Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Carisso!
- Carisso! - Co?
Carisso! Pomóż mi!
Carisso!
- Czego chcesz? - Do domu wleciał gołąb.
Gdzie twój ojciec? To jego gołębie.
Jak teraz wygląda mój ręcznik?
Znowu nie ma wody.
- Wilhelmieno! - Nie strasz mnie!
Paczkę cebuli.
- Nie masz drobnych? Pięć randów. - Przepraszam.
Ubieraj się, jesteśmy spóźnione.
Carisso!
Carisso.
To moja wnuczka Carissa.
Miło cię poznać.
Przyszła zapisać się na kurs.
Cieszę się.
Nie mogę się doczekać.
Pięknie.
Proszę o uwagę.
Mamy już prawie wszystkie zgody
na rozpoczęcie działalności.
I chcemy, jako Mont Royale,
podziękować społeczności za wszystkie podpisy
i wiarę w naszą firmę.
Pragnę też ogłosić,
że mamy jeszcze miejsca na roczny kurs w mieście
dla tutejszej młodzieży.
Kiedy wasze dzieci wrócą do domu,
będą mogły pracować na nowym polu golfowym w górach.
Jak państwo widzą, zorganizowaliśmy we wsi targ,
na który zapraszamy wszystkich.
- Ten stary musi podpisać. - Ma dobrą działkę.
Czekamy tylko na niego.
Carisso.
Pięknie wyglądasz. Cudownie.
Ślicznie.
Przyniosłam formularze na kurs.
Zostaw, przejrzę je.
Nie wracaj późno, dobrze?
- Nie twoja kolej. - Wygrałam!
- A te kostki? - Wygrałam.
- Zostały ci kostki. - Odwal się.
Czuję się oszukany.
Nie możesz zawsze wygrywać.
Gramy razem.
Polej mi, za dużo gadasz.
Grasz tylko na siebie.
Powinniśmy grać razem.
Grasz do dupy!
Gladwin, będziesz moim partnerem.
- On nie umie grać. - Twój ojciec.
Grajmy!
Twoja kolej.
Możesz próbować, ale nie wygrasz.
Carisso!
Ośmieszyła mnie przy wszystkich.
Daj mi tego papierosa.
- Zaczekaj. - Daj!
Dziewczyna!
Wyobrażasz sobie? W barze!
Czy ona wie, kim ja jestem?
Przestań bredzić.
Co to?
Idź do domu.
- Na pewno? - Tak.
Dobrej nocy.
Solly.
Chodź.
Wstań.
Weź się w garść, tato.
Wstań.
No już.
Chodź!
To mój dom.
Sam wejdę. Sam!
Wypełniłaś formularze?
Dzień dobry, Peppie!
Przychodzisz na żniwa?
Nie tym razem. Mam porządną robotę.
Witaj, Hendriku.
- Możemy zaczynać? - Tak.
Jest sobota!
Fascynuje mnie to całe Mont Royale.
No, nie wiem...
A co ty tam wiesz!
Musimy jechać!
Wzywa mnie miejskie życie nocne.
A ty pojedziesz ze mną.
Już nas widzę, w błyszczących, cekinowych sukienkach na ulicy.
A co z tym twoim kolesiem z miasta?
Tym z długim nosem?
Kazał mi zapłacić za taksówkę, a na miejscu go nie rozpoznałem.
Przysłał fałszywe zdjęcie.
Nie ma się co śmiać.
Jak odzyskam pieniądze? A ciebie to bawi.
Nie on płacił?
Co ty! Ani grosza.
Na widok tego Pinokia dałem nogę.
Teraz muszę kombinować, skąd wziąć forsę.
- Wyschły już? - Prawie.
Nie dotykaj mokrymi rękami.
I tak ci się kręcą.
Wyobrażam nas sobie.
Nocne życie miasta.
Sukienki z cekinami i szpilki.
Nawet z twoją figurą będziesz ładnie wyglądać.
Zaraz oberwiesz.
Bo taka z ciebie wojowniczka.
Nie cieszysz się? Jedziesz? Powiedz, że tak.
Jadę, bo ty jedziesz.
Czyli tak?
Moja mała.
Jazda mi stąd!
Carisso.
Wypełniłaś formularze?
Tak, babciu.
Zobaczysz, miasto ci się spodoba.
Wrócisz jako ktoś zupełnie inny.
Szczęśliwy.
Coś taki hardy?
Cały dzień rozrabiasz.
Na kurs. Spotkacie się w mieście.
Babciu, gdzie żelazko?
Ty jeszcze z pończochą na głowie? Dlaczego nie jesteś gotowa?
Twoja siostra stale się spóźnia. Znasz ją.
Właśnie. Zgadza się.
Dobrze. Wpadnij do nas z wizytą.
Kocham cię.
Na razie, kochana.
Nie chce bić.
Wreszcie!
Cieszysz się, że jedziesz?
Tak.
Módlmy się.
Dzięki, Boże, za zaufanie, mimo że błądzimy.
Wybacz nam, jeżeli cię rozczarowujemy.
Pomóż nam wypełniać Twoje słowo.
Umocnij nasze serca.
Panie, dziękujemy za Twoje miłosierdzie i miłość,
które nam wystarczają.
I za wszystkie błogosławieństwa, które otrzymujemy każdego dnia.
Amen.
Solly!
Wilhelmieno.
Nawet nie zadzwoniłeś.
W nosie miałeś, jak nam się układa i co u twojej wnuczki.
Po co przylazłeś?
Czego chcesz? Gadaj!
Hendriku, powiedz mi!
Nie mam do tego głowy.
Skąd ten pomysł, żeby zabrać wnuczkę?
Po moim trupie. Nigdy, przenigdy!
Nie zabierzesz jej w góry, nie zgadzam się.
Mowy nie ma!
Wybij to sobie z głowy.
Nie i już.
Gdzie byłeś, kiedy ja się męczyłam?
Ani razu nie dałeś jej mleka albo owsianki.
- No i? - Przyjechał dziadek.
Chce mi pokazać pola rooibos, zanim je sprzeda.
- Pojedziesz? - Nigdy.
To ten, którego Wilhelmiena wyrzuciła z domu?
Tak.
Nerwowa kobieta.
- Pokaż jej. - Spiorę ją.
Dokopię jej. Walnę ją w gębę.
Nie będzie mi nic mówiła.
Przestałam się cackać.
Nie pozwolę sobą pomiatać.
Popamięta mnie.
Zejdźcie mi z drogi!
Carissa?
- Co się stało? - Śpij, babciu.
Tamta jest pijana.
Carisso.
Co tym razem?
Kazałam ci unikać baru.
Wpadłam na chwilę.
Na chwilę? Jest wpół do piątej rano.
Czekałam całą noc.
- Zrobili ci coś? - Co?
To ja im dowaliłam.
Komu?
- Komu? - Ashley ze znajomymi.
- Córce pastorki? - Tak.
A pastorka niech się wali.
Wracasz o tej porze i tak się odzywasz?
- Babciu! - Nie tym tonem do mnie!
Nie chcesz mnie słuchać,
nie panujesz nad sobą!
Już ja ci pokażę!
Czemu mnie nie słuchasz?
Napytasz sobie biedy. Nigdy mnie nie słuchasz.
Nic do ciebie nie dociera.
Ale się wkurzyłam.
Stale pakujesz się w kłopoty.
Ale jakbym mówiła do ściany.
Kiedyś tego pożałujesz.
Smarkula.
Sama wiesz lepiej. Już do mnie nie przychodzisz.
Nie słuchasz mnie.
Jakbym była powietrzem.
Ale ci się dostanie.
Złoję ci skórę,
jeżeli dalej taka będziesz.
Pożałujesz.
Zaręczam.
Mam tego dosyć.
Nie chce słuchać...
Pewnie wróciłaś do baru, żeby dalej pić.
Do koleżków.
Mój Boże, Carisso...
Zapłacisz za to.
Nie możesz ciągle ukrywać się u babci.
Musisz wyjść, a wtedy cię...
Gladwin.
Cześć, Rambo.
- Jak ręka? - Dobrze.
Mogę u ciebie spać?
Nie dziś.
Proszę.
Nie dzisiaj.
Carisso.
Solly.
Podrzuć mnie.
Dokąd?
Dalej trzeba na piechotę.
Gdzie on mieszka?
Za tą górą.
Cieszę się, że zgodziła się pani przyjść.
Możemy porozmawiać o tym, co Carissa
zrobiła pani córce.
Zasmuciło mnie to.
Carissa także żałuje.
Chcę przeprosić,
bo zależy jej na tej pracy
i nie chcę, żeby to jej przeszkodziło. Proszę nie mieć jej tego za złe.
Niech jej pani wybaczy.
Nastawię wodę.
Hendrik!
Możesz tu zostać, jak długo chcesz.
Pójdziesz jutro z nami na pole?
Co bym robiła?
Każda para rąk się przyda.
Gdzie naładuję komórkę?
Tu nie ma prądu.
A więc to jest rooibos?
Tak.
Chcesz pomóc?
Możesz.
Co mam robić?
Chwyć gałązki.
Weź sierp do drugiej ręki.
Odchyl krzak.
I utnij gałęzie sierpem.
Tępy.
Wcale nie.
Cieszysz się, że jedziesz do miasta?
Herchell.
Gdzie mogę...
Toaleta? Collin!
Przynieś to krzesło.
Nawet zasranego kibla tu nie ma.
Szlag by to.
Te cholerne chwasty znowu tu rosną.
Jest za słaba, żeby ciąć gałęzie.
Znowu zwiało mi kapelusz!
Hendrik!
Co?
- O jedno zwierzę mniej. - O które?
- O capa. - Poszukamy.
Carisso, chodź.
Nie idź w takim ubraniu!
Za daleko zaszliśmy.
Ale znam tu pewne miejsce.
Z powodu mojego pijaństwa
moja ukochana
postawiła mi ultimatum.
A ja
zgubiłem drogę.
Mam jednak nadzieję,
że mi wybaczy.
Liczę, że mi wybaczy.
Którędy do domu?
Nie mam pojęcia, moje dziecko.
Jeżeli zryją ziemię pod budowę,
gdzie za rok posadzimy krzewy rooibos?
Kran był tutaj,
a tu był odpływ.
W tej ręce miał ścierkę,
a w drugiej mydło.
Odkręcił troszeczkę,
a kiedy woda pociekła,
szybko ją łapał, żeby się umyć.
Jak to zobaczyłem, śmiałem się do rozpuku.
Powiedziałem mu:
"Kolego, to nie tak. Trzeba stanąć pod prysznicem
i puścić strumień wody na siebie".
Moi przodkowie
wywodzą się z ludu Khoe.
Dziadek.
Są stamtąd. Z przylądku.
Dlatego mówię, że jestem Khoe.
- A kim ja jestem? - Też Khoe.
Wszyscy... Jak to się mówi?
Kolorowi, jak nas nazywają, wywodzą się z ludu Khoe.
Ciekawe.
Dziękuję.
Od kilku lat mam pewne marzenie.
Takie mianowicie, żeby moje marzenia
się spełniły.
Nie opuszcza mnie myśl o tym,
co zostawię następnemu pokoleniu.
Ludzie od pola golfowego nie dają mi spokoju.
Chcą, żebym przepisał na nich ziemię.
Chcesz, żebym tu zamieszkała?
- Dobrze to robię? - Bardzo dobrze.
Doskonale.
Kto to?
Siostra Carissy.
Carisso, musisz wracać!
Z babcią jest niedobrze.
Czyli to znak?
Ale to tylko odgłos, który wydaje.
O tym mówię. To zły znak.
- Rano... - Tylko tak robi.
Kiedy wschodzi słońce,
a on robi "hu, hu" i przelatuje nad domem,
wiadomo, że ktoś umrze, będzie wypadek albo inne nieszczęście.
Słucham jej bredni cały dzień, a szklankę mam pustą.
Zbudujemy pole golfowe w pobliżu. Rozmawiamy z przywódcami społeczności.
Panie, stajemy dziś przed tobą.
Spoglądamy w stronę gór.
Gdzie znajdziemy pomoc, Panie Jezu?
Tylko ty możesz nam pomóc.
Stoimy dziś przy łóżku chorej Wilhelmieny.
Prosimy cię o siłę, Panie.
Połóż na niej rękę i uzdrów ją, Jezu.
Modlimy się też za jej wnuczki.
Zwłaszcza za tę, którą opiekuje się Wilhelmieną.
Błogosław im.
Dodawaj sił.
Modlimy się w imię Twoje, amen.
Carisso.
Tylko ty zostałaś babci.
Jest ciężko chora.
Musisz się nią zająć.
Bóg doda ci potrzebnych sił.
Powodzenia.
Carisso.
Za twoją pracę.
Jak ona się ma?
Miała udar.
Już nie wróci do zdrowia.
Nie musisz tu zostawać.
Góry stoją przed tobą otworem.
Ktoś musi tu być.
Nie chcesz tu zamieszkać?
Dobrze wiesz, że tu nie pasuję.
Siostrzyczko.
Nie podoba mi się to wszystko.
Wkurza mnie, że dziadek stawia cię w niewygodnej sytuacji.
Chyba cię zastrasza.
Zastrasza...
Musisz sama podjąć decyzję.
Niech nikt nie wybiera za ciebie.
I bądź ze sobą szczera.
Chcesz żyć w buszu przez dziesięć lat?
Nie możesz zrobić tego babci.
Nie możesz.
No i?
Mieszka tam od wielu lat.
Tak, w górach.
Nie przy tobie.
Nie to, co twoja babcia.
Ale to ona nas rozdzieliła.
Po prostu nie zrujnuj życia pozostałym.
Ścierka.
Woda.
Bez obaw.
Będę przysyłać pieniądze.
To żaden problem.
Wszystko się ułoży.
Pochwal się tymi błyszczącymi butami. Nie daj sobą pomiatać.
Liczyłem, że razem w nich zatańczymy.
Oby babcia szybko doszła do siebie.
Nie rozklejaj się.
Będę tęsknić.
Powinnam czasem ugotować inną zupę.
Ciągle ten sam smak.
Tak lepiej. Dobrze.
Cześć, William.
Co dla ciebie?
- Chipsy. - Tylko chipsy?
Masz dużo pieniędzy.
- Co u ojca? - Dobrze.
Kupił ci ten quad?
Umiesz nim jeździć?
Pomogę ci.
To dużo pieniędzy.
Jeden rand.
Proszę.
Pozdrów ojca.
Na razie.
Dzięki.
Wszystko dobrze?
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Artur Wierzchowski