โจมตีได้
แสดงพลังของ กองทัพอันทรงเกียรติให้พวกมันดู
ว้าว เริ่มกันแล้ว
เหล่าอัศวินเวทมนตร์ของอาณาจักร ปะทะกองทัพมนุษย์สัตว์ของจักรวรรดิ
คิดว่าใครได้เปรียบเหรอ
คุณผู้บรรยายเดดช็อต
จำนวนคนดูเหมือนจะพอๆ กันเลยนะ
แต่ฝ่ายหนึ่งต้องยึดป้อมปราการ
งั้นผลลัพธ์มันก็ชัดเจนแล้วว่า จะออกมาเป็นยังไง
รู้ดีจังเลยนะ เรื่องแบบนี้น่ะ
สมัยเป็นทหาร
ไอ้พวกเวรยศใหญ่ เคยบอกไว้ว่า
"อย่าเข้าปะทะข้าศึก จากข้างหน้าตรงๆ"
"มีสมองไว้คั่นหูหรือยังไงกัน" น่ะนะ
ยิ่งไปกว่านั้น กองทัพจักรวรรดิ ก็มีวินัยเป็นพิเศษอีกด้วย
ไม่ต้องกลัว บุกต่อไปอย่าได้หยุด
ถึงจะเป็นครึ่งสัตว์แต่ก็เก่ง
เหมือนหน่วยรบพิเศษยุคปัจจุบัน
เฮ้ย ไอ้คนประสาท พวกเราเหลือเวลาอีกเท่าไร
สอง หนึ่ง
ตอนนี้เหลือเวลา อีก 30 ชั่วโมงถ้วนพอดี
เจียดเวลามาคิดแผนการ อย่างละเอียดก็ไม่ได้เหรอเนี่ย
แต่ก็ไม่ผิดแน่ที่ทัพศัตรู มีผู้บัญชาการที่เก่งกาจ
ไอ้พวกคนไร้สมองพวกนั้น
คิดว่าแค่นั้นจะเอาชนะบรรดาสัตว์ ที่น่ารักของฉันอย่างงั้นเหรอ
(ทีมพลีชีพมหาวายร้ายอิเซไค)
"นี่มัน..."
"กองทัพนี่นา"
"นั่นธงของทัพทหารประจำการ"
"นี่พวกเจ้า กำลังทำอะไรอยู่น่ะ"
พูดอะไร
เขาคนนั้น คือคนที่พาเรามาที่นี่ใช่ไหมน่ะ
อ๋อ
ที่หน้าเหมือนกับตัวแทนขายประกัน ที่ดูเครียดๆ น่ะเหรอ
"นี่เป็นการก่อกบฏ ต่อต้านอาณาจักรชัดๆ"
ว่าไงนะ
อย่าทำให้ฉันเครียดกว่านี้สิ เดี๋ยวผมสวยๆ ร่วงหมดหัวกันพอดี
"นี่พวกเจ้า กำลังพูดจาดูถูกข้าอยู่เหรอ"
"ดาบเอ๋ย"
นานาจัง
"อะไรกัน"
จะเอาเหรอพวกแก
เดี๋ยวๆ รอเดี๋ยวก่อน
- อยู่เฉยๆ นะ - ให้ฉันจัดการตรงนี้เอง
นึกอะไรออกอยู่
นี่ นานาเว ไม่อยากกินของอร่อยกว่านี้เหรอ
อะไรของนายเล่า ทางนั้นมันเริ่มก่อน
ถ้าสู้กันล่ะก็ พวกทหารจะตามติดพวกเรา
ไปถึงหน้าเกตเลยนะ
มีเวลาทำแบบนั้นหรือไง
ปล่อยฉันจัดการเอง
"เฮ่ ช่วยฟังทางนี้ที"
รู้ภาษาเขาด้วยเหรอ
ได้พวกนั้นช่วยสอนให้น่ะ ถึงจะแค่นิดหน่อยก็เถอะ
ฉันน่ะอยู่ที่นี่มานานกว่าพวกเธอ
"ไอ้หัวเน่า มีเรื่องจะคุยด้วย"
"ว่าไงนะ"
"เราไม่อยากสู้ด้วย"
"พาเราไปหาเจ้านายแกที"
"คุยไง อยากคุยด้วย"
"เข้าใจที่กำลังพูดอยู่หรือเปล่า ไอ้หัวเน่า"
"อย่ามาล้อกันเล่นนะ กลับเข้าไปอยู่ในคุกซะ"
"แกนี่คุยด้วยไม่ได้เลยแฮะ"
เอ่อ...
"มีเรื่องจะคุยด้วย"
"หัวเน่าจนฟังที่พูด ไม่เข้าใจหรือไงกัน"
เฮ้ย เข้าใจจริงๆ ใช่ไหมน่ะ
หน้าเขาบูดขึ้นเรื่อยๆ ทุกคำเลยนะ
ใช้คำพูดของพวกออร์คเนี่ย ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
นั่นก็...
ฉันว่าไม่เป็นไรหรอกนะ
"นี่ ไอ้หัวเน่า..."
"ยังจะพูดแบบนั้นอีกเหรอ"
"ขอข้าคุยกับเด็กสาวและพรรคพวก จะได้หรือเปล่า"
ข้าเองก็อยากทำอะไรสักอย่าง
เพื่อให้สงครามจบลงเร็วขึ้น แม้เพียงสักนิดก็ยังดี
"ท่านหัวหน้า"
"ตามข้ามา"
"เข้าใจก็ดีแล้ว ไอ้อ่อนหัด"
- เฮ้ย เดี๋ยวเถอะ - อย่าดันแรงสิยะ
โอ๊ย
ฉันเป็นสาวน้อยบอบบางนะ ช่วยเบามือหน่อยสิ...
ฉากแบบนี้ เคยเห็นในหนังมา ไม่รู้กี่ล้านรอบแล้วล่ะ
ก็นะ ดูไม่ได้อยาก จะต้อนรับเราซะด้วยสิ
ดูเหมือนเรายังไม่รอดตัวสินะ
"เจ้าครึ่งมนุษย์นั่นมันอะไรกัน"
"คนพวกนี้คือกลุ่มที่ เพิ่งรบชนะมาจริงๆ เหรอ"
"ฝ่าบาทจะออกมาพบด้วย"
"ระวังคำพูดเอาไว้ให้ดีๆ"
"คนพวกนี้ใช่ไหม"
"พ่ะย่ะค่ะ"
ใครล่ะนั่นน่ะ เจ้าหญิงเหรอ
องค์ราชินีต่างหากเล่า บัลลังก์อันเบ้อเริ่มขนาดนั้น
ดูสิ วางมาดซะสูงส่งเชียว
เอาล่ะ เมื่อกี้พูดอะไรกัน
โอ๊ะ ฟังเข้าใจด้วยแฮะ
ว่าแล้วว่าฉันนี่มันอัจฉริยะจริงๆ
เวทมนตร์ต่างหากเล่า
เพราะเวทมนตร์ ถึงเข้าใจภาษาท่านได้
อะไรจะสะดวกขนาดนี้
ฝ่าบาท
ขอบพระทัยเป็นอย่างยิ่ง ที่ทรงให้เข้าเฝ้า
ที่เราขอเข้าพบก็เพราะมีเรื่อง ที่ต้องขอพระราชทานพ่ะย่ะค่ะ
พูดดีๆ ก็เป็นนี่หว่า
พวกเจ้าทุกคนเป็นนักโทษ
คิดว่ามีสิทธิ์จะร้องขออะไรด้วยเหรอ
ใช่แล้ว สำเหนียกตัวเองเอาไว้บ้าง
ปกติเราไม่อนุญาตให้
คนฐานะอย่างพวกเจ้า เข้าปราสาทได้ด้วยซ้ำ
ต้องขอประทานอภัย หากกระทำหยาบคายที่นั่นด้วย
แต่พวกเรามีข้อมูลที่ เป็นประโยชน์กับฝ่าบาทอยู่พ่ะย่ะค่ะ
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
ขออนุญาตให้เรา เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระด้วย
มันคือเหตุผลที่กำลังของจักรวรรดิ เพิ่มสูงขึ้นในศึกนี้
พระองค์ทรงทราบหรือไม่ ว่าสาเหตุคือ
การเปลี่ยนตัวขุนศึกชั้นสูง ของจักรวรรดินะพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องแบบนั้นใครๆ ก็รู้อยู่แล้วนี่ แค่นั้นยังไม่พอ...
ถ้างั้นทรงทราบหรือเปล่าว่า
ขุนศึกพวกนั้นก็มาจากต่างโลก เหมือนกับพวกเรานะ
ต่างโลกเหรอ
ต่างโลกงั้นเหรอ
คนพวกนั้นเป็นกลุ่มคนที่อันตรายมากๆ
แต่ว่าข้อมูลนั้นกระหม่อม...
อ๋อ อย่างงี้เอง งั้นเหรอๆ เรื่องมันเป็นงี้เองสินะ
ถ้ากลุ่มแรก ส่งทหารมืออาชีพดีๆ เข้ามา
แล้วดันส่งพวกเรามาเป็นกลุ่มที่สอง มันก็จะดูแหม่งๆ อยู่นี่เนอะ
เงียบไปเลย
อย่างนี้นี่เอง
หมายความว่า กลุ่มแรกที่เคยอยู่กับนาย
ก็เป็นซุยไซด์ สควอดเหมือนกันสินะ
นายคุมพวกเขาไม่อยู่ ทั้งกลุ่มก็เลยทิ้งนายไว้
แล้วหนีไปทำตามใจที่จักรวรรดิ
แบบนี้มันก็หมายความว่า...
สรุปแล้วที่จักรวรรดิแข็งแกร่งขึ้น
มันเป็นเพราะความล้มเหลว ของเจ้าเองสินะ
ว้าว ต่อบทได้คุ้นเคยดีจัง
แต่ฉันชอบแบบนี้มากกว่าแหละนะ
ราชินีต่างโลกเอ๋ย
พวกเรานั้นพร้อมที่จะแก้ไข ความผิดพลาดนี้
เลือกสนามรบที่ต้องการมาได้เลย
ให้เราไปต่อสู้ที่นั่น แล้วสันติก็จะเกิดขึ้นในพริบตา
เฮ้ย อย่าพูดเองเออเอง
จะไม่ถอนสิ่งที่เขาพูดออกมาใช่ไหม
ไม่พ่ะย่ะค่ะ
งั้นก็จงพิสูจน์ให้เห็นซะ
หากทำตามที่พูดไม่ได้ก็จะถูกตัดหัว
ฝ่าบาท ให้พวกเขาออกไปรบ ไม่ว่ายังไงก็...
เจ้าเป็นคนพาพวกเขามาที่นี่
เดิมทีแล้ว ถ้าภาคีอัศวินเตรียมพร้อมมาดี
ก็คงไม่เกิดปัญหาตั้งแต่แรก
ข้าพูดผิดหรือไม่
บ๊ายบาย
กรรมตามสนองแหละนะ
พวกนาย...
เดี๋ยว ทำให้มันดีๆ นะ
อย่ามาเมินกันนะ
เข้าใจกันดีแล้วใช่ไหม
อย่าไปลุยเองตามใจเล่า
ไม่ได้อยากทำสักหน่อย น่ารำคาญจะตายไป
อย่าลืมนะโว้ย
คนที่รู้ตำแหน่งของเกตน่ะ มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น
หัวของพวกนายจะระเบิดเอานะ อย่าได้ลืมเชียวล่ะ
แล้วเราทำไงต่อ
ตอนนี้ชักจะหิวขึ้นมาแล้วสิ
อยากกินข้าวจัง แบบที่มันอร่อยๆ หน่อยน่ะ
สัญญากับนานาจังเอาไว้แล้วซะด้วย
แล้วก็นะ มีของที่อยากให้ คืนพวกเราหน่อยน่ะสิ
(เคลย์เฟซ)
นี่นายจะซ่อนใบหน้าต่อไปงั้นล่ะสินะ
ถ้าเห็นหน้าฉัน มันจะเป็นอุปสรรคกับภารกิจยังไงล่ะ
ส่วนนาย...
แบบนั้นดีแล้วเหรอ
โอเค
ถ้างั้น ไปกันไหม
ไปหนุนพวกเขาเลยไหม
ไม่จำเป็นหรอกน่า ตามที่ท่านหัวหน้าพูด
พวกเจ้าไม่ต้องยื่นมือเข้ามายุ่ง นี่คือสงครามของอาณาจักรเรา
ไม่ต้องให้คนนอกมาช่วยหรอก
"เขาบอกมาว่างั้นแหละ"
จะไปช็อตฟีลเขาก็น่าสงสารออก
ถ้าเราตั้งใจลงไปช่วย พวกเขาก็จะมองเราไม่เหมือนเดิม
บทของหนังมัน ชอบมีแพทเทิร์นแบบนี้อยู่นะ
ทหารอ่อนๆ ฝั่งเรา มันเกะกะขวางทาง
ให้ตายไปก่อนแหละดีแล้ว
แล้วก็ขอพูดตรงๆ เถอะน่า
ให้ไปลุยกับเจ้าพวกนั้น มันก็ยุ่งยากจะตาย
สปิริตหน่วยกล้าตายชัดๆ
ให้ตายสิ ฝึกมายังไงล่ะเนี่ย
ฝึกตรงไหนกัน
ถูกล้างสมองมาต่างหากล่ะ
พวกน้องหมาที่แนวหลัง ไม่ได้สู้แท้ๆ แต่สภาพยับเยินกันสุดๆ
เยินกันทุกตัวเลยนี่นา
แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ ดูเหมือนจะฝืนต่อสู้อยู่หรอก
แถมจะเจ็บปวดตรงไหนก็ช่างหัวมัน
แบบนั้นไม่เรียกว่าฝึกแล้วนะ ล้างสมองเต็มๆ
ดูจะรู้จักเรื่องพวกนั้นดีเลยนี่
ก็มีประสบการณ์ส่วนตัวนี่นา
เรื่องราวของ ฮาร์ลีน ควินเซลผู้อ่อนแอ
ก่อนที่เธอจะสยายปีกบิน
ล้างสมอง ฝูงสัตว์ที่เชื่อง...
กองกำลังที่ ทิ้งขว้างได้เหมือนกับเรา...
อย่าบอกนะว่า...
ไปกันเถอะ พอจะรู้ตัวตนคนสั่งการแล้ว
เขาน่าจะฟังที่ฉันพูดนะ
เพื่อนกันเหรอ
ใช่ เคยแชร์ห้องขังกันน่ะ
ช่วยปกป้องไม่ให้เขาโดนแกล้ง ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง
ยังไงฐานที่มั่นก็ต้องมีทางออกฉุกเฉิน สักทางสองทางแน่นอน
นั่นสินะ
เซตฉากให้มีตำหนิแบบนั้น ไม่ไหวเลยนะ
ช่วยถอยไปหน่อย
อยากลองทำอะไรดูหน่อย
ได้ประมาณนี้งั้นเหรอ
ถ้าพังทั้งป้อมลงได้ก็จบหมูๆ เลยนี่
ไม่หรอก นี่ไม่ใช่พลังดั้งเดิมของฉัน
เดิมทีแล้วพลังของฉันมันแค่ช่วย ให้ฉันเปลี่ยนรูปร่างได้ก็เท่านั้นเอง
ทุกคนไม่รู้สึกกันบ้างหรือไง
หลังจากที่เรามาที่โลกนี้ มันมีพลังแปลกๆ
แบบว่าเหมือนมีพลังเวทมนตร์
ไหลเวียนอยู่ในตัวเราทุกคนเลย ยังไงยังงั้นน่ะ
แต่พลังใหม่ของฉัน ก็ไม่ได้ดูหลากหลายเลยแฮะ
สงสัยตรงนี้จะมีความชื้นไม่เพียงพอ
- ความชื้นเหรอ - ฉันคือเคลย์เฟซ
ควบคุมโคลนได้ยังไงล่ะ
ปกติแล้วก็ทำได้แค่กับโคลนในตัวฉัน
แต่ในโลกนี้ ฉันคุมได้ทุกอย่าง ที่มีดินโคลนผสมอยู่
ดูไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไรแฮะ
พระเอกเขาต้องมีจุดอ่อนที่น่าดึงดูดสิ
เหมือนทอมใน "ทอมแอนด์เจอร์รี่" ที่กลัวหมาชื่อสไปค์ยังไงล่ะ
นี่แน่ะ
โอ้ ไม่
- เฮ้ย - โห
ไม่คิดเลยว่าจะมีใครในอาณาจักรนี้ ฝ่ายามเข้ามาได้
ขอบอกไว้ก่อนนะ ทางนี้ไม่ได้อยากสู้ด้วยหรอก
ฉันกับนายเป็นเพื่อนกันนี่นา
ใช่ไหมเล่า แรต
- ไง - ฮะ
ตกใจเลยล่ะสิ ฉันก็ด้วย
ไม่คิดเลยว่า นายเองก็มาที่นี่เหมือนกัน
หมอนั่นเนี่ยนะ
ใช่แล้ว แรตแคตเชอร์ เพื่อนสนิทไม่กี่คนของฉันเองแหละ
ใช่ไหม แรต
ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่
ไอ้เวรตะไลเอ๊ย
เฮ้ย เหม็นกลิ่นสาบท่อจังเลยว่าไหม
ช่วยไม่ได้นี่หว่า ไอ้นี่มันไม่มีเพื่อนเป็นคนซะหน่อย
พวกโง่อย่างแกไม่เข้าใจหรอก ว่าเจ้านี่เก่งขนาดไหน
- หา - หา
เงียบหน่อยน่า คนกำลังกินข้าว
เดดช็อต
พวกเราไม่ได้ตั้งใจ...
ไม่ได้ทำอะไรเหรอ
เห็นระบายความเบื่อ ใส่เขาอย่างเดียวเลยนี่
ก็จริงอยู่ที่มันเป็นคนมืดมนบ้าหนู
แต่พวกแกเองถ้าไม่ได้อยู่กันเป็นกลุ่ม ก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกันใช่ไหมล่ะ
หมอนั่นทั้งเก็บตัว ขี้ประหม่า แถมยังเหม็นกลิ่นท่อน้ำ
ไอ้จ้อนก็คงไม่ได้ขลิบ กับผู้หญิงก็คงไม่ฮ็อต
แต่แล้วมันจะทำไมล่ะ
พวกแกเป็นยอดมนุษย์ ที่ทำได้ทุกอย่างเลยหรือไง
ถ้างั้นแล้วทำไมถึงมานั่งกิน อาหารหมาไม่แดกอยู่ที่นี่กันล่ะวะ
ไสหัวไป
ว่าไง แรต
นี่มัน...
ชีสไงเล่า ของชอบไม่ใช่เหรอ
มันถูกทิ้งแล้วก็จริง แต่ไม่ต้อง ไปสนเรื่องเล็กน้อยนั่นหรอก
ส่วนฉันกินเจ้านี่แทนแล้วกัน
แหวะ รสเหมือนท่อน้ำว่ะ
เฮ่ แรต กำลังหาอยู่เลย อยู่นี่เองหรอกเหรอ
ฟังนะ ถ้าไม่อยากโดนแกล้ง ก็ต้องเปลี่ยนโฉมกันหน่อย
ให้มันน่าเกรงขามขึ้น เข้าใจเปล่า
นั่นอะไร
บอกให้เลือกอันนี้ไงเล่า
หา อย่ามาอำกันนะโว้ย
แรตน่ะเขาของขึ้นกับเจ้านี่ต่างหาก
หมอนั่นชอบ... กับ... น่ะ ยอมให้เขาเถอะ
ใครจะอยากดูของแบบนั้นกันวะ
โย่ แรต
ใช่ไหม แรต
ฟังนะ แรต
แรต
ที่ฉันเป็นอย่างงี้มันเป็นเพราะแก เพราะแก
ทำไมมันถึงโกรธล่ะนั่น
ยังกล้าเรียกตัวเองว่าเพื่อนอีกเหรอ
เรื่องดราม่าเขาไม่ออกอากาศกันนะ
ที่สันติภาพยังไม่เกิด ก็เพราะมีคนแบบนายอยู่ยังไงล่ะ
กินพวกมันทุกคนให้หมด
อย่าให้เหลือแม้แต่กระดูก
พวกฉันไม่เกี่ยวซะหน่อยนี่นา
ว่าแล้วเชียว
นี่มันหมายความว่ายังไงน่ะแรต
เพื่อนที่นายควบคุมได้น่ะ มีแค่หนูอย่างเดียวไม่ใช่เหรอ
โฮมรัน
มากันไม่หยุดเลย
ถ้าเก็บไอ้หมอนั่นล่ะก็...
นี่มันความผิดนายไม่ใช่เหรอ ทำอะไรสักอย่างสิยะ
แต่ฉันทำดี กับมันตลอดเลยนะ
เฮ้ย แรต ฉันทำอะไรผิดอย่างงั้นเหรอ
ใช่เรื่อง... หรือว่า... หรือเปล่า
หน็อยแน่แก
น้ำย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นในอารยธรรมยุคกลาง หรือโลกปัจจุบัน
หลักการก็ไม่เปลี่ยนไป
ถ้าเป็นอาคาร
ส่วนมากก็จะติดตั้งไว้บนที่สูง เพื่อให้มีน้ำแรงดันไหลลงมา
หมายถึงถังเก็บน้ำยังไงล่ะ
นังสารเลวนั่น
มาที่นี่ด้วยงั้นเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
สงสัยจะเล่นใหญ่ไปหน่อย
ทำอะไรลงไปน่ะ บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องยุ่ง
ทั้งที่สู้กันอย่างงั้นเนี่ยนะ
ป้อมปราการนี้ เดิมทีก็เป็นของอาณาจักรเราอยู่แล้ว
เป้าหมายของศึกนี้ ก็เพื่อยึดคืนมาต่างหาก
ใครจะไปรู้เล่า และยังไงก็ยึดมาได้อยู่ดีนี่
เก็บกวาดซ่อมแซมนิดหน่อย เดี๋ยวก็ใช้ได้เหมือนเดิมแหละ
อยากจะอาบน้ำจังเลย
ให้ช่วยยึดผมบนหัวคืนมาด้วยไหม
เราไล่กองทัพของจักรวรรดิ กลับไปได้ครับ
แผนการของฝ่าบาท เป็นผลสำเร็จแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ว่าแล้วเชียว ถ้าเป็นพวกเขาล่ะก็...
ฉันช่วยได้แค่ครั้งเดียวนะ
รู้ดีนะว่าจักรพรรดิคิดยังไง กับคนไร้ความสามารถ
รู้แล้วล่ะ ไม่มีรอบต่อไปหรอก
หมอนั่นจะต้องเห็นว่า ฉันน่ะน่ากลัวขนาดไหน
ฉันจะโชว์ธาตุแท้ให้พวกมันได้ดูเอง