„WILK WYCHOWANY PRZEZ PSY POZOSTAJE WILKIEM”
Murillo, musimy iść.
KRWAWE WYBRZEŻE
SZAJBUSY ODCINEK 1
OSIEM MIESIĘCY PÓŹNIEJ…
Eh baba!
Tak jest!
Podaj!
Isha!
Do przodu!
Niezłe podanie.
Dawaj.
Tatoo, przejmij.
Eh baba!
Tak jest.
Poda pan?
Już jadą.
Dwóch na motorze. Zaraz zobaczycie.
Przyjąłem.
Zatrzymali się na parkingu.
Ten na motorze to czujka.
Drugi tu idzie.
Czujka wasza. My idziemy do środka.
Przyjęłam.
Myślisz, że chcę cię wychujać?
Pospiesz się.
Peretto.
Właśnie.
Spokojnie.
To jak Uber Eats. Płacisz i dostajesz żarcie.
Lepiej dla ciebie, żeby się zgadzało.
Nie kombinujesz?
Zgadza się.
Policja!
Nie ruszać się! Ręce do góry!
- Ręce do góry! - Odwróć się!
Powoli!
- Policja! - Dawaj!
Nie ruszaj się! Dawaj łapy!
- Do tyłu! - Walcie się!
Nie ruszaj się!
Ja pieprzę.
Rzuć…
Puść ją!
Spadaj!
Rzuć broń!
Odwróć się.
Dawaj łapy!
Chcesz z nami pogrywać? Zamknij się!
Lyès!
Puść! Jeszcze nie skończyliśmy!
- Kurwa. - Puść mnie!
Zapłacisz za to!
Cały i zdrowy.
Drugi jest na komisariacie z Perettem.
A narkotyki?
Tu są.
Przejebanie mocny crack.
Tatoo dał próbkę testerowi.
Prawie spadł z nóg.
Idioci chcieli to tu sprzedawać?
- Co mówią? - Nic. Boją się.
- Czego? - Ich pracodawcy.
- Podobno jakiś psychol. - Znamy go?
Ktoś się ciebie pytał? Odwróć się!
Kim oni są?
Nie mieli żadnych dokumentów.
Co mówi Peretto?
Znasz go. W życiu nikogo nie wyda.
Co jeszcze?
Telefon na kartę i 150 tysi w gotówce. Były w jego torbie.
Okej.
- Audrey ze mną. - Okej.
Mam się powtarzać?
Co za uparty gość.
Arno, Tatoo, wracajcie do biura. Przesłuchajcie ich.
- Okej. - Jedźmy.
Co teraz?
Jakie hasło?
Numer twojej siostry.
Mojej siostry?
To za strzelanie do nas, a to za postrzelenie młodego.
Jakie jest hasło?
- Hasło! - Nic ci nie powiem, koleś!
Nie powiesz?
Dawaj hasło, złamasie.
1-4-7-9!
- Co? - 1-4-7-9!
Bardzo ładnie.
Po co te nerwy? 1-4-7-9.
Proszę bardzo.
- Pokazuje się jakiś numer. - Nie znam go.
- Co to za numer? - Nie wiem.
- Kto to? - Nie wiem!
Dalej chcesz mnie wkurzać?
Co ty robisz?
Wypchnąć cię, człowieku?
Czyj to numer? Głowa w dół!
No co?
Mówiłeś coś? Wieje i nie słyszę.
Co mówiłeś?
Robimy dla niego. On nas tu ściągnął.
Jak się nazywa?
Nie wiem, przysięgam na matkę.
Matki w to nie mieszaj! Jak się nazywa?
Nic nie rozumiesz. Ten gość to świr.
- Nie wiemy nawet, skąd jest. - I co?
Pojawił się nagle i powiedział, że od teraz pracujemy dla niego.
- Kazaliśmy mu spadać. - I co wtedy?
Zginęło dwóch naszych.
Okej.
Odcięto im głowy w piwnicy.
Zostawili notkę, że matki i siostry będą następne.
- Co miałem zrobić? - Czemu nic o tym nie wiemy?
A co z tym zrobicie?
Wszyscy są przerażeni.
On i jego wspólnik terroryzują osiedle!
- Skąd jesteś? - Saint-Jean La Puenta.
Czemu cię nie znam?
Siedziałem w Hiszpanii. Wyszedłem niedawno.
Poważnie?
Jak wygląda jego wspólnik?
Odpowiadaj. Patrz na mnie, do cholery.
Arab, wygląda na świra. Nazywamy go Indianinem.
Jak wygląda ten drugi?
Nie widziałem go, siedział z tyłu.
Arab, czarny czy biały? Mów!
Chyba biały.
Na pewno?
Tak, kuźwa!
Dobra.
Co z jego autem?
- Mów. - Czarny jeep.
Może jeszcze blachy ci podać? Zapisuj.
Siedzenia beżowe…
- Zamknij się. - Przestań!
Słuchaj mnie. Patrz na ten numer.
Kto odbierze, gdy zadzwonię?
Indianin. Tylko on z nami gada.
Gramy czy nie?
Wchodzisz?
Dziewiątka. Co ty na to?
Co to ma być? Wakacje?
Murillo.
Złapali naszych chłopaków.
Gdzie?
Plaża Corbière.
Kto ich zgarnął?
Ludzie Benamara.
Znasz go.
Zorientuje się.
Wszyscy myślą, że zginąłeś w Wenezueli.
Ile przejęli?
150 tysięcy.
Co z Benamarem?
Później.
Najpierw Kamel.
Na ziemię!
Gleba! Nie ruszać się!
Ty cwelu.
- Gleba i ani rusz! - Chodź tu.
- Przestań, Kamel. - No co?
- Co robisz? - Co to ma być?
- Nie wiem, to nie moje. - Nie kłam, Nabil. Co to jest?
- Indianin kazał to sprzedawać. - Czyli dla niego pracujesz?
Dla mnie czy dla niego?
Mówiliśmy, że nie sprzedajemy tu cracku.
Zapłacił ekstra. Chcieliśmy go naciąć.
- Skąd to ma? - Nie wiem, przysięgam.
- Nie wiesz? - Nie.
Na moim terenie?
Zadzierasz z moim wujkiem, Alim?
Wiesz, co muszę ci zrobić. To nic osobistego.
- Nic nie powiem. - Wiem. Spokojnie.
Czemu mi to robisz?
- Chodź tu. - Co ty?
Co on robi?
- Nabil. - Masz moje słowo, Kamel!
- Zamknij ryj. - To nie moja wina!
Za niesubordynację trzeba karać.
Prawda?
- Nie! - To za ssanie indiańskiej pały.
Idziemy.
Dzień dobry.
- Wziąć? - Wolę trzymać przy sobie.
Co ma pani w torbie? Złoto i biżuterię?
- Narkotyki. - A niech mnie.
Proszę wsiadać.
Dokąd?
Hotel Residence Du Vieux Port, potem na komendę.
Oczywiście.
Pierwszy raz w Marsylii?
Tak.
Długo pani zostaje?
Może. Nie wiem.
Wystarczy parę dni, by zakochać się w Marsylii.
Idziemy. Koniec przejażdżki.
Cześć.
- Wszystko gra? - Tak.
Przeszukaj go i wezwij lekarza. Niech sprawdzi, czy można go zamknąć.
Co mu się stało? Pociąg go przejechał?
Gorzej.
No dobrze. Idziemy.
Następnym razem nie chcę widzieć,
że zwijasz kasę.
Od kiedy cię to obchodzi?
Od czasu, gdy wydział wewnętrzny tu węszy.
Nie osądzam cię. Po prostu nie chcę tego widzieć.
Ale zrobiłeś minę. Żartuję tylko.
- Rozchmurz się. - Dobre sobie.
Co słychać, Peretto?
Jebcie się.
Skończą się wystawne kolacje.
Jesteś skończony.
- To naturalnie rude włosy? - Cicho.
Tak, dziewczynko.
Możesz mi naskoczyć. Siedziałem, zanim pierwszy raz zamoczyłeś.
Teraz się tak nasiedzisz, że długo nie zamoczysz.
Kupowanie narkotyków na warunkowym? Geniusz z ciebie.
Nie wymądrzaj się, Benamar. Ludzie w Marsylii gadają.
- Naprawdę? - No.
Jest dla ciebie specjalna cela.
Jesteś psem, ale się nie wywiniesz.
Tak swoją drogą, tam było 150 tysięcy.
Ile zostało? Może przeliczymy?
Co sugerujesz?
- Nic. Przeliczysz czy nie? - Okej.
Mama czeka.
Idź jej wylizać.
Wejdź.
Zamknij drzwi.
Strzelanina na plaży, a obok piknik rodzinny.
Ten młody diler wygląda jak Stallone w Rockym.
Do tego nieletni w szpitalu z raną postrzałową.
Brawo. Doskonała robota.
Czemu takie sytuacje mają miejsce, gdy ty jesteś na służbie?
Dzieciak nazywa się Samir Benmeziane.
Na szczęście przeżyje.
Niestety mieszka na osiedlu Frais Vallon.
Sąsiedzi i pozostali mieszkańcy na pewno postawią teraz pomnik policji.
Dziękuję.
Pogadam z tym chłopakiem, Benmeziane.
Naprawdę?
Myślisz, że to ich uspokoi?
Co ty sobie myślałeś? W takim miejscu i czasie?
Nie ja decyduję, kiedy i gdzie dochodzi do transakcji.
Miałem wpuścić tyle cracku na rynek?
Śledziliśmy Peretta od miesiąca. Nie było wyjścia.
Niestety nas ostrzelali. Nie odpowiedzieliśmy ogniem.
To diler postrzelił chłopaka.
Nie my.
Więc chcesz dostać medal?
Powinnam cię zwolnić lata temu.
Niestety
mam do ciebie słabość.
Możesz iść.
Zaczekaj jeszcze.
Proszę.
Z wydziału wewnętrznego.
Jeśli jakimś cudem ci się upiecze,
trafi do was rekrutka prosto z Interpolu.
Alice Vidal.
Dzień dobry.
Kapitan Alice Vidal. Będę tu pracować.
Ma pani potwierdzenie transferu?
Tak.
Jestem umówiona z panią Fabiani.
Dam jej znać. Proszę zaczekać.
Dziękuję.
Co za niespodzianka.
Nie spodziewałem się pani tutaj.
Będę jakiś czas pracować w Marsylii.
W jakim wydziale?
Narkotykowym.
Co pan robi w Marsylii?
Pracuję w wydziale wewnętrznym. Trzeba tu posprzątać.
Witamy w Marsylii.
Dziękuję.
Proszę na siebie uważać.
Marsylia potrafi nieprzyjemnie zaskoczyć.
Będę ostrożna. Dziękuję.
Do zobaczenia.
Tędy.
- Alice Vidal. - Tak.
- Miło panią poznać. - Wzajemnie.
To kapitan Benamar.
Od poniedziałku pracujecie razem.
- Dzień dobry. - Cześć.
Do widzenia.
- Zapraszam. - Dziękuję.
KOMISARZ FABIANI
Proszę usiąść.
Po co tu pani przyjechała?
Chciałam zmienić otoczenie. To wszystko.
Przeczytałam pani akta.
Bez zarzutu.
Wiem, kim pani jest.
Miałam szczęście poznać pani ojca i z nim pracować.
Cokolwiek mówią inni, był świetnym gliną.
Dziękuję.
Nie przyjechała pani się mścić?
Na kim?
Jego morderca zginął w Ameryce Południowej.
Owszem, Murillo nie żyje.
Ale nie był sam.
Nie szuka pani jego wspólników?
Uczczę pamięć ojca, wykonując swoją pracę.
To wszystko.
Świetnie.
Od dzisiaj odpowiada pani przede mną.
Muszę panią ostrzec.
Nie toleruję łamania przepisów określonych w kodeksie etycznym.
Jeśli to problem, ostatni pociąg do Paryża jest o 19.04.
Zrozumiano.
Witamy.
Jutro o 10 spotkanie z Mirandą z wydziału wewnętrznego.
Co mamy powiedzieć temu idiocie?
Prawdę.
- Jak przesłuchanie Peretta? - Wciska nam bajki.
Siedział w swoim barze, a nagle obcy gość rzucił na stół crack.
Nie wie, po co tam weszliśmy.
Nieważne. Mam go dość.
A motocyklista? Mówił coś?
Nic z niego nie wyciągniemy.
Jest zbyt przerażony. Nic nie powie.
Sprawdziliśmy telefon.
Żadnych danych.
Szukałem czegoś o Indianinie, ale nic z tego.
Za bardzo się go boją.
Nikt nie wie, skąd się wzięły te typy.
Sukinsyny trzęsą Marsylią.
Rodzina Saïdich będzie wściekła.
Wiesz, kto to może być?
Masz kontakt z Komoryjczykami?
Oni nikogo nie sprzedadzą.
Spróbuj.
Może powiedzą, kto chce zadrzeć z Alim Saïdim.
Spadam.
Jutro o 10.
- Okej. - Zapomniałbym.
Od poniedziałku mamy nową koleżankę.
- Super. - Fajna laska?
To Alice Vidal.
Córka Pierrota.
Na razie.
„Fajna laska?”
Same dobre wieści.
Kiedy wraca Ali?
Niedługo, jeśli utrzymamy tempo.
Skurwiel zapłaci za śmierć mojego syna.
Potem znikam.
Najpierw przejmiemy jego interes.
Pozbądźmy się siostrzeńców.
Wtedy możesz go zabić.
Powiedz mojej matce, że wróciłem. Ja nie mogę tam pojechać.
Daj jej to.
To instrukcja. Zadzwonię.
Może bombonierkę do tego?
Kamel Saïdi ci to zrobił.
- Sukinsyn tu wróci, a wtedy… - Nie…
Gdy wróci, dasz mu ten adres.
Powiedz, że dostałeś od któregoś dilera.
Indianin tam będzie.
Macie z nim problem, bo handluje na terenie Saïdich.
Powiesz mu?
- Kamel mnie zabije. - My możemy to zrobić teraz.
Pomyśl o matce i swoich puszczalskich siostrach.
Słuchaj.
Kurwa!
Nie każ mi tu wracać.
Łapiesz?
Bardzo dobrze.
Na co się gapisz?
- Dziś wypłata? - Mam się powtarzać, Bakari?
Już po szkole. Nie handluję.
Mnie nie nabierzesz. Mam dzwonić do pedagoga?
To sobie dzwoń.
Byłem na wszystkich lekcjach.
Spadam. Będzie chryja, jak mnie z tobą zobaczą.
Idź odrabiać lekcje, zanim złoję ci skórę.
Powiedz Tatoo, że niedługo z nim gramy.
Potkniesz się o piłkę.
Zamiast psów wolę suczki!
Assia, to ja. Zejdziesz?
Jak tam, ziemniaczku?
Podziel jak zwykle.
Powiedz Lopezom, że załatwione. Dzwoniłem w sprawie eksmisji.
Okej.
Zostań chwilę.
Jak dojazdy? Nie męczy cię to?
Nie. Słucham muzyki i czytam. Luzik.
Załatwić ci pokój w fajnym internacie?
- Nie będziesz tracić czasu. - Mam zostawić mamę samą?
Wolałaby, żebyś była w dobrej szkole, zamiast tkwić na osiedlu.
Z taką głową możesz tyle osiągnąć.
Żeby dostać się na dobrą uczelnię, potrzeba porządnej szkoły.
Thiers to dobre liceum.
Pagnol dał radę. Ja też dam.
Pagnol…
Muszę się opiekować mamą. Będzie jej smutno.
Kiedyś musisz wyjechać.
Żyję tutaj i dobrze mi z tym.
Wracaj do domu.
- Pozwól sobie pomóc. - Idź stąd.
Musimy pogadać.
Idź.
Dzień dobry.
Oficer Benamar.
Czego pan chce?
Jestem z policji. Byłem wtedy na plaży.
Jak tam?
W porządku. Boli, ale daję radę.
To dobrze. Przeżyjesz.
Lekarze mówią, że wkrótce wyjdziesz. Kula tylko cię drasnęła.
Miałeś szczęście.
- Mów, jak czegoś potrzeba. - Dzięki.
Co tu robisz?
Mogę z panem porozmawiać?
Jestem w dupie.
Muszę wyjechać z Marsylii, bo mnie zabiją.
Kto?
Obiecaj mnie i rodzinie ochronę.
To tak nie działa. Najpierw mów.
Najpierw przysięgnij.
- Wiesz, kim jestem? - Tak.
- Wiesz skąd? - Z La Castellane.
Kojarzysz Indianina?
Tutaj zabije Kamela Saïdiego.
Jutro rano.
Jesteś pewny?
Tak.
Ufam ci.
Okej.
MIĘDZYNARODOWY NAKAZ ARESZTOWANIA FRANCK MURILLO
RAPORT WENEZUELSKIEJ POLICJI ZIDENTYFIKOWANO ZWŁOKI
AKT ZGONU DENAT: FRANCK MURILLO
W WENEZUELI ZNALEZIONO ZWŁOKI FRANCUSKIEGO UCIEKINIERA
DOM STARCÓW W VALMOUSSE
- Kogo pani szuka? - Pani Murillo.
Pani Murillo nie chce się z nikim widzieć.
- Jechałam tu cały dzień. - Przykro mi, to niemożliwe.
Dziękuję.
Gdzie jest Nabil?
Spokojnie. Pracuję dla ciebie.
- Gdzie Nabil? - Nie wiem.
- Nie wiesz? - Wyszedł gdzieś.
Oglądasz porno?
Ty zboczuszku.
Jak się nazywasz?
Gonzo.
Coś ci powiem.
Za dużo palisz.
Dlatego tak łatwo cię podejść.
Co jest?
Boisz się mnie?
No?
Jeśli się boisz, to gadaj.
Gdzie Nabil?
Nie wiem.
Wyszedł.
Tyle to wiem.
Spytam uprzejmie jeszcze raz.
Gonzo.
Gdzie jest Nabil?
Nie wiem. Spokojnie.
Pytam, gdzie jest Nabil?
Wiem, gdzie jest Indianin.
Co ten Kamel odwala?
Nie mam pojęcia.
Niewygodnie ci w kamizelce?
Możesz ściągnąć. Nie krępuj się.
- Naprawdę? - Tak.
Miło z twojej strony.
Dla ciebie wszystko.
Wiesz co? Po prostu pytaj, jak chcesz pooglądać.
Już dawno nie widziałeś cycków.
- Patrz. - Weź się.
- Chcesz dotknąć? Śmiało. - Daj spokój.
Nieważne.
No co? Mieliśmy sobie pomóc.
Jednak nie?
Pacan.
Lyès do Tatoo.
Sprawdziliśmy rejestrację merca, który tam stoi.
Blachy są fałszywe.
- Dam znać, jak będą jakieś ruchy. - Przyjąłem.
Pani Murillo?
Nazywam się Alice Vidal.
Coś to pani mówi?
A 20 lutego?
Wtedy pani syn zabił mojego ojca.
Proszę stąd wyjść.
Popełnił jeden błąd.
Nie zabił też mnie.
Proszę mu to przekazać.
Mój syn nie żyje.
Powinnaś to wiedzieć, szmato.
Wynocha stąd.
Jest.
Tatoo do Lyèsa. Przyjechał Kamel Saïdi.
Przyjąłem.
Kryj się.
Cholera.
Mają broń. Będzie rozróba.
Czekamy. Uderzymy, gdy będą wychodzić.
Przyjąłem.
A jak coś się odwali?
Działamy jak zwykle.
To ten Indianin?
Na to wygląda.
Lyès do Tatoo.
Pojawił się typ, który pasuje do opisu Indianina.
Jest uzbrojony. Wchodzimy.
Co ona tu robi?
Ja pieprzę.
Co ty tu robisz?
- A ty? - Prowadzę operację.
- Pracujemy razem. - Ale od poniedziałku.
- Załóż to. - Dzięki.
- Skąd się tu wzięłaś? - Później ci opowiem.
Lyès do Tatoo.
Działamy zgodnie z planem. Dołącza do nas Alice Vidal.
Okej, działamy.
Jazda!
Tu Lyès. Mamy trzy ciała. Kamel Saïdi i dwójka jego ludzi.
Przyjąłem.
Ruchy, szybciej!
- Żyjesz? - Tak, jest okej.
W porządku?
Zabieramy go do szpitala. Damy znać.
- Żyjesz? - Tak, ale ten mocno oberwał.
Wymyj twarz. Fabiani jest wściekła. Już tu jedzie.
- Na pewno jest okej? - Tak.
- Jedzie. - Cholera.
Zachowajcie spokój.
Wytłumaczysz to teraz czy pogadamy później?
Najważniejsze, że jesteście cali.
Niezłe wejście, młoda damo.
W porządku?
Komendant i prokurator są w drodze.
Po tej akcji na plaży musisz się postarać,
żeby ich do siebie przekonać.
Co tu się działo?
Mafijne porachunki.
- Chcą tu go ściągnąć. - Kogo?
Alego Saïdiego, wujka Kamela.
Znając go, już tu leci. Spodziewajmy się najgorszego.
KRWAWE WYBRZEŻE
Napisy: Mikołaj Kopczak