Prawdziwe, kulturalne niebo. Mogę pożyczyć kilka książek?
Wieczorami robi się nudno. Może znajdziemy coś o klejnotach.
Nie powinnam nimi rozporządzać. Dru prosiła, żebym zajęła się domem.
Pozwoliła mi wpadać, kiedy chcę, ale nie rozdawać książki.
Rozumiem. Nigdy nie widziałem tylu rzadkich tomów naraz.
Barbie! Musisz to zobaczyć!
Chyba… Utknęło.
Co to?
Halo?
Gdzie ja jestem?
A wy to kto?
Chwila.
Kim ja jestem?
W końcu już widzę, że Wszystko, co wymarzę, dziś mogę mieć
Magia jest wokół nas Nie wierzysz jeszcze mi, to uważniej patrz
Chcemy dziś spełnić sny
Wystarczy szczypta magii
Gdy wierzysz, szansę masz
Dosięgnąć nawet gwiazd
Żeby dziś spełnić sny
Dodaj szczyptę magii
Ustalmy coś.
- Zaczynamy od diabelskiego młyna. - Potem rzucanie do kosza. Zaklepuję!
Bateria padła.
I już. Naładowana.
Nie ma za co.
Rocky. Pamiętasz, co ci mówiłyśmy o czarowaniu?
Tylko w pilnych sytuacjach.
Wyłączony telefon to pilna sprawa.
Jak miałabym robić zdjęcia w wesołym miasteczku?
Gdybyśmy powiedzieli rodzicom o magii Rocky,
- nie musiałaby się ukrywać. - Nie o to chodzi.
Wszyscy mówią, że nie wolno kłamać. Ten sekret to nie kłamstwo?
Ale… Widzisz…
Bo wiesz… Już. Jesteśmy.
- Tak! - Ale fajnie!
Ostrożnie!
A to co? Ładne.
Leo. Znalazłeś coś o niej? To poważna sprawa.
Nie ma nic o tym, jak utknęła. Ale jest z Mesmeru.
I posłuchaj tego.
„Gdy jednorożec usłyszy kłamstwo, jego róg się zaświeci”.
Wybacz.
- Nie gniewaj się. - Nie gniewam się.
Może trochę.
Ale na Leo, bo wypuścił cię z książki i to jego wina.
Nie złość się na niego. Nie lubiłam siedzieć w księdze.
Chcę wrócić do domu.
Nie płacz. Pomożemy ci.^
Nasza znajoma wie dużo o Mesmerze.
Poszukamy jej?
Serio? Myślisz, że mi pomoże?
Jasne. Twój róg się nie świeci. Mówię prawdę.
Jeśli pozwolisz, zostanę i poczytam.
Może znajdę coś o klejnotach albo o dziewczynkach z rogiem.
Tam jest kosz!
Dzisiaj mi się uda. Czuję to. Wielki Miśku! Będziesz mój!
Uwaga!
Nadciąga wielka, błyszcząca chmura!
Nie. To tylko Skipper.
Nie za mało waty cukrowej?
Dam znać, kiedy ją zjem.
Hej, Malibu!
Jak nas tak szybko znalazłaś?
Trudno przegapić Skipper.
A marudziłaś, że jest za duża.
Lecę po dokładkę. Później się zobaczymy.
- Co to za sprawa? - Dziewczyny.
To moja nowa znajoma. Przedstawiam ci moje przyjaciółki.
Piękna jednorożcowa opaska. Tutaj ją kupiłaś?
Co to opaska?
Ja w tej sprawie.
To prawdziwy róg.
- Nie wierzę. - Spoko.
- Fajnie! - Uwolniliśmy ją z książki.
Nie pamięta, jak się tam znalazła.
Rocky, pomożesz nam to rozwiązać?
Jednorożce są dla mnie tajemnicą. Zazwyczaj trzymają się razem.
Mogę pogadać z Radą Glifów. Może oni coś wiedzą.
Dobrze.
Znajdę odosobnione miejsce i zadzwonię.
Czy możecie tu na mnie zaczekać?
Łatwo się gubię.
Dobra. Co robimy do jej powrotu?
Madame Visterbleu wyczuwa, że szukacie pomocy.
Pani to wyczuwa?
Madame Visterbleu wie wszystko.
Mogę przewidzieć waszą przyszłość za jedyne dziesięć kuponów.
Idziemy, Barbie?
Wiesz…
Wahacie się.
Niech wam będzie. Pięć kuponów.
- To miłe, ale… - Niech będzie za darmo.
Interes się nie kręci. Ale napiwki chętnie przyjmuję.
Proszę za mną.
Jestem Chelsea. A ty jak masz na imię?
Duchy podpowiadają mi, że ta karta jest twoja.
Twój róg się świeci. Ładnie.
Dzięki.
O. Widzę tajemnicę.
To dobrze?
Być może. Jest niewyraźna.
Chwila. Chyba coś widzę!
Zwiędnięty kwiatek wywoła wielki chaos.
- To może znaczyć wszystko. - Ostatnio zajmujesz się ogrodem.
Cisza!
Kolejna karta mówi o tobie.
Widzę… Skok!
„Skok”? Sam… „skok”? A co to znaczy?
Nie gadaj, kiedy przepowiadam przyszłość.
Duchy podpowiadają mi, że nie lubią tego twojego ciągłego przerywania.
Teraz serio świeci mocno.
Nie zimno wam?
Nie czuję się najlepiej.
Dokąd idziesz? Czekaj na mnie!
- Proszę wybaczyć. - Nie!
Nie możecie wyjść! To ostatnia karta!
Mamy ważniejsze sprawy.
To jest ważne!
Nigdy nie wyczuwałam takich mocy.
Czekają was sprawy niezwykłej wagi.
Odpowiedzi, których szukacie. To wyjątkowa przepowiednia!
Efekty specjalne są niezłe, ale musimy już iść.
Do widzenia.
Chelsea!
Ostrzegałam was!
Nie ignorujcie kart!
Widzę je!
Co się stało?
Jej róg się świecił. Nie czuła się najlepiej.
A wspomniałam, że jest czuła na kłamstwa? Myślę, że…
…madame Visterbleu nie była z nami szczera.
Urządziła pokaz,
ale z drugiej strony na samym końcu…
Właśnie. Pod koniec była inna.
Podobno poszli zbierać lulajagody.
Nagrałam wiadomość. Wiecie coś więcej?
Powinniśmy wymyślić dla ciebie imię.
Oto ja!
Nareszcie wiktoria!
Podoba mi się! Mogę sobie wziąć?
Tego… Misia?
To imię! Dziewczyny, to jest Wiktoria.
- Co przegapiłam? - Ja przegapiłam dużo więcej.
Później opowiemy.
- Po diabelskim młynie? - Pewnie.
Kto jest głodny?
Wygląda dobrze.
To naprawdę dobry dzień. Bardzo wam dziękuję.
Pizza ci smakuje?
Jest wyborna.
Co sądzisz o nowym dodatku, Stacie?
Chyba wolę starą kanapkę z masłem orzechowym.
Kiedy Rada Glifów się do nas odezwie?
Liczę, że jutro. Sezon na lulajagody jest bardzo krótki.
Łapiemy je, robiąc tęczę. Chcesz zobaczyć?
Rocky. Rodzice!
Co słychać?
Cześć!
A to kto? Jestem George. Tata Chelsea.
A ja Wiktoria. Dziewczynka jednorożec.
Co?
Urocza, co nie? Cały dzień bawią się w jednorożce.
- O nie. - Zostanie u nas na noc.
Jeśli nie macie nic przeciwko.
Jasne. Nie ma sprawy. Jeśli rodzice o tym wiedzą. Hej!
Chyba chcecie wyjść na dwór.
Na zewnątrz.
Już późno. Chelsea, Wiktoria. Idziemy spać.
- Słońce jeszcze nie zaszło. - Zawsze chodzisz spać o tej porze.
Wcale nie.
Tato. Zamknij oczy i spróbuj tego.
No, dziewczynki.
Dałaś watę cukrową na pizzę? Mniam!
Nie musicie się kłaść. Ale nie powinnaś wychodzić z pokoju do rana.
Pogramy? Będę niebieska. Wybierz swój pionek.
Barbie, lubisz zielony?
Wybacz. Nie zagram z wami. Muszę się uczyć.
Mam przeczucie, że zaskoczy mnie sprawdzian.
- Tak mówiła wróżka. - Co?
Madame Visterbleu? Twoja karta to skok.
Tak. Ale nauczyciel często nas zaskakuje, więc mnie to nie dziwi.
Na pewno?
- Nieważne. Dobranoc. - Dobranoc!
Zwiędnięty kwiatek wywoła wielki chaos.
Żadnego chaosu.
Leo! Idziemy do szkoły?
Hej, pobudka!
Nie śpię.
Dzień dobry. Zauważyłeś, żeby z kwiatami działo się coś dziwnego?
Co? Nie.
- A dowiedziałeś się czegoś? - Nie o klejnotach.
Ale dziewczynki jednorożce są fascynujące.
Żyją w małych grupach i są dalekimi krewnymi pegazów.
I może centaurów?
Byłoby miło, ale nie.
Kto zamknął ją w książce?
Nie wiem, ale tak jak jednorożce ma moc uzdrawiania.
Zgaduję, że ten ktoś liczył na dodatkową ochronę.
Przed czym?
- Nie ma sprawy. - Do zobaczenia.
I jak? Zrobiła kartkówkę?
Nie. I to była moja ostatnia lekcja.
A ty znalazłaś zwiędnięty kwiatek u Dru?
Kilka. Ale nie wywołały chaosu.
Hej!
Barbie.
Wszędzie cię szukałam.
Daisy źle się czuje. Nie będzie jej dziś na próbie.
O nie. Miała przeprowadzić całą próbę.
Wszystko przygotowała i zaplanowała.
Przykro mi.
Zastanów się.
Daisy. Czyli stokrotka.
Zwiędnięty kwiatek wywoła wielki chaos.
Bez pomocy Daisy próba będzie katastrofą!
Czyli tamta wróżka jednak się nie myliła?
- Patrz, co znalazłyśmy! - To moja stara pozytywka.
Do czego służy?
Pokażemy jej?
Karuzelo, śmiało się kręć
Łasicę małpka goni
Choć ją miała w rękach już mieć
Haps! Wszystko po nic
Urwała się jedna część.
To nie część pozytywki. Zrobiłam ją, gdy byłam w twoim wieku.
Lubiłam tę bransoletkę. Myślałam, że zginęła. Cieszę się, że nie.
Wróżka wspomniała o skoku.
- Twoja przepowiednia się sprawdziła. - Najpierw Daisy, teraz to.
Zaczynam myśleć, że wróżka mówiła prawdę.
Była też trzecia karta. Próbowała nam o niej powiedzieć.
A jeśli wie, jak pomóc Wiktorii?
A może chodziło o klejnoty.
Musimy tam wrócić.
Wiktorio. Nie widziałem cię w okolicy.
Znamy twoich rodziców?
Mieszka daleko stąd.
Przenieśli się z… Zna pan kogoś we Francji?
Jest stamtąd.
Tato. Myślę, że… pan Roberts potrzebuje pomocy przy grillu.
Właśnie na to liczyłem.
Znowu nie czuję się za dobrze.
Nie martw się.
Patrz na to.
Zrobię dla ciebie ekstrafajną, ogromną tęczę.
- Rocky! - Nie!
Ups.
Czy ty sprawiłaś, że pojawiła się tęcza?
Wszystko wyjaśnię.
Ćwiczy magiczną sztuczkę do przedstawienia.
Powiedzcie prawdę. Zasmucacie Wiktorię i mnie.
O czym mówi twoja siostra?
- Bo… - Wy też coś ukrywacie?
W sumie.
Już pora.
Rocky czaruje, a to dziewczynka jednorożec.
Gdy ktoś kłamie, jej róg się świeci.
Pochodzą z krainy Mesmer. Pomagamy im, bo źle się dzieje.
Opowiedzcie im jeszcze o smoku! To było najlepsze.
Racja. Był jeszcze smok i zły, jaszczurzy czarodziej,
ale go powstrzymaliśmy.
Tak było.
Co? Magia?
I… Jednorożce?
- I Mesmer? - Pamiętajcie o smoku.
- Od dawna to ciągniecie? - Odkąd pojawiła się Peggy.
Tak długo?!
Czyli mamy spore kłopoty. Prawda?
Chyba wolałam, kiedy krzyczeli.
Jaka będzie kara?
Wolę nie zgadywać. Ale to czekanie mnie wykończy.
Serio? Najgorsze przed nami.
O to chodzi w karach.
Każą nam chodzić do szkoły nawet do osiemnastki!
- Lubisz szkołę. - No wiem.
I będziemy chodzić do osiemnastki.
Bo tak działa szkoła.
Czy to wszystko moja wina?
Nie. Pomogłaś nam.
Nie powinnyśmy ukrywać prawdy.
Bardzo mnie to męczyło.
Mnie też.
- Też tego nie lubiłam. - Ani ja.
Idą tu.
Doszliśmy do wniosków. Bardzo nas rozczarowałyście.
I jest nam przykro, że nam nie zaufałyście.
Wiemy. I bardzo przepraszamy.
- Dlaczego to zrobiłyście? - Bo…
Kiedy zjawiła się Peggy, to była drobnostka.
Zamknęłybyśmy sprawę i koniec.
Ale działo się więcej magicznych rzeczy, więc musiałyśmy częściej kłamać.
Właśnie dlatego nie powinno się kłamać.
Bo nad kłamstwem traci się panowanie.
Mam pewien pomysł.
Mogę rzucić zaklęcie i wymazać wam pamięć.
Zapomnicie, że to się wydarzyło.
To tylko sugestia. Rety.
Powinnyśmy od razu powiedzieć.
Ale zanim dacie nam szlaban, wiedzcie, że mamy problem.
Mesmer nas potrzebuje.
- Jeśli nie pomożemy… - Nie wrócę do domu.
W poradnikach nikt o tym nie pisał.
Ale znaleźliśmy rozwiązanie.
Pomóżcie przyjaciołom. Możecie liczyć na nasze wsparcie.
Ale gdy wszystko się skończy, będziecie mieć szlaban do końca życia.
Może nie do końca życia, ale na bardzo długi czas.
Aż zrozumiecie swój błąd.
W porządku.
I nie będzie więcej kręcenia, kłamania i zatajania.
Zrozumiano?
A jeśli się skłamało o ścieleniu łóżka?
No dobra, zrobię to.
O nie. Zamknięte.
Już za późno.
Może nie. Zobacz.
Madame Visterbleu!
Pamięta nas pani?
Zero napiwku.
- Musimy porozmawiać. - Myślałam, że mi nie wierzycie.
Wcale tak nie było.
- Okej, było. - Z początku.
- Ale wszystko się spełniło. - Serio?
Znaczy oczywiście, że tak.
Dlaczego spytała pani, czy serio”? Jakby była pani zaskoczona.
To skomplikowane.
Moja mama i babcia miały dar.
Ja? Już nie bardzo.
Wolałam zostać kardiolożką.
Ale nie mogłam rozczarować rodziców.
Więc przejęłam nasz rodzinny interes.
Nie czułam prawdziwych przepowiedni,
dopóki wy nie przyszłyście.
Była trzecia karta. Pamięta pani jaka?
Oto ona.
Zgadza się!
Co ona oznacza?
Zdaje się, że chodzi o jakiś… naszyjnik.
Nie. O biżuterię, a konkretnie o klejnot.
To dla nas naprawdę ważne. Opowie pani coś więcej?
Właśnie. Proszę.
Wkrótce wyruszycie na misję.
Gdzieś daleko stąd.
Widzę coś jeszcze.
To koń. Tak myślę.
Ma trzy rogi i jest w magicznej krainie.
A może to jeleń na Matterhornie w Alpach.
I co, pomogłam?
- Fragment o Alpach był zaskakujący. - Chodzi o Mesmer.
Ale jednorożce mają tylko jeden róg.
Jak już wam mówiłam,
opowiadam, co widzę, ale tego wam nie wyjaśnię.
Dobrze. Co z tym napiwkiem?
Latający koń?
Wolimy nazwę „pegaz”.
I umiesz mówić.
Miło wreszcie się z wami przywitać.
Razem uczyłyśmy Brooklyn jeździć.
Co? To byłaś ty?
Gotowa, Wiktorio?
Nie. Będę tęsknić.
Nie żegnamy się na zawsze. Dowiemy się, kto uwięził cię w książce.
Będziemy odwiedzać cię w Mesmerze.
Twój róg się nie świeci, więc wiesz, że to prawda.
Hej, co słychać? Pożyczycie szklankę cukru?
Hej, Peggy.
- Ken ją zna? - Ktoś jeszcze wie?
Tylko Daisy, Nikki, Renee i Teresa.
I Trey. Ale nie bardzo lubi o tym mówić.
Okej. I niech tak pozostanie.
Trzymajcie się krzeseł.
To się nie mieści w głowie.
Patrzcie.
Czarodzieje są w Malibu!
Napisy: Marta Robaczewska