İyisin, değil mi? Bu durum dışında yani?
İyi görünüyor. En azından düşündüğümden iyi.
Son gördüğümden çok farklı değil.
Acı çekiyor mu bilmem, en azından uyurken.
Ama o işi çözdün, değil mi?
Çünkü bence önemli olan olabildiğince acı çekmemesi.
Sanırım söylemek istediğim şu,
umarım onu rahatlatabiliriz.
Yeter ki olay çıkarmayalım.
Aynı fikirde değilsek sakince konuşalım,
onu üzecek bir şey yapmayalım.
Yetişkin gibi halledelim, sonuçta öyleyiz.
Zaten fikir ayrılığı da anlamsız.
Günün sonunda acı gerçek şu ki ölüyor.
İkimiz de hiçbir şekilde bunu engelleyemeyiz.
Acımasız olmaya çalışmıyorum ama burada, yanında olmalıyız.
Geçmişin şu anda önemi yok.
Sorunlarımız bekleyebilir. Umarım aynı fikirdesindir.
Üzgünüm. Hepimiz üzgünüz. Zor ve berbat bir durum.
Daha da zorlaşmasın, tamam mı?
Bu arada...
Bu arada söylediğim hâlde DNR imzalanmamış.
O kadar dedim. Kolay olmadığını biliyorum.
Kolaydı. Şimdi çok daha zor. Olay çıkarmıyorum.
Sadece doktora gidemediğinden daha zor olur.
Doktor Sanders ya da biri gelip şahitlik etmeli.
Sen onu götürürken çok daha basit olurdu.
Ne kadar vaktimiz kaldı bilmiyorum.
Önemli bir konu.
Gerçekten önemli.
Bir ara gözlerini açtı.
Güzeldi. Burada olduğumuzu biliyor.
Bence hoşuna gitti.
Biliyorum.
Size söz, hep böyle olmayacak.
Sürekli ağlayacak değilim. Şimdilik sadece.
Mirabella ve David'den uzakta olmak tuhaf.
Onun da etkisi var.
- İlk kez ayrılıyorum. - Onlar da gelseydi.
Hayır, burada olmamaları iyi. Sorun olmaz.
Son ziyaretimizle hatırlasalar daha iyi.
O zaman daha iyiydi. En can yakan kısım da bu.
O zaman da hastaydı tabii ama aklı başındaydı,
eli ayağı tutuyordu.
Bu kadar hızlı kötüleşeceği hiç aklıma gelmezdi.
Sanırım çok fazla film izledim.
Mirabella'yla birkaç yıldır çocuk filmleri izliyorum.
Her şey çok güzel ve iyimser.
Konu ağır olduğunda bile
her şeyde bir güzellik ve netlik var.
Bu ise çok gerçek geliyor.
Neyse. Jet-lag'den çenem düştü.
Uçunca daha da duygulanıyorum.
Neyse...
Baş başa olmamız güzel.
Böyle olmalı bence. O da bunu ister.
Bir şeyi böldüm. Üzgünüm.
Nasılsın Rachel? Şükran Günü'nden beri konuşmadık.
Nasılsın?
İyiyim.
Ne dememi istediğini bilmiyorum. İyiyim. Ötesi yok.
Kafayı bulduğu kesin. Her yer ot kokuyor.
Buldum tabii. Kafam göt gibi.
Sabah ilk iş cigaramı sararım
ve gün boyu en az üç tane daha içerim.
- Neden mi? Çünkü tarzım bu. - Ot içmen umurumda değil.
Ama evde hasta varken tüttürmek yanlış.
Babam umursamaz.
Bunca zaman yanında içtim ve hiç sorun etmedi.
Hatta kokusunu da seviyor. Birkaç kereden fazla söyledi.
Duman yüzünden, koku yüzünden değil. Adam ölüyor. Dışarı çık.
Vay be, beş dakika sürdü.
Beş dakikada bana sardın, değil mi?
Demin "İyi anlaşalım" dedin.
Evet. Sakin olalım. Tartışmak için bir sebep yok.
Dandik otunu dışarıda da tüttürebilir.
Dandik mi? Hadi ama. Benimki hep on numaradır.
Senin bütün gün içtiğine benzemez.
- Unuttum mu sandın? - Lisedeydim.
Başkalarının aksine zamanla büyüdüm.
- Büyüdün ama hâlâ sürtüksün. - Rachel, Katie, hayır. Duralım.
Bakın.
Merhaba. Bizi mi arıyordunuz?
Lütfen. Buyurun.
- Üzgünüm, biz... - Özür dilemenize gerek yok.
Ne stresli bir durum olduğunu anlıyorum.
Çok normal. Zor bir dönem.
Partnerim Mirabella babanızın yanındayken
bulunduğumuz durumu konuşmak istedim.
Mirabella mı?
Kızımın adı da bu.
- Vay be. - Gerçekten mi? Güzel bir isim.
- Üç yaşında. - Ne güzel.
Böyle bir zamanda hepinizin burada olması da güzel.
Her zaman böyle olmaz. Ailelerde pürüzler olur.
Bazen tıbbi sebeplerden gelemeyen olur.
Bazen de başka bir sebepten gelemezler.
Eşi birkaç yıl önce ölmüş sanırım.
İki kez evlendi.
Evet, öldü.
Meme kanserinden, 20 yıl oldu sanırım.
Üzgünüm.
O süreç nasıldı bilmem
ama katı ve sıvı gıdayı kestiğimiz için
buradaki süreci anlamanız iyi olur.
Ben, Mirabella ya da mümkünse ikimiz de
her sabah bu saatlerde burada olacağız
ama size numaramı da vereceğim.
Sorularınızı olabildiğince cevaplarım, gerekirse buraya gelirim.
Vefat ettiğinde de bizi arayacaksınız.
Hastaneye yatması gerekmedikçe ölüm kararını biz de verebiliriz.
Üzgünüm ama adının o olması çok tuhaf geliyor.
Her duyduğumda kızım kafamda canlanıyor.
Lütfen devam edin. Üzgünüm.
Neyse ki babanız ağrı tedavisine olumlu yanıt veriyor.
Kanseri çok ilerlemiş ve acı çektiğimizde
vücudumuzun savaşmaya çalışması bazen daha çok acı verebilir.
Muhtemelen rahatlamasıyla süreç de organik şekilde hızlanacak.
Hayatı uzatmaya çalışan hastaneyle
palyatif bakımı ayıran bu.
Hedefimiz daima acısız olmasıdır.
Ama bir şey daha var,
vefat için gereken süreyi sadece vücudumuz belirlemez.
Tam olarak açıklayamam
ama palyatif bakımdaki 12 yılımda
zihnin de önemli bir faktör olduğunu
çok net şekilde gördüm.
Burada da size çok iş düşüyor
çünkü korktuğu için tutunmaya çalışıyor olabilir.
Sorun olmadığını söyleyip güven vererek
yardımcı olabilirsiniz.
Şu aşamada zihin gücüyle iyileşemez ya da iyiye gidemez
ama sorun olmayacağını ve iyi olacağınızı bilmesi
çok değerli olabilir.
Pardon. Angel, değil mi?
İsmin de işine çok uyuyormuş.
Şey diyecektim...
Babam bir DNR imzalayacaktı, diriltmeme formu yani
ama doktora gidebildiği dönemde bir sebepten imzalamadı.
Onun için hâlâ önemli
ve ne kadar zamanı kaldığını bilmeliyim.
Basit bir denklem değil tabii.
Net konuşmadı.
Her an olabilir gibi, belki de birkaç gün daha sürer.
Görmen lazım. İyi değil.
Daha bir ay önce görmüştüm
ama sanki aradan yıllar geçmiş gibi.
Şimdilik planım burada kalmak yönünde.
Hepimiz sırayla nöbet tutacağız.
Vakit gelince birlikte olacağız.
Eminim eve döneyim desem buradan uzaklaştığım anda ölür.
Duyuyor musun? Christina ona şarkı söylüyor.
Bilmiyorum. Grateful Dead olmasın da.
Yoksa hemen ölür. O da benim gibi o müzikten nefret eder.
İyi. Bir şeyi yok. En azından her zamanki gibi.
Şarkı işi çok uzamasa bari, yoksa beni öldürecek.
O...
O da her zamanki gibi.
Ondan DNR imzalatmasını istedim, çok da basitti
ama şimdi işler karıştı.
Bakım çalışanı yardım eder sandım ama belli ki
uyanık ve kendinde olduğu zamana bir şekilde denk getirip
eve bir doktor çağırmam gerekecek.
Şimdi çıktı. Evde sigara içme deyince kızdı.
Bir an önce ölse de daireye konsam havası var.
O saatten sonra ne yaparsa yapsın.
Sorumlusu ben değilim.
Ne yapıyorsun? Burada içemeyeceğini biliyorsun.
Victor!
Derdin ne ya? Keyfimin içine sıçıyorsun.
Burada keyif yapmamalısın.
Derdim bu.
Artık yasal bu. Son tüttürdüğün 90'larda mı kaldın?
Yapma.
Her gece içiyorum
ama mesaim bittiğinde kendi evimde içiyorum.
Buradakileri biliyorsun.
Biri dışarıda sigara içtiğinde millet kafayı yiyor.
Polis çağırmamı istiyorlar. Çok saçma.
Neden içeride değilsin?
Seni arayıp şikâyet var derdim,
sen de bana siktiri çekerdin.
Tamam...
Bu son.
Hepsi o çapsız ablam yüzünden.
Dumanın babamı öldürdüğünü söylüyor.
Vinnie nasıl?
Ölüyor ama otumun dumanından değil.
Ablam sadece...
Derdi hiç bitmez.
Onun yüzünden buradayım ve senden fırça yiyorum.
Kusura bakma, seni severim
ama bana değil ona fırça atman gerek.
Ben...
Sadece yaşamaya çalışıyorum.
Gelip bize katılmak ister misin?
Hemşire gelmek üzere ve o gelmeden yanında toplanabiliriz.
Şarkı söyleriz.
Yalnız da kalabilirsiniz. O da olur.
Şu an uyuyor ama çok huzurlu görünüyor.
Emin misin?
Peki. Fikrini değiştirirsen söyle.
Özeline karışıyormuşuz gibi olmasın.
Christina?
Christina.
Efendim?
Dolaptan çıkana bak. Bir değil üç torba elma.
Hepsi de eskiden kalma.
Sadece yumuşak elmalar var. Cidden, kendin de bak.
Sadece üç torba elma ve kim bilir ne zamandan birkaç sos.
Kaç yaşında bu kız ya?
Gidip bir şeyler alabilirim.
Ben de alırım ama konumuz bu değil.
Damien dokuz yaşında kendine daha iyi bakıyor.
Babamın eli ayağı tutmayınca tek aldığı bu.
Son birkaç haftadır böyle. Sonrasında ne yapacak?
Bence bize hiç güvenmesin.
Sen ülkenin diğer ucundasın ve ailen var.
Benim derdim de bana fazlasıyla yetiyor.
Boku yemiş bence ama benim sorunum olamaz.
Alışverişe çıktı.
Evet, o da burada.
Babama nöbetleşe bakıyoruz. Hemşiresi yanında.
Her gün bu saatlerde dört saatliğine geliyor.
Önemli değil.
Hayır, bir tahminim yok.
Kimsenin yok, olsun da istemiyorum
ama sanırım yakında dönerim.
Sorun değil.
Olsun. Sağ ol.
Neler yaptığınızı anlat hadi. Eğleniyor musunuz?
...Kadeem Jack'e dönecekler mi bakalım.
Top Jack'te.
Havada asılı kalıyor
ve hücum faulü yapıyor.
Jack'ten kişisel faul.
Güzel de bir rip-through yaptı Eric
ama içeri veya sol kola bak. Güzel karar.
Alan açıyor...
Seni özledim. İkinizi de çok özledim.
Bir gün bile olmadı ama yanınıza dönmek istiyorum.
Burası artık evim değil.
Çok şanslıyım. Hiç bilmiyorsun. Cidden...
...sahaya çıkan beşli.
Dekker beyin sarsıntısı şüphesiyle oyundan çıktı.
Konuşan o muydu? Öyle mi?
Evet, lütfen.
Meleğim.
Evet. Evet, benim. Annen.
Merhaba benim tatlı ve güzel Mirabella'm.
Beni özledin mi?
Babanla bayağı eğleniyormuşsun.
Hayır, ağlıyorum çünkü sesini duyunca çok mutlu oldum.
Annen üzgün değil, o...
O mutlu çünkü seni seviyor
ve seni görmeyi iple çekiyor.
Bu arada Mirabella, bugün bir kadınla tanıştım.
İnsanlara yardım ediyor. Doktor gibi biri.
Aslında gerçekten doktor.
Bil bakalım adı ne?
- Babam nasıl? - Hâlâ uyuyor.
Hemşirenin yarım saati var.
Adı neydi? Aleswon? Alejuan? Alijan. İyi biri.
- Yemek versek mi? Epey var. - Sorayım.
Olabilir. Belki de eve gitmek ister. Evi uzakta olabilir.
Ama evet, bence teklif edelim.
Bizden nefret etmemesi iyi olur.
Peki ya o ne olacak?
Özeline girmek istemiyorum.
O zaman yemeğe çağırayım.
Peki, ona yemek yaptığımı söylersin.
İsterse yemeği hazır.
Önce hemşireye sonra ona söyle.
Yeşil olan hiçbir şey. Neden bilmem. Yeşilse yemez.
Gıda boyasıyla yiyecekleri boyamayı ciddi ciddi düşündük.
Gerçekten. Salatalığın mor olmadığını bilmez.
Gerçi büyüyünce aklı karışabilir.
Orası kesin. Sadece ondan da olmaz.
Büyüyünce akılları çok karışıyor.
- Durumlar biraz daha iyi mi? - Tracey ile mi?
"Daha iyi" göreceli bir kavram. Bizimle konuşuyor mu? Evet.
Genelde şımarık, kendini bir şey sanan,
bize ve özellikle bana düşmanca davranan,
güya benim yüzümden istediğini yapamayan bir ergen mi?
Evet.
Ama...
Bu bahsi kapatalım.
Yemek nasıl?
- Ne dedin? - Yaptığım yemeği beğendin mi?
Evet, yaptığın yemeği beğendim.
Yaptığın yemek için teşekkürler.
Yaptığın yemek güzelmiş.
Kombine oynadım. Son maçtayım.
O yüzden telefona bakıyorum. İş üstündeyim.
Para koyduğun maçı izliyorsun yani.
Evet, +130 oranlı dört maç oynadım. On dolarla 270 alabilirim yani.
İzleyince sonuç değişecek mi?
Eline sağlık.
Tabağını bile yıkamıyor.
Dönüyorum.
Komikmiş.
Tişörtün yani.
Evet. Odamızdaki kutuların birinde buldum.
Aslında istediklerimi alıp gerisini elden çıkarmalıyım ama...
Evet, bunu bulduğuma sevindim.
Hâlâ seviyorsun. Konserlere gidiyor musun?
Birkaç saat uzaktakine bile gittim.
John Mayer?
O da vardı.
Bildiğin gibi. Sen neden ayaktasın? 04.00'e kadar yanında kalmadın mı?
Okul günlerinde uyuyamıyorum.
Üçüne de mesaj attım. Jay çocuklardan beter.
En azından okula götürebilmiş.
Tracey kahvaltı etmemiş tabii.
Bir ara uyudum. Sonra yine uyurum.
O hiç nöbet tutmadı, değil mi?
Kim?
Doğru ya. Emin değilim.
Yanına dönsem iyi olacak.
Susamıştım da.
Biz gelince sorumluluktan kaçması sence de tuhaf değil mi?
- Kahve hâlâ sıcak. - Sağ ol.
Ölüm ilanı üzerinde çalışıyorum. Sen de bir ara oku.
Evet, anlıyorum
ama o gidemediğinden imzayı onaylayacak biri gelmeli.
Bu onun için çok önemli.
Haklısınız ama durum bu ve artık çıkamayacak kadar hasta.
Her an ölebileceği için bir çözüme ihtiyacım var.
Evet, lütfen. Bekliyorum.
- Angel ve Mirabella olmalı. - Açıyorum.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Pekâlâ. Gidip bir bakalım.
Bunu dinlemesinin daha iyi olduğunu gördüm.
Selam.
Günaydın. Rachel, değil mi?
Giyinip gelir misin? Angel son durumu anlatıyordu.
Elbette.
Kahve içer misin?
Evet...
Kardeşlerine de dediğim gibi Vincent'ın durumu
düne kıyasla çok daha ilerlemiş durumda.
Ne zaman öleceğini bilemem tabii.
Tahminlerimde yanıldığım zamanlar oldu
ve babanızla aynı durumdaki birkaç kişinin
tahminimizden çok dayandığını gördüm.
Yine de lütfen kendinizi hazırlayın,
özellikle anlaşılır olmayacağı zamana.
Son zamanlarda onunla konuşabildiniz mi?
Az da olsa evet.
Arada bir şeye tepki olarak birkaç kelime söylediği oluyor.
Beni başkası sandığı
ya da saçma bir şey istediği oldu.
Hâlâ çalıştığını ya da iş yetiştireceğini sanıyor.
İş önemli bir öge.
Berbat bir işte çalışıp
emeklilik için gün sayıyor olsa bile
şu an böyle bir aşinalık döngüsüne ihtiyaç duyuyor olabilir.
Söylenmesi gereken şeyler varsa
fırsat bulduğunuzda söylemenizi öneririm, isterseniz tabii.
Size bağlı.
Zamanı geldi.
- DNR formuna gelelim. - Peki.
Birini getirmemiz zor
ve görünüşe göre daha da zorlaşıyor.
Evet, anlıyorum, senin için çok önemli.
Onun için.
DNR olmazsa ne olabileceğini biliyorum.
Yakın dostumun annesi huzur içinde öldü
ama kalp masajı yapılırken kırılmadık kaburgası kalmadı.
Zavallı kadın beyin ölümüne rağmen üç hafta yara bere içinde yaşadı.
Babam böyle bir şeyi istemiyor. Vakti geldiğinde gidebilmeli.
- Anlatabildim mi? - Evet.
Bazen...
Sevdiğinin vefatını gören insanlar
bazen hemen ambulans çağırmaz.
Bazen emin olamazlar
ve bu aramayı bir süre geciktirebilirler.
Peki.
Tamam ama ya aniden hastaneye gitmesi gerekirse?
Diriltmeme emrine yürekten inanan biriyim.
Ama imza yetkim yok.
- Evet? - Beni dinle.
Odasına girmemeni anlarım.
Ben 04.00'e kadar durdum, Christina hâlâ yanında.
Yardımını istiyorum. Herkes ölüme farklı yaklaşır.
Emir vermiyorum, bu ikinizin arasında ve hayat senin hayatın.
Ama lütfen ergenler gibi tuvalette gizlice sigara içme.
Gizli de değil. Her yer kokmuş.
Kendi adına konuşamasa da onun için yapma.
Benim için yap.
Bana ve isteklerime saygı duyup
o hayattayken ve ben evdeyken dışarıda iç.
Sonra ev sana kalacak. Kontratta adın var. Ne yaparsan yap. Bana ne.
İster buzdolabında bozuk elma tut
ister gece gündüz tüttür.
Ama şimdilik sigaraya çıkarken
"Katie'ye saygımdan" diye düşün,
ben de saygı duyduğunu bileyim, tamam mı?
Tamam.
Sakın başlama. Hiç havamda değilim.
- Rachel... - Seni severim Victor ama siktir git.
İstediğini ara, istediğini yap.
Hiç umurumda değil. Sonuçta bu zıkkım yasal.
Aynen öyle.
Siktir git, bana iş olma.
Nasılsın? İyi misin?
İdare ediyorum işte.
Evet, bilirim.
Çok iyi bilirim kardeşim.
- Otur derdim ama ufaklıklar sendeymiş. - Sorun değil.
Yakında onlar da buraya düşer. Merak etme.
Birer cigara yakarlar, değil mi?
- Orası kesin. - Evet.
Orası kesin.
Lanet çocuklar.
Biraz hava alayım dedim.
İnsan dışarıyı hemen unutuyor, değil mi?
Evden çıkıp hava almak güzel.
Uzun zamandır burada oturmamıştım, herhâlde yıllar oldu.
Ne kadar güzel olduğunu unutmuşum.
İyi hatırlıyorum, bazen öylece oturuyorduk.
İhtiyacım oluyordu.
Bize iyi gelen şeyleri unutmamız ne tuhaf.
Kısa süreliğine her şeyden uzaklaşmak gibi mesela.
Sen nasılsın?
Kolay olmadığını biliyorum.
Katie ile gelip özel alanını işgal ettik.
Benim alanım değil.
Doğru. Yani öyle. Babamın ve senin.
Ama yakında sadece senin olacak.
Eşyalarımı da alacağım,
ya çöpe atarım ya eve götürürüm.
Bu kadar bıraktığım için üzgünüm.
Bir de bunlarla uğraşma.
Umurumda değil.
Odamda değilse sallamam.
Ama benim umurumda ve orada kalsınlar istemem.
Bayağı yerim var.
Çok fazla var.
Sanırım vakti geldiğinde bir çocuğa daha yeter.
Gerçi Mirabella'yla uğraşmak yetiyor.
İki çocuk zor geliyor ama zamanla kolaylaşıyormuş.
Öyle diyorlar yani.
David de hazır.
Ya sen?
- Ne olmuş bana? - Çocuklar.
Çocuk istiyor musun?
Üzgünüm ama kafayı yemişsin. Alınma ama biraz çatlaksın.
Öyle miyim?
"Çatlak" derken?
Nasıl yani? Ne şekilde kafayı yemişim?
Bilmem. Belki mantarlar falan yüzündendir.
Grateful Dead falan. Kaçık şeyler.
Peki.
Öyle olsun.
Ama...
Aslında öyle değil tabii.
Bazıları için öyle olabilir
ama ben o kısımları önemsemedim.
Dalga geçiyordum ya. Kafam iyi. O yüzden. Unut gitsin.
Hayır, çocuk yapmayı düşünmüyorum.
Sorun değil. İnan geçmişte çok başıma geldi.
İnsanların gözünde
çamurda çıplak gezenler falan canlanıyor
ama aslında o konserlerde
sadece birbirini kollayan bir grup insan var.
Hepsi bu.
Oradaki herkes
müzik aşkıyla birbirine bağlanmış,
böylece bağ kuruyor, anlayış gösteriyor ve umursuyorlar.
O insanlar bunları başka yerde bulamıyor,
kimse bunları sunmayınca da kendileri bulmak zorunda kalıyor.
Evet. En azından bazıları öyle.
Biraz yürüsem iyi olacak.
Yiyecek de alayım. İstediğin özel bir şey var mı?
Yok. Teşekkür ederim.
Tamam. Birazdan görüşürüz.
Evet.
Görüşürüz.
Numaranızı Dr. Robert Sanders'tan aldım,
evlere de geliyormuşsunuz.
Babam çok hasta.
Ölüm döşeğinde.
Teşekkürler. Evet.
Diriltmeme formu imzalayacak ama evden çıkamayacak kadar ağır.
Evet, bilinci açık.
Yani her zaman değil. Evde bakım görüyor.
- Sizce doktor... - Katie?
Nefesi çok tuhaflaştı. Bir şeyler oluyor.
Baba?
- Gel Rachel. - Baba, duyabiliyorsan...
- Nefesinde bir sorun var. - Baba?
Olmuyor... Hayır... Tepki vermiyor.
Tamam, bence 911'i aramalıyız.
- Hayır. - Aramalıyız.
- Bence Angel'ı arayalım. - Tamam.
- İyi. - İyi.
Durumu iyi.
Yok artık ya!
Evet, çok acayipti.
Sandım ki...
- Evet. - Bilmiyorum.
Ne kadar güçlü olduğunu biliyorum. Hazır olana dek dayanır.
- Kutlama mı yapacaksın? - Tabii ki.
Şarabı boşa almamışım. Hayatı kutlayacağım.
Sana da biraz koyayım.
Çok koyma. Angel birazdan geleceğini söyledi.
Eğlenirken yakalanmayalım.
Kötü görünebilir.
Angel.
Daha çok ölüm meleği gibi.
İç hadi.
Babamın şerefine.
Angel'ın ne dediğini anladın, değil mi?
Babam iyice ölene dek kimseyi arama.
Önce nefes almadığından emin ol.
Gidip her şey yolunda mı diye bakayım.
Ölüm meleği gelip onu götürecek.
Git hadi.
Potaya iyice sokulup sağ eliyle yuvarlıyor.
Ve bu hücum sayesinde...
- Bu kez rakibi... - Şunu yapmayı bırak.
İzlemem lazım, ikisine de oynadım.
Fark etmez. Birini izle. Bir ona bir buna bakmak yoruyor.
Önemli olanı seçip onu izle.
İkisinde de ne oluyor bilmiyorum.
Sürekli geçiyorsun.
Değil mi?
- ...topu aldı. Nigel Hayes iyi iş çıkardı. - Sağ ol.
Topa daha fazla nasıl sahip olunur? Tüm vücudunu vererek.
Gasser da bunu yaptı.
Dışarıda içmemiz lazım.
...diğer tarafa gidecek.
Öyle isteniyor.
Maç izliyoruz.
Üzgünüm, buna değmez.
Hiç sorun değil. İşim bu.
Yakındayken aramanıza iyi oldu.
Yarım saat sonra Queens'te olacaktım.
Tabii ki bizimle olduğu için mutluyuz
ama nefes almakta zorlanırken çıkardığı o ses...
Endişem, endişemiz, acı çekiyor olması.
Evet, Mirabella da şu an buna bakıyor.
Ağrı kesici toleransı arttıkça acı da artıyor.
Morfini mutlaka artırmayı öneriyorum.
Ama dozu dikkatli ayarlamalıyız.
Yardım etmeli ama öldürmemeli.
Mirabella hazır olunca söyler.
Ama ne dediğimi anladın, değil mi?
911'i arayabilirdik.
O şekilde devam etse arayacaktık.
Acı çekiyordu ve ne yapsak bilemedik.
Anlıyorum, emin ol son istediğimiz şey
arada kalmasıdır.
Olabildiğince huzurla geçiş yapmasını isteriz.
Mirabella yardım eder.
Dozu ne kadar artırabileceğimizi söyler.
Ya aynı şey olursa?
Acı çekince önerdiğinden fazla versek?
Kasten yapamazsınız. Bu şehirde o cinayete girer.
Hatta hasta istiyor olsa bile
ülkenin çoğu yerinde cinayet sayılır.
Bunu ancak yanlışlıkla yapabilirsiniz,
kasıtlı olmaması lazım.
Belki biri dozu yanlış ölçmüştür.
Bazen biraz bile aşsa ölümcül olabilir.
Bilmiyorum ama insan hata yapabilir ve kazalar doğaldır, değil mi?
Acı çektiği için üzgünüm.
Buna tanık olmak da korkunç bir şey
ama hastanede değil sizin yanınızda kalıyor
ve sürecin olabildiğince huzurla ilerlemesini umuyor.
Tam ölüm meleği işte.
Dememiş miydim?
Yardım etmeye çalışıyor. Sorup duran sensin.
Biliyorum, yardımı için de minnettarım
ama Angel'ın ima ettiği gibi kazara aşırı doz verecek değilim.
Tek isteğim acı çekmemesi.
Hazır hemşire evdeyken yemeği yapalım.
Peki. Konuşmak istemiyorsun. Tamam.
Şarap? İki kadeh daha çıkar.
- Yeni şişe de... - Sağ ol.
Rachel?
Efendim? Bir sorun mu var?
Var mı? Sana sormalı.
Yine başlama, tamam mı? İstediğin gibi dışarı çıktık.
Şimdi de odamda takılıyoruz.
Tuhaf değil mi? Bence öyle. Sen ne dersin?
Böyle bir zamanda rastgele biri eve geliyor.
Her an ölebilecekken bir yabancının ne işi var?
Rastgele değil.
Benjy ile bir süredir takılıyoruz.
Sırf sen tanımıyorsun diye yabancı olmuyor.
Babam da sever. Bence yeterli.
Tamam.
Bence ona bu kadar yüklenme.
Kimse yüklenmiyor zaten.
Korkunçtu. Kesin gidiyor sandım.
Çok fena nefes alıyordu ve yüzü...
Tanrım, umarım o hâli aklımdan çıkar.
Evet, daha çok verdiler. Uyuyor.
Bir daha ayılır mı bilmem.
İyiyim. Belli ki yakında eve döneceğim.
Sorun değil.
Katie birkaç saat önce içmeye başladı ve Rachel ile arası...
Neyse, boş ver.
Her şey yolunda.
Ne hikâye ama.
Üçüncü oyun kurucu
şampiyonluğu kovalıyor.
Ne oldu?
Hiç. Senin uyumanla uğraşmak istemiyorum.
- Yeterince derdim var. - İyiyim. Uykum yok.
- O sürtüklerle kalmam zaten. - Yapma. Onlar kardeşim.
Sen sürtük diyemezsin.
Tabii canım.
Kardeşlerin yüzünden kendi evinde sigara içemiyorsun.
- Olay olsun istemiyorum. - Peki.
Tamam. Sesini alçalt.
Peki ama saçmalık bu, değil mi?
Her dediklerini yapman gerekmiyor.
Bunca zaman bu evde babana sen baktın.
Şimdi birden onların evi mi oldu?
- Siktir ya. - Kes şunu.
Lütfen sessiz ol. Bağırıyorsun.
Şunu demek istiyorum...
Ablan nerede yaşıyor?
Brooklyn'de mi?
Peki ne zaman geliyordu? En iyi ihtimalle ayda bir.
O kadar bile değil.
Çok saçma ve bunu ona da söylememiz gerek.
Öteki de zaten başka dünyada yaşıyor.
- Tamam. - Bu işte iyiyimdir.
Evet, iyiyim.
Saçmalayan ya da kafayı yiyen birini bir bakışta anlarım.
Sen öyle değilsin.
İkisi de değilsin.
Becerikliymiş gibi davranabilirler
ama değiller.
Tamam mı?
Anladın mı?
Anladım.
"Sahil Güvenlik'ten ayrılan Vincent
BMCC'de gece derslerine başladı
ve arkasında oturan sessiz, yeşil gözlü kıza âşık oldu.
O kız 1978'de Margaret Dyson adını aldı
ve sevgi dolu çiftin iki kızı oldu.
Margaret 1994'te meme kanserine yenildi
ve uzun mücadelesi boyunca Vincent hep yanındaydı.
Üç yıl sonra..."
"...Vincent, Sarah Brodsky ile evlendi
ve onun kızına kendi kızı gibi baktı.
Sarah da hastalığına yenik düşerek Vincent'tan önce..."
İkinize de yetecek yemek var,
istersen bize katılın.
Peki, sağ ol.
Memnun oldum.
Aslında daha önce tanıştık.
Çok zaman bile olmadı.
Birkaç ay olabilir.
- Hatırlamadın mı? - Bilmem ki.
Hatırlamadım.
Demek en son o zaman gelmişsin
çünkü bayağı oldu, değil mi?
Hatta tam burada, bu odada tanıştık.
Vinnie'yle maç izliyorduk.
Bucks-Bulls maçı.
Çok yapardık. Birlikte çok maç izledik.
- Güzelmiş. - Kesinlikle öyleydi.
Hep evimdeymişim gibi hissettirirdi.
Onu görmeyi daima iple çektim.
Bazen konuşmazdık bile. Oturup maç izlerdik.
Sadece izlerdik.
Bazen konuşurduk. Havadan sudan.
Hayat hakkında falan konuşurduk.
Yaşlılar işte.
Bazıları öyle. Hepsi değil.
Genelde onlarla anlaşabiliyorum.
Bazısında bir bilgelik oluyor.
Kiminde var, kiminde yok.
Vincent'ın da o yönünü sevdim.
Beni gördüğü anda
bazı şeyleri ben söylemeden anladı,
konuşmaya gerek duymadan anlaştık.
İyi bir ilişkinizin olmasına sevindim.
Ben de insanları çözebilirim.
Bir şey söylemeseler de olur.
Her şeyi anlarım.
En azından çoğu şeyi.
Evet, biri bana bakarken ama aslında görmezken...
...kolay oluyor.
Pek anlamadım.
Bize katılmak istemiyorsan ikinize de yetecek kadar yemek var.
- İki tabak alabilirsin. - Gördün mü?
Ne yaptığını anladım.
Çok bariz olabilir tabii
ama siz daha tek kelime etmeden yanınızdan geçerken anladım.
Bence yanlış anlıyorsun.
Yanlış anladığım falan yok.
Kesinlikle yanlış değil.
Doğru anladım.
Yemek teklifi bile sahiplik göstergesidir. Hiç böyle düşündünüz mü?
Sanırım yıllar içinde bu masaya ikinizden de çok oturdum.
- O bizim babamız. - Evet ama burada olan kimdi?
Kendini savunmayacak.
Rachel başının çaresine bakabilir.
En sevdiğim özelliklerinden biri bu ama kendini savunmaz.
Hele de size karşı. Siz kimsiniz de...
Anladık. Sağ ol. Yeterince duydum.
Hayır, anlamadın.
Anlasan baştan beri buradaymış gibi rol yapmazdın.
Babanı tuvalete götüren kimdi?
Dedem...
Dedem ölüm döşeğindeyken
annemin yaptığının aynısını yapıp
hapları tek tek ayıran
ve günlere göre kaba koyan kimdi?
Pekâlâ, ona sesleneceğim. Sana müsaade artık.
Ne içtiysen kokusu buraya geliyor.
Onu o zavallı kız besledi.
Elma dışında bir şey istemediğinde kim onları dilimleyip yedirdi?
Bir bok anladığın yok.
Rachel, sevgilin ya da her ne bokunsa
şu ayyaşı alıp götür buradan.
Onu bu evde istemiyorum.
Hadi Benjy. Siktirip gidelim.
Vincent'la vedalaşacağım. Veda etmem sorun olur mu?
Olmaz tabii.
Sen de gelir misin?
Dışarıda beklerim.
Vay arkadaş.
Teşekkürler. Çok sağ ol.
Her gün ona göz kulak olman çok yardımcı oluyor.
Bir süre odadan çıkabiliyoruz.
Biraz soluklanabiliyoruz.
Bazen bir arada olmak biraz yorucu oluyor.
Demin olanlar için üzgünüm.
Biraz stresliyiz. Görmediğin şey değildir.
Sorun değil.
Yarın 17.00'de mi?
Evet, ondan önce bir şey olmazsa tabii.
Olursa ararım.
Sanki... Bilmiyorum.
Yarın ne olacak göreceğiz ama ne kadar sürer bilmiyorum.
Durumu iyi değil.
Üzgünüm. Gitmen gerektiğini biliyorum.
Cidden teşekkür ederim.
Eminim yarın görüşürüz.
...zilliydi
Ve sormadan anlamıştım ki Blues severdi
Kırmızı begonyalar
Buklelerini süslerdi
O an anlamıştım ki Diğer kızlar gibi değildi
Rachel?
- Bir şey diyeceğim. - Gerek yok.
- Ama daha... - İlgilenmiyorum.
- Demek istediğim... - Tamam, dinle.
Konuşmamız gerekmiyor. Söylenecek bir şey yok.
Buradayken görevini yap. Sonrasını salla.
Bir daha görüşmeyiz. Birbirimizden uzak dururuz.
Bence yanlış, pratik de olmaz.
Seninle ilgisi yok.
İkimizle de yok. Babamızla ilgili.
-"Babamız." Komik. - Neden?
Sadece benden bir şey istediğinde "babamız" diyorsun.
Genelde "babam" dersin.
- Saçmalama. - Neler oluyor?
Özür dilemeye çalışıyorum ama gördüğün gibi...
Senin dileyeceğin özrü sikeyim!
Aferin sana.
Yan odada ölürken kapı mı çarpıyorsun? Şımarık kaltak!
Ne yapıyorsun lan?
- Dur! Hayır! - Ne yapıyorsun?
Hayır!
Görürsün lan! Ağzına sıçacağım!
- Sıçacaksın demek? - Evet!
Siktiğimin serserisi! Çulsuz asalağın tekisin...
Christina, şu kaltağı hemen götür buradan!
- Gelsene lan! - Kesin şunu!
Yeter be!
Pislikler! İkinizden de tiksindim!
Küçük çocuklar gibisiniz!
Christina, nereye gidiyorsun?
Selam.
Toplanmak için çıktım sadece. Durumu iyi.
- Neden toplandın? - Biraz eve dönsem iyi olacak.
- Geç oldu. - Gitsem iyi olur gibi.
Durumu değişirse söylersin gelirim.
Değişeceğini biliyorsun.
Benden ne istediğini bilmiyorum Christina.
Belli ki üçümüzün arası iyi değil.
Seninle de kötüymüşüz.
Neyse, o burada yaşıyor, senin evin uzakta.
En mantıklısı benim gitmem.
Üzgünüm ama öldüğünde burada olmazsan beni asla affetmezsin.
Üzgünüm. Gitmeni istemiyorum.
Üçümüzün bir çözüm bulmasını istiyorum,
en azından şimdilik bir şekilde geçinmeye bakalım.
Seninle aramız iyi sanıyordum.
Sürpriz bir çıkış oldu.
Çok kızmıştım Katie.
Sinirlendim.
O kadarını da söyleyeyim, tamam mı? Korkmuştum.
Oturalım hadi.
Üçümüz birlikte.
Kapısını açık bırakabiliriz.
Bir şey olursa duyarız.
Bilemiyorum.
Kesin biz konuşurken ölür.
Hayır, sanmıyorum.
Üçümüzün konuştuğunu duyarsa bir şey olmaz.
Gelmeyecek galiba.
- Selam. - Selam.
Katie babamın ölüm ilanını yazıyor.
Peki.
Yazdıklarını bana da okudu
ve dinlerken anladım ki
üçümüzün de çok farklı hikâyeleri var.
Kim olduğu ve bizler için anlamı üçümüz için de farklı.
Hepimizi o büyüttü ama farklı zamanlardaydı.
Aynı evde büyüsek bile farklı hayatlarımız oldu.
Ben ergenliğe girmeden taşındınız,
o yüzden farklı olmamız mantıklı.
Söylediklerim için özür dilerim.
İkinizden de tiksinmiyorum.
Bence ikiniz de pislik değilsiniz.
Kızgındım.
Korkmuştum. İstemediğim şeyler oldu.
Özür dilerim.
Neyse ne.
Sorun o değildi.
Sıkıntı yok yani.
Özür dilemene gerek yoktu ama özrün kabul edildi.
Evet, sorun değil Christina. Özrün kabul edildi tabii.
Ben de arada kaldığın için özür dilerim.
Pekâlâ...
Olay büyümeden önce ben de özür dilemeye çalışıyordum.
Ne için?
Öncelikle dolaptaki elmalar yüzünden eleştirdiğim için.
Babam içinmiş. Üzgünüm. Bilmeliydim.
Öğrenmen yetti mi?
Elmalar sana gerekli her şeyi söyledi mi?
Bu bir tanesiydi. Yanlış tahmin ettiğim bir şey.
Başka var mı?
Elbette.
Senin evinde olduğumu baştan beri anlıyorum.
Saçmalama. Burası senin de evin. İkimiz de biliyoruz...
Ama burada yaşıyorsun. Kontratta adın var.
İkidir kontrat lafı geçiyor. Ne demeye çalışıyorsun?
Sen de dışarıdayken bahsetmiştin.
Neyin peşindesiniz?
Hiç, sadece o öldüğünde burası sana kalacak.
Sence istiyor muyum? Umurumda mı?
Üzgünüm. Hadi...
Hadi sesimizi alçaltalım. Odasını duyabilmemiz lazım.
Tamam mı? Bence anlaşılanın dışında
bir şey ima etmiyoruz.
Anlaşılan mı?
Yapma Rachel. Tabii ki onu önemsiyorsun.
Ama bu ev de kaçmaz.
Dürüst olalım.
Şehirde böyle bir kira yok.
Bu kadar ucuzu yok sayılır.
Gerçekten iyi.
- Sana kalması güzel. - O zaman siktir et.
İstemiyorum.
Şimdi ne olacak?
Aptal olma. Neden gidesin?
Çünkü o zaman bir ilgimiz kalmaz ve bu konu kapanır.
Hiç mantıklı değil.
Christina, ne diyor bu?
- Emin değilim. - Aptala yatma.
Siktir be.
- Tamam. - Durun.
Her şey yolunda.
Sanırım
Rachel'ın merak ettiği şey,
o ölünce bizi neyin bağlayacağı.
Bizi değil.
İkinizin durumu belli, değil mi?
Seni de anlıyorum Christina.
Binlerce kilometre uzaktasın.
Çocuğun var. Birkaç tane daha pörtletirsin.
Bir hayatın var. Şehir sana göre değil.
Sadece Katie'yi mi umursuyorsun?
Hayır ama sen en azından bir bağımız var gibi yapıyorsun.
Gördün mü? Bunu diyorum işte.
Hepimizin bir hikâyesi var ama kimse diğerininkini bilmiyor.
Bildiğimizi sanıyoruz.
Belki de sen sadece...
Belki çocuk pörtletmeden önce... Bu arada iğrenç bir laf.
- Ama doğru. - Hayır, pörtleyen bir şey olmuyor.
Bana oluyor gibi geldi.
Tamam, ailemi büyütmeyi seçmeden önce,
seçersem tabii,
yapmayı umduğum şeyler var.
Ne gibi?
Daha ne yapabilirsin ki?
Mükemmel bir hayatın var.
Ben biliyorum, hepimiz biliyoruz. Herkese söylüyorsun.
Öyle mi sizce?
Mirabella'nın resimlerini gösterince ya da hayatımdan bahsedince
öyle mi düşünüyorsunuz?
Katie?
Sana öyle mi geliyor?
Lanet olsun.
Gerçekten lanet olsun.
Onu demek istemiyordum ki. Aklımdan bile...
Üzgünüm. Bak...
Seni incitmek için söylemedim, tamam mı?
Sanırım bariz gibi geldi.
Yani hiçbir şeyden şikâyet ettiğini duymadım.
En fazla "Kızım sebze yemiyor" diyorsun.
Tabii bu benim görüşüm.
Neyse, söylediklerimi boş ver.
Daha fazla çocuk yapmadan önce ne yapmayı umuyordun?
Seninle bir ilişki kurmayı umuyordum.
Çok tatlı bir düşünce.
Cidden öyle.
Zaten bir ilişkimiz olduğunu sanıyordum.
- Gerçek bir ilişki diyorum. - Olduğu kadar.
Bak...
Boş verin.
Biz farklı insanlarız.
En azından siz ikiniz aynı kanı paylaşıyorsunuz,
anneniz aynı.
- Babamız da. - Hadi be.
Biliyorum.
Tamam mı? Ama o benim de babam diyorum.
O ikinizin olduğu kadar benim de babam.
- Ama bir baban daha vardı. - Hiç tanımadığım bir adam.
Ben dört yaşındayken ölmüş.
Yine de babandı ve o varken Vincent bizimdi.
İşte bu.
Bütün mesele bu işte.
O gelmeden önce
bir babam yoktu, tamam mı?
Bunun nesini anlayamıyorsun?
Bana babalık yaptı.
Yani o odada yatan benim babam
ve şu an burada
can çekişiyor.
Anladın mı?
O benim babam.
Babam, tamam mı?
Biliyorum. Baban değil demiyorum ama...
Şikâyet etmiyor oluşum sorunlarım olmadığını göstermez.
Babam için buradayım,
bu aptal ev için değil.
Tanrım.
Sanırım formun imzası için gelebilecek bir doktor buldum.
Güzel.
- Üzgünüm, esnemeni böldüm. - Olsun. Bitiyor zaten.
- Kahve ister misin? - Olur.
Sorun şu ki doktor buradayken babam kendinde olmalı.
Evet, o biraz zor olabilir.
Dün gece hiçbir şey söylemedi.
Birkaç kez mırıldandı ama anlayamadım.
Bana da söylemedi. Sence kahve versem olur mu?
Vermeyeyim.
Bir kere daha kendine gelse yeter.
Bence yapabilir.
Kahve güzelmiş. Sağ ol.
Akşam için üzgünüm. Olaylar gelişti.
Ben de.
Dün hep beraber konuştuktan sonra
bir şeyi fark ettim.
Saçma bir şey.
Yıllar önce anlamam gerekirdi ama nedense anlamadım.
Bizim gibi o da annesini kaybetti.
Tek ortak noktamız babam değil.
Annesinin ölümünü hiç konuşmadık.
Küçüktün.
Hepimiz öyleydik.
Gerçek bir konuşma için çok küçüktük sanırım.
Doktor geldi.
Acaba ben...
Kahve yaptım, ister misiniz?
Su ve meyve suyumuz da var.
Kendisi bu tarafta.
Hemşire üçte geliyor ama kaldırabiliriz sanırım.
Baba? Nasılsın baba?
Ben Christina. Bu da babamız.
Şu kolu çekelim...
Kaldır... Düğmeye bas da doğrultalım. Evet.
Sadece dinleniyor. Demin birkaç kelime söylüyordu.
- İşte oldu. - Daha iyi mi baba?
- Tamam, harika. - Evet.
Sanırım sadece...
Keşke görebilseydiniz.
Birkaç ay önce hâlâ ayaktayken yani.
Boşuna stres yapmışım.
Sadece nabzına baktı.
On dakikalık işe 550 dolar aldı.
Güzel düzen kurmuş. Neyse, en azından hallettik.
Mecbur olduğunu söyle. Tartışacak bir şey yok.
Bana kötü insan muamelesi yapamaz.
Zalim anne olamam.
Burası yeterince yorucu. Burada da öyleyim. Anlamıyorum.
Niyeyse herkes o gözle bakıyor. Hiç adil değil.
Öyle biri değilim ama başkası olmaya fırsat olmuyor.
Boş ver, neyse.
Tamam.
Tracey istediğini yapsın. Yapacak bir şey yok.
Sonra konuşuruz.
Uslu bir bebeciksin sadece.
Yoksa koca adam mısın?
Koca adam gibi salyaların akıyor.
Tanrım.
İyi bir köpek, değil mi?
Kesin at gibi de yiyordur.
Merhaba.
Evet, doğru bildin.
Daha erken açmalısın. Sabah 10.00 saçmalığı ne böyle?
Mahalle iyice boka sardı.
Kendi nargile dükkânımı açayım bari, 24 saat açık olur.
İsteyen istediğini alıp siktirir gider.
Lanet olası toptancılık.
Pekâlâ.
Gerçekten açmayacağım. O yüzden endişelenme.
Günaydın.
Merhaba.
Nasılsın?
Sıkıntı yok.
Güzel.
Demin babanın yanındaydım.
DNR formunu imzalatabilmişsiniz.
Evet, bu sabah bir doktor geldi.
İmzalayabildi mi peki?
- Olan bitenin farkında mıydı? - Evet.
Şaşırtıcı bir şey. Yani iyi tabii.
Ben de kardeşlerine şunu diyecektim...
Bunu söylemek zor
ama babanızın bilincinin açılması büyük sürpriz olur.
Neyse ki rahat görünüyor.
Sonrası için de
Mirabella ile birlikte olabildiğince çabuk geleceğiz
ve elimizden geleni halledeceğiz.
Ama bizim de cevaplayamayacağımız bazı şeyler olacak.
O yüzden öldüğünü anladığınız anı not etmeyi deneyin.
Tabii ki
saniyesine kadar doğru olması gerekmiyor.
Mümkün olduğunda doğru aralıkta bir dakika seçin.
Belki aranızda iş bölümü yaparsınız, kim ne yapacak,
kim arayacak, kim kaydedecek gibi.
Birlik olmanız gerekecek.
Üç kişi olmanız güzel.
Buraya kadarmış gibi konuşuyorsun.
Sanki yolun sonuna ulaştık gibi.
Evet ama dün de öyle değil miydi?
Alınma ama öleceğini biliyoruz. Onu anladık.
Kesin zaman veremiyorsun
ama her gün karşımıza çıkıp "Vakit geldi" diyorsun.
Onlar adına konuşmak istemiyorum
ama biraz yorucu oluyor, anlıyor musun?
Biraz fazla. Vedalaşmak için çok uzun bir süre.
Evet, dün kesin gidiyordu.
- Bugün de. - Evet.
Telaş yaratıyorsam özür dilerim. Niyetim kesinlikle bu değildi.
Ama gerçekten yolun sonundayız.
- O yüzden buradayım. - Evet.
Harika bir iş çıkardın. İnan bana minnettarız.
Uykusuz bir gece oldu.
Kendimi tutamadım.
Adam her gün gelip öleceğini söylüyor.
Yeterince kötü değil gibi iyice abartıyor.
Biliyorum.
"Günaydın. Babanız ölecek.
Bir kahve alabilir miyim?"
Neyiniz var sizin?
Üzgünüm. Çenemi kapalı tutmalıyım.
Hayır, haklısın. Tarzını biraz değiştirmeli.
Dinliyor muyuz diye bakmak için "Yakında hokkabazlığa başlar" demeli.
- Hokkabazlık mı? - Evet, rastgele bir şey işte.
Neden o? Hokkabazlık yapamaz ki.
Çeyreklik yok edebilir.
Doğru!
Peki. O zaman...
Evet.
"Babanız yakında çeyreklik yok edebilir."
Evet, hoşuma gitti. Bence mantıklı oldu.
Çünkü kafan güzel ama evet.
İçeri girecek misin?
İstersen tabii, zorlama yok ama umarım
bizimle ya da bizsiz orada olmak istersen söylersin.
Ben içeri giriyorum.
Bir şey olursa seslenirim.
Çeyreklik yok olursa mesela.
O öldükten sonra ilişkimizi bitirmeyi istemiyorum.
Hangi ilişkiymiş o?
Ne olmasını istiyorsun?
Hayır, telefonu aç.
Tracey!
...bayağı çabalıyor. Tim Bennett, Jimmie Hunt'ı indiriyor.
Olacağı bu işte.
Bennett topu geri alıyor.
Yemekte olmandan bana ne.
...son derece fiziksel bir savunma...
Tracey?
İşte böyle savunmaları seviyorum.
Sorunsuzca gelip arka sahayı etkilesin...
Yapamam.
- Ama şu da var... - Tracey?
...bir noktada savunma oyuncularının maça...
Tracey, beni dinle.
Susup beni dinlemeni istiyorum.
Sakın öyle yapma.
Tracey, sana diyorum...
Tracey!
- Bari yarısını verseydim. - Hayır, cidden aç değilim.
- Bence de tuhaf ama yapıştırmak lazımmış. - Olsun.
Cidden istemiyor musun?
- Burada karnım hep aç. - Sahi mi?
- Yoruldun mu? Yerine geçebilirim. - İyiyim.
Yanında durmak ister miydin?
Birlikte de durabiliriz. Sorun olmaz. Ona kitap okuyorum.
Gerek yok. İşim var zaten.
Rachel'ı gördün mü?
Christina?
Buradayım.
- Buradasın demek. - Evet.
Biraz ara verdim. Ne oldu?
Yok bir şey. Rahatına bak. Her şey yolunda.
- Öldü mü? - Hayır.
Öyle bir şey olsa arardık.
Bilemiyorum.
Orada oturman tuhaf geldi.
- İstersen Katie yemek yaptı. - Evet.
Burada bir tuhaflık var.
Babamın yanına dönmeden önce biraz dinleniyordum.
Peki.
Tamam.
Gidip sonuçlara bakayım, 16'lı kombine oynadım.
Bir bok çıkmaz gerçi ama belli de olmaz.
- İyi misin? - İyiyim.
Peki.
Şunu al.
Sağ ol.
Ne demek, önemli değil.
Merhaba baba.
Clippers'ın oranı +125,
Bills -200,
Titans -145,
Vikings -900,
Mets -115
ve Eagles -220.
Yani...
Yirmi dolardan 724 küsur dolar gelebilir.
Nasıl ama?
Evet.
Hoş geldin. İçeri gel.
Baban nasıl? Ne durumda?
Hâlâ bizimle, dayanıyor.
Aç mısın? Çorba yaptım.
Hayır mı? Peki kahve?
Tamam.
Fikrini değiştirirsen söyle. Çok fazla yapmışım.
Banyoya mı giriyorsun? Ördekçik ile mi? Başka kim var?
Baloncuk mu?
Ne iyi bir baba.
Benim için de su sıçrat, tamam mı?
Hey.
İşin var tabii.
Hayır, bir şey yok. Her şey yolunda.
Sadece merhaba demek istedim, evimi özledim.
Söylerim. Teşekkürler.
Arkanıza yaslanın.
Oturma pozisyonunuzun farkına varın.
Unutmayın ki meditasyonun temeli
oturmak ve oturduğunu bilmektir.
Diğer her şey...
Nasılsın Rachel?
İyiyim.
Baban nasıl?
Dayanıyor.
Hâlâ hayatta.
Güzel.
Öyle.
Ne söylemem gerektiğini biliyorsun, değil mi?
Burada içmekle ilgili.
Söyledim diyelim, tamam mı?
Tamam. Sağ ol.
- Günde kaç kez yapıyorsun? - Ne zaman vaktim olursa.
Genelde fırsat olmuyor ama işe yarıyor.
- Katılmak ister misin? - Sağ ol.
Çocuklar büyüyüp evden taşınınca başlarım belki.
Bunu yazmakta zorlanıyorum.
Bence Rachel'a danışmalısın.
Gerçekten mi?
Müsait misin?
Ölüm ilanı üzerinde çalışıyorum. Belki bana yardım edebilirsin.
- O şeylerden hiç anlamam. - Ben de.
"İdari Hizmetler Daire Başkanlığı'nda gururla çalışan Vincent
çok sevilen bir yönetici olarak 32 yılın ardından emekli oldu.
Vincent ailesine ve dostlarına bağlılığı,
samimi kişiliği, parlak zekâsı
ve Jets tutkusuyla hatırlanacak."
Bu kadar mı?
Şimdilik.
Kulağa çok ruhsuz geldiğini biliyorum
ama birkaç kelimeyle hayatını özetleyemiyorum.
İyi gidiyor gibisin.
Bunları kim okuyor bilmiyorum.
Birini tanıyorsan tanırsın.
Daha çok kayıt amaçlı gibi,
merak eden olursa "Böyle biri vardı" demek için.
Bahse girerim
ne yazarsan yaz kimse fark etmeyecek.
"Birkaç kaçıkla evlendi,
birkaç kaçık yetiştirdi."
Sağ ol.
Pekâlâ, ciddi olayım.
Vincent...
- Jets âşığıdır. - Onu yazdım.
Aptalca şeylere gülmeyi sever.
Eski filmleri sever.
Plak dinler.
Bazen...
Bazen haber radyosunu arayıp
onlarla kavgaya tutuşur.
Kafaları yer, bir şeylere bağırıp çağırır
sonra ne olduğunu unutur.
Kafaya takmamak gereken birçok şeyi
kafasına takmaz.
"Kafaya takmamak gereken birçok şeyi..."
Doğru tabii.
- Söylediğim her şey doğru. - Biliyorum.
Benimkinden daha ilginç oldu.
Ama sonuçta bu da bir liste.
Denedim.
Sarah öldükten sonraki bir gündü,
ya üniversiteye gittiğin yaz ya önceki yazdı Katie
ama başka şehirdeydin ve sen de Rachel...
Sen de çoğu akşam dışarıda olduğundan
yine babamla yalnız kaldığımız bir akşamdı.
Ödev için yardım istemiyordum
ve o da hâlâ yas tutuyordu.
Ama bazen akşam yemeğinden sonra birlikte film ya da dizi izlerdik.
O dönemi hâlâ çok sık hatırlarım.
Sakin zamanlardı.
Bir gece izlediğimiz bir şey onu çok sinirlendirdi.
Ne olduğunu hatırlamıyorum ama biri ölüyordu
ve bunu bana açıklamak istedi.
Filmde izlediğimiz ölüm
gerçek hayattakine hiç benzemiyordu.
Ölümü gösteren kitaplar, filmler, her şey aslında yanılıyordu.
Eylemi görüntüye ve kelimelere dökmekle
yanlış yapıyorlardı.
Koca bir yalandı. İzlediğimiz o şeyde...
Hatırladım sanırım.
"Birinin hayatını özetlemenin tek yolu,
her şeyi anlamlı kılmanın tek yolu,
ne yaptığını, kim olduğunu ve kimi sevdiğini..."
- Ne oldu? - Bir şey yok. Uyuyor.
Gitme vaktim geldi.
Ne fenaydı ya.
- Tanrım, bir şey oldu sandım. - Ben de.
Cidden fenaydı.
Hepimiz tetikteymişiz. Böyle olmaz.
Gidip onu yolcu edeyim.
Ne? Hayır, dur bir saniye.
Öylece havada bırakma. Bize...
- Babamın ölüm hakkında dediğini söyle. - Peki.
Ölümün gerçekten nasıl hissettirdiğini en iyi aktarma yolu
yokluktan geçermiş.
Geri kalan her şey hayal ürünüymüş.
Tamam.
Yani özetle
hiçbir şey yazma.
Sanırım anlatmaya çalıştığı,
onu ancak öldükten sonra gerçekten tanıyacağımızdı.
Ama insanları tanımam için ölmeleri gerekmiyor, değil mi?
Doğru.
Sayılır, en azından şu anki hâllerini tanıyorsun.
Şey...
Beni ilgilendirmez ama...
Tracey ile tartıştığını duydum ama unutma ki
şu an ergen olarak öyle biri.
Öyle tanıyorsun.
Sanırım babamın söylediği söz
tamamını kapsıyordu.
İnsanın tüm hayatını yani.
Tüm o farklı zamanlarda farklı insanlar olmamız...
Hepsi yani.
Evet.
Tracey'yi öyle düşünemiyorum.
- Hiç değişmeyecek gibi geliyor. - Hayır.
Büyüdüğünde de şımarık olacak ama farklı şekilde şımaracak.
- Şaka yaptım. - Evet, biliyorum.
Üzgünüm, yanında olup yardım edemedim. Zorlandığını biliyorum.
Sorun değil.
Hoşuma gitti.
Yine de sağ ol.
Umarım burayı da terk etmezsin.
Neden?
Çünkü daire aile içinde kalsın istiyorum.
Birlikte içeri girelim mi?
Gidelim hadi.
Bak kim geldi.
Merhaba.
Merhaba baba, benim.
Yukarı...
Ne dedin baba?
Anlamıyorum. Hareket mi ettireyim?
Lütfen tekrar söyle.
- Sanırım oturmak istiyor. - Gerçekten mi?
Baba?
- Tabloya dikkat et! - Tamam.
- Tanrım. - Çocuklar.
- Sizce bu iyi bir fikir mi? - Yavaş.
Tamam. Dikkat et lütfen.
- Ayaklara dikkat. - Beni izle.
- İzle. - Hadi bakalım baba.
- Düz tut. - Tamam.
- Tamam mı? - Geliyoruz.
Tamam. Pekâlâ.
Galiba koltuğunu istiyor.
Sence mantıklı mı? Ya aniden götürmek gerekirse?
Nereye?
- Tamam. - Tamam.
- İyi. - Tamam.
- İşte. - Diğer sandalyeyi de çek.
- Aldın mı? - Evet.
Monitörü buraya getir.
- Tamam. - Tamam, bekle.
Ayaklarını kaldıracağım baba, tamam mı?
- Kilitle. - Evet, iki tarafı da kilitle.
- Bir, iki, üç. - Yukarı.
Tamam.
Evet, arkadaki fişe takacağım.
- Çıkardım. Al. - Teşekkürler.
Dikkat et.
- Oldu mu? - Evet.
- Taktım. - Tamam.
Oksijen geliyor.
Tamam.
Evet.
Merhaba!
- Ne yapalım? - Bence bir şey yememeli.
O zaman takılalım. Film ya da maç falan izleriz.
Baba...
Titans yüzünden bahis yattı ama istersen Bills maçını izleriz.
İster misin?
- Bana dön Christina. - Peki.
- Tamam. - Tamam.
Hey.
Çok kötüydü.
Babam benim.
Lütfen hepiniz sadece...
- Bu ses de yani... - Ama baba...
Bekle.
Yapamazsın!
- Hayır. - Hayır. Ben...
Hayır, izin verin.
Hâlâ içimde
biraz enerji var.
Pekâlâ, bu kadar şaşırmayın.
Yeterince yattım.
Denediğin için de teşekkür ederim...
...ama hayır.
Rachel senin kardeşin.
O benim kızım.
Onu kendi kızım "gibi" yetiştirmedim.
Kızım zaten.
Kan bağının etkisi olsa
çok farklı bir babası olurdu.
Babam gibi bir babanız olurdu.
Babam pis herifin tekiydi.
Biliyorsunuz.
Kan bağımız vardı
ama babam değildi.
Farkına varamamışsındır belki
ama Rachel sana çok değer veriyor,
onun için çok önemlisin.
Üniversite için evden ayrıldığında
onu hiç olmadığı kadar üzgün gördüm.
Sadece annesi aramızdan ayrılınca o kadar üzülmüştü.
Neden bu kadar kavga ettiğinizi anlayacağınız günü
büyük bir sabırla bekledim.
Aslında çok benziyorsunuz.
Ben yokken hepiniz deneyin istiyorum.
Daha iyi bir ilişki kurabilirsiniz.
Benden sonra bağlanacaksınız hatta bu yüzden daha sıkı bir bağ olacak.
Buna eminim.
Christina.
Christina...
Sana çok haksızlık oldu.
Birlikte film izlediğimiz o zamanlardan bahsettin.
Başka zamanımız olmadı. Sana zaman ayırmadım.
Başka kimse de ayırmadı.
Gerçekten çok üzgünüm.
Ama sen...
Yürüyebildiğin andan itibaren
kimseye ihtiyacın yok gibiydi.
Yalnız kalabiliyordun.
Annen öldüğünde de iyi görünüyordun.
Bunun mümkün olmadığını fark etmeliydim.
Sen de çok acı çekiyordun
ama kendi acım yüzünden seninkini göremedim.
Sonra tekrar âşık oldum. Sonra da...
Senin kızın o eksikliği hissetmeyecek.
Sana bakınca onu ve David'i nasıl sevdiğini görüyorum.
Sahip olmayı seçersen ailenin yeni üyelerini de seveceksin
ve bunun için sana teşekkür ederim.
Benden daha iyisini ve fazlasını yaptığın için
teşekkür ediyorum.
Bu şehre bayılıyorum ya.
Ona hayranım.
Hamam böcekleri ve yabani otlar gibi bir şekilde hayata devam ediyoruz.
Bu bloktaki tüm hayaletleri
ve tüm anılarımı özleyeceğim.
Sanırım yakında onlara katılacağım.
Annelerinizin dışında bir gerçek aşkım daha oldu.
Çok gençken âşık olmuştum, Sahil Güvenlik'e girdiğim yazdı.
Adı Bliss'ti.
Biliyorum ama İrlanda'da normal bir isim.
O da İrlandalıydı
ve Queens'tendi.
O da aynı üçünüz gibi
ve anneleriniz gibi
başının çaresine bakabilirdi.
Ama Bliss gibi birini daha önce hiç tanımamıştım.
O kadar çok şeye ilgi duyuyordu ki
tanıdığım ve muhtemelen tanıyacağım
herkesi aşıyordu.
Onun gözünde...
...hayat, dünya ve insanlar ilgi çekiciydi.
Yanında olmak insanı sarhoş ediyordu.
Ona doyamıyordum.
Dünyayı onun gibi görmek istedim.
Onun gibi görmeyi hedefledim.
Sonra da göreve gittim.
Terhis olduğum zaman
mektuplar sona ermişti ve hayat yollarımızı ayırmıştı.
Hatta bir daha ne görüştük ne karşılaştık.
Bir kere hariç.
Arkadaşlarımızla yürürken geçiştik.
Kısacık bir andı.
Kolundan tutup "Merhaba" dediğimde
"Beni hâlâ hatırlıyor musun?" dedi.
"Elbette" dedim,
"Hayatımı değiştirdin."
Bu sözüm onu gülümsetti.
Yine de biraz pişmanlığım var,
belki de kendimi...
Kendimi daha iyi ifade edebilirdim.
Buradan çıkacak bir ders yok.
Yani...
Ölürken hepimizin bir pişmanlığı olur.
Ama ben...
Ben sadece size aşktan bahsetmek istedim.
Beni kökten değiştiren bir şeyden.
Baba?
Beni
ben yapan şeyden.
Baba.
- Baba? - Babacığım.
- Baba? - Baba?
- Kim... - Baba?
Ben...
- Baba. - Hayır.
- Baba. - Babacığım.
Baba!
BAŞ SAĞLIĞI
ÖLÜM BELGESİNE DAİR ÖNEMLİ BİLGİLER
Babamızı kaybettik.
Beş küçük ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Anne ördek Vak, vak, vak, vak demiş
Ama sadece dördü geri gelmiş
Dört küçük ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Anne ördek Vak, vak, vak, vak demiş
Ama sadece üçü geri gelmiş
Üç küçük ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Anne ördek Vak, vak, vak, vak demiş
Ama sadece ikisi geri gelmiş
İki küçük ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Anne ördek Vak, vak, vak, vak demiş
Ama sadece biri geri gelmiş
Bir küçük ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Anne ördek Vak, vak, vak, vak demiş
Ama beş küçük ördek de Geri gelmemiş
Nasılsın Rach?
Haberleri duydum.
Başın sağ olsun.
İyi misin?
Evet.
İyiyim.
Sağ ol Victor.
Üzgün anne ördek bir gün dışarı çıkmış
Tepeyi aşıp uzaklara kaçmış
Baba ördek Bip, bip, bip demiş
Bip!
Ve tüm o manyak ördekler Geri gelmiş
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci