:18,720 --> 00:37:22,920 ใช่แล้ว เธอ พิปป้า ฟิตซ์-อโมบิ มักจะคิดถูกไปหมดทุกเรื่อง แต่… 522 00:37:24,760 --> 00:37:26,280 บางครั้งเธอก็คิดผิด 523 00:37:26,800 --> 00:37:28,360 งั้นเหรอ 524 00:37:29,320 --> 00:37:30,520 ผิดสุดๆ 525 00:37:33,600 --> 00:37:34,800 มันไม่ใช่ความผิดเธอ 526 00:37:36,320 --> 00:37:39,040 เรื่องที่เกิดกับสแตนลีย์ เธอพยายามช่วยเขาแล้ว ฉันเห็น 527 00:37:42,000 --> 00:37:43,640 ไม่ใช่แค่สแตนลีย์ 528 00:37:45,080 --> 00:37:46,120 ทุกเรื่องเลย 529 00:37:47,400 --> 00:37:49,600 แม็กซ์ พ่อเธอ ตัวเธอ 530 00:37:49,680 --> 00:37:51,280 พูดอะไรของเธอ 531 00:37:53,560 --> 00:37:55,040 ฉันทำลายชีวิตเธอ 532 00:37:55,640 --> 00:37:57,760 - ทำลายครอบครัวเธอ - อะไร 533 00:37:57,840 --> 00:38:00,280 - ไปเอาความคิดนั้นมาจากไหน - จากเธอไง 534 00:38:02,720 --> 00:38:04,240 เธอบอกฉันเอง 535 00:38:05,240 --> 00:38:07,200 ตอนไปรับที่ปาร์ตี้มหันตภัย… 536 00:38:07,280 --> 00:38:09,680 พิป ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดออกไป 537 00:38:09,760 --> 00:38:10,720 แต่เธอพูด 538 00:38:10,800 --> 00:38:12,320 ฉันอาจจะ… 539 00:38:15,720 --> 00:38:17,120 ฉันอาจจะรู้สึกแบบนั้นจริง 540 00:38:19,320 --> 00:38:23,200 โทษเธอแล้วมันอาจจะง่ายกว่า เพราะเธอเป็นคนที่ยังอยู่ตรงนี้ 541 00:38:26,600 --> 00:38:30,600 ฉันคิดได้ตอนที่เบี่ยงเบนความสนใจชาร์ลี 542 00:38:31,560 --> 00:38:33,680 แล้วพูดแบบนั้นเกี่ยวกับสแตนลีย์ 543 00:38:33,760 --> 00:38:35,200 เรื่องพ่อเขา 544 00:38:36,560 --> 00:38:38,440 พ่อฉันทำเรื่องที่ชั่วร้ายมาก 545 00:38:39,720 --> 00:38:41,280 หลายเรื่องเลยแหละ 546 00:38:43,240 --> 00:38:46,360 ฉันโทษพ่อ ไม่ใช่โทษเธอที่ไปเปิดโปงพ่อ 547 00:38:46,440 --> 00:38:49,040 เธอไม่ได้ทำลายครอบครัวฉันนะพิป เธอคือครอบครัวฉัน 548 00:38:53,040 --> 00:38:53,920 จริงนะ 549 00:38:54,880 --> 00:38:56,080 จริง 550 00:38:57,600 --> 00:38:59,040 เราเป็นพี่น้องกัน 551 00:39:00,680 --> 00:39:03,120 ไม่ว่าเราจะแหกปากใส่กันกี่ครั้ง 552 00:39:03,200 --> 00:39:05,880 กวนตีนกันกี่ครั้ง หรือพยายามช่วยแต่ทำให้แย่ลงกี่ครั้ง 553 00:39:06,560 --> 00:39:09,840 แต่เธอยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยฉัน และฉันก็พร้อมทำเหมือนกัน 554 00:39:13,080 --> 00:39:14,880 เธอคือเพื่อนตายของฉัน 555 00:39:19,120 --> 00:39:20,560 เคียงข้างกันตลอดไป 556 00:39:22,560 --> 00:39:25,200 คู่หูคู่โจร ให้ช่วยซ่อนศพก็ทำได้ 557 00:39:27,360 --> 00:39:28,640 งั้นเราดีกันนะ 558 00:39:29,600 --> 00:39:30,640 เสมอ 559 00:39:47,600 --> 00:39:51,480 สแตนลีย์ อย่าหยุดพูดนะ ช่วยด้วย! 560 00:39:51,560 --> 00:39:52,720 พิป 561 00:39:53,440 --> 00:39:54,920 - พิป - นี่ 562 00:39:57,480 --> 00:39:58,880 เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง 563 00:39:59,800 --> 00:40:02,080 ไว้พร้อมเมื่อไรค่อยบอกเราได้นะ 564 00:40:03,400 --> 00:40:04,560 เราจะรอตรงนี้ 565 00:40:19,320 --> 00:40:20,480 พอได้แล้ว 566 00:40:21,560 --> 00:40:24,160 ตั้งสติได้แล้ว เราโอเค ไม่มีอะไรผิดปกติ 567 00:41:00,520 --> 00:41:06,000 (ใครจะตามหาเธอเมื่อเธอเป็นคนที่หายไป) 568 00:42:03,000 --> 00:42:05,840 คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล