Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
ΠΑΡΚΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Έι, έχω μια εξομολόγηση
Έχω χάσει κάθε ορμή
Μόνο και μόνο επειδή είναι εύκολο
Αυτό δεν το κάνει καλύτερο
Θέλω να βάλω τα χέρια μου βαθιά μέσα στο χώμα
Να κάνω έναν περίπατο στον δρόμο αν νιώθω τρελαμένος
Όλη αυτή η ευκολία δεν μου ταιριάζει
Θέλω να παίξω με τη φωτιά, να πονέσω
Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στο '95;
Πριν μπούμε σε όλο αυτό το δράμα στη ζωή μας
Να χαζεύουμε την οθόνη μέρα νύχτα
Μου λείπει η αίσθηση του να ζεις στην πραγματική ζωή
Φέρε τη Ντελόριαν
Μου λείπανε τα καλοκαίρια
Μαζί σου, ποτέ δεν έκανα swipe δεξιά ή αριστερά
Τρύπωνα από το παράθυρό σου
Χωρίς αιτήματα φιλίας
Απλώς περνούσαμε τη νύχτα μαζί
Έπρεπε να πάω μέχρι το ντουλάπι σου στο σχολείο
Και να ρισκάρω να μου πεις
Αγόρι, μην ενοχλείς
Τα ξέρω όλα αυτά
Ήλιος και μπράτσα έξω, μωρό μου!
– Το ξέρεις!
Ποιος θέλει ξαναγέμισμα;
Εγώ θα πάρω ένα.
– Είμαι εντάξει.
– Σοβαρά; – Είμαι καλά.
– Κρίσι.
Έχεις αυτή την μπύρα εδώ και μια ώρα.
– Ναι. Απλώς δεν πίνω πολύ.
Δεν θέλω να μαλώσουμε γι’ αυτό, εντάξει;
– Ο θείος μου είχε δίκιο για αυτό το μέρος.
Έχουμε ολόκληρη τη λίμνη μόνο για εμάς!
Ο Στιβ χάνει που δεν ήρθε.
– Ο Σεθ.
Και χωρίσαμε πριν δύο εβδομάδες.
– Τι έγινε αυτή τη φορά;
– Τι πάει να πει αυτό;
– Τοντ. – Τι;
Πρώτα ήταν εκείνος ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο.
– Ήταν βοηθός καθηγητή.
– Εντάξει. Ό,τι να ’ναι.
Πρώτα ο βοηθός καθηγητή που πήγαινες μαζί του.
Μετά εκείνος ο ψηλός στην ομάδα κωπηλασίας.
– Πώς τον έλεγαν; – Αλεξάντρ.
Ουί ουί.
Και τώρα ο Σεθ.
Δεν έχεις γνωρίσει καν τον Σεθ.
– Φυσικά και τον γνώρισα!
Τον πέτυχα σε εκείνο το πάρτι στο Sigma.
Συμπαθητικός τύπος.
– Για να ξέρεις,
ο συμπαθητικός αυτός τύπος συνέχιζε να πηγαίνει
με την πρώην του όσο τα είχε με την Κρίσι.
– Έι, Σάρα, κάθομαι δίπλα σου,
και ακούω όλα όσα λες.
– Εντάξει. Όπως θες.
Άρα είναι καθίκι.
Απλά λέω
ότι φαίνεται να αλλάζεις συχνά αγόρια, αυτό είναι όλο.
– Ευχαριστώ, Τοντ. Πολύ παρατηρητικό.
– Πάω για βουτιά. Ποια έρχεται;
– Όχι, είμαι καλά εδώ.
– Σοβαρά τώρα;
Δανείστηκες το μαγιό της γιαγιάς σου για να κάθεσαι
στη βάρκα όλο το απόγευμα;
– Ναι. Δεν μου αρέσουν οι λίμνες.
– Κρίσι, χωρίς παρεξήγηση.
– Ναι, αλλά πάντα τα καταφέρνεις τελικά.
– Αλλά πρέπει να χαλαρώσεις λίγο.
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είσαι τόσο συγκρατημένη.
Λίγη αυθορμησία ίσως βοηθούσε και την ερωτική σου ζωή.
– Τι στο καλό ήταν αυτό;
Δεν ξέρω.
Ίσως ένας γκάρ αλιγάτορας ή κάποιο κλαδί;
– Γκαρ αλιγάτορας;
Είμαι με την Κρίσι. Δεν μπαίνω σε αυτό το νερό.
– Είναι ένα ψάρι.
Χαλάρωσε!
Μάλλον ήταν κάτι που ξεβράστηκε
στην ακτή και χτύπησε τη βάρκα.
– Εντάξει. Τότε μπες εσύ πρώτος.
Τα λέμε εκεί έξω, κορίτσια.
– Πώς είναι;
Το νερό είναι υπέροχο!
– Το ξέρω, αλλά είναι ασφαλές;
– Ασφαλές;
Κούκλα μου, είναι λίμνη!
Τι νομίζεις ότι έχει από κάτω;
– Δεν νομίζω πως πρέπει να μπεις.
– Έλα τώρα, Κρίσι.
– Όχι. Μιλάω σοβαρά.
Δεν σου φαίνεται περίεργο
που δεν υπάρχει κανείς άλλος στη λίμνη εκτός από εμάς;
– Ε, είναι εντάξει. Έλα.
Ας προσπαθήσουμε να περάσουμε λίγο καλά, ναι;
– Έτσι μπράβο.
Κρίσι!
Βγάλε μας μια φωτογραφία!
- Παιδιά;
Σάρα;
Παιδιά, αυτό δεν είναι αστείο!
Σάρα!
Τοντ!
Εντάξει, εντάξει.
Εντάξει.
Εντάξει, εντάξει.
Πάμε.
Όχι.
Ξεκίνα!
Γαμώτο.
Πάμε!
Σκατά!
Διάολε.
Εντάξει.
Καλημέρα, ηλιαχτίδα.
- Τι θέλεις;
- Έχω μια έκπληξη για σένα, μπάμπα.
- Πώς μπήκες εδώ;
- Το εφεδρικό κλειδί κάτω απ' το χαλάκι.
Άκουσες τι είπα;
Έχω μια έκπληξη για σένα.
- Είναι νωρίς για εκπλήξεις…
- Σήκω τώρα και δες τι σου έφερα!
Πάμε. - Καλά, καλά!
Σηκώθηκα.
Τι είναι;
- Έτοιμος;
Χρόνια πολλά σε σένα
Που ανήκεις στον ζωολογικό κήπο
Γιατί μοιάζεις με μαϊμού
Και μυρίζεις σαν κι αυτή
Είναι τα γενέθλιά σου, μπάμπα.
Έλα τώρα.
Κάνε μια ευχή.
Έι τώρα!
Γιατί το έκανες αυτό;
Είχε επικάλυψη με τυρί κρέμα, ολόκληρο!
Ήταν το αγαπημένο μου.
- Γιατί τα φοράς αυτά;
- Σε πήρα 10 φορές τηλέφωνο.
Δεν ήθελα να εμφανιστώ έτσι,
αλλά δεν απαντούσες στο ρημάδι το τηλέφωνο.
Ήμουν απασχολημένος.
- Απασχολημένος;
Ναι.
Ναι, φαίνεται αυτό.
Άκου, μπάμπα.
Είναι η πρώτη μου μέρα στη δουλειά,
και είμαι λίγο αγχωμένος, εντάξει;
Ήθελα μερικές συμβουλές.
Αυτό μόνο. - Συμβουλές;
- Ναι. - Εντάξει.
Μείνε μακριά από τη λίμνη.
Μακριά από τη λίμνη;
- Απίστευτος είσαι, το ορκίζομαι.
Θα μπορούσες τουλάχιστον να κάνεις μια ευχή.
- Αντίο, Νόλαν.
Πόρτα μπροστά. Άνοιξέ την και φύγε.
Απίστευτος.
- Γεια.
- Σκατά. Θα τα καταφέρω μόνος.
- Δεν είχε καν τυρί κρέμα. Ψεύτη.
- Έχουμε πρόβλημα.
Είναι...
- Νεκρό;
Τι νομίζεις ότι είναι; Χέρι είναι.
Ένα χέρι.
- Τι στο διάολο μπορεί να το έκανε αυτό;
- Δύσκολο να πούμε.
Αλλά σου δίνω τρεις ευκαιρίες.
Και οι δύο πρώτες δεν μετράνε.
- Εντάξει. Εντάξει.
Τι θέλεις να κάνω μ' αυτό;
- Τι κάναμε την τελευταία φορά;
- Δεν ήμουν εδώ τότε,
αλλά ό,τι κι αν έκαναν, προφανώς δεν δούλεψε.
- Σκατά.
Δεν μπορούμε να έχουμε καρχαρία στη λίμνη.
Με ακούς; Δεν μπορούμε να έχουμε καρχαρία σε αυτή τη ριμάδα τη λίμνη!
Έπρεπε να μείνω στο Σαν Ντιέγκο.
- Σπένσερ;
Σπένσερ Τιμς.
- Ποια είσαι; Τι κάνεις στο κτήμα μου;
- Με λένε Λέσλι Άρμστρονγκ.
- Δεν σε ξέρω και είσαι σε ξένη ιδιοκτησία.
Σε παρακαλώ. Μόνο ένα λεπτό απ' τον χρόνο σου.
- Αν πουλάς κάτι,
δεν έχω λεφτά και δεν ενδιαφέρομαι.
- Δεν πουλάω. Η κόρη μου, η Κρίσι...
Ήρθε με τους φίλους της στη λίμνη
και τώρα έχουν εξαφανιστεί.
- Και τι σχέση έχω εγώ μ' αυτό;
Μου είπαν πως ίσως μπορείς να με βοηθήσεις.
- Σοβαρά;
Ποιος στο είπε αυτό; - Ο σερίφης.
Γιατί θα ήθελε ο σερίφης να με δεις;
- Επειδή είπε πως κανείς άλλος
δεν ξέρει τη λίμνη όπως εσύ.
Σε παρακαλώ, άκουσέ με.
- Όχι, ευχαριστώ.
Σου προτείνω να υποβάλεις δήλωση εξαφάνισης
στον σερίφη.
Και τώρα, αν με συγχωρείς, πρέπει να φύγεις.
Ήταν στη λίμνη όταν εξαφανίστηκαν.
- Εσείς οι άνθρωποι. Ποτέ δεν μαθαίνετε, ε;
Θα έπρεπε να υπάρχουν τεράστιες ταμπέλες: "Αν κολυμπήσεις, πεθαίνεις."
Κι ακόμα και τότε, κανείς δεν θα άκουγε.
Ναι, ξέρω τη λίμνη.
Αλλά υπάρχει νέος θηροφύλακας στην πόλη
με το όνομα Νόλαν Χολτ.
Πήγαινε να τον βρεις.
- Ο σερίφης επέμεινε να μιλήσω μόνο μαζί σου.
- Κοίτα, κυρία. Λυπάμαι για την κόρη σου και τους φίλους της.
Πραγματικά λυπάμαι.
Αλλά όλοι εδώ ξέρουμε ότι η λίμνη είναι καταραμένη.
Πέρυσι ανατίναξα έναν ταύρο καρχαρία
μεγαλύτερο από σκάφος Mastercraft,
και αν νομίζεις ότι θα ξαναμπώ στο νερό,
χρειάζομαι πολύ πιο καλό λόγο
από το ότι χάθηκαν μερικά παιδιά.
- Τον ήξερε τον γιο σου.
- Τον Γκραντ τον ήξερε; - Ήταν αρκετά κοντά.
Ήταν στο ίδιο σχολείο.
Δεν ανέφερε ότι εξαφανίστηκε;
- Αν ήξερε πως θα έμπαινε στο νερό,
δεν θα το άφηνε να συμβεί ποτέ.
Όχι.
Εξάλλου, δεν μιλάμε πολύ με τον Γκραντ
από τότε που χώρισα με τη μητέρα του.
- Είσαι η τελευταία μου ελπίδα να βρω την κόρη μου.
Σε παρακαλώ.
- Δεν πιστεύεις στ’ αλήθεια ότι θα τη βρεις στη λίμνη, έτσι;
Γαμώτο.
Τι;
Αυτό αντιμετωπίζουμε.
Οι ταύροι καρχαρίες τρέφονται κυρίως με ψάρια και άλλους καρχαρίες,
αλλά είναι ευκαιριακοί και μπορούν να ζήσουν σε γλυκό νερό.
Τα μικρά τρέφονται σε ποτάμια και λίμνες,
αλλά όσο μεγαλώνουν, πάνε σε αλμυρά νερά.
Σκοτώσαμε έναν πέρυσι,
αλλά λένε ότι υπάρχουν κι άλλοι στη λίμνη.
- Πώς το ξέρουμε σίγουρα;
- Έχω έναν φίλο στο Λιμενικό.
Θα σου δώσω τον αριθμό του.
- Βρήκαν ήδη τη βάρκα.
Δεν είχε κανέναν μέσα.
Χωρίς σημάδια ζημιάς.
Είχαν παρατηρητές που είπαν ότι είδαν σκιές.
Και ραχιαία πτερύγια επίσης.
- Κυρία, λυπάμαι που σου το λέω,
αλλά το πεπτικό σύστημα του καρχαρία είναι καθαρό.
Αν έπρεπε να μαντέψω, οι πιθανότητες να βρείτε τα σώματα
είναι σχεδόν μηδενικές, εκτός κι αν αδειάσετε όλη τη λίμνη,
και αυτό δεν πρόκειται να γίνει.
Η άλλη επιλογή;
Πιάσε τον ταύρο καρχαρία.
Άνοιξέ τον. Δες τι έχει μέσα.
Αν βρεις κάποιον διατεθειμένο να το κάνει.
- Εκτός από σένα.
- Είμαι συνταξιούχος.
- Αν ήταν ο γιος σου, αν ήταν ο Γκραντ,
θα το δεχόσουν έτσι, ή θα ήθελες να ξέρεις σίγουρα;
- Το ξέρω ήδη. Συγγνώμη.
- Η κόρη μου είχε την πιο καλή ψυχή.
Ποτέ δεν είπε κακό λόγο για κανέναν.
- Ε; Οι καρχαρίες δεν σκέφτονται το φαγητό έτσι.
Και αυτό είμαστε γι’ αυτούς. Φαγητό.
- Της αξίζει κάτι καλύτερο.
Της αξίζει να αναπαυθεί.
Και ίσως τώρα να μη το σκέφτεσαι έτσι,
αλλά αν ήταν το παιδί σου στην κοιλιά κάποιου καρχαρία,
θα ήθελες το ίδιο.
- Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω.
- Ναι.
Κι εγώ το ίδιο.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
- Μπαμπά.
- Γεια.
Κοίτα πως έχεις γίνει.
Έχεις ψηλώσει ένα κεφάλι.
- Με κάλεσες;
- Ναι.
Ναι, σε κάλεσα.
Έλα εδώ.
Θυμάσαι αυτό;
Με αυτό σκότωνες σκίουρους και πετούσες τα κεφάλια.
Η μάνα σου θύμωνε πάντα μαζί μου. Το θυμάσαι;
- Δεν είμαι πια παιδί, μπαμπά.
- Ναι.
Ναι, το ξέρω αυτό.
Αλλά αν θες να το ξαναχρησιμοποιήσεις,
θα είναι εδώ, αν το θελήσεις.
Εντάξει.
Πάμε μια βόλτα.
Πίσω στη λιμνούλα;
Ναι;
Ναι, ναι. Σίγουρα.
- Εντάξει.
Διψάς;
Θες κάτι να πιεις; Έχω νερά
και αναψυκτικά στο σπίτι.
- Είμαι εντάξει.
Πότε θα σταματήσεις να αφήνεις τον Νόλαν
να σου κάνει τατουάζ;
- Όταν το πάρω απόφαση.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
- Τι ήταν όλο αυτό;
Νόμιζα ότι το είχες κόψει.
- Το είχα.
Είχα μερικούς φίλους και κάναμε πάρτι.
Δεν έχω προλάβει να καθαρίσω ακόμα.
Θες να ρίξουμε καμιά πετονιά;
- Δεν μπορώ να μείνω. Έχω ραντεβού.
- Ραντεβού;
Με ποιον; Τον ξέρω;
- Θυμάσαι την Τες;
Την Τες που προσέχαμε τα Σαββατοκύριακα;
Τη μικρή Τες;
Ο πατέρας της είχε εκείνο το γελοίο φορτηγό.
Ναι, έχουμε ιστορία τέχνης μαζί.
- Μάλιστα.
Και...
Και το βιβλίο;
- Έρευνα.
- Κοίτα, δεν έχω πολύ χρόνο,
οπότε γιατί δεν μου λες γιατί κάλεσες;
- Την Κρίσι Άρμστρονγκ. Τη ξέρεις;
Ναι.
- Η μητέρα της ήρθε σε μένα.
Φαίνεται πως αυτή και οι φίλοι της πήγαν στη λίμνη και
τώρα είναι όλοι εξαφανισμένοι.
Δεν ήξεραν τι είχε συμβεί πέρυσι.
- Ναι. Όλοι το συζητάνε.
Είναι...
Περίμενε. Είναι νεκρή;
- Πιθανότατα.
Δεν είμαστε σίγουροι. Γι’ αυτό ήρθε η μητέρα της σε μένα.
Αλλά...
Είσαι σε σύνταξη.
- Το ξέρω.
Αλλά κανείς άλλος δεν μπαίνει στο νερό
να βρει τι έγινε και να της δώσει απαντήσεις.
- Και τι θα κάνεις;
- Μάλλον θα πάρω τον θείο Νόλαν.
Να βρούμε τον καρχαρία.
- Τι;
Ποιος είπε ότι ήταν καρχαρίας;
- Το επιβεβαίωσε το Λιμενικό.
Η πόλη κάνει τα στραβά μάτια, για ευνόητους λόγους.
Εκείνη ήρθε σε μένα. Τι να έκανα;
- Κοίτα τον ήρωα.
Αν το κάνεις για να με εντυπωσιάσεις, μην το κάνεις.
- Δεν είναι έτσι- - Ναι, κι όλα αυτά;
Σε ξέρω.
Ξέρω ότι δεν έχεις φίλους.
Τα ίδια έκανες όταν προσπαθούσες
με τη μαμά μετά που παραιτήθηκες.
Μετά τη δουλειά.
Η σαβούρα πάει προς τα πάνω, τελικά.
- Ήταν φίλη σου.
Νόμιζα ότι αν βοηθούσα, ίσως...
- Θα ερχόμουν πιο συχνά;
Πώς λειτουργεί αυτό;
Νομίζεις ότι θα ξεχάσω το παρελθόν;
Όλα αυτά που έκανες;
Ξέχνα το.
Πρέπει να φύγω.
- Πώς είναι η μητέρα σου;
- Παντρεύεται το φθινόπωρο.
Όπως είπα.
Αν το κάνεις για μένα,
ή για τη μαμά, ή για οποιονδήποτε νομίζεις ότι θα εντυπωσιαστεί,
μην το κάνεις.
Πάλι μόνος θα μείνεις.
Καλή διασκέδαση.
- Έι, Σπένσερ!
Τι κάνεις, φίλε μου;
Ξέρεις ότι σήμερα μάζεψα δύο νεκρά αρμαντίλλο;
Δύο!
Μύριζαν και τα δύο σαν μπέικον Καναδά.
- Σοβαρά;
- Ναι. Φαντάσου!
Τώρα πεινάω.
- Νόλαν.
Πού είναι το παντελόνι σου;
Τι; Έχει ζέστη!
- Θα σε σκότωνε λίγο συμμάζεμα;
- Ξυραφάκι; Καθρέφτης; - Έλα τώρα!
Γιατί αυτή η δουλειά είναι τέτοιος πονοκέφαλος;
- Αν σου πω να παραιτηθείς, θα με βάλουν να επιστρέψω εγώ.
Ναι.
- Συγγνώμη για την άλλη φορά.
Μην ανησυχείς. Δικό μου το φταίξιμο.
Δε μου αρέσει το γλάσο με τυρί κρέμα ούτως ή άλλως, οπότε...
- Δεν μιλάω για το γλάσο, Νόλαν.
Είσαι καλός φίλος. Εγώ είμαι απλά χάλια.
- Ναι. Νομίζω ότι το ξέρουμε και οι δύο.
Θέλεις κάτι να πιεις;
Ας πάμε μια βόλτα.
Νομίζω πως για μια φορά χρειάζομαι τη συμβουλή σου.
- Τη συμβουλή μου; - Ναι.
Εντάξει, φίλε.
- Δεν πέρασε τίποτα από το γραφείο σου;
Τίποτα από το ραδιόφωνο;
Καμία πληροφορία για το κορίτσι και τους φίλους της που εξαφανίστηκαν;
Τίποτα;
Κανένα email από το δημαρχείο;
- Όχι, τουλάχιστον εγώ δεν ξέρω κάτι.
- Κανείς δεν κάλεσε τη βάρκα;
- Πώς λες "όχι" στα ισπανικά;
- No.
- Ε, αυτό.
- Εντάξει.
Ποιος είναι ο νέος σερίφης;
Ένας τύπος με το όνομα Γουίλκοξ.
Είναι και αρκετά αυστηρός.
Μου φώναξε σήμερα γιατί έκανα φασαρία στην αίθουσα διαλείμματος.
- Πώς ακριβώς;
- Ε, έφαγα της υπόλοιπες εντσιλάδες.
Τα συνδύασα με το καινούργιο καφέ και άντε μετά!
Βγαίνει η... από το πίσω μέρος!
- Όχι, Νόλαν. Ο Γουίλκοξ είναι γκαντέμης.
- Γιατί λες έτσι;
Είναι έτσι απλά.
Φοράει το μεγάλο καπέλο και τη μεγάλη ζώνη.
- Πρέπει να τον γνωρίσω.
Θεέ μου.
Όλα αυτά ξαναρχίζουν;
- Ε, φίλε, εντάξει...
Το μέρος δεν έχει συνέλθει ακόμα από το περσινό καλοκαίρι.
Ναι, δηλαδή,
μπορεί να το κρύβουν όσο θέλουν,
αλλά από τότε που ο τύπος από το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο
είπε πως υπάρχουν δύο καρχαρίες στη λίμνη,
κανείς δεν άκουσε, φίλε.
- Εγώ άκουσα.
Έχουμε δήμαρχο στην ομοσπονδιακή φυλακή.
Ιατροδικαστή στην κομητεία.
Τι να πω...
Εντάξει. Πάω σπίτι.
Θα πάω να δω τον Γουίλκοξ το πρωί.
Να δω τι σκέφτεται για τα εξαφανισμένα παιδιά.
Εσύ μείνε στο γραφείο.
Θα βγούμε στη λίμνη να το τσεκάρουμε μόνοι μας.
- Περίμενε. "Εμείς";
Εσύ κι εγώ; - Ναι. Εσύ κι εγώ.
Η μητέρα της ζήτησε ειδικά εμένα.
Εσύ δεν την ξέρεις καν.
- Κάποιες πόρτες δεν κλείνουν μόνες τους, Νόλαν.
- Και αν ο σερίφης πει να σταματήσουμε;
- Ποτέ δεν μας σταμάτησε αυτό πριν.
Θα χρειαστούμε όπλα. Όλα όσα έχεις.
Σκέψου μια τσάντα.
Ναι, καπετάνιε.
Φαίνεται πως ξαναρχίζουμε, φίλε.
Σερίφη Γουίλκοξ!
- Άκουσα για σένα.
Ήξερες τον αδερφό μου.
Ο αδερφός μου σκοτώθηκε με δική σου ευθύνη, τον έφαγε καρχαρίας,
σε αυτή τη λίμνη.
- Έκανα ό,τι μου είπε ο προκάτοχός σου.
- Αυτό θα με κάνει να νιώσω καλύτερα;
Να φέρεις πίσω τον αδερφό μου από τους νεκρούς;
Ο δήμαρχος είπε πως θέλεις να μιλήσεις.
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
- Τρία παιδιά πήγαν με μια βάρκα στη λίμνη.
Κανένα δεν γύρισε.
Τι κάνει το γραφείο σου γι' αυτό;
- Τρία παιδιά σε βάρκα;
Σε αυτή τη λίμνη;
Δεν νομίζω.
- Λες ψέματα.
Είπες στη μητέρα του κοριτσιού να έρθει να με βρει.
- Ναι, της το είπα.
Αλλά δεν έχουμε αποδείξεις πως εξαφανίστηκαν στη λίμνη.
Μπορεί να είναι στα δάση κάπου.
Έχουμε 136 μίλια μονοπάτια πεζοπορίας,
αν ξεχνάς.
Και πολλή άγρια ζωή.
Όλα μπορεί να έχουν συμβεί.
- Δεν θα τη γλιτώσεις.
- Να τη γλιτώσω;
Επίσημα;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για τι μιλάς.
Κανείς δεν μπαίνει πλέον σ' αυτά τα νερά.
Ανεπίσημα;
Νομίζω πως πας πολύ μακριά από τα
όριά σου με αυτό.
Ο προκάτοχός μου;
Μπορεί να νόμιζε πως
το γραφείο του σερίφη υπακούει στον δασοφύλακα.
Σε διαβεβαιώνω.
Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω αν είσαι ακόμα συνταξιούχος ή κάτι τέτοιο,
Αλλά αν νιώθεις πως θες να βοηθήσεις,
έλα στο γραφείο και κάνε αίτηση
για άδειες κυνήγι ελαφιών.
Θα κρατήσουμε ζεστό καφέ για σένα.
Αλλιώς...
Μείνε μακριά από τις δουλειές μου.
Είναι κατανοητό;
- Γι' αυτό όρισες τον Νόλαν;
Επειδή δεν θα σου δημιουργούσε προβλήματα.
- Είναι αστείο αυτό;
- Δεν μπορείς να κρύβεις αυτό για πάντα.
Η μητέρα αυτού του κοριτσιού θα πάει στα νέα,
και έχεις τρεις νεκρούς.
Τρεις νεκρούς;
Βλέπεις; Αυτό είναι αστείο.
Θέλεις να μου δείξεις πού είναι;
Τι ήταν αυτό;
Ναι. Δεν το σκέφτηκα.
Έχω ραντεβού με τον δήμαρχο. Νομίζω τελειώσαμε εδώ.
- Θα τον βρω εγώ μόνος μου!
- Θα κάνεις τι;
- Έχω νικήσει καρχαρία πριν.
- Και τι σου κόστισε αυτό;
Ακόμα νομίζεις πως είσαι άνεργος. Χωρίς γυναίκα.
Από ό,τι ακούω,
ο γιος σου δεν σου μιλάει πολύ πια.
Και ο καλύτερός σου φίλος, ο Νόλαν, ο χωριάτης;
Τώρα είναι θηροφύλακας.
Και από ό,τι φαίνεται, ξαναπιάνεις το μπουκάλι.
Λοιπόν, να μια συμβουλή.
Φύγε.
Φύτεψε ρίζες σε άλλη πόλη. Όχι δίπλα σε λίμνη.
Αυτό το μέρος επουλώνεται και θα ξαναζήσει.
Με ή χωρίς χαμένα παιδιά.
- Ναι.
Ναι, εγώ είμαι.
Προχώρα πιο αργά.. Χάνεσαι.
Ναι. Είμαι στη λίμνη.
Έπρεπε να το δω μόνος μου.
Τι;
Εντάξει, έλα στο μέρος μου. Φέρε το υλικό.
Θεέ μου.
- Τι ακατάστατος.
Έλα τώρα! Άντε.
Κοίτα αυτό.
Μου έβαλες σκατά στο βιβλίο.
Όμορφο!
Πότε θα ξανάρθει;
Έι!
Έκπληξη.
Ελπίζω να μη σου πειράζει.
- Ναι.
Σε άφησαν να φύγεις από το γραφείο έτσι;
- Ναι.
Νομίζω ναι.
Η στολή μου.
Σου αρέσει;
- Όχι, δεν μου αρέσει.
Τι θες;
- Βρήκαμε τον μονόκερο καρχαρία.
- Πώς;
- Ξέρεις ότι ήρθε η Ακτοφυλακή,
όταν αυτά τα παιδιά χάθηκαν;
Μπήκαν κάποιοι σε κλουβιά,
τους έβαλαν στο νερό, κατάλαβες;
- Ναι.
- Είχαν την κάμερα εκεί μέσα, σωστά;
Και κοίτα, ένας μονόκερος καρχαρίας
εμφανίστηκε μπροστά στην κάμερα.
Ρίξε μια ματιά.
- Και σου το έστειλαν;
- Όχι ακριβώς.
- Νόλαν, τι σημαίνει "όχι ακριβώς";
- Έχω ένα φίλο. Είναι Ρώσος.
Είναι καλός με αυτά, χακάροντας email s
και τέτοια.
Πίστεψέ με, δεν θες να ξέρεις.
- Ναι, έχεις δίκιο. Δεν θέλω να ξέρω.
Δείξε μου το βίντεο.
- Εντάξει.
Ωπα. Περίμενε.
Περίμενε.
Μπαμ! Εκεί είναι ο μεγάλος καρχαρίας!
Σωστά;
Ναι.
Σου το είπα.
- Νόλαν, παίξε το ξανά! Παίξε το ξανά!
- Εντάξει! Περίμενε, ρε παιδί μου!
Τι νομίζεις;
- Το έχει δει κανείς άλλος; - Όχι.
Κανείς. Μόνο εμείς.
Μάλλον ο δήμαρχος.
Το υλικό ήρθε κρυπτογραφημένο όταν το βρήκε ο φίλος μου.
Που σημαίνει πως κανείς δεν έχει πρόσβαση,
εκτός αν έχει κάποιο προσωπικό login.
- Ναι.
- Ψυχρός Πόλεμος πάλι. Αυτή τη φορά με καρχαρίες.
- Πρέπει να μιλήσω στον δήμαρχο.
Δεν γίνεται.
Κάνουν όλο αυτό το,
Μια πρωτοβουλία γίνεται στο κέντρο της πόλης.
Προσπαθούν να ξαναφέρουν τη ζωή στην πόλη.
Θέλουν μάλιστα να αφήσουν τον κόσμο να κολυμπάει πάλι στη λίμνη.
Βάζουν εκατομμύρια σε αυτό το πράγμα.
Νομίζεις ότι ο Γουίλιαμς θα θέλει να μπεις εσύ
και να καταστρέψεις τα πάντα;
Δεν νομίζω.
- Άνθρωποι θα πεθάνουν, Νόλαν.
- Εντάξει, πρέπει να ρωτήσω.
Την γαμάς;
- Ποια;
- Τι εννοείς "ποια"; Τη μαμά της κοπέλας, αυτή.
Θεέ μου.
- Αν την γαμάς, καλύτερα να είναι κάτι κορυφαίο.
Γιατί τώρα ρισκάρεις πολλά για λιγότερο.
Και αν δεν την γαμάς,
τότε απλά τρέχεις το χαζό σου με αυτή την αυτοκτονική αποστολή.
Με αυτή την αποστολή αυτοκτονία.
Λοιπόν, τι ισχύει;
- Ξέρεις τι συμβαίνει με το ποτό;
Δεν νιώθεις ποτέ πραγματικά ζωντανός όταν το πίνεις για πολύ καιρό.
Πες μου για αυτό.
- Χάνεις και χάνεις και χάνεις ξανά...
Μέχρι που πάρει ό,τι μπορεί να πάρει.
Κοίτα με, Νόλαν.
Δεν έχω τίποτα.
Την τελευταία φορά που ένιωσα ζωντανός
ήταν εκεί στη λίμνη,
που πάλευα με τον καρχαρία.
Δεν ξέρω. Ίσως...
Ίσως με κάποιο παράξενο τρόπο, θέλω να νιώσω κάτι ξανά.
- Εντάξει, για να είμαστε σαφείς, δεν είσαι...
- Χριστέ μου, Νόλαν! Από όλα αυτά...
- Εντάξει, εντάξει! Απλά...
έπρεπε να μάθω, Σκίπι. Αυτό είναι όλο!
Άρα είναι αυτοκτονική αποστολή ήδη. Εντάξει;
Ε, αυτό είναι.
- Ναι. Υποθέτω πως είναι.
- Είμαι μέσα.
Ποτέ δεν νόμιζα πως θα το έλεγα αυτό δυνατά,
αλλά νιώθω λίγο υπεύθυνος που αυτό το τέρας, ο καρχαρίας
βρέθηκε έξω εκεί.
- Ναι, ήταν δικό σου λάθος.
- Έλα τώρα.
- Εντάξει. Ας πάμε για ψάρεμα τότε.
- Πότε φεύγουμε;
- Έχω ένα τελευταίο πράγμα να κάνω.
Εσύ βρες ένα σχέδιο να σκοτώσουμε τον καρχαρία.
- Εγώ; Πώς;
Πώς θα βρω σχέδιο να σκοτώσουμε τον καρχαρία;
- Δεν ξέρω. Σκέψου κάτι και να είσαι έτοιμος.
- Σκότωσε τον καρχαρία.
Ανατίναξέ τον.
Όχι, αυτό το κάναμε ήδη.
Τρύπα τον με μια ράβδο.
Ηλεκτροσόκ.
Ναι, ναι. Το έχουν ξανακάνει.
Σκατά! Είναι πιο δύσκολο από ό,τι φαίνεται!
Τι θα έκανε ο Μάτσο Μαν σε τέτοια ώρα;
- Βλέπεις;
Σου το είπα.
Υπάρχει και άλλος καρχαρίας στη λίμνη.
Τι;
Κάποιος να πει κάτι, παρακαλώ.
- Πήρα αυτή τη συνάντηση μαζί σου από σεβασμό σε σένα
και σε όσα έγιναν παλιότερα.
Εντάξει;
Αλλά Σπένσερ, πρέπει να καταλάβεις ότι
υπάρχουν πράγματα σε κίνηση εδώ που δεν μπορούν να αναιρεθούν.
- Πράγματα; Ποια πράγματα;
- Αυτή η πόλη έχει περάσει μια κόλαση και πίσω. Εντάξει;
Με έφεραν από την Καλιφόρνια να διορθώσω αυτό το χάος.
Ένα χάος που εσύ βοήθησες να δημιουργηθεί.
Κοίτα έξω από το παράθυρο.
Οι παραλίες ήταν γεμάτες
μέχρι την άκρη του νερού με τουρίστες.
Οι δρόμοι στην κεντρική οδό
είχαν ουρές ανθρώπων έξω από τις πόρτες, που περίμεναν να μπουν.
Από τότε που έγινε αυτό με τον καρχαρία πριν ένα χρόνο,
αυτό το μέρος είναι πόλη φάντασμα.
- Κάτι που θα διορθώσουμε.
- Διορθώσουμε;
"Διορθώσουμε", δηλαδή θα σκοτώσετε τον καρχαρία, σωστά;
- Ο κυβερνήτης έχει δεσμεύσει 6 εκατομμύρια
για την καμπάνια "Άνοιξε τη Λίμνη", που ξεκινάει σε ένα μήνα.
Εντάξει;
Ο σερίφης κι εγώ παλέψαμε
να τον πείσουμε ότι τα νερά είναι ασφαλή.
Περιμένεις να τον πάρω τώρα τηλέφωνο και να του πω,
"ρε φίλε, λάθος κάναμε."
- Αλλά κάνετε λάθος.
Χριστέ μου, εσείς οι δύο δεν διαφέρετε
από τους τελευταίους μπάσταρδους που είχαν τις θέσεις σας,
και κοίτα τι τους συνέβη.
Ο ένας φυλακή,
ο άλλος νεκρός.
Να μη μιλήσω για
αν στείλετε αθώες ζωές να κολυμπάνε σε αυτή τη λίμνη,
Μπορείς να στοιχηματίσεις ότι ο αριθμός των νεκρών θα αυξηθεί
και θα αυξηθεί γρήγορα.
- Με όλο το σεβασμό, Σπένσερ,
δεν είσαι πια θηροφύλακας.
- Με όλο το σεβασμό, δήμαρχε,
δεν χρειάζεται να είμαι θηροφύλακας
για να ξέρω πότε κάποιος γίνεται γεύμα για την τηλεόραση.
- Τίποτα άλλο;
- Ναι.
Εκείνα τα παιδιά. Αυτά που εξαφανίστηκαν.
Τι συμβαίνει με αυτά;
- Η επίσημη θέση μας είναι ότι δεν είμαστε καν
100% σίγουροι αν αυτά τα παιδιά ήταν καν στη λίμνη μας.
- Θα σου πω τι θα κάνω.
Θα σκοτώσω τον ταύρο καρχαρία, μια και καλή.
Και δεν το κάνω για σένα, δήμαρχε.
Ούτε για τον κυβερνήτη. Ούτε για σένα, σερίφη.
Το κάνω για τη μητέρα εκείνης της νεαρής κυρίας
που δεν μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ
χωρίς να ξέρει τι συνέβη στην κόρη της.
Καλό σας απόγευμα, κύριοι.
- Θες να τον προσέχω;
- Είπες ότι ξαναέπινε;
Ναι ρε, έπινε. Δεν τον μύρισες;
- Αν από κάποιο θαύμα βρει κάτι, θα το θάψουμε.
Αν δεν βρει τίποτα και αρχίσει να φωνάζει,
θα το χρεώσουμε στο πρόβλημα με το ποτό.
Έτσι ή αλλιώς κερδίζουμε.
Ή πιάνει τον καρχαρία, ή φεύγει για πάντα.
- Ακούγεται σαν σχέδιο.
Εντάξει.
Θα τα πούμε μετά.
Πού είναι;
Γρήγορα!
Τέλος πάντων.
- Νόλαν;
Τι στο διάολο είναι αυτό;
Είπα πυροβόλα όπλα, ρε φίλε!
Φαίνεται ότι πήγες στο γαμημένο μίνι μάρκετ!
- Ρε φίλε, δεν ήξερα πόσο θα μείνουμε εδώ.
Απλώς σκέφτηκα να πάρω λίγα φαγητά.
Ξέρεις πώς είμαι όταν
το ζάχαρό μου ανεβαίνει.
Γίνομαι τέρας.
Χαλάρωσε! - Χαλάρωσε;
Είμαι χαλαρός. Αυτό είναι που λέμε χαλαρός.
- Μπορεί να βαρεθώ.
- Νόλαν, τι περιμένεις να κάνεις;
Θα τον φάμε στα σνακ;
- Χαλάρωσε, γιε μου.
Έχουμε το τουφέκι και το όπλο σου.
Ξέρεις τι άλλο έχουμε;
Κοίτα στη μπροστινή σου τσέπη.
Κοίτα εκεί.
Άφησε το παιδί σου να κάνει.
- Νόλαν;
- Αυτό είναι κάτι που πήρα από το γραφείο.
Κάτι σαν σκεύασμα για να σκοτώσεις καρχαρίες.
Έλα, φύγαμε.
- Θα πεθάνω.
Κλειδιά.
- Εγώ οδηγώ.
- Μαλακίες οδηγείς. Δώσε μου τα κλειδιά.
- Θυμάσαι; Εγώ είμαι ο θηροφύλακας τώρα.
- Είσαι; Δώσε μου τα κλειδιά!
Τώρα! - Γαμώτο, ρε φίλε.
- Γαμώτο, Νόλαν. - Ποτέ δεν θα οδηγήσω.
- Έλα.
- Τι;
- Τι στο διάολο είναι αυτό;
Θα το καρφώσω με αυτό;
- Ναι, αν πλησιάσεις αρκετά.
Μπες μέσα και τρύπησέ το.
- Τι έχει μέσα;
"Κλόσπιν"; Κάτι τέτοιο.
- Κλονόπιν;
Τι θα κάνεις, Νόλαν; Θα το θεραπεύσεις από κατάθλιψη;
- Δεν ξέρω. Δεν είμαι επιστήμονας, εντάξει;
Έχει αυτό και άλλα
συνθετικά ναρκωτικά.
Άκου.
Είπε ότι είναι τόσο ισχυρό
που μπορεί να ρίξει κάτω και έναν γορίλα.
Γιατί όχι έναν καρχαρία;
Θα δουλέψει!
- Έτσι απλά; - Έτσι απλά.
- Ναι. - Ναι.
- Τι; Κανένα C4 αυτή τη φορά;
- Όχι. Το πούλησα.
Την τελευταία φορά δεν δούλεψε. Θυμάσαι;
- Περίμενε, περίμενε, περίμενε. Το πούλησες; Σε ποιον;
- Δεν ξέρω. - Σε κάποιο ηλίθιο παιδί.
- Θεέ μου. - Άκου, άκου, γιε μου.
Αυτό το φάρμακο θα δουλέψει.
Είπε ότι θα του προκαλέσει
κάποια καρδιακή προσβολή.
- Καρδιακή προσβολή; - Ναι.
- Έμφραγμα; - Ναι, αυτό.
- Εντάξει. - Ναι.
Απλώς μπες, τρύπησέ το. Θα πεθάνει!
Υποθέτουμε ότι δουλεύει.
Πρέπει όμως να είμαστε αρκετά κοντά για να το χρησιμοποιήσουμε, σωστά;
Αυτό σημαίνει πως κάποιος από εμάς πρέπει να μπει μέσα.
- Ωπα, ωπα.
«Κάποιος από εμάς»;
- Κάποιος από εμάς. Εσύ ή εγώ.
Ρίξε το δόλωμα. Θα παίξουμε πέτρα-ψαλίδι χαρτί όταν το δούμε.
Τώρα, Νόλαν.
- «Κάποιος από εμάς.»
- Ναι, κάποιος από εμάς! - Εγώ έχω το όπλο!
Χριστέ. Δεν είχαμε συμφωνήσει για τέτοια.
Θεέ μου.
Αηδία.
Υποθέτω να το ρίξω εκεί μέσα, έτσι;
Μυρίζει σαν την Τζίντζερ από προχτές το βράδυ.
Ήταν καυτή.
Έχω μια ερώτηση;
- Τι είναι;
- Την άλλη μέρα στο σπίτι σου.
Τα γενέθλιά σου;
- Νόλαν, ήδη ζήτησα συγγνώμη για την τούρτα.
Σου είπα ότι θα σου πάρω άλλη όταν γυρίσουμε στην ακτή.
Το είπα δύο φορές.
- Αλλά δεν είναι γι' αυτό που μιλάω.
Τι είναι τότε;
- Είναι το άλλο πράγμα που είδα.
Τι συνέβη, ρε φίλε;
Πήγαινες πολύ καλά.
Ήσουν, ήσουν...
Πήγαινες σε συναντήσεις.
Τι έγινε;
- Είμαι δεμένος με όλα τα λάθος πράγματα, Νόλαν.
Μου αρέσει να πίνω, να μαλώνω.
Επιπλέον, είμαι και τεμπέλης.
Δεν έχω θεούς, πολιτική, ιδέες ή ιδανικά.
Απλά υπάρχω σε έναν χώρο
κενότητας και το έχω αποδεχτεί.
Το παιδί μου, δεν πιστεύει ότι είμαι ενδιαφέρων άνθρωπος.
Ποτέ δεν ήθελα να είμαι.
Είναι πολύ δύσκολο.
Από την άλλη, ό,τι πραγματικά ήθελα ήταν απλά να σέρνομαι
σε ένα πολύ ήσυχο μέρος και να υπάρχω εκεί.
Να με αφήσουν ήσυχο.
Αλλά όταν μεθάω,
κραυγάζω, τρελαίνομαι,
έξω από τον έλεγχο.
- Έχεις δίκιο. - Το έχεις δει.
Μια συμπεριφορά δεν ταιριάζει με την άλλη.
Δεν με ένοιαζε.
Αλλά τώρα;
Με νοιάζει τώρα.
Τουλάχιστον, νομίζω. Δεν ξέρω.
- Άρα, αυτός ο καρχαρίας
σου δίνει σκοπό, σωστά;
- Ναι.
Υποθέτουμε ότι ναι.
- Και τι γίνεται όταν ο καρχαρίας φύγει; Τότε τι;
- Βρίσκεις κάτι άλλο.
- Μια μέρα τη φορά, σωστά;
«Μια μέρα τη φορά.»
Όποιος και να το σκέφτηκε
δεν είχε καταλάβει πόσο μεγάλη είναι αυτή η διάρκεια.
Ήρθε.
Τι κάνεις;
- Τι νομίζεις ότι κάνω; Μπαίνω.
- Ωπα, ωπα, αλλά νόμιζα πως θα παίξουμε
πέτρα ψαλίδι χαρτί;
- Έλα ρε!
Άντε.
Εντάξει.
Το χαρτί κερδίζει την πέτρα. Εγώ. - Ευχαριστώ τον Θεό.
- Μείνε στην βάρκα.
Για κάποιο λόγο δεν μπορώ να τρυπήσω αυτό το πράγμα, να το πυροβολήσω, Νόλαν.
Μην σταματήσεις μέχρι να πεθάνει ή να ξεμείνεις από σφαίρες.
Κατάλαβες;
- Εγώ μέσα στο νερό;
- Ο καρχαρίας πεθαίνει σήμερα, Νόλαν. Με κάθε τρόπο.
Βλέπεις κάτι;
- Ακόμα τίποτα! - Κράτα τα μάτια ανοιχτά!
Δεξιά σου!
- Θεέ μου! Το έχασα!
- Σπένσερ, η βελόνα!
- Πάμε!
Πυροβόλησέ το!
- Στον διάολο να πάει αυτός ο ταύρο καρχαρία!
Σπένσερ!
Το πιάσαμε!
Σπένσερ!
- Μπαμπά;
Έι, θείε Νόλαν. Τι συμβαίνει;
Έι, μπαμπά, πάω να σου πω
ότι ο μπαμπάς σου είναι στο νοσοκομείο και...
- Είναι καλά;
Μην ανησυχείς. Είναι καλά.
Ναι, είμαι εδώ μαζί του.
Και μόλις ακούσω κάτι άλλο για αυτόν,
θα σε πάρω και θα σε ενημερώσω.
- Ναι. Εντάξει, ναι.
Απλώς, απλώς, απλώς να με κρατάς ενήμερο.
Εντάξει. Λοιπόν, σκέφτηκα να σε ενημερώσω.
Εντάξει, μπαμπά. Θα σε ξαναπάρω.
Γεια.
- Εντάξει, ναι.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Γεια.
- Ωπα, ωπα, ωπα, ωπα, ωπα.
Ηρέμησε, μπάμπα.
Καλώς ήρθες πίσω.
- Πόσο καιρό ήμουν εκτός;
- Ήσουν στο νοσοκομείο για μερικές μέρες.
Έχασες πολύ αίμα εκεί.
- Το πιάσαμε;
- Η Ακτοφυλακή ήταν στη λίμνη από τότε που γυρίσαμε,
και τίποτα.
Νομίζω ότι το πιάσαμε, μπαμπά.
- Αλλά είσαι σίγουρος;
Όσο μπορούμε να είμαστε;
Ε, άκου.
Πρέπει να πάω στο γραφείο του δημάρχου,
να κάνω μια γρήγορη ενημέρωση.
Ε, κάποιος άλλος ήρθε να σε δει.
Να προσέχεις, μπαμπά.
Μαλάκα!
- Γαμώτο, Νόλαν! - Συγγνώμη.
Ε, κοίτα.
Μίλα στον μπαμπά σου.
- Μπαμπά.
Πώς νιώθεις;
- Εγώ;
Ποτέ καλύτερα.
Εσύ;
Είσαι καλά;
Είμαι καλά.
Άγχος είχα.
Ο θείος Νόλαν με πήρε και μου είπε ότι μπήκες στο νερό.
- Τουλάχιστον όλοι ξέρουν ότι η μαμά της φίλης σου δεν ήταν τρελή.
- Πραγματικά το έκανες όλο αυτό γι' αυτήν;
- Ναι.
Και αν θέλεις να το βρεις και κουλ,
θα το δεχτώ.
Χρειάζεσαι κάτι;
Δεν έχω μάθημα μέχρι τη Δευτέρα, οπότε,
αν θες, μπορώ να κάτσω εδώ.
- Θα το ήθελα.
Θέλω να μου φέρεις κάτι να πιω.
Καφέ.
Ναι...
Ναι, ναι. Θα σου φέρω καφέ.
- Βλέπω πως αναρρώνεις.
- Φαίνεται έτσι.
- Ευχαριστώ.
- Παρακαλώ.
Θα έλεγα ότι ήταν η δουλειά μου, αλλά,
δεν έχω πια τέτοια.
- Ίσως θα έπρεπε να σκεφτείς να γυρίσεις στη δουλειά.
- Γιατί;
- Για να σταματήσεις να συμβαίνουν τέτοια πράγματα.
- Δεν θα ξανασυμβεί.
Σήκωσαν το καρχαρία από τη λίμνη σήμερα το πρωί.
Τέλος. Το ξέρουν όλοι.
- Και βρήκαν κάτι;
- Τον άνοιξαν.
Είχε φάει πρόσφατα. Συγγνώμη.
Αλλά τώρα ξέρεις.
- Έχεις δίκιο.
Τώρα ξέρω την αλήθεια.
Ευχαριστώ, Φύλακα.
- Είναι Σπένσερ.
- Μου αρέσει περισσότερο το "Φύλακας".
Σκέψου το.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta