İyisiniz, değil mi? Bu durum hariç. İyi görünüyor.
En azından tahminimden daha iyi. Geçen gelişimden çok farklı değil.
Acı çekmiyor gibi. Yani en azından uyurken.
Onu da aşmışsınızdır. Zira asıl mesele bunun
mümkün olabildiğince acısız olması. İşin sırrı, demek istediğim,
umarım onun için durumu kolaylaştırabiliriz.
Yok yere sorun çıkarmayız. Sinirlenmeden,
bağrışmadan, onu üzecek bir şey yapmadan
konuşarak hallederiz.
İki yetişkin gibi, hareket ederiz. Zaten uzlaşmayacak bir şey görmüyorum.
Sonuç itibariyle acı gerçek ölüyor olması.
Buna engel olmak için ikimizin de yapabileceği bir şey yok.
Duygusuz olmak istemiyorum ama mesele onun yanında olmak. Burada olmak.
Geçmiştekilerin şu an bir önemi yok. Çözülecek şeyler varsa bekleyebilir.
Umarım hemfikirsindir. Üzgünüm. Sen de öylesin.
Hepimiz üzgünüz. Durum zor.
Berbat. Daha da zorlaştırmayalım, olur mu?
Gördüm ki,
DNR istediğim gibi imzalanmamış.
Hem de pek çok kez.
Anlıyorum, o kadar kolay değil.
Önceden kolaydı ama artık çok daha zor. Sorun değil.
Artık doktora gitmediği için daha zor diyorum. İmzasına şahit
olacak birini buraya getirmenin yolunu bulmam lazım ki sen bunu önceden
yapsaydın daha kolay olurdu. Ne kadar vakti kaldı hiç bilmiyorum.
Bu önemli. Hem de çok önemli.
Gözlerini birazcık açtı. İyiydi. Burada olduğumuzu biliyor.
Onu mutlu ettiği belli.
Biliyorum. Söz veriyorum sürekli böyle olmayacağım.
Sadece şimdi birazcık ağlayacağım o kadar. Ah,
birazda Mirabella ve David'den ayrı kaldığım
için böyleyim. Bu ilk ayrı kalışım da.
Ah, onları da getirseydin.
Hayır, hayır, burada olmamaları daha iyi.
Akıllarında son ziyaretimiz kalsın isterim.
Daha iyiydi. Acı olan da bu ya işte.
O, tabii çok hastaydı ama yine de çok
daha aklı başındaydı, o güçlüydü.
Bu hâle bu kadar çabuk geleceğini hiç sanmıyordum.
Galiba çok fazla film izledim. Özellikle son birkaç yıldır Mirabella'le
çocuk filmlerinden. Her şeyin hoş ve aydınlık olduğu filmler.
Duygusallaşsalar da filmlerde bir güzellik ve netlik oluyor. Çok gerçekçi geliyor.
Saçmalıyorum, kusura bakmayın. Jet-lag'den. Uçunca duygusallaşıyorum.
Her neyse, sadece bizim olmamız güzel. Sadece biz. Böyle olması lazım.
Tam isteyeceği gibi.
Aa bir şeyi böldüm. Aa özür dilerim. Nasılsın, Rachel?
Sanki Şükran Gününden beri konuşmadık. Nasılsın?
Gayet iyiyim.
Ne dememi istiyorsun bilmiyorum. İyiyim. O kadar.
Kafası güzel, o kesin. Ortalık ot kokuyor.
Tabii ki güzel. Hem de çok güzel. Sabah ilk iş bir tane sarıyorum.
Sonra gün boyu üç tane daha içiyorum. Sence neden? Çünkü istiyorum.
Tüttürmen umurumda değil. Sadece biri hastayken evde içmen doğru değil.
Babam dert etmiyor. İnan bana,
onca zamandır onun yanında içtim hiç sorun etmedi.
Hatta kokusu hoşuna gidiyor. Kendisi söyledi.
Sorun duman. Koku değil. Adam ölüyor. Dışarı çıksana.
Beş dakika sürdü. Bana karışman sadece beş dakika sürdü.
Az önce "İyi anlaşalım" diyordun.
Evet. Evet, sakinleşelim. Bunun sorun olmasına gerek yok.
Dandik otunu alıp dışarıda içmesinin de öyle.
"Dandik" mi? Ben, en iyi malı alıyorum.
Eskiden sürekli çektiğin o boktan malı değil. Unuttum mu sanıyorsun?
Lisedeydim. O zamandan beri kimilerinin aksine epey büyüdüm.
Ve hâlâ şirretsin.
Rachel. Katie. Hayır. Buna bir son verelim.
Bakın. Merhaba, bizi mi arıyordun? Lütfen. Lütfen, gel, gel otur.
- Kusura bakma, biz sadece... - Hayır, özüre gerek yok. Ne kadar
stresli bir durum olduğunu anlıyorum. Bu çok doğal. Zor bir süreç. Partnerim
Mirabella hazır babanızla odadayken ben de sizinle ne aşamada
olduğumuzu konuşmayı umuyordum.
Mirabella mi? Bu kızımın ismi. Vay canına.
Gerçekten mi?
Güzel bir isim.
Üç yaşında.
Çok hoş. Böyle bir anda üçünüzün birden
burada olması da çok hoş. Her zaman böyle olmaz.
Ailelerde bir şeyler olur. Bazen sağlık sebepleriyle insanlar
gelemez. Bazen de bilirsiniz işte, başka sebepler.
Galiba karısı birkaç yıl önce ölmüş.
İki kez evlendi.
Evet, öldü. Meme kanserinden. Yirmi yıl oldu, değil mi?
Bunu duyduğuma üzüldüm.
O süreç nasıldı bilmiyorum ama artık babanız yemeden içmeden kesildiği için
buradaki süreci anlamanızın yararı olacağı kanaatindeyim. Her sabah, bu vakitlerde,
ben ya da Mirabella ya da mümkünse ikimiz birden burada olacağız ama numaram
sizde olacak. Her tür sorunuzu yanıtlamaya
çalışacağım ya da geleceğim.
Vefatında bizi arayacaksınız.
Tıbbi bir sebeple önceden hastaneye getirilmemiş olursa ölüm kararını biz
verebiliyoruz.
Kusura bakmayın ama isminin bu olması çok tuhaf. Ondan bahsettiğinizde aklıma kızım
geliyor.
Lütfen, devam edin. Özür dilerim.
Peki. Babanızın ağrı tedavisine olumlu yanıt vermesi iyi haber.
Kanseri çok ileri evrede ve acı çektiğimizde bedenimiz,
canımızı daha çok yakacak olsa da mücadele etmeye devam eder.
Babanızın konforu muhtemelen süreci organik biçimde hızlandıracaktır.
Bakım evlerinin, hastane ile farkı budur işte. Evet,
hastaneler ömrü uzatmaya çalışır.
Her zaman acısız olmasını amaçlarız. Ama...
vefata kadar geçecek süreyi sadece vücudumuz belirlemez.
Bunun bilimsel açıklamasını yapamam ama bakımevlerinde geçen on iki yıldan
sonra şunu söyleyebilirim. Açıkça anladım ki zihin de beden
kadar önemli bir faktör. Sırf korktuğu için gitmek istemiyorsa
burada yardımınız dokunabilir.
Bunun sorun olmadığına dair onu rahatlatarak yardımcı olabilirsiniz.
Bu aşamada zihnin hastalığı iyileştirme gücü yoktur. Ama gözü arkada kalmadan,
iyi olacağınızı bilirse... bu fark yaratacaktır.
Affedersin, Angel'dı değil mi? Mesleğinle adının hakkını veriyorsun.
Bir şey soracağım, babamın bir DNR imzalaması gerekiyordu.
Diriltmeyin formu. Ama nedense doktorlara gittiği
sırada imzalatılmamış. Yine de onun için çok önemli.
Ne kadar vakti kaldığını öğrenmek isteme sebeplerimden
biri de bu. Biliyorum, hesaplaması kolay değil.
Net bir şey söylemedi. Bugün,
yarın ya da günler sonra gerçekleşebilir gibi. Onu görmelisin. İyi görünmüyor.
Onu bir ay önce görmüştüm ama şimdiki hâli bir yıl olmuş gibi.
Planım şu aralar onun için burada kalmak. Hepimiz sırayla ona bakacağız.
Öldüğünde yan yana olacağız. Şimdi, tam çıkayım derim, uzaklaşırım.
Kesin ben geri dönemeden gider.
Duyuyor musun? Christina şu an odasında ona şarkı
söylüyor. Bilmiyorum ama, Grateful Dead değildir.
Onu anında öldürürdü. O tarzdan benim kadar nefret eder.
O iyi. Gayet iyi. En azından öyle görünüyor.
Şarkıyı fazla uzatmasa bari.
Yoksa ben öleceğim.
O... aynı, hiç değişmemiş.
Ondan DNR imzalatmak gibi tek bir basit şey
istedim, ki şimdi halletmesi çok daha zor. Bakımevindeki eleman yardım eder diye
umuyordum ama bir şekilde eve doktor getirmem gerekiyor. Tabii
bilincinin yerinde olduğu bir anı da yakalamam lazım.
Şimdi dışarıda. Evde ot içmeyi bırakmasını
söyleyince bozuldu. Ev ona kalana kadar bekleyemezmiş gibi.
Sonra burada ne yapacağı umurumda değil. Bu benim sorumluluğum değil.
Rachel ne yapıyorsun? Burada içemeyeceğini biliyorsun.
Victor. Ne var be abi, keyfimi kaçırma.
O işi burada yapmamalısın. Sorun da bu zaten.
Artık yasal. En son doksanlarda mı içtin?
Hadi oradan. Her akçam içiyorum. Ama evi gidince, kendi dairemin içinde.
Buraları biliyorsun. Dışarıda sigara içen olunca
bile milletin tepesi atıyor.
Benden polis falan çağırmamı istediler. Bak, içeri girsene.
Sana sadece bir ihtar çekerim sen de bana siktir çekersin. Olmaz mı?
Tamam. Son duman.
Benim götlek ablam bana dumanın babamı öldürdüğünü anlatmaya çalışıyor.
Vinnie nasıl?
Ah, ölüyor ama benim ot dumanımdan değil. Ama kardeşim hep... Bir bahane bulur.
Rahatlayım diye dışarı çıkarttı şimdi de sen bağırıyorsun.
Saygısızlık etmek istemem, seni severim bilirsin,
ama bağırman gereken kişi o, ben değilim.
Ben, ee... idare etmeye çalışıyorum.
Merhaba. Gelip bize katılmak ister misin?
Hemşire gelmeden babamın çevresinde toplaşabiliriz. Sonra şarkı söyleriz.
Ya da istersen onunla baş başa kalırsın. Şu anda uyuyor ama çok huzurlu görünüyor.
Emin misin?
Tamam. Şey, fikrini değiştirirsen haber ver.
Kişisel alanını işgal ettiğimizi düşünmeni istemiyorum.
Christina? Christina.
Evet.
Şuna baksana. Sadece bir torba değil, üç torba elma. Ve var ya, hepsi bozuk.
Yumuşamışlar. Sadece elma var. Gel kendin bak. Üç torba elma,
kim bilir ne zamandan kalma soslar hepsi o kadar. Cidden kaç yaşında bu kız?
Ben alışverişe gidebilirim.
Hayır, ben giderim. Mesele o değil.
Damien dokuz yaşında ve kendine bakabiliyor. Babam
alamadığı zamanlarda alabildiği tek şey bu. Birkaç haftada
bu haldeyse bu kız daha sonra ne yapacak? Şurası kesin ki, biz ilgilenmeyeceğiz.
Sen ülkenin bir ucunda oturuyorsun ve bir ailen var. Benim de yeterince derdim var.
Fazlasıyla. Rezil bir durumda ama ben dert edemem.
Hayır.
Şu an alışverişte. Evet, evet o da burada. Babama dönüşümlü bakıyoruz.
Bir de her gün bu aralar dört saatliğine gelen bir hemşire var. Evet.
Sorun değil. Ne kadar sürer bilmem. Çıkarım yapmak istemiyorum, ama...
sanırım yakında eve döneceğim.
Gerek yok.
Tamam, gerek yok, sağ ol. Nasılsınız? Oralar ne durumda? Eğleniyor musunuz?
Bakalım geri dönebilecekler mi... Kadeem Jack'e
Jack'te, havada asılı kalıyor ve hücum faul yapıyor.
Jack'ten şahsi faul.
Onu nasıl savundular, Eric. İçeri güzel bir hareketle
girdi ama sol koluna bak. Doğru karar. Koluyla alan açıyor...
Sizi özlüyorum. İkinizi de çok özlüyorum.
Geleli daha bir gün olmadı ama tek düşündüğüm size dönmek.
Neyse ki Katie yardımcı oluyor. Evet. Hayır,
hayır, hayır, merak etme. İnan bana.
Oyuna başlayan ilk beşliden şimdi Frank Dekker sarsıntı benzeri belirtilerle
oyundan çıkıyor. Umarım ciddi bir şey değildir...
Bu oyuncunun eksikliği gerçekten çok hissedilecek...
Onun sesi mi? Öyle mi? Evet, lütfen. Meleğim, canım. Evet. Evet, benim, annen.
Merhaba, benim tatlı, güzel Mirabellam.
Beni özledin mi?
Babayla çok eğlendiğini duydum. Ha?
Hayır, sesini duyduğuma çok mutlu olduğumdan
ağlıyorum tatlım. Anne üzgün değil.
Aksine...
mutlu çünkü seni seviyor ve
görmek için sabırsızlanıyor.
Mirabella, biliyor musun, bir kadınla tanıştım.
İnsanlara yardım ediyor. Bir doktor gibi. Aslında bir doktor ve bil bakalım adı ne?
Ne durumda?
Hâlâ uyuyor. Hemşirenin yarım saati daha var.
Ale... Aleswon, Alejuan, Alijan. İyi biri.
Yemek yer mi? Yeterince var.
Sorarım.
Evet, sor. Muhtemelen eve gitmek ister. Kim bilir ne kadar yolu var.
Ama bence teklif edelim. En azından bizden nefret etmez.
Ee bu arada, ya o?
Özeline girmek istemiyorum.
"İht tö tatagan tarik king kuetoki vudikıl pöteki."
"İht töregi turgu tödeking setago."
Yemek olduğunu söyleyip davet ederim.
Evet. Evet. Yemek yaptığımı söylersin. İsterse ona yemek yaptım.
Önce hemşireye sonra da ona söyle.
Her tür yeşil. Neden bilmiyorum. Rengi yeşilse yemiyor.
Ciddi ciddi yiyeceklerini gıda boyasıyla boyamayı bile düşündük. Gerçekten.
Bu yaşta salatalığın mor olmadığını bilemez.
Hm.
Gerçi büyüdüğünde kafası karışabilir.
Eh, karıştıran tek şey bu olmayacaktır. Büyüdüklerinde karıştıran çok şey oluyor.
Bir şeyler daha iyiye gitti mi?
Tracey'yle mi? "İyi" göreceli bir şey. Daha iyi derken?
Bizimle konuşuyor mu? Evet.
Özellikle de buna tek işi yapmayı istediği şeyleri engelleyen bir ebeveynmişim gibi
davranan, kendini beğenmiş bir ergen
gibi mi davranıyor?
Evet. Konuşmayalım. Bunu istemiyorum, tamam mı?
Yemek nasıl?
Ne dedin?
Yemek. Yaptığım yemeği beğendin mi?
Evet, yaptığın yemeği beğendim, ee...
Yaptığın yemek için teşekkürler.
Yemek çok lezzetli. Bir kombine kupon yaptım.
Son maçtayım. O yüzden... telefondayım. Çalışıyorum.
Bahis oynadığın maçı izleyerek mi?
Evet, ben ah... Üst oynadım. 10'a, 270 verecek.
İzlemen sonucu değiştirecek mi?
Eline sağlık.
Tabağını bile yıkamıyor.
Kıvırdım.
Mm.
Komikmiş.
Tişörtün.
Ah, evet, odamızdaki kutulardan birinde buldum.
Hepsine bakıp istediklerimi aldıktan sonra kalanlardan kurtulmalıyım. Ama... evet,
şey, onu bulduğuma sevindim.
Hâlâ konserlerine gitmiyorsun, öyle değil mi?
Gerekirse birkaç saat yol yapmamla bilinirim.
John Mayer.
Tabii.
Aile ailedir.
Neden uyumuyorsun? Gece boyu onunlaydın.
Okula gideceklerini bilirken uyuyamıyorum. Üçüne de mesaj attım.
Jay çocuklardan beter ama onları okula bıraktı. O da bir şey.
Tracey kahvaltıyı atladı. Biraz uyumuştum. Daha sonra uyurum.
Vardiya yapmadı biliyorsun, değil mi?
Kim?
Ah, evet, emin değilim.
Sanırım babamın yanına dönmeliyim. Biraz su alacağım.
Hiç mi tuhaf gelmiyor? Biz gelir gelmez bütün sorumluluklarını bıraktı.
Kahve hâlâ sıcak.
Teşekkür ederim.
Ölüm ilanına çalışıyorum. Müsait olunca okusan iyi olur.
Evet, bunu anlıyorum. Ama kendisi yapamaz.
Gelip birinin imzasını onaylaması gerekiyor.
Bu onun için son derece önemli.
Anlıyorum, evet, ama durum bu ve artık bir
yere gidemeyecek kadar hasta. Her an ölebilir. Bir çözüme ihtiyacım var.
Evet, tabii. Beklerim.
Angel'la Mirebella'dır!
Tamam, baktım.
- Kolay buldunuz mu? - Evet. Kolay buldum. Her şey yolunda mı?
- İçeride, arka odada. - O zaman gidip görelim mi?
Babanız açısından bunu dinlediğinizde her şey çok daha farklı olacak.
Hm-hm.
Selam.
Günaydın. Rachel'dı, değil mi?
Giyinip bize katılmak ister misin? Angel bize durumun ne aşamada
olduğunu anlatıyor.
Tabii.
Kahveye ne dersin?
Pekâlâ,
ben de kardeşlerine Vincent'ın dün gördüğüm
haline kıyasla çok daha kötü durumda göründüğünü söylüyordum.
Ne zaman vefat edeceğini bildiğimi kastetmiyorum.
Ben, şöyle ki, tahminlerimin doğru olduğu kadar yanlış
da çıktığını söyleyebilirim. Açıkçası babanıza benzer durumda olup
da düşündüğümden çok daha uzun süre dayanan insanlar
gördüm. Şunu söylüyorum; lütfen kendinizi
hazırlayın. Özellikle daha az tutarlı olmasına.
Onunla bu ara hiç konuşabildiniz mi?
Evet, biraz biraz. Hm hm. Bir şeylere cevaben birkaç kelime ettiği anlar oluyor
tabii. Beni olmadığım biri sanıyor ya da anlamsız bir şeyler istiyor. Yani... Hâlâ
bir işi ya da teslim tarihi olduğunu sanıyor.
Hm.
İş önemli bir faktör. Berbat bir iş olsa bile. Yani, evet,
insan emekli olacağı günü iple çekse de şu an için ihtiyacı olan şey,
alıştığı rutinler olabilir.
Eğer aklınızda kalan, söylemek isteyip de bugüne
dek söyleyemediğiniz, konuşmak istediğiniz bir şeyler varsa,
istekliyseniz, şimdi tam sırası.
Şu DNR formu.
Evet.
Birini buraya getirmek çok zor. Dediklerinden sonra daha
da imkânsız geliyor.
Evet. Evet, anlıyorum. Bu sizin için çok önemli.
Onun için. Form olmadan neler
olabileceğini biliyorum. İlk yardımcılar arkadaşımın annesi huzur
içinde vefat etmek üzereyken diriltmek için kaburgalarını çatlattı,
hem de hepsini. Zavallı kadın kırık ve morluklarla,
beyin ölümü gerçekleşmiş biçimde üç hafta daha yaşadı ve bu babamın istediği
bir şey değil. Öleceği zaman izin verilmeli.
Anlıyorsun, değil mi?
Anlıyorum. Anlıyorum.
Bazen... insanlar yakınlarının vefat ettiğine
kani olunca hemen ilk yardımı aramaz. Bazen emin olamazlar ve bu aramayı
bir süre ertelemelerine sebep olur.
Evet, doğru ama ya bir sebeple aniden hastaneye gitmesi gerekirse?
Ben de diriltmeme emirlerinin sıkı bir destekçisiyim. Ama imzalayamam işte.
Evet?
Olay şu. Odasına girmek istememeni anlıyorum.
Ben sabah dörde kadar kaldım. Christina o saatten beri içeride
ve yardım etsen çok iyi olur. Herkes ölümle kendince baş eder ve
sana ne yapacağını söylemeyeceğim. O babamla senin aranda ve hayatını
nasıl sürdüreceğinle ilgili. Ama senden bir ergen gibi davranmamanı
ve banyoda gizlice sigara içmemeni rica ediyorum.
Gizleyemiyorsun. Ev leş gibi kokuyor.
Hatta bunu kendi konuşamıyor diye babam için
yapmanı da istemiyorum. Kendim için istiyorum.
Senden bana ve isteklerime babam sağken ve ben buradayken saygı gösterip
dışarıda içmeni istiyorum. Sonra burası senin evin.
Kontratta senin ismin var. İstediğini yapmakta özgürsün
ve benim söz hakkım olmayacak. Dolapta sadece çürük elma
mı olsun istiyorsun? Öyle olsun. Hep ot mu çekeceksin?
Beni ilgilendirmez. Ama şimdilik,
içmek için dışarı çıkarken "Katie'ye saygı gösteriyorum"
diye düşün ve bende saygı duyduğunu bileyim, olur mu?
Tabii.
Ah, dinlemek istemiyorum, Victor. Hiç havamda değilim.
Rachel.
Seni severim Victor ama cidden siktir git. İstediğini ara, istediğini yap.
Sikimde bile değil. Bu artık yasal.
Aynen öyle.
Boş boş konuşmadan uza.
Nasıl gidiyor? İyi misin?
Eh, işte. İdare ediyoruz.
Evet. Biliyorum. Biliyorum, kardeş. Gel otur derdim ama ufaklıklar yanında.
Ah, başka zaman.
Yakında onlar da buraya damlar, merak etme. Kendileri bir tane yakar.
Orası kesin. Orası kesin.
Bebeler.
Biraz hava almak için dışarı çıktım.
Dışarının varlığını unutmak kolay, anlarsın ya.
Çıkıp bir nefes almak iyi bir şey.
Burada oturmayalı çook uzun yıllar olmuştur. Bu, bu çok hoş. Unutmuşum.
İhtiyacım olduğunda, vakit ayırıp burada oturduğumu hatırlıyorum. Öylece.
İnsanın kendine iyi gelen şeyleri unutması... ne kadar tuhaf.
Bir an her şeyden uzaklaşmak gibi.
Sen nasılsın? Biliyorum, Katie'yle özel alanını böyle işgal etmemiz kolay değil.
Ah, Benim alanım değil.
Aa, aslında öyle. Yani hem babamın hem senin,
ama yakında sadece senin olacak. Eşyamı boşaltmayı planlıyorum.
Ya çöpe gidecek ya da eve götüreceğim. Bunca zaman bıraktığım için kusura bakma.
O sorunu sana bırakmayacağım.
Ah, umurumda değil. Benim odam değil, beni ilgilendirmez.
Ama benim umurumda ve kalmaları için herhangi bir sebep yok diyorum.
Bir sürü yerim var. Fazlasıyla.
Vakti geldiğinde...
bir çocuğa daha yetecek kadar ama Mirabella zaten ele avuca sığmazken
ikinciyi düşünmesi bile zor ama daha kolay oluyor diyorlar. Öyle diyorlar.
David çoktan hazır.
Peki ya sen?
Ne, ben?
Çocuk. Çocuk istiyor musun?
Alınma ama sen delirmişsin. Üşüttün herhalde.
Ben mi?
Delirmişsin derken? Nasıl? Hangi bakımdan peki?
Ah, bilmem. Eskiden yediğin o mantarlı keklerdendir.
Grateful Dead, manyakça şeyler.
Evet.
Haklısın evet.
Baksana... Mm.
Aslında hiç de... hiç de öyle değil. Eminim kimileri için öyleydi ama...
Benim için asla öyle değildi. Evet.
Tamam, tamam, sadece takılıyorum. B-benim kafam güzel.
O kadar. Unut gitsin. Hayır, çocuk sahibi olmayı düşünmüyorum.
Sorun değil. İnan bana eskiden ben de çok yaşıyordum.
İnsanlarda... çamurda çıplak haldeki fotoğraflarım var.
Woodstock işleri falan ama işin aslı konserlerin
olayı birbirini kollayan bir grup insan olmasıydı. Hepsi bu.
Herkes... müzik sevgisiyle birbirine
bağlıydı ve bu bir bağ, aidiyet ve sevgi duymalarını sağlıyordu.
Bunları başka bir yerde bulamayan, alamayan,
kendi bulması gereken... insanlar içindi.
Ee evet. En azından bazıları, hepsi değil.
Belki de biraz yürüsem iyi olur.
Oh.
Yiyecek bir şeyler alacağım. Özellikle istediğin her
hangi bir şey var mı?
Yok, teşekkürler.
Tamam.
- Görüşürüz. - Tamam.
Görüşürüz.
Doktor Robert Sanders'ın ofisinden ev vizitesi için sizin numaranızı verdiler.
Evet, babam... babam çok hasta. Ölüyor.
Teşekkür ederim. Evet. Kendisi diriltmeyin formu imzalamak istiyor ama
gelemeyecek kadar hasta. Evet, bilinci yerinde. Gerçi sürekli değil. Şu an evde
bakım hizmeti alıyor. Doktor müsaitse...
Katie. Katie, nefes alışı çok garipleşti. Bir şey oluyor.
Babacığım.
Rachel, gelmelisin. Nefes alışında bir sorun var.
Baba? Baba, beni duyuyor musun? Benim Katie. Baba?
Cevap alamıyorum. Olmuyor. Cevap vermiyor. Şimdi, ah, tamam, bence...
911'i aramalıyız.
- Hayır, hayır, hayır. - Aramalıyız.
Hayır. Angel'ı arayayım. Hayır.
Tamam.
İyi mi?
- Evet, iyi. - İyileşti.
Ah.
Aman Tanrım.
- Ah. - Çok acayipti. Ben... Yani...
Bilemiyorum.
Bildiğim bir şey varsa o da güçlü olduğu. Onu henüz yok sayamayız.
- Bakıyorum kutluyorsun. - Aynen öyle. Şarap almamın bir sebebi
olduğunu biliyordum ama hayatı kutlamak olduğunu bilmiyordum. Sana da koyuyorum.
Ah, şey, az, çok az koy. Angel birazdan geleceğini söyledi.
Geldiğinde partiliyormuş gibi görünmeyelim.
Sorun çıkartabilir.
Angel mı? Ölüm meleği demek daha doğru. Ah,
hadi iç şunu. Şerefe! Babamın şerefine.
Ah.
Angel'ın daha önce dediğini anladın, değil mi?
Babam ölene kadar kimseyi aramayacağız. Nefes almadığından emin olmamız gerekiyor.
Odasına dönüp bakayım, her şey yolunda mı emin olayım.
Ölüm meleği geliyor ve fişlerini çekiyor.
Git hadi.
İçeri girip sağ eliyle bırakıyor.
Ve bu oyunla iki sa...
- Yapma. Şunu yapmayı kes. - İkisine de para yatırdım. Bakmalıyım.
Fark etmez. Birini izle yeter. İleri geri gidip gelmeyi bırak.
Daha önemli olanı seç ve orada kal. İkisinde de ne olduğunu anlamıyorum.
O kanal, bu kanal. Yapma.
Güzel pozisyon ve Nigel Hayes'den güzel bir hareket.
Teşekkür ederim.
- Mm. - Topla fazladan oynuyor. Nasıl yapıyor
derseniz. Vücudunu kullanıyor. Gasser'ın da burada yaptığı gibi.
Mola sonrası büyük olasılıkla oyun planında değişiklik olacak.
İçmek için dışarı çıkman lazım.
Öyle talep edildi.
Maçı izliyoruz.
Sorun değil. Değmez.
Hiç sorun değil. İşim bu.
Çabuk gelebileceğim mesafedeyken aramanıza sevindim.
Yarım saat gecikseniz Quenns yolundaydım.
Tabii, hâlâ bizimle olduğu için mutluyuz.
Ama nefes almakta zorlandığı sırada çıkan ses yüzünden... Yani endişem,
endişemiz acı çekmesi.
Evet. Mirabella şu an ona bakıyor olmalı.
İlaç toleransı acı toleransındaki gibi yükseliyor. Orası kesin.
Morfini artırmamızı tavsiye ederim. Bu saptamamız gereken ince bir çizgi.
Yardımcı olacak ama öldürmeyecek.
Mirabella hazır olduğunda çıkıp bize anlatır.
Ama... daha önce dediğimi anlıyorsun, değil mi? 911'i arayabilirdik. Nefes alışı bir
süre öyle devam etse arayabilirdik. Acı çektiği çok açık ve ne yapacağımızı
bilmiyoruz.
Ben biliyorum. İnanın bana, birinin arada kalması herkesin en son istediği
şey. Hepimiz olabildiğince huzurlu göçmesini istiyoruz. Ama Mirabella
yardımcı olacaktır. Bize tam olarak ne kadar daha verilebilir, söyleyecek.
Ya aynı şey olursa? Acı çeker de tavsiye ettiğinden daha çok verirsek?
Şey, bunu kasten yapamazsınız.
Bu aralar buna bu şehirde ve ülkenin çoğu yerinde cinayet olarak bakılıyor.
Hasta tarafından istense bile.
Böyle bir şeyi yapmamızın tek yolu hata yapmanız
ya da kasıtsız bir biçimde olması. Biri miktarı doğru ölçmemiş olabilir.
Bazen azıcık üstüne bir miktar ölümcül olabilir. Bilemiyorum.
Ama her zaman hata yapılır ve kazalar doğaldır.
Öyle değil mi? Bakın, üzgünüm, çok acı çekmiş.
Şahit oluşunuzun ne kadar korkunç olduğunu da anlıyorum ama o şu an sizinle,
her şeyin çok daha huzurlu devam edeceği umuduyla hastane köşelerinde değil.
Anlayabiliyor musunuz?
Ne melekmiş ama. Ben sana demedim mi?
Yardım ediyor. Soruları soran sensin.
Biliyorum. Ediyor. İnan bana minnettarım.
Ama niyetim önerdiği gibi babamızı kazara aşırı dozla öldürmek değil.
Acı çekmesini istemiyorum.
Hemşire hâlâ buradayken yemek düşünmeliyiz.
Tamam. Kapatalım istiyorsun. Bana uyar. Şarap ister misin? İki kadeh çıkar. Bir
- şişe daha var. - İstemem, hayır.
Rachel?
Evet? Sorun mu var?
Var mı? Sen söyle.
Bak, başlama olur mu? Dediğin gibi dışarıda içtik.
Şimdi odama dönüp takılacağız.
Bu biraz tuhaf değil mi? Yani, sence de tuhaf değil mi?
Böyle bir zamanda evde bilinmeyen birini misafir etmen?
Adam gidiciyken bir yabancıyı çağırmak sence doğru bir şey mi?
O sıradan biri değil. Benjy'yle bir süredir takılıyoruz.
Onu tanımaman yabancı olduğu anlamına gelmez.
Hem babam da onu seviyor.
Peki.
- Bence ona fazla güvenmemelisin. - Ama hiç yükü yok ki.
Yani korkunçtu. Öleceğinden öyle emindim ki.
Nefesi acayipti. Hele yüzü...
Umarım o görüntüyü aklımdan silebilirim. Evet, biraz daha verdim.
Uyuyor. Başka bir fırsat olur mu bilmiyorum. Ben
iyiyim, en azından yakında eve döneceğim gibi.
Her şey yolunda, evet. Katie birkaç saat önce
içmeye başladı. Onu bilirsin. Rachel'a gelince o da...
Neyse. Sorun yok. Her şey yolunda.
Ne maç oldu ama. Yedeğin yedeği olan oyuncu şampiyonluğa götürüyor.
Ne?
Yok bir şey.
Sadece derdim bana yeterken bir de uyuyup kalmanla uğraşmak istemiyorum.
Hayır uyuya kalmayacağım.
Sakın beni dışarıdaki şirretlerle muhatap etme.
Onlar kardeşim. Onu ben derim. Sen diyemezsin.
Tabii, tabii. Dışarıda içmemizi söyleyen kardeşlerin.
Burası senin evin be!
Bak, olay çıksın istemiyorum.
- Tamam! - Hey, şş, sesini yükseltme.
Tamam ama saçmalığın farkındasın, değil mi? Dediklerini yapmak zorunda değilsin.
Bunca zaman bu evde babanla ilgilenen sendin. Ama birden kendi evleri ve işleri
- oldu. Hadi lan oradan! - Tamam, kes şunu. Lütfen,
sessiz ol. Resmen bağırıyorsun.
Bak, benim tek söylediğim şu. Birisi nerede?
Brooklyn'de. Ne zaman geliyor? En iyi ihtimalle ayda bir. O bile meçhul.
Bu çok saçma ve onun da bunu bilmesi lazım. Ya diğeri,
bir bakışta bu gezegende olmadığı anlaşılıyor.
Tamam.
Bu konuda iyiyim. Evet, iyiyim.
Görebildiğim bir şey varsa o da birinin palavracı ya da kaçık olduğu.
Ve o sen değilsin.
Sen ikisi de değilsin.
Bak, kendilerinden emin gibi davranıyorlar. Ama değiller.
Tamam mı?
Anlıyor musun?
Tamam.
Sahil Güvenlik'ten ayrıldıktan sonra Vincent BMCC'de akşamları işletme
dersleri almaya başladı ve arkasında oturan
yeşil gözlü sessiz kıza âşık oldu. 1978'de evlendiler ve böylece Margaret,
Dyson ailesine katıldı. Çok sevdikleri iki kız çocukları oldu.
1994'te Margaret meme kanserine yenik düştü. Kanserle olan
mücadelesinde Vincent hep yanındaydı. Üç yıl sonra...
Üç yıl sonra, Vincent,
Sarah Brodsky'yle evlendi ve onun küçük kızını, öz kızı gibi büyüttü.
Sarah'nın da ölümü Margaret
gibi...
Rachel'a söyleyip bize katılmak isterseniz ikinize de yetecek yemek var.
Tamam, teşekkür ederim.
Tanıştığımıza sevindim.
Mm.
Top geri sekti. Hücum oyuncuları hep birlikte
bir an da üstüne çullandılar. Maçın bu aşamasında yapılmayacak bir hata.
Şey, tanışmıştık.
Çok da olmadı.
Belki birkaç ay. Hatırlamıyor musun?
Emin değilim. Yok, hatırlamıyorum.
Aa, sanırım en son gelişindeydi. Zira o da uzun süre önceydi, değil mi?
Aslında tam buradaydı. Bu odada. Vinnie'yle bir maç izliyorduk.
Bucks - Bulls.
Aslında bunu çok yaptık. Birlikte çok maç izledik.
- Ne güzel. - Öyleydi.
Evimde gibi hissederdim.
Onunla görüşmeyi iple çekerdim.
Bazen hiçbir şey söylemezdik. Oturup izlerdik.
Sadece izlerdik. Bazen de konuşurduk.
Havadan sudan. Hayattan. Öyle şeyler. Yaşlıların bazıları öyle işte.
Tabii hepsi değil. Onlarla iyi anlaşıyorum.
Bazen sağduyulu oluyorlar. Ya oluyor ya da olmuyor.
Baştan beri sevdiğim yönü de buydu. Beni görür görmez söylemeyeceğim,
söylememe gerek olmayan belli şeyleri anlamıştı. Çünkü ben de öyleyim.
Anlaşılan harika bir ilişkiniz varmış. Bunu duymak harika.
Yani ben de insanları anlıyorum.
Bir şey söylemeleri şart değil. Bütün mevzuyu anlıyorum. En azından çoğunu.
Biri bana baktığında bu çok kolay ama aslında... içime bakıyor.
Seni anladığımdan emin değilim. Katılmayı tercih etmezseniz de söyleyeyim,
ikinize yetecek yemek var. İçeri iki tabak da götürebilirsin.
Gördün mü? İşte, ne yaptığını anlıyorum. Yani...
Belki bu çok açık ama yanınızdan geçerken, siz tek kelime etmeden anladım.
Bence sen bir şeyleri yanlış anlıyorsun.
Hiçbir şeyi yanlış anlamıyorum.
Kesinlikle yanlış anlamıyorum.
Doğru anlıyorum. Yani, yemek teklif etmek de sahiplik demek. Hiç öyle düşündün mü?
Sanırım ben bu masada... sizden daha fazla oturmuşumdur.
- O, babamız. - Evet! Ama kim hep buradaydı?
O... o kendini savunacak değil. Yani, Rachel... yani o, o başının çaresine
bakabilir ve bu onun en sevdiğim yönlerinden ama o kendini asla savunmaz.
Hele ikinizleyken. Ne sanıyorsunuz...
Sanırım anladık. Teşekkür ederim. Yeterince dinledik.
Hayır, hayır, hayır, hayır, anlamadınız. Çünkü bunca zamandır böyle davranmadınız.
Babanızı tuvalete kim götürüyordu?
Kim... bunca zamandır hapları üstünde günler yazan o aptal plastik kutuya,
tıpkı babası ölüm döşeğindeyken annemin de yaptığı gibi ayrı ayrı yerleştiriyordu?
Pekâlâ, onu çağıracağım. Bizi sıkboğaz etmeyi bırak.
Her ne içtiyseniz kokusunu buradan alabiliyorum.
Zavallı kız onu doyurdu. Peki elmadan başka bir şey yemek istemediğinde onları
kim dilimleyip veriyordu? Hiçbir boktan anlamıyorsunuz.
Rachel? Sarhoş sevgilini al götür buradan. Kim olduğu sikimde bile değil!
Onu burada istemiyorum! Gitmesi lazım!
Haydi gel, Benjy. Gidelim buradan.
Vincent'la vedalaşmak istiyorum. Veda edebilir miyim?
- Tabii. Elbette. - Sen gelmiyor musun?
Ben buradayım.
Vay canına.
Teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim.
Her gün bu saatlerde gelip beklemen çok yardımcı oldu.
Sayende odadan uzaklaşıp biraz nefes alıyoruz.
Bazen birlikte aynı ortamda olmak çok fazla geliyor.
Az önce olanlar için özür dilerim.
Ortam gerginleşti. Sanırım anlıyorsun.
Sorun değil. Yarın akşam beşte mi?
Evet, ah, öncesinde bir şey olmazsa tabii. Olursa ararım. İçimden bir ses...
bilemiyorum. Yarın ne gösterecek göreceğiz ama ben,
ben, ne kadar sürer bilmiyorum. Onun, onun durumu iyi değil.
Özür dilerim. Gitmen gerek biliyorum. Bugün için çok teşekkür ederim.
Yarın görüşeceğimizden eminim.
Rachel?
Rachel, bir şey söyleyeceğim. Biraz beklesen?
İlgilenmiyorum.
- Daha söylemedim bile. - Ne söyleyeceksen ilgilenmiyorum.
- Söylemeye çalıştığım şey... - Bak, beni bir dinle. Birbirimize bir şey
söylememize gerek yok. Duymak istemiyorum. Buradayken yapman gerekeni yap ve bitsin
gitsin. Sonrasında bir daha karşılaşmayalım bile.
Bu ne akıllıca ne de doğru bir şey.
Seninle bir ilgisi yok.
Hayır, ikimizle de ilgisi yok, babamızla ilgili.
- Ah, şimdi "babamız" mı oldu? - Neden?
Ona sadece benden bir şey istediğinde babamız diyorsun. Genellikle babam
- diyorsun. - Saçmalama.
Ne oluyor burada?
Ondan özür dilemeye çalışıyorum ama gördüğün gibi işte...
Senin özrünü sikeyim! Gerçekten!
Güzel. Güzel. Yan odada ölürken kapıyı mı çarpıyorsun? Şımarık kaltak!
- Ne yapıyorsun sen be? - Hey! Tamam! Tamam. Tamam. Hayır! Hayır!
Ne yapıyorsun?
Asıl sen ne yapmaya çalışıyorsun onu söyle bana! Sen mi mahvedeceksin? Sen
- serserinin tekisin, o kadar işte! - Evet!
Beş parasız, evde kalmış, sülüğün tekisin! Hiçbir bok yapabileceğin yok! Yap
- da görelim. - Bana bak, Christina, bu sürtüğü
buradan götürmen lazım yoksa elimde kalacak!
Kesin şunu!
İkinizden de nefret ediyorum! İkiniz de pisliksiniz ve çocuk gibisiniz!
Christina nereye gidiyorsun?
Merhaba. Toplanmak için odasından yeni çıktım. İyi durumda.
Neden toplandın?
Eve gitsem iyi olacak.
Geç oldu.
Gidersem iyi olacak gibi. Değişiklik olursa haber ver dönerim.
Bir şey değişecek, biliyorsun bunu.
Christina benden ne istiyorsun bilmiyorum. Üçümüzde bir sorun olduğu
belli. Aramızda olduğunu bilmiyordum bile. Sonuçta, o burada oturuyor, sen çok
uzakta, mantıklı olan benim bir süre uzaklaşmam.
Kusura bakma ama o ölecek ve sen... Burada olmayacaksın ve beni asla affetmeyeceksin.
Affedersin ama gitmeni istemiyorum. Üçümüz bir çözüm bulalım istiyorum. Bir şekilde
elimizden geleni yapıp en azından şimdilik iyi geçinebilmek için.
İyi geçindiğimizi sanıyordum. Yani seninle. Bu sürpriz oldu.
Katie, deliye döndüm. Öfkelendim. İzin ver bir şeyler diyeyim, tamam mı?
Korkuyordum.
Bak, oturalım. Üçümüz birden. Kapıyı açık bırakabiliriz.
Bir şey olursa duyarız.
Bilemiyorum.
Biz konuşurken o ölecek.
Mm. Hayır, sanmıyorum.
Özellikle hep birlikte konuştuğumuzu duyarsa.
Bize katılacağını sanmıyorum.
- Merhaba. - Merhaba.
Katie babamın ölüm ilanına çalışıyor.
Peki.
O,
az önce bana okuyordu ve yazdıklarını duymak bana her birimizin çok farklı
hikâyesi olduğunu düşündürdü.
Babamın eskiden ve şimdi her birimiz için kim olduğuna dair.
Bizi o yetiştirdi ama farklı zamanlarda.
Aynı evde olsak da farklı hayatlarımız oldu.
Daha ben ergen bile değilken ikiniz de evden gitmiştiniz.
Yani farklı olmamız gayet mantıklı.
Söylediklerim için çok özür dilerim. İkinizden de nefret etmiyorum.
İkinizin de pislik olduğunu düşünmüyorum. Deliye dönmüştüm. Çok korkmuştum.
Olmamasını istediğim şeylerdi. Özür diliyorum.
Tabii, her neyse. Sorun o değildi.
Demek istediğim. Sorun değil.
Ee, özür dilemene gerek yok
ama özürün kabul edildi.
Evet. Sorun yok, Christina. Özürün kabul edildi.
Arada kaldığın için özür dilerim.
- Pekâlâ... - Az önce işler çığırından çıkmadan
önce ben de özür dilemeye çalışıyordum.
Peki ne için?
Öncelikle, dolaptaki elmalar yüzünden
eleştirdiğim için. Babam için olduğunu bilmiyordum.
Özür dilerim.
Bilseydim...
O zaman durum değişir. Elmalar... sana... bilmen gerekeni söylüyor.
Biri de buydu. Yanlış tahmin ettiğim bir şeydi.
Başka var mı?
Var.
Baştan beri senin evinde olduğumu anlamıştım.
Saçma. Sizin de eviniz. Bunu siz de biliyorsunuz.
- Ama kontratta senin ismin var. - Kontrattan ikinci kez bahsediyorsun.
Ne demeye çalışıyorsun? Bu konuyu sen de açmıştın. Dışarıdayken. Yani, olay ne?
Hiç. Gerçek şu ki öldüğünde senin evin olacak.
Sende derdimin bu olduğunu mu düşünüyorsun?
Affedersiniz, sesimizi biraz alçaltalım. Odadan sesini duymamız lazım, tamam mı?
Olur mu? İkimizin de anlaşılanın dışında bir
şey ima ettiğini düşünmüyorum.
Anlaşılan mı?
Yapma, Rachel, tabii ki ona sen bakıyorsun.
Ama ev on numara. Gerçekçi olalım,
şehirde kimsenin böyle bir kirası yok. Yani neredeyse yok gibi. Bu iyi bir şey.
Senin adına memnunum. Kalmalısın.
Sikerler. İstemiyorum.
Ne diyeceksin?
Saçmalama. Neden ayrılasın ki?
Çünkü ilişkimiz biter ve öylece sona erer.
Bu çok anlamsız. Christina? Ne olduğunu açıklar mısın?
Emin değilim.
Bana aptalı oynamayın.
Siktir oradan.
- Hey, durun bakalım. - Ah, peki.
Her şey yolunda.
Bence... Rachel'ın sorduğu şey... ölümünden sonra bizi bağlayan bir şey.
Bi... Bizi değil. Yani, ikinizi olduğu belli.
Ayrıca seni anlıyorum, Christina.
Binlerce kilometre uzaktasın. Bir çocuğun var.
Belli ki daha da fırlatacaksın.
Sonuçta bir hayatın var.
Şehir sana göre değil.
Yani sırf Katie'yle ilişkini mi önemsiyorsun?
Hayır tabii ki. Sen daha çok ortak yönümüz varmış gibi davranıyorsun.
Ben de onu demeye çalışıyordum. İşte, kendi hikâyelerimiz var ve diğerlerini
bilmiyoruz. Bildiğimizi sanıyoruz.
Ama belki, sadece...
Belki de ben başka çocuk fırlatmadan önce ki bu arada iğrenç bir tabir.
Ama doğru.
Fırlamıyor. Fırlatma yok. Öyle olmuyor.
Bana fırlatma gibi geliyor.
Tamam, ailemi büyütmeye karar vermeden önce,
o da istersem, yapmayı umduğum bazı şeyler var.
Hah, ne gibi? Ne umuyor olabilirsin ki? Yani, hayatın mükemmel.
Bunu ben dâhil herkes biliyor. Çünkü bilmemizi sağlıyorsun.
Öyle mi düşünüyorsunuz?
Mirabella'in fotoğrafını gösterirken ya da hayatımdan bahsederken öyle
mi hissettiriyorum?
Katie?
Yoksa sana da mı öyle geliyor?
Vay be.
Ciddi misiniz siz? Kastettiğim asla, asla bu değildi. Bu... Hiç de öyle d...
Ee, dur biraz... ben özür dilerim.
Seni incitecek bir şey demek istemedim. Tamam mı? Ben...
Bunun çok aşikâr olduğunu düşünüyordum. Hiçbir şeyden şikâyetçi olduğunu duymadım.
Yani "Mirabella yeşil sebze yemiyor" falan derken... Bu benden kaynaklı.
Söylemedim say.
Daha çok çocuk sahibi olmadan önce yapmayı umduğun şey neydi?
Bakın aslında ben, her şeyden önce, sizinle bir ilişki kurmayı umuyordum.
Ah.
Bu çok hoş, Christina.
Cidden.
İlişkimiz olduğunu sanıyordum.
Gerçek bir ilişki.
Ama neyse o.
Bak.
Unutalım gitsin. Biz farklı insanlarız. En azından ikinizin kan bağı var.
Anneniz aynı.
Babamız da.
E yani. Biliyoruz. Tamam mı? Ama o benim de babam diyorum. Biliyorsunuz, o sizin
olduğu kadar benim de babam. Öyle değil mi?
Başka baban da vardı.
Ben, onu hiç tanımadım ki. Adam ben daha dört yaşındayken ölmüş.
Yine de babandı. O sırada da Vincent bizim babamızdı.
İşte.
Bütün mesele de bu değil mi?
Ondan önce... benim bir... babam yoktu.
Tamam mı?
Bunun nesini anlamıyorsun?
O bana babalık yaptı. Yani o benim babam. Orada. Bu evde. Ve ölüyor, tamam mı?
O benim babam. Benim babam, tamam mı?
Biliyorum. Biliyorum. Ben değil demiyorum. Sadece...
Şş.
Şikâyetçi olmamam sorunlarım olmadığı anlamına gelmez.
Ben onun için... buradayım. Bu aptal ev için değil.
Ah Tanrım.
Birini buldum gibi. Bir doktor. Formu imzalatmak için.
İyi haber.
Seni de böldüm ama.
Sorun değil. Bitiriyorum.
Kahve ister misin?
Olur.
Ah.
Asıl mesele doktor buradayken babamı uyanık tutmak.
Evet, o zor olabilir. Dün gece benimle pek konuşmadı. Yani,
birkaç kez mırıldandı ama anlaşılır değildi.
Evet. Ona kahve vermek yanlış olur mu?
Belki de vermemeli. Bilinçli olduğu tek bir ana ihtiyacımız var. Yapar eminim.
Kahve iyi geldi.
Dün için özür dilerim. Kontrolden çıktı.
Ben de öyle.
Dün birlikte oturup konuşmamızdan sonra bir şey fark ettim. Aslında saçma.
Yıllar önce fark etmeliydim ama nedense etmemişim.
Onun annesi de bizimki de öldü.
Babam dışında bir ortak noktamız daha. Onun başına geldiğinde
bunu hiç konuşmadık.
Sen küçüktün.
Evet, hepimiz öyleydik. Belki de gerçek anlamda konuşmak için fazla küçüktük.
Doktor geldi. Acaba sen gidip "git hör get tu dı gadavudıgeg val ay sidig torihigim"
Kahve ister misiniz? Yeni yaptım. Suyla, meyve suyumuz da var. Babam burada,
arka tarafta. Aa, hemşire saat üçte geliyor ama
umarım onu kaldırabiliriz. Baba? Nasılsın?
Ben Christina. Bu da babamız Vincent.
Şimdi, şu kolu kaldıralım da onu azıcık doğrultmak için düğmelere basalım. Evet.
Babam sadece biraz dinleniyordu. Az önce birkaç kelime etti.
Evet, böyle daha iyi. Tamam. Diğerini de halledelim.
Tamam. Hepsi bu mu?
- Tamam. Harika. - Evet.
Ah, sanırım biz... gerçi onu görmedi ama...
Daha birkaç ay önce ayakta ve oldukça hareketliydi. Ah,
endişelenecek bir şey değildi. Nabzının atması yeterliydi.
Girdi çıktı, 550 dolar. İyi bir hayat olmalı.
Evet, en azından halloldu. Ona mecbur olduğunu ve tartışmaya
açık olmadığını söyle.
Bu yüzden ben kötü bir insan ve kötü bir anne olacak değilim.
Zaten işler yeterince zor. Burada da öyleyim. Anlamıyorum.
Nasıl herkes için öyle biri oldum anlayamıyorum.
Bu haksızlık. Öyle biri değilim. Başka biri olacak alan yok ki.
Yok bir şey. Boş ver.
Tamam. Bırak Tracey istediğini yapsın. Elimde değil. Sonra konuşalım.
Ah, sen uslu bir bebeksin. Koca bir bebeksin, ha?
Koca bir oğlan gibi salyalarını akıtıyorsun.
Vay be. O uslu bir köpek, ha? Peki nasıl... Eminim at gibi de yiyordur.
Merhaba. Ah. Evet. Doğru. Bildin. Dükkânı daha erken açmalısın.
Saat onda açmak da nedir? Mahalle bu yüzden boka batıyor.
Kendi bong dükkanımı açmam lazım. 24 saat, zırvasız, malını al ve defol git tarzı,
anlarsın ya. Evet. Toptan satış, ha? Pekâlâ,
dostum. Dükkanı gerçekten açmayacağım. Yani endişelenme.
Günaydın.
Ah, merhaba.
Nasılsın?
Ah, fena değil.
Güzel. Güzel. Şimdi babanızla görüşüp çıktım.
Şu DNR formunu imzalatabilmişsiniz.
Evet. Bu sabah bir doktor geldi.
Peki imzalayabildi mi? Yani, olanların farkında mıydı?
Evet.
Şaşırtıcı. Bu iyi olmuş.
Ben de kardeşlerinle konuşmaya başlıyordum.
Biliyorum, bunu duyması çok zor.
Ama babanızın bilincini tekrar kazanması sürpriz olacaktır. Neyse
ki gayet rahat görünüyor. Daha sonra olacaklara gelirsek,
Mirabella ve ben olabildiğince çok çabuk gelip, olabildiğince çok şeyi
halledeceğiz. Ama cevaplayamayacağımız önemli
şeyler de olacak. Tam olarak ne zaman vefat ettiğini
siz not almaya çalışacaksınız. Tabii ki saniyesi saniyesine
olması gerekmiyor. Anlıyoruz.
Müsait olunca zaman diliminde bir dakika seçin. Belki kimin ne yapacağına
aranızda karar verirsiniz. Kimin telefon edeceğine,
kimin belgeleyeceğine.
Üçünüzün de... burada olması iyi.
Sanki "Artık buraya kadar" der gibisin.
Yani, artık o aşamadayız. Sondayız.
Evet ama... o dün değil miydi? Alınma ama onun öldüğünü biliyoruz, yani anlıyoruz.
Zamanını bilemeyeceğini söylüyorsun, sonra buraya gelip her gün "Buraya kadar"
diyorsun. Onlar adına konuşmak istemiyorum ama bu canımı sıkıyor,
- anlarsın ya. - Çok uzun. Bu veda faslı çok uzun sürdü.
- Evet, kesinlikle dündü. - Ve bugün.
Evet.
Telaş yaratıyormuş gibi göründüysem, üzgünüm. Kesinlikle niyetim o değil.
Bir şeyler... hep sona eriyor. Ondan buradayım.
Farkındayız. Harikaydın da. İnan bana, sana çok minnettarız.
Sadece uzun bir geceydi.
Dayanamadım. Adam her gün gelip öleceğini söylüyor. Zaten yeterince kötü, herif bir
- de drama katıyor. - Evet. Kesinlikle.
"Günaydın. Biliyor musunuz, babanız ölecek. Bir kahve alabilir miyim?"
Neyiniz var sizin böyle?
Aa, özür dilerim. Çenemi kapalı tutmalıydım.
Hayır, haklısın. Konuşma tarzını değiştirmesi gerekiyor.
Yakında... dinliyor muyuz diye anlamak
için hokkabazlığa başlamalı.
Hokkabazlık?
Evet, herhangi bir şey işte.
Neden hokkabazlık? Babam anlamaz ki.
Parayı yok ettikleri numarayı yapardı.
- Ah, evet! - Peki. Tamam.
Evet, evet.
"Babanız yakın zamanda bir bozuk parayı yok etmeli." Evet, bunu sevdim. İşte bu
- mantıklı geliyor. - Kafan güzel ama, katılıyorum.
İçeri girecek misin?
Tabii istersen. Seni zorlamıyorum ama içeride...
bizimle olmayı ya da olmamayı istersen umarım söylersin.
Tamam, ben gireceğim. Bir şey olursa sizi ararım. Para kaybolmaya başlarsa falan.
O öldükten sonra ilişkimizi bitirmeyi planlamıyorum.
Ne ilişkisi o?
Sen nasıl olsun istersin?
Evet, yavaş yavaş oynamaya başladılar. Daha da aktif olmaları lazım.
Hayır, aç şu telefonu. Tracey!
Bütün çabasına rağmen kurtulamadı ve Jimmie Hunt, Tim Bennett tarafından yere
- düşürüldü. - Olacağı bu.
Bennett şimdi topu tekrar alıyor.
Mallory bize Bennett'ın son derece güçlü bir arka kenar savunmacısı olarak
oyun kurmaktan hiç çekinmediğini söylüyor. Ki ben de öne çıkıp savunmanın
arkasındaki geniş alanlı top tutucularla vuruşmaktan çekinmeyen bu tür arka kenar
savunmacılarını görmeyi seviyorum. Ancak bu oyunda bir aşamada ayarlama yapılması
- gereken mevkii... - Yemekte olman umurumda bile
değil. Tracey? Yapamam. Tracey?
Tracey, beni dinle. Durup beni dinlemeni istiyorum.
Bunu yapma. Tracey senden ricam... Hey! Tracey?
Oh.
Yarısını almak istemez misin?
Hayır, aç değilim.
Biliyorum tuhaf ama öyle yap diyor.
Tamam sorun değil.
Gerçekten bir şey hazırlamayayım mı? Ben burada sürekli açım.
Ciddi misin?
- Mola istersen onunla oturabilirim. - Gerek yok. Sen içeride onunla mı olmak
istiyorsun? Sonuçta içeride birlikte de durabiliriz. Ben kitap okuyorum ona.
Hayır.
Hayır, gerek yok. Yapacağım şeyler var.
Rachel nerede biliyor musun?
I-ıh.
Huh.
Christina?
Hey.
Ah. Demek buradasın.
Evet.
Biraz mola veriyordum. Ne oldu?
Hiçbir şey. Sen mola ver. Her şey yolunda.
Öldü mü?
Hayır. Hayır, hayır. Öyle bir şey olsa seni arardık.
Ne bileyim. Orada oturman tuhaf da.
Şey, Katie yemek yaptı.
Evet.
Burada tuhaf bir hava var.
Burada babamın yanına dönmeden önce biraz mola veriyorum.
Tamam.
Peki.
Skorlara bakmam lazım. On altılı kombine yaptım. Vuracağı falan yok ama... Kim bilir?
Sen iyi misin?
İyiyim.
Tamam.
Al. Al bunu.
Sağ ol.
Rica, rica ederim.
Merhaba, baba. Ee, kuponda... Clippers üst 1,
74, Bills alt 1, 80 oran, Titans 1,
90 oran, Vikings 1, 85, Mets alt 1,
90 oran ve aa,
Eagles 1,
73. Yani, hepsi gelirse 724 dolar.
İyi para değil mi?
Seni gördüğüme sevindim. Girsene.
O nasıl? Baban nasıl?
O ah, hâlâ bizimle. Dayanıyor.
Açsan, çorba yaptım.
Peki kahveye ne dersin?
Tamam.
Fikrini değiştirirsen haber ver. Fazlasıyla yaptım.
Banyoya mı giriyorsun? Ördekle mi? Başka kim var? Oh. Köpük mü?
Ne iyi bir baban var.
Benim için de su fışkırt olur mu?
Hey. Hey. Dur.
Tamam, işin ortasındasın. Hayır, hayır, yok bir şey. Her şey... yolunda.
Sadece merhaba demek istedim. Evi özledim.
Bakarım. Teşekkür ederim.
Arkaya yaslanın.
Oturma pozisyonunuzun farkına varın.
Meditasyonun temelinin sadece oturmak ve oturduğunu bilmek olduğunu unutmayın.
Diğer tüm etkenler...
Nasıl gidiyor, Rachel?
İyi gidiyor.
Baban nasıl?
Direniyor.
Hâlâ hayatta.
Çok iyi.
Evet.
Şu an sana demem gerekeni biliyorsun değil mi? Burada içmen falan.
Söylediğimi farz edelim, olur mu?
Evet. Tamam. Teşekkürler.
Bunu günde kaç kez yapıyorsun?
Yapabildiğim zaman. Genelde vaktim olmuyor ama iyi geliyor.
Katılmak ister misin?
Teşekkür ederim. Belki çocuklar büyüdüğünde ve evden gittiğinde başlarım.
Yazmakta zorlanıyorum.
Bence Rachel'a sormalısın.
Sahi mi?
Meşgul müsün?
Şu babamın ölüm ilanı üstünde çalışıyorum da belki yardım edebilirsin dedim.
O şeyleri yazmaktan hiç anlamam.
Ben de öyle.
"Vincent Belediye İdari Hizmetler Bölümü'nde
çalışmaktan gurur duyardı. 32 yıldan sonra meslektaşları tarafından
sevilen bir kıdemli müfettiş olarak emekli oldu. Vincent,
sevdiklerine olan bağlılığı, samimi mizacı,
nüktedanlığı ve Jets'e olan sarsılmaz sevgisiyle hatırlanacak."
Bu kadar mı?
Şimdilik. Biliyorum,
tüm bunlar kulağa çok kuru geliyor ama hayatını birkaç kelimeyle
nasıl özetleyeceğimi bilmiyorum.
Şimdilik gayet iyi görünüyor. Aa, bunları kim okur bilmiyorum. Sonuçta,
birini tanıyorsan tanıyorsundur.
Bu daha çok kayıt düşmek gibi bir şey.
İnsanlara "Bilmek isteyen varsa böyle biri vardı" demek gibi.
Ne yazarsan yaz kimsenin fark etmeyeceğine iddiaya girebilirim. Örneğin...
"İki çatlak kadınla evlendi. Üç çatlak kadın büyüttü."
Teşekkür ederim.
Pekâlâ, ciddi yazıyoruz, tamam. "Vincent, aa... Jets'i severdi."
Evet, onu yazdım.
Aa... Aptalca saçmalıklara gülmeyi sever. Aa... eski filmleri, plak dinlemeyi. Aa... aa...
Zaman zaman telefona sarılır ve Newsradio'yu
arar ve onlarla kapışır. Ee, delirmiş gibi sinirlenir,
bir şeyler hakkında bağırmaya başlar.
Sonra konuyu unutur.
İnsanların umurunda olmaması gereken pek çok şeyi o, hiç siklemez.
Olmaması gereken pek çok şeyi o, hiç siklemez. İşte bu doğru.
Söylediğim her şey doğru.
Biliyorum. Benim yazdığımdan da ilginç. Ama bu da liste oldu.
Ah, denedim.
Şey, bir gün, Sarah vefat ettikten sonra... Katie,
sen üniversiteye gittikten sonra ya da bir yaz önceydi çünkü sen şehirde değildin.
Rachel sen de çoğu geceyi dışarıda geçiriyordun.
Akşamları babamla kendimizi evde yalnız bulmamız bizim için alışılmadık bir
şey değildi. Ödevlerim için pek yardım gerekmiyordu
ve o da hâlâ yas tutuyordu. Akşam yemeğinden sonra,
bazen bir film ya da bir program izlerdik. O günlerimizi hâlâ sık sık düşünürüm.
Çok, çok huzurluydu.
Sonra bir akşam, izlediğimiz bir şeye birden
aşırı sinirlendi. Birinin ölmesi dışında ne
olduğunu hatırlamıyorum. Sonra bana filmde izlediğimiz ölümün,
aslında gerçek hayattakiyle hiç ama hiç ilgisi olmadığını açıklamak istedi.
Kitaplar, filmler,
ölümü anlatmaya çalışan bütün mecralar yanılıyordu ve onu görsele ve
kelimelere dökmeye çalışmak başlı başına yanlıştı. Koca bir yalandı.
Tıpkı o an izlediğimiz şey gibi.
Birinin hayatını özetlemenin tek yolu,
bir şeyleri bir perspektife yerleştirmenin tek yolu, neler yaptıklarını,
kim olduklarını, nasıl sevdiklerini ve...
- Oh. - Ne oldu?
Yok bir şey. Uyuyor. Sadece gitme vaktim geldi.
Çok acayipti.
Tanrım, bir şey oldu sandım.
Ben de öyle.
Gerçekten acayip. Hepimiz diken üstündeyiz ve bu bana yanlış geliyor.
- Tamam, ben gidip onu uğurlayayım. - Ah.
Hayır, bizi merakta bırakma. Bize babamın ölüm hakkında ne dediğini anlatıyordun.
Doğru.
Ölümün gerçekte nasıl hissettirdiğinin sadece yokluk yoluyla
anlatılabileceğini söyledi. Diğer her şey kurgu dedi.
- Ee, tamam, tamam. Güle güle. - Yani aslında... hiçbir şey yazma.
Sanırım babamın dediği şey, aslında kim olduğunu ölümünden
önce bilemeyeceğimiz. Ama ben insanları hâlâ hayattayken
tanıyorum. Öyle değil mi?
Evet.
Bir nevi. Aa... Şey, şu an kim olduklarını.
Evet, ben... ah...
Beni ilgilendirmez ama Tracey'yi azarladığını
duydum ama biliyorsun o şu an neyse o. Bir ergen.
Bunu biliyorsun. Bence babamın kastettiği şey...
bütünüydü.
Yani, hepsiydi,
anlarsın ya? Bütün o farklı zamanlar,
olabileceğimiz kişiler.
Bilirsin, hepsi birden.
Evet.
Tracey'yle bunu unutuyorum. Sanki sonsuza dek böyle kalacak gibi.
Hayır. Büyüdüğünde hâlâ şımarık olacak. Ama farklı bir şımarıklık.
Dalga geçiyorum.
Farkındayım.
Üzgünüm. Yanında olamadım. Zordu biliyorum.
Sorun değil.
Fena değildi.
Ama sağ ol.
Ve umarım buradan ayrılmazsın.
Neden?
Çünkü daire ailemizde kalsın istiyorum.
İsterseniz içeri birlikte girelim.
Gelin. Girelim.
Bak kim geldi.
Bütün kızların.
Merhaba.
Baba, merhaba, benim.
Yukarı.
Ne dedin baba?
Anlamıyorum. Seni kaldırmamı mı istiyorsun?
Tekrar söyler misin?
Bence doğrulmak istiyor.
Sahi mi?
Baba?
- Henüz değil. - Resme dikkat et!
Tamam.
Aman Tanrım.
Kızlar...
- Bu iyi bir fikir mi? - Yavaş ol yeter. Yavaş yürü.
Tamam. Dikkat edin lütfen. Ayaklarına dikkat.
- İşte oldu. Bu kilitli mi? Öyle mi? Tamam. - Her şey yolunda. İyi gidiyor.
- Dikkat. - Tamam.
Tamamdır, baba.
Onu dik tut.
Tamam.
- Tamam. - Tamam.
- Beceriyoruz.
Oh.
Pekâlâ. Güzel.
Sanırım koltuğuna oturacak?
İçeri mi? Akıllıca mı? Hareket ettirmek gerekirse?
Nereye?
Ah...
Peki.
Tamam.
- Öyle olsun. - Tamam.
Hadi gelin.
Ah, evet, evet.
Oh, oh, oh.
- Tamam mı? - Evet, bende.
- Getir. Monitörü buraya getir. Onu getir. - Tamam.
Bekleyin.
Hop, hop, hop, hop.
Ah, ayaklar. Ayaklarını kaldıracağım baba, tamam mı?
Kilitle. Tamam.
Hadi. Tamam. Evet, kilitleyin.
Bir, iki, üç.
Evet, oraya.
Oraya, baba. Hadi.
Ah.
Tamam. Oldu işte.
Tamam, tamam, baba. Şunu arka tarafa takacağım. Tamam mı?
Evet, tamam.
Tamam, oldu. Tamam. Al.
Evet, sağ ol. Tamam.
Aman Tanrım.
- Oldu. - Aldın mı?
Evet.
Şimdi takıldı.
Oksijen akıyor.
Tamam.
- Evet. Evet. - Evet.
Merhaba!
Ne yapacağız? Bence bir şey yememeli.
Birlikte takılacağız. Bir film ya da oyun olabilir.
Baba, ah, Titans bizim kuponu yatırdı. Ama, istersen Bills maçını izleyebiliriz.
Ah, ister misin?
Onu döndür, Christina.
Evet, evet, tabii.
Durun çekeyim. Tamam, hiç bozmayın.
Tamam, tamam.
Berbat çıktı.
Ah, babacığım.
Hepiniz, lütfen biraz...
Bu ses...
Ah, baba dur, yapma!
Hayır, hayır, hayır, dur, dur.
Hayır, hayır, hayır. Gerek yok. Bırakın. Kalkarım.
Benim işim... hâlâ bitmedi.
Tamam, yeter şok içinde baktınız. Fazlasıyla yattım.
Ah.
Ayrıca, bunu denediğiniz için teşekkür...
Sonuçta, Rachel kardeşiniz.
O benim kızım.
Onu öz kızım gibi büyütmedim, o öz kızım.
Kanın üstümüze bir etkisi olsa babanız çok farklı olurdu.
Benim babam gibi bir babanız olurdu. Babam rezil pisliğin tekiydi.
Biliyorsunuz zaten. Kan bağımız vardı. Ama baba falan değildi.
Rachel'ın seni ne kadar sevdiğini tahmin bile edemezsin.
Onun için ne kadar önemli olduğunu. Sen üniversiteye gittiğinde,
evden taşındığında, onu hiç o kadar üzgün görmemiştim.
Gerçi annesinin hastalanıp
bizden ayrılışı hariç.
İkinizin neden bu kadar didiştiğinizi anlayacağınız günü bekledim durdum.
Ne kadar da benziyorsunuz. Öldüğümde çaba harcamanızı istiyorum.
Aranızın daha iyi olabileceğini biliyorum.
Benim ölümüm sizi daha da yakınlaştıracak. Bundan eminim.
Christina.
Seninle yeterince ilgilenemedim.
Birlikte film izlediğimizde hakkımda dediklerini duydum.
Seninle ilgilendiğim tek vakit sadece oydu. Diğerleri de ilgilenmedi.
Ne kadar üzgün olduğumu anlatamam.
Sen... resmen... yürümeye başladığın andan itibaren
kimseye ihtiyacın yok gibiydi. Yalnız kalabiliyordun.
Sonra annen öldüğünde yine idare eder gibiydin.
Bunun imkânsız olduğunu fark etmeliydim. Benim kadar canın yanıyordu ama
öyle acı içindeydim ki göremedim.
Sonra tekrar âşık oldum ve sonra...
Ah.
Senin kızın asla yoksun kalmayacak. Seni izliyorum. Kızına olan sevgini,
David'e olan sevgini, bir daha çocuk yapmaya karar verirsen
ona duyacağın sevgiyi. Sana teşekkür ederim.
Benden dana iyi bir iş çıkardığın ve daha fazlasını yaptığın için teşekkür ederim.
Lanet olsun, bu şehri seviyorum.
Huh.
Ona hayranlık duyuyorum.
Bizler, hamamböcekleri ve otlar gibi bir şekilde hayatta kalıyoruz.
Eminim, sokaklarında yaşadığım anıları ve ruhları özleyeceğim.
Yakında ben de ruh olacağım.
Annelerinizin dışında bir gerçek aşk daha yaşadım. Bu aşk beni çok genç yaşta buldu.
Sahil Güvenliğe katıldığım yaz.
Kızın adı Bliss'di. Biliyorum,
bu İrlanda'da sıra dışı bir isim değil ve kız İrlandalıydı. Queens'den.
Ve o da hepiniz gibi, anneleriniz gibi, başının çaresine bakıyordu.
Ama daha önce Bliss gibi biriyle tanışmamıştım.
Bir şeylere o zamana kadar hatta belki bu zamana kadar tanıdığım herkesten daha
çok ilgi duyuyordu.
O hayatı... dünyayı, insanları, ilginç buluyordu.
Ve onunla olmak mesud ediciydi. Ona resmen doyamıyordum.
Tıpkı onun gibi görmeyi istiyordum. Onun gibi görmeyi amaç edindim.
Sonra oradan ayrıldım.
Ve ayrılır ayrılmaz...
mektuplaşmamız durdu ve sonra zamanla birbirimizden ayrı düştük.
Hatta, bir daha görüşmedik ya da karşılaşmadık. Ama bir kez hariç.
Gruplarımız sokakta yan yana geçiyordu. Çok kısa bir an. Ah.
Sonra kolunu yakalayıp ona "Merhaba" dediğimde.
Bana "Beni hâlâ hatırlıyor musun?" Dedi.
Ona "Elbette," dedim. "Sen hayatımı değiştirdin."
Bu onu gülümsetti.
Ama eğer bir pişmanlığım varsa o da şu. Belki de ona...
kendimi daha iyi ifade edebilirdim. Burada önemli bir ders yok. Ben...
en az bir pişmanlıkla öleceğimizi biliyorum.
Ama... Ben...
Bu sadece bilmenizi istediğim bir aşk.
Beni kökten değiştiren bir aşk.
Baba?
Beni ben yapan bir aşk.
- Babacığım? - Baba?
Babacığım?
Baba. Baba. Baba.
- Baba. - Baba?
- Hayır, hayır, hayır. - Baba!
Hayır baba.
Baba. Baba. Baba.
Baba?
Babam öldü.
Bir gün beş küçük ördek
gitmiş çok çok uzaklara
Anne ördek demiş, vak, vak, vak.
Ama dört ördek dönmüş geriye
Bir gün dört küçük ördek
gitmiş çok çok uzaklara
Anne ördek demiş, vak, vak, vak.
Ama üç ördek dönmüş geriye.
Bir gün üç küçük ördek
gitmiş çok çok uzaklara
Anne ördek demiş, vak, vak, vak.
Ama iki ördek dönmüş geriye.
- Bir gün iki küçük ördek - Evet. İdare eder. Sağ ol, Victor.
Ve bütün çatlak ördekler geri dönmüş.