Skąd pan wie o Kamelu Saïdim?
Wiesz, że nie ujawniam swoich źródeł.
Bandziory tak mają. Coś jeszcze?
Jak chcesz.
Nie uważasz, że cztery osoby to za mało na taką akcję?
Pięć.
Było nas pięciu.
Masz na myśli Alice Vidal? Czemu tam była? Nie była częścią zespołu.
Zbieg okoliczności. Jechałam skuterem i usłyszałam strzały.
Koledzy z wydziału byli w tarapatach. Pomogłam im, jak na glinę przystało.
Skąd pani wiedziała, że to policjanci?
Intuicja.
Przypadek i intuicja.
To tutaj niebezpieczne połączenie.
No to poczucie obowiązku.
Tak lepiej.
Czemu nie powiadomiliście przełożonych?
Nie mieliśmy czasu.
Czasu?
Może chęci?
Nie było czasu.
- Ile pracuje pani w tym zespole? - Pod koniec miesiąca będą dwa lata.
Świętujemy. Może pan dołączy?
Podoba się tam pani?
Tak, a co?
Zrezygnowała pani z egzaminu na komisarza.
Dlaczego?
Z powodów osobistych.
Przez relację z panią oficer dowodzącą?
Co to ma do rzeczy?
To nie ma związku ze sprawą.
Ale panią oficer wydalono,
bo była zamieszana w handel narkotykami.
Widujecie się?
To nie pana sprawa.
Skąd wziął się tam mężczyzna o pseudonimie Indianin?
Nie wiem. Proszę spytać Lyèsa.
Nie przeszkadza panu, że nie znał pan szczegółów?
Ufamy sobie. To mi wystarczy.
A potem są problemy.
Może.
Skończyliśmy?
Wiedziałeś, że inni czekają na Kamela Saïdi.
- Czemu nic nie zrobiłeś? - Nie wiedzieliśmy.
Byliśmy tylko na obserwacji.
Pojawił się typ, który pasował do opisu Indianina.
Nagle padły strzały.
Zareagowaliśmy i nas ostrzelano.
Uniknąłbym tego burdelu, gdybym mógł.
Nie wierzę ci. Zawsze lubiłeś tak pracować.
Wyjrzyj przez okno. Miasto się zmieniło.
Wiem, urodziłem się tutaj, ale po coś mamy procedury.
Od pouczania mam matkę. Skończyłeś?
KRWAWE WYBRZEŻE
WITAJ WŚRÓD NAS ODCINEK 2
- Mam coś o tej suce, która strzelała. - Co?
To córka gliny, którego zabiłeś.
Alice Vidal.
To ona nękała twoją matkę w domu opieki.
Cholera wie, jak nas namierzyła.
Wie, że żyjesz.
Co z nią zrobimy?
Nic. Działamy zgodnie z planem.
Możemy mieć z nią problem.
Już mamy problem.
A towar w twoim aucie?
Mamy go zwinąć policji? Zdurniałeś?
Hej.
Ciągle krwawi. Musimy wezwać lekarza.
Źle z nim.
Zajmę się tym.
- Koniec przesłuchania? - Tak.
Idiota trzymał mnie tam dwie godziny.
Mocno oberwaliśmy, a ten się jeszcze przypierdala.
- Dalej przesłuchują Audrey i Arna? - Tak.
A koleżanka z Paryża?
- Jak rana? - To tylko zadrapanie.
W ogóle to mam numer do pielęgniarki.
Co za laska, mówię ci. Warto dać się postrzelić.
Szukaj w środku.
Tatoo.
Ten sam towar.
To samo.
To samo logo.
Ten towar już zniszczył Europę Wschodnią.
Lewy crack i hera.
Ćpun może na tym ciągnąć najwyżej pół roku.
Niektórzy od razu giną.
Od czego zaczynamy?
Wasza dwójka przyciśnie dilerów cracku.
Oby jeszcze tym nie handlowali.
Wykorzystajcie fundusz łapówkowy. Przekupcie większych graczy.
Audrey zajmie się bronią.
Przepatrz numery seryjne. Może znajdziemy właściciela.
Jasne.
- Co z typem, którego dorwałeś? - Dzwoniłem do szpitala. Był operowany.
Przesłuchamy go za parę dni.
Szlag. Znasz jego nazwisko?
Nic nie wiem. Ten też nie miał dokumentów.
Podobno gada po hiszpańsku.
Wysłałem odciski do hiszpańskich służb i Interpolu.
Ogarniesz północny dystrykt?
Tak. Zajmę się Hadès.
Pewnie tam zaczną to sprzedawać.
Z kim jedziesz?
Z nową.
Pokaże, co potrafi.
Już pokazała, nie sądzisz?
Gadaj!
- Przysięgam, nic nie zrobiłem. - Nic?
Przysięgają ci, którym brakuje słów.
- Co z Indianinem? - Gadaj!
Pracuje dla jakiegoś typa. On tu rządzi.
Nie znamy go.
To on dostarczył ten crack?
- Gadaj! - Tak.
Kamel go szukał. Chciał się go pozbyć.
- Powiedziałeś mu, gdzie jest? - Tak.
I co?
Więc?
Szukali Kamela.
Podałeś mu mojego brata na talerzu!
Ostrzegłem Kamela.
Sądził, że go wykończy.
- Miał swoich ludzi i myślałem… - Co sobie myślałeś?
Ty sukinsynu.
Jest takie arabskie przysłowie.
„Bóg, zamykając jedne drzwi, otwiera inne”.
Niech Bóg wybaczy ci te kłamstwa.
Żegnaj, Gonzo.
- Rzuć śmiecia psom. - Nie!
Nic nie zrobiłem! Przysięgam!
Nie!
Ali!
Patrz, co zrobili bratu.
No patrz.
Widzisz?
Nigdy więcej.
Tu nie ma wstępu. Proszę wyjść.
Kto to zrobił?
Mam panów wygonić siłą?
- Znam panią. - A ja pana.
Nie boję się.
Wychodzić.
Jeszcze się spotkamy.
Chętnie.
- Kiedy cię zgarnąć? - O 8.00.
- Jedziemy podpytać trenera. - Co z Alice?
Zgarniemy ją po drodze.
Przyniosę jej croissanty.
Nie twoje progi.
- Widziałeś ją? - Tak.
Robię nadgodziny czy wychodzisz coraz wcześniej?
Ciężki dzień.
- Wiadomość przyszła? - Tak.
Dałam znać górze.
Liczą, że szybko załatwisz sprawę.
Jest jakiś trop?
Dam znać za dwie doby.
Jak poszło przesłuchanie?
Jakoś poszło. To najważniejsze.
Okej.
Ali Saïdi zjawił się dziś w Instytucie Kryminalistyki
ze swoimi ludźmi i bratem Kamela.
Weszli do środka bez pozwolenia.
Nie mogłam ukryć przed nimi ciała.
Nie przestaną. Obawiam się najgorszego.
Odpocznij.
HOTEL LA RÉSIDENCE
Kapitan Vidal?
Ma pani chwilę?
Zapraszam na piwo.
- Teraz? - A czemu nie?
Jesteśmy już po pracy.
Chcę pani wynagrodzić przesłuchanie.
Komisja dyscyplinarna za pomoc kolegom to przesada.
Miała pani pecha. To wszystko.
Czemu pan się ich czepia?
Mamy zaszczytną pracę.
Po co istnieje policja?
By ratować i karać.
Ratunku chce każdy. Kary już niekoniecznie.
Gdy niektórzy wymierzają karę, potrafią przekroczyć granice.
Nie sądzi pani?
Więc zajmuje się pan karaniem. A ratuje pan kogoś?
Reputację policji.
Czego pan chce?
Pomocy w znalezieniu haka na ekipę Benamara.
Gwarantuję awans i dłuższy pobyt w Marsylii.
Czytał pan moje akta? Proszę znaleźć kogoś innego.
Cześć, piesku.
Co tam?
Chodź.
Idziemy na spacerek.
Cholera.
Tak?
Kto to zrobił?
- Nie wiemy. - Nie wiecie?
Byłem w kostnicy.
Zmasakrowali mu twarz.
Moja siostra nie pozna syna.
Znajdź ich albo sam się tym zajmę.
Łapiesz?
Nie próbujcie mi przeszkadzać,
bo zginiecie.
Zrozumiano?
Okej.
Ostrzegałem cię.
Dobrze spałaś?
Niezbyt.
Zrobiłaś wrażenie jak na pierwszy dzień.
Gratulacje.
- Witaj w ekipie szajbusów. - Dzięki.
Co to za akcent?
Matka była Niemką. Żyłam w Berlinie do 16 roku życia.
Matka zmarła i zamieszkałam z ojcem w Paryżu.
Okej.
Mieszkasz w hotelu?
Dopóki nie znajdę mieszkania.
Pogadam z kumplem. Prowadzi agencję nieruchomości.
Ekstra. Dzięki.
Mieszkanie dla jednej osoby?
Tak.
- Bez chłopaka? - Jest w Paryżu.
Serio? Co tam robi?
Jest gliną.
- Wydział? - Przestępczość zorganizowana.
Wysokie progi.
Związek policjantów to słaby pomysł. Testosteron i łzy to słabe połączenie.
Próbowałam tego z tym frajerem.
Poważnie?
- Beznadziejny seks. - Jakbym całował faceta.
Nie odmówiłeś, więc ci się podobało.
No nie wiem.
Jak poszło z Mirandą?
To ten gość z wewnętrznego. Jeszcze o tym nie gadaliśmy.
Zadawał pytania, a ja odpowiadałam.
A co?
Tak tylko pytam. Nie mogę?
Salem! Wiesz, skąd to jest?
Pierwsze widzę.
Sif!
Wiesz, skąd to jest?
Okej, nara.
- Co on robi? - Spokojnie.
Do następnego. Pamiętajcie o mnie.
Ayou, siemano.
Trzeba było wziąć koguta. Ominęlibyśmy korki.
No tak.
Uwaga, ludziska! W miasteczku nowy szeryf, sam Tatoo.
Co robi ten typ? Gdzie kierunkowskazy?
Ja pieprzę.
Patrz tam.
Kutafonie! Chodź tutaj.
- Wy na spacerze? - Nie jesteś na treningu?
Nie mogłem.
Skręciłem kostkę i nie mogę biegać.
Skręciłeś kostkę?
Chyba mózg ci się skręcił.
A na rowerze jeździsz?
Raz ci nagadałem. Bujasz się z nimi?
- Byłem się przywitać. - Wiesz coś?
Spytaj Biggiego. On wszystko wie.
- Kto to? - Jest na Félix Pyat.
Waży z 300 kilo. Zauważysz go.
Dobra, to tyle. Spadaj do domu.
Obserwuję cię!
Do mnie!
Dawaj!
Trener dziś jakiś niemrawy!
A ty co? Zasuwasz furą tatusia?
- Siema. - Cześć.
Gliny żyją po królewsku. Wszystko za nasze podatki.
Żebyś jeszcze je płacił. Nie jęcz.
Masz coś czy chciałeś się przywitać?
Piękne, co?
Od świętego Mikołaja. Koszulki, rękawice, cały zestaw.
Gremliny!
Weźcie pudła.
- Korki też? - Tak jest, a do tego…
Wujek przyjechał!
Przyszłe legendy piłki! Mam dla was prezenty.
- Dzięki. - Nowe rękawice!
- Kto chce jechać na Vélodrome? - Ja!
- Załatwione. - Super.
- Książki dla Dory. - Dzięki.
Przekaż jej.
Zaczekaj, młody! Jeszcze jedno pudło.
- Tu macie piłki. - Dzięki. Na razie.
- Masz gest. - Na razie.
To nic.
- Hej, księżniczko. - Cześć.
- Przedstawisz mnie koleżance? - Nic z tego.
To paryżanka. Nie lubi starych pryków z Marsylii.
Nie musiałaś mówić. Od razu widać, że z Paryża.
Zapraszam na bouillabaisse u mojego przyjaciela, Maria.
Czeka nas przejażdżka łódką, z której będziemy podziwiać klify…
Trenerze.
Daj spokój. Nie widzisz, że jest zajęta?
Jest zbyt uprzejma, żeby odmówić. Znajdź sobie inną laskę.
- Ale ja cię kocham. - Jasne.
Chodźmy się kiedyś uchlać.
W twoich snach, skarbie.
- Idź stąd. - Piękne masz te oczy.
Zostaw je.
Co nowego na mieście?
Ali wrócił. Wszyscy o tym gadają.
Nie wiadomo, kto sprzątnął Kamela. Robi się nerwowo.
Kiepsko to wygląda.
Z kim mam gadać?
Z dilerami spod wzgórza.
Chyba coś wiedzą.
Dwóch zaginęło. Gonzo i Nabil.
Byli stamtąd.
Mamy wolne dziś i jutro.
Ali nie chce nikogo na ulicy. Rodzina chowa Kamela.
Okej.
- Lecę. - Na razie.
Do później.
Chcesz trochę?
Chcesz? To chichi fregi.
Specjał z Marsylii. Uzależnia.
Co to jest?
Biedota jadała to w porcie Estaque.
Z mąki ciecierzycowej. Chichi fregi znaczy „kawałki smażonej ciecierzycy”.
Dobre.
Gdzie jesteśmy?
Terytorium Alego Saïdiego.
Większość melin jest jego.
Zarobił miliony i wyjechał do Dubaju.
Siostrzeńcy zarządzają młodymi.
Czyli Kamel, ten z obszarpaną gębą, i Foudil, jego młodszy brat.
Młodymi?
Młodymi dilerami. Dzieciarnią, która biega z towarem.
To jego kapitał pracujący i źródło gotówki.
Jego główna działalność to hurt, nie detal.
Jeszcze go nie aresztowaliście?
To skomplikowane.
Wszędzie ma kontakty i dużo wpływów.
Pozbył się konkurencji.
Odkąd ma monopol, spadła przestępczość na osiedlach.
Macie z nim układ, co?
Jesteśmy w Marsylii.
- Tak to jest. - Co z tym crackiem?
Na razie nie wiem.
Chodź ze mną. Coś ci pokażę.
- Daj znać, jak ktoś się pojawi. - Jasne.
Szybka akcja. Wypytujemy ich i spadamy.
Uwaga!
Czego chcesz, frajerze?
Ty jesteś Biggie?
- Ktoś ty? - Musimy pogadać.
- To wyłaź i pogadamy. - Lepiej nie.
- Jak wyjdę, to ci wyjebię. - Spieprzaj.
Tylko spróbuj, cwaniaku. Pies jebał twoją matkę.
- Czyją matkę? - Twoją.
- O czyjej matce mówisz? - O twojej, cwelu.
- Za dużo kłapiesz gębą. - Do tyłu!
Nie dotykaj mnie.
A teraz słuchaj!
Wiesz coś o Indianinie. Gadaj!
Cofnąć się!
- Bar L'Escale. - I o to chodziło.
Wypad stąd.
- Już? - Nie dotykaj mnie.
Cofnąć się.
Psy mogą więcej. Pokazać wam?
- Cofnąć się. - No już.
Do tyłu.
Wszystko gra. Spadamy.
- Spokój. - Do tyłu.
Wszystko gra.
Zamknąć się.
- Cofnąć się. - Spokojnie.
Wszystko gra. Już po sprawie.
Odłóż broń.
W Paryżu macie wzgórze cracku, a my mamy swoje.
To ćpuny. Nie pracują dla Alego.
Mieszkają niedaleko jego osiedla.
Przeszkadzają mu w biznesie.
Co ty? Wypad stąd.
- Ej! - Kuźwa.
Alice!
Ej!
Puszczaj ją!
Powiedziałam coś.
Do tyłu.
- Spadaj. - Co jest?
Co tu robisz, szmato?
- Puść to. - Mówię do ciebie!
Opuść broń!
Odjebać cię? Opuść broń!
- Rzuć broń. - Opuść pistolet!
- W dół. - Rzuć broń.
I co teraz?
- Rzuć broń. - No już.
Wypierdalać stąd!
- Celujesz do gliny? - Do tyłu!
Spadać stąd!
Co ty odwalasz? Na plecy.
- Puść go! - Wypad!
Nic nie zrobiłem.
- A to co? - Gówno.
- Skąd? - Z dupy.
- Czyjej? - Twojej starej.
Cofnąć się!
- Wypierdalać! - Sukinsyn!
Zadowolona? Niech to szlag.
Zamknij się.
Wchodzimy do środka?
Jasne, napijmy się z nimi i pograjmy w karty.
To zgraja meneli.
Uciekną, jak nas zobaczą.
Czekamy na niego i go zgarniamy.
A jeśli Biggie ściemniał?
Nie wiem.
- Lyès się odzywał? - Nie.
Nie wiem, co robi.
Kurwa.
Spadamy!
Chodź.
Wychodzimy.
- Jesteś cały? - Tak.
Siema. Wszystko git?
Siemano. Działamy, wallah.
Cześć, Jul. Spieszy ci się?
Muszę coś zawieźć mamie.
- Mama zaczeka. Wsiadaj. - A motor?
Wsiadaj.
Kurde.
Co się odwaliło?
Ostrzelali nas. Cudem przeżyliśmy.
Ci goście się nie chrzanią. Nie są jak reszta. To wojna.
Byłeś u lekarza?
To tylko zadrapania.
Jechali szarym vanem na belgijskich blachach.
Dałam znać wszystkim jednostkom.
Widziałeś ich?
Dwóch z przodu, strzelec w kominiarce. To tyle.
- Co zamierzacie? - Mieliśmy kiepski dzień.
Idziemy do baru, trzeba się odprężyć. Potem pomyślimy.
Chodźmy.
Szefowa może dołączyć.
- W porządku? - Tak.
Gdzie jedziemy?
Spokojnie.
Czuję, że się boisz. Dlaczego?
Nie boję się.
Ile dla mnie pracujesz?
Rok.
Już cały rok.
- I wszystko gra? - Tak.
To czemu się trzęsiesz?
Masz coś na sumieniu?
Nie, ale ludzie gadają…
Co gadają?
Że zabiłeś Gonzo.
Był twoim kolegą?
- Powiedzmy. - Okej.
Gonzo zginął, bo nawalił.
Nawaliłeś?
- Nie. - Więc nie masz się czym martwić.
- Chcę wiedzieć, co się dzieje. - Nie wiem, przysięgam.
Kolejny przysięga. Uwielbiacie to.
Jak ten crack znalazł się w naszej dzielnicy?
Nie wiem, przysięgam.
Na pewno?
Jasne.
Pokaż, co tam masz.
- Moje rzeczy… - Ruchy!
Co to kurwa jest?
No?
Nie wiesz? Pierwsze widzisz? Próbujesz mnie oszukać?
Ale to dla mamy…
Nie pierdol mi tu o matce!
Będziesz mi wciskał kit?
Próbujesz zadzierać z Alim? Gadaj.
Mów!
- No co? - Sukinsyn!
Gadałem z balistyką.
To mógł być Indianin.
Łuski spod baru pasują do tych z fabryki.
Co to za ludzie? Strzelają do glin w biały dzień.
Dobre pytanie.
Jakieś postępy?
W bazach danych nie ma nic o Indianie.
Broń z bagażnika z towarem
wykradziono dwa lata temu w Grenoble.
Nic nam to nie daje.
Dałam znać policji w Lyon, która zajmowała się sprawą.
Śledztwo padło.
Takie skurwiele nie pojawiają się znikąd.
Znajdziemy ich. Marsylia nie jest duża.
Nastraszymy ludzi i zaczną gadać.
No tak.
Kto wam powiedział o tym barze?
Jakiś koleś o ksywie Biggie.
Wrobił was.
- Czekali na was. - Tak.
Gdyby naprawdę chcieli was zabić,
już byście nie żyli.
To było ostrzeżenie.
Widziałaś auto?
To ma być ostrzeżenie?
Jaki plan na jutro?
Przyciśniecie Biggiego. Zobaczymy, czy was wsypał.
Okej.
Mam pomysł, jak wydusić coś z Peretta o cracku.
- Peretto siedzi. Nic nie powie. - Właśnie.
Znajoma prawniczka dała mi jego akta.
Złapał morderstwo, ale jeszcze o tym nie wie.
Jak to zdobyłaś?
Przecież wiesz.
Bzykankiem.
Gdzie oryginał?
W biurze Jaborski.
Nieźle, co?
Daj kluczyki do audi.
Arno, weź któryś z kradzionych wozów.
Jutro załatwimy Jaborskę.
Podrzucę cię do hotelu.
Jeśli przesadzam, to mi powiedz.
- Dzięki. - Czekaj.
Wybacz kiepskie powitanie. Jest za duży młyn.
Nie szkodzi.
Ostrzegano mnie.
Że jestem gnojem?
Gnojem, seksistą i mizoginem, ale za to przystojnym.
Mieli rację.
Kto?
Miałeś też być dobrym gliną.
I jestem?
Za wcześnie, żeby stwierdzić.
Jasne. Coś ci doradzę.
Nie wiem, o czym gadaliście z Mirandą…
ale jeśli spróbujesz zniszczyć mnie i moją ekipę,
będę bezlitosny.
Zrozumiałam.
Na razie.
Tata!
Tatuś!
Mam cię!
Wypad.
Co podać?
- Chcemy pogadać z szefem. - Jest w biurze.
Idź po niego.
- Kto pyta? - Rusz dupę i mnie nie denerwuj.
Kutas.
Ruchy.
Serge, ktoś do ciebie.
Jakiś problem?
- Jesteś Da Costa? - A co?
- Tak czy nie? - Czego chcecie?
Znasz Foudila Saïdiego?
- Mamy do niego sprawę. - Co z tego?
Wiemy, że lubi tu wąchać cipki.
Przekaż mu, że masz nową dziewczynę. Umów spotkanie. Podamy lokalizację.
Co jeszcze?
A potem co? Obijecie mu gębę?
Ty tylko umów spotkanie. My zajmiemy się resztą.
Będziesz mi rozkazywał?
Grozisz mi w moim lokalu.
Kim ty niby jesteś?
Mam zadrzeć z rodziną Saïdich? Oszalałeś? Wiesz, kim są?
Ostatniego cwaniaka dziurawili wiertarką cztery dni.
- Pochowali go żywcem. - Nie jęcz.
Nie lubię mieć problemów. Nie mieszajcie mnie w to gówno.
No już! Uspokój się.
Nikt się nie dowie, że to ty.
Nikt się nie dowie, że zawracacie mi dupę.
Wypad z baru.
To bardzo nieuprzejme, Da Costa.
Numer twojej córki.
Siedzi z naszymi kolegami. Czekają na twój telefon.
Przemyśl to.
Skurwysyny.
Zabiję ich.
Puść go.
Zginął przez ciebie!
Farrah, siostro.
- Nie przy wszystkich. - Czemu?
Przecież wszyscy cię znają. Dobrze wiedzą, co robisz.
Boją się ciebie, ale ja nie.
Jestem twoją starszą siostrą. Słyszysz, co mówię?
Nie miałeś prawa tego robić. Nie miałeś prawa mi go odbierać.
Wiesz co?
Cuchniesz śmiercią.
Nie potrafisz chronić rodziny, Ali. A kto ciebie ochroni?
Wszystko bym dla ciebie oddała.
Ale nie syna.
Nie ochroniłeś go!
Jak mogłeś mi to zrobić?
Ali!
Tylko nie to!
Nie może być.
Tylko nie to.
Mój syn.
Zostań z nią.
Niech spoczywa w pokoju.
Nie możesz się z nim zadawać. To koniec. Obiecaj mi.
Salam alaykum.
Niech spoczywa w pokoju.
Proszę.
Nie.
Nie chcesz moich pieniędzy?
Przez wzgląd na Boga.
Ali.
W twoich oczach widzę nienawiść. Nienawiść prowadzi do cierpienia.
Bóg nie znosi kłamstw.
Ludzie się ciebie boją. Nie silni, ale ci najsłabsi.
Bóg się o nich troszczy.
Opamiętaj się.
Niech Bóg cię chroni.
Modlę się za ciebie.
Inshallah.
Moje kondolencje.
Zostawcie mnie.
Mathieu Jaborska, ten mały chujek.
Ciekawe, jak teraz wygląda.
Pieprzony adwokacik.
Jak sobie radzi Lucie?
Znasz ją.
Nie narzeka.
Włosy to problem.
Nie chce nosić peruki.
Nie wychodzi z domu.
To skomplikowane.
Co mówią dzieci?
Nie gadamy o tym.
Oto i on.
- Sonia, prawda? - Tak.
Pochowałem dziś brata.
Postaraj się.
Rozbierz się.
Fiutem dziś nie pomachasz.
Zmiana planów.
Proszę.
Spadaj.
To twoja ostatnia szansa. Byłeś tam, gdy zastrzelili mi syna?
Pierdol się.
Chcesz zginąć, do kurwy nędzy?
Odpowiedz na pytanie!
Wujek znajdzie ciebie i rodzinę…
Odpowiadaj! Na co czekasz?
Byłeś tam?
Jasne, że tam byłem. Co za różnica?
Żadna, Foudil.
Co teraz?
Czekamy, aż się ściemni.
Obyśmy przeżyli ten wieczór.
Bez bólu nie ma zabawy.
- Damy radę. Obiecuję. - No tak.
Skurwiel.
KRWAWE WYBRZEŻE
Napisy: Mikołaj Kopczak