(แอนต์เวิร์ปดั้งเดิม แก๊งมอเตอร์ไซค์ปูซากะ - ประธาน- โลก)
ฉันยอมรับนะว่าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะสำเร็จ
แต่นายก็ทำได้
หนึ่งล้าน ตามที่ตกลงกันไว้
เพื่อนชาวออสเตรเลียของเรา พอใจกับยาตัวทดสอบมาก
เราก็เหมือนกัน
เราเลยอยากตกลงให้ส่งของเดือนละครั้ง
ทุกเดือนเหรอ
มีปัญหาเหรอ
ไม่ๆ…
แปลว่าอีกสี่สัปดาห์เราจะเจอกัน
หวังว่ามันจะง่ายเหมือนครั้งนี้นะ
อย่าถลุงทีเดียวหมดล่ะ เบามัน
เรื่องนั้นฉันตัดสินใจเอง
ไปละ
เบียร์ฟรี ฉันเลี้ยงเอง!
เบียร์! เบียร์! เบียร์!
และฉัน นาย
ไม่นะ ไม่ อย่า
ไม่ๆ
ถ้ากระเป๋านั่นร่วงลงไป ฉันจะหักขาแก
ดูนี่
เพื่อนคนนึงลืมใส่ถ่าน
ไม่
ฉันรู้ว่าพวกแกทำอะไร
หัวหมอมากที่สลับหม้อต้มน้ำกับพีเอ็มเคไป
แต่ก็ยังไม่ฉลาดพอ
กรดฟอร์มิก รู้จักใช่ไหม จากห้องแล็บน่ะ
แกเลือกผิดข้างแล้ว ไอ้หนู
ไม่นะ ไม่
อย่าเว่อร์น่ะ ก็แค่น้ำเปล่า
บอกไอ้แฟร์รี่นะ
ว่าอารีไม่ชอบโดนหักหลัง
แกมีเวลา 24 ชั่วโมงในการคืนเงินล้านให้เขา
ไม่งั้นคราวหน้าพวกแกจะได้มานั่งที่นี่
และแดกกรดฟอร์มิกของจริงทั้งคู่แน่
เข้าใจไหม
(แฟร์รี่: เจ้าพ่อผงาด (เดอะ ซีรีส์))
(ล้างรถ)
ไง พวก เมื่อคืนหนักสินะ
เชี่ย ไปโดนอะไรมาวะเนี่ย
ให้ตายสิ เข้าบ้านเถอะ
- กูจะฆ่ามัน ไอ้ระยำ - แฟร์รี่ ใจเย็น
ใจเย็นทำซากอะไร ไม่เห็นเหรอว่ามันทำอะไร
เห็น แต่เราต้องมีสตินะ ตัคมีคนเป็นกองทัพ เราไม่มีทางชนะหรอก
คิดว่าฉันหาคนเป็นกองทัพมาไม่ได้เหรอวะ
เหรอ ใครล่ะ ไอ้โปแลนด์ไม่เต็มเต็งพวกนั้นเหรอ
จอห์นขี้เมาเหรอ เรามีเวลาแค่ 24 ชั่วโมงนะ
เราทำได้แค่จ่ายมันไป
ฉันไม่จ่ายอะไรทั้งนั้น ถ้าเราจ่าย จะไม่มีใครนับถือเรา
แล้วถ้าเราตายล่ะ พวกมันจะนับถือเราแค่ไหนเหรอ
ลาร์สพูดถูก ถ้าเราทำอะไรผิด… พวกมันรู้ว่าลาร์สอยู่ที่ไหน เราอยู่ที่ไหน
ใช่ และดานด้วย
แม่งโว้ย!
- เอาไง - เอาไงอะไรล่ะ
ถ้าเราจ่าย พวกมันก็จะรู้ว่าเราทำจริง แล้วเราก็จะมีปัญหากับปูซากะอยู่ดี
ฉันต้องโทรหามิค แม่งโว้ย!
นี่
เรามีปัญหาแล้วละ อารี
เบามันเป็นเพื่อนกับแก๊งมอเตอร์ไซค์
และนายจะแตะต้องเพื่อนไม่ได้
แฟร์รี่ เบามันเป็นคนขี้โกง
มันขโมยทุกอย่างไปจากฉัน และนายกำลังหลงกลมัน
จงดีใจเถอะที่ฉันนับถือมิค
ไม่งั้นฉันคงฆ่าแกไปแล้ว
แกจะตามใครมาฆ่าเหรอ
มิค ถ้าสิ่งที่อารีพูดเป็นความจริง…
มันโกหก ถ้ามันจะกล่าวหาฉัน มันก็ต้องมีหลักฐานสิ
หลักฐานเหรอ ขนาดคนตาบอด ยังรู้เลยว่าเป็นฝีมือแก
แกไม่มีอะไรสักอย่าง แล้วหลังจาก การบุกรุกครั้งนั้น แกก็มียาล้านเม็ด
พอเถอะว่ะ
ตำรวจเจอพีเอ็มเค 1,000 ลิตร พร้อมไอ้พวกโปแลนด์ ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
และถ้าฉันขโมยจริง ฉันก็ต้อง ไม่มีอะไรเหมือนเดิม เพราะของโดนยึดไปหมด
ฉันจัดหาของทุกอย่างมาเอง
และที่แกรับไม่ได้ ก็เพราะแกรู้ตัวว่าหมดเวลาของแกแล้ว
ฉันขอเรียกร้องให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้น
- ฉันต้องจ่ายแกเหรอ - ห้าหมื่น
ห้าหมื่นเหรอ แพงกว่าบ้านแกอีกนะ
อารี…
ชดใช้ค่าเสียหายให้เบามันซะ
มิค…
สองหมื่นห้า
นั่นมันครึ่งเดียวเองนะ
สองหมื่นห้า
ก็ได้
และถ้านายพิสูจน์ไม่ได้ ก็อย่าไปยุ่งกับเขาและจ่ายเขาไปซะ
ถ้านายจะเชื่อมัน ก็แล้วแต่นาย
แต่เดี๋ยวทุกอย่างจะฉิบหาย มิค
และฉันจะไม่ลืมวันนี้ ตอนที่นายมาอ้อนวอนขอยา
- ไอ้ระยำ - เบามัน
ฉันไม่สนว่านายผลิตยามาได้ยังไง แต่อีกหนึ่งเดือน ฉันต้องได้ยาล้านเม็ดอีกรอบ
ไม่งั้นนายมีปัญหาหนักแน่
และเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง ที่รัก
รู้เรื่อง
- ว่าไง - มิคบอกว่าเราแตะต้องเบามันไม่ได้
งั้นเราก็จะไม่แตะต้องเบามัน
แต่หาทางให้เราปรุงยาได้เร็วๆ นี้นะ
นี่ ปืนช็อตไฟฟ้า เผื่อพวกมันกลับมาอีก
ไปเอามาจากไหนวะ
จากแฟนเก่าฉัน
เธอเป็นแฟนเก่าแบบไหนวะ
แล้วสร้อยคอล่ะ ของแฟนเก่านายด้วยรึเปล่า นั่นอะไรน่ะ
นี่ฉันซื้อเองเว้ย
- เป็นของขวัญให้ตัวเอง - ของขวัญเหรอ
- เออ - เอานั่นมาซิ
- ระวังนะ มันไม่ใช่ของเล่น - ฉันรู้ว่ามันทำงานยังไง
เฮ้ย หยุดเลย ไอ้บ้า
จะบ้ารึไงวะ
- ไอ้ควาย พังหมดแล้ว โธ่เว้ย - เออสิ ก็ของมันห่วย
เออ ช่างแม่งเหอะ เวรตะไล
พวกนายโคตรเพี้ยนเลย
โย่…
- มันเป็นอะไรเนี่ย - อะไร
นั่นสำหรับลาร์ส ไว้ป้องกันตัว
ไม่จำเป็นหรอก
ปูซากะจะปกป้องเราเอง
อารี ตัคทำร้ายเราไม่ได้แล้ว ที่จริง ดูนี่สิ
เอาไปอีกห้าพัน เป็นค่าเสียหาย
- ห้าพันเหรอ - ใช่
- มันยอมด้วยเหรอ - มันไม่มีทางเลือก
นายจะปลอดภัย เชื่อฉันสิ
มีแค่เรื่องเดียวคือ พวกนายต้องเริ่มปรุงยาอีกรอบแล้ว
- อะไร ตอนนี้เลยเหรอ ปล่อยมันไปก่อนเถอะ - เราจะส่งเกินกำหนดไม่ได้
ถ้าเราทำให้ปูซากะโกรธ เราจะเดือดร้อนกันจริงๆ
ไม่เป็นไร ปรุงยากันเถอะ ฉันไม่อยากนั่งเฉยๆ แล้ว
อึดชะมัด
เออ มีปัญหาอย่างเดียวคือ
เราเหลือพีเอ็มเคทำยาได้แค่ 200,000 เม็ด จะแก้ปัญหานี้ยังไง
นายลงมือเถอะ เรื่องนั้นฉันจัดการเอง เฮ้ย ตายรึยังวะ
เวรเอ๊ย ลืมสนิทเลย
ช่างเถอะ เดี๋ยวพวกเราเก็บกวาดเอง
ใช่ เอาขยะไปทิ้งด้วยนะ
ฉันเห็นไซต์ก่อสร้างใหม่ที่โฮกเว็ก ทิ้งที่นั่นได้
โอเค ฉันจัดการเอง
- แน่ใจนะ - เออๆ ไม่มีปัญหา
เอาให้สะอาดเอี่ยมเลยนะ
ได้
จัดไป
ไง มาร์โก้
ไง แฟร์
ขอคุยด้วยสักห้านาทีได้ไหม
ได้สิ
คราวที่แล้วฉันถามแบบนั้น นายเลยหงายเงิบไปเลย
แต่ฉันไม่อยากให้มันเปลี่ยนอะไรระหว่างเรา
เออ ไม่เปลี่ยนหรอก
แต่ฉันนึกว่านายโกรธฉันซะอีก
เปล่าเลย
ฉันต่างหากที่นึกว่านายโกรธฉัน
ให้ตายสิ เรานี่มันจอมดราม่าทั้งคู่
- แล้วข้อตกลงลุล่วงดีไหม - อือฮึ
- ได้มาล้านนึงเลยเหรอ - ใช่
เข้ ฉันน่าจะเอาด้วยว่ะ
ยังทันนะ
ฉันถึงได้มาที่นี่ไง เพื่อดูว่า ที่คราวก่อนบอกว่า "ไม่" สุดท้ายจะเป็นไง
ใจนึงฉันก็คิดว่า "เอาเลย มาร์โก้"
และพอฉันเห็นนาย ฉันก็คิดว่า "ถุย ไอ้ขี้แพ้ กล้าๆ หน่อยดิวะ"
แต่อีกใจนึงก็กลัวจนขี้แตก
ฉันยอมรับว่าฉันก็ทำอะไรตุกติกนิดหน่อย เพื่อผ่อนบ้านหลังนี้ แต่…
ฉันจะไม่ขอให้นายทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวนายนะ
ฉันแค่ขอให้นายทำแชมพูที่อยากทำอยู่แล้ว ก่อตั้งมันขึ้นมาอย่างถูกกฎหมาย
และวันดีคืนดี ถังก็หายไปถังนึง แล้วนายจะเอาเงินนั่นไปทำอะไรก็ได้
- ไม่กลัวโดนจับเหรอ - อืม…
มันเสี่ยงอยู่ตลอดแหละ แต่… ฉันทำแบบนี้มาทั้งชีวิตแล้ว
มีแต่คนโง่และบื้อเท่านั้นที่ถูกจับได้
และคนหัวล้านจากติลบืร์คที่ออกข่าวด้วย
มันโดนคนของตัวเองหักหลัง เรื่องนั้นไม่เกิดขึ้นกับฉันหรอก
อยากไปดูห้องแล็บไหมล่ะ
ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่
แต่มันไม่มีความหมายอะไรนะ ไม่ได้แปลว่า "ตกลง"
แล้วห้ามบอกซาเบียนนะ
เราจะทำให้มันเรียบง่าย
ได้สิ
ฉิบหายละ
โอเค…
(นิรนาม ราตรีสวัสดิ์)
เชี่ย
ห่วยชะมัด
ยาซมิน เร็วเข้า เฟลอร์มาแล้ว
ลูกจ๋า เร็วเข้า เก็บนั่นก่อน แล้วหยิบหมวกกันน็อกมา ให้ไวๆ
ค่ะ
- เร็วเข้า มาเลย - ค่ะ
เป้จ้ะ ยื่นมือมา โอเค
ไปก่อนนะคะ
ง่ายมาก
จริงเหรอ
ห่าเอ๊ย
เฮ้ย เปิดประตูสิวะ
ให้ตายเถอะ
ห่าเอ๊ย
- ออกมาข้างนอกเลย - เออ กำลังออกไป
เป็นไงบ้าง เมื่อวานไปไหน เรียบร้อยดีไหม
ฮะ เออ… เรียบร้อย
- นายดูไม่จืดเลยว่ะ - เออดิ
ฉันไม่ได้นอนเลย มีคนมาแถวบ้านฉันอีกแล้ว
- อะไรนะ นายโทรหาพวกเราได้ตลอดนะเว้ย - ใช่
เออ ไปกันเถอะ เราต้องปรุงยากัน
ฮะ จะดีเหรอวะ สภาพนายเป็นแบบนี้เนี่ย
หาเวลาให้ตัวเองบ้างเถอะว่ะ
ไม่ ฉันรู้สึกปลอดภัยกว่าเวลาอยู่ในแล็บ ไปหยิบของแป๊บนะ
ที่เมืองมาไซก์ ในจังหวัดลิมบืร์ค
เด็กหญิงวัยเก้าขวบได้รับบาดเจ็บเมื่อเช้านี้
หลังจากจักรยานของเธอล้มในแอ่งสารเคมี
ระหว่างทางไปโรงเรียน เด็กหญิงคนนี้ได้สัมผัสกับขยะที่ถูกนำมาทิ้งไว้
ซึ่งเป็นขยะจากการผลิตยาอี ยาเสพติดสังเคราะห์
เด็กหญิงถูกพาตัว ไปส่งโรงพยาบาลพร้อมแผลไหม้
และดวงตาอาจสูญเสียการมองเห็นหนึ่งข้าง
โธ่ น่าสงสารจัง
แย่มาก เอาขยะแบบนั้นไปทิ้งในป่าแบบมักง่าย
และตำรวจก็ไม่ทำอะไรเลย
ถ้าฉันขับรถเร็วเกินกำหนดห้ากิโล ตำรวจก็มารอแล้วจ้า
แต่ไม่จัดการไอ้สวะพวกนั้นหรอก
ตำรวจน่าจะจับพวกมันพิงกำแพงแล้วยิงทิ้งซะ
- โห ยิงทิ้งเลยเหรอ โหดไปนะ - ว่าไงนะ
ไม่ แต่ก็แบบ… ใช่ไหมล่ะ
ลองคิดถึงโรงงานพวกนั้นสิ
ที่ปล่อยสารพิษขึ้นไปในอากาศ และทิ้งของเสียลงในน้ำ
เราก็ไม่ยิงคนที่ทำงานที่นั่นนะ
- มันคนละเรื่องกันเลยนะ - ใช่ ฉันก็ว่าคนละเรื่อง
คุณมีลูกไหมเนี่ย
- ฉันท้องอยู่ - อีกเก้าเดือนฉันค่อยมาคุยกับคุณแล้วกัน
หลานฉันเล่นในป่าพวกนั้น ฉันนี่ไม่อยากจะคิดเลย
จริงค่ะ ใช่เลย มีค
เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ เพราะแค่นี้ก็แย่พอแล้ว
- ให้ตายสิ - ก้มหัวลงสักครู่นะคะ ดีค่ะ
ไง ที่รัก ผมเพิ่งรับรถคันใหม่มา
แฟร์ ได้ข่าวเด็กผู้หญิงที่มาไซก์ไหม
อะไร เด็กผู้หญิงไหน
เด็กผู้หญิงผิวไหม้เพราะโดนขยะสารเคมี จากห้องแล็บยาในป่าที่มาไซก์
ใช่ของเราไหม
ไม่ใช่หรอก
เราไม่ทำแบบนั้น เราทิ้งทุกอย่าง ในโถส้วมเคลื่อนที่อย่างเหมาะสมตลอด
จริงเหรอ
จริงสิ
โล่งอกไปที
- ไม่งั้นฉันคงทนไม่ได้แน่ - ผมเข้าใจ
นี่ ผมต้องวางสายแล้ว เจอกันคืนนี้นะ
ค่ะ เจอกันคืนนี้
- บายจ้ะ - ค่ะ บาย
แฟร์รี่
- พร้อมเที่ยวชมบริษัทรึยัง - รถถังนี่มันอะไรกัน
ไม่ยอมเสียเวลาเลยใช่ไหมเนี่ย
ก็เงินมันเหลือ
- เอ้า - อะไร
เพื่อความปลอดภัยของนายเอง
เว่อร์ไปรึเปล่า
ถ้านายไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน นายก็โกหกไม่ได้
เฮ้ย มาเร็ว
เพื่อน ต้องทำตอนนี้ด้วยเหรอวะ ฉันกินพิซซ่าอยู่นะ
- กินพิซซ่าเหรอ ทำล็อตนี้ให้เสร็จก่อนสิ - รู้ไหมว่ามันก่อมะเร็งแค่ไหน
คิดว่าฉันใส่หน้ากากทำไมล่ะ
ทุกอย่างโอเคใช่ไหม
ฉันเหนื่อยมากนะเว้ย แค่ดูดยาบ้านิดหน่อยให้ตื่นเท่านั้นแหละ
ทำงานต่อเถอะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่
ถอดออกได้แล้ว
เจ๋งมะ
ไปกัน
ไกลปืนเที่ยง ไม่มีใครมาสอดรู้สอดเห็น
แม่เจ้า…
เหม็นชะมัดยาด
อย่าเว่อร์น่ะ แบบนี้ถึงจะไม่มีใคร ได้กลิ่นห้องแล็บไงล่ะ ฉลาดมะ
สุดๆ ว่ะ…
เชี่ย…
โอ้…
ตอนนี้เราใช้พีเอ็มเคอยู่ แต่พอเราใช้ซาโฟรล
ขั้นตอนก็จะเพิ่มมาหนึ่งขั้น และเราจะต้องติดตั้งเพิ่มเติม
นั่นแหละ…
ไง แฟร์…
หวัดดี…
- มาร์โก้ - มาร์โก้ หวัดดี
หวัดดี
ฉันอยากเห็นห้องแล็บน่ะ
แฟร์รี่เล่าให้ฉันฟัง
งั้นเหรอ หวังว่าเขาจะเล่าแต่เรื่องดีๆ นะ
เพราะบางครั้งแฟร์รี่ก็พูดอะไร ในแบบของแฟร์รี่ได้
นายต้องรู้จักเขาแหละ แต่…
- ทำได้วันละกี่เม็ดเหรอ - ตอนนี้ก็ 120,000 เม็ด ถ้าทุกอย่างราบรื่นนะ
แต่ทุกอย่างก็ราบรื่นดีแหละ ไม่มีปัญหา
นี่…
มีอะไรรึเปล่าเนี่ย
ไม่มี
- ล็อตนึงใช้เวลาทำนานแค่ไหน - ตอนนี้ก็ 18 ชั่วโมง รวมการทำให้เย็นด้วย
มันก็แล้วแต่ แต่แน่นอนว่าเครื่องผลิตยาจะติดขัดไม่ได้
แฟร์รี่ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย
- อะไร ตอนนี้เหรอ - ตอนนี้แหละ ตอนนี้ มาเลย
เรมโก้ เดนนิส ช่วยสาธิต การทำงานของเครื่องผลิตยาทีได้ไหม
ได้
นี่คือเครื่องผลิตยา
ใส่ผงยาอีลงไป
ยาบ้า สารยึดเกาะ แล้วยาเม็ดก็จะออกมา
นั่นแหละ
โอเค
นี่ จิงโจ้น้อย
อ้ะ
ไม่…
- ให้ดู - อ๋อ
ฉันพานักลงทุนมา แต่แกดูดยาบ้าเหรอวะ ไอ้เวร
เปล่านะ…
เมายาไม่รู้เรื่องแล้วมึงน่ะ
- ตัคมันไม่รักษาสัญญา - อะไร
เมื่อคืนฉันได้รับข้อความจากใครก็ไม่รู้
- ว่าไง - "ราตรีสวัสดิ์"
- "ราตรีสวัสดิ์" เหรอ - พวกมันจับตาดูฉันอยู่
- พวกมันทำอะไร - พวกมันตามฉัน
- พวกมันไม่ได้ตามมาที่นี่ใช่ไหม - ไม่ ฉันระวังอยู่
แต่พวกมันตามฉันตอนฉันเอาของไปทิ้ง นายต้องไปคุยกับมิคนะ
เมื่อคืนเหรอ นายเอาของไปทิ้งเมื่อคืนใช่ไหม บ้าเอ๊ย ลาร์ส
พวกมันพยายามทำให้นายกลัว พวกมันอยากให้นายทำพลาด
อย่ายอมให้พวกมันปั่นประสาทนาย
แล้วหยุดเล่นยาได้แล้ว มันทำให้นายฟุ้งซ่านใหญ่แล้ว
เอาละ พวกเขาอธิบายทุกอย่างละเอียดไหม
ใช้โถส้วมพกพาด้วยเหรอ
ใช่ ทำไม
มีอะไรจะถามพวกเขาไหม
มี ที่นี่มีโถส้วมพกพาไหม ฉันปวดฉี่
ฉี่กับหมูเลย
- พวกนายเอาของไปทิ้งกับลาร์สรึเปล่า - เปล่า เราเก็บกวาดที่นี่
- รู้ไหมว่ามันไปทิ้งที่ไหน - รู้ มาไซก์
เชี่ยเอ๊ย
อะไร
อะไรเหรอ เมื่อเช้ามีเด็กผู้หญิง
ขี่จักรยานตกแอ่งน้ำที่มีขยะสารเคมีในมาไซก์น่ะสิ
ตอนนี้อย่าเพิ่งบอกอะไรลาร์สนะ
สภาพจิตใจมันไม่ค่อยดี รับมือเรื่องนี้ไม่ไหวหรอก
จับตาดูมันไว้นะ และทำให้มันเลิกดูดยาบ้าซะที
นายคิดว่าไง พวกเขาใช้ได้เลยใช่ไหม
- แฟร์… - อะไร
- ลาร์สเมายาบ้านะ - ฉันเห็นแล้ว แต่ปกติมันไม่ใช่คนแบบนั้น
อาทิตย์นี้มันเจอมาหนักน่ะ
- บังเอิญเป็นวันที่ฉันแวะมาพอดีเลยเหรอ - ใช่
ไม่รู้ว่ะ แฟร์
ฉันไม่ไว้ใจคนที่เสพยาในที่ทำงาน มันเป็นเรื่องของทัศนคติ ไม่เคยจบสวยเลย
- ฉันเคยเห็นมาเยอะในไนต์คลับ - ไม่เหมือนกันหรอกน่า
ถ้าฉันเอาด้วย
ต้องเสี่ยงน้อยที่สุดนะ แค่นี้ก็อันตรายมากพอแล้ว
และพวกขี้ยาชอบสร้างปัญหา ไม่ว่าจะน้องเมียหรือใครก็เถอะ
แล้วไง จะให้ฉันไล่มันออกเหรอ
มันเป็นคนดีนะ
นี่ แฟร์รี่ ลืมมันเถอะเพื่อน ถ้ามันยังอยู่ ฉันไม่เอาด้วย โทษที
ให้ตายสิวะแม่ง!
ไข่ฝูหรง กุโลยุค ช็อปสุย
หรือผัดหมี่
อืม ก็ได้
มา
เรียบร้อย
เร็วเข้า กินซะ เดี๋ยวเย็นหมด
ซาเบียนเอากล่องรับบริจาคเงิน ไปวางในร้านทำผม
- เพื่อช่วยเด็กที่โดนสารเคมี - ขอซอสมะเขือเทศหน่อยได้ไหม
ฉันคิดว่าเราก็ทำแบบนั้น ที่แคมป์กราวด์ได้เหมือนกัน
อาจจะที่เครื่องคิดเงินในร้าน แค่ทำอะไรสักอย่างน่ะ
แม่เจ้า มันคงแย่มากถ้าวันนึงลูกเรา…
คุยเรื่องอื่นกันได้ไหม
ใจเย็นสิ ทำไมเนี่ย
ทำไมเหรอ ผมกินอยู่น่ะสิ
ขอไม่คุยเรื่องงานห้านาที
นี่ไม่เกี่ยวกับงานคุณซะหน่อย คุณไม่เกี่ยวอะไรด้วยนี่
ใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเพราะเรา
ไม่นะ
- ไม่จริงใช่ไหม คุณบอกว่าคุณไม่ได้ทำนี่ - ผมคิดอย่างนั้นน่ะ
เป็นไปได้ยังไง เราทำทุกอย่างสะอาดเรียบร้อยนี่
เกิดความผิดพลาดขึ้น และไม่ใช่เพราะผม เพราะงั้น…
มันเกิดขึ้นแล้ว มันแย่มาก และผมทำอะไรไม่ได้
"ผมทำอะไรไม่ได้" งั้นเหรอ
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ผมสัญญา
ฉันไม่เข้าใจว่าคุณยังกินลงได้ยังไง
เออ
เดินหนีไปเลย
แน่ใจนะว่าไม่ให้เราเอาพิซซ่าสี่ฤดูมาให้
ไม่ ฉันไม่หิว
ก็ได้ เจอกันพรุ่งนี้
- บาย - บาย
เฮ้ย! เฮ้ย!
ออกมาสิวะไอ้เหี้ย ถ้ามึงกล้าก็ออกมาซัดกับกูเลย ไอ้ชาติชั่ว
เฮ้ย หุบปากซะ ไอ้ควาย คนจะหลับจะนอน ไอ้ห่านี่
- เสื้อสวยนะ - ขอบใจ
เฮ้ย ลาร์ส เปิดประตูหน่อย
ลาร์ส
ห่าเอ๊ย
ผมลาร์ส ผมไม่อยู่ ฝากข้อความไว้นะครับ
โย่
โทรกลับด้วยนะ
ฉันจะไปหามาร์โก้และนายต้องไปด้วย
ไม่เอาน่า จอห์น
นายต้องรู้จักคนที่หาปืนได้แน่ๆ กระบอกเล็กๆ ที่ใส่ในกระเป๋าเสื้อฉันได้น่ะ
- จะเอาไปทำอะไร - ป้องกันตัว
อยู่ห่างๆ อาวุธไว้จะดีกว่านะ
ดูสภาพนายสิ
เมายาจนตาเยิ้มแล้ว
ขี้เมาตัวพ่อแห่งบราบันต์ก็กล้าพูดเนอะ
พกอาวุธไปไหนมาไหน
มันมีแต่จะสร้างปัญหา
ตอนนี้ฉันก็มีปัญหาอยู่แล้ว
แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครแคร์เลย
- ช่างเถอะ ฉันจะแก้ปัญหานี้เอง - ลาร์ส!
ฉันจะลองหาให้แล้วกัน
ฉันจะลองถามให้นะ
- โอเค - แต่ใจเย็นไว้นะ
โอเค ขอบคุณ
โอเค
น่ากินจัง ผัดหมี่เหรอ
ใช่ ถ้าอยากกินก็ได้นะ ฉันไม่ค่อยหิว
มีอะไรรึเปล่า
- เปล่า - มีสิ…
ต้องมีอะไรแน่ๆ
อืม
เธอพูดถูก
เรื่องอะไร
เรื่องขยะที่มาไซก์
ให้ตายสิ ฉันจะต้องเลี้ยงลูกในโลกแบบไหนกันนะ
เดี๋ยวก่อน ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
ฉันคิดอะไรอย่างอื่นไม่ออกอีกแล้ว มันช่าง…
โลกนี้มันเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและ…
เราทำอะไรไม่ได้เลย
ไม่จริงหรอกนะ
นี่…
นี่ เธอเป็นคนดีนะ
และคนดีๆ ก็ทำหน้าที่เป็นตัวสร้างความสมดุล
เธอจะทำให้เด็กคนนั้นเป็นคนดีด้วยเหมือนกัน
นี่แหละที่จะทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น
ใช่ไหม
คืนนี้จะมีการชุมนุม แถวบ้านเด็กผู้หญิงคนนั้น ลองแวะไปสิ
ฉันไปเป็นเพื่อนเธอได้นะ
ไม่เป็นไรนะ
ลาร์สอยู่ไหม
- ไม่อยู่ - รู้ไหมว่ามันอยู่ไหน
ไม่รู้ พวกเราแวะไปส่งมันเมื่อวาน แต่เมื่อเช้ารถมันไม่อยู่
พวกนายทำงานโดยไม่มีมันได้ไหม
นายถามเราแบบนั้นไม่ได้นะ มันเป็นเพื่อนเรา เราจะไม่ทิ้งมัน
ทิ้งเหรอ ใครบอกว่าจะทิ้งล่ะ แต่ถ้ามันไม่อยู่ที่นี่ มันก็ไม่มีประโยชน์
- จอห์น - แฟร์ ลาร์สเพิ่งมาหาฉัน
- มันเมายาบ้า มาถามหาปืน - บ้าเอ๊ย
ฉันบอกไปว่าจะดูให้
มันจะได้ไม่ไปหาที่อื่นอีก แต่สภาพมันไม่ไหวเลยว่ะ
เออ ฉันรู้ ขอบคุณที่เตือนนะ
- ไปไหนมา - สำคัญด้วยเหรอ
ฉันต้องการนาย แต่นายดันไปหาซื้อปืนที่บ้านจอห์น
เขาโทรหานายเหรอ ถ้านายไม่ปกป้องฉัน ฉันก็ต้องปกป้องตัวเอง
ฉันปกป้องนายอยู่โว้ย
- พวกมันพยายามทำให้นายกลัว - พวกมันทำสำเร็จแล้วละ
นี่เมายาอีกแล้วเหรอวะ
บอกแล้วไงว่าให้เลิกดูดยานั่นได้แล้ว
- ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉัน - ไม่
- ไม่อะไร - ไม่
กลับไปก่อนเลยไป นายเบลอไปหมดแล้ว กลับบ้านไปซะ
- จะเขี่ยฉันออกเหรอ - แค่ชั่วคราว
- งั้นเหรอ - เพื่อตัวนายเอง
- ถ้าไม่มีฉัน นายก็ไปต่อไม่ได้ - ถึงมีนาย ฉันก็ไปต่อไม่ได้
ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้ขี้ยาอยู่ใกล้ยาหรอก ดานไม่ยอมยกโทษให้ฉันแน่
- ฉันไม่ใช่ไอ้ขี้ยา - แต่ก็เคยเป็น
ฉันแค่ต้องการยาบ้าตอนนี้ให้มันตื่นตัว
กลับบ้านไป ลาร์ส ไปนอนซะ เราจะจัดการทุกอย่างที่นี่กันเอง
พ่อมึงตายเหอะ แฟร์รี่ พ่อมึงตาย
ไอ้คนหน้าซื่อใจคด ไปทำยาพวกนั้นเองเลยไป
เพื่อน ไปกันเถอะ
แฟร์รี่พูดถูกนะ ลาร์ส
- อะไร - นายไม่โอเค
แบบนี้มันไม่ปลอดภัย นายต้องสงบก่อนว่ะ
โห เป็นเพื่อนที่โคตรดีเลย ขอบใจนะ
ขอบใจที่เป็นห่วงฉันสุดๆ ฉันจะไปนั่งอยู่คนเดียว ในบ้าน เป็นเป้าให้พวกมันเล่นงานง่ายๆ เลย
นายจะไปอยู่กับฉันและดานจนกว่านายจะดีขึ้น
ไปตายซะ แฟร์รี่
ลาร์ส!
ฉันจะคืนดีกับมันแน่นอน
- ทำงานกันต่อได้ไหม - ตอนนี้ก็ได้อยู่
เราทำล็อตนี้ให้เสร็จได้ แต่หลังจากนั้นไม่มีพีเอ็มเคแล้วนะ
ฉันรู้
นี่…
ขอบใจนะ
นี่ มาร์โก้
คุยด้วยห้านาทีได้ไหม
- ซาเบียนไม่อยู่บ้านเหรอ - เปลี่ยนชุดอยู่ข้างบน
- ดื่มอะไรไหม - ไม่
เป็นอะไรรึเปล่า
นายพูดถูก
ลาร์สเป็นคนดี
แต่สภาพจิตใจมันแย่ ฉันเลยไล่มันออก
จนกว่ามันจะพิสูจน์ได้ว่ามันไม่เป็นอันตรายกับเรา
คงไม่ใช่เรื่องง่ายแน่
ฉันต้องการนายนะเพื่อน
ฉันทำไม่ได้ถ้าไม่มีนาย
ฉันรับรองว่านายจะคุ้มแน่นอน
ช่วยหน่อยว่ะ
ตกลง
ลุยกันเลย
เยี่ยม
ต้องเกิดอะไรขึ้นอีกเหรอ พวกเขาถึงจะลงมือ
ยาอีคือสัตว์รบกวนในย่านนี้ และอาชญากรก็ไม่มีศีลธรรม
เราต้องทำให้นายกเทศมนตรีรับฟังเรา
เราหมดความอดทนกับแก๊งค้ายาแล้ว
มาสิ ที่รัก…
มาเถอะ
คุณจะนั่งตรงไหน
เมื่อหญ้าเปียกและอยู่ในที่ร่ม
ไม่มีอะไรให้ยอมแพ้แล้ว เอาชนะจากบาปไม่ได้
และการพ่ายแพ้มันห่วยแตก
โอ้ ฉันหลงทาง
หลงทางอยู่ในถ้อยคำและความลังเลใจ
ฉันหลงทาง
หลายๆ สิ่งไม่คุ้มค่าเลย
ฉันร้องไห้หนักมาก
เกี่ยวกับเธอ
โอ้ เกี่ยวกับเธอ
สิ่งที่เราทำได้ แต่เราไม่ได้ทำ
เกี่ยวกับเธอ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล