Witajcie, uczniowie liceum Golden Beach.
Miło was gościć w naszym muzeum w ten sobotni poranek.
Oto najnowsza wystawa.
Mamy tu eksponaty, które znaleźliśmy na wybrzeżu w Malibu.
Niektórzy twierdzą, że to ślady dawnych cywilizacji.
Możecie się rozejrzeć,
tylko proszę, niczego nie dotykajcie.
Wiedziałem. Atlantyda istnieje.
Malibu leży nad Pacyfikiem, więc to byłaby raczej Pacyfida.
Leo. Też chodzisz na te zajęcia?
Nie. Chciałem zobaczyć wystawę.
Fascynują mnie podwodne znaleziska. A was?
Mnie też. Zwłaszcza kiedy mowa o wielkich klejnotach.
Podejrzewamy, że to zaginiony klejnot z Olasis.
Legenda głosi, że może mieć magiczne właściwości.
W odpowiednich rękach.
Przeklęty! Oślepił mnie!
Jak tu ciemno!
- Ktoś próbuje ukraść klejnot! - Hej!
Koniec wycieczki. Ktoś usiłował ukraść zbiory! Wyjdźcie.
To… Było mocne. Prawie byliśmy świadkami kradzieży.
Wydarzyło się coś dziwnego. Tylko nie wiem co.
W końcu już widzę, że
Wszystko, co wymarzę, dziś mogę mieć
Magia jest wokół nas Nie wierzysz jeszcze mi, to uważniej patrz
Chcemy dziś spełnić sny Wystarczy szczypta magii
Gdy wierzysz, szansę masz Dosięgnąć nawet gwiazd
Żeby dziś spełnić sny Dodaj szczyptę magii
W życiu nie jadłam czegoś tak smakowitego.
- Jak wy to nazywacie? - Owsianka.
- Barbie. Zjesz z nami? - Nie, dzięki.
Brooklyn odwołano wycieczkę, więc możemy zrobić próbę i…
- ktoś widział kluczyki? - Poszukaj w lodówce.
Czasami je tam znajduję.
Mam je! To uciekam. Pa.
Pa!
To… Ja mam próbę po południu.
Co ciekawego mogłabym porobić?
Możesz posprzątać w garażu.
A to jest fajne?
Dla mnie będzie. Jeśli ty to zrobisz.
W takim razie do roboty.
Doskonale. Dzięki.
- Ja też pomogę. - A masz czas?
- Pamiętaj. Dzisiaj literowanie. - Będę gotowa.
G-O-T-O-W-A.
To dziwne, że tak nagle odwołano wycieczkę.
Naprawdę myślisz, że ktoś próbował coś ukraść?
Nie wiem. Ale wiesz, kto tam był, a nie chodzi na te zajęcia? Leo.
Musimy się dowiedzieć, kim on jest.
Ale najpierw muszę zrealizować plan na dzisiaj.
Ledwo znalazłam czas na przygotowanie dwustu punktów.
Całkiem spory segregator. Czyli masz dzisiaj dużo pracy.
Cieszę się, że ty i tancerze pomożecie mi z choreografią.
Gdyby tylko ktoś pomógł mi ogarnąć resztę.
Nakładam wosk
Raz i dwa, raz i dwa
Tygrysia, hej. Dawno cię nie widziałem.
Peggy! A ty co robisz w Malibu?
- Pewnie szukasz Malibu i Brooklyn. - Szukałam ciebie.
Mamy problem w Mesmerze. Musisz nam pomóc.
Punkt 44. Scenariusze będą dwustronne, żeby nie marnować papieru.
Mam nadzieję, że punkt 45 to drzemka.
Ja na pewno nie zasnę. Kocham to. Uwielbiam teatr.
Okej. Pięć minut przerwy.
Daisy. Co jest?
Jestem niezwykle podekscytowana.
Chcę się kreatywnie wykazać.
Cieszę się.
Wczoraj przesłuchałam wszystkie piosenki z tego przedstawienia.
Pomyślałam, że naszą wersję można unowocześnić.
Dokładnie to samo pomyślałam. Mów dalej.
Może poszukamy nowoczesnego brzmienia? Syntezator. Albo techno.
To ciekawe.
- Może wyjść fajnie. - Świetnie!
Już skomponowałam kilka numerów. Skoczę po sprzęt.
Klejnot zniknął z Mesmeru.
Uważamy, że złodziej ukradł go do tego świata i chce połączyć wszystkie.
Po co? Co się wtedy stanie?
Trzy klejnoty dają tak dużą moc, że jedna osoba jej nie opanuje.
Muszę wiedzieć, czy klejnot z Olasis jest jednym z trzech magicznych klejnotów.
Ratowanie świata jest w stylu Barbie.
- Na pewno to mnie potrzebujesz? - Jestem tego pewna jak latania. Wskakuj.
Darmowa przejażdżka na pegazie?
Wchodzę w to.
- To nam zajmie wieczność. - Dlatego zrobimy to razem.
Sorki.
Jej. Zajęcia ludzi to ciężka praca.
A nie możesz rzucić zaklęcia, które wszystko wysprząta?
Nie powinnam używać magii w Malibu. Z powodów, których nie rozumiem.
Pomogłaby mi w konkursie. Zaczarowałabym sędziów.
Są konkursy na czarowanie?
Nie, na literowanie.
Według mnie to podręcznik do zaklęć.
P-I-E-S. Pies.
Tobie się udało, bo umiesz czarować.
No dobra. Teraz ty spróbuj.
K-O-T. Kot.
Udało się.
Właśnie wyczarowałam Blissę.
Umiem czarować!
Raz, dwa, trzy, cztery. I poza!
Tammy?Nie wiem, czy do końca o to chodziło Brooklyn.
- Jak idzie choreografia? - Ja uważam, że świetnie!
Chociaż niektórzy mają pewne wątpliwości.
Zobaczmy.
Słyszeliście panią reżyser!
Dobry początek, ale nie o to mi chodziło.
Czekam na nową wersję. Taką trochę… nowocześniejszą.
Okej?
Ty tu rządzisz.
Odwołajcie plany i napiszcie do rodziców. Zostajemy tu na cały dzień.
Ostatni raz latam liniami Peggy.
- Gdzie my jesteśmy? - To kraina Elfii.
Ma laskę, która wykrywa moce w świecie ludzi.
Ale nie może się tam wybrać i nie każdemu chce pożyczać tę laskę.
Elfia? Poznałem ją.
Jesteś jednym z nielicznych ludzi, których zna i którym ufa.
Okej. Po prostu pójdę do niej i oczaruję ją w stylu Kena.
Tak… Może być trudniej, niż myśleliśmy.
Przećwiczymy scenkę, gdy pojawią się aktorzy. Potem…
Barbie! Mówiłaś, że mam zająć się muzyką i…
- Nie mówiłam tak. - Chciałaś, żebym ją zmieniła.
I co myślisz?
Teremin. Ciekawy wybór. A po co ten kask?
Sztuka powinna być nowocześniejsza. A kosmos to wielki skok w przyszłość!
Fatalny pomysł? Widzę to po twojej minie.
Daisy, przestań.
Może nie wyjdzie źle. Chcę zobaczyć całość.
Nie pożałujesz.
Trochę pozmieniałam. To nowa wersja scenariusza.
Tak się cieszę, że mam w sobie magię! Co teraz wyczarować?
Niekończące się zapasy brokatu?
Już wiem! Cały nasz dom mogę zamienić w ogromniastą chatkę z piernika.
Użyjmy magii, żeby posprzątać, a potem pouczysz mnie zaklęć.
Momencik.
Nie wykorzystuj od razu całej magii. Musisz ją sobie dozować. Poćwiczyć.
Czasami to trochę trwa.
Nie dowiem się, co potrafię, jeśli nie spróbuję.
Mam coś. Kurze.
K-U-R-Z-E. Zetrzyj.
Nic się nie stało. Naprawdę już zużyłam całą magię?
Spokojnie. Ona po prostu czasami działa w dość niespodziewany sposób.
Hej. Poczułam nagłą potrzebę, żeby pomóc wam tu sprzątać.
Udało mi się.
Kto umie czarować? Ja umiem czarować!
No to już po kłopocie. Okej.
Robi się późno. Lecę na próbę.
Ja idę z tobą!
Hej. Nie mam zamiaru sprzątać tu sama.
Halo!
Świetnie.
Halo!
Elfia?!
Proszę, proszę. Czy to nie mój ulubiony człowiek?
Serio? Jestem ulubiony?
Dlaczego cię to dziwi?
Jesteś miły i pomocny.
- A kogo my tu mamy? - I szanujesz cudzą przestrzeń.
A pani to pewnie Dru. Jestem Ken.
Słyszałem o pani. Jak się pani miewa w Mesmerze?
Jest cudownie. Ale tęsknię za domem.
- Opowiadaj, co u was. - W sumie niezbyt…
Okej. Wystarczy już tych pytań.
Przyszedł zobaczyć się ze mną.
Wybaczcie. Nie chciałam przeszkadzać.
Wiesz, że skradziono nasz klejnot.
Potrzebujemy laski, żeby sprawdzić, czy jest w świecie ludzi.
Wiem o tym.
I zrobię wszystko, żeby pomóc. Ale nie pożyczę swojej laski byle komu.
Uśmiechaj się ładnie.
Nie najlepiej się czujesz? Może chcesz pójść do łazienki?
Nic mi nie jest. Jestem mało przekonujący.
Proszę. Naprawdę chciałbym pomóc.
Mogę pożyczyć twoją laskę?
Możesz ją wykorzystać,
jeśli tylko zdasz mój test.
Test?
A będzie na nim matematyka? Bo z matmy jestem kiepski.
Ależ mnie rozbawiłeś. Zapraszam za mną.
Dobra. Próba za dwie minuty.
Tak naprawdę za półtorej. Pospieszcie się.
Zarządzasz próbą?
Spodobają ci się moje poprawki.
- A jak bardzo chcesz to uwspółcześnić? - Rocky. Jesteś.
Jest kilka zmian. Umiesz tańczyć jak robot?
Mniej więcej tak.
- Nie wyglądasz na szczęśliwą. - Trochę się stresuję.
Chelsea? A ty co tutaj robisz?
Przyszłam z Rocky. Wszystko gra, ale z nią średnio.
Ted! Musimy pogadać o tym statku!
O to mi chodzi.
Ma trudne zadanie. I całkiem sporo na głowie.
A ty nie powinnaś ćwiczyć literowania?
Poradzę sobie. Od dziś umiem czarować.
Rocky pokazała mi, że ten podręcznik jest magiczny.
A… dlaczego to powiedziała?
Ponieważ w nowocześniejszej wersji będzie robotem księżniczką.
Niech zgadnę. Są kosmitami?
Bałam się, że to nie ma sensu, ale załapałaś.
Zupełnie nie łapię. Nic tu nie ma sensu.
Co? Wiedziałam. Załamka. Zepsułam sztukę.
- Niepotrzebnie namieszałam. - Stój!
Grajcie dalej. Zaraz wrócę.
To… powinniśmy powtarzać stare role czy jednak te nowe?
Mam nadzieję, że role kosmitów. Na co dzień nie mówisz „gazork”.
Udało mi się! Uratowałam ich!
Daj z siebie wszystko. Potrzebujemy tej laski.
W testach jestem słaby. A jak nie zaliczę?
Łap!
Bardzo dobrze! Udało ci się zdać pierwszy test.
Sprawdziłam twój refleks.
Może nie będzie aż tak źle.
Pora na drugi test. Sprawdzę twoją wytrzymałość.
Mam walczyć z niedźwiedziami?!
Co ty, nie żartuj sobie.
Masz poprowadzić paradę, kręcąc moją laską.
Dobra. Miśki! Zapraszam za mną!
Jest niezły.
- To była moja najfajniejsza magia. - Nie wiem, jak to powiedzieć,
ale nie sądzę, żebyś wyczarowała wózek z piórami.
To ja.
Mam magiczną moc. Ty też możesz czarować. Pożyczyć ci książkę?
- Patrz, w co wpadliśmy. - I nie bolało.
Te piórka są takie miękkie.
Muszę zamienić słówko z Rocky.
Dłużej już naprawdę nie dam rady.
- Udało się. - Moje gratulacje!
Zaliczyłeś drugi test.
A teraz ostatnie zadanie. I najtrudniejsze.
To test magiczny.
Przecież to człowiek. Nie ma magicznych mocy.
Chwila. A może i mam.
Wybierz kartę.
Włóż z powrotem.
A teraz wypowiem zaklęcie.
Czy to twoja karta?
Tak! Niesamowite!
Zaliczyłeś ostatni test.
- Jak to zrobiłeś? - Czarodziej nie zdradza swoich tajemnic.
Niezaprzeczalnie jest czarodziejem. Zna ich przysięgę.
Magiczna laska jest twoja. Ale masz ją oddać.
Jesteś tu mile widziany. Wpadaj, kiedy chcesz.
Dziękuję. Skorzystam.
- Daisy. Wszystko dobrze? - Tak.
Podczas tworzenia bardzo się ekscytuję. Nie chciałabym, żeby wyszła drama.
W końcu robimy przedstawienie. Teatr to idealne miejsce na dramy.
Dlaczego nie powiedziałaś, że nie podobają ci się moje pomysły?
Bo byłabyś zła. Ale wolę to niż twój smutek.
Tammy powiedziałaś, czego oczekujesz.
Bo było mi łatwiej. Z nią się tak nie przyjaźnię.
Chciałam poznać twoje pomysły, ale łapałam się na tym,
że wolałam trzymać się swojej listy.
Naprawdę jest długa. Wiem, że ciężko nad nią pracowałaś.
Tak. Ale wiesz? Nie wszystkie twoje pomysły były złe.
Serio? Na przykład?
Muzykę trzeba unowocześnić. I akcja powinna dziać się w przyszłości.
Tylko nie w kosmosie.
Być może tutaj mnie odrobinę poniosło.
- Spróbujmy od nowa. - Świetnie! Odhaczymy zadania z listy.
I podsuwaj mi swoje pomysły.
Tylko najpierw je omówmy. Więc? Co ty na to?
Przyda mi się asystentka.
Musimy porozmawiać o Chelsea. Proszę, powiedz jej, że nie umie czarować.
Po co? Co w tym złego, że wierzy w odrobinę magii?
Naprawdę?
Wierzy, że wygra konkurs literowania, pstrykając palcami.
Załamie się, jeśli jej nie wyjdzie.
No dobrze. Dobrze. Już. Powiem jej.
Dziękuję.
A potem obgadamy, skąd wziął się ten wózek z piórami.
Jaki wózek z piórami?
Mięciutkie.
Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Daisy od teraz jest oficjalnie asystentką reżyserki.
Ale na dzisiaj kończę próbę.
Ja i moja osobista asystentka musimy omówić niektóre… zmiany. Wspólnie.
Możecie iść. Do poniedziałku wszystko będzie gotowe.
Mówię ci, że to byłam ja. Potrafię czarować.
Rocky? Masz jej coś do powiedzenia?
Chelsea. Naprawdę mi przykro, ale w sumie to ja trochę ci w tym pomogłam.
To nieprawda. Sama wyczarowałam Blissę.
No i Skipper przyszła nam pomóc.
Chwila. Tak było?
To musiały być czary.
Chodzi mi o to, że każdy ma w sobie odrobinę magii.
I na wszystko jest czas i miejsce.
A ważne sprawy, które liczą się najbardziej,
powinny być załatwiane po ludzku.
Na przykład powtórka przed literowaniem?
Tak. Będziesz przeszczęśliwa, jeśli wygrasz uczciwie.
Jasne.
T-O-S-T-E i R. Toster.
Dobrze.
- To moja córka! - Wszyscy już to wiedzą.
Wykrzyczałeś to chyba z milion razy.
A teraz ostatnie, finałowe słowo.
Magiczny.
M-A-G…
I-C-Z-N-Y.
Tak. Bardzo dobrze! Oto mamy zwyciężczynię!
Chelsea!
Udało się!
Moja mała!
Niezła przygoda, Ken.
Serio walczyłeś z niedźwiedziami, żeby ją zdobyć?
Mówiłem, że walczyłem? Raczej z nimi maszerowałem.
Najważniejsze, że sprawdzimy, czy klejnot jest magiczny.
- Na pewno wiesz, jak jej używać? - Tak.
I nic. Nie jest magiczny.
To dlaczego ktoś próbował go ukraść?
Powiedzmy o tym Peggy.
Napisy: MARTA ROBACZEWSKA