(นม)
"ปลดปล่อยอนาคต"
"ความเป็นไปได้นั้นไร้ขีดจํากัด"
"ยอมรับที่มันไม่พอดิบพอดีเถอะนะ"
"ความรักมันกะเกณฑ์ไม่ได้อยู่แล้ว"
"หนึ่ง สอง สาม..."
(ริค แอนด์ มอร์ตี้: ดิ อนิเมะ)
"รักนั้นถูกลิขิตเพื่อความไม่แน่นอน"
"เพียงต้องการเกิดขึ้นอีก ไปตลอดกาล"
"เราดําดิ่งสู่แสงที่ทอดยาวไม่จบสิ้น"
"ฉันอยากพัวพันกับเธอ ด้วยรักและใจที่สื่อถึงกัน"
"แรงจีบ้าคลั่ง พาเธอไปยังมัลติเวิร์สที่อลหม่าน"
"ความเป็นไปได้ซ้อนทับกันไปหมด"
"ตัดสินใจ เฝ้าดู และปั้นอนาคตของเธอ"
"ฉันลุ่มหลงในรัก"
"เหนือกาลเวลา และอวกาศที่เปล่งประกาย"
"พุ่งทะยานผ่านกาลเวลา"
"ฉันรู้มาตั้งแต่แรก"
"อีกหลายพันล้านปีแสงจากนี้"
"เราจะได้พบกันอีก"
"ปลดปล่อยอนาคต"
"ความเป็นไปได้นั้นไร้ขีดจํากัด"
"ยอมรับที่มันไม่พอดิบพอดีเถอะนะ"
"ความรักมันกะเกณฑ์ไม่ได้อยู่แล้ว"
"กับเธอชั่วนิรันดร์"
"หนึ่ง สอง สาม สี่"
แล้วนี่แก ยังไม่คิดจะถอดชุดนั่นอีกเหรอ
เอ๊ะ
ก็รู้ล่ะว่าแกถูกใจ แต่มันขัดตาชะมัด
ไม่มีสัญญาณอะไรเลยนะ
ทั้งๆ ที่เรา ควรจะได้ออกทีวีกันแท้ๆ เชียว
น่าเสียดายนะ
แต่ไม่มีใครได้ถ่ายซัมเมอร์ ตอนที่อยู่ในหุ่นหรอก
พ่อก็รีบหาอะไรมาใส่เถอะนะ
ยังไงก็ กินอะไรกันหน่อยเถอะ
ซัมเมอร์ ช่วยไปหยิบจานมาหน่อยสิ
มอร์ตี้เขาจะโอเคไหมนะ
เราปล่อยเขาไปก่อนเถอะ
สงสารเขาก็จริง แต่เวลาจะเยียวยาทุกอย่างเอง
ถูกของลูกนั่นแหละ
พวกเราน่ะ มีเวลาเพียบเลยล่ะ
ตาตั้งโปรแกรมให้มันจําลองชีวิต ที่ดีที่สุดของแกให้น่ะ
มันอาจจะช่วยแกไม่ได้มาก แต่ลองมันหน่อยเถอะ
นี่ครูยังพูดไม่จบนะมอร์ตี้
ฟังนะ
การที่เธอมีอคติ กับอาหารของคนอื่นน่ะ
มันแสดงให้เห็นว่าเธอเอง ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองกินของแบบไหน
ที่โรงเรียนนี้น่ะ คบกับฉันแล้วมีประโยชน์เยอะเลยนะ
ต่อให้ต้องเสียอะไร ฉันก็ไม่คบกับเธอหรอกนะ
เพื่อที่จะสามารถหาสิ่งที่มันยั่งยืนได้
เธอก็ควรจะเปิดใจเข้าไว้
เดี๋ยวสิมอร์ตี้
หา
มีอะไร
พอเถอะน่า ก็เห็นอยู่ว่าเธอไม่สนน่ะ
เฮ้ย
อย่าคิดว่าทําเป็นเท่หน่อยเลยน่า
ไม่งั้นฉันจะทําให้แก มาโรงเรียนนี้ไม่ได้อีก
เอ่อ มอร์ตี้
ก็ยอมรับว่าแกใจกล้าดีแล้วกัน
วันนี้แกรอดตัวไป
"ฉันชื่อเอลนะ"
แล้วเธอล่ะ
ฉันชื่อมอร์ตี้
ขอบคุณนะ มอร์ตี้
คนอื่นๆ เขามีแต่ทําเป็นเมินกันหมด
เอาจริงๆ ฉันก็ด้วยแหละ
ไม่รู้เหมือนกัน ว่าไปได้แรงฮึดแบบนั้นมาจากไหน
(พาฉันไปอีกฝั่ง)
ไอ้นี่มันไม่แพงไปหน่อยเหรอ
มีแค่สองประตูเองนะ
หลังคาก็ไม่มีด้วย
ก็มัน รถเปิดประทุนนี่ครับ
คันนี้มีสี่ประตู หลังคาก็ยังครบ ยังขายแค่แปดร้อยเหรียญ
คันนี้แค่สามร้อยก็คงพอสินะ
เอ๊ะ
พอใช่ไหม
นั่นมัน...
เยี่ยมเลยถือว่าดีล งั้นเอาคันนี้แหละ
ขอบคุณฉันด้วยล่ะ
ใช่คุณมอร์ตี้ สมิธหรือเปล่าครับ
ผมก็คือ...
รู้อยู่แล้วล่ะ
ไม่มีทางลืมนายลงหรอก
แฟรงค์
ดีใจนะ ที่นายยังไม่ได้ลืมฉันไปน่ะ
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่นี่
ค้นดูนิดหน่อยก็เจอแล้วล่ะ
จริงๆ ก็รู้มาตลอดเลยแหละ
เอ๊ะ
แต่ฉันน่ะ
คิดว่ายังเจอนายไม่ได้ จนกว่าจะเป็นคนที่คู่ควรกับนายก่อน
แล้วตอนนี้ ฉันก็มีธุรกิจใหญ่แล้ว
ไม่ว่านายต้องการอะไร มันก็เป็นจริงได้
มาทํางานบริษัทฉันไหมล่ะ
สัญญาว่าจะให้ตําแหน่งดีๆ ให้เงินเดือนดีๆ กับนายเลย
ทําไม่ได้หรอก
ขอโทษนะแฟรงค์
ตอนนี้ฉันแต่งงานแล้วน่ะ
มีลูกสาวตัวเล็กอยู่ด้วย
เพราะงั้น
กับนายแล้ว ฉัน...
มอร์ตี้ เปิดเข้าไปแล้วนะ
นี่นายน่ะเมื่อไหร่จะ...
ตาคะ
ไอ้บ้ามอร์ตี้ ทํามันพังซะได้นะ
เขาเป็นอะไรไปเนี่ย
ซัมเมอร์อย่าไปจับเครื่องมันนะ
ถ้าเราถอดมันออกตอนนี้ เราจะพาเขากลับมาไม่ได้แล้ว
เอ๊ะ
เขาไม่ได้อยู่ในโลก ที่ตาโปรแกรมไว้
จิตสํานึกของมอร์ตี้ เขาหลุดลอย
ไปอยู่ในมิติอื่นแล้ว
ตอนนี้เขาน่ะ กําลังใช้ชีวิตของมอร์ตี้คนอื่นอยู่
เราจะไปช่วยมอร์ตี้กัน
วางใจหนูได้เลยค่ะตา
ไม่ต้องเอาปืนไป
เราจะใช้บันทึกของเครื่องนั่น
เพื่อตามหาพิกัดของจักรวาล ที่มอร์ตี้หลุดเข้าไป
แล้วเรียกจิตสํานึกของเขากลับคืนมา
แต่เราต้องรีบกันหน่อยล่ะ
เพราะตาไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นที่จักรวาลอื่นบ้าง
และเวลามันเดินเหมือนกันไหม
ถ้าเกิดมอร์ตี้มันตายเอาที่โน่น
เราก็เอาเขากลับมาไม่ได้แล้ว
(ขาย ราคา 598 ดอลลาร์)
มีนายอยู่ เต็นท์รถเราได้ล้มละลายแน่
ต้องขอโทษด้วยล่ะนะ แต่ฉันจ้างนายต่อไม่ไหวแล้ว
แต่ว่า...
นั่นค่าจ้างหนึ่งอาทิตย์
เก็บมันไว้แล้วไปซะเถอะ
อย่าเกลียดกันเลยนะ
(ป้ายรถเมล์)
- ป๊ะป๋า - กลับมาแล้วจ้ะ
ยินดีต้อนรับกลับค่ะ
มาเรีย รอพ่อนานไหม
ยินดีต้อนรับกลับนะ วันนี้กลับช้าอยู่นะเนี่ย
เอ่อ...
ได้เวลาเลยล่ะ ข้าวเย็นเสร็จแล้วนะ
นั่นอะไรเหรอคะ
หือ ไม่มีอะไรหรอก
นั่นใครน่ะ
มอร์ตี้ มีคนมาหาน่ะ
- คือว่า... - ขอโทษที่กดดันนายนะ
จะไม่ทําอย่างนั้นแล้วล่ะ
ลืมเรื่องที่ฉันบอกนายวันนี้เถอะ
ถ้ามันเป็นสิ่งที่นายต้องการ
ฉันน่ะ จะไม่มากวนนายอีกแล้วล่ะ
ฉันแค่...
อยากจะมาบอกลานายเท่านั้น
ดีใจ ที่ได้เจอนายอีกนะ มอร์ตี้
เดี๋ยวก่อนสิแฟรงค์
ขอโทษด้วยนะคะ มีแต่เมนูพื้นๆ ทั้งนั้นเลย
ไม่เป็นไรเลยครับ
ที่จริงผมก็หิวไส้กิ่วแล้วเหมือนกันน่ะ
"ดีใจที่นายมานะ มอร์ตี้"
ก็คือนาย เป็นเจ้าของตึกนี้ หมดทุกชั้นเลยเหรอ
ไม่ใช่แค่ตึกนี้หรอก
ตึกอื่นๆ ที่เห็นจากตรงนี้ สี่ตึกที่สูงที่สุด
ก็เป็นของฉันเหมือนกัน
(มอร์ตี้ สมิธ)
แล้วตอนนี้
มันก็เป็นของนายเหมือนกัน
ถ้ามีคนอยู่ห้าคน
แล้วให้คุกกี้คนละสองชิ้น
จะต้องให้ทั้งหมดกี่ชิ้น
แฟรงค์เขาเป็นคนดีจังนะ
เขาดูจะชอบเธอมากๆ เลยด้วย
เธอคิดงั้นเหรอ ฉันว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกมั้ง
สิบชิ้น
ถูกต้อง มาเรียฉลาดมากเลย
เมื่อตอนบ่ายน่ะ แฟรงค์เขามาหาด้วยล่ะ
เอ๊ะ
(ขายบ้านทันสมัย)
เขาว่าบริษัทเขาซื้อบ้านหลังนั้นไว้
และอยากให้เราย้ายไปอยู่กันน่ะ
บ้านใหญ่มากเลยนะ
มอร์ตี้
แต่บ้านของเรามันคือที่นี่นะ
มาเรียก็โตมากับที่นี่
สร้างความทรงจําดีๆ กับที่นี่ไว้ตั้งมากมาย
แล้วตอนนี้
แล้วจะให้ทิ้งไปเฉยๆ เหรอ
นั่นสินะ
อย่างที่เธอพูดนั่นล่ะ
ไม่เป็นไรหรอกนะ
คุณแฟรงค์ใช่ไหมคะ
คุณแม่ของน้องมาเรีย บอกเรื่องคุณไว้แล้วล่ะค่ะ
ตารางงานของผมว่างพอดีน่ะครับ
คุณเป็นที่รู้จักกันในแถบนี้มากเลย
ดีใจที่ได้รู้จักกับคุณนะคะ
เธอมาเล่น หลังเลิกเรียนทุกวันเลยค่ะ
แบบนี้คงต้องมีครูดีๆ มาช่วยสอนให้แล้วล่ะนะคะ
ไม่ต้องมายุ่งจะได้ไหม
ถ้าจําเป็นฉันจะซื้อให้เอง
มาเรียเป็นลูกสาวฉันนะ
ไม่ได้คิดจะล้ําเส้นนายหรอกนะ
ขอโทษนะ มอร์ตี้
แฟรงค์
เธอทําเกินไปแล้วนะ
ขอโทษที่ทําร้ายจิตใจนายนะ
ฉันน่ะทําอะไรให้เอลกับมาเรีย
ไม่ได้สักอย่างเลย
ฉันน่ะ เป็นคนแบบนายไม่ได้หรอก
ทั้งสองคน ต้องการนายมากกว่าใคร
ฉันจะไม่มาเยี่ยมเยียน ครอบครัวนายอีกแล้ว
เพราะงั้นกลับบ้าน ไปหาพวกเขาเถอะ มอร์ตี้
(มอร์ตี้ สมิธ)
ขอโทษที่รบกวนค่ะ
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง กําลังตามหาตัวคุณอยู่
เหมือนจะมีปัญหาใหญ่ค่ะ
มาเรีย
หม่าม้าเขา...
เหมือนจะเครียดสะสม จนล้มพับไปน่ะครับ
ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะนะ
ถ้าแม่หนูฟื้นแล้ว ก็จะดีขึ้นเองแหละ
อีกเดี๋ยวฟ้าจะมืดแล้วนะ รีบๆ เข้า
เรียนเมืองนอกเหรอ
ฉันไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก
ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินหรอกนะ
แค่อยากให้มาเรีย ได้เรียนรู้อย่างเต็มที่เนี่ย
เราจะใช้เงินนายไม่ได้
นายไม่ใช่พ่อของเธอนะ
ถ้าจําเป็นล่ะก็ ฉันจะ...
วัยเรียนของเธอใกล้จะหมดแล้วนะ
นายจะปฏิเสธยังไงก็ช่าง
ฉันจะไม่ล้มเลิกเด็ดขาด
นายที่ไม่ยอมกลับไปหาเธอน่ะ
เรียกตัวเองว่าพ่อไม่ได้หรอก
ขอโทษ ฉันแค่...
ฉันก็แค่ อยากให้นาย...
ฉันแค่อยากให้ นายมีความสุข
ก็เท่านั้นเอง
(มาเรีย สมิธ การแสดงเดี่ยวไวโอลิน)
(กลับบ้าน)
"ที่มาถึงตรงนี้ได้ ก็เพราะคุณทั้งนั้นเลย"
"ต้องขอบคุณจริงๆ นะ แฟรงค์"
"แต่ผมน่ะ ได้สร้างบาดแผล"
"ที่ไม่มีวันหายกับครอบครัวของคุณ"
"มอร์ตี้เขา..."
"ไม่ต้องพูดแล้วล่ะ"
"ฉันน่ะ ไม่หวังอะไรไปมากกว่านี้แล้ว"
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ มิสเตอร์
(20 ดอลลาร์)
พ่อคะ
"ทั้งที่ฉันเจอกับความสุข ที่แท้จริงแล้ว"
"แต่กลับเกือบที่จะ โยนมันทิ้งไปจนหมด"
แค่เพราะเรื่องเล็กน้อย อย่างความอิจฉา
แต่ทั้งหมดนี้ มันก็มาจากความรักที่เธอมีนะ
ตั้งแต่วันที่ฉันเจอเธอ
ฉันก็ไม่เคยรู้สึกเสียดายกับอะไรเลย
นี่เอล
มาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเถอะ
นี่แฟรงค์ แน่นอนว่ารวมถึงนายด้วยนะ
มอร์ตี้
พ่อคะ
มอร์ตี้
พ่อคะ
มอร์ตี้
กลับมาได้สักทีนะ มอร์ตี้
ช่วยได้ฉิวเฉียดสุดๆ
ตาฮะ ตะกี้ผม...
ตาไม่รู้หรอกว่าแกเจออะไรบ้าง แต่มันเป็นความฝันแหละ
ลืมๆ มันไปเถอะ
เอาล่ะ ทีนี้วันวานของเราก็ปกติแล้ว
"ได้เวลาออกผจญภัย กันใหม่แล้ว มอร์ตี้"
ฉันแค่หวังว่า เราจะได้อยู่ด้วยกัน แบบนี้ตลอดไป
เราไม่รู้หรอก ว่าอนาคตมันเป็นยังไง
เพราะการที่เราทั้งสอง มาอยู่ตรงนี้น่ะ
มันไม่มีเหตุผลอยู่แล้วนี่
แต่ว่า...
ฉันเองก็อยากอยู่กับมอร์ตี้เหมือนกัน
ไม่ว่าเธอจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ อยากอยู่กับเธอไปตลอดเลย
(มอร์ตี้ สมิธ)
"อยู่ในโลกที่สิ่งบังตาหลอกลวง"
"ทุกสิ่งดับสิ้น ล้มหายตายจาก..."
"ในจักรวาลที่ไร้ความหมายนี้"
"การใช้ชีวิตให้ดีที่สุด"
"คือสิ่งที่มีค่า และมีความหมายที่สุดแล้ว"
"พาฉันไปอีกฝั่งกับเธอด้วยนะ"
"เธอจะคอยนําทางให้ฉันใช่ไหม"
"พาฉันไปอีกฝั่งกับเธอด้วยนะ"
"ฉันอยากเป็นคนที่ เดินเคียงข้างเธอ"
"ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปไหน"
"และฉันพูดจริงเสมอ"
"จนกว่าจะสิ้นสุดเวลา"
"แค่อยู่กับฉันก็พอ"
"แม้ว่าโลกนี้จะถูกลบล้างไป"
"ความรักจะอยู่เหนืออวกาศ และกาลเวลา"
อะไรน่ะ
(แบร่)
นี่มัน...
เราโดนเล่นแล้ว
โอเค
ได้เวลาตูมตามแล้ว
โอ้
ไม่เลวนี่เด็กใหม่
ฉันชื่อมอร์ตี้ แล้วเธอล่ะ
เอล
ชื่อของฉันก็คือ เอล
(ริค แอนด์ มอร์ตี้: ดิ อนิเมะ)