To królowa!
Z drogi, kmieciu!
- Wasza Wysokość, błagam! - Głodujemy!
Życie wam niemiłe?!
Spójrzcie no! Te nędzne hebesy!
To żałosne bydło nie ma najmniejszych szans!
Wszystko dzięki Jej Wysokości, która nie stroni od linii frontu
i mężnie podnosi morale wojsk.
W rzeczy samej! Kolejny powód do świętowania.
Jak śmiecie tak mówić?
To poddani naszej królowej, którzy głodują!
I co z tego? Twierdzisz, że dzielnym rycerzom
nie należą się laury po wygranej bitwie?
A może nie jest w twoim interesie świętowanie zwycięstwa królowej?
To nie...!
Doprawdy wynik tej nędznej utarczki macie za wielki triumf?
Nie pozwalam na żadne świętowanie i obwieszczanie zwycięstw,
dopóki ci wszyscy barbarzyńcy nie zginą!
Tak jest. Wasza Wysokość ma całkowitą rację.
Mówiąc o "wygranej" miałem na myśli raczej coś w sensie...
Królowo.
A co mamy począć z przybyszami?
Ach tak, oni.
Słyszałam, że odmienili losy bitwy na naszą korzyść, czy to prawda?
Tak. Są dość ekscentryczni. Tak w prezencji jak i w obejściu.
Tymczasem trzymamy ich w Wielkich Lochach.
Bardzo dobrze. Nie mam czasu na takie błahostki.
Wasza Wysokość, z całym szacunkiem,
ale wierzę, że można wykorzystać ich moce.
- To mogłoby otworzyć nam... - Skończ tę tchórzliwą tyradę!
Gdzie bohater, który kiedyś wybawił Królestwo?
Ten potężny rycerz,
którego sama księżniczka odziała w świętą zbroję?
A teraz... Na jutrzejsze posiedzenie gabinetu
chcę mieć gotowy plan następnej bitwy.
Rozejść się.
Matko, jest coś jeszcze...
To znaczy, Fiono?
Ci ludzie, o których przed chwilą mówił Cecil...
- Wierzę, że to mogą być Imperia... - Ta kwestia jest już omówiona.
Chyba, że chcesz podzielić się z nami wiedzą, której nie mamy?
Nie.
Zatem łaskawie siedź cicho.
Proszę!
Ukłony, Księżniczko.
Przybyłem od razu.
Jaśnie Pani nadal żyje o wodzie?
Odmawiając sobie posiłków nie nakarmi pani ludu.
Głodówka to nie rozwiązanie.
Ostatnio nie mam apetytu.
- Cecil... - Tak?
Chcę cię poprosić o przysługę.
Harleen Quinzel.
Pracowała jako psychiatra w szpitalu Arkham.
Zakochała się w pacjencie o pseudonimie Joker i pomogła mu uciec.
Od tamtego czasu działają razem jako partnerzy.
Niezbyt ambitnie jak na panią doktor.
Naoglądała się za dużo szmirowatych komedii romantycznych.
A wy gnieździcie się tu, bo oblaliście egzaminy na glinę?
Tylko najgorszych tępaków wciska się na klawiszy w kiciu.
Tak słyszałam w telewizji.
Głupia dziwka!
Stul pysk!
Wstawaj, lalunia!
Mam dosyć twojej niewyparzonej mordki!
Niespodzianka, Harley.
Pączusiu...
Wyspałaś się, "pączusiu"?
Jawa jest do bani.
Nie interesuj się!
Czy ktoś mi wytłumaczy, o co tutaj chodzi?
Skoro tkwimy tu od tak dawna i nikt po nas nie przyszedł,
to znaczy, że nie jesteśmy tutaj mile widziani.
Jak na to wpadłeś, geniuszu?
W końcu siedzimy w pieprzonym więzieniu!
Nie musisz mi krzyczeć do ucha.
Jestem równie sfrustrowany, co ty.
Gdyby nie my, nie wygraliby tej bitwy.
Powinni teraz traktować nas z szacunkiem, jak bohaterów,
którzy mogliby zmienić los ich Królestwa!
Co za zawód.
Ta cała idea Isekai pochłonęła mnie od samego początku.
Ale ktokolwiek stoi za tym pomysłem, nie ma ani krzty wyobraźni i polotu.
Sam będę zmuszony podrasować fabułę.
No i wszystko jasne.
Jesteś bucowatym aktorzyną, który gra w samych gniotach,
a wszyscy na planie cię nie znoszą!
Nic dziwnego, że o tobie nie słyszałem. Nadęty naturszczyk...
Jestem profesjonalistą!
A zegar nadal tyka.
Tik... Tak... Tik...
Minęło 12 godzin odkąd się rozbiliśmy i trafiliśmy tutaj.
Jeśli wierzyć temu co powiedziała Amanda,
to za 72, lub 60 godzin,
z naszych mózgów zostanie jedna wielka sieczka.
Do tego czasu powinniśmy wrócić do helikoptera.
No co?
A niech mnie. Kto by pomyślał, że pod tym worem kryje się mózg.
Poza tym, od kiedy obchodzą cię bomby?
Myślałam, że pracujesz dla tej łajzy. "W szczytnym celu."
Pracuję jedynie dla wolności.
Lecz kiedy trzeba, robię to, o co prosi mnie Amanda.
Nie podoba mi się taki zwrot akcji.
Ale nie zamierzam też tkwić w tej dziurze. Szlag.
Zza jednych krat już wyszliśmy.
Ale tych nie złamie nawet mister "Wolność".
Wandalizm nie jest w moim stylu.
Wy zostańcie na miejscu, a ja nadam tej nieciekawej historii bieg.
Dziękuję wam za wczucie się w role.
Gdy bohater z żalem zostawia towarzyszy na pastwę losu,
staje się jeszcze silniejszy, dzięki ich mężnej ofierze.
Nie martwcie się, piękne dziewczę przeżywa.
Jednakże w historiach Isekai przybysz z prawdziwego świata
pomaga tutejszej księżniczce, po czym zakochują się w sobie...
- Straż! - Mamy tu uciekiniera!
Możesz się przydać na misji. Nigdzie nie idziesz.
Moje moce! Nie!
Ha! Żal mi cię, lalusiu!
Na chwilę mamy go z głowy.
Jest coś takiego jak spójność fabuły!
Od kiedy poboczne postaci wchodzą w paradę gwieździe?!
Wypad!
Co to ma być?
Wygląda na zupę.
Z rzygów.
To co? Następnym razem zabierzesz nas ze sobą, zuchu?
Nic z tego.
Przez kajdanki. Z nimi nie jestem w stanie używać swoich mocy.
Dlaczego pokrzyżowaliście mi plany?
Wy! Siedzicie na naszych miejscach!
Wypad i nie zostawcie po sobie smrodu! Cuchniecie słabością.
Tak jak ludzie, którzy byli tu przed wami!
Że co?
Najwidoczniej więzienne reguły
są uniwersalne dla wszystkich czasoprzestrzeni.
Robienie scen, kiedy czas ucieka, to nie najbystrzejsze posunięcie.
Mówi gość, który ukrywał przed nami supermoce.
Jesteśmy z zupełnie innych bajek.
Mają inne żarcie, język, a ty chcesz się z nimi bratać?
Pamiętasz nasze pierwsze spotkanie?
Nas też wiele różni. A miło się gawędzi.
Więcej wiary.
Zaczynam żałować, że tego piątego nie ma teraz z nami przy stole.
Można by załatwić sprawę dyplomatycznie,
choć przydałoby się tej fabule trochę inwencji.
Tragiczny przypadek.
Gość śpi jak zabity. Może ma za tłustą dietę.
Narady zakończone? Won z naszego miejsca!
Och, proszę wybaczyć. Ja i moi towarzysze jesteśmy tu nowi.
Co on bredzi? Zjeżdżaj stąd, ofermo!
Racja. Kultura wymaga, aby się przedstawić.
Pewnie jesteś tu szefem?
Wszyscy są tu w ciebie wpatrzeni. Przyznam, robisz spore wrażenie.
Ty ich rozumiesz?
Czytam mowę ciała i improwizuję. Jestem profesjonalistą.
Byłbyś tak uprzejmy i oprowadził mnie po kwaterze?
Z czego się tak cieszysz? Jaja se robisz?
Prawda? Ci strażnicy są godni pożałowania.
Tylko ścinając głowy innym mogą poczuć się lepsi.
Leczą kompleksy, mówię ci.
Patrzcie go.
Ten mały człowieczek ma się za geniusza i myśli, że przechytrzy ogra!
Wypijmy więc za nową...
To rzygi!
Lubisz to?!
Ciołek!
Buławy! Dawać buławy!
Cholera! Tylko nie buławy!
Zabrać ich do karceru! Całą piątkę!
Łapy precz!
A niech mnie! Co to miało być?
Rzucili na nas swoje hokus pokus.
Świr mówił, że to możliwe w tym całym świecie "Iks coś tam"
Ani drgnie?
Kim jesteście?
Słyszę swój język. Wy też przybyliście tutaj z innego świata?
Może tym nam powiesz?
Na imię mam Rick.
Jestem Agentem w Argusie.
W Argusie?
Niech no zgadnę. Jesteś kumplem tej lambadziary Amandy?
Harley Quinn, tak?
Partnerka sławetnego Jokera, naczelnego klauna Gotham City.
A co? Jesteś fanem Pączusia, czy moim?
A niech mnie, to ty?
A wy to...
Deadshot, Clayface,
Peacemaker i King Shark.
Ta, a co ci do tego?
Sądząc po zapachu siedzisz tutaj o wiele dłużej niż my.
Jakiś czas. Kiedy wylądowaliście?
Wczoraj, choć nie było miękko.
Najpierw nakarmili nas bredniami i wyprali mózg.
Czyli naczelna Waller zesłała nam posiłki.
Albo... zrobiło się poważnie.
Czyli nie zdążyli was wtajemniczyć?
Nie jesteście pierwszą drużyną zesłaną na ten świat.
W jakim sensie?
Parę miesięcy temu dowodziłem drużyną
odpowiedzialną za nawiązanie kontaktu
z tym nieodkrytym wcześniej światem, który z naszym łączą portale.
- To właśnie jest Isekai! Mówiłem. - I po co to wszystko?
Po wodę i surowce człowiek pójdzie wszędzie.
Mając na nie monopol
moglibyśmy łatwo przejąć władzę nad światem.
W takim celu chyba warto wybrać się w całkiem nieznane,
czy zaryzykować śmierć paru osób.
Podsumowując - nawaliłeś, a teraz my mamy posprzątać twój bajzel.
Banda degeneratów, po których nikt nie będzie płakał.
Stworzyliście sobie Legion Samobójców?
Pamiętacie może, kto was tutaj sprowadził?
Musieli mnie zastąpić, więc obstawiam, że Katana?
Jakiś typ o imieniu Adam, a może Ewa.
Ale zmiażdżył go helikopter i jest kaput.
A jak tam wasze karki? Pewnie wspominali o implantach?
Zostało nam dokładnie 58 godzin i 29 minut.
Musimy zresetować minutnik.
Gdzie jest pilot?
Pilot? Zgłupiałeś? Nie można ich zresetować.
Nie udawaj! Pożałujesz, jeśli przeszkodzisz w mojej misji!
Minutnik, powiadasz? Waller dobrze to przemyślała.
Serio o niczym nie wiesz? Tylko sygnał radiowy może je zatrzymać.
Zdaje się, że łączy nas wspólny cel. Pomogę wam stąd wyjść.
Bo jak się domyślacie, tu wam nie pomogę.
W helikopterze powinniśmy coś znaleźć.
Teraz to stalowy naleśnik!
Więc sygnał dochodzi z drugiej strony.
Żeby złapać sygnał fal radiowych trzeba by zbliżyć się do portalu.
Zaprowadzę was tam, zakładając, że weszliśmy tym samym.
Chcesz się zaprzyjaźnić, po tym jak wcisnęliście w nas bomby
i zrzuciliście na to zadupie?
Alternatywą jest czekanie tu, aż oderwie ci głowę.
Jesteś desperatem, który chce się stąd wyślizgnąć!
Od razu widać, że niewiele miałeś do czynienia z życiem w więzieniu!
DEADSHOT
Czuję świeżą krew.
- Cip, cip, cip... dobra rybka... - Bez jaj...
Jest w waszej drużynie? I nie wiecie, jak go poskromić?
Mnie to mówisz? To oni wrzucili nas razem do helikoptera!
Nie! Błagam! Nanaue! Poczekaj!
- Nanaue? - To jego prawdziwe imię.
Nanaue, widzę, że trochę zgłodniałeś. To dokładnie tak jak my.
Za kratami jest jedzenie. Starczy dla wszystkich.
O tam?
Tak. Chodźmy. Wyprawimy ucztę.
Może się zacięły. Zwykle powinny być otwarte.
Dalej, rybcia! Dasz radę! Ślinka mi leci!
Co tam się wyprawia?!
Ruchy, Nana, szybciej!
I podanie!
Co to było? Czad.
A niech mnie.
Świetnie! A teraz, szybko, wynośmy się stąd.
Gdzie tam! Zróbmy rzeź!
Postradałeś zmysły?
Pięknie.
Zostawcie to mnie.
Presto!
Grand finale!
Czuję, że odzyskałem moce.
Podziwiajcie przyjaciele!
To moc, którą niesie prawdziwa sztuka! Przełamująca bariery językowe i...
Na co czekacie, przygłupy?! To nasza chwila!
Wykastrowali was? Odcięli wam jaja i pazury?!
Co się stało z waszym duchem walki! Uwolnijcie go!
Czas zacząć imprezę!
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy. Raz, dwa, trzy.
Chciałabym porozmawiać z dziewczyną i jej brygadą.
Jaką dziewczyną? Co księżniczka mówi?
Z tymi dziwnymi ludźmi, którzy zjawili się na ziemiach.
Z tego co mówiłeś, zrozumiałam,
że są na tyle silni, że potrafią odeprzeć tabuny orków?
Tak. Dokładnie tak było.
Jednakże, nie wiemy kim są i skąd przybyli.
Ale sam przyznałeś, że widzisz w nich spory potencjał.
Wykazałem zainteresowanie ich arsenałem.
Wysłałem inżyniera, by im się przyjrzał, ale zbili go z tropu.
Na wojnie, moja pani, nie przebiera się w środkach.
Więc pomóż mi proszę, Cecil.
Chcę pomóc. Na mój własny sposób.
I zakończyć tę wojnę, jak najszybciej i to raz na zawsze.
Sir Cecilu!
Proszę spojrzeć!
Co?!
Chyba mamy towarzystwo!
Jeśli chcą zamknąć imprezę, to chyba muszą ściągnąć posiłki.
Wy durne pały! Nie mamy czasu na waszą błazenadę!