Przestań to oglądać, Alice.
To nie Lyès.
To on.
Jeśli tak, wkrótce się dowiemy.
- Dlaczego to zrobił? - Dlaczego?
Przez tę robotę. Wyniszcza nas.
Wszyscy świrujemy.
Wierzysz w te bzdury?
Lyès walczył całe lata, a potem kutas go przymknął.
Po prostu w końcu...
Może nie wytrzymał.
Fabiani chce porozmawiać za 5 minut.
Szlag by to.
Najpierw Giraud. Teraz Miranda.
Dwóch gliniarzy w pięć dni.
Musimy reagować, bo pozwolą sobie na więcej.
Jest raport z sekcji zwłok Mirandy?
Czekam na balistykę.
Pewnie LX za tym stoją.
Ale został tylko Yassine, więc...
Przez waszą lekkomyślność!
- Naprawdę? - Gdybyśmy zwlekali, byliby w Maroku.
- Zgłosić to wewnętrznemu? - Będzie pusto na komendzie.
- A tak jesteśmy my. - Już.
Co z Mehdim?
Idę do niego później, ale nic to nie da.
Woli umrzeć, niż gadać.
Nieważne. Masz się czegoś dowiedzieć.
Musimy szybko znaleźć jego brata.
Beckerman dowodzi operacją.
- Czemu? - Poważnie?
Koniec dyskusji.
Kuźwa. Dobra, spadamy.
Alice?
Znam swoich ludzi.
Lyès nie zastrzeliłby policjanta.
Dziękuję.
KRWAWE WYBRZEŻE
ODCINEK 6 – ZAUFANIE
Posłuchaj.
Jutro dostawa. Ty się nią zajmiesz.
Jak to ja?
Znasz metody psów.
Sześć ton to poważna sprawa.
Tu jest numer kontenera. A także czas i miejsce dostawy.
Tony zna szczegóły. Zrozumiano?
- Faszol z portu, którego obiłeś? - Spokojnie. Nie obraził się.
Nie potrzebujesz wrogów.
Wrogowie są wszędzie. To działka Tobiasa.
Ali.
Po co nam to?
No po co?
Po dostawie kończę karierę.
To ostatnia, obiecuję.
- Halo? - Yassine.
- Nie dzwoń na ten numer. - Wyciągnij brata.
Jest w areszcie. Co mam zrobić?
Mógł myśleć.
Bacz na słowa.
Pamiętaj, że sporo o tobie wiem.
Wydostań go jakoś.
Zastrzeliłeś Bakariego?
Gdyby nie ja, już byś był w pierdlu.
Jesteś mi winny odpowiedź. Zastrzeliłeś Bakariego?
Nie mogę powiedzieć. Wolę iść siedzieć.
Tak między nami. To nie przesłuchanie.
Musiałem dbać o reputację.
Reputację? To dziecko, człowieku.
Nie ma dzieci. Są żołnierze.
Robił dla jebanego Saïdiego.
Dorastałeś z nim.
Grałeś z nim w piłkę za dzieciaka.
Lekarz mówi, że może już nie stanie na nogi.
I co?
Na ulicach tak jest.
Grał i przegrał. Co tu gadać?
Dorastaliśmy razem, Mehdi.
Na osiedlu każdemu było tak samo trudno. Nigdy bym tego nie zrobił.
To brawo.
I co? Chcesz nagrodę?
Pogrzało cię?
Robisz na psiarni, a będziesz mnie pouczał?
Masz się za lepszego?
Sprzedałeś się i tyle.
Czyli są dwa różne światy? My i oni?
Właśnie. Ja chcę honoru i szacunku.
I władzy.
Ale wiesz co?
Dobrze ci to idzie.
Nawet rodzoną matkę byś sprzedał.
Okej.
Swoją drogą,
kazałem wsadzić was razem, jak już aresztujemy brata.
Niech ogląda, jak cię ruchają.
Zamknąć go.
Skąd wiedziałeś?
„Włóż kamizelkę kuloodporną”. Wysłał krótką wiadomość.
- Przynajmniej cię ostrzegł. - Mógł zabić.
Ja bym się nie wahała.
- Kto wie? - Fabiani.
A teraz ty.
Ali czeka na dużą dostawę.
Sześć ton drogą morską.
Złapiecie go wy, Szajbusy.
Dlaczego my?
Lyès nikomu innemu nie ufa.
Jak udowodnimy, że to Alego?
Dzięki zeznaniom Lyèsa, naszego człowieka pod przykrywką.
Jest gliną, gdy ci to pasuje.
Trzymamy się tej narracji, żeby zamknąć Alego i rozbić jego gang.
Lyèsa zabiją, jeśli będzie zeznawał. Wiesz o tym.
Przystał na to ryzyko.
Mógł zostać w więzieniu.
- Nie masz dość gnębienia go? - Nie gnębię go.
Benamar sam szuka kłopotów. Wszyscy chcą go dopaść.
ZASTĘPCA KOMENDANTA ZASTRZELONY POD DOMEM
Ty to zrób. Ktoś mnie rozpozna.
Ale ty go znasz.
Pracował już dla ciebie, nie?
Żartujesz sobie?
Zakopmy topór, przyjacielu.
Idę, zanim się popłaczę.
Mówiłem, że się spotkamy.
- Słyszałeś o Leïli Saïdi? - Tak.
Nie jest na moim oddziale.
Nieważne, jak to zrobisz, ale zapewnij jej bezpieczeństwo.
Nie ja zarządzam więzieniem.
Proszę.
Może to przekona kolegów.
Niczego nie obiecuję.
Zrób to, Mario.
Dobrze?
Lyès, to nie moja sprawa, ale czemu dla niego pracujesz?
Tak, to nie twoja sprawa.
Benamar! Stój!
Benamar!
Kurwa!
Kurwa mać!
Pieprzony Tobias.
Też mi przyjaciel.
To ja.
Gadałaś z Mirandą?
Okej.
Potrzebuję cię.
Ukrywam się w centrum kongresowym. Przyjedź po mnie, proszę.
Wiesz, gdzie jest?
Nie.
- Naprawdę zabił glinę? - Nie chodzi o Lyèsa.
Tylko o Yassine’a.
- No. - Mamy jego brata.
Potrzebujemy cię.
Zawsze czegoś potrzebujecie.
Co mam zrobić?
Poproś o spotkanie.
- Nie odbiera. - Powiedz, że wiesz coś o Mehdim.
- I co wtedy? - Interweniujemy.
Proszę.
Weź to.
Musicie wyjechać z mamą na parę dni.
Co jej powiedzieć?
Nie wiem.
Ale nie możesz tu zostać. To zbyt niebezpieczne.
Dawaj znać, Assia.
Sprawdźcie wejście. My okrążymy teren.
- Do później. - Dzięki.
- Gdzie jesteś? - Widzę cię.
Jestem w środku.
Idź dalej. Za ścianą będą drzwi.
Są otwarte. Jestem za nimi.
Dobra.
Jest Arno. Już idę.
Na razie.
Lyès?
Nie wierzyłam.
Mówisz o Mirandzie?
Tak.
Masz piękne oczy.
Dzięki, stary.
W porządku?
Nie bardzo.
Co się stało? Lucie?
Przykro mi.
Zatrzymaj się tutaj.
Za tydzień pogrzeb.
Jak się czujesz?
Nie mogę już płakać.
Jakbym wysechł.
Będzie dobrze.
Zatrzymujesz złoto?
Jedziesz w wielką podróż z Mirandą?
Nie mówiłeś, że się lubicie.
Nie miej nam tego za złe.
Z zazdrości się głupieje.
Przepraszam za akcję z chlewnią. Nie miałem pomysłu.
Spoko.
Moja siostra wie o tym gnoju, Yassinie?
Nie. Jedzie z mamą na umrę, do Mekki.
- Dzięki. - Zeznasz przeciwko Alemu?
Muszę.
- Spróbuje cię zabić. - Wiem.
Tylko tak mogę odzyskać odznakę.
Może ktoś inny może zeznawać.
Ktoś, kto go nie znosi.
Jest taki jeden.
Tony, z portu. Ali go pobił na moich oczach.
Będzie zeznawał, jeśli zgarniecie towar. Ma obitą twarz, rozpoznacie go.
Gnoje! Same gnoje!
Cwel!
Tu Mario.
Sukinsyn!
Leïla zaczęła sypać.
Zaatakowałaś moją rodzinę. Popełniłaś błąd.
Bardzo mi przykro.
Zabicie mnie nic nie zmieni.
Moich mocodawców nie obchodzi moja śmierć.
- Twoja i Leïli też nie. - To znaczy?
W tej branży błędy kończą się śmiercią.
Ci, którzy uważają to za łatwe pieniądze, nie ryzykują życiem dla biznesu.
Życzę powodzenia z dostawą.
Rozumiesz, co się stanie?
Ali, zabiją cię. To koniec.
Nie, jeśli ci się uda.
Ufam ci.
- Halo? - Jesteśmy za domem Alego.
Damy znać, jak znajdziemy towar.
Dobra. Czekamy.
- Do później. - Okej.
Halo?
Czemu dalej dzwonisz?
Gdzie jesteś? Spotkamy się?
Masz mnie za idiotę?
Nie mamy o czym gadać.
Kurwa.
- Panowie. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Sprawdzamy ten kontener. Mamy nakaz.
Proszę.
Skarbie, tu to tak nie działa.
Obowiązują pewne zasady.
Za kogo się masz? To nie prośba.
Jazda. Nakaz z prokuratury.
Ruchy, bo aresztuję za utrudnianie śledztwa!
Raz-raz!
„Skarbie”? Straciłeś rozum?
Operator? Dawaj tu kontener z końcówką 168.
Przyjąłem.
Proszę bardzo. I wszystko gra.
- Gdzie plomba? - Skąd mam wiedzieć?
Załoga na pokładzie?
Sprawdź sam.
Zaczynasz mnie wkurzać. Otwierać.
Kurwa.
Audrey?
Nic z tego. Kontener jest pusty.
- Co? - Lyès nas uprzedził.
- Co? - Koniec akcji.
Koniec akcji. Wycofujemy się.
Sukinsyn.
Wypieprzać!
Kto dzwoni?
Serge Laborde.
Kazałem ci się odwalić, Laborde.
Co jest?
Masz jaja czy robisz to z głupoty? W każdym razie źle skończysz.
Czemu pies udaje, że zabija psa?
Że co?
Miranda żyje. Nawet nie jest ranny.
Ukrywa się.
Wyślę ci zdjęcie. Wyświadcz mi przysługę.
Zajmij się Lyèsem.
- Cześć. - Jak tam?
W porządku.
Załatwione, przejęliśmy cały ładunek. Załoga się spisała.
- Gdzie załoga? - Popłynęli do portu.
Zawinęli się.
Trzymaj.
Prezent.
Dziękuję, Lyès.
- Nigdy mnie tu nie było. - Jasne.
Dalej!
- Impreza w takim miejscu? - Owszem.
Jak za dawnych czasów.
Lekkomyślni i nieustraszeni. Tacy byliśmy.
Za młodych lat.
Mam coś dla ciebie.
Kręcił się pod moim domem.
Pewnie próbował się ukryć, tak jak ty.
Chciałem go zabić, ale że to chłopak twojej siostry...
pytam twoje zdanie.
Co sądzisz?
Wezwij gliny.
Gliny? No pewnie.
Może Mirandę, co?
Miranda się nim zajmie.
- No? - Przestań!
Dalej.
Mów śmiało, Lyès.
Słucham.
Jaki miałeś plan?
Patrz na mnie, gdy do ciebie mówię.
Jaki miałeś plan? Co?
Ali.
Chciałem tylko ocalić rodzinę.
Jesteś jej częścią.
Nie pierdol mi tu.
Jak myślisz, co powie Jaddou Sidi...
gdy dowie się, że mam kreta?
Możesz przeżyć.
Wyjedź do Dubaju.
Proszę cię.
Wiesz, co jest najgorsze?
Że rzeczywiście ci zaufałem.
Już nie żyję.
Wiedziałeś to.
Prawda?
Tylko ty mi zostałeś.
Dalej.
Dokończ to. Wyświadcz mi przysługę.
- Dobij mnie. - Przestań, proszę.
Ali.
Nie ruszaj się.
Halo?
MARSYLIA
Ali nie żyje.
- Proszę zapomnieć o naszej rozmowie. - Nie mam zamiaru.
Nie możemy okazywać słabości.
Ufam, że załatwi pani sprawę.
Mamo, to ja. Nie odwracaj się.
Policja cię obserwuje.
Chciałem się pożegnać.
I prosić o przebaczenie.
Wiem, że chciałaś innego syna.
Przysięgam, że...
chciałem być ciebie godny.
Wybacz mi, proszę.
Wybaczam ci.
Niech Bóg cię błogosławi.
Synu mój.
Wszystko ci wybaczam, synu. Wszystko.
Niech Bóg cię błogosławi.
Niech błogosławi.
Tatoo zna cię na wylot.
Wiedział, że będziesz.
Co zrobiłeś z kontenerem?
Wybacz, nie mogłem.
Gdybyście go przejęli, zabiliby Alego.
Wyszło na to samo.
Jak się trzymasz?
Bywało lepiej.
Przestań, zanim to się źle skończy.
Nie mogę przestać.
Wsadzą mnie z powrotem.
Taki był układ z Mirandą.
Muszę iść dalej i tyle.
To jedyny sposób. Ali był tylko częścią łańcucha.
Szefem jest Jaddou Sidi.
To jego trzeba dorwać.
Skontaktowała się jego prawniczka, Chris.
Prawniczka coś podejrzewa?
Nie mam innego planu.
Możemy wsiąść do autobusu.
Dokąd?
Na Karaiby.
- Autobusem? - Tak.
Niedługo koniec.
Obiecuję.
Jestem na górze.
Zaczynamy przedstawienie.
Dzień dobry.
Przypilnujemy broni.
Proszę.
Pan Lyès. Dziękuję, że pan wpadł.
Proszę usiąść.
Największych kłopotów nie sprawia policja ani wymiar sprawiedliwości,
tylko współpracownicy.
Przez nich ponosimy największe straty.
Coś panu powiem.
Część mojej pracy to pozbywanie się zdrajców.
Rozumie pan?
Niezupełnie.
Tobias zaproponował konkurencji z Holandii dostawę towaru Alego.
Uznał, że Ali jest skończony.
A skąd to wiem?
Bo Holendrzy to też nasi klienci. Byli uprzejmi nas poinformować.
Pan siądzie.
Nie jest pan zaskoczony?
Po nim mogłem się spodziewać.
Zastrzelił Alego?
Nie, to był Yassine.
Powiedziano mi, jak odzyskał pan nasz towar.
Genialne posunięcie.
Mówię szczerze, naprawdę.
Tyle że nasz kolega z portu, Tony,
na pewno nie zgłosił niczego policji.
To rodzi pytania.
Skąd znał pan numer kontenera?
Kurwa, zabiją go.
Wchodzicie.
Pracowałem z nimi.
Ostrzegli mnie.
Przepraszam, co takiego?
To moi byli koledzy z wydziału. Są z policji. Ostrzegli mnie.
Co pani myślała? Że tylko ja przekraczam granice?
To dobrze.
Świetnie, że utrzymujecie dobre stosunki.
- To bardzo przydatne. - Stać!
To pomoże następcy Alego.
Pewnie tak.
Czyli komu?
Panu.
- Że co? - Jak to co?
Okoliczności sprzyjają. Nie mamy konkurencji.
Wie pan, których policjantów można kupić.
Ogromny potencjał, prawda?
O czymś pani zapomniała.
Jestem poszukiwany.
KRWAWE WYBRZEŻE
Napisy: Mikołaj Kopczak