«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::.
«امپایر بست تی‌وی در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫.:: صــادق هاشــمی و مهدی ابوئی ::.
‫سلام.
‫سلام. من آنی‌ام.
‫نه؟ ‫منتظر کس دیگه‌ای هستی؟
‫خیلی خب. مطمئنی؟
‫خیلی خب.
‫سلام. سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام.
‫- سلام. من آنی‌ام. ‫- خوشوقتم.
‫- از آشنایی باهات خیلی خوشوقتم. ‫- بله.
‫- حالت چطوره؟ ‫- حالم خوبه.
‫- آره؟ ‫- ممنون. اوه، چه عالی.
‫می‌تونی اونجا بشینی، باشه؟
‫خیلی خب.
‫هنوز با خانواده‌ت در ارتباطی؟
‫- می‌دونن کارت اینه؟ ‫- اوهوم.
‫- جدی؟ مشکلی ندارن؟ ‫- آره.
‫من بودم، مشکلی نمی‌داشتم.
‫خانواده تو می‌دونن که اینجایی؟
‫- خدا نکنه. ‫- آره؟
‫- سلام. من آنی‌ام. ‫- خوشوقتم آنی.
‫- خوشوقتم. ‫- من ریکی‌ام.
‫- ریکی؟ ‫- آره.
‫سلام. خوشوقتم.
‫همینجا کنار تو می‌شینم.
‫- اوه آره. ‫- خیلی راحته، مگه نه؟
‫چه جدی.
‫- آره. ‫- کلی کار دارم، اما می‌دونی
‫- واسه همین اینجام. ‫- زحمتکشی؟
‫شل کن و بیا اینجا، باشه؟
‫آره خب، می‌تونیم بریم ‫تو یه اتاق خصوصی حال کنیم.
‫خیلی خب، شماره شیش خوش‌شانس.
‫شماره منه.
‫ممنون. اوه.
‫آره.
‫- آنی؟ ‫- بله؟
‫چند شب پیش که رابرت اینجا بود،
‫ازت خواست براش برقصی؟
‫آره.
‫و تو باهاش رقصیدی؟
‫آره.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫زنیکه.
‫- آره! ‫- وو!
‫واقعا آدم عجیب غریبی بود.
‫خیلی عجیب غریبی؟
‫- مثل قاتل‌های زنجیره‌ای؟ ‫- دستمالی می‌کرد...
‫آره، عین جفری دامر هندی بود
‫و مدام، هی
‫- پام رو می‌مالید... ‫- اوه، نه.
‫...این شکلی دایره‌ای.
‫اون چیه؟ ‫یه پروانه‌ست؟
‫- آره، پروانه‌ست. ‫- تو خیلی باکلاسی.
‫می‌دونم.
‫من مثل یه واحشه واقعی علامت دلار تتو زدم.
‫نه، اما داری باهاشون خودنمایی می‌کنی.
‫یارو برگشت گفت من شبیه دختر 18 ساله‌شم.
‫و ازم پنج‌تا رقص خرید.
‫چندش‌آوره.
‫خب، حداقل پول داد براش برقصی.
‫آره.
‫- می‌تونی بهم دست بزنی. اشکالی نداره. ‫- جدی؟
‫برات یه کمربند درست می‌کنم.
‫آره، برام یه کمربند درست کن.
‫کمربند مخصوص پول؟
‫پول نقد نداری؟ ‫بیا بریم از خودپرداز بگیریم؟
‫می‌خوای همین الان بریم؟
‫- خب، نمی‌تونم خیلی پول خرج کنم. ‫- باشه.
‫- بیا بریم سراغ خودپرداز. ‫- عالیه.
‫بریم برات یکم پول نقد بگیریم.
‫جدی، یه بار از دستشویی در اومد
‫و زیپ شلوار کیریش رو نکشید بالا.
‫آخه، اگه نمی‌تونی زیپ شلوارت رو
‫بعد از شاشیدن بکشی بالا،
‫نمی‌تونم موزیک رو بسپرم دستت.
‫بابا اون 40 سالشه.
‫عملا یه پاش لب گوره.
‫- نه، می‌دونم. آخه... ‫- آنی.
‫یه بچه هست دنبال یکی می‌گرده ‫که بتونه روسی حرف بزنه.
‫می‌دونی جیمی، من و دخترها با هم صحبت کردیم
‫و اگه پسرعموت به ما احترام نذاره،
‫دیگه بهش انعام نمی‌دیم.
‫- خیلی خب، باهاش حرف می‌زنم. ‫- باشه.
‫درباره کی حرف می‌زنین، دی‌جیه؟
‫- خیلی خب، جدی؟ ‫- اون یه عوضیه.
‫من پلی‌لیستم رو باهاش به اشتراک گذاشتم
‫و اون خیلی بی‌ادبانه و ‫تحقیرآمیز واکنش نشون داد.
‫داری من رو دست میندازی.
‫بیا بریم. یالا.
‫نه. نه، دارم غذا می‌خورم.
‫واسه همین ضرف درب‌دار داری.
‫- تا غذا تازه بمونه. ‫- داره غذا می‌خوره.
‫یارو ولخرجه.
‫- یالا. بیا بریم. ‫- بیخیال. چه وضعیه؟
‫وقت طلاست عزیزم. ‫عجله کن.
‫شلوار و هیچ‌چیز دیگه‌ای تنت نباشه.
‫بعدش هم یه کمی...
‫- هی بچه‌ها. ‫- بعد... یه ثانیه صبر کن داداش.
‫بچه‌ها. بچه‌ها. سلام.
‫- این آنی خوشگل‌مونه. ‫- وای.
‫- سلام. ‫- اون قراره امشب...
‫- به همه‌ی نیازهاتون رسیدگی کنه. ‫- آنی.
‫آنی، روسفیدم کن.
‫آره. من... آره.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫من ایوان هستم، و این که...
‫ولی تو می‌تونی وانیا صدام کنی.
‫- وانیا. باشه. ‫- آره.
‫از آشنایی باهات خوشوقتم وانیا.
‫اینم بهترین دوست منه...
‫اون لعنتی بهترین دوستم تامه.
‫- سلام، من آنی هستم. ‫- چه خبر؟
‫بدک نیستی. بعد این که...
‫شنیدم روسی صحبت می‌کنی.
‫نه، من روسی حرف نمی‌زنم، ‫ولی روسی می‌فهمم.
‫منظورت چیه؟
‫می‌تونم روسی حرف بزنم.
‫فقط ترجیح میدم حرف نزنم،
‫ولی تو می‌تونی راحت باشی و روسی حرف بزنی
‫من متوجه میشم.
‫متوجه نمیشم.
‫یعنی چی؟
‫آم...
‫- باشه.- آره.
‫سلام ایوان.
‫اسم من آنیه.
‫من اینطوری روسی صحبت می‌کنم.
‫هنوزم می‌خوای روسی صحبت کنم؟
‫معلومه!
‫نه، آخه... روسی من افتضاحه.
‫حتی نمی‌تونم آرهام رو درست تلفظ کنم.
‫نه، نه، واقعاً بد نیست.
‫روسیت بد نیست. روسیت عالیه، عالیه.
‫- واقعاً؟ باشه. ‫- آره.
‫خب، مخالفم، ولی ممنونم.
‫آره، بعد چطوری روسی بلدی؟
‫مادربزرگم اصلاً انگلیسی یاد نگرفت، واسه همین...
‫آهان. آهان.
‫- آره. ‫- خب دیگه حرف زدن از من کافیه.
‫شما دوتا اهل روسیه‌اید؟
‫من اهل روسیه‌ام، ولی اون همینجا زندگی می‌کنه.
‫آره.
‫هوم.
‫اوه، پس اومدی تعطیلات یا این که...
‫آره، تعطیلاتم.
‫به نظرم میشه اینطور گفت. آره.
‫ولی من صحبت می‌کنم...
‫میشه همش روسی صحبت کنم؟
‫- خب؟ خب. ‫- آره. هرچی می‌خوای.
‫آره، چون انگلیسی من افتضاحه.
‫- کاملاً، آره. ‫- نه، نه، نه.
‫- انگلیسیت واقعاً خوبه. ‫- آره.
‫واسه همین فکر می‌کنم باید بخاطر
‫لهجه‌های تخمی‌مون با یه بطری مشروب
‫جشن بگیریم.
‫آره. بعد می‌خوای بری وی‌آپی مثلاً؟
‫آره، عالیه. می‌خوام.
‫اوه.
‫تو جای باحالی کار می‌کنی.
‫آره، جای باحالیه.
‫اتاقی هم که دارم می‌برمت واقعاً خوبه.
‫اوهوم.
‫- وای. هوم. ‫- همینجاست.
‫تو واقعاً خوبی، واقعاً.
‫حالا یکی دیگه. آره.
‫ممنونم.
‫داری کجا میری؟
‫نه، هیچ جا نمیرم.
‫میشه برام بشینی روی دست‌هات؟
‫- چی؟ ‫- بشین روی دست‌هات.
‫- دست‌هات رو بذار زیر پاهات. ‫- یعنی...
‫اوهوم.
‫اجازه این کار رو ندارم.
‫اما ازت خوشم میاد.
‫خدا آمریکا رو حفظ کنه.
‫به سلامتی داشتن کیر شق و یه خروار پول.
‫آم...
‫یه سوال دارم. ‫بیرون از کلاب هم کار می‌کنی؟
‫گوشیت رو بده بهم.
‫آم...
‫هی.
‫هی. هی. شیر گرفتی؟
‫توی یخچال شیر می‌بینی؟
‫نه.
‫پس شیر لعنتی رو نگرفتم.
‫عالیه.
‫ممنونم.
‫سلام. اومدم دیدن آقای زاخاروف.
‫- ایوان؟ ‫- بله. اوهوم.
‫سلام. سلام. چه خبر؟
‫سلام.
‫بفرمایید. بفرمایید داخل لطفاً.
‫به کلبه‌ی فقیرانه‌ام خیلی خوش اومدی.
‫آم...
‫- بغل. ‫- اوه، آره.
‫بغل.
‫بذار کمکت کنم.
‫اوه، ممنونم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫- عالیه. ‫- آخی، ممنونم.
‫چیزی واسه نوشیدن می‌خوای؟
‫آره، آب می‌خورم.
‫- آب؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫هرچی دلت بخواد هست.
‫ودکا، تکیلا، ویسکی، ویسکی کولا.
‫کوکا کولا مثلاً؟
‫نه، آب کافیه.
‫- آره، ممنونم. ‫- اوهوم.
‫راحت باش آنی.
‫گازدار یا آب ساده؟
‫هردوش خوبه.
‫اوه...
‫آب کیری کجاست؟
‫وای.
‫کم خفن نیست‌ها.
‫چی خفن نیست؟
‫اوه، دارم شوخی می‌کنم.
‫منظورم این بود خونه‌ات خوشگله.
‫خونم‌ام معمولیه دختر.
‫گازدار.
‫ممنونم.
‫تخت خواب طبقه‌ی بالاست. بریم.
‫باشه.
‫ببخشید. منتظرتم.
‫اوه.
‫بدو بدو اومدم.
‫هنوز تختم رو مرتب نکردن.
‫لعنتی. انقدر سخته؟
‫شرمنده.
‫وای.
‫عجب منتظره‌ای.
‫منظره‌ی من بهتره.
‫باشه. خب، منتظر چی هستی؟
‫آم، سکس.
‫آره، می‌دونم.
‫منظورم اینه چیز خاصی می‌خوای؟
‫آره، سکس مخصوص.
‫- سکس مخصوص. ‫- اوهوم.
‫باشه.
‫پس، یه ذره از همه چی؟
‫یه ذره...
‫آره! فوق‌العاده به نظر میاد!
‫می‌خوای لباس‌هات رو دراری؟
‫آره.
‫وای. باشه.
‫می‌خوای این رو بپوشی؟
‫یا می‌خوای من برات بپوشمش؟
‫- سریع‌تر. ‫- اوهوم.
‫سریع‌تر، سریع‌تر.
‫- سریع‌تر. سریع‌تر. سریع‌تر. ‫- اوهوم.
‫- وایسا. وایسا. وایسا. ‫- باشه.
‫- پس می‌خوای وایسم؟ ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫- گفتم... ‫- باشه.
‫اه. می‌خوای؟
‫حتماً.
‫ولی اون کوفتی رو مراقب باش، باشه؟
‫مراقب باش.
‫این هم مال توئه.
‫پاداش.
‫- ممنونم. ‫- آره.
‫خیلی لطف کردی.
‫می‌خواستم یه چیز دیگه هم بگم.
‫بله.
‫واقعاً فوق‌العاده بود.
‫اوه، اوه، اوه.
‫عاشق این بچه‌هام. می‌شناسی‌شون؟
‫نه.
‫اوه. حتماً می‌شناسی‌شون.
‫خب، چند سالته؟
‫بیست و یک.
‫تو چند سالته؟
‫از تو بزرگ‌ترم.
‫چند سالته؟ 25؟
‫نه، من 23 سالمه.
‫اوه، وای.
‫طوری رفتار می‌کنی انگار 25 سالته.
‫باشه.
‫تو بامزه‌ای.
‫آره، می‌دونم.
‫خب، بامزه؟ چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫آخه تو... تو...
‫بامزه‌ای دیگه.
‫بامزه‌ی خوب دیگه، درسته؟
‫- آره، معلومه. ‫- آره.
‫واقعاً بامزه‌ی خوب.
‫اگر اشکال نداره این رو هم بپرسم که...
‫یعنی، چطوری همه‌ی اینا رو به دست میاری؟
‫به نظرت چیکار می‌کنم؟
‫خب، به نظرت من چیکار می‌کنم؟
‫انگلیسی لعنتی.
‫باشه، می‌تونم بگم،
‫ولی... واقعاً راز بزرگیه.
‫باشه.
‫من یه دلال مواد واقعاً بزرگم.
‫اوه، واقعاً؟
‫واسه چی بهم اعتماد کردی که...
‫نه.
‫ولی واقعاً دلال اسلحه‌ی بزرگی‌ام.
‫هوم. باشه.
‫بیخیال.
‫خدایا.
‫وایسا، مثلاً نرم‌افزاری چیزی ساختی؟
‫- این... ‫- آره. آره. ساختم.
‫من چندتا ایده باحال ‫واسه اپلیکیشن‌ها دارم...
‫نه، ولی نه، نه. من... نه.
‫باشه.
‫پدرم...
‫خب؟
‫خلاصه‌ش اینه که...
‫بابای من نیکولای زاخاروفه.
‫- وای. ‫- ببخشید؟
‫نمی‌دونم کیه.
‫اسمش رو گوگل کن.
‫- گوگل؟ ‫- آره.
‫وایسا، اسمش چی بود؟
‫نیکولای زاخاروف.
‫می‌تونم برات اسپلش کنم.
‫ان... ای... کی... او... لای...
‫نه، فهمیدم.
‫- واقعاً؟ ‫- ممنونم.
‫آره، بذار ببینم.
‫بچه‌ها.
‫آره. وانیا زاخاروف.
‫این منم.
‫اوه، لعنتی.
‫نه، امکان نداره.
‫- بله که امکان داره. ‫- داداش.
‫دوباره هم قراره امشب ببینمش، واسه همین...
‫محشره.
‫فکر کنم بهش خوش گذشته یا همچین چیزی.
‫آره، همه‌مون می‌دونیم تو چقدر باحالی عزیزم.
‫میشه سرت تو کون خودت باشه؟
‫خودت سرت رو کردی تو کون ما.
‫- آروم باش دیاموند. ‫- جنده‌ی ور ورو.
‫چندش.
‫جنده‌ی موقرمزی.
‫آره.
‫اوه!
‫اوه.
‫چه مبتکرانه.
‫زود باش، زود باش، زود باش، زود باش.
‫اوه، فوق‌العاده بود.
‫یه انعام کوچولو چون تو بهترینی.
‫باشه.
‫بزن بریم!
‫راستی،
‫دارم یه مهمونی می‌گیرم.
‫جشن سال نو.
‫تو هم باید بیای.
‫قراره بترکونم.
‫ممکنه اون شب سر کار باشم.
‫اوه نه. ممکن نیست اون شب سر کار باشی.
‫لعنتی.
‫- میشه یه نفر رو بیارم؟ ‫- نه.
‫اگه پسره، نه.
‫نمی‌خوام سوسیس پارتی راه بندازیم.
‫لعنتی.
‫نه، پسر نیست.
‫باشه. اینجا می‌بینمت.
‫چرا شلیک نمی‌کنی؟
‫چیه؟
‫می‌دونی، پول یه ساعت رو دادی.
‫هنوز هم 45 دقیقه‌اش مونده،
‫اگه می‌خوای بازم بکنیم.
‫امکان نداره.
‫حالا که شده.
‫- بهت که گفتم. ‫- دختر.
‫- درسته؟ می‌دونم. ‫- دختر!
‫تازه داخل محشره.
‫- یه آسانسور داره. ‫- خدایا.
‫- آسانسور لعنتی. ‫- وایسا.
‫- تا حالا همچین چیزی ندیده بودم. ‫- سینه‌ام افتاده بیرون؟
‫نه، سینه‌ات محشره.
‫- باشه. ‫- عالی شدن.
‫- وایسا، سینه‌ام افتاده بیرون؟ ‫- نه.
‫- داداش. ‫- داداش.
‫می‌دونم. بهت گفتم. نگفتم؟
‫- دختر. ‫- محشره،
‫بعد طبقه‌ی بالا خوشگل‌تر هم هست.
‫هی، هی، هی، چه خبر؟ سلام.
‫- سلام. ‫- آره.
‫اوه.
‫اوه، لولو، این ایوانه.
‫آره، ایشون لولوئه.
‫خیلی خوشوقتم.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام که اینجایید،
‫حالا بیاید بریم نوشیدنی بخوریم.
‫- باشه؟ آره، بریم، بریم، بریم، بریم. ‫- آره.
‫- می‌خواید یه کم نوشیدنی بخورید؟ ‫- معلومه.
‫آماده‌اید؟
‫آنی حالا دهنت رو بذار اینجا.
‫از ممه‌اش.
‫اون اسکورتیه که با ایوان سکس می‌کنه.
‫- عمرا! ‫- دارم بهت میگم!
‫- خیلی خوبه، مگه نه؟ ‫- آره!
‫هی! هی! هی!
‫بیا پایین. شهربازی که نیست.
‫هفده! شانزده! پانزده!
‫- آره! ‫- چهارده! سیزده!
‫دوازده! یازده! ده!
‫نه! هشت! هفت! شش!
‫پنج! چهار! سه!
‫دو! یک!
‫آنی، آنی، آنی، بریم، بریم، بریم، بریم.
‫آره، آره.
‫بعدش آتیش‌بازی داریم!
‫اگه اون ارمنی‌ها رو دیدی بهم بگو.
‫کسی رو نمی‌بینم.
‫در ضمن، نمی‌تونین همچین موادی ‫تو مسکو پیدا کنین.
‫مال تو محشره.
‫- آره. ‫- ممنونم.
‫هوم.
‫درست می‌گفتی.
‫داری می‌ترکونی.
‫- آهان، واقعاً؟ ‫- آره.
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫آره. به تو چی؟
‫آره، آره. دقیقاً همی کار رو می‌کنیم.
‫می‌خواستم بپرسم...
‫امشب وقت داری؟
‫آم... شاید.
‫یعنی چی شاید؟
‫خب، سال نوئه.
‫خب که چی؟
‫من واسه تعطیلات قیمت خودش رو دارم.
‫آهان.
‫بله؟
‫ایوان، ما داریم می‌ریم؟ تو خوبی؟
‫مردک. چه مرگته؟ سرم شلوغه!
‫این کسخل‌ها حدشون رو نمی‌دونن.
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- عالیه.
‫آره.
‫اوه، لعنتی.
‫صبح بخیر.
‫نه، نه، پسر، صبح بخیر نه.
‫ساعت پنج بعد از ظهره.
‫خب، عصر بخیر.
‫وایستا، داری میری؟
‫آره، نرو. هنوز نرو.
‫نه، پسر، باید برم سر کار.
‫کار دارم، باشه؟
‫ولی اگه خواستی دوباره ببینیم ‫بهم پیام بده. باشه؟
‫چی؟ نه.
‫آم...
‫من یه سوال دارم.
‫- یه سوال داری؟ ‫- آره پسر.
‫باشه. یه دقیقه.
‫یه دقیقه.
‫بله؟
‫می‌خوام یه پیشنهادی بهت بکنم.
‫می‌خوای انحصاری با من باشی؟
‫یعنی، چقدر اختصاصی؟
‫نمی‌دونم. می‌تونیم با رفقام وقت بگذرونیم.
‫فقط واسه این هفته دوست‌دخترم باش.
‫دختر حشریم در طول هفته.
‫یعنی چی...
‫ده هزار دلار؟
‫پانزده.
‫نقد، از قبل.
‫قبوله.
‫می‌دونی، با ده‌هزارتا هم قبول می‌کردم.
‫خب، اگه جای تو بودم،
‫من بودم، کمتر از 30هزارتا قبول نمی‌کردم.
‫خداحافظ.
‫لعنتی.
‫اون واقعاً جذابه پسر.
‫آره عزیزم.
‫- تولد کیه پسر؟ ‫- همین آقایی که اینجاست.
‫تولدت مبارک.
‫از همه‌تون ممنونم که اومدید. برگردید.
‫- زود بیاید دیدن‌مون. ‫- خداحافظ!
‫باهام بیا.
‫بیا. بهش بگو.
‫باشه. ممنونم.
‫بهش بگو، چون من نمی‌خوام بگم.
‫- من بهش میگم لعنتی. ‫- چه خبر شده؟
‫- اصلاً دلت نمی‌خواد بدونی. ‫- سلام جیمی.
‫لعنتی بهتره ندونی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- یه هفته مرخصی می‌خواد.
‫فکر کردم می‌خوای من بهش بگم.
‫می‌بینی باید سر چه چیزهایی سر و کله بزنم؟
‫تازه برنامه رو ریختم.
‫حالا این مسخره بازی رو شروع کرده.
‫برنامه.
‫تازه بهتون برنامه‌ی سال جدید رو دادیم.
‫خدایا، جیمی.
‫وقتی بیمه‌ام کنی،
‫بیمه‌ی درمانی داشته باشم و حقوق بازنشستگی،
‫اونوقت می‌تونی بهم بگی کی کار کنم و کی نکنم.
‫خب، هیچ‌کدوم از اینا شدنی نیست، پس..
‫- عجیبه. ‫- خداحافظ.
‫سه‌شنبه برمی‌گردم.
‫امروز سه‌شنبه‌ست.
‫درسته.
‫- میشه یه هفته. ‫- نه بابا.
‫ممنونم.
‫- خوشت میاد؟ ‫- نه.
‫می‌دونی آنی، این گیلاس شامپاین مادرمه.
‫مادر لعنتیم.
‫بعد قراره گیلاس شامپاین تو بشه.
‫بعد به سلامتی چی بخوریم؟
‫به سلامتی دوست دختر جدیدم.
‫- همینه. به سلامتی آنی. ‫- آره.
‫به سلامتی شگفت‌انگیزترین داف دنیا.
‫آره.
‫- یکی دیگه. یکی دیگه. ‫- باشه.
‫بلافاصله، بلافاصله.
‫لعنتی.
‫کلارا، یکم می‌خوای؟
‫شرمنده ایوان. امروز نه.
‫اوهوم.
‫سری آخری که کلارا که کشید خیلی باحال بود.
‫مادرم توی اتاق کرایو گیرش انداخت.
‫چی؟
‫هیچی، به کارت برس.
‫- یه اتاق کرایو دارید؟ ‫- آره.
‫اوه، لعنتی.
‫آره، ولی من اجازه ندارم سوارشون بشم،
‫چون پدر و مادرم عوضی‌ان.
‫- چه خبر؟ ‫- حالت چطوره؟
‫- من خوبم. ‫- آره، چه خبر پسر؟
‫- چه خبر ایوان؟ ‫- خوش اومدی.
‫می‌تونید هرچی دل‌تون می‌خواد بخورید.
‫بستنی داریم.
‫ازینا که نمی‌دونم اسم‌شون چه کسشریه داریم.
‫آّب‌نبات حلقه‌ای داریم.
‫یعنی واقعاً اینجا فقط مسخره بازی درمیارم.
‫رئیس‌مون پیر سگه، ‫کور و کرم هست.
‫الان هم اصلاً صدامون رو نمی‌شنوه.
‫یعنی مثل هلن کلره دیگه....
‫- فقط بترکون. ‫- باشه.
‫- آره، آره، آره. ‫- بالا.
‫می‌خوای؟ آره پسر، تمومش کن.
‫جنده، موقع کار نمیری.
‫حالت خوبه؟
‫چندبار باید بهتون بگم که...
‫اینجا ماریجوانا نکشید؟
‫ولی ما به ماریجوانا معتادیم بیلی.
‫بیخیال پسر.
‫می‌خوایم استراحت کنیم. ده دقیقه پسر.
‫آنی!
‫- یعنی چی؟ ‫- اوه لعنتی.
‫داری چیکار می‌کنی؟ اون کار رو نکن.
‫- نه، برگرد. ‫- وای.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- برگرد.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خیلی سرده.
‫- یعنی چی؟ ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- برگرد.
‫میشه به اینستاگرامم سلام کنید؟
‫آنی.
‫هوم؟
‫خوشحالی؟
‫آره. خیلی خوشحالم.
‫خوشحالی؟
‫آره، همیشه خوشحالم.
‫نه، واقعاً، خط واقعاً خوبیه، ولی اول خانم‌ها.
‫اول خانم‌ها.
‫آره، آره، آره، این... میشه...
‫بچه‌ها،
‫بهترین کتامینی که تو عمرم امتحان کردم
‫تو وگاس بود!
‫وگاس. فکر فوق‌العاده‌ایه.
‫قراره بریم وگاس.
‫به وگاس خوش اومدید!
‫ما توی وگاسیم لعنتی!
‫خوش اومدید آقای زاخاروف.
‫اتاق‌تون تقریباً آماده‌ست.
‫نمی‌دونستیم قراره بیاید.
‫- و اتاق‌تون پر بود. ‫- آهان.
‫ولی تخلیه کردن،
‫نظافت هم به زودی تموم میشه.
‫یعنی چی پسر؟ داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫یعنی من باید منتظر بمونم؟
‫یعنی الان باید منتظر بمونم داداش، آره؟
‫- آره؟ ‫- بهش بگو، بهش بگو، بهش بگو ایوان.
‫- آره، قاطی کن وانیا. ‫- زود باش، زود باش.
‫دارم باهات شوخی می‌کنم داداش.
‫همینجا منتظر می‌مونیم.
‫- خوب شد برگشتیم. ‫- خیلی خوبه.
‫بیاید بریم این کازینوی لعنتی رو بترکونیم.
‫خوش بگذره.
‫منتظر چی هستید؟
‫آره!
‫میشه یکی آهنگ بذاره؟
‫- میشه... تام، تام. ‫- آهنگ بذار!
‫من می‌ذارم.
‫این رو امتحان کن.
‫وانیا! من این رو می‌خوام!
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- اون مال منه!
‫- وانیا! ‫- از اتاقم برو بیرون!
‫اگه این اتاق رو بگیری، من خواهرت رو می‌گیرم.
‫من مادرت رو می‌گیرم.
‫اگه الان آماده‌ای، می‌تونیم...
‫- الان آماده‌ای؟ ‫- باشه، آره، حالا آماده‌ام.
‫می‌خوای...
‫بیا بریم بیست و یک بازی کنیم، قطعاً.
‫ما کل پول‌مون رو می‌ذاریم وسط.
‫- واقعاً؟ باشه. ‫- آره، بگو.
‫- کلش رو می‌ذاریم وسط. ‫- مادرجنده.
‫بیست و دو، کل پولش وسطه.
‫حالا هرچی. هرچی بچه‌ها.
‫- اون چقدر پوله؟ ‫- چی؟
‫ولی دوز دوبرابر بزن،
‫چون امشب قراره بیشتر بترکونیم.
‫باشه؟
‫ممنون.
‫تام، یه سیگار به من بده.
‫یه سیگار.
‫می‌دونی؟ لعنت بهت.
‫هر روز همین کار کیری رو می‌کنن.
‫واقعاً خوشحالم که اینجاییم،
‫- بعد... نمی‌دونم. ‫- ممنونم.
‫لعنتی. شما بهترینید بچه‌ها.
‫شما بهترینید لعنتی‌ها.
‫وانیا. وانیا.
‫- وانیا، وایسا، وایسا، وایسا. ‫- چی شده؟
‫خب، می‌دونی، اگه یه کمی بیشتر طول بکشه،
‫اگه آروم‌تر پیش بری حسش بهتره.
‫یعنی چطوری؟
‫بیا. بذار من بکنم.
‫آهان.
‫اوهوم.
‫اوه، فکر کنم عاشقت شدم.
‫لعنتی.
‫امیدوارم این هفته بهت خوش گذشته باشه.
‫امیدوارم این هفته به تو خوش گذشته باشه.
‫اوه، گذشت.
‫می‌دونی، باید باز هم این کار رو بکنیم.
‫آره.
‫حتماً.
‫هوم، ولی...
‫من باید برگردم روسیه چون به پدرم قول دادم،
‫که توی شرکت کیریش کار می‌کنم.
‫اوه.
‫باشه، به خاطر همین ‫داشتی ریخت و پاش می‌کردی، هوم؟
‫نه، من همیشه همینطوری عشق و حال می‌کنم.
‫هوم.
‫عاشقشم.
‫خب، دلم برات تنگ میشه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫به نظرت عجیب میاد؟
‫نه، نه.
‫بعد دلت واسه من تنگ میشه یا پولم جنده خانوم؟
‫یا پولت جنده خانوم درسته.
‫- معلومه. ‫- آره، دوستش دارم.
‫ولی اگه با یه آمریکایی ازدواج کنم،
‫مجبور نیستم برگردم روسیه.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫باشه.
‫خب، با کی ازدواج می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید کریستال.
‫یا دوستت لولو.
‫اون خیلی جذابه.
‫تو.
‫اینجا وگاسه.
‫اینجا وگاسه لعنتی.
‫مردم توی وگاس ازدواج نمی‌کنن؟
‫هوم... مسخره‌بازی درنیار.
‫مسخره‌بازی درنمیارم.
‫باشه.
‫باشه، برو.
‫- برو ازدواج کن. ‫- آره.
‫آره، بیا با هم ازدواج کنیم.
‫لعنتی. عوضی.
‫- چرا؟ ‫- نکن.
‫یعنی، با این محرف‌ها مسخرم نکن، باشه؟
‫- بس کن. ‫- کار جالبی نیست.
‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫- آنی. ‫- بله؟
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫- جداً؟ ‫- جداً.
‫اوهوم.
‫پس می‌خوای باهام ازدواج کنی وانیا؟
‫می‌خوای من خانوم کوچولوت بشم؟
‫آره؟
‫آره.
‫فقط به نظرم خیلی با هم بهمون خوش گذشت و...
‫لعنتی، اضطراب دارم. به روسی میگمش.
‫فکر می‌کنم حتی اگه پول نداشته باشم هم
‫می‌تونیم کلی خوش بگذرونیم.
‫من هم آمریکایی میشم،
‫اونوقت پدر و مادرم می‌تونن کیرم رو بخورن.
‫جدی میگی؟
‫جدی میگم.
‫بعد دوبار هم گفتمش.
‫سه قیراط نگین داشته باشه.
‫چهار یا پنج چطوره؟
‫یا شش؟
‫سوگند می‌خوری که تا آخر عمر...
‫عاشقش باشی، بهش احترام بذاری و قدردانش باشی؟
‫سوگند می‌خورم.
‫شما چطور آنورا،
‫می‌پذیری که این آقای خوشتیپی که جلوت وایساده،
‫بهترین دوستت، محافظ و شوهرت باشه؟
‫قول میدی که تا آخر عمر عاشقش باشی،
‫بهش احترام بذاری و قدردانش باشی؟
‫- بگو بله. ‫- معلومه که آره حاجی.
‫حالا با افتخار اعلام می‌کنم...
‫که شما زن و شوهر هستید.
‫می‌تونید سوگندهاتون رو ‫با یک بوسه مهر و موم کنید.
‫زنم!
‫- اون زنمه پسر. ‫- با هم ازدواج کردیم!
‫اون زنمه، کارش رو بلده.
‫زنمه پسر.
‫آره، پنج دقیقه پیش با هم ازدواج کردیم.
‫تو یه آمریکایی‌ای وانیا.
‫- لعنتی من آمریکایی‌ام! ‫- ما ازدواج کردیم لعنتی!
‫من آمریکایی‌ام جنده!
‫پس این قضیه واقعیت داره؟
‫آره، واقعیت داره.
‫- منظورت چیه؟ ‫- چون اگه اینطور باشه،
‫دیگه نباید بذارم مشتری‌های درشت بیان اینجا.
‫دارن بهترین دخترهام رو می‌دزدن.
‫بیا اینجا.
‫تو خیلی خوش شانسی.
‫خدایا، می‌دونم. ممنونم.
‫آره!
‫لاتاری بردی جنده.
‫آخی. خدایا.
‫داره گریه‌ات می‌گیره؟
‫بس کن. نکن...
‫واسه شام میای اینجا، درسته؟
‫می‌دونی، داشتم به ماه عسل‌مون فکر می‌کردم،
‫بعد به نظرم باید بریم دیزنی ورلد،
‫چون از وقتی که بچه بودم،
‫- آرزوم بوده برم اونجا. ‫- بس کن.
‫آره. اون لباس‌ها رو دیدی که...
‫مدل پرنسس دیزنی داره؟
‫- سیندرلا. ‫- آره لعنتی سیندرلا.
‫من رو خیلی خوب می‌شناسی عزیزم.
‫خداحافظ عزیزم. ‫به نفعته بهمون سر بزنی جنده.
‫معلومه که سر می‌زنم جنی.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- آهوت رو شکار کردی؟
‫انگار کردم، نکردم؟
‫من بودم دو هفته صبر می‌کردم جنده.
‫دیاموند. اوه عزیزم.
‫می‌دونی، واقعاً امیدوارم یه روزی ‫دلت خوش بشه.
‫- واقعاً امیدوارم... ‫- امیدوارم که...
‫یه جراح پلاستیک کیری پیدا کنی.
‫- چه گهی خوردی؟ ‫- باشه، آنی. آنی، بیخیال. باشه، آنی، آنی، بیخیال.
‫دوباره توی صورتم بگو جنده.
‫ببین چی میشه.
‫- تو یه جنده‌ی دوهزاری‌ای. ‫- همینجوری حسود بمون عزیزم.
‫حسود بمون عزیزم.
‫حسودی یه بیماریه.
‫یادت باشه دیاموند.
‫من میرم توی قصرم استراحت کنم.
‫می‌دونی، چیز خاصی نیست.
‫هی.
‫این غیر ممکنه!
‫اینا فقط شایعه‌ن.
‫من دو هفته پیش، پیشش بودم.
‫اون ازدواج نکرده.
‫با تمام احترام، گالینا استپانوفنا.
‫اینا فقط شایعه‌ن.
‫نه... اما الان دارم میرم اونجا.
‫گارنیک. گارنیک.
‫الان؟
‫- آره. ‫- الان؟
‫این رو بگیر. روسی رو بردار و برو اونجا.
‫الان چیکار کرده؟
‫بمیر، بمیر، بمیر.
‫آره.
‫زود باش.
‫یا جواب بده یا خاموشش کن.
‫- وانیا. ‫- هوم؟
‫تو بهشون... تو بهشون چی گفتی؟
‫واقعاً نمی‌خوام راجع بهشون حرف بزنم.
‫خب، بهشون گفتی، درسته؟
‫معلومه.
‫یعنی...
‫این خبر خوبیه، مگه نه؟
‫پدر مادرها معمولا می‌خوان ‫بچه‌هاشون ازدواج کنن.
‫آره،
‫اما پدر مادر من لاشی‌ان.
‫حالا هرچی.
‫در هر صورت،
‫وقتی که با هم آشنا می‌شیم...
‫می‌دونی...
‫امیدوارم از من خوششون بیاد.
‫راستی،
‫پدر مادر تو رو کی می‌بینیم؟
‫هوم.
‫خب، اگه می‌خوای به میامی بریم...
‫مامانم با شوهرش اونجا زندگی می‌کنه.
‫و می‌تونی هروقت بخوای خواهرم رو ببینی.
‫البته مطمئنم سعی می‌کنه تو رو از من بقاپه.
‫اون عاشق مردهای روسیه.
‫چیه؟ داری مسخرم می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم بازی کنم عوضی.
‫نه، روسیت حرف نداره! جدی میگم.
‫روز به روز داری بهتر میشی.
‫تقریبا مثل یه روسی صحبت می‌کنی.
‫اوه، باشه.
‫- تو یه دروغگویی. ‫- نه، نه، نه.
‫الان نه آنی. الان نه.
‫دارم بازی می‌کنم. وسط ماموریتم.
‫دسته رو بده به من.
‫باختم!
‫- باشه. ‫- باشه.
‫روزنامه مناقشات و حقایق
‫ازش با یه داف توی یه مسابقه ان‌بی‌ای
‫عکس منتشر کرده.
‫و دارن میگن که دختره یه فاحشه‌ست.
‫خنده‌دار نیست مرد.
‫نخند ببینم.
‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫من و توروس بگا رفتیم.
‫خب، توروس بیشتر از من بگا میره، اما خب.
‫به نظر میاد خبر زرد باشه.
‫احتمالا.
‫اما گوش کن، اگه اوضاع قاتی پاتی شد،
‫با ایوان خشن رفتار نکن.
‫اصلا به ایوان دست نزن، ‫بذار من باهاش سر و کله بزنم.
‫فهمیدم. اما پس من رو برای چی می‌خوای؟
‫اگه رفقاش اونجا بودن
‫و قصد بازی کردن داشتن.
‫سلام. ایوان خونه‌ست؟
‫نمی‌دونم.
‫از وقتی رسیدم اینجا نرفته،
‫البته تازه شیفتم رو شروع کردم.
‫می‌دونی ازدواج کرده یا نه؟
‫ازدواج؟
‫اصلاً نمی‌دونم. تازه رسیدم اینجا.
‫باشه، در رو باز کن.
‫برو داخل و سمت راست پارک کن.
‫همونجا.
‫- منتظر مهمونی؟ ‫- اصلاً.
‫اوه.
‫هی، چی می‌خوای؟
‫ایوان، گارنیکم.
‫می‌دونم. چی می‌خوای؟
‫ایوان، لطفا در رو باز کن.
‫- سرم شلوغه. نه. ‫- باید حرف بزنیم.
‫چرا همیشه باید حرفم رو به تو تکرار کنم؟
‫سرم شلوغه، مهمون دارم.
‫ایوان، مهمه. ‫باید حرف بزنیم.
‫نه، حرفی نداریم. ‫گمشو از اینجا برو.
‫اون
‫میمون‌های پدرمن.
‫حرومزاده.
‫یعنی چی؟
‫شوخیت گرفته لعنتی؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ فکر می‌کنی ‫می‌تونی همینطوری وارد خونه من بشی؟
‫وانیا، یعنی چی؟
‫یواش، وگرنه پام رو می‌شکنی.
‫به تخمم هم نیست.
‫وانیا، زنگ بزنم پلیس؟
‫مشکلی نیست، مشکلی نیست. ‫ایوان، پدرت ما رو فرستاده.
‫آره، پدرم شما رو فرستاده. ‫شوخیت گرفته؟
‫خب، ما رو نه. پدرت توروس رو فرستاد ‫و توروس هم ما رو فرستاد.
‫خب، توروس کجاست؟
‫سرش شلوغه.
‫ولی اگه حقیقت داشته باشه، ‫خیلی از دستت ناراحت میشه.
‫اگه چی حقیقت داشته باشه؟
‫این که تو با یه فاحشه
‫ازدواج کردی.
‫چی؟
‫اون خودشه؟
‫- تو باهاش ازدواج کردی؟ ‫- آره!
‫عقل کیریت رو از دست دادی؟
‫آره، ما ازدواج کردیم و زندگی‌مون هم عالیه!
‫عقد رسمی با امضا؟
‫آره. حالا گمشو از خونه من برو.
‫تو دردسر بزرگی افتادی برادر!
‫اگه پات رو برنداری، تو توی دردسر میفتی.
‫وانیا، چه خبر شده؟
‫همینجا صبر می‌کنیم، باید عقدنامه رو ببینم.
‫لعنتی. شوخی می‌کنی؟
‫داداش، هرچه زودتر بیاریش، ‫مام زودتر از اینجا می‌ریم.
‫پدر مادر من دیوانه‌ن!
‫باشه.
‫اگه پدر مادرم مدرک می‌خوان، ‫براشون مدرک میارم.
‫گواهی ازدواج‌تون کجاست؟
‫- ازدواج... ‫- گواهی ازدواج.
‫- گواهی، آره. ‫- اون...
‫توی میز دفتره. چرا؟
‫- باشه. ‫- باهات بیام؟
‫نه، نه، نه. همینجا بمون.
‫همینجا صبر کن.
‫سلام.
‫بیا. خودت ببین.
‫من ایگور هستم.
‫شما؟
‫آنی‌ام.
‫من زن وانیام.
‫تبریک میگم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ازم خواستن اگه عقدنامه‌ای ‫وجود داره ازش عکس بگیرم.
‫این دیوونگیه.
‫پدر مادرم همچین چیزی خواستن؟
‫توروس خواسته.
‫شوخیت گرفته لعنتی؟
‫نه.
‫اینجا چه خبر شده؟
‫اصلاً نمی‌دونم.
‫- تموم شد، برو، برو، برو... ‫- صبر کن.
‫صبر کن.
‫- همه چیز خوبه؟ ‫- آره، خوبه.
‫واقعاً؟ چه خبر شده؟
‫آره، وقتشه خداحافظی کنیم بچه‌ها.
‫من و زنم حریم خصوصی نیاز داریم.
‫خسته به نظر میای گارنیک، برو خونه.
‫باید صبر کنیم ببینیم توروس چی میگه.
‫من منتظرم تا تو و هیکل ارمنیت
‫از خونه من برین.
‫ببخشید.
‫واقعاً عذر می‌خوام.
‫خیلی عذر می‌خوام. ببخشید.
‫من منتظرم تا تو گمشی بری. خداحافظ داداش!
‫ایوان...
‫توروسه.
‫منتظر باشید.
‫منتظر باشید؟
‫پیام داده منتظر باشید پس منتظر می‌مونیم.
‫پس بیرون عمارت من منتظر باشید مادرجنده‌ها.
‫آره. ‫مشکل چیه؟
‫ظاهرا، درسته.
‫بله. ‫عقدنامه رو دیدم.
‫گالینا استپانوفنا، لطفا نگران نباشین.
‫ایوان، با نهایت احترام...
‫پدرت ما رو فرستاده.
‫توروس کیری شما رو فرستاده!
‫توروس واسه من کار می‌کنه! ‫من بهش پول میدم!
‫و یه قلچماق برداشتی آوردی تو خونه من.
‫قول میدم همه‌چی رو درست کنم.
‫گالینا استپانوفنا. ‫بله، گالینا اسپانوفنا.
‫کاری می‌کنم اخراج بشی! ‫به خاطر این کارت می‌میری!
‫دیوث!
‫باشه، ببین، ببین. ‫تو واسه خانواده‌ی ایوان کار می‌کنی.
‫پس به نظرم واسه اون کار می‌کنی، درسته؟
‫پس اگه داره بهت میگه بری بیرون،
‫باید گم شی بری بیرون.
‫گمشو بیرون. به حرف زنم گوش کن.
‫جدی میگم!
‫- داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫- همگی، خیلی عذر می‌خوام.
‫من باید برم.
‫یه مسئله‌ی فوری پیش اومده. عذر می‌خوام.
‫میگه باید اینجا بمونیم.
‫تکون بخور، تکون بخور...
‫تکون بخور. ممنون.
‫صبر کن.
‫توروسه.
‫سلام توروس.
‫من رو بذار روی اسپیکر.
‫که این جنده هم صدام رو بشنوه.
‫الان بهم گفت جنده؟
‫همین الانم روی اسپیکری.
‫اون یه رقاص اروتیکه. سلام توروس.
‫چیکار کردی ایوان؟
‫چیکار کردی؟
‫فقط دو هفته
‫بهت سر نمی‌زنم
‫و تو میری با یه فاحشه ازدواج می‌کنی!
‫ریدم توش!
‫من تن‌فروش نیستم مرتیکه کثافت.
‫آره، ارمنی کثافت.
‫مرتیکه ارمنی کثافت!
‫متوجهی که این کارت
‫چقدر شرم‌آوره؟
‫توروس.
‫مادرت داشت گریه می‌کرد، می‌شنوی؟
‫توروس.
‫مادرت هیچوقت توی عمرش گریه نکرده.
‫داشت پشت تلفن گریه می‌کرد.
‫- توروس! ‫- خجالت بکش!
‫- کون لقت! جنده! ‫- ایوان!
‫عوضی کونی.
‫تازه حدس بزن چی شده؟
‫حدس بزن چی شده پفیوز!
‫چی شده؟ غافلگیرم کن!
‫این بار کار خودت رو کردی.
‫چی؟
‫پدر مادرت تو راهن!
‫پدر مادرت تو راهن.
‫می‌شنوی؟
‫تو راه کجا؟
‫اینجا. کجا می‌خوای باشه؟ اینجا!
‫دارن میان عین بچه مدرسه‌ای‌ها ‫با در کونی ببرنت،
‫می‌شنوی؟
‫فردا سر ظهر می‌ریم دیدنشون.
‫وانیا، چه خبر شده؟
‫می‌خوان برت گردونن روسیه،
‫پس وسایلت رو جمع کن.
‫ایوان، یعنی چی؟ این یعنی چی؟
‫متوجه هستی؟
‫کارت تمومه. تموم شد.
‫وانیا، ما با هم ازدواج کردیم.
‫اونا مجبورن این مسئله رو بپذیرن.
‫- آره، می‌دونم! ‫- آره.
‫بپذیرن؟
‫خنده داره. حتماً، آره.
‫ایوان، با دقت به من گوش کن.
‫من ده دقیقه دیگه می‌رسم اونجا.
‫تو اون فاحشه‌ات با من میاین.
‫فاحشه؟
‫مادرت یه آدم...
‫- این یارو کیه دیگه؟ ‫- هی! من ده دقیقه دیگه...
‫میام اونجا، می‌شنوی؟
‫ده دقیقه دیگه، هردوتون باهام میاید...
‫می‌ریم ثبت اسناد.
‫این ازدواج رو ملغی می‌کنیم.
‫شنیدید چی میگم؟ این ازدواج ملغی میشه.
‫من هیچ قبرستونی نمیرم!
‫ما به خاطر این که ‫تو داری بهمون میگی طلاق نمی‌گیریم.
‫برو کون لقت!
‫کون لقت خودت. حالا خوب شد؟
‫کون لق من؟ کون لق من؟
‫کون لقت مادرجنده، مادر خراب!
‫خفه شو کس کش! خفه شو کس کش!
‫تو حتی نمی‌دونی من کی‌ام.
‫بس کن، بس کن، بس کن، بس کن. توروس، توروس...
‫گفتی پدر مادرم
‫تو راه آمریکان؟
‫بله، بله. کری؟
‫اونا یه ساعت دیگه از روسیه میرن.
‫فردا، ظهر، قراره بریم دیدن‌شون، می‌شنوی؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- بیخیال.
‫- بیخیال، بیخیال، بیخیال.
‫واسه چی باید از خونه بریم؟
‫اونا نمی‌تونن همینطوری بیان اینجا.
‫ببخشید. از من فاصله بگیر لطفاً.
‫توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه اینجا. ‫گارنیک، لطفاً دهن کیریت رو ببند.
‫- داریم کجا می‌ریم ایوان؟ ‫- ایوان، ایوان...
‫نمی‌دونم داریم کجا می‌ریم، ولی داریم می‌ریم.
‫داره کجا میره؟
‫واسه چی ما باید بریم و اونا بمونن؟
‫- ایوان... ‫- این اصلاً منطقی نیست.
‫ایوان، داری کجا میری؟
‫باید زنگ بزنیم پلیسی چیزی.
‫ده دقیقه دیگه، توروس می‌رسه اینجا...
‫- وانیا. ‫- گارنیک!
‫گفت داره میره؟
‫- ایوان! ما... ‫- بریم، بریم، بریم!
‫باشه! ولی من باید لباس بپوشم!
‫نه، نه. بیا منتظر توروس بمونیم. ‫لباس‌های کوفتیم طبقه‌ی بالان. لعنتی!
‫گارنیک، بگیرش. ‫گارنیک، نذار بره.
‫یعنی چی... ‫توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.
‫- وانیا، صبر کن. یه لحظه صبر کن لعنتی. ‫- وایسا، وایسا.
‫داری کجا میری؟ نه وقت نداریم.
‫من باید لباس بپوشم ایوان.
‫- من شلوار پام نیست. ‫- خدایا.
‫باشه، خداحافظ.
‫- گفت خداحافظ؟ ‫- یعنی چی؟
‫- داری باهام شوخی می‌کنی؟ ‫- گفت خداحافظ؟
‫اینجا نگهش دار.
‫- ایوان! ‫- خدایا!
‫- گارنیک! ‫- ایوان، یعنی چی؟
‫وای.
‫از سر راهم برو کنار.
‫ایوان!
‫از سر راهم برو کنار مادرجنده.
‫- ولی تو... ‫- به من دست نزن لعنتی!
‫نه. نه، نه، نه.
‫وایستا!
‫ایوان! ایوان!
‫- به من دست نزن لعنتی! ‫- آروم باش. آروم باش.
‫- چیزی نیست. ‫- آروم باش لعنتی.
‫چه اتفاقی داره میفته.
‫یه نفر لطفاً باهام حرف بزنه.
‫- بهم دست نزن مادرجنده. ‫- نه، فقط...
‫تو مشکلت چیه لعنتی؟
‫- آروم باش. وای. ‫- مادرجنده.
‫همه چیز خوبه؟
‫چی؟
‫تاثیرگذار بود.
‫- باشه... ‫- برو عقب کثافت!
‫نه، نه. چی؟ نه، نه، نه، نه، نه!
‫بذارش زمین. این کار درستی نیست.
‫- فقط بشین. ‫- جرئت داری بیا جلو.
‫جرئت داری یه قدم بیا جلو.
‫نه، فقط... من... بهت دست نمی‌زنم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه! نرو.
‫مشکلی نیست.
‫فقط بذارش کنار...
‫بس کن.
‫لطفاً بس کن.
‫نه، نه. بس کن.
‫بس کن. لطفاً بس کن.
‫گارنیک، داری چیکار می‌کنی؟
‫داری می‌کشیش؟
‫- تمومش کن! ‫- لعنتی!
‫ایوان دوباره داره وحشی بازی درمیاره؟
‫صبر کن. چیزی نیست.
‫اگه تمومش نکنی...
‫می‌بندمت!
‫نمی‌ذارم من رو ببندی مادرجنده!
‫ولم کن کثافت!
‫تو دیوونه‌ای لعنتی.
‫هی. هی!
‫کمکم کن! داره بهم حمله می‌کنه.
‫داری باهاش چه غلطی می‌کنی داداش؟
‫ولم کن کثافت! یه نفر کمک کنه!
‫ازم جداش کنید! ‫منظورت چیه؟ گفتی اینجا نگهش دارم،
‫منم دارم اینجا نگهش می‌دارم.
‫آره، ولی چرا
‫داری می‌بندیش؟
‫چون کسخل بازی درآورد
‫و شروع کرد اینور اونور پریدن.
‫کمکم کن! ‫چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫واسه چی همینطوری اونجا وایسادی؟ ‫ایگور، داری چه غلطی می‌کنی رفیق؟
‫شمعدون پرت کرد سمتم.
‫بیا پاهاش رو ببندیم.
‫نه، نه، نه، نه! لطفا، لطفاً، لطفاً نکن.
‫پاهاش رو نمی‌بندیم، ولش کن بره!
‫بذار برم کثافت عوضی.
‫مرتیکه‌ی کثافت.
‫فرار می‌کنه داداش. قول میدم.
‫کجا فرار می‌کنه؟
‫دوتا مرد گنده اینجاییم. ‫عقلت رو از دست دادی؟
‫باشه.
‫- دیوونه‌ی مادرجنده! ‫- هی.
‫بهتره ازم فاصله بگیری!
‫وایسا، وایسا، گوش کن. تو جایی نمیری.
‫برگرد. لطفاً بیا...
‫فرار می‌کنه!
‫جدی؟
‫هی، بس کن.
‫برو بیارش!
‫ازم فاصله بگیر لعنتی!
‫بذارم زمین مادرجنده!
‫کیرم دهنت!
‫- چه وضعشه؟! ‫- داره گاز می‌گیره.
‫کونی!
‫بیا پاهاش رو ببند.
‫چی؟ چطوری؟
‫مادرجنده! دیوث!
‫یعنی چی چطوری؟
‫مادرجنده‌ی عوضی. کسکش! ‫یه طوری ببند دیگه!
‫با چی آخه؟
‫هرچی!
‫نه، نه. نکن، نکن. ‫اون سیمه!
‫نه، نه، نکن. من...
‫من حتی نمی‌دونم اینجا چه خبره.
‫من هیچ کاری نکردم. من رو نبند.
‫من فرار نمی‌کنم. قول میدم.
‫من آرومم. من هیچ کاری نمی‌کنم.
‫من جایی فرار نمی‌کنم. ‫چی؟
‫لازم نیست من رو ببندید.
‫شوخیت گرفته؟ ببندش! ‫نه، مادرجنده. ‫نیازی نیست ببندیم.
‫- آروم باش. گوش کن. گوش کن. ‫- آرومم. آرومم.
‫پدر ایوان می‌خواد این ازدواج فسخ بشه.
‫تو اینجا می‌مونی و فسخش می‌کنی.
‫شنیدی رییسم چی گفت.
‫کیر تو کون رییست.
‫به خدا قسم!
‫گارنیک، کسخل خرفت!
‫کیر توش.
‫فقط می‌خوام بدونی چه خبره.
‫یه کسکشی به من بگه چه خبره.
‫فرار نمی‌کنم. ولم کن.
‫لعنتی، شکست.
‫فکر کنم دماغم رو شکوند.
‫آره. خوشحالم دماغ کیریت رو شکوندم!
‫زنیکه جنده، ‫دماغم رو شکوندی!
‫آره، دفعه بعد می‌زنم توی تخمای کیریت!
‫خدا، ولم کن! ‫نگهش دار.
‫گارنیک، احمق خرفت، باهام حرف بزن!
‫من رو باز کن، مادرجنده!
‫الو؟ گارنیک؟
‫یه دقیقه پشت خط بمون توروس. پشت خط بمون.
‫مرتیکه عن.
‫پشت خط بمونم؟
‫روانی کیری. ‫من رو بازم کن. ‫بیخیال رفیق، پشت خط بمون! ‫لعنتی.
‫دعوا نمی‌کنم.
‫گارنیک، به خدا اگه بگایی بالا آورده باشی...
‫گارنیک! مادرجنده... ‫بازم کن.
‫دعوا نمی‌کنم.
‫فرار نمی‌کنم. ‫فقط بازم کن کیری.
‫نه.
‫ولش نکن.
‫قسم می‌خورم...
‫اوه، مادرت رو میگام.
‫میری زندان.
‫یخ کجاست؟
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫ایوان ببینه باهام چیکار کردی.
‫پولدارها یخ ندارن؟
‫ایوان تازه از خونه رفت.
‫اون نرفت.
‫رفته کمک بیاره.
‫فکر نمی‌کنم.
‫گارنیک!
‫عوضی کونی.
‫آره، شرط می‌بندم خوشت میاد، هان؟
‫آره، از این خوشت میاد مریض روانی؟
‫شرط می‌بندم داری ارضا میشی.
‫روانی کسکش.
‫تور، کجایی؟
‫رسیدم، کیر خر تو کونت.
‫دروازه رو باز کن.
‫بله قربان، اما ایوان تازه...
‫دروازه کیری رو باز کن!
‫دعوا نمی‌کنم. ولم کن.
‫نه.
‫تو جایی نمیری.
‫تحت هیچ شرایطی ولش نکن.
‫شما دوتا بخاطر این کار می‌میرین!
‫من زن ایوانم کسکش‌ها!
‫وانیا؟
‫اوه، تو اون لاشی ارمنی هستی ‫که باهاش حرف می‌زدم؟
‫اینجا چه خبره؟
‫این رییس بزرگ کیری‌تونه؟
‫- اینجا چه اتفاقی افتاده؟ ‫- اون زنیکه اتفاق افتاده.
‫هی آقا.
‫میشه به این یارو بگی که من رو بازم کنه؟
‫- چی؟ ‫- آره، کار اونه.
‫- سلام. ‫- ایوان کجاست؟
‫ایوان فرار کرد.
‫- چرا هیچکس... ‫- فرار کرد؟
‫ببخشید قربان. سلام.
‫- جلوش رو نگرفتی؟ ‫- سعی کردم،
‫اما یخ زمین رو پوشونده بود.
‫- سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫- سلام!
‫- سعی کردی؟ ‫- سلام!
‫- یکی به من گوش کنه؟ ‫- سعی کردی؟ سعی نکن.
‫یارو رو بگیر. ‫منظورت چی سعی کردی؟
‫- منظورت چیه؟ من که... ‫- پس اون رفته؟
‫من اجازه ندارم به اون مادرجنده دست بزنم.
‫- ببخشید! سلام! ‫- خفه خون بگیر!
‫نه، توی لاشی بذار من برم.
‫به این لاشو بگو من رو ول کنه.
‫چیکار می‌کردی؟ ‫چرا گذاشتی بره؟
‫رییس تویی؟ ‫رییس کیری تویی؟
‫چی؟ اون به من گفت به پسره دست نزنم ‫به این کونی بگو ولم کنه.
‫منم درگیر دختره بودم.
‫کسکش... با توام.
‫مادرجنده‌های کسکش.
‫- لطفا پیام خود را بگذارید... ‫- جواب نمیده.
‫جواب نمیده.
‫هی، کله کیری.
‫معلومه جواب نمیده.
‫میشه به این مادرجنده بگی من رو ول کنه؟
‫چرا روت نشسته؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم چه خبره.
‫میشه بهش بگی من رو باز کنه؟
‫- چرا روت نشسته؟ ‫- نگهش داشتم.
‫بذارش زمین لطفا.
‫- نه، نذار. ‫- آره، بذارم زمین.
‫نه، نذار.
‫لطفا بهش بگو من رو بذاره زمین.
‫بذارش زمین.
‫- چرا اونطوری نگهش داشتی؟ ‫- آخ.
‫- نه، نه، نه. مراقب باش داداش. ‫- لعنتی. لعنتی!
‫- مراقب باش. ‫- چرا...
‫هی، میشه بهش بگی بازم کنه؟
‫چرا تو... چرا... ‫چرا دستاش رو بستی؟
‫- بازم کن. ‫- ببین.
‫چیه، از این دختر نحیف ترسیدین؟
‫میشه بهش بگی بازم کنه؟
‫اون یه حیوونه.
‫اون یه دختر نحیفه. پس اون...
‫- جفتتون رو ناکار کرده؟ ‫- مثل دخترهای نحیف دعوا نمی‌کنه.
‫- میرم گوشیم رو بیارم. ‫- میشه بازش کنی؟
‫اگه بازش کنی، ‫من میرم داداش.
‫مسخره بازی درنیار. ‫بازش کن.
‫- خجالت آوره. ‫- دوباره شروع می‌کنه به مشت پرت کردن.
‫نکن.
‫می‌تونم بازش کنم ولی چیزی که ‫می‌خوای رو گیر نمیاری چون غیر قابل کنترله.
‫- گور بابات. ‫- اون یه حیوونه داداش.
‫- بهم اعتماد کن. ‫- نه، اینا
‫- دروغ میگن. ‫- خیلی خب. به من گوش کن.
‫گوشیت کجاست؟ میشه لطفا گوشیت رو بدی؟
‫گوشیم تو اون یکی اتاقه.
‫اگه بازم کنی، میرم گوشیم رو میارم.
‫- لازمه بازم کنی. ‫- کجا؟
‫کدوم یکی اتاق؟ ‫اونجا؟ می‌تونی...
‫لطفا برو گوشیش رو بیار.
‫نه، خودم گوشیم رو میارم. ‫خودم گوشیم رو میارم
‫- و به وانیا زنگ می‌زنم. ‫- بازت می‌کنم.
‫- یه دقیقه صبر کن. ‫- نه! نه، این کار رو نکن!
‫فقط به گوشیت نیاز دارم ‫تا به ایوان زنگ بزنم.
‫می‌دونم... ‫خودم گوشیم رو میارم.
‫بهت گفتم برو گوشی کیری رو بیار!
‫بیاید یه ثانیه آروم باشیم.
‫- مراقب باش. ‫- یه ثانیه آروم باش.
‫- فقط آروم باش. ‫- آرومم.
‫- تکون هم نمی‌خورم. ‫- به من گوش کن.
‫خیلی خب، ببین، ما تو یه ‫موقعیت اورژانسی هستیم.
‫خیلی مهمه.
‫نیاز دارم باهام همکاری کنی. ‫بهت التماس می‌کنم.
‫افرادت اومدن اینجا.
‫ایوان رو از خونه فراری دادن.
‫من رو بستن. ‫بهم حمله کردن.
‫اون مادرجنده داشت من رو ‫مجبور می‌کرد رو پاش بشینم.
‫افرادت خل و چل و روانی‌ان.
‫واقعا متاسفم که اینطوری شده، باشه؟
‫واقعا متاسفم.
‫اما الان باید بهش زنگ بزنیم، باشه؟
‫بیا. لطفا کمکم کن.
‫شماره‌ش رو تو گوشیت داری؟
‫آره، به اسم «شوهر» ذخیره کردم.
‫خیلی خب. آره.
‫«شوهر».
‫برو که رفتیم.
‫لطفا پیغام خود را بگذارید...
‫میره رو پیغام‌گیر.
‫عجب شوهر فوق‌العاده‌ای داری.
‫اول قالت می‌ذاره، ‫الانم که جوابت رو نمیده.
‫ارواح عمه‌ت ازدواج واقعیه.
‫زده به چاک.
‫پفیوز کله کیری.
‫من نمی‌دونم چه‌جور...
‫،ماجرای بگایی خانوادگی‌ای در جریانه
‫اما من و ایوان ازدواج کردیم، باشه؟
‫این یه ازدواج واقعیه و من طلاق نمی‌گیرم.
‫این یه ازدواج واقعی نیست.
‫این یه ازدواج واقعیه.
‫خیلی خب، ما داریم فسخش می‌کنیم
‫و تو حق انتخاب نداری.
‫خب، من زنشم،
‫پس فکر کنم حق انتخاب دارم.
‫به هیچ‌وجه.
‫گوش کن چی دارم میگم.
‫شماها غیرقانونی ازدواج کردید،
‫این یه ازدواج صوری‌ـه،
‫- و هرچه سریعتر فسخش می‌کنیم. ‫- یه ازدواج صوری؟
‫نه، ما دوتا آدم عاقل و بالغ هستیم ‫که قانونی ازدواج کردیم،
‫و هیچ کاری هم نمی‌تونی ‫بابتش انجام بدی.
‫نه، اینم یکی دیگه از ‫رفتارهای بچگانه ایوان‌ـه!
‫- میشه بیخیالش بشی؟ ‫- نه، اینطور نیست.
‫- تو هیچی نمی‌دونی. ‫- عه، آره؟
‫کِی باهمدیگه آشنا شدید؟
‫- کِی اونو دیدی؟ ‫- کلوپ رقص.
‫دارم بهت میگم، تو اصلاً ‫این آدم رو نمی‌شناسی.
‫من می‌شناسمش.
‫دارم بهت میگم، ‫تو این آدم رو نمی‌شناسی.
‫- اوه، من شوهر خودم رو می‌شناسم. ‫- نه، نمی‌شناسی.
‫رفتار همیشگی ایوان‌ـه.
‫من داشتم با این کارهاش ‫سروکله می‌زدم از وقتی...
‫- شش سالش بوده. ‫- همون رفتار همیشگی.
‫و حالا والدینش قراره منو بکشند،
‫و خانواده‌ام دیگه با من ‫صحبت نخواهند کرد.
‫حروزاده جغله.
‫تازه غسل تعمیدم بخاطرش نصفه ول کردی.
‫- همون رو بگو. ‫- اوه خدای من.
‫من شوهرم رو دوست دارم، ‫و قصد دارم تا ابد باهاش بمونم.
‫نه، این کسشرها رو تحویل من نده.
‫این کسشرها رو تحویل من نده. ‫تو عاشقش نیستی.
‫تو اونو دوست نداری، ‫و اونم تو رو دوست نداره.
‫می‌فهمی؟ ‫اینا همش توهمات خودته.
‫مشتاق روزی هستم که ‫بچه‌های ایوان رو به دنیا بیارم.
‫راستش، فکر کنم الان حامله باشم.
‫امیدوارم که دروغ گفته باشی،
‫چون باید یه فکری برای اونم بکنیم.
‫- بهت قول میدم. ‫- محاله اجازه بدم.
‫- آره، حتماً انجامش می‌دیم. ‫- منم از همه‌تون می‌خوام
‫که دست منو باز کنید ‫و از خونه‌ام برید بیرون،
‫- وگرنه شکایت می‌کنم. ‫- خونه‌ی تو؟!
‫- آره، خونه‌ام. ‫- این خونه‌ی ایوان نیست.
‫اینجا خونه باباشه.
‫هرچیزی که ایوان داره، ‫متعلق به باباشه.
‫می‌فهمی؟ ‫ایوان هیچی نداره.
‫اون اتاق‌خوابی که ‫توش سکس می‌کنید؟
‫اتاق والدینشه.
‫می‌دونی اتاق ایوان کجاست؟
‫انتهای راهرو که عکس سفینه‌ها ‫روی دیوارشه.
‫می‌دونی چرا؟
‫- می‌دونی چرا؟ ‫- بگو دیگه.
‫تو که قراره بهم بگی، پس...
‫چون یه بچه‌ست. ‫دلیلش اینه.
‫یه بچه لعنتی.
‫تو متوجه نیستی... ‫با ازدواج کردن با یکی مثل تو،
‫آبروی خانواده‌اش رو برده.
‫اگه برای یک لحظه هم فکر می‌کنی ‫که به این ازدواج رضایت میدن،
‫سخت در اشتباهی.
‫اصلاً اگه بهم کمک نکنی ‫که این ماجرا رو درست کنم،
‫کاری می‌کنم که دستگیر بشی.
‫آره.
‫- می‌اندازمت زندان. ‫- زندان؟
‫آره.
‫- مضحک و خنده‌داره. ‫- بله.
‫- زندان برای چی؟ ‫- برای چی؟
‫- آره. ‫- بهت میگم برای چی.
‫- تجاوز به حریم خصوصی. ‫- «تجاوز به حریم خصوصی.»
‫کلاهبرداری و دروغگویی.
‫- سرقت. ‫- سرقت؟
‫- بله، سرقت. ‫- تعرض.
‫و من... راستش، تصویرش ‫اینجا خیلی خیلی واضحه.
‫یک فاحشه مکار با ایوان ‫ازدواج می‌کنه...
‫ایوان رو فریب میده ‫که باهاش ازدواج کنه،
‫که بتونه ثروت خانوادگیش رو بدزده.
‫- خودشه. ‫- صد درصد.
‫و مطمئنم که سابقه کیفری هم داری، پس...
‫راحت میشه انجامش داد.
‫آره. یک، دو، سه، ‫به زندان سلام کن.
‫- راحت. ‫- بله.
‫ایوان ازم خواستگاری کرد.
‫اون می‌خواست که ازدواج کنیم.
‫اون یه حلقه توی دستم کرد.
‫- این کوفتی رو می‌بینی؟ ‫- کدوم حلقه؟
‫اون یه حلقه چهار قیراط برام خرید.
‫این برات واقعی هست، مادرجنده؟
‫شرط می‌بندم تا حالا ‫از این چیزا ندیدی، مگه نه؟
‫اون حلقه رو از دستش دربیار.
‫نه. نه. ‫درش بیار. ‫این حلقه کوفتی منه ‫که ایوان بهم داد.
‫حلقه رو بهم بده.
‫من حلقه رو بهت نمیدم. ‫چرا؟
‫اون حلقه کیری رو دربیار! ‫بهم دست بزنی، جیغ می‌زنم، مادرجنده.
‫سمت من نیا.
‫اون حلقه رو از دستش بیرون بیار.
‫- مواظب باش. ‫- پاهاشو بگیر.
‫مراقب باش داداش!
‫این متعلق به اموال زاخاروف‌ـه.
‫- گاییدمت! گاییدمت! ‫- خفه‌شو. خفه‌شو.
‫تجاوز!
‫هی، هی، جیغ نزن.
‫هی، دا-داره چی میگه؟
‫- تجاوز! تجاوز! ‫- خفه‌شو. خفه‌خون بگیر.
‫داره میگه «تجاوز»؟ ‫داره میگه...
‫چی؟ چی؟ خفه‌شو!
‫گاز می‌گیره!
‫- آخ! ‫- بهش نزدیک نشو.
‫دهنش رو ببند! الان یکی به پلیس زنگ می‌زنه!
‫- چطوری؟ ‫- باید دهنش رو ببندی!
‫- چطوری؟ یه پارچه‌ای چیزی می‌خوام. ‫- مادرجنده!
‫خفه‌شو.
‫جیغ نزن.
‫خواهشاً جیغ نزن.
‫خواهش می‌کنم جیغ نزن!
‫اولین فرصت فردا صبح،
‫ما رو می‌بری پیش قاضی،
‫وگرنه خانواده دیگه با شرکت شما ‫فعالیت نخواهد کرد.
‫به همین راحتی.
‫نه، نه... «سعی می‌کنم» نداریم.
‫همه‌چیز درست میشه.
‫آره.
‫وقتشه این زنیکه رو به حرف بیاریم. بیا بریم.
‫حالا آرومی؟
‫دیگه جفتک نمی‌اندازی که؟
‫مراقب باش.
‫باور کن، می‌دونم.
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫فکر می‌کنی که این آشغال ‫بهت خیانت کرده.
‫خب، باید بهت بگم که ‫اون به منم خیانت کرده، باشه؟
‫منم همینطور.
‫می‌بینی؟
‫اون به همه ماها خیانت کرده.
‫چون یه بچه لوس‌ـه که ‫دلش نمی‌خواد بزرگ بشه.
‫به شدت لوس.
‫و حالا باید این گندی که زده رو...
‫باهمدیگه درستش کنیم.
‫متوجه هستی؟
‫ولی من بهت کمک می‌کنم.
‫باشه؟ من بهت کمک می‌کنم.
‫با چیزی که من دارم می‌بینم، ‫این یه ازدواج برای گرفتن کارت سبز بود.
‫پس ایوان هم هزینه مربوط به ‫یک ازدواج کارت سبزی رو بهت بدهکاره.
‫منصفانه هست.
‫پس وقتی فسخش کردیم،
‫مطمئن میشم که 10هزار دلار نقد ‫به دستت برسه.
‫همم؟
‫این رو می‌خوام بردارم، ‫ولی جیغ نزن، باشه؟
‫اگه جیغ بزنی، ‫دوباره برمی‌گرده سرجای قبلی.
‫می‌فهمی؟
«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»
‫ده‌هزار دلار.
‫بیشتر از این گیرت نمیاد، عزیزم.
‫نظرت چیه؟
‫قبل از اینکه روی چیزی توافق کنم، ‫می‌خوام با ایوان صحبت کنم.
‫باشه. حتماً.
‫همه می‌خوایم با ایوان صحبت کنیم.
‫دنبال یه چیز مشترک هستیم.
‫باشه، پس بیایید ایوان رو ‫پیدا کنیم.
‫خیلی‌خب، ولی ببین.
‫منو ببین.
‫وقتی ایوان رو پیدا کردیم... ‫که حتماً می‌کنیم...
‫و این ازدواج رو فسخ کردیم، ‫که حتماً می‌کنیم...
‫با اون ده‌هزار دلارت میری
‫و دیگه هرگز سراغ ایوان نمیای.
‫شیرفهم شدی؟
‫قبوله.
‫بازش کن.
‫عقدنامه و پاسپورتشون پیشته؟
‫ببخشید، باید آماده بشم.
‫ می‌تونم کمی حریم شخصی ‫داشته باشم، لطفاً؟
‫آنورا میخیوا؟
‫آنی. فقط آنی.
‫نوشته آنورا.
‫می‌دونم، ولی آنی هستم.
‫- ممنون. ‫- باشه، سوار شو.
‫پس کار من تمومه؟
‫تا وقتی پیداش کنیم باهامون هستی. سوار شو.
‫وایسید، چرا... چرا اون ‫داره عقب می‌شینه؟
‫من کنار این مرتیکه روانی نمی‌شینم.
‫میشه من جلو بشینم؟ ‫تو خودت روانی هستی.
‫آره، برو جلو.
‫نمی‌خوام کنار تو بشینم.
‫من نمیام عقب پیش تو بشینم.
‫باورنکردنیه.
‫کلارا، بیا اینجا.
‫امروز خونه یکم به‌هم‌ریخته‌تر از همیشه‌ست.
‫واسه همین این رو بگیر. ‫سوالی هم نپرس.
‫پس میگی که ‫اون قراره اونجا باشه؟
‫من از هیچی خبر ندارم.
‫بهتره که باشه.
‫باشه، برو!
‫من باید برم بیمارستان...
‫نه، چیزی نیست. ‫نگران نباش.
‫نه، حالم خوب نیست، داداش.
‫حس میکنم انگاری ضربه‌مغزی‌ شدم.
‫- متاسفم بابت... ‫- برو!
‫برو! برو!
‫... اتفاقی که اونجا افتاد.
‫از کجا باید می‌دونستم... ‫نمی‌خوام نوچه‌ات باهام ‫حرف بزنه، باشه؟
‫راحتش بذار رفیق!
‫سر منم داره گیج میره، داداش.
‫حتی نمی‌دونی...
‫خفه‌شو، گارنیک!
‫اوه خدایا، با وضع رانندگی‌ات
‫حتماً قراره تصادف کنیم.
‫- هوس خودکشی کردی؟ ‫- خفه‌شو.
‫نزدیک بود به اون پیرزنه بزنی.
‫چی از رانندگی می‌دونی؟
‫- تو چی می‌دونی؟ ‫- خفه‌شو.
‫سر راه، جلوی خونه من نگه‌دار ‫یه چیزی بهش بدم
‫از وقتی سوار ماشین شدیم،
‫داری واسه یه خراش روی صورتت
‫که انقدر نق نزنه.
‫آه و ناله می‌کنی.
‫- چی بهش بدی؟ ‫- چیزی که نیاز داره.
‫بی‌خایه‌ترین آدمی هستی ‫که توی عمرم دیدم.
‫فقط همه‌ش رو با هم نرو بالا.
‫چه غلطا؟
‫خیلی‌خب، بیایید بریم. ‫مهم نیست.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫یه‌ذره سریع‌تر.
‫زود باشید.
‫- سلام، کریستال. ‫- سلام، آنی.
‫هی، امروز وانیا رو دیدی؟
‫- نه، چرا؟ اتفاقی افتاده؟ ‫- نه؟
‫آم، نه، چیزی نشده.
‫میشه لطفاً از طرف من ‫بهش یه زنگ بزنی؟
‫باشه. چی شده؟
‫فقط می‌خوام که بهش زنگ بزنی.
‫میشه بهم لطف کنی ‫و بهش زنگ بزنی؟
‫- آم... ‫- زیاد سوال نپرس.
‫فقط تلفن رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.
‫باشه. تام؟
‫- تام، آنی اینجاست... ‫- خانم؟
‫- سلام، تام. ‫- چه خبر، انی؟
‫امروز وانیا رو دیدی؟
‫نه، ندیدمش.
‫باشه، آم، اون زنگ نزده ‫یا مثلاً بهت پیام بده؟
‫نه، اصلاً هیچی.
‫باشه، میشه الان از طرف من ‫یه زنگ بهش بزنی؟
‫- وایسا، اینا کی هستند؟ ‫- دوست من، میشه...
‫- چیزی نیست. من فقط... ‫- میشه لطفاً به ایوان زنگ بزنی؟
‫- همه‌چیز خوبه؟ ‫- وایسا، چی‌شده؟
‫- همه‌چیز خوبه. ‫- چرا من به ایوان زنگ بزنم؟
‫فقط تلفن رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.
‫من زنگ نمی‌زنم. ‫تو کی هستی؟
‫مهم نیست من کی‌ام. ‫فقط می‌خوام که بهش زنگ بزنی.
‫معلومه که مهمه. ‫من همینطوری گوشیم رو نمیدم
‫- که به ایوان زنگ بزنی. ‫- گوش کن.
‫ایوان حسابی توی دردسر افتاده. ‫باید پیداش کنیم.
‫هی، هی، یکی‌تون بهتره همین حالا ‫ایوان رو بیاره روی خط.
‫«بیاره... روی خط؟»
‫- «روی خط»؟ ‫- چی خنده‌داره؟
‫- اینا کی هستند؟ ‫- چی خنده‌داره، داداش؟
‫دارم بهت میگم که به ایوان زنگ بزن. ‫این چه مشکلی داره؟
‫زندگی رو برای خودت سخت نکن. ‫ببین، میام اون پشت
‫- و خار مادرتو... ‫- من زندگی رو
‫برات سخت می‌کنم، ‫مرتیکه مادرجنده.
‫- چرا؟ ‫- این فکر خوبی نیست.
‫- گمشید بیرون. ‫- این فکر خوبی نیست.
‫- گمشو بیرون. ‫- تام.
‫چه خبر رفیق؟
‫قلدر. می‌خوای با اون چی کنی؟
‫پاهات رو بشکنم، ‫اگه گم نشی بیرون.
‫- بهت گفتم که فکر بدی‌ـه. ‫- تام.
‫پس گوشی رو بردار ‫و بهش زنگ بزن.
‫- واو، واو، واو، واو، واو. ‫- تام.
‫بزن به چاک.
‫همه‌چیز رو درب و داغون کن.
‫- چی شد؟ ‫- کیر توش، کیر توش...
‫بهش بگو دست برداره! ‫چه غلطا؟
‫- اوه، نه. ‫- همین حالا به ایوان زنگ بزن!
‫- چه غلطا، داداش؟ ‫- باشه، باشه.
‫- کیر توش! ‫- دیوونه‌ست.
‫- اه، کیر توش. ‫- من بگا رفتم.
‫روی بلندگو بذارش.
‫بدجور بگا رفتم.
‫لطفاً پیغام خود را بگذارید...
‫- گوشی تو کجاست؟ ‫- وایسا، داداش.
‫فقط چیزی رو نشکون، باشه؟
‫- بهش زنگ بزن. ‫- چه غلطا؟
‫- روی بلندگو بذارش. ‫- بفرما. بفرما.
‫فقط چیزی رو نشکون، داداش.
‫اون قرار نیست گوشی رو جواب بده. ‫گوشی رو جواب نمیده.
‫- می‌دونم. می‌دونم. ‫- لطفاً پیغام خود را بگذارید...
‫اون جواب نمیده.
‫اون یکی دوستش کجاست؟
‫پیش الکسه؟
‫الکس الان سرکاره.
‫- نمی‌تونه پیش الکس باشه. ‫- کجا کار می‌کنه؟
‫رستوران تاتیانا.
‫- کیر توش. ‫- بریم.
‫نه. اوه، نه.
‫چی شده؟
‫- خدایا. ‫- کجا داری میری؟
‫- سمت ماشین. ‫- فقط پنج دقیقه پیاده راهه.
‫نه، نه، نه. ‫من پیاده نمیام.
‫- بیا با ماشین بریم. ‫- دارم از سرما یخ می‌زنم.
‫نه، من قرار نیست ‫دنبال جای پارک بگردم.
‫- بیا بریم. ‫- چرا با ماشین نریم؟
‫همینجاست. پیاده بیا.
‫یالا. حرکت کنید.
‫خیلی سرده رفیق. من رو نگاه کن.
‫داری از قصد این کار رو می‌کنی؟ ‫مرگت چیه داداش؟
‫خیلی بیشتر از پنج دقیقه ‫طول کشید.
‫هی.
‫میز برای چهار نفر؟
‫الکس اینجاست؟ الکس؟
‫الکس؟
‫اینجا کار می‌کنه.
‫- دستیار سرآشپز؟ ‫- آره.
‫- بریم. ‫- نه، صبر کنید. وایسید.
‫- شماها نمی‌تونید برید داخل. ‫- نه، اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن، آروم باش.
‫- اوه، خدای‌من، الکس. ‫- انی!
‫- وانیا رو دیدی؟ ‫- نه. چی شده؟
‫داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫یه مسئله خانوادگی پیش اومده.
‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- نه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫ممکنه اخراج بشم.
‫نگران نباش. ‫لازم نیست خودتو نگران کنی.
‫- میشه لطفاً بهش زنگ بزنی؟ ‫- من ندیدمش.
‫- زنگ بزنم؟ واقعاً؟ ‫- آره، فقط بهش زنگ بزن.
‫آره، لطفاً بهش زنگ بزن. ‫بهش زنگ بزن.
‫تو بازیگری؟ ‫تو رو جایی ندیده‌ام؟
‫- ها؟ ‫- نه، من بازیگر نیستم.
‫نه؟ ظاهر جذابی داری.
‫اهل کجایی؟
‫گوشی رو بده به من. ‫فقط یک لحظه.
‫هیچ‌جا نمی‌تونیم ‫وانیا رو پیدا کنیم.
‫امروز باهاش صحبت کردی؟
‫نه، ندیدمش.
‫احتمالاً توی خونه هست.
‫نه، خونه نیست. ‫تام و کریستال هم
‫اون رو ندیدن.
‫می‌تونم گوشی‌مو پس بگیرم؟
‫ممنون.
‫- عکس ایوان رو می‌خوام. ‫- باشه.
‫تو باید عکس شوهرت رو ‫توی گوشی داشته باشی.
‫نه، من گوشی‌مو بهت نمیدم.
‫فقط یه لحظه باهاش کار دارم.
‫- گوشی رو فقط... ‫- من... نه، و می‌دونی چرا؟
‫اگه دوباره بهم دست بزنی، ‫جیغ می‌زنم.
‫هیس، هیس. کافیه. کافیه.
‫از اینستاگرام استفاده کن.
‫من اینستاگرام ندارم. ‫من یه آدم بزرگسالم، داداش.
‫چی داری میگی؟
‫به‌خاطر شماها ممکنه ‫کارمو از دست بدم. لطفاً.
‫دارمش. بیا.
‫- بچه‌ها. ‫- اوه، باشه.
‫- انی، چ-چی شده؟ ‫- ما دنبال...
‫ما داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫نمی‌دونیم که کجاست.
‫ولی این یارو بهش می‌خوره ‫که دیوونه باشه.
‫باشه، مرسی. کجا...
‫کجا داری میری؟
‫به‌نظرت پیش دشاـست؟
‫تنها در صورتی که رفته باهاما ‫پیش اون
‫و دوست‌پسر جدیدش.
‫یک ثانیه موسیقی رو قطع کن. ‫موسیقی رو قطع کن.
‫ببخشید، واقعا متاسفم.
‫ولی یه دقیقه به من توجه کنید.
‫دنبال یه بچه گمشده هستیم، یه بچه مریض.
‫عکسش رو بهتون نشون میدم.
‫اگه هرچی می‌دونین بگین ممنون میشم.
‫ما داریم پول می‌دیم، ‫اونوقت اون می‌خواد به اون توجه کنن؟
‫معذرت می‌خوام، ‫ولی این بچه خیلی مریضه.
‫لطفا اگه دیدینش بهمون بگین.
‫ندیدینش؟
‫- یه سیگار بهم بده. ‫- شوخیت گرفته؟
‫من دارم یخ می‌زنم، ‫اونوقت این یارو سیگار می‌خواد.
‫توروس، جدا...
‫اگه گردنت رو نپوشونی، ‫سرما می‌خوری.
‫چرا اینو آوردی؟
‫چرا؟ که دوباره دهنم رو ‫باهاش ببندی؟
‫مادرجنده.
‫کیر توش. شال رو بده بهم.
‫نه! نه! نه!
‫به خدا قسم!
‫هی! هی! این ماشین منه!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- داداش، دیگه وصلش کردم.
‫- لطفاً. ‫- دیگه وصل شده.
‫باید ببرمش. ‫باید بره پارکینگ.
‫- ماشین منو نبر. ‫- این‌کارو نکن.
‫این ماشین منه.
‫هی، گوش کن. ‫هی! این تقصیر توئه!
‫وسط خیابون پارک کرده بودی، باشه؟
‫رفیق، من فقط داشتم پارک می‌کردم!
‫اینجا که علامتی نیست.
‫- بهت پول میدم. چقدر؟ ‫- گوش کن.
‫- صد، دویست، سیصد؟ بگو. ‫- ببین، برو پارکینگ،
‫- اونجا باهاشون صحبت کن. ‫- پول رو بگیر.
‫- باشه؟ برو اونجا... ‫- پول رو بگیر.
‫کون لقت، پس. کون لقت.
‫- منظورت چیه، کون لقم؟ ‫- کون لقت.
‫چی... ‫اصلاً به من چه.
‫- هی. ‫- از سر راهم برو کنار.
‫از ماشین پیاده شو!
‫خودت خواستی.
‫داداش، من تازه دو هفته‌ست ‫که اومدم سر این کار!
‫داری چی‌کار می‌کنی... ‫شوخیت گرفته؟
‫- اوه، خدای من. ‫- یا خدا!
‫شوخی...
‫همش تقصیر توئه. ‫همش تقصیر توئه.
‫- کون لقت! ‫- سوار ماشین بشید!
‫- سریع! سریع! ‫- مادرت به عزات بشینه.
‫پلاکت رو یادداشت کردم.
‫اگه سوار ماشین بشید، ‫همه‌تونو می‌گام.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫کون لقتون، روس‌ها!
‫خدایا. ‫تو دیوونه‌ای.
‫شماها دیوونه‌اید.
‫اگه تمام شب هم طول بکشه،
‫این تخم‌سگ رو پیدا می‌کنیم.
‫به جون مادرم قسم...
‫الان دقیقا چه غلطی کردی؟
‫زود باش، یه چیزی بهم بده. ‫یه چیزی که مفید باشه.
‫- یه... شماها کجا... ‫- نمی‌دونم.
‫- من نمی‌دونم. ‫- فکر کن. فکر کن. کجا؟
‫اون... بازی‌کردن. ‫اون بازی‌ها رو دوست داره.
‫شاید رفته یه شهربازی. ‫نمی‌دونم.
‫زود باشین. بیدار بمون رفیق.
‫رفقا، کسی امروز این پسر رو دیده؟
‫وانیا زاخاروف رو دیدین؟
‫رفقا، امروز این بچه رو دیدین؟
‫اوه! سالن بیلیارد.
‫سالن بیلیارد اونجاست.
‫یادته پنج سال پیش...
‫تو بهش یاد می‌دادی ‫که چطوری بیلیارد بازی کنه؟
‫ما درست همینجا، ‫بازی می‌کردیم.
‫- تو یادته؟ ‫- پنج سال پیش؟
‫یادمه.
‫بیا، بیا. ‫یک لحظه، دوست من.
‫به این عکس نگاه کن. ‫این یارو رو دیدی؟
‫ایوان، ایوان.
‫- اون وانیاست؟ ‫- آره.
‫امروز اونو دیدیش؟
‫- نه، امروز نه. ‫- نه.
‫ولی بهترین مهمونی‌ها رو ‫برگزار می‌کنه.
‫آره، آدم خیلی باحالیه.
‫انقدر از این زنیکه بدم میاد،
‫هروقت صورتش رو می‌بینم می‌خوام بالا بیارم.
‫لطفاً پیغام خود را بگذارید...
‫دوستان، این آقا رو دیدید؟
‫او-اون گم‌شده.
‫مطمئنی؟
‫بذار از اونا بپرسم.
‫- وایستا، وایستا. ‫- یه ثانیه بهم وقت بده.
‫دوستان، این آقا رو... ‫امروز دیدید؟
‫نه.
‫احتمالا گم نشده، ‫شاید دزدیده شده.
‫آره حتما، دزدیده شده... ‫حتما.
‫فکر کنید، فکر کنید.
‫و میشه به زنگ زدن بهش ‫ادامه بدی، لطفاً؟
‫چه مرگته؟
‫اوه، خدای‌من!
‫- شوخیت گرفته! ‫- یا خدا!
‫متوجه هستی که زنم
‫فردا باید سوار این ماشین بشه؟
‫متوجهی؟
‫چطوری از شر این بو ‫خلاص بشم؟ هان؟
‫بهتره برگردی به ایروان.
‫از شرت خلاص بشم.
‫می‌خوای بفرستیمون هوا؟
‫- مراقبم. ‫- سیکتیر!
‫گمشو برو اونور!
‫ایوان بیشتر از من برات مهمه.
‫شروع کن به تمیز کردن!
‫کی مهمتره؟ ‫ایوان یا داداش در حال مرگت؟
‫آره، من دوباره سوار نمیشم.
‫کیرم تو ایوان. کیرم دهن اون کون‌بچه.
‫هنوز بوی‌ بدی میاد.
‫تف توش، می‌دونم. ‫کیر توش!
‫باهمدیگه به چه کلوپ‌هایی رفتید؟
‫- نمی‌دونم. رفتیم... ‫- هان؟
‫نمی‌دونم. ‫جاهای زیادی رفتیم.
‫همه‌شونو بهم بگو.
‫هی، ایشون رو امروز دیدید؟
‫آره، بیرونش کردیم. ‫حالش خیلی خراب بود.
‫کِی؟
‫تقریباً 20 دقیقه پیش.
‫تازه از اینجا رفته.
‫این رو امروز دیدید؟
‫نه؟
‫درباره ایوان زاخاروف پرسیدین؟
‫- برام یه رسید 800دلاری گذاشت. ‫- الان کجاست؟
‫از کجا بدونم؟ ‫اما یکی باید پول من رو بده.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- نه، وایسا. ولی اونو می‌شناسی.
‫ازش عذرخواهی کردم.
‫یه‌بار دیگه بهش زنگ بزن.
‫حتماً برات جبران می‌کنم.
‫حتماً جبران می‌کنم.
‫چه-چه‌کاری از دستم برمیاد؟
‫می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫اون حالش خوبه.
‫به مامانش بگو همه‌چی مرتبه،
‫الان کنار من نشسته.
‫واقعاً از جنس موی راسوئه؟
‫دارم بهت میگم... دیگه نمی‌تونم حرف بزنم. ‫باید برم.
‫نه.
‫لطفا، التماست می‌کنم. لطفا تمومش کن. ‫اوه.
‫مثل موی راسوی واقعی به‌نظر میاد.
‫معلومه که می‌کنم. تو چرا...
‫آره، واقعیه، ‫ولی موی راسو نیست. ‫منم خجالت‌زده‌م.
‫مال سمور روسی‌ـه، باشه؟
‫- من پدرخونده اون بچه‌م. ‫- که ارزشش خیلی بیشتر از موی راسوئه.
‫معلومه که خجالت‌زده شدم.
‫نه، راجع به... ‫راجع به اون بچه حرف نزن.
‫دوستان، ایشون رو امروز دیدید؟
‫برو آخر صف.
‫فقط یه سوال دارم.
‫این بچه رو دیدی؟
‫آره، 30 دقیقه پیش اینجا بود.
‫خیلی مست بود، نذاشتم بره تو.
‫- می‌دونی کجا رفت؟ ‫- از کجا بدونم.
‫کارت شناسایی، لطفاً.
‫عجب پدرخونده بی‌خاصیتی هستی.
‫بجای اینکه از بچه مراقبت کنی، ‫همینطوری ولش کردی.
‫شوخیت گرفته؟
‫شاید سگ‌مست شده.
‫اگه خودت خیلی باکفایتی،
‫چرا گذاشتی بره؟
‫به سگ مست شدن چی میگین؟
‫آه، «خماری.»
‫آره. بهش میگن خماری.
‫تور، این چه ربطی به کفایت داره؟
‫کیرم تو این وضعیت. ‫من واسه این کارها نیومدم اینجا.
‫فقط می‌خوام برگردم به خونه‌مون تو ارمنستان. ‫این وضعیت کیریه.
‫حالم خیلی بده.
‫خیلی!
‫می‌دونی، منو خیلی بدتر از تو گاییده.
‫- عه، آره؟ ‫- صد درصد.
‫باور کن.
‫اگه تا حالا پیداش نکردیم، ‫قرار نیست پیداش کنیم.
‫نظر تو رو خواستم؟ ‫من نظر تو رو خواستم؟
‫همینطوری گفتم.
‫نظرت رو واسه خودت نگه دار.
‫از این به بعد کلا حرف نمی‌زنم.
‫شوهر میلیاردر انی
‫الان اومده اینجا، ‫و دنبال عشق ‌و حاله.
‫منم می‌خوام ازش پذیرایی کنم.
‫وانیا؟
‫وانیا.
‫می‌دونی، ناراحت‌کنندست.
‫مشخصه اون ازدواج ‫به بن‌بست خورده.
‫وانیا اینجاست؟
‫با اجازه!
‫- این آقا رو امروز دیدید؟ ‫- نه.
‫شما چطور، آقا؟
‫ایگور، بابت قرص‌ها ممنون
‫منم چیزی که خورد رو می‌خوام. ‫یکی از اونا رو می‌خوام.
‫شنیدی چی گفتم؟ ‫گفتم «یکی از اونا رو می‌خوام.»
‫نه.
‫نه؟
‫برای چی؟ چرا؟
‫چون من مواد نمی‌فروشم.
‫یه رعیت بدبخت که ‫توی محله برایت‌واتر زندگی می‌کنه
‫ولی توی کار مواد نیست؟
‫آره، صحیح.
‫اون خونه‌ی مادربزرگم ‫و داروهای اونه.
‫دیگه ندارم، رعیت هم نیستم.
‫آره، تو راست میگی.
‫یه کسکش کونی هستی.
‫هی، دوستان، ایشون رو امروز ندیدید؟
‫نه.
‫فاگوت-اس بچ یعنی چی؟
‫یعنی کسکش کونی.
‫آره، همین که این گفت.
‫- بزن به چاک! ‫- چرا بی‌ادبی می‌کنی.
‫- فقط دارم یه سوال می‌پرسم. ‫- به کیرم هم نیست.
‫اون‌وقت چرا من کسکش کونی‌ام؟
‫نمی‌دونم.
‫میگن آدم همینطوری متولد میشه.
‫می‌دونید چیه، من دیگه ‫از دست نسل شماها خسته شدم.
‫یه نگاهی به خودتون بکنید.
‫هیچ احترامی برای بزرگتر قائل نیستید.
‫هیچ احترامی به قانون، ‫اصلا هدفی ندارید.
‫تنها هدفتون اینه که
‫یه جفت کفش خفن بخرید. ‫فقط همین.
‫جدی میگم. بیخیال.
‫شماها چه مرگتونه؟ هان؟
‫چرا آخه به حرف من گوش نمی‌کنین؟
‫اخلاق کاری ندارید.
‫تنبل و احمقید.
‫نمی‌فهمم.
‫من از وقتی 16 سالم بوده، ‫داشتم کار می‌کردم.
‫مشکل شماها چیه؟
‫صبح تا شب توی تیک‌تاک ‫و اینستاگرام هستید.
‫خودشه.
‫اون توی مقر‌ـه.
‫چی؟
‫مقر لعنتی! ‫(اسم کلوپ رقص)
‫هی. سلام.
‫- آدرسش چیه؟ ‫- خیابان غربی شماره 38.
‫من عاشق اونجام.
‫منظورت بخش منهتن‌ـه؟
‫آره، توی منهتن‌ـه.
‫اوه، خدای‌من.
‫- زود باشید! ‫- اوه، من پول نقد می‌خوام.
‫- تورس! ‫- زود باش. 45 دقیقه راهه.
‫زیبا.
‫تو وانیا هستی، درسته؟
‫آره، خودمم.
‫آنورا. آنورا!
‫آنورا نه. انی هستم.
‫به دوستت بگو که به هر قیمتی ‫که شده، اونجا نگه دارتش.
‫حتی اگه مجبور بشن ‫دست و پاشو بگیرن.
‫واقعاً بگیرنش.
‫- بیشتر؟ بیشتر؟ ‫- بیشتر، بیشتر.
‫چون بهترین پوستی رو داری ‫که تا حالا لمس کردم.
‫- عاشقتم. عاشقتم. ‫- این‌رو چطوری...
‫به روسی میگی؟
‫سکته نکن،
‫ولی وانیا با دایمند رفتند ‫یه اتاق خصوصی طبقه بالا.
‫انی، اینا کی هستند؟
‫وانیا؟
‫کجاست... ‫توی یکی از این اتاق‌ها؟
‫آره.
‫اوه. شرمنده.
‫- معذرت. شرمنده، دیزی. ‫- سلام، انی.
‫وانیا؟ اه، کیر توش.
‫کارلا، دایمند رو ندیدی؟
‫فکر کنم توی اتاق میله هستش. ‫هی، چی شده...
‫- اتاق میله چیه؟ ‫- اتاق میله لعنتی.
‫- وانیا؟ ‫- چه غلطا؟
‫از روی شوهرم بیا پایین.
‫دیوونه شدی؟
‫آره، قراره حسابی ‫دیوونه بشم، جنده.
‫- بزن به چاک، جنده. ‫- بریم!
‫- اوه، تو می‌خوای بری؟ ‫- جنده کیری.
‫آره، بیا بخورش، جنده.
‫ما کل شب سگ‌دو زدیم و این کسکش ‫اینجا داره واسه خودش کیف و حال می‌کنه.
‫خوشحالم که اومدید.
‫کل شب دنبالت گشتیم! کل شب!
‫وانیا، داشتیم دنبالت می‌گشتیم.
‫بهت پیام دادم. ‫مرتب داشتم زنگ می‌زدم.
‫چرا جواب تماس‌های منو ندادی؟
‫ای حرومزاده لعنتی.
‫چرا منو تنها گذاشتی، وانیا؟
‫منم سعی کردم دنبالت فرار کنم.
‫این آدم‌ها، دست‌ منو بستند.
‫- حلقه‌ منو گرفتند. ‫- برای چی، داداش؟
‫اونا بهم تعرض کردند، وانیا.
‫خیلی‌خب، پاشو. بریم. ‫توی ماشین می‌تونی صحبت کنی.
‫- بلندشو. ‫- نه، من پیداش کردم،
‫پس باید باهاش صحبت کنم.
‫باشه، قرارمون همین بود.
‫وانیا، یک ساعت‌مون هنوز تموم نشده.
‫اوه، از اینجا بیرونش کنید!
‫تو از اتاق خصوصی‌ام ‫برو بیرون، جنده!
‫- وانیا، منو ببین. ‫- دارم می‌بینمت.
‫من برمی‌گردم، جنده.
‫کون لقت، دایمند.
‫این خیلی مهمه.
‫وانیا، منو ببین.
‫فقط بهم گوش کن، عزیزم.
‫این آدم‌ها، میخوان که ‫ما طلاق بگیریم، باشه؟
‫اسمش طلاق نیست.
‫- صد دفعه بهت گفتم. ‫- دخالت نکن. بذار من...
‫این فسخ ازدواجه. فسخ.
‫- آخ. ‫- وانیا، بهشون بگو
‫که ما طلاق نمی‌گیریم، باشه؟
‫بهشون بگو که این اشتباهه.
‫پدر مادرم اومدن؟ ‫عزیزم، این خیلی مهمه.
‫- گوش کن. ‫- نه، نه، نه. ما...
‫والدینت ساعت 12 از راه می‌رسند.
‫من کمک کردم پیداش کنیم، ‫پس بذار باهاش صحبت کنم.
‫هنوز باید بریم دادگاه! ‫وانیا، بهم نگاه کن، باشه؟
‫بیخیال اونا شو.
‫اون دیگه مهم نیست.
‫هیچی دیگه مهم نیست، باشه؟ ‫فقط...
‫می‌خوام که بهشون بگی...
‫وانیا، این خنده‌دار نیست.
‫می‌دونم. نیست.
‫وانیا، بهم نگاه کن، عزیزم.
‫- بیا متاهل بمونیم، باشه؟ ‫- آره.
‫تو اینا رو می‌شناسی؟ ‫آره، عاشقشونم. عاشقشونم.
‫خدایا، وانیا.
‫باید راجع بهش صحبت کنیم، باشه؟
‫این خیلی، خیلی مهمه، می‌فهمی؟
‫نمی‌خوام الان راجع بهش ‫صحبت کنم.
‫باشه، ولی فقط...
‫ببین چیزی‌که اون...
‫نه، نه، نه، وانیا، ‫الان وقت مست‌کردن نیست.
‫تو باید بهشون بگی... ‫آقایون، اون حسابی مسته.
‫الان نمیشه صحبت... نه.
‫صحبت ما تموم نشده.
‫- من می‌خواستم باهاش صحبت کنم. ‫- بیا بریم.
‫برو که رفتیم!
‫وانیا. وانیا.
‫وانیا، وانیا، ما باید هنوز ‫راجع بهش صحبت کنیم.
‫وانیا!
‫بهم دست نزن! ‫خدایا.
‫وانیا، ما... ‫ما باید صحبت کنیم.
‫اونا می‌خوان که ما ‫طلاق بگیریم. ما نمی‌تونیم...
‫دست نزن...
‫اینقدر به پر و بالم نپیچ.
‫جیمی، انی با سه نفر اینجاست ‫که سروصدا راه انداختند.
‫انی روسی؟
‫بهت گفته بودم.
‫گشمو نبینمت دیگه.
‫مگه نگفتم؟ دو هفته.
‫دقیقاً همین شد!
‫اشتباه کردی، جنده.
‫بچه‌ها، دعوا شده!
‫- واقعاً؟ ‫- پشمام!
‫خدایا، من دعوا دوست دارم!
‫پیشنهاد نمی‌کنم.
‫
‫گارنیک، یه کاری بکن!
‫هی، هی، هی. ‫تمومش کنید. تمومش کنید.
‫برید بیرون. ‫دعواتونو ببرید بیرون.
‫توی مقر خبری از دعوا نیست.
‫باشه، آروم باشید.
‫- واو. ‫- داداش، از اینجا برو.
‫از اینجا برید. ‫سوار شو.
‫برو عقب. ‫از اینجا برید.
‫تو بهم گفتی که ‫انی از دخترای خودمونه.
‫- برو. برو. ‫- سوار شو.
‫بالاخره پیدات کردیم! ‫پیدات کردیم!
‫باورم نمیشه مثل یه بچه ‫فرار کردی و رفتی.
‫ولی اشکالی نداره. ‫والدینت دارند میان.
‫رفتنی هستی. ‫بالاخره داری میری.
‫- داری میری. ‫- وانیا. وانیا.
‫می‌دونی الان چه اتفاقی ‫داره می‌افته؟
‫می‌دونی الان چه اتفاقی ‫داره می‌افته، وانیا؟
‫- اوهوم. ‫- به من نچسب.
‫اون حسابی مست و خماره. ‫اون...
‫وقتی حالش سرجا اومد، ‫باید باهاش صحبت کنم.
‫- اینطوری نمی‌تونم باهاش صحبت کنم. ‫- حرف زدن کافیه.
‫کافی نیست.
‫معلومه هر‌کاری که شماها ‫بگید رو انجام میده.
‫- داره از هوش میره. ‫- حرف زدن کافیه.
‫این بساط رو هم تا ‫سه‌ساعت دیگه جمعش می‌کنیم.
‫- نه، قرارمون این نبود. ‫- بله بود.
‫آروم‌تر برو. ‫الان مریض میشم.
‫ما انجامش می‌دیم.
‫تو هم پولت رو می‌گیری،
‫و میری پی زندگی‌ات... ‫همین.
‫قرارمون این بود.
‫کیر توش.
‫چی؟ می‌دونی، تو باید...
‫تو باید حسابی ازم متنفر باشی.
‫جدی میگم.
‫بعد از این‌همه کاری که برات کردم.
‫این همه.
‫چند دفعه نجاتت دادم؟
‫هان؟ چند دفعه؟
‫و این کاریه که باهام می‌کنی؟
‫می‌دونی، ناراحت شدم.
‫می‌دونی، این... ‫می‌دونی چقدر...
‫چقدر برام خجالت‌آوره؟
‫هان؟
‫اصلاً گوش میدی به ‫چیزی که دارم میگم؟
‫از هوش رفت.
‫حالا صبر می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، اومد. هی.
‫بیدار شید. بیدار شید.
‫اومد. بریم.
‫وانیا.
‫بیدار شو برادر... بیا بیرون لطفا.
‫من می‌خوام توی ماشین بمونم.
‫وانیا، وانیا، ببین.
‫- جریمه نشو و نذار ماشین رو با چرثقیل ببرن. ‫- قبل از اینکه بری داخل، باید صحبت کنیم، باشه؟
‫وانیا؟
‫گوشیت رو روشن نگه دار. ‫وانیا، وانیا، ‫وقتی رفتی داخل،
‫هیچی نگو، باشه؟
‫وانیا.
‫وانیا، من درستش می‌کنم.
‫- درستش می‌کنم. ‫- چی؟
‫- باهاش حرف نزن. ‫- به تو هیچ ربطی نداره.
‫- بریم. ‫- سلام به همگی.
‫- حالتون چطوره، قربان؟ ‫- تورس.
‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫اون حالش خوبه؟
‫به‌نظرت حالش خوبه؟
‫- اون خوبه. ‫- اون اصلاً حالش خوب نیست.
‫- به‌سختی ایستاده. ‫- خودت چطوری؟
‫خوبم، ممنون.
‫آم، قاضی لطف کرده
‫و ما رو توی اولویت قرار داده.
‫- خوبه. ‫- سلام، ایوان.
‫ایوان، میخل شارنوفم، وکیل پدرت.
‫من رو یادته؟
‫عمو مایکل رو یادت نیست؟
‫اون کمی خسته‌ست.
‫- اشکال نداره. ‫- که اینطور.
‫خسته؟
‫و ایشون...
‫خانم خوش‌شانس.
‫- باشه. و این کیه؟ ‫- بهش نیاز داریم.
‫این رو نگه داشتم.
‫باشه، نمی‌دونم یعنی چی،
‫و نمی‌خوام هم بدونم.
‫بیایید بریم. ‫کارت‌شناسایی‌ها آماده باشه.
‫باهاش حرف زدم
‫و واضحه که می‌خواد این طلاق اتفاق بیفته.
‫اما خبر داره که پسرش مسته؟
‫مست نیست، ‫تازه از خواب پاشده.
‫تورس، لطفاً. ‫بیخیال، مرد.
‫من نمی‌خوام مجوزم رو ‫به خاطر شماها...
‫تو می‌خوای به کار کردن برای ‫خانواده زاخاروف ادامه بدی یا نه؟
‫اوه.
‫آقای شارنوف.
‫- خودت‌رو خوش‌شانس بدون. ‫- جناب قاضی.
‫امروز روز شلوغی داریم، پس آم،
‫موضوع حیاتی‌تون چیه؟
‫جناب قاضی، می‌خوایم یه دادخواست
‫مبنی بر فسخ سریع وصلتی رو داشته باشیم
‫که به‌اجبار صورت گرفته.
‫ایوان زاخاروف و آنورا میخیوا...
‫اجبار و کیر خر.
‫- باشه. ‫- هی!
‫معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام، جناب قاضی، ‫ولی کسشر محضه.
‫- کسشره. ‫- جناب قاضی، من...
‫- این آقایون سعی دارند که... ‫- ادامه نده.
‫نمی‌تونی... ‫نباید اینطوری صحبت کنی.
‫باشه. معذرت می‌خوام. ‫اونا سعی دارند که...
‫بهم دست نزن.
‫اون آقا که کت کرمی‌رنگ پوشیده کیه؟
‫حراست، لطفاً این آقا رو ‫از من دور کنید.
‫شما کی هستی، آقا؟ ‫آقای شارنوف، ایشون با شماست؟
‫- اونو از من دور کنید. ‫- بیا، بیا.
‫- نگهبان، ببرش...
‫جناب قاضی، پوزش می‌طلبم.
‫با تشکر از نگهبان. ‫ممنونم.
‫- خیلی‌خب، بنشینید. ‫- معذرت می‌خوام.
‫و ممنونم، جناب قاضی.
‫- سپاس‌گزارم. ‫- خواهش ‌می‌کنم
‫خواهش می‌کنم. ‫همین لحن رو حفظ کن.
‫- چشم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫جناب قاضی، مشخصه که
‫همسرم الان حالش خوب نیست.
‫الان توی شرایطی نیست ‫که بتونه تصمیمی بگیره.
‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ایشون نباید صحبت کنه.
‫به حرفش گوش ندید، خواهشاً.
‫- کت کرمی، بشین سرجات. ‫- شکمم.
‫مشخصه که حالش خوب نیست، ‫جناب قاضی.
‫- چرا داره صحبت می‌کنه؟ ‫- جناب قاضی، عذر می‌خوام.
‫جناب قاضی، چیزی که سعی دارم بگم
‫اینه که... ‫ما قانونی ازدواج کردیم.
‫اعتراض، آقای قاضی، ‫اونا قانونی ازدواج نکردند،
‫- و ایشونم نباید صحبت کنه. ‫- جناب. جناب.
‫- من نباید صحبت کنم؟ ‫- مرد کرمی، بشین سرجات.
‫- عذر می‌خوام. ‫- جناب قاضی، من معذرت می‌خوام.
‫موکل من نمی‌دونه داره ‫چی میگه. معذرت می‌خوام.
‫و دارند ما رو مجبور می‌کنند ‫که فسخش کنیم...
‫- من مستم. ‫- آروم بشین یا برو بیرون.
‫ما توی لاس‌وگاس از نوادا
‫- در یک مکان مشروع ازدواج... ‫- لطفاً.
‫- ... به صورت قانونی ازدواج کردیم. ‫- خانم، لطفاً آروم‌تر.
‫- آروم‌تر صحبت کنید. ‫- واقعیه.
‫سند ازدواج داریم.
‫آقای شارنوف، کنترلش کن.
‫ما چیزی امضا نمی‌کنیم که...
‫اونا توی نوادا ازدواج کردند؟
‫خب، که چی؟
‫نمی‌تونیم اینجا فسخش کنیم.
‫- آقای شارنوف. ‫- چی؟
‫ممنون که گوش دادید، ‫جناب قاضی.
‫می‌تونیم درخواستش رو ثبت کنیم
‫آقای شارنوف.
‫ولی اگه می‌خوای همین الان فسخ بشه، ‫باید بریم اونجا.
‫- دفعه آخره. ‫- حالا متوجه هستید
‫- که گرفتار چه وضعی شدم؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫همگی، برید بیرون. ‫اینجا دیگه کاری نداریم.
‫شکمم درد می‌کنه.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه ‫- بنشینید.
‫- نه، نه، نه.
‫نگهبان، از روی میز بلندش کن ‫تا بالا نیاورده.
‫- من... من... ‫- کیر توش!
‫- بیخیال. ‫- از روی میز بلندش کنید.
‫- ببریدش بیرون. ‫- کیر توش!
‫همه بیرون از دادگاه.
‫زود باشید.
‫صحن رو خالی کن، نگهبان.
‫- وقت رفتنه. ‫- بریم. بریم.
‫- بریم. ‫نگهبان، لطفاً صحن دادگاه رو خالی کن.
‫چرا رفتید وگاس؟ ‫چرا همین‌جا توی نیویورک نه؟
‫آقایون، لازم نیست اینقدر ‫جایی ببریدش.
‫چرا اینجا توی نیویورک نه؟ ‫میشه بهم توضیح بدی؟
‫توی لاس‌وگاس ازدواج کردیم
‫چون اونجا ازم خواستگاری کرد.
‫پس حالا می‌ریم والدینت رو ببینیم.
‫- وانیا. ‫- بهشون توضیح میدی
‫که بدون اجازه‌ام رفتی وگاس.
‫نه، ما هیچ‌جا نمی‌ریم.
‫- می‌فهمی؟ چون تقصیر من نبود. ‫- وانیا.
‫- تو هم همینطور. ‫- اوه، نه، من هیچ‌جا نمیام.
‫باید بهشون بگی که ‫بدون اجازه‌ام،
‫- بردیش وگاس. ‫- من نمی... نه، نه.
‫- نه، نه، نه. من... ‫- این تقصیر من نیست.
‫- نه، ما... ما... ‫- سوار ماشین شو.
‫- من سوار ماشین کوفتی نمیشم،
‫چون دیگه کاری باهاتون ندارم.
‫و حلقه‌ منو هم بده، مادرجنده. ‫جریمه شدی؟
‫- وانیا، تو مجبور نیستی که... ‫- چی شده؟
‫وانیا، از ماشین پیاده شو، باشه؟
‫مجبور نیستی به حرف این آدم‌ها ‫گوش بدی.
‫باشه؟ مجبور نیستی گوش بدی
‫چون یه بزرگسالی، وانیا.
‫یه کار بهت سپردم، اونوقت جریمه شدی؟ ‫تو یه بزرگسالی، باشه؟
‫احتمالا خوابم برده.
‫خوابت برده! ‫ولی بهت گفتم خوابت نبره!
‫- آره، ولی کارمون تموم شد؟ ‫- تو یه بزرگسالی.
‫تو یه بزرگسالی.
‫بیا بریم.
‫فقط باید با پدر مادرم حرف بزنم.
‫باشه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫ما با والدینت صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫با والدینت صحبت می‌کنیم،
‫اونا هم چون دوستت دارند، ‫درک می‌کنند.
‫سوار شو.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اتفاقی که افتاده اینه که ‫تو وگاس ازدواج کردن.
‫اونا دوستت دارند، ‫و درک می‌کنند، باشه؟
‫وانیا، باشه؟ باشه؟
‫- اونا درک می‌کنند، باشه؟ ‫- سوار ماشین شو.
‫سوار ماشین شو. ‫الان قراره چیکار کنیم؟
‫این یه کابوس تموم نشدنیه...
‫باشه، وانیا؟
‫باشه؟
‫سوار ماشین شو.
‫می‌خوام تا ده دقیقه دیگه ‫تمیز و مرتب باشه.
‫و تو، مواظب رفتارت باش.
‫یه بار،
‫این احمق و رفقاش، ‫تو کول-اید شنا کنن.
‫وانیا.
‫می‌دونی کول-اید چیه؟ ‫یه جور آبمیوه‌ست (پودری).
‫مست سگ بودن
‫و دو کیلو کول-اید رو
‫ریخته بودن تو استخر.
‫کل دم و دستگاه استخر رو بگا دادن.
‫هشتاد و هفت هزار دلار خسارت زدن.
‫سلام گالینا استپانوفنا.
‫اون کجاست؟
‫خیلی‌خب.
‫وقتشه.
‫نیکولای زاخاروف، پروازتون چطور بود؟
‫کیری بود.
‫خبرهای بدی دارم.
‫بگو.
‫- خوشحالتون نمی‌کنه. ‫- همین الانم خوشحال نیستم.
‫چیه؟
‫وانیا. وانیا.
‫چه مرگته؟ به من نگاه کن.
‫مستی؟
‫لعنتی...
‫گارنیک، اون مسته.
‫بله گالینا استپانوفنا،
‫هوشیار نیست، ‫ولی تقصیر ما نیست.
‫مامان، متوجهم، ‫همین الان هم شرمسارم.
‫- پس، شرمساری؟ ‫- آره.
‫پس شرمساری؟
‫آبروی خانواده‌مون رو تو کل کشور بردی.
‫گالینا زاخاروفا،
‫من آنورام.
‫از اینکه بالاخره می‌بینمتون خوشحالم.
‫زن ایوان و بخشی از خانواده زیبای شما بودن
‫واقعا باعث افتخار منه.
‫ایوان شوهرت نیست،
‫و تو هم جزوی از این خانواده نیستی.
‫لهجه روسی‌ مزخرفی هم داری.
‫- این مال کلکسیون جدیدته؟ ‫- آره، کلکسیون جدیده.
‫آم، خانم؟
‫خانم؟
‫بله؟
‫من و وانیا، عاشق همدیگه هستیم،
‫و می‌خوایم که شما هم ‫این رو قبول کنید.
‫وانیا عاشق تو نیست.
‫می‌فهمی؟
‫و ما هم قبول نمی‌کنیم، باشه؟
‫گالینا.
‫توروس می‌خواد یه چیزی بهت بگه.
‫لعنت.
‫همه‌تون احمقید.
‫وانیا، الان نباید سوار هواپیما بشیم.
‫تورس، راجع به آینده‌ات ‫توی شرکت صحبت خواهیم کرد.
‫وانیا، چرا به حرف والدینت گوش میدی؟
‫چه مشکلی داری؟
‫وانیا، همین الان باید صحبت کنیم، باشه؟
‫کولیا، اون گوشی رو قطع کن!
‫وانیا، باید صحبت کنیم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫برگردید توی هواپیما.
‫می‌خوام باک هواپیما رو پر کنین ‫و ده دقیقه دیگه رو هوا باشیم.
‫وانیا، بهم نگاه کن. ‫وانیا.
‫وانیا، مرد باش و باهام حرف بزن!
‫نیازه اون پروانه شب هم با خودمون ببریم؟
‫بله، هر دو طرف باید حضور داشته باشن.
‫می‌خوای چی بگم؟
‫متوجه هستی که الان
‫مجبوریم سوار هواپیما بشیم ‫و بریم وگاس؟
‫می‌فهمی؟
‫متوجه هستی؟
‫پس قراره طلاق بگیریم؟ ‫تو...
‫معلومه! احمقی؟
‫ایوان، عجله کن!
‫یه لحظه.
‫و ممنونم ازت...
‫...که آخرین سفرم به آمریکا رو ‫مفرح و جذاب کردی.
‫همین؟ بهت خوش گذشت؟
‫آره.
‫بیا بریم.
‫دختره کجاست؟
‫نمی‌دونم، اونجا.
‫حالا سوار هواپیما شو.
‫نه.
‫نه، من سوار نمیشم.
‫تو سوار این هواپیما میشی، ‫و طلاق می‌گیری.
‫آره، حتماً طلاق می‌گیریم،
‫ولی اول، من وکیل می‌خوام.
‫بعدش از تو و ایوان شکایت می‌کنم،
‫و با نیمی از اموال میرم،
‫چون چیزی رو امضا نکرده بودم.
‫کافیه این‌کارو بکنی ‫تا همه‌چیزت رو از دست بدی.
‫هر پولی که داری...
‫هرچند شک دارم که زیاد باشه،
‫از دست میره.
‫خونه داری؟
‫ماشین داری؟
‫همه میرن.
‫زندگی تو، خانواده و دوستانت،
‫همه‌چیز نابود میشه.
‫می‌خوای الان درباره‌ش حرف بزنیم؟
‫- آره. ‫- چون من نمی‌خوام.
‫- یکم احترام بذار. ‫- خمارم.
‫اگه ما همسن تو بودیم و ‫هرچی که می‌خواستیم داشتیم...
‫گوش کن توله سگ.
‫هفته بعد،
‫میای سر کار.
‫آه.
‫فهمیدی، نکبت؟
‫من رو می‌خوای چیکار؟
‫شاید الان وقتش نباشه، ولی می‌خواستم بگم...
‫خیلی خوشحالم که بالاخره
‫می‌تونم با خانواده شگفت‌انگیزت وقت بگذرونم...
‫خیلی ممنون که به من و توروس اعتماد کردین...
‫تمومش کن، برو اونور، ‫دیوونه شدی؟
‫می‌خوام چندتا حرف خوب بهشون بزنم.
‫با یه مرد ازدواج می‌کردی بهتر بود.
‫با یه مرد ازدواج می‌کردم چی می‌شد؟ ‫فکر می‌کنی نمی‌تونستم؟
‫پس چجور آزادی‌ای دارم؟
‫اگه نمی‌تونم با یه مرد ازدواج کنم؟
‫- گالینا استپانوفنا، من... ‫- گوش کن!
‫ببخشید، ‫می‌خوام از این لحظه استفاده کنم
‫- تا تشکر کنم... ‫- دخالت نکن!
‫داریم بحث خانوادگی می‌کنیم.
‫پس فکر می‌کنی عادیه؟
‫هر اتفاقی که افتاده عادیه؟
‫چطوری از وگاس سر درآوردی؟
‫درک می‌کنم...
‫و بابت کاری که کردی، می‌بخشمت.
‫یه بلیت خریدم و رفتم وگاس! ‫چرا نمی‌تونم همچین کاری بکنم؟
‫- کی بهت اجازه داد؟ ‫- کی منعم کرد؟
‫عالیه.
‫میگی بهم آزادی دادین ‫بعد ازم می‌پرسی چرا رفتم وگاس. ‫سپاس‌گزارم که منو بخشیدی.
‫چرا نمی‌تونم پرواز کنم وگاس؟
‫چون اومدی اینجا درس بخونی.
‫نه که پارتی کنی، ‫مشروب بخوری و خمار بشی.
‫چرا به مصیبت تبدیلش می‌کنی؟
‫ازم چی می‌خوای؟ ‫می‌خوای معذرت‌خواهی کنم؟
‫فقط بکشم مامان!
‫مگه چیکار کردم؟ ‫فقط با یه اسکورت وقت گذروندم.
‫فقط یه هفته باهاش وقت گذروندم. ‫مشکلش چیه؟
‫چرا داری انقدر بزرگش می‌کنی؟
‫این بزرگترین مشکل خانواده ما نیست.
‫- بشین! ‫- قرار نیست
‫مشکل درست کنه.
‫من بهت شیر دادم!
‫خوشحالم که دارم ازت طلاق می‌گیرم.
‫آدم رقت‌انگیزی هستی.
‫جدی میگی؟
‫یه مادرجنده رقت‌انگیزی.
‫رقت‌انگیز بدبخت.
‫یه مادرجنده رقت‌انگیزی.
‫- جنده خودتی. ‫- دیدی؟
‫خیلی مادرت رو اذیت می‌کنی!
‫من بهت همه‌چیز دادم.
‫کولیا، لطفا دستت رو بده.
‫چندتا امضا می‌خوام.
‫اگه میشه اونو پس بدید...
‫راستش، اگه میشه همه رو بدید...
‫- میشه... ممنون. ‫- خیلی‌‌خب، سوال.
.‫- باشه. بله، حتماً ‫- این یعنی چی؟
‫لازم نیست نگرانش باشیم.
‫- اون برای قاضیه، پس... ‫- مطمئنی؟
‫آم... بله.
‫باشه، پس چندتا امضا اینجا می‌خوایم.
‫پس بفرمایید، ‫و این یکی هم برای...
‫بیا اینجا.
‫شرمنده، اسمت رو ممکنه اشتباه بخونم.
‫- امضا کن. ‫- خب، آنورا میخیوا،
‫امضای تو رو هم می‌خوام.
‫ممنون. اوه، اوه.
‫بفرما.
‫توی کادر قرمز.
‫امضا کن، لطفاً.
‫و بعد... اوه، شرمنده... ‫فقط یکی دیگه.
‫آم...
‫عالیه.
‫اوه. اوه، آم...
‫میشه کارت‌شناساییم رو بدید؟
‫بله.
‫خیلی‌خب، بریم. بریم.
‫ممکنه از حدم فراتر رفته باشم
‫ولی فکر می‌کنم درستش اینه ‫که ایوان معذرت‌خواهی کنه.
‫به اون توجه نکنین. ‫اون خسته‌ست.
‫تازه تو هواپیما با شکم خالی مشروب هم خورد.
‫کل شب بهمون کمک کرده.
‫گوش کن چی میگم...
‫پسر من از هچیکس معذرت‌خواهی نمی‌کنه. افتاد؟
‫البته.
‫چون پسرت بی‌خایه‌ست.
‫چی؟
‫چی؟ چی؟
‫چیه؟ ‫نشنیدی چی گفتم؟
‫گفتم چون پسرت
‫- بی‌خایه‌ست. ‫- کافیه.
‫بیا بریم.
‫و تو هم یک جنده‌ی چندش‌آوری.
‫پسرت اینقدر ازت متنفره که ‫با یه جنده ازدواج کرد تا عصبیت کنه.
‫کافیه.
‫آره.
‫آره، خانوادگی آشغالید.
‫اون شال منه؟
‫آره، می‌خوای...
‫بفرما.
‫برو شال خودتو بپوش، عزیزم.
‫کافیه. بریم.
‫اوه، من که دارم میرم.
‫- دارم میرم. می‌دونی چیه؟ ‫- باشه، بریم.
‫داری به چی می‌خندی؟
‫کت‌‌ـت رو هم بهت میدم.
‫کافیه. بریم.
‫ممنونم ازتون، خانم.
‫خواهش می‌کنم. آم...
‫خدانگهدار، آمریکا.
‫باشه.
‫اینم برای تو.
‫- کادو. ‫- شرمنده. اوه، خدایا.
‫نه، من نمی‌تونم.
‫خیلی ممنون... ‫وایسا، جدی گفتی؟
‫ببرشون به فرودگاه داخلی مک‌کارن.
‫ایگور تو رو می‌رسونه.
‫امشب رو می‌تونی توی خونه بمونی،
‫اما صبح باید از اونجا بری.
‫هر وقت هم بانک باز شد، ‫پولت‌رو بهت میده.
‫برو.
‫و ممنونم.
‫و نزدیکه که بسته شوند.
‫تا لحظاتی دیگر، تصاویر زنده ‫از جاده‌ها رو نشان می‌دهیم،
‫اما با مسئولینی که امروز صحبت کردیم،
‫اعلام کردند که آماده‌ی هرچیزی ‫از سوی مادر طبیعت هستند.
‫در حال حاضر،
‫هزاران نیروی مرد و زن
‫امشب شیفت اضافه کار می‌کنند.
‫اگر انباشته شود، ‫خیابان‌ها رو
‫از برف و یخ پاکسازی خواهیم کرد.
‫هر بزرگراه و مسیر دوچرخه‌ای در شهر.
‫از امشب، شیفت شبانه خواهیم داشت.
‫در لانگ‌آیلند، کامیون‌های حمل نمک...
‫تولدم مبارک.
‫هان؟
‫امروز تولدت بود؟
‫ژانویه ماه ملی اهدای خون‌ـه...
‫نه.
‫...به مردم توصیه می‌کنیم ‫که خون اهدا کنند.
‫بنابر نظر آنها، ماه‌های زمستان ‫زمان مناسبی هستند...
‫دیروز تولدم بود.
‫معاون ارشد رئیس‌جمهور
‫در مرکز خون نیویورک، ‫کلاریسا هیوارد...
‫دیروز تولدت بوده؟
‫سی‌سالم شد.
‫
‫پس به‌نظرم، تولدت مبارک.
‫ممنونم.
‫من آنورا رو دوست دارم.
‫منظورم اینه آنورا رو ‫بیشتر از انی دوست دارم.
‫باشه.
‫اینو کله‌کیری‌ای به اسم ایگور میگه.
‫ایگور لعنتی.
‫اسم کسشر.
‫نه، اسم خوبیه.
‫به معنی «جنگجو» هست.
‫جنگجو.
‫عه؟
‫ایگور یعنی «کسخل گوژپشت»، ‫مرتیکه روانی.
‫میشه لطفاً خفه‌شی؟
‫«اوکب.»
‫- «اوکب»؟ ‫- «اوکب.»
‫اوکی؟
‫اوکی، مادرجنده؟ ‫(یک لفظ فرانسوی برای نشان دادن موافقت با طرف مقابل)
‫می‌دونی، اول باید انگلیسیت رو تقویت کنی
‫قبل از اینکه بری سراغ فرانسوی.
‫باشه. اوکی.
‫آره.
‫و اسم تو بهتره؟
‫نه.
‫ولی معنیش چیه؟
‫توی آمریکا، به این چیزا ‫اهمیتی نمی‌دیم.
‫به اسم‌ها معنا نمی‌دیم.
‫اینجا بهش اهمیتی نمی‌دیم.
‫پس، معنیش میشه...
‫«میوه انار،»
‫«روشنایی.»
‫آره، من علاقه‌ای به ادامه بحث ‫ندارم، رفیق.
‫و «درخشان.»
‫خوبه که بخشی از این خانواده نیستی.
‫کسی ازت نظر خواست؟
‫- نه. ‫- نه. دقیقاً.
‫فقط خواستم ازت حمایت کنم.
‫حمایت کنی؟
‫رفیق، تو بهم تعرض کردی.
‫تو... حمایت؟
‫- تو... نه، تو... ‫- اوه، چی؟
‫نه.
‫من بهت تعرض نکردم.
‫تو نکردی... ‫به اون نمیگی تعرض؟
‫- نه؟ ‫- نه.
‫نه، درست میگی.
‫بهش میگن ضرب و جرح، ‫و همینطور آدم‌ربایی
‫و یک‌عالمه جنایت دیگه، مطمئنم.
‫کون لقت، رفیق.
‫اما بهت تعرض نکردم.
‫فقط سعی داشتم آرومت کنم، ‫تا به خودت آسیب نزنی.
‫تو منو چسبوندی به زمین.
‫دستم رو از پشت بستی.
‫تو... تو دهن منو بستی.
‫جای کبودی‌های
‫روی دست و پاهامو دیدی؟
‫تو بهم تعرض کردی، روانی.
‫اولاً، چون پوست حساسی داری.
‫نه، ندارم.
‫چون تو دیوونه روانی‌ای.
‫و دوماً، ‫چون خیلی دیوونه‌ای.
‫منظورم اینه «دیوونه هم هستی.»
‫ولی می‌تونم بگم خیلی دیوونه هم هستی.
‫خنده‌دار نیست.
‫اوکی.
‫«اوکب.»
‫ولی بگذریم، خطری بابت
‫آسیب یا جراحت تو رو تهدید نمی‌کرد، درسته؟
‫می‌دونی، اگه گارنیک اونجا نبود،
‫مطمئنم که بهم تجاوز می‌کردی.
‫تجاوز؟
‫شک نکن.
‫چرا... چرا باید بهت تجاوز کنم؟
‫چون نگاه تجاوز توی چشم‌هاته.
‫- نگاه تجاوز؟ ‫- نگاه تجاوز.
‫درست شنیدی.
‫توی مریض مادرجنده ‫حتماً بهم تجاوز می‌کردی.
‫باشه، آم، ولی من نمی‌خواستم ‫بهت تجاوز کنم.
‫عه، آره؟
‫چرا؟
‫چی؟
‫چرا؟
‫چی «چرا؟»
‫چرا بهم تجاوز نمی‌کردی؟
‫چون من...
‫متجاوز نیستم.
‫نه، چون یه کسکش کونی‌ای.
‫بیا.
‫شب بخیر.
‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫.:: صــادق هاشــمی و مهدی ابوئی ::.
‫هی.
‫به تورس نگو.
‫این ماشین خیلی بهت میاد.
‫ازش خوشت اومده؟
‫نه.
‫مال مادربزرگمه.
«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.