W poprzednim odcinku.
Dalej nie pójdziemy.
Nie widzę żadnego klejnotu.
Co?
Co jest?
Barbie!
Hej.
Cześć.
- Gdzie jestem? - Podpowiedź.
Talleigha?
Dzięki, że wpadłaś.
Podobno szukasz klejnotu wody.
Płyń za mną. Odważysz się?
W końcu już widzę, że Wszystko, co wymarzę, dziś mogę mieć
Magia jest wokół nas Nie wierzysz jeszcze mi, to uważniej patrz
Chcemy dziś spełnić sny
Wystarczy szczypta magii
Gdy wierzysz, szansę masz
Dosięgnąć nawet gwiazd
Żeby dziś spełnić sny
Dodaj szczyptę magii
Barbie! Gdzie jesteś?
O rety!
Jestem cała. Spotkałam starą znajomą i poznałam nową.
Charlie mnie przemieniła.
To specjalność syrenek powietrza.
A to jest Talleigha.
Już się znamy.
Podobno wie coś o klejnocie wody. Opowiesz Barbie?
- Ja płynę do Pacyfiki. - Jasne.
A to nie jest daleko?
Nie dla nas.
Podwodne portale łączą magiczne krainy.
Są trochę jak metro, tylko dużo szybsze.
- Na pewno szybko wrócę. - Okej.
Zero kresek.
Oczywiście.
Berek! Gonisz!
To nie fair!
Uwaga! Wodny portal.
O, mamy gościa? Hej.
Jestem Emily. To Harper. Jest berkiem. Nie daj się złapać.
To jest Barbie.
Barbie?
Z tych Barbie i Barbie?
Pomagałaś nam podczas ceremonii Syreniego Księżyca.
Zgadza się.
Teraz my potrzebujemy pomocy.
Widziałyście Coralię?
Zaprowadzę was.
A tak w ogóle to teraz ty gonisz.
A teraz ty gonisz.
Od tego boli mnie głowa. Te słowa nie mają sensu.
Bo to po mesmeryjsku.
W jednej z książek na pewno jest coś o klejnotach.
Muszę zapytać Dru, dlaczego ma ich aż tyle.
- Jest ich milion. To zajmie wieczność. - Chyba że…
Użyjesz magii?
Właściwie to chciałam wybiec stąd, krzycząc z przerażenia.
Ale magia?
Tak. To dobry pomysł.
Niech wszystkie przydatne książki uniosą się w górę.
Nadal jest ich sporo.
Zawęzisz wyszukiwanie?
Wiem, tak jak…
Jak wy go tam…
- W Internecie. - Tak!
A co to Internet?
Takie coś na komputerze, co…
Nie. Ja nie o tym.
Chodzi o zaklęcie sortowania.
Wybiorę jeden klejnot.
Niech zostaną w górze książki o klejnocie ziemi!
Od razu lepiej.
Weźcie po jednej.
Super. Skoro już czarujesz, to zrobisz mi pizzę?
Nie o to chodziło.
Ważna sprawa!
Muszę skontaktować się z Malibu. Jest tu Peggy?
Peggy i jej mama spędzają teraz razem wolny czas.
- Ktoś inny mnie zabierze? - Nie.
Mamy ściśle ustalone, kto może latać do Malibu.
Przez akcję z klejnotami. Ale niedługo wrócą.
A na razie może Dru dotrzyma ci towarzystwa?
Też jest człowiekiem. Z nią będziesz czuła się jak w domu.
Niestety nie mogę, bo jestem teraz bardzo zajęta.
Czy to układ trawienny świstunki paskogłowej?
Nie skończyłam.
Nie chcę się narzucać.
Nonsens.
Dru chętnie się tobą zajmie.
Z przyjemnością dla kogo?
Takie obowiązki gościa, który mieszka w Mesmerze.
Dobrze. Skoro tak stawiacie sprawę, to chętnie się tobą zajmę.
Ale ostrzegam,
toaleta na dole lubi się czasem zapychać,
więc jeśli chcesz skorzystać, to weź to.
Nosisz go ze sobą?
Ciekawska z ciebie dziewczynka.
Zadajesz dużo pytań.
Dziwaczna ta nasza Dru.
A tak naprawdę dlaczego ma ze sobą przepychacz?
Ludzi nikt nie zrozumie.
Tutaj nic nie ma.
Ani tu.
Nie mam pojęcia, gdzie jest początek.
- A o czym jest? - Chyba… O początkach.
Dlaczego ta wygląda znajomo?
To symbol z mojej zbroi.
Mam ją, kiedy jestem centaurem.
A co on oznacza?
Nie mam pojęcia. Był tam od zawsze.
Leo. To księga o centaurach!
Czytaj!
„Dawno, dawno temu w wiosce centaurów
Szafirowa Jednorożcowa Wróżka obiecała, że spełni życzenie mieszkańców”.
Ale jest piękna.
„Przywódca centaurów, wojownik, chciał, żeby mieszkańcy poprosili o władzę.
A inny przywódca marzył o życiu w harmonii z innymi.
Doszło do głosowania
i wygrało życzenie wojownika”.
Co dalej?
„Bardzo to zasmuciło Szafirową Wróżkę.
Wiedziała, że jeśli wszyscy będą potężnymi wojownikami,
podbiją cały świat i zapanuje chaos.
Jednak dała słowo, że spełni życzenie,
więc mieszkańcy wioski w tamtej chwili stali się niepokonani.
Od razu po tym zaplanowali podbój całego świata.
Jednak Szafirowa Wróżka miała plan.
Niedługo po spełnieniu życzenia wyczarowała potężną nawałnicę,
która przeniosła centaury z Mesmeru do innego wymiaru.
Daleko, żeby nikomu nie wyrządziły krzywdy.
W ten sposób nadal były wojownikami,
ale mogły podbijać tylko siebie”.
To ona wygnała moich ludzi z Mesmeru.
Miała powody. Chcieli zniszczyć cały świat.
To nie koniec.
Czytaj dalej.
„Kiedy centaury zniknęły, Szafirowa Wróżka posmutniała.
Na szczęście pojawił się jej przyjaciel, Alikorn”.
Alikorn?
Taki jednorożec, ale latający.
Czyli pegaz jednorożec.
„Szafirowa Wróżka uświadomiła sobie, że jej moce były zbyt silne.
Dalej dochodziłoby do strasznych historii.
Ludzie, centaury, syrenki i glify.
Nie mogła ufać, że wybiorą mądre życzenia.
Sama wypowiedziała życzenie.
Chciała, by jej moce podzielić i zamknąć w trzech klejnotach.
Jeden dla każdego z trzech wymiarów. Wody, ziemi i powietrza”.
Klejnot powietrza nazywamy kryształem z Mesmeru.
Poświęciła się, żeby nic złego się nam nie przytrafiło.
To bardzo odważne.
„Poprosiła Alikorna, żeby dobrze ukrył klejnoty
i połączył je tylko w obliczu wielkiego zagrożenia.
Zabrała swoje rzeczy
i odsunęła się w cień. Nikt już jej potem nie widział”.
Niewiarygodne. Moi ludzie byli tak naiwni.
Poczekaj.
Ja wiem, gdzie to jest.
U nas, w Malibu.
Co? Jedziemy tam.
Nieważne klejnoty.
Tam mogę odnaleźć rodzinę.
Brooklyn.
Jak miło znowu czuć twoją obecność.
Witamy cię w Pacyfice.
Coralia? Skąd wiedziałaś, że to ja?
Czułam, że się zjawisz. Na lądzie teraz panuje chaos.
Równowaga jest zachwiana. Mesmer stracił swój klejnot.
Właśnie. Tak było. Słyszałam, że masz klejnot wody.
Nadal jest w naszych wodach.
Ale jego położenie to tajemnica. Nawet dla mnie.
Domyślasz się, gdzie może być?
Tak, ale nie mogę cię tam zabrać.
Dla ludzi to zbyt niebezpieczne.
Popłynę z tobą, Coralio.
Poważnie? Chcesz nam pomóc?
Wszyscy jesteśmy połączeni. Nauczyłaś mnie tego.
To… Co chcecie robić, czekając na ich powrót?
Już wiem. Byłaś kiedyś na syrenkowym targu?
Podwodny ser!
Makaron z wodorostów!
- Naszyjniki z pereł! - Dwa w cenie jednego!
Dzisiaj 50 procent taniej!
Pyszne strzykwy! Zapraszam na świeżutkie i pyszne strzykwy!
Starożytne skarby! Tylko u mnie!
Poznaj London. Zawsze ma ciekawe znaleziska.
Uwielbiam książki.
A wy?
Tu nie ma żadnych słów.
Woda je wymywa. Trzeba czytać szybko.
Ta była o straszliwej królowej piratów,
która ukradła skarby z miasta syren.
Mówi o nas.
Tak. Wiadomo.
Nie przerywajcie. Dziękuję.
Kiedy królowa piratów uciekała, jej okręt uderzył o skały i zatonął!
A wrak osiadł w naszych jaskiniach.
Tam nie ma pirackiego okrętu.
Na pewno dobrze szukałaś?
Nie. Jaskinie są rozległe.
Czy ta historia jest prawdziwa?
Tak na 50 procent.
Czasem te opowieści to fakty, a czasem piękna fikcja.
Tak czy inaczej wciągają, jeśli da się coś odczytać.
- Sprawdzimy, czy legenda jest prawdziwa? - Ja będę pierwsza.
Akurat! Ścigamy się!
Chyba lubią rywalizację.
Czekajcie na mnie!
- Ja też płynę! - Ta książka jest na sprzedaż?
Pogadamy, gdy wrócę.
Całkiem miło.
Zgadza się.
To wszystko dzieło rady. Czuję się tu prawie jak w domu.
Królikorożce? Uwielbiam je.
- Mogę pożyczyć? - Nie!
Mam dużo wspomnień z tą książką.
Niczego nie dotykaj. Może coś zjesz? Ciastka i kiszone śledzie.
- Skuszę się na ciastko. - Nie. To akurat nie był wybór,
bo śledzia kładzie się na ciastku.
Smacznego.
To miejscowy przysmak.
Nie wybrzydzam.
O dziwo smaczne.
No właśnie.
Tak.
Słodki smak pasuje do słonego.
To może chwilę zająć.
Chcecie kanapkę?
Poproszę!
Ciekawy smak.
Jest słona i słodka.
Też ją lubię. W Mesmerze to przysmak.
Leo? Rozpoznajesz okolicę?
Nie, nigdy tu nie byłem.
Kiedy wygnali moich ludzi, zostałem w Mesmerze.
Chwila. Zatrzymaj się!
To na pewno tutaj. Czuję to!
Ale tu nic nie ma…
Wiem, ale magiczna laska normalnie oszalała!
A skąd masz laskę Elfii?
Spytałam, czy mi ją pożyczy.
Ciągnie mnie w tę stronę.
Naprawdę bardzo lubi tę skałę.
Chyba coś widzę.
Jest symbol.
To na pewno dobra droga?
Tak myślę.
Znalazłyście tam coś?
Ja mam to.
Czy to jest coś?
To piracka flaga.
Od królowej piratów?
Co to było?
To tylko rekiny.
Są miłe, prawda?
Nie, kiedy są głodne. Wiejemy!
Barbie! Uważaj!
O nie!
Jest za szybki!
Ruchy! Dalej!
Tędy!
O nie.
Ślepy zaułek.
Miły rekin. Z bardzo ostrymi zębami.
Użyjmy mocy na trzy.
Spróbuję, ale nie do końca je kontroluję.
Raz, dwa, trzy!
- Udało się! Odpłynął! - Tak!
Ale nie mamy jak uciec.
A może nie.
Wcześniej tu tego nie było.
To całe tajne pomieszczenie.
Na paluszki rybne!
Czy to zatopiony okręt królowej piratów?
Zobacz!
Jestem piratką.
Do stu beczek grochu.
Piraci tak mówią, co?
A to co?
To…
To…?
Skąd to dziwne światło?
Jakie dziwne światło? To zwyczajne światło.
Dobrze, ale co je rzuca?
Naprawdę zadajesz dużo pytań.
Uroczo.
W porządku, to teraz stwierdzenie.
Spod drzwi wydobywa się dziwne światło.
- Zobaczę, co tam jest. - Nie.
- To osobista sprawa. - Podwieźć kogoś?
Peggy. Hej. Ja poproszę.
Dziękuję za wspólny czas.
Było tu… Bardzo ciekawie.
Więc tutaj mieszkała moja rodzina.
Przepraszam. Dzwoni Teresa.
Halo?
Czekaj, co?
Powtórzysz? Nie słyszę. Możesz powtórzyć?
Brooklyn popłynęła do Pacyfiki.
Okej.
Tak?
Czekaj, czy…
Słucham? Chyba ma kamień wody. Czekaj, co?!
Rozwiązałyśmy zagadkę w lesie,
a Brooklyn popłynęła z Talleighą do Pacyfiki.
Teresa? Halo!
Mam tu słaby zasięg!
To pewnie moja wina. Właśnie lecę na Peggy.
- Oddzwonię, kiedy złapię zasięg. - Okej!
I jeszcze coś. Musimy porozmawiać o Dru. Ona…
Myślę, że Brooklyn jest w Pacyfice.
Chyba znalazła klejnot wody, ale nie usłyszałam.
Tak! Wspaniale!
Co chcesz teraz zrobić, Leo?
Czuję się jeszcze bardziej zagubiony. Mam tyle pytań.
Co stało się z wioską centaurów?
Gdzie moja rodzina?
Mocno!
Tak!
To pewnie klejnot wody.
- Wszędzie cię szukałyśmy. - Może to pułapka!
Wodny portal!
Trzymaj się mocno! Nie wiemy, dokąd prowadzi!
Nie!
O nie!
Zapomnij! Zostaw!
Nie mogę.
Barbie!
Mam cię!
Może wrócimy do Dru. Przeczytamy to jeszcze raz.
- Dobrze. - Leżał sobie tam.
I podniosłem go.
Kto to mówi?
Potem poszedłem tutaj, żeby się podrapać.
Upuściłem go?
Nie.
To Alikorn. Z księgi, którą czytałam.
Leo. Miło cię znowu widzieć.
Znowu?
Czy wy się znacie?
Gdzie ja jestem?
Chwila. Jakaś znajoma okolica.
A to nie jest…
Halo?
Kto tu jest?
CIĄG DALSZY NASTĄPI…
Napisy: Marta Robaczewska