Moi ben.
Aí está.
Bo día, Rata.
Benvida de novo ao mundo dos vivos.
Non podemos quedar moito tempo.
O barón espera os teus amigos para a fin de semana.
Non me gustaría que se estragasen.
Pensei que habería un grupo armado ata os dentes á espera das Ratas.
Intentei chegar a Jealousy para avisalos.
Nunca na vida imaxinaría
que a trampa fose un único home.
Si.
Esa non é a túa moza?
Mistle.
Si.
Iso é.
Quen cona lle pon ao seu fillo
o nome dun parasito?
Unha planta que vive do seu hóspede
e lle chupa a vida.
Tampouco tiña nin idea da clase de home que era.
Mais...
fuches ti a quen devorou enteiriña, non si?
Por iso voaches ata esa praza para salvalos a todos.
Porque te metiches de cheo
na súa familia.
Ese foi o seu erro fatal. O de todos.
Sabes por que?
Porque non se pode ser familia sen lealdade,
e a lealdade...
A lealdade apodréntache o cerebro.
Debilítate.
Fai que te pillen.
Ou peor.
Pasase o que pasase despois, non me afectaría en absoluto.
Aínda non é tarde para ti.
Librácheste dese fedorento lastre.
Agora poderás volverte máis forte
e máis dura.
Só tiña que sobrevivir.
Non cometas o mesmo erro ca eles.
Porque ti e mais eu,
a nosa historia... acaba de comezar.
Por que o fas?
Por que?
En fin, esa é...
Esa é unha historia diferente.
Mais unha que deberías escoitar.
Que soe a música.
SEIS MESES ANTES
Vamos, amigos.
Últimas apostas.
Aínda podedes elixir un gañador.
E quen credes que será?
Será o temido doppler?
Ou será o bruxo sanguinario e desapiadado?
- Estás preocupado. - Estou vixiando.
E preguntándote se oculta unha daga.
Ah, si? Como o sabes?
Aínda non cres que che oia os pensamentos.
Pechamos as apostas e comeza a pelexa!
É a hora.
Vai comezar a batalla do século.
Temos o terrible sementador de caos, o doppler.
Non!
Sen dúbida, é violento.
Mais estará á altura
da espada prateada
do mutante máis vil do Continente,
o bruxo?
Non sei onde está.
Que fai?
Dixen "o bruxo"!
Vamos, bruxo!
O tipo non ten boa cara.
Alá imos.
Vinte orens a que o doppler acaba con el.
Feito.
Vamos, mátao!
A por el, doppler!
Ola, meu.
Só queriamos un pouco de... privacidade.
- Esta sala está pechada ao público. - Veña, ho. Non amoles.
Queda aquí.
- Demasiado doado. - Vamos.
Esta aposta é unha merda!
Se iso é un doppler, eu son un rinoceronte.
- Derrételle a cara. - Merda.
A por el. Vamos!
Aproveita agora. Vamos!
Veña. Ti podes!
Merda. Tócanos.
Esta pelexa é un fraude!
Esta pelexa é un puto fraude!
- Cala. - Vaia estafa!
Cala, hostia.
Que carallo, tío? Díxenche que pola esquerda.
- Foi sen querer. - Volves estar borracho.
- Quero o meu diñeiro. - Fraude!
- Isto é unha estafa!
Ei! Iso é meu.
- Sacádeo de aquí! - Vamos.
Non!
Vamos! Téñoo!
É meu!
Oe, mocoso.
Non toquedes iso.
Quita!
Sae de aí, ho!
Ei!
Devólveme o meu diñeiro, bruxo!
Veña, vamos!
Volvede aquí.
Juniper!
Por favor,
non me deixes.
Estádesme a roubar a paga.
Mistle, esperta!
- Pelexa para gañala. - Ei!
Mistle, vamos! Mistle!
Isto ten que ser unha broma.
- Non! - Asse, hora de marchar!
- Vamos! - Ide ao carallo!
Ratas!
Case.
Xa está.
- Que cona é isto? - Non dixeches que estaba cheo de ouro?
- Hai ouro. - Merdas de ouro que non se poden vender.
Nin comer. Morro de fame.
Xa vou.
Quen aposta unha machada?
Ven con papá.
Cantas persoas mataría o rei de Gemmera con isto?
Esa merda é de Vicovaro.
- Pois o rei de Vicovaro. - Aí había emperadores, non reis.
O puto emperador do puto Vicovaro. Cantas persoas?
Ningunha. É unha arma cerimonial.
Calade. Encántame esta canción.
Que canción? Puta lunática.
Que ti non oias as voces non significa que non canten.
Non es vidente, rula. Estás chalada.
Coidado.
Pura chorra.
Como nos foi?
Despois de mercar comida e subministración,
quedará abondo para un par de días.
Un par de días?
Os teus golpes son cada vez máis perigosos e menos rendibles.
Coñeces a situación. Nilfgaard faille a vida imposible a todos.
Que queres que faga? Escribirlle unha carta coas nosas queixas?
"Querida Chama Branca: A túa guerra fódenos os roubos. Algún consello?"
- Cala, Reef. - Tes razón. É pouco diñeiro.
Mais o que é perigoso, Mistle, es ti.
Volviches quedar apampada no medio dunha liorta.
Esa pantasma que non deixas de ver? Tes que superalo.
Antes de que nos collan ou... nos maten.
Non podemos seguir así eternamente.
Issy pode ver o futuro.
Dinos se sobrevivimos.
Así é como vas morrer.
Non funciona así.
Sobrevivimos con diñeiro.
É así de sinxelo. Necesitamos unha garantía.
A merda psíquica non nos dará de comer.
Talvez si.
Vaia.
Benvidos.
Os espíritos dixéronme que iades vir.
Ah, sodes vós.
Canto tempo, non, Orla? Non tes moito choio.
A xente xa sabe que es un fraude?
Onde hostia estabades?
Antes de que Emhyr pasase por aquí
e os recrutase para o seu maldito exército,
os nenos da vila eran os meus pícaros.
Estes dous eran os mellores, ata que me cambiaron por vós.
Enviábaos buscar niños de paxaros e volvían con ovos.
Resulta que non necesitas un terceiro ollo para saber quen te estafa
ou quen te rouba.
Orla sábeo todo.
- Exacto. Buscamos traballo. - Algo cun bo botín.
- Nada de chilindradas. - Talvez algunha.
Que sexa bo. Pagaremos por el.
Estou a ascender no mundo.
Oín falar dunha herdanza en Tyffi.
Ou está esa fulana do bar de Glyswen
que fai tratos turbios coa banda dos Nissir.
Non é suficiente.
Non sei. Hai unha última cousa.
Algo gordo, mais...
é perigoso.
Coñecedes a Dom Houvenaghel?
Quen non? Dirixe o ring máis importante a este lado do Yaruga.
Ese mesmo.
Parece que se está estendendo e vai abrir outro ring en Amarillo.
A grande inauguración será a noite máis sanguenta ata agora.
Hostia.
Se é coma o de Claremont,
irán xefes militares, traficantes de armas,
os máis ricos e depravados da cidade.
Non sabedes que é a depravación.
O tipo que contratou Houvenaghel para levar o ring
é de coidado.
É un mercenario.
Liderou os masacres na rebelión de Ebbing.
Escravizou centos. Matou mesmo máis.
Adoitaba controlar os bordeis fronteirizos e as rapazas que os abastecían.
Agora vaille moi ben.
Un cabrón sádico que se chama...
Bert Brigden.
Dinos todo o que saibas.
Polo que a vosa amiga Orla dixo, temos tres problemas importantes.
O primeiro é o tempo. A pelexa é dentro de dúas semanas.
O segundo, fai falta invitación.
Está nun recinto xunto á antiga guarnición portuaria.
- Que é iso? - Un cárcere fortificado.
Que? Estiven en cárceres abondos como para saber que é unha guarnición.
Iso significa
que as nosas opcións para infiltrarnos son moi limitadas.
E o terceiro problema?
Ti.
Non somos parvos, Mistle.
É obvio que coñeces a Bert Brigden.
Fala.
Coñecín a Bert Brigden hai dous anos,
o día antes da miña voda.
Eu era a futura esposa de lord Genzier de Ebbing.
El lideraba a rebelión contra Nilfgaard e eu gobernaría con el tras a súa vitoria.
A miña vida era perfecta. A miña familia estaba orgullosa.
Non o amaba, mais non importaba
porque a tiña a ela.
O teu pantasma.
Chamábase Juniper.
Era unha serventa.
A miña mellor amiga.
Amábaa desde que me lembro e tiñamos plans para o futuro.
Sabe teu pai que fodes coa túa moza
antes de casar cun vellouqueiro?
Celosa?
Ai!
Non me mordas!
Tes que coidar de min.
Coidarei de vostede, milady.
Prométoo.
Coidaremos unha da outra.
Sempre.
Prométoo.
Cría que o tiña todo resolto.
Enganábame.
Témonos que ir. Xa.
Matade os homes. Quero as mulleres.
Emhyr usou a Brigden para infiltrarse nas cidades,
detectar rebelións...
e sufocalas.
Achegádevos.
Mercenarios. Nilfgaard descubriu os nosos rebeldes.
Se vos collen, non loitedes.
Miña irmá loitou e...
Eu agacheime.
Vamos, Mistle.
Vamos, Mistle!
Non!
Había recompensas polos conspiradores.
A miña familia era un obxectivo.
Volvemos para intentar salvalos.
Xa oíches a Asse. Hai que fuxir.
Non sen a miña familia.
Por favor, non me deixes.
Por favor.
- Por favor. - Ti, os teus pais. Eu, os teus irmáns.
Queda con isto.
Mírame. Se alguén te ataca, mátao.
Papá. Mamá.
Papá, esperta.
Juniper.
Lex. Demitri.
Vaia, a futura esposa.
Oín falar de ti, moneca.
É certo o que din.
Ben,
divirtámonos un pouco, paréceche?
As rapazas das que falaba Orla,
as que acabaron nos seus bordeis...
- Estabamos entre elas. - Unha cona nobre segue a ser unha cona.
A miña vida perfecta converteuse nun pesadelo.
Juniper loitou todo o que puido para protexerme.
Que cousa tan bonita.
Non!
- E pelexadora tamén. - Non!
Ao ver a Brigden matala a golpes, algo rompeu no meu interior.
Non!
Agora véxoa en todas partes.
Non sei canto tempo estiven alí, no seu soto,
mais logrei forzar o fecho.
Intenteino ata que me sangraron os dedos e cheguei a Loredo medio morta.
E estaríao se non me atopase Asse e me levase con Orla.
Non sei, Mistle.
Cando un traballo é persoal, sae mal.
Cando creamos esta banda, acordamos
deixar os sentimentos fóra e o pasado no pasado.
Estás a dicir que non pensas neles?
Nos cabróns que vos obrigaron a Reef e a ti a alistarvos?
Ou no teu pobo, que te abandonou para salvarse?
Os cabróns que me torturaron para que vendese os meus pais
e os aforcaron por traizón.
Hai un millón de tipos como Brigden que usan a guerra
para tomar o que queren e esmagar a quen se interpoña.
E sabedes que?
Van estar todos alí.
Que tal se por unha vez lles arrebatamos nós algo a eles?
Estaría ben. Só esta vez.
Non cres, Giz?
Se o imos facer,
debe abondar con quitarlles o diñeiro, Mistle.
De acordo? Non te podes distraer con ningunha fantasía de vinganza.
Non podemos cometer erros.
Sen erros.
Vale.
Estudemos o terreo.
Polo que sabemos, todas as arenas de Houvenaghel funcionan igual.
Doce combates. Seis na primeira parte, seis na segunda.
Na entrada entréganse as armas.
As únicas persoas armadas son os gardas.
E haberá moitos.
As apostas van para unhas caixas
e esas caixas baléiranse nunha cámara.
O problema é que non sabemos como acceder á cámara nin como está protexida.
Hai que ver como funciona todo,
atopar a forma de entrar
e planear como saír.
Ao acabar, vémonos onda os cabalos.
- Ninguén dixo nada dunha barca. - Vaia, Kayleigh ten medo?
- Tes medo? - Non sei nadar.
Apartade.
Se usan o pozo para o diñeiro, será por aquí.
A min paréceme unha ruta de fuga. Ti que dis?
Que teño as nádegas molladas.
Ven aquí.
En que pensas?
En que necesitas tapar as orellas.
Non, sobre o plan.
- Teño un mal presentimento. - O importante é a estratexia.
Creo que o lograremos.
A noite das pelexas amosaremos a nosa creación.
O jalowik ten que estar listo. Sen escusas.
Que me arrinquen o intestino polo cu non é unha escusa.
Deixa de ser un cagainas, Til.
Só digo que Houvenaghel nos deu instrucións moi concretas.
Que lle dean.
Venderemos o jalowik
e liscaremos antes de que sospeite nada.
Se o xefe sabe que desviamos diñeiro, quen enviará a por nós?
Unha gran recompensa implica un gran risco.
Só sei que Emhyr pagará unha fortuna para facerse co control do Continente.
Cando os seus caudillos e emisarios vexan a nosa creación,
esa fortuna será nosa.
A noite da pelexa é a miña oportunidade.
Asegúrate de que o meu monstro estea listo para loitar.
Débese baixar por aquí á cámara.
Foi valente o que fixeches onte.
Contarlles a todos o que pasou.
Sei que non queres falar diso,
por iso foi valente.
Non vivimos no pasado, mais convértenos no que somos.
Ás veces...
esquezo que Brigden non só me fixo dano a min.
Cada día,
penso que debín matalo cando puiden.
Antes de que Dulcie...
Fixeches o que puideches.
Ou sexa, nada.
Iso converteume no que son.
Un covarde.
Mira. Aí está o pozo.
Recadarán as apostas arriba
e baixaranas aquí.
Esta é a cámara, si.
Si, mais a fechadura é ridícula.
Mais ninguén traballa aquí. Está baleiro.
E dá moito medo.
Corre!
Mistle, vamos.
- Vamos! - Mistle!
Veña, Asse.
Axuda! Bulide!
Vamos! Rápido!
Estás ben?
Asse!
Ide buscar o meu odre, apurade!
Que aconteceu?
Había algo alí abaixo. Atacounos unha criatura.
O monstro de Brigden. Ti sabíalo?
Non. Brigden é un chulo de pouca monta. Non ten acceso a algo así.
Ten novas ambicións.
Agora ten un mago. Queren enganar a Houvenaghel.
Nas pelexas, amosarán algo chamado jalowik.
- Jalowik? - Si.
Cren que cambiará o curso da guerra.
Espera, que? Como?
Iso importa? Hai que cancelalo todo.
Dígovos que xa vin isto. Asse ferido, unha rapaza de ollos verdes...
- Non vale a pena morrer por diñeiro. - Non!
Non! Non merece gañar!
Este era o trato, Mistle. Non se trata de vinganza.
E o de amañar contas con eses cabróns?
- Estaba a falar de diñeiro. - E haberá diñeiro. Moito.
Vamos, Kayleigh.
Vale. Se podemos facelo sen sermos atacados por monstros ou preseados...
Apresados!
Tanto dá. Teremos a vida solucionada.
Queres sobrevivir e ter unha vida?
Non es un mago!
Non es un bruxo!
Non podemos facelo, rapaces.
Non podemos matar un monstro.
A non ser que teñamos axuda.
Mi madriña, meu. Poderías murchar unha flor.
Cando foi o teu último baño?
Se queres bañarte comigo,
só tes que dicilo.
Non hai alcohol abondo no mundo.
Deberías sabelo. Mercaches a metade.
Son 50 orens.
- Pono na miña conta. - Non.
Vamos, Sonora.
Non é culpa miña. Roubaron na Man Negra.
Din por aí
que che deu unha malleira un mocoso cun taco de billar.
Foi cun anciño. E contívenme.
Eu tamén.
Podes quedar cunha botella de centeo
e con ese anaco de carne que xa babaches.
Cando me pagues iso, podes pagarme o resto.
Ei.
Xa podes esquecer o baño.
Vaia...
Parece que queredes morrer
e apetéceme axudarvos.
- Temos un traballo para ti. - Xa tiña un que me gustaba
ata que chegastes e o arruinastes todo.
Ei, dáme iso.
Non sei. Parece que o facías sen gana.
Eu reclamaría o diñeiro
se non o estivésemos a roubar.
Atende, cabrón. Necesitamos que mates un monstro.
Deixemos os numeriños, vale?
Tes que ir sobrio.
Queda connosco. Deixa de beber. Fai o traballo.
Esas son as regras.
Eu tamén teño unha.
Ide rañala.
- Vas substituír iso? - Escoita.
Darémosche 1000 orens por adiantado e 20 máis se acabas o traballo.
Non traballo para Ratas.
Pagaríanche por matar un monstro de verdade.
E non nos volverás ver.
Por curiosidade,
cal é o voso obxectivo?
O novo ring de Dominik Houvenaghel.
Está claro que queredes morrer.
Pois boa sorte. E dádeme o puto diñeiro que me roubastes!
- Que miras? - Tes medo.
De vós?
Non o creo.
De fracasar.
Vexo unha nena a sufrir.
- Unha princesa maldita. - Coñezo esa historia.
A estriga.
O rei Foltest contratou tres bruxos.
O primeiro marchou co diñeiro. Ao segundo matouno a besta.
O terceiro, Geralt de Rivia, salvouna.
Non foi así. E o Lobo Branco é un cabrón, así que...
Alguén que che importaba morreu
pola túa covardía.
O mundo enteiro comezou a odiarte.
Era bruxo.
Todo o mundo me odiou sempre.
Aí empecei a estar de acordo con eles.
Nós non te odiamos.
Necesitámoste.
Por favor.
50 000 orens.
E quero elixir cama.
Total, este sitio é un desastre.
Pola vosa culpa,
merdeiros.
Grazas.
Con el, talvez saiamos disto con vida.
Ides seguir aí pasmados ou que?
Non?
Como conseguistes toda esta merda?
Co desconto dos cinco dedos.
Aínda así, pagastes de máis.
Escoitade.
Coñecemos a nosa ruta unha vez dentro.
Agora só temos que entrar.
Debe parecer que encaixamos.
- Non nos coamos? - Debemos poder movernos.
Si, desarmados. Como o fará o avó sen espada?
Estou niso.
Kayleigh e Reef,
entraredes cos boxeadores.
Alguén farase pasar por loitador.
Cada loitador require dous escudeiros,
así que... Asse, serás ti.
Iso. Subídeme ao puto ring.
Non vas ser ti.
- Será Asse. - Que?
Tranquilo, meu.
É unha broma.
É unha broma?
Son unha soldado de combate adestrada e Asse...
Asse...
Non levantas nin un palmo do chan e debes pesar a metade.
Nas grandes arenas está todo regulado. Non chegas ao peso nin de broma.
Asse é o único que pode pasar por vez.
Por certo, ides necesitar papeis.
- Que é isto? - Un uniforme gobernamental.
Podo falsificar o decreto do comité, mais non o selo.
Ide á prefectura de Amarillo para que volo selen.
Giz está louco.
Como vou facer que pareza un loitador de verdade?
É a mesma xogada que fixemos mil veces,
mais cun novo tarugo no papel.
Caldeamos o ambiente, desátase o caos
para que aos demais non os preseen...
Apresen.
- E unha merda. - Vamos, tío.
Cando asaltamos aquela taberna,
tiven que levar unha armadura suada nilfgaardiana durante horas.
Acordamos que a próxima vez te disfrazabas ti.
A merda que soltas pola boca non equivale a un acordo.
Non accedín a nada.
- Estás moi elegante. - En serio?
Si, claro. Estás guapísimo.
A ver. Recontra. Ben, recorda que es o comisario de Deporte.
Es moi elegante, mais non tanto. Dáme a túa espada.
- Non vou ir sen ela. - Están prohibidas desde a rebelión.
- Ninguén o respecta. - Os bos cidadáns si.
Ademais, estarei fóra. Ti asubía se algo vai mal.
Mais vai ir todo ben.
Asubío!
Merda.
- Cal é? - Non o sei.
Merda.
En serio?
E por iso debería estar eu no ring, Giz.
DECRETO DO COMITÉ DE DEPORTE
Mataches un tipo cun libro por un selo?
CARTA DE APROBACIÓN
Apresado, cabrón.
Giz! Giz, non sei loitar.
Tranquilo. Non terás que facelo.
Estaremos na barca antes.
Só é para cubrir a nosa fuga.
Os gardas estarán a controlar a multitude e non nos verán roubar.
Eu vinvos roubar.
- É a miña cadeira. - Que estás a facer?
Ingredientes do elixir dos bruxos.
É xerez de cociña.
Que é máis patético?
Que non poidas pasar un día sen beber
ou que non se che ocorra unha mentira decente?
Sempre fuches unha cabrona tan devota?
Convertinme de adulta.
Basta! Deixade de discutir!
Ben, como entramos nós?
Vannos invitar.
Acabamos de casar e buscamos algo de acción.
O obxectivo é un bordel de luxo en Rocayne.
Coñezo a dona dos meus días no exército.
A señorita Skret.
Mira quen veu.
As cousas que faría con esa boca...
Señorita Skret, esta é a miña amiga Iskra.
- Iskra, a señorita Skret. - Un pracer.
Ese é o meu home?
Ese é o barón.
El conseguiravos unha invitación.
E o riquiño, vestido de coiro, é...
O meu vilán. Entendido.
- Non lle estragues a cara bonita. - Claro.
- Esa é miña nai, idiota. - Para!
- Vouche arrincar os dentes. - Sóltao, cabrón!
Sabes?
Ofrecinlle a ese rapaz todos os praceres do mundo.
Nada lle chama a atención, mais non aparta os ollos de ti.
Cando caia na trampa, axudarasme a engaiolalo.
Meu amor, prometiches non pelexar na nosa lúa de mel.
- Coitado. Está ben? - Inviste nas arenas de Houvenaghel.
Salváchesme a vida.
Por favor, déixame compensarte pola túa axuda.
Coa súa invitación, teremos acceso ilimitado esa noite.
Et voilà.
Desculpádeme.
Agora vén o difícil.
Como se mata un monstro?
Depende do monstro.
Debo investigar un pouco.
Será un traballo de investigación terriblemente aburrido.
E cando digo "debo", refírome a ti. Onde podemos atopar herbas silvestres?
Estas tamén, Rata.
Levamos horas con isto.
Teño os dedos cheos de picadas.
Que levan os elixires dun bruxo?
Que vos fai ir rápido e ver na escuridade?
Mi madriña. Nin sequera te lembras, verdade?
Lémbrome de algo.
Os detalles están un pouco... borrosos.
Que outros coñecementos vitais perdiches polo alcohol?
Fálame da cousa que lle rachou a perna ao teu amigo. O jalo... como se chame.
Jalowik.
Estaba escuro e era rápido. Non o vin ben.
Cando o vin, antes de que atacase, pensei...
Parecía humano na escuridade.
Segue a revisar ese libro.
Xa che dixen que aí non hai nada sobre un jalowik.
O único que sei é que os monstros odian as espadas de prata.
- Usa iso. - Queredes o voso diñeiro, non si?
Para matar esa cousa, necesito respostas.
Así que sigue a buscar.
Vale.
Recordas como brandir unha espada?
Sigue a protestar e descubrirémolo.
E non esquezas esas herbas.
Só nos quedan cinco días.
Necesitamos unha distracción para fuxir.
E, sobre todo, que Brehen estea listo.
A investigación, o elixir... aínda non o temos todo. Centrémonos.
Vamos. Si.
- Un, dous, tres, catro... - Esquiva!
- Coidado. - Se morre, é culpa túa.
Cres que non o sei?
Outra vez. En garda.
- Non quero. - Á cara. Combinación.
Vamos. Un, dous, tres, si. Veña, desde o tropezo.
- Tropezo? Que...? - Onde a cagas.
- Desde o tropezo? - Si. Corpo.
- Por detrás. Dáme. - Que? Detrás?
Veña, é para hoxe. Vamos. Un, dous.
- Un, dous. - Esquiva.
Vamos. Combinación. Dous, si.
Esquiva!
Cago en...
- Isto é un proceso delicado, panoco. - Non me digas.
- Reef, non podo. - Asse, contrólate.
- Non estabiliza. - Non temos tempo. Concéntrate.
- Merda. - Mírame. Outra vez.
Merda, Reef, non podo.
Na cara. Protéxete. Non te inclines.
- Xa me protexo. - Desde onde a cagas sempre.
- Por detrás. - Que queres dicir?
Cago en todo.
Aparta.
Ningún diñeiro vale isto.
Putos mocosos.
Como aguantas toda esta merda?
Preferiría vivir con vampiros.
Vampiros, da clasificación succubus immortalis.
Seres moi intelixentes e sensibles.
Non durabas unha semana.
- Non se me dá ben a xente. - Non me digas.
Por que es así?
A Escola do Gato, onde me criei, era...
Era un pesadelo.
Calquera relación era unha debilidade, un lastre.
Mantíñannos illados.
Mesmo uns dos outros.
Despois diso,
só sentía rabia.
Por iso bebes.
Para calmala.
Esa sensación de estar a arder.
Eu tiven alguén que me axudaba.
Juniper.
Cando morreu,
foi coma se todo estivese a arder sempre.
Que pasou coa estriga?
Xa oíches a historia. Fuxín co diñeiro.
Deixei que a rapaza maldita masacrase a vila.
Talvez sexas un bruxo horrible, mais non tes pinta de ladrón.
Como dixen...
non se me dá ben a xente.
O meu traballo non axuda.
Un día, coñecín un tipo.
Remus.
Un bruxo coma min.
Viña da Escola dos Lobos. Trátanse coma irmáns.
Así me tratou a min. Non sabía que podía ser así.
Salvoume o cu nun traballo en Kovir.
Comezamos a viaxar xuntos.
Repartiamos o traballo.
Coidabamos un do outro.
O rei Foltest dixo que nos pagaría o dobre
se salvabamos a estriga en vez de matala.
Como se salva un monstro?
Non era un monstro. Só era unha nena.
Unha nena que maldixeran e utilizaran.
Así o convencín para que aceptase o traballo.
Non me importaba nada a nena.
Só quería o diñeiro.
Matárono por iso.
Un maleficio.
Que?
É unha mestura entre unha maldición e un experimento alquímico.
E se Brigden usou unha das rapazas para crear esa cousa?
O jalowik.
Maleficio?
Claro! Temos que neutralizar a maxia infundida no seu corpo.
Necesitariamos un tónico de extracción.
Ao conter a maldición, o monstro volverase vulnerable
e poderei matalo.
Bo traballo, Rata.
Grazas.
Cando a túa moza morreu,
que te axudou a calmar
ese ardor?
Eles.
Coñecémonos no festival de Lammas en Geso.
Eramos orfos de guerra.
Fixemos un pacto de sangue.
Permanecer xuntos.
Ves?
O certo é que nunca desaparece.
Só podes atopar xente coa que queiras morrer con gloria
e prender o misto.
Vístete.
Non te ofendas, avó.
Vaslle ensinar a loitar a este paspán cando eu xa che din dúas malleiras?
Quen falou de ensinar?
Intento poñerme en forma de novo.
A ver se me gañas tres de tres, idiota.
Deberías saber
que estou sobrio.
A sobriedade non é un superpoder, eh, avó?
Oe.
Ven aquí.
Escoita. O segredo para loitar non é esquecer o teu medo.
É aceptalo.
Se tes medo, estás vivo.
Se estás vivo,
xa vas gañando.
Sube aquí.
Moi ben. Vamos.
Planta os pés. Endereita os ombros. Así.
Vale. Iso é.
Dáme unha puñada.
Veña. Máis rápido.
Man dereita.
Vamos, tío.
Logrouno.
Si, mira iso.
Manda carallo.
Vale.
- Déixame. Unha vez máis. - Outra vez non.
Paga, mamalón! Dáme o teu diñeiro. Vamos.
Hoxe estou arrasando.
Dáseche fatal.
Estás satisfeito co teu plan?
Estou, si.
Repasáchelo... unhas mil veces? Sabes todo o que ides facer?
Si.
E por que non estás alí bailando con ela?
Teño que concentrarme.
Se isto sae mal mañá, será culpa miña.
Mira, rapaz, enténdoo.
Queres ter o control
de todo o malo que vos poida pasar.
A alternativa, que decida o destino, é moito peor.
Mais creme cando che digo que ao mañá
impórtanlle unha merda os plans de hoxe.
Vai bailar coa rapaza.
Brehen.
Temos un problema. Bule.
- Feliz Lammas! - Feliz Lammas!
Si.
Feliz Lammas, vello.
Como poderías morrer mañá,
mellor gozar da noite, non si, avó?
Non matamos monstros todos os días.
Merece unha celebración, non?
Farémolo.
Mañá.
Cando acabemos o traballo.
En fin,
hai que marcar a ocasión dalgún xeito.
É unha tradición.
Rata.
Si.
Veña, que comece a festa.
Espera, pásame ese queixo. Pásamo.
Aquí está.
- Toma. - Vamos, Mistle.
Si!
Xa coñecedes as regras.
Doce pelexas e un só resultado posible.
- Acaba con el. - Vitoria ou morte!
Temos campións de todo o Continente
e mesmo de máis alá.
Quen o levará todo?
Está ben, e totalmente drogada.
Danme pena os coitados cos que a vas alimentar.
Alégrame que deixases de ser un cagainas.
Cando isto funcione, a ninguén lle importará como aconteceu.
Só que lles vendemos a arma que gañou a guerra.
Señor Brigden.
- Comisario. - O emperador Emhyr envíalle saúdos.
Invitacións, por favor.
Veu moita xente.
- Parece que será unha noite emocionante. - Desde logo.
Unha noite memorable. Duque.
Vamos!
CARTA DE APROBACIÓN
Vas moi ben. Sigue.
Desfruta desa napia mentres poidas, guapo.
Aquí o meu amigo está a piques de cha arrincar da puta cara.
Chéirame a puto perdedor.
Estás morto.
Desfrute da noite, señor.
Invitación e arma.
Veña, mátao!
Repite iso.
Os mendigos non son benvidos.
Idiota.
Señor Bonhart, vaia sorpresa.
Permítame que lle ensine isto.
O descanso está a piques de terminar.
O seu primo tomou unha boa decisión.
Esta localización é excelente.
E, como pode ver,
témolo todo baixo control.
Últimas apostas. Señor, señora?
E se lle pido a unha das miñas rapazas que o acompañe ao meu outro negocio?
Camas boas e compañía aínda mellor.
Engánaste co que realmente me interesa.
Ademais,
Dom investiu moito nisto.
Odiaría que pensase que non o apoiei.
Si, claro. Xa.
Chéiroo desde aquí.
Si.
Por aquí, señor Bonhart.
Últimas apostas.
Últimas apostas, amigos.
Últimas apostas.
É a hora.
O baño de sangue continúa na segunda metade da noite.
Tras o descanso, porémonos en marcha.
É cando os gardas están ocupados.
Primeiro coaremos a espada de prata ao estilo do sur.
- Como fixemos no casino. - Exacto.
Farémolo desde o despacho de Brigden.
- Non se pode entrar. - Estará pouco vixiado.
- Busco a Bert Brigden. - Síntoo moito...
Ninguén se pode achegar ás caixas das apostas.
Agás as rapazas que as levan.
Así entraremos á cámara.
Temos media hora para matar o monstro e roubar o diñeiro
antes da pelexa de Asse.
Unha vez fóra, Kayleigh e Reef cubrirannos ao escapar.
Esta vez, sen distraccións.
Asse non pode subir a ese ring.
Vamos.
Dálle!
Vamos.
- Estamos dentro. - Listos?
Recordade, só será vulnerable cando lle dea o tónico de extracción.
Despois matareino.
Kayleigh quería que che dese isto. Por se acaso.
Quedade fóra ata que volo diga.
Vamos.
Veña. O tempo corre.
Juniper?
Juniper.
- Non! - Que fas?
Non! É Juniper!
- Que? - Está viva. Non a podes matar.
- Mistle, volves ver pantasmas. - É ela. Seguro que podemos salvala.
Que carallo?
Só debilitei a maldición.
Para liberala, hai que transferila a outra persoa.
Non temos tempo.
Temos que salvala.
Por favor, Brehen.
Só é unha rapaza que utilizaron. Dime que debo facer. Dimo.
Humongous está a liquidalos rápido esta noite.
Sairán en calquera momento, xa verás.
Tranquilo.
E agora unha mensaxe especial dos nosos estimados anfitrións.
Señoras e señores,
temos unha sorpresa especial para vostedes esta noite.
Unha pelexa de exhibición cunha nova clase de loitador
que acabará co desperdicio dos seus prezados recursos
e permitirá que a verdadeira limpeza do noso gran Continente poida comezar.
Asegúrense de quedar ata o final.
Non se arrepentirán.
Pelexa!
Unha sorpresa especial?
Ese tipo sempre está a improvisar.
Vouno investigar.
É Leo Bonhart.
Díxenche que era mala idea.
- Que fai aquí? - Vai ao carallo.
Está todo baixo control.
Cinxímonos ao plan e compartimos o botín con el.
Contra o seu primo, o noso xefe?
- Recorda que é un... - O diñeiro manda, paspán.
O único que lle interesa a Leo Bonhart é a tortura e a morte.
Non contes comigo.
Brigden!
Puto enfermo. Que lle fixeches?
A moza que regresou de entre os mortos.
Non debería sorprenderme verte aquí hoxe.
É o grande estreo de Juniper.
Pensaches que desperdiciaría algo tan bonito?
A moneca quere xogar.
Xoguemos logo, paréceche?
- Quen cona es ti? - Agora!
Que sorpresa!
Humongous morde o po!
Onde carallo están?
Non sei, tío.
Debemos marchar. Asse queda sen tempo.
Seino, mais non a podo abandonar.
Non aguanto.
Transfire a maldición.
- Debemos ir cara ás barcas. Xa. - Giz...
Vai ser que non.
Non!
Juniper!
Mistle, xa é tarde. Déixaa.
Estiveches ocupado, Brigden.
- Dom estará decepcionado. - Tranquilo.
Ía dicirllo cando...
Hoxe temos un novo loitador,
o Querubín de Thurn,
e as súas estatísticas son impresionantes.
Que temos aquí?
Vaia. A Escola do Gato.
Aínda non teño un deses.
Atrás, rapaces.
A noite non foi un completo desperdicio.
Loitadores, en posición.
Estará o Querubín de Thurn á altura deste duelo definitivo?
Non!
- Mistle! Temos que matala. - Non podo.
Merda.
Alá vou!
- Ei, Napia! - Aparta, mocosa!
Corre, Asse. Corre
Isto é parte do espectáculo?
Veña, vamos.
Queda con isto.
Mírame. Se alguén te ataca, mátao.
Non creo que... Non podería.
Claro que podes.
E se alguén ataca a túa familia, faralo.
Quérote.
Non!
Mistle.
Estou aquí.
Lémbraste?
Coidaremos unha da outra.
Sempre.
Eu coidarei de ti.
Deixa que coide de ti.
Xa non doe.
Non.
Non sei que será máis satisfactorio,
deixarte vivir sabendo que lle fallaches
ou matarte.
Mistle, vamos.
Mistle, fixeches o que puideches.
Aínda dás un pouco máis?
Un pouquiño. Veña.
- Vamos. - Levade as cestas de diñeiro á barca.
Non paredes.
Brehen, non.
Que estás a facer?
Que te fodan. Abre a porta.
Ábrea.
Síntoo, Rata.
Teño que traballar.
Bruxo!
Agora só quedamos nós.
Coidade uns dos outros.
Poden fuxir,
mais atopareinos.
Sempre os atopo.
É admirable o moito que aguantaches.
Agradézocho.
Mirade todo ese diñeiro.
Nin intentándoo lograriamos gastalo todo.
E mirádevos,
aquí sentados chorando coma un puñado de bebés.
Vamos.
Pola familia.
Polos sete.
Por Brehen,
o peor bruxo que coñecemos.
Por estar vivos.
Porque se estás vivo,
xa vas gañando.
Polo actual campión de Amarillo.
Estiveches moi ben, meu.
Por Juniper.
Pola posibilidade dun futuro.
Sobrevivimos.
E agora que?
Esta cidade será perigosa un tempo.
Dom Houvenaghel vai querer sangue.
- Non quedemos á espera. - Si.
Nada desa merda me dá medo porque vos teño a vós, rapaces.
Mais é hora de despedirse dos pantasmas.
Para sempre.
Oín dicir que as cousas están animadas en Glyswen agora mesmo.
Eu tamén o oín.
Os Nissir están metidos en negocios raros que podemos explotar.
Vamos.
Eu vou diante!
Así foi como as Ratas lograron sobrevivir
tempo abondo para unir forzas contigo.
Mais, como xa sabes, Falka,
ao final,
eu sempre gaño.
Subtítulos: Lorena Pereiras