Musisz przestać, Ferry.
Dość tego.
Inaczej będę cię nawiedzać.
Słowo?
Słowo.
Kocham cię.
Głupi futrzak.
Gówniara.
Urwisie.
Zwiększę dawkę morfiny.
To już nie potrwa długo.
Zrobisz coś dla mnie?
Miej Fera na oku.
Okej?
Dziękuję.
Dziękuję za wszystko.
Z tobą…
warto było przeżyć to wszystko.
Wszystko.
FERRY: SERIAL
Fuck, fuck!
Fuck. Fuckety-fuck.
Fuck 'em all.
Fuck them, fuck them all.
Fuck 'em. Fuck 'em dry. Fuck 'em low.
- Fuck them everywhere you go. - Tak!
Tak jest!
- Kurwa. - Dobry towar?
Co?
- Good shit! - Tak.
- Ile chcesz? - Dziesięć.
Speedy Gonzales!
Ile?
- Stówa. - Co?
Stówa.
Masz.
Chcą mnie dopaść.
I nikt nic nie pomoże.
A tyle zrobiłem dla tego grubasa.
-No respect, brother. -No respect.
No respect. Nada.
- Zero szacunku. - Nada
Nie będę kurwa czekał, aż te chuje mnie dopadną.
- Nie czekaj. - To byłby mój koniec.
Attack is the best defense.
Masz rację. On musi umrzeć.
Grubas musi umrzeć Grubas musi umrzeć
Nie Ferry. Arie.
Tak, on też.
Atak z zaskoczenia.
Bam, bam i w nogi. Jak z Tupakiem. Łatwizna.
Hej… Co to?
- Fajny, nie? - Dzięki.
Porąbało cię? To mój.
Ale dam ci numer do mojego gościa.
Petey PifPaf. Powiedz, że przysłał cię Postrach Antwerpii.
I look for Marcosmetics. Is here?
Yes, Marcosmetics, yes.
Sassafras oil. Right?
Tutaj Lars. Nie ma mnie. Zostaw wiadomość.
Dupek.
Fer, zgadnij, co właśnie tu dotarło.
Nie muszę zagadywać, ale nie gadamy o tym przez telefon.
Musisz o tym pamiętać.
- Tak, przepraszam. - Dobra.
Będę za godzinę.
- Okej, do zobaczenia. - Cześć.
Co gotujesz?
- Lazanię. - Tak wcześnie?
- To przez ciążę? - Nie, to do pracy.
Dokąd idziesz?
Do Marca.
Co będziecie robić?
Pamiętasz ten szampon, o którym gadaliśmy?
Tak.
Zmienił zdanie. Chce nam pomóc.
Nie miałeś innego rozwiązania?
Tak, ale nie na stałe. To nowy, wielki deal.
Potrzebujemy więcej składników. Zgodził się.
- Czekaj. Sabien o tym wie? - Pewnie, że nie.
Nie musi wiedzieć.
- Czemu nie? - Marco tego nie chce.
Nie mieszam się w to. Ty też nie.
Więc mam okłamywać przyjaciółkę?
Nie musisz kłamać, po prostu nie mów jej wszystkiego.
Nie, Fer, to chyba nie jest dobry pomysł.
To absolutnie legalne. Idealny plan.
Mieliśmy nie pracować z przyjaciółmi.
Ten szampon był ich marzeniem.
Te pieniądze pomogą mu je zrealizować.
I przy okazji pomoże nam.
- Też pracujesz z przyjaciółmi. - Tak, ale…
Będziesz się widział z Larsem?
- Chyba. - Poproś, żeby zadzwonił albo wpadł.
Mamy tu jego pranie.
Dobra, powiem mu. Do wieczora. Pa, skarbie.
Pa.
Tu będzie maszyna do butelkowania.
Dostarczą ją w przyszłym tygodniu.
Będziemy mogli zacząć.
Mam już parę projektów butelki.
Na przykład ta. Niezła, co? Faworyt Sabien.
- Naprawdę się cieszy. - Wszyscy się cieszymy.
- Tak. - A ten olej do szamponu…
Ach, tak?
Mam go.
Patrzcie na to. Dobra robota.
Wolałbym, żeby zostało tu parę kartonów.
- Może być kontrola. - Będzie dobrze.
Tak?
To dla ciebie.
Nie ma odwrotu, co?
- Zaczęło się. - Tak, zaczęło.
Łatwa kasa.
Dzień dobry.
- Mogę w czymś pomóc. - Przepraszam, że przeszkadzam.
Byłam na wiecu parę dni temu.
Zrobiłam wam lazanię.
Pomyślałam, że nie ma pani czasu gotować.
Chciałam jakoś pomóc…
- Jak miło. - Proszę.
Wszyscy lubią lazanię, prawda?
Podziękujmy pani…
- Sabien. - Sabien?
- Dziękuję. - Proszę.
Wejdzie pani na herbatę?
Nie, nie. Byłam tylko w okolicy, więc…
Boże… Jak ona się czuje? Boli ją?
Leki przeciwbólowe nie działają zbyt długo.
No i nie śpi za dobrze.
Te rany… To nieodwracalne uszkodzenie?
Skarbie?
Idź do domu.
- Pa. - Pa.
Musimy jeszcze poczekać, ale…
raczej tak.
Co tydzień jeździmy do szpitala w Brukseli.
Trudno pogodzić to z pracą.
Czy jej ojciec może jakoś pomóc?
Wszystko będzie dobrze.
Damy sobie radę.
Dziękuję.
Jasne, proszę.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Do widzenia.
Obliczyłem to.
Ten dodatkowy etap produkcji to kolejne 20 godzin na partię.
A bez Larsa i tak jesteśmy w tyle.
We dwóch nie damy sobie rady.
Potrzebujemy więcej ludzi.
- Ilu ma Arie? Sześciu, siedmiu? - Coś takiego.
Zobaczę, co da się zrobić.
- Lars się odzywał? - Nie.
W ogóle?
Petey PifPaf?
Jestem Lars.
Napijesz się czegoś?
Skąd znasz Van Kampa?
Z życia nocnego.
Powiedz temu pajacowi, żeby przestał mnie nazywać PifPaf.
Masz pieniądze?
Pokaż.
- Hej, Fer. - Hej.
Miałem do ciebie dzwonić.
Sprzątasz?
Wreszcie.
- Dobrze cię widzieć. Napijesz się czegoś? - Nie, zaraz muszę lecieć.
Co?
Pamiętasz, co dziś jest?
Wtorek?
Clau? Dwa lata.
Jezu. Przepraszam.
Tak.
Wciąż to przeżywam, ale na swój sposób.
Co tu robisz?
Potrzebuję ludzi do laboratorium.
Asystentów. Bez doświadczenia. Do prostej roboty.
Godnych zaufania.
Może ktoś stąd?
Wesley?
Nie jestem tym zainteresowany.
Mam sporo na głowie. Nie możesz jakoś pomóc?
Pomogłem ci jednorazowo. Jeśli to cię przerasta, skończ z tym.
Wiesz, ile możemy teraz zarobić?
Tak…
To najważniejsze.
Staram się jakoś wykorzystać tę złą sytuację.
Życie toczy się dalej.
Dobrze by ci zrobiło, gdybyś się stąd wyrwał.
Siedzisz tu i marnujesz życie. Gdyby Clau cię takiego zobaczyła…
Nie spodobałoby się to jej.
Nie wykorzystuj jej w taki sposób.
Dasz sobie radę.
Nawet beze mnie.
Powodzenia, stary.
Będzie dobrze.
Palant.
Wcześnie wróciłaś.
Nie było dużo roboty, mogłam się urwać.
Została lazania?
Co? Nie.
Jak to?
Zjadłaś całą?
Pamiętasz,
że minęły dwa lata od śmierci Clau?
O cholera.
- Zaprosimy Johna? - Nie chce przyjść.
Okej.
Coś nie tak?
Nie.
Na pewno?
Coś nie tak z naszą krewetką?
Zastanawiam się tylko, czy możemy coś zrobić dla tego dziecka.
Jakiego dziecka?
Tego, które zostało ranne.
Zachowujesz się, jakby nic się nie stało.
Jej mamie jest bardzo ciężko.
Ledwo utrzymuje się z pensji. Nie może wziąć wolnego.
Skąd to wiesz?
Rozmawiałam z nią chwilę.
- Cholera, Daan. - Żal mi jej.
Mogą się dowiedzieć, że maczaliśmy w tym palce.
Trzymaj się od nich z daleka.
A co, jeśli nie chcę?
Ty robisz z Markiem, co ci się podoba.
To dla twojego bezpieczeństwa.
- Twojego czy mojego? - Moje to twoje.
Dam jej trochę pieniędzy.
- Proszę cię! - Co?
Sama chciałaś. To jej pomoże.
Nie gadaj z nią więcej.
To niebezpieczne.
Obiecujesz?
- Daan? - Tak.
Wezmę trochę pieniędzy.
OLEJEK SASAFRASOWY
Hej, tato.
Hej, Son.
Zła pora?
Nie.
Jestem z koleżankami.
Nie chciałam być dziś sama.
Rozumiem.
Która jest teraz u ciebie?
Wciąż pięć godzin przed tobą.
Tak…
Jak się masz?
No wiesz… W porządku.
Myślę o mamie, oczywiście.
A ty?
Miałam dziś zadzwonić.
Nie, w porządku, kochanie.
Tutaj wszystko w porządku.
Posprzątałem trochę.
Dobrze.
Tak…
- Mieliście dziś dobrą pogodę? - Tak. Bardzo dobrą.
- To nie przypadek, co? - Skąd.
Przepraszam na chwilę.
I'm coming. Just a minute.
Przepraszam. Już jestem.
Chyba dobrze się bawicie.
Wiesz…
- może nie będę ci już przeszkadzał. - Nie, nie. Nie przeszkadzasz.
Mówiłeś coś?
Nie.
W sumie to nie.
Tylko…
tak sobie dziś myślałem…
Tak?
Zawsze byłaś dla mnie jak córka, Son.
Nigdy ci tego nie powiedziałem.
Ale wiem o tym.
Oczywiście.
Wszystko w porządku?
Tak. Chciałem ci to tylko powiedzieć.
Skarbie, wracaj do koleżanek.
Tato, kocham cię. Wiesz o tym.
W porządku, skarbie.
- Pa. - Pa.
Fuck 'em.
Bouman robi piguły,
importując sasafras przez fryzjera.
Marco Grootaers.
Styletto. Poważnie?
Szampon to przykrywka.
Dobry plan.
Kurwa.
- Żyjesz? - Bierz go!
Ferry, otwieraj!
Ferry?
Otwieraj!
Spokojnie.
- Co? - Zrobiłem coś głupiego.
- Przepraszam. - Co?
- Strzeliłem do Ariego. - Co?
Odbijało mi. Dozer mnie śledził.
Pojechałem do niego…
Nie wiem, co mnie wzięło…
Kurwa mać.
- Zabiłeś go? - Kurwa.
- Lars, zabiłeś go? - Nie.
- Chyba za mną pojechali. - Lars.
Co się dzieje?
- Musimy uciekać. - Ale Lars…
- Jedzie z nami. - Fer, powiedz…
Potem. Nie ma czasu!
- Ale… - Chodź, nie mamy czasu!
- Kurwa! - Jezu!
- Daan, pospiesz się. - Idę.
- Kurwa, Shakira. - Już ją mam.
Lars?
Lars, co się stało?
Odbieraj!
Powiedz coś. Inaczej nie mogę ci pomóc.
- Dennis, gdzie jesteś? - A jak myślisz?
Robię piguły. Gdzie ci asystenci?
Nie teraz.
Lars strzelił do Ariego.
- Nie. - Kurwa, co?
- Nie. - Spudłował.
- Nie. - Kurwa…
- Co ty zrobiłeś? - Co jest?
- Tack będzie chciał się zemścić. - O nie.
W domu nie będziecie bezpieczni.
- Zostańcie tam. Nie znajdzie was. - Lars.
Co z Larsem?
- Zadbajcie o siebie. - Dobra.
Wy też.
Jezu, co się kurwa stało?
- Wszystko zepsułem. - Strzeliłeś do kogoś?
- Poniosło go. - Poniosło?
Skąd miałeś broń?
- Od ciebie? - Pewnie, że nie.
Lars, spójrz na mnie!
Lars! Powiedz coś!
Uspokój się!
Nie mogę się uspokoić!
Cholera, co ci strzeliło do głowy?
Oni to zaczęli, okej?
- Wiedziałeś o tym? - Wszystko wyjaśnię. Będzie dobrze.
- Niby jak? - Zamknij się.
- Zabiłeś go. - Zamknij się!
Boże, Lars… Co ty zrobiłeś?
- Coś ty zrobił? - Jebany debil!
John?
John, otwieraj!
Widzę światło. Wiem, że nie śpisz. Otwieraj!
John!
Jezu, srałeś czy co?
Tak.
Lars próbował zabić Ariego Tacka.
Naspeedowany.
Nie udało mu się. Tack cię nie zna, więc tu jest bezpiecznie.
- I co? - No…
Nie mam nikogo innego, komu mogę zaufać.
John?
Potrzebuję cię.
Wprowadź ich.
Chodź.
Przepraszam, że to na ciebie spadło. Nie chciałem tego.
Idź z bratem. Potrzebuje cię.
Jak to się mogło stać? Boże!
Lars nie miał się za dobrze.
Powinienem był powiedzieć ci wcześniej.
Chciałem cię chronić.
- Ciebie i nasze maleństwo. - To nie jest odpowiedź.
- Co się stało? - Posłuchaj…
Mój konkurent miał umowę z gangiem motocyklowym,
ale nie mógł jej wypełnić, więc ją przejąłem.
Teraz chce się zemścić.
Lars przez to ucierpiał.
W jaki sposób?
Nie ochroniłem go, jak powinienem. Ale koniec z tym.
- Zajmę się tym. - W jaki sposób?
- Daan… - Poważnie, mów szczerze.
Jezu, spójrz na nas. Co my robimy?
Tak ma wyglądać nasze życie? To nie jest tego warte.
Nie tak będzie wyglądać nasze życie.
Popełniłem błąd i teraz go naprawię.
Wiem, jak to zrobić. Bez przemocy. Słowo.
Dla ciebie i naszej krewetki. Okej? Uwierz mi.
Ona też mi wierzy.
Tak. Chodź.
- John, Shakira może wejść? - Tak.
Muszę jechać. John?
Fer?
Masz broń?
- Tak. - Tylko na wszelki wypadek.
Co zrobisz?
Zadbam, by sprawa nie wymknęła się spod kontroli.
Kawy?
Szampana?
- Kurwa, co jest, Ferry? - Wiem. To nie powinno było się wydarzyć.
Mówię wam i Ariemu, że nie miałem z tym nic wspólnego.
- To stało się za moimi plecami. - On strzelił do niego w domu.
Nie powstrzymam Ariego.
Musisz.
Będzie domagał się ofiary.
- Nie poświęcę szwagra. - Więc nie mogę ci pomóc.
Zapłacę.
Chcę tylko, żebyś mu o tym powiedział.
Wojna nikomu nie pomoże.
- Ani Ariemu, ani mnie, ani wam. - O nas się nie martw.
A Arie da wam towar?
Tak myślałem.
Ja dam.
Arie sam to zaczął.
Jestem gotów o tym zapomnieć. I nawet mu zapłacę.
Ale musicie go powstrzymać.
Niczego nie gwarantuję. Zobaczymy.
Arie tego nie odpuści.
Musimy go przekonać.
Czemu wybrałeś Boumana?
Bo dostarcza towar.
Nie kontroluje własnych ludzi.
Arie zawsze dostarczał towar na czas.
Za parę tygodni wróci do gry.
I w tym problem.
Tack zyskał nad nami przewagę. Stał się zbyt silny.
Więc wydałeś go policji.
Nigdy nie zapominaj, z kim rozmawiasz.
Upewnij się, że Tack nie tknie Boumana.
Czemu niczego nie powiedziałeś?
Mieliśmy mówić sobie wszystko.
Nie miałem odwagi.
Wstydziłem się.
Przede mną? Co ty.
Chciałem się tym zająć.
Żebyś była ze mnie dumna.
Tak dużo dla mnie zrobiłaś.
Jestem z ciebie dumna.
Zawsze byłam. Jesteś moim braciszkiem.
Z czego jesteś dumna?
Spójrz na mnie.
Jestem nieudacznikiem.
- Ofiarą. - Nie…
Jestem dla ciebie ciężarem.
Nie, Lars.
Czasem myślę, że wisi nad nami klątwa.
Że szczęście nie było nam dane.
Nie mów tak.
Póki mamy siebie, mamy szczęście. Rozumiesz?
Szczęście.
A ja zawsze będę przy tobie. Zawsze.
Zawsze, Lars.
Przepraszam…
Nie, nie…
Znalazłem baterię w szufladzie.
Znowu działa.
Napijesz się kawy?
Sam sobie zrobię.
Jak poszło?
Mick. Halo?
Tack jest gotowy do rozmów.
Można mu zaufać?
To bezpieczne.
Masz moje słowo. Wyślę ci adres.
Okej.
I?
Przyjedzie?
Tak.
Oby kłopoty szybko się skończyły.
Spokojnie.
- Będzie dobrze. - Tak.
Brudny szczur.
- Nic więcej. - Chłopaki…
W przeciwieństwie do ciebie
ja mówię moim ludziom, co robić, z wyprzedzeniem.
Nie gadamy z policją.
Czas zająć się interesami.
Mam adres. Jadę.
Posłuchaj.
Jeśli się nie powiedzie, Lars musi się ukryć, najlepiej za granicą.
- Możesz się tym zająć? - Tak.
Okej.
Fer?
Jadę z tobą.
Nie musisz.
Z całym szacunkiem, to niezły burdel.
Nie masz wsparcia.
I nie panujesz nad tymi swoimi pajacami.
Wszystko się pieprzy.
Więc jadę z tobą.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak