น้ำในอ่างพร้อมรึยัง
อุ่นกำลังดี
อะไรน่ะ
- นายทำอะไรน่ะ - ก็เปล่านะ
- ไม่ใช่นิ้วเท้าฉันแน่ๆ มันบอบบางเกินไป - อะไร
หากเรารู้ ว่าโลกนี้
มันใหญ่สักเท่าไร คงจะดีแค่ไหน
อธิษฐาน แชร์ความฝัน
เพราะมีความเชื่อเท่านั้น เกิดเวทมนตร์ขึ้นพลัน
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็นได้
มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
โอเครึเปล่า ทำแบบนี้อีกสองสามครั้ง ก็จะคุ้นชินไปเอง
นี่เป็นทักษะที่ฉันไม่อยากฝึก ให้ชำนาญสักเท่าไรหรอก
ก็ชอบเป็นนางเงือกนะ แต่ฉันมีความสุขกว่าเวลาที่อยู่บนพื้นดิน
แล้วนี่เราอยู่ที่ไหน
- หวัดดี - หวัดดี
ลงไปทำอะไรในอ่างสปาของฉัน
เราโผล่มาอยู่นี่เอง
บอกแล้วว่าไม่ใช่นิ้วเท้าฉัน
หวัดดี ขอแจ้ง สปานี้เชื่อมต่อกับ ระบบเครือข่ายประตูมิติใต้น้ำ
ซึ่งถือว่าเจ๋งมาก
โทษทีที่มาขัดจังหวะนะ ขอให้สนุกกันในวันนี้
ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลย
ฉันควรไปตามเค็น
ตอนฉันไปตามเธอ เค็นต้องเคลียร์ปัญหา กับลีโอ และอาโล และร็อกกี้
- ซึ่งเยอะมาก - ดีแล้ว
ส่วนฉันจะติดต่อเทรีซ่า
เผื่อจะได้รู้เพิ่มเติมว่า บันนี่คอร์นใช้ประตูมิติเวทมนตร์ยังไง
เฮ่ บาร์บี้ คงไม่ได้ออกมา เพราะพ่อกับแม่โกรธมากใช่มั้ย
- ใช่มั้ย - อะไร เปล่า
ทำไมพ่อกับแม่ต้องโกรธ
สายไปสองชั่วโมง
ไม่โทรมา หรือแชตมา หรือแม้แต่อีโมจิบอกว่า "โอเค"
มีอีโมจิบอกว่า "โอเค" ด้วยเหรอคะ
นั่นไม่ใช่ประเด็น สคิปเปอร์
โอเค แต่นี่ไม่ใช่ความผิดหนู
ดีเจที่รับงานต่อจากหนูไม่มา
หนูก็เลยต้องควบทั้งสองกะ
อย่างกับว่าหนูมีเวลาพักมาแจ้งพ่อกับแม่ได้
แล้วก็หนูโอเค มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ
บอกสิ ที่รัก มันใหญ่ยังไง
ลูกไม่ได้ทำอย่างที่บอกไว้ว่าจะทำ
พอไม่รู้ว่าลูกอยู่ไหน เราเลยกังวล
งั้นนี่ก็หมายความว่าพ่อแม่ไม่เชื่อใจหนู
ไม่ มันเรื่องของความรับผิดชอบ
เพื่อให้ลูกหัดแสดงความรับผิดชอบ ลูกต้องทำงานเพิ่ม
- เริ่มต้นเดี๋ยวนี้ - อะไร เดี๋ยวนี้
แต่ๆ หนูต้องส่งข้อความ หนูมีเกมที่ต้องเล่น
ก็ควรนึกถึงเรื่องพวกนี้ก่อนที่จะลืมโทรหาเรา
แบบนี้ไม่แฟร์เลย
แล้วแบบนี้สอนเรื่องความรับผิดชอบหนูได้ยังไง
เพราะว่าเมื่อไหร่ที่ลูกมีลูกบ้าง อาจจะนึกถึงวันนี้
จะได้เข้าใจความรู้สึก เมื่อไม่รู้ว่าลูกไปอยู่ที่ไหน
ที่รัก นั่นคือสิ่งที่เราอยากสอนลูกจริงๆ เหรอ
สอนหลายอย่าง ที่รัก เราสอนลูกได้หลายอย่าง
คราดรออยู่ตรงโน้นแล้ว
แม่กับพ่อโกรธมากๆ เลย
พี่จะไม่มีวันลืมโทรบอกพ่อกับแม่
หมายถึงเมื่อไหร่ที่มีโทรศัพท์อะนะ
จะให้ฉันอยู่ที่นี่เหรอ บ้านหลังเล็กๆ เนี่ยนะ นอกบ้านของพวกเธอ
เย่
เหมาะมากสำหรับม้าน้อย หรือสัตว์ตระกูลม้า
และจะอยู่ที่นี่นานเท่าไรก็ได้นะ
จะให้การต้อนรับเจ้าม้า ที่ถูกเนรเทศขนาดนี้เลยเหรอ
ฉันชอบความคิดนี้
เราจะได้เฝ้าดูเขา จนกว่าอัญมณีทั้งหมดจะปลอดภัย
อันนี้ปลอดภัย
- ว้าว - วันนี้ช่างแสนวิเศษ
เธอเจออัญมณีธาราแล้ว
เราใกล้ที่จะปกป้องเมสเมอร์ได้อีกก้าวนึงแล้ว
และเจอคนของฉันด้วย
เฮ่ เจ้าเพื่อนตัวน้อย เป็นอะไรไป
ความสำเร็จของบาร์บี้
มันยิ่งตอกย้ำว่า ฉันเป็นคนที่ทำล้มเหลวตั้งแต่แรก
จะล้มเหลวก็ต่อเมื่อยอมแพ้เท่านั้น
เธอต้องหาวิธีอื่นในการเก็บอัญมณีธารา
และทำให้มันมีความปลอดภัยมากที่สุด
- ฉันมั่นใจว่าต้องทำได้ - ฉันไม่มั่นใจ
ฉันไม่ไว้ใจเขาและอยากโยนไปไกลๆ ด้วย
ซึ่งก็คงจะไกลมากด้วย
เพราะเขาตัวเล็ก นี่ทำให้ประเด็นของนายเสียหมด
จะอุ่นใจกว่าถ้าฉันเป็นคนซ่อน
ไม่ นี่หน้าที่ฉัน ฉันทำเอง
ไม่ต้องเลย ฉันจะจัดการเอง
ปล่อยสิ ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่
- ฉันไปเอาเอง - ไม่ๆ นี่เป็นหน้าที่ของฉัน
สวัสดีจ้ะ เจ้าเพื่อนขนฟู ขออัญมณีคืนนะ
เฮ่ ระวัง โอ๊ย
กลับมานี่ จะเอาอัญมณีไปไหน
เดี๋ยวฉันเอง โอ๊ย
เห็นยังว่าทำไมฉันถึงไม่ไว้ใจ
บทเรียนเดียวที่ฉันได้จากเรื่องนี้คือ ฉันหิวน้ำเอามากๆ
อยากให้สถานการณ์กลับกันจัง
พ่อแม่จะได้รู้บ้างว่า เป็นเด็กสมัยนี้มันยากขนาดไหน
สคิปเปอร์
นี่เธอเห็นกระรอกวิ่งมาทางนี้ พร้อมกับอัญมณีวิเศษมั้ย
- หน้าตามันอย่างนี้มั้ย - เยี่ยม เราแก้วิกฤตได้แล้ว
โชคดีจังเลยที่เราเจอก่อนจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
บาร์บี้ มานี่เร็ว แย่แล้ว
- เป็นอะไร - โอเครึเปล่า
เราไม่เป็นไร แต่…
ช่างน่ารักจังเลย
เด็กน้อยสองคน ชื่ออะไรเนี่ย
จอร์จกับมาร์กาเร็ต
โถ น่ารักจังเลยใช่มั้ย
ชื่อเหมือนกับพ่อกับแม่พวกเธอเลย
นั่นก็เพราะว่านี่แหละพ่อแม่เรา
มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ไม่รู้ ตอนแรกแม่กับพ่อก็ทำสมูทตี้อยู่ดีๆ
พริบตาเดียวก็นุ่งผ้าอ้อมแบบนี้
กลายเป็นเด็กทารกต่อหน้าต่อตาเราเลย
- คงต้องมีใครใช้เวทมนตร์แน่ - ครั้งนี้ไม่ใช่ฉันนะ
- ไม่ - ไม่อะไร
อยากให้สถานการณ์กลับกันจัง ให้พ่อกับแม่เป็นเด็กแทน
แต่มันเป็นจริงได้ยังไง
อัญมณีธารา ตอนอธิษฐานถือมันเอาไว้ในมือรึเปล่า
ถืออยู่
งั้นแปลว่านี่เป็นความผิดฉันเหรอ
ไม่ต้องตกใจ ร็อกกี้ เธอต้องรู้วิธีแก้ไขใช่รึเปล่า
ได้โปรด บอกสิว่า พ่อแม่ฉันจะไม่เป็นทารกตลอดไป
ก็ได้ แต่บอกแบบนั้นก็โกหกน่ะสิ
- อะไร - คาถาอัญมณีค่อนข้างซับซ้อน
ฉันไม่ค่อยมีความรู้เรื่องนี้หรอก
จะปล่อยพ่อกับแม่ไว้แบบนี้ไม่ได้
ฉันเด็กเกินกว่าจะมีพ่อแม่เป็นเด็กทารกแบบนี้
แล้วจะขับรถพาฉันไปซ้อมซอคเกอร์ได้ไง เท้าเหยียบคันเร่งไม่ถึงด้วยซ้ำ
ไม่ต้องห่วง เชลส์ จะต้องมีใครที่ช่วยเราได้สิ
จะต้องเป็นคนที่มีเวทมนตร์แรงกล้า และทรงพลัง
และคงต้องแก่ด้วย แต่ชอบกินของหวาน
- ชอบของหวานเหรอ - จะต้องกินระหว่างที่ทำงาน
- รู้จักใครแบบนั้นรึเปล่าล่ะ - ไม่รู้
ฉันรู้
หนึ่งในพ่อมดที่ทรงพลังที่สุดในเมสเมอร์
แต่ไม่รู้เขาจะยอมพูดจากับฉันรึเปล่า
โอเค ขอรายละเอียดเพิ่มเติมหน่อย
ก่อนเริ่มคุยกัน ใครบอกได้มั้ยว่า เด็กคนไหนจะต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมแล้วบ้างน่ะ
ขอบใจที่ช่วยนะ เทรีซ่า
แหงล่ะ ฉันเต็มที่อยู่แล้ว ถ้าเป็นเรื่องช่วยเหลือเพื่อน
และจะได้รู้เรื่องบันนี่คอร์นด้วย
โอเค เจ้าขนฟู ในนี้มีอะไรเกี่ยวกับประตูมิติวิเศษมั้ย
มันเจออะไรเข้าแล้ว
อะไรเหรอ
- อัญมณีอีกเหรอ - ไม่ แค่เอ่อ…
เจลลี่บีน
ลีโอ ถ้ามีวิธีช่วยเหลือพ่อแม่ฉันได้ล่ะก็ เราต้องลองดู
สถานการณ์บ้านเธอแย่ขนาดนั้นเหรอ
ฉันทำในสิ่งที่เลวร้ายมากๆ เป็นฉันก็คงไม่คุยกับตัวเอง
- นายเป็นคนขโมยอัญมณีวายุ - เปล่า
แต่ฉันขโมยบางอย่างไป ฉันเอายากลายร่างไปขวดนึง
ถึงกลายร่างเป็นมนุษย์แบบนี้ได้ไง
และเอาคทามาด้วย
ตั้งใจว่าแค่ขอยืมมา แต่แล้ว…
มันดันมาหัก
สะอาดหมดจด
รู้สึกพิลึกมากเลย
ลีโอ ฉันขอร้องล่ะ
ถ้าพ่อมดคนนี้ช่วยเราได้ นายจะต้องไปคุยกับเขานะ
โอเค แต่ฉันจะกลับไปเมสเมอร์ได้ยังไง
ทางเดียวที่ไปได้น่ะสิ
ด้วยปีก
อยากให้ฉันช่วยเหรอ
แม้ฉันจะเป็นคนทำอัญมณีวายุหาย
อัญมณีธาราด้วย สองครั้งเลย
ถ้ามีวิธีอื่น ฉันคงไม่มาหรอกนะ
เขาคงแค่ให้เราขอร้องดีๆ
- ได้โปรดเถอะ - ฉันช่วยอยู่แล้ว
แต่เมื่อเรากลับมา
ต้องให้ฉันเอาอัญมณีธาราไปซ่อน
ฉันจะได้เริ่มแก้ตัวซะที
ได้ ก็ได้
ยอดไปเลย ขึ้นหลังมา ระวังขนที่ปีกด้วย
มันบอบบางมาก
แบบนี้พิลึกจัง
เดี๋ยวฉันเอง
เราจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด
เร็วๆ ล่ะ
ปลอดภัย
ดูเราสิ มีความรับผิดชอบก็สนุกดี
คงจะสนุก ถ้าฉันไม่กลัวขนาดนี้
ไม่นึกเลยว่าต้องใช้ประสบการณ์เลี้ยงเด็ก ที่มีทั้งหมดกับพ่อและแม่
บ้านนี้ต้องมีความปลอดภัยให้เด็กมากขึ้น
เร็วเข้า เชลซี เดี๋ยวพี่สาธิตให้ดู
และถึงเวลาชงนมให้กับเด็ก
สวัสดี กลับมาแล้ว
สคิปเปอร์ ทำไมปล่อยแม่กับพ่อไว้ตามลำพังกันล่ะ
ฉันชงนมให้อยู่ เอาเก้าอี้สูงให้หน่อย
โอเค แต่ไม่ควรปล่อยไว้ตามลำพังแบบนี้
- ฉันรู้ว่าทำอะไรอยู่ - เชลซีกับสเตซี่อยู่ไหน
อยู่ตรงนั้นเหมือนกัน
ก็รู้ว่าเด็กไวขนาดไหน
- ไปไหนแล้ว - ไปไหนแล้ว
เยี่ยม
- ยิ่งบินนานเท่าไร เขายิ่งหนักเท่านั้น - ฉันกินมื้อเที่ยงเยอะ
แล้วอีกอย่าง ร็อกกี้บอกเธอช่วยได้
ใช่ ฉันพูดอะไรหลายอย่าง
- เราถึงรึยัง - เกือบแล้ว
ข้ามยอดเขานั่น และข้ามหุบเขาข้างหน้า
ไม่ไหวแล้ว
เดินจากตรงนี้ก็ได้
แผนดี
แม่ พ่อ
อยู่ไหนกันคะ
แม่เด็กน้อย พ่อเด็กน้อย
ออกมา ออกมา ไม่ว่าจะอยู่ไหน
- เจอรึเปล่า - ไม่เจอ จะไปไหนได้นะ
อยู่ดีๆ จะหายไปได้ยังไง
ปกติผู้ใหญ่ก็ไม่กลายเป็นเด็กน้อยแบบนี้หรอกนะ
แต่มันเป็นไปแล้ว
เดี๋ยว รถเข็นฉันอยู่ไหน
ไม่ พี่คงลืมเปิดประตูเอาไว้
รถเก็บของรีไซเคิลเอารถเข็นฉันไปแล้ว
พวกนั้นไม่เห็นเด็กทารกได้ยังไง
อย่าให้เอาพ่อกับแม่เราไปรีไซเคิลนะ
เธอสองคนอยู่นี่ สคิปเปอร์ ไปกับพี่
ฉันกลัวจังเลย สเตซี่
ฉันไว้ใจพี่ของเรา
พวกนั้นไม่ยอมให้เกิดอะไรกับพ่อแม่หรอก
มันไกลกว่าที่เห็นตอนอยู่บนฟ้าเยอะเลย
ให้อาโลกับฉันบินไปก่อนไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ เดี๋ยว
พวกเราจะต้องเงียบที่สุด จะได้ไม่ทำให้สัญญาณดัง
ฉันยังจำสัญญาณนั่นได้ เสียงมันดังประมาณนี้
- ไม่ใช่แบบนั้น - ทำยังไงดี
วิ่ง
เดี๋ยวเขาต้องหยุดเพื่อเก็บของอีกใช่มั้ย
คิดงั้นเหรอ เดี๋ยวนี้คนรีไซเคิลกันเยอะนะ
- ไม่ - ไม่
เลี้ยว
ก็เลี้ยวแล้วนี่ไง
โอเค ที่นี่น่าจะปลอดภัย
นั่นใครน่ะ
ผมเอง
ลีโอเหรอ
สวัสดีครับ พ่อ
ระวัง
สี่เจ็ดสาม…
ไม่ มันไปทางชายหาดแล้ว
ลงวิ่งตามไปน่าจะเร็วกว่านะ
ไปโน่นแล้ว
นั่นพ่อของเขาเหรอ
ไม่เชิงหรอก แต่ลีโอเรียกเขาว่าพ่อมาตลอด
ไททันช่วยดูแลลีโอหลังพวกเซนทอร์หายตัวไป
เดี๋ยวนี้เธอโตขึ้นมาก และเหมือนจากไปนานมากแล้วด้วย
ฉันกังวลแทบแย่
ไม่เขียนจดหมายมา ไม่โทรมาหา
ไม่ส่งมาแม้แต่อีโมจิวิเศษ
- มีอีโมจิวิเศษด้วยเหรอ - อีโมจิคืออะไร
คุยเรื่องนี้ทีหลังได้มั้ย เพื่อนผมต้องการให้ช่วย
ร็อกกี้ อาโล นี่ ไททัน
อาโลกับฉันเจอกัน เมื่อนานมากแล้ว
ดีใจที่เจอกันอีกครับ
ไหนลองบอกมาซิว่าต้องการอะไร
แค่นี้เหรอ พ่อไม่โกรธผมเหรอครับ
ไม่โกรธน่ะสิ ลีโอ
ที่ผ่านมาฉันกังวลมากกว่าจะโกรธ
การเป็นพ่อแม่บางครั้งมันก็ยุ่งยากมาก
เดี๋ยวคุยกันระหว่างดื่มนมร้อนๆ เหมือนเมื่อก่อนดีมั้ย
ผมชอบครับ
แต่ไว้ก่อนได้มั้ย ผมอยู่ไม่ได้
อัญมณีธาราทำให้พ่อแม่เพื่อนผม กลายเป็นเด็กทารก
อัญมณีธาราอยู่กับเธอเหรอ
สิ่งเดียวที่จะถอนคาถาของอัญมณีได้ คือใช้อัญมณีตรงกันข้าม
อะไรตรงข้ามกับอัญมณีธาราล่ะ
คาถาอัญมณีปฐพี
- เราไม่รู้อัญมณีปฐพีอยู่ไหน - ฉันรู้ เขาเองก็รู้
ขึ้นบอลลูนกันเลย มาสนุกกับการขึ้นบอลลูนกันเลย
ล่องลอยและผ่อนคลายไปกับลมอ่อนๆ เหนือมาลิบู
ชมชายฝั่งแคลิฟอร์เนียอันงดงาม จากมุมมองด้านบนที่สุดเสียวไส้
มันปลอดภัยจนเรายอมให้ทารกขึ้นไปได้
- เราอยากขึ้นบอลลูน - มีทารกอยู่บนบอลลูนนั่น
ทารกเหรอ จะบ้าแล้วรึไง
อยู่ในบอลลูนเนี่ยนะ
ไม่ปลอดภัย ไป เอาไปเลย
ที่ผ่านมาคุณไม่บอกว่ามีอัญมณีปฐพีเหรอ
ก็ไม่เคยถามนี่
คุณก็รู้ว่านำอัญมณีมารวมกัน เป็นทางเดียวที่ผมจะได้พบกับครอบครัว
อัญมณีทั้งสาม แต่ฉันมีแค่อันเดียว
ตอนที่ฉันมารู้ว่าอัญมณีวายุถูกขโมยไป เธอก็หนีฉันไปแล้ว
ฉันพยายามติดต่อไป แต่เธอก็ไม่รับสายฉัน
ก็กลัวว่าคุณจะระเบิดอารมณ์ใส่ผม
ทำแบบนั้นเป็นการเห็นแก่ตัว และอันตราย และเจ็บช้ำมาก
แต่ฉันรู้ว่า การตามหาครอบครัวมีความหมายกับเธอแค่ไหน
ฉันเลี้ยงดูเธอเหมือนลูกชาย
และก็รู้มาตลอดว่า สักวันจะเป็นช่วงเหมาะที่ให้สิ่งนี้กับเธอ
- อัญมณีปฐพีเหรอคะ - ถูกต้อง นึกแล้วเขาจะเก็บไว้อย่างดี
ทำไมต้องตอนนี้ เพราะผมหนีไปอย่างงั้นเหรอ
เปล่า เพราะว่าเธอกลับมา
การยอมรับความผิดต้องอาศัยความกล้ามาก
ใช้มันให้ดี เธอสมควรได้ตามชาติกำเนิด
ขอบคุณ
เมื่อผมได้เจอครอบครัว คงรู้ว่าผมรักคุณเสมอ ใช่มั้ย
และฉันก็จะรักเธอเสมอเช่นกัน
ช่างหวานซึ้ง เราไปได้ยัง เราต้องไปช่วยทารกอีกนะ
คิดว่าพวกเขากลัวมั้ย หมายถึงพ่อกับแม่น่ะ
ไม่รู้สิ ขอให้อย่ากลัว
พ่อแม่อยู่สูงจากพื้นมากเลย
- ถ้าหล่นไปล่ะก็… - ไม่หล่นหรอก
เราต้องหาวิธีไปที่บอลลูนลูกนั้นให้ได้
เชือกนำทาง
เอาเชือกมาผูกกับบอลลูนเรา และพาลงไปด้วยกัน
นึกอะไรออกแล้ว
ระวังนะ บาร์บี้
- พี่ต้องทำได้ - ได้แล้ว
โชคดีนะเราหัดใช้บอลลูนมาเมื่อปีที่แล้ว
เอาลงเลย สคิปเปอร์ หมายถึงกัปตัน
เบาๆ เอามันลงนิ่มๆ
- คว้าเชือกหน่อย - ดึงเราลงไป
- แม่ พ่อ - เรามาแล้ว
- ไม่ - แล้วเด็กอยู่ไหน
สิบห้าข้อความเหรอ
ใครกันนะติดต่อมาจากดรีมเฮ้าส์
เราเจอพ่อกับแม่หลังพี่ออกไป
พี่ควรต้องเช็กโทรศัพท์ให้บ่อยกว่านี้ มันเป็นสิ่งที่เรียกว่าความรับผิดชอบ
หนูจะไม่ให้พ่อกับแม่คลาดสายตาอีกเลย
แล้วมีวี่แววลีโอหรือร็อกกี้มั้ย
ได้อัญมณีปฐพีแล้ว สคิปเปอร์ใช้มันถอนคาถาได้
- ฉันต้องพูดยังไง - ให้หัวใจเป็นเครื่องนำทาง
งั้นเอาล่ะนะ
หนูเสียใจมากๆ ที่ไม่ได้โทรมาตอนที่จะกลับช้า
หนูไม่รู้ว่าพ่อกับแม่เป็นห่วงหนูขนาดไหน ตอนที่ไม่รู้ว่าหนูอยู่ไหน
ถ้าพ่อกับแม่กลับมา หนูสัญญาว่าจากนี้ไป หนูจะมีความรับผิดชอบให้มากๆ
- เย่ - อะไรๆ
ไง เด็กๆ
- ตัวอะไรน่ะ - บอกแล้วนี่นาว่าห้ามเลี้ยงสัตว์
- เฮ่ เราทำสมูทตี้อยู่ไม่ใช่เหรอ - สมูทตี้เอาไว้ทีหลังค่ะ
ขอบใจนะ ลีโอ
คำบรรยายโดย: รุ่งอนันต์ สมัญญากิติมศักดิ์