เยี่ยม
ฉันตื่นเต้นมากที่เราจะได้ซ้อมครั้งแรก ต่อหน้าผู้ชมจริงๆ
ถึงจะมีแต่เพื่อนๆ เราก็เถอะ
และเทรย์ รับบทเป็นนักข่าว
ขอให้พวกเขาชอบทีเถอะ
จะไม่ชอบได้ไง ละครนี้มันสุดยอด
เรามีสุดยอดผู้กำกับ
สุดยอดผู้ช่วยผู้กำกับ
สุดยอดดนตรี สุดยอดท่าเต้น
เหยียดไปจนระบม จากนั้นก็เหยียดออกไปอีก
และแน่นอน เหล่าสุดยอดนักแสดง
"กล้วยตานีปลายหวีเหี่ยว"
มันไม่ได้เรื่อง
กล้วยตานีปลายหวี…
ทำไมเราทำไม่ได้ ฉันประหม่าเกินไป
ฉันก็ประหม่าไป
แต่นั่น เธอไม่ประหม่าเลยแฮะ
และอย่าลืมเอาช่อดอกไม้ช่อใหญ่ๆ ไปให้ด้วยนะ
ไม่ใช่อาหารเช้า เอาไปให้ฉันถือ หลังจากจบการแสดงอันยิ่งใหญ่ต่างหากล่ะ
เธอไม่รู้สึกตื่นเต้นได้ยังไง เธอไม่รู้สึกตื่นเวทีบ้างรึไง
- ก็ไม่แน่ ตื่นเวทีอะไร - ก็การที่กลัวจนลืมบทที่จะต้องพูด
- และแสดงไม่ออก - ทำให้การแสดงพังหมด
ทำพังเหรอ
ตั้งแต่ตอนที่ฉันไปคัดตัว ฉันควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้หมดเลย
พูดบทสิ พูดบทออกไป
กูบล้า เคลบู วัปป้า
หากเรารู้ ว่าโลกนี้
มันใหญ่สักเท่าไร คงจะดีแค่ไหน
อธิษฐาน แชร์ความฝัน
เพราะมีความเชื่อเท่านั้น เกิดเวทมนตร์ขึ้นพลัน
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็นได้
มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
กูบล้า เคลบู วัปป้าเหรอ
นั่นมันไม่ได้มีอยู่ในบท
ทำยังไงดี
พักทานมื้อเที่ยง
เดี๋ยวเจอกันตอนบ่ายนี้ เพื่อดูการซ้อมแบบฉบับเต็มนะ โอเค
ไม่ใช่การเริ่มต้นที่น่าประทับใจ
เป็นไปตามคาดเลย
ในนักแสดงที่ยืนแข็งทื่อ ร็อกกี้ เธอดูไม่เคยกังวลเลยสักนิด
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันไม่รู้
พอฉันอ้าปากพูด มันกลับพูดไม่ออก ยกเว้น กูบล้า เคลบู วัปป้า
หรือฉันต้องคำสาป
สำหรับเธอ มันก็มีความเป็นไปได้เสมอ แต่ฉันว่าไม่ใช่
คงแค่ตื่นเวทีวันแรก เป็นเรื่องธรรมดา
กลับบ้าน พักทานมื้อเที่ยงให้สบาย เราจะเริ่มกันใหม่เมื่อเธอกลับมา
โอเค
ไปกันเถอะ ไทเกอร์
เธอจะโอเคใช่มั้ยเนี่ย
ขึ้นกับว่าฉันเป็นผู้กำกับที่เก่งขนาดไหน
เก่งที่สุด ได้พักหน่อยเดี๋ยวเธอก็ดีเอง
ขอบใจ
นี่คงเป็นเวลาเหมาะที่เราจะไปบ้านดรู
เทรีซ่าอยากให้เราดูอะไรบางอย่าง
ฉันมีสมมติฐาน และอาจเป็นเบาะแสสำคัญของเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่ลีโอกับฉันจะไปดูอาโลหน่อย
ไม่รู้เขาเจอที่ซ่อนอัญมณีเหมาะๆ รึยัง
ไปเลย ฉันมีแผนปลุกใจให้ร็อกกี้แล้ว
อีกอย่าง ฉันต้องเว้นตารางเวลาให้ว่างไว้ เผื่อว่าจะมีอะไรเซอร์ไพรส์อีก
คิดสิ อาโล คิด
ใต้น้ำเหรอ ไม่ ลองดูแล้ว
ใต้ดินเหรอ ไม่ สกปรกไป
ปารีสเหรอ เห็นว่าฤดูใบไม้ร่วงสวยมาก
อาโล
เฮ่ นายเป็นไงบ้าง
พวกหนุ่มๆ งานนี้มันยากมากๆ เลย
งั้นยังหาที่ซ่อนอัญมณีไม่ได้ล่ะสิ
ตอนนี้ ยัง
ถ้าเป็น นอกอวกาศล่ะ ไม่มีใครไปตามหาแน่
เว้นแต่พวกมนุษย์ต่างดาว
ฉันอยากเห็นอวกาศมานานแล้ว
ใครเห็นด้วยให้ร้องว่าเย่
ฉันไปดีกว่า
ขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งไป
นายบอกให้ฉันซ่อนอัญมณี
ใช่ อัญมณีธารา
นั่นมันก่อนฉันจะรู้เรื่องอัญมณีปฐพี
ลีโอ ถึงไม่ไว้ใจฉันเรื่องอื่น ขอให้ไว้ใจเรื่องนี้
นายเก็บไว้เองมันไม่ปลอดภัย
เพราะมีพวกที่พร้อมทำทุกอย่างให้ได้มันมา
ฉันอาจจะขี้ลืม และบางทีก็สับสนว่าวันนี้วันอะไร
ลืมชื่อด้วย แต่ฉันปฏิญาณเอาไว้ว่า จะต้องปกป้องอัญมณี
และอย่าลืมสิ ฉันมีพลังเวทมนตร์ด้วย อัญมณีอยู่กับฉันจะปลอดภัยกว่า
เขาพูดถูก ลีโอ เอาอย่างนี้ นายต้องกลับไปแสดงละคร
ฉันจะอยู่นี่กับอาโล และช่วยเขาหาที่ซ่อน
แล้วค่อยร่วมกันตัดสินใจว่าจะเอาไปซ่อนที่ไหน
หลังนายซ้อมเสร็จ
โอเค นี่อัญมณีทั้งคู่
ฉันไว้ใจนายนะ เค็น
ลื่นแบบนี้ อัญมณีธาราแน่
แต่รับทัน ไม่เป็นไร
สวัสดี
ร็อกกี้ ได้ยินมั้ย
อยู่นี่เอง
ไง ทำไมกินกะหล่ำดาวอยู่นี่ล่ะ
มันเป็นอาหารปลอบใจที่ฉันชอบ
ฉันต้องการการปลอบใจเยอะๆ
เรื่องนั้นนะ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องละครหรอกนะ
- เธอต้องทำได้ดี - ฉันก็เคยคิดเอาไว้
จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว
ปกติพวกกลิฟจะไม่กังวลกับเรื่องอะไรเลย
ทำไมตอนนี้ฉันกังวล
ใครๆ ก็กังวลกัน เป็นธรรมชาติของมนุษย์
ก็นั่นน่ะสิ ฉันมาคบกับพวกมนุษย์นานเกินไป
ฉันก็เลยติดนิสัยพวกเธอ
ซึ่งเป็นเรื่องดี
การแสดงออกถึงความรู้สึกจริง จะช่วยให้เป็นนักแสดงที่ดีขึ้น
เธอควรรู้
เธอเป็นนักแสดงที่ดีกว่าฉันเยอะ
ถ้าเธอได้รับบท เราคงไม่มีปัญหาแบบนี้
แต่ฉันไม่ได้รับ วงการแสดงก็แบบนี้
ฉันไม่คาดว่าตัวเองจะเป็นผู้กำกับด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ชอบมันนะ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉันได้ช่วยทำให้นักแสดงได้แสดงความสามารถ
คิดว่าฉันมีความสามารถเหรอ
เยอะเลย เธอแค่ต้องการ การกระตุ้นนิดหน่อยเพื่อจะได้ไม่ลืม
และนั่นเป็นเรื่องนึงที่ฉันทำได้ดี
ทีมแรงบันดาลใจ
ถึงคิวแล้ว
ร็อกกี้ ร็อกกี้ ร็อกกี้
โอเค ฉันชอบแบบนี้นะ
โอเค ตอนที่บรูคลินกับฉันมาที่นี่ พบว่าที่นี่มีเจลลี่บีนเยอะเลย
- ซึ่งแปลว่า… - ดรูชอบกินของหวานเหรอ
หรือเธอรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่บันนี่คอร์นชอบ
ดูนะ
ยังไม่แค่นั้น
สวีตตี้เฟอร์ ให้มาลิบูดูว่าเราเจออะไร
ว้าว แล้วอีกด้านเป็นอะไร
มาเปิดดู เดี๋ยวก็รู้
โอเค แต่ต้องระวังตัว
เราไม่รู้ว่าอีกด้านเป็น…
- รีวิวละครนี้จะต้องวิเศษมาก - ยังไม่ได้ดูการแสดงเลยนี่นา
ไม่ต้องดูหรอก ฉันรู้เรื่องนี้จบลงยังไง
รองด้วยน้ำตาและความฝันที่แตกสลาย
พวกนี้จะต้องเสียใจที่ไม่เลือกฉันเป็นนักแสดงนำ
แต่นายไม่ได้คัดตัวด้วยซ้ำ
โอเค ทุกคน เรามาลองกันอีกที
ประจำที่
เธอทำได้ใช่มั้ย
หลังเธอพูดให้กำลังใจ ฉันคิดว่าฉันทำได้ทุกอย่างเลย
- ต้องแบบนั้นสิ - อยู่นี่เอง เรามีปัญหาแล้ว
แทมมี่เกิดสติแตก และแดนเซอร์บางคนก็ยังไม่กลับมา
พวกนั้นอยู่ไหนกัน
ช่างไม่เป็นมืออาชีพซะเลย
แต่ฉันจะหวังอะไรจากพวกไม่เป็นมืออาชีพ
จะต้องมีปัญหาตลอด
เฮ่ ร็อกกี้ เราอยากจะบอกเธอว่า…
ขอโทษ เรารู้สึกว่าเรื่องนี้มัน…
เป็นความผิดของเราที่เธอเกิดตื่นเวทีขึ้นมา
ลืมมันได้เถอะน่า
ฉันทำได้ ความสามารถที่ทำให้ฉันได้รับบทนี้
และความสามารถที่จะทำให้คนดูต้องอึ้ง
ใช้ได้เลย
พวกนี้ดีจังเลย ขอโทษทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา
หมายความว่าไง
หมายถึงคนที่ควรต้องขอโทษคือฉันต่างหาก
ฉันเป็นคนที่ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์นี้
เธอเหรอ
รู้มั้ย เรื่องการคัดตัวทั้งหมด
ใช่
เพราะเธอแทรกแซงการคัดตัวของบรูคลิน
ซึ่งทำให้ฉันดูดีขึ้นกว่าเดิม
เรื่องนั้น และใช้เวทมนตร์
เวทมนตร์ เวทมนตร์อะไร
คาถาที่ใช้ก่อนจะทำคทาไททันหัก
ทำให้กรรมการเลือกเธอแทนบรูคลิน
หมายถึงที่ได้บทนี้ไม่ใช่เพราะความสามารถเหรอ
- เธอไม่รู้เหรอ - ไม่รู้
นึกว่าเป็นเพราะตัวเอง
ตอนนี้ใช่แล้ว และเธอทำได้ดี
แต่ว่าวันนั้น เธอมีตัวช่วยนิดหน่อย
มาลิบูกับเทรีซ่าไม่รับโทรศัพท์
ฉันอยากให้เธอออกไปถ่วงเวลาไว้หน่อย
ฉันมันจอมปลอม
โอเค ตอนนี้สับสนแล้ว
ส่วนนึงของละครรึเปล่า
ทีนี้เอาไงดี ยกเลิกมั้ย
ไม่ได้ การแสดงต้องดำเนินไป
เทรย์กำลังจะถล่มเราในหนังสือพิมพ์โรงเรียน
งั้นเธอออกไป
เธอจำบทได้หมดนี่นา
สวัสดี
สำหรับการแสดงวันนี้ ฉันจะรับบทเฮเลน่า
ประกบกับนักแสดงฝ่ายชาย ดีมีเทรียส รับบทโดยลีโอ
ฉันบอกว่าประกบกับดีมีเทรียส
อยู่มั้ย ดีมีเทรียส
เธอสมควรจะต้อง…
ลีโอไปไหนแล้ว
งั้นดีมีเทรียสเป็นมนุษย์ล่องหนเหรอ
ฉันไม่เข้าใจละครนี้เลยสักนิด
ฉันจะกล้าเผชิญหน้าคนดูอีกได้ยังไง
ฉันลบความทรงจำของทุกคนได้ ถ้าหากฉันแสดงพลาด
แต่แบบนี้มันก็เหมือนการโกง
ร็อกกี้
- ต้องการอะไรเนี่ย - แค่ฟังฉันหน่อย ขอร้อง
ใช่ ฉันใช้เวทมนตร์ช่วยให้เธอได้บทนี้
ทำแบบนั้นทำไมล่ะ
ฉันเพิ่งมาถึง มาตามหาคนขโมยอัญมณี เลยอยากดูว่าใครมีเวทมนตร์บ้าง
เป็นนิสัยฉัน ฉันมันเป็นพวกตัวป่วน
ใช่สิ นายป่วนฉันจนเละเทะ
ทำให้ฉันคิดว่าร้องเพลงได้ทั้งที่ร้องไม่ได้
ที่ฉันพยายามจะพูดก็คือ
ในตอนแรกเธออาจไม่ใช่นักร้องที่เก่ง แต่ตอนนี้เก่ง
- และถ้าไปแสดงจะได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็น - ฉัน…
ฉันต้องขอเวลาคิดเรื่องนี้ดูก่อน
แต่ยังไงซะ คนที่นายควรต้องขอโทษจริงๆ คือบาร์บี้
ฉันรู้
และจะขอโทษถ้าเธอช่วยฉัน
ได้เลย
แต่นั่นเพียงเพราะฉันต้องการเห็นนาย รู้สึกผิดหรอกนะ
เฮเลน่า ฉันไม่รู้จะขอบใจเธอยังไง
ความลับของคุณจะปลอดภัย ดีมีเทรียส
คุณช่างเป็นผู้หญิงที่มีคุณความดีสูงส่งซะเหลือเกิน
สำหรับคนที่สมควรได้รับ
ฉันก็มีความภักดีจะมอบให้
สุดยอด
ขอบอกนะ เพื่อนของเธอยังไม่กลับมาเลย
แต่เธอโชคดี เพราะฉันอัจฉริยะ ในการคิดท่าเต้นขึ้นมาแบบสดๆ
- เวรกรรม - ไม่ต้องห่วง เธอทำดีแล้ว
- ไม่ได้ยินเสียงปรบมือรึไง - ได้ยิน และมันก็สนุกมาก
ฉันลืมไปแล้วว่าการแสดงมันน่าตื่นเต้นแค่ไหน
งั้นเตรียมตัวสำหรับฉากจบอันยิ่งใหญ่
ไม่อยากเชื่อว่ามาลิบูกับเทรีซ่าจะพลาดเรื่องนี้
หวังว่าพวกนั้นจะโอเค
ยังไงฉันก็ไม่คุ้นชินกับการใช้ประตูมิติ
นี่เองเหรอประตูมิติ
แล้วเราอยู่ที่ไหน
มองไม่ออกเหรอ มีเวทมนตร์อยู่เต็มไปหมด
- ฉันเดาว่าเป็นที่เมสเมอร์ - สมมติฐานของฉันถูกต้อง
ดรูรู้ว่าถ้าเอาเจลลี่บีนให้บันนี่คอร์น
พวกนั้นจะทำงานให้ อย่างเปิดประตูมิติ
ทำไมต้องเมสเมอร์
นั่นแหละที่เราต้องสืบให้รู้ ตามมา
ทำงานสอดแนมง่ายๆ ต้องใช้เวลามากแค่ไหนกัน
แบบว่าแค่ไปดู แล้วกลับมา
ในที่สุด พวกนั้นมีอัญมณีมั้ย
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะง่ายขนาดนี้
ถึงเวลาลงมือ
เอาอัญมณีกลับมาให้ฉัน
การเป็นจอมบงการมหาวายร้ายนี่ เครียดเอาเรื่องนะ
คงต้องยอมลงทุนหาเก้าอี้นวดไฟฟ้ามาใช้ซะแล้ว
สวัสดี ดรู
ทำไมต้องมีปัญหาในวินาทีสุดท้ายทุกครั้งนะ
สวัสดีจ้ะ ไม่นึกว่าจะได้เจอที่นี่
เราเอาซ่อนไว้ใต้บ่อน้ำก็ได้นะ
เปียกไป
- ให้งูหางกระดิ่งคอยเฝ้าในทะเลทรายล่ะ - แห้งไป
ฉันว่าที่เบลเยียมก็ยังเหมาะอยู่ดี
นั่นก็เพราะนายอยากกินวาฟเฟิลอร่อยๆ เองนี่
- แล้วผิดตรงไหน - ก็จริง
เฮ่ ดูสิ นั่นบันนี่คอร์นใช่มั้ย
มานี่เลย เจ้าตัวน้อย
โถ ช่างน่ารักน่าชัง
ดูสิ พาเพื่อนมาด้วย
มีบางอย่างผิดปกติอยู่นะ
นายคงอิจฉาเพราะพวกนั้นน่ารักมากกว่าน่ะสิ
โถ ใครกันนะปีศาจร้ายแสนน่ารัก
เค็น ไม่ใช่ปีศาจน้อยน่ารักแล้วล่ะ
ปีศาจจอมวายร้ายมากกว่า
ทำไมไม่บอกเราว่าคุณมีประตูมิติไปเมสเมอร์
หา ฉันไม่รู้เธอหมายถึงอะไร
ก็แบบนี้ไง สวีตตี้เฟอร์เพิ่งมาถึงนี่ จากบ้านคุณในมาลิบู
สวัสดีจ้ะ สวีตตี้เฟอร์
จัดการ
ฉันบอกให้จัดการ
พยายามดี แต่ไม่ได้ผล
ตอนนี้มันผูกพันกับฉันแล้ว
เราเจอมันที่พิพิธภัณฑ์
หลังจากคุณส่งให้มันไปขโมยแจกันแห่งสามโลก
ดูเหมือนพวกเธอรู้ความจริงหมดแล้ว
แต่คงไม่รู้ความจริงเรื่องนี้หรอก
แต่ ยังไง
ผู้นำสภากลิฟบอกว่า อัญมณีวายุไม่ได้อยู่ในเมสเมอร์
ไม่ได้อยู่ บันนี่คอร์นช่วยซ่อนให้ฉัน ไว้ในระบบประตูมิติ
พวกนี้ฉลาดมากนะ
แม้สัมผัสเรื่องเส้นทางของพวกนี้จะไม่ดีเท่าไร
แต่ยังไงเพราะพวกนี้ ไม่ช้าฉันจะได้อัญมณีทั้งหมด
เร็วเข้า โดดขึ้นมา
พวกนี้กระโดดสูงมากด้วย
ไม่ มันสัมผัสอัญมณีได้
อย่าให้พวกมันหนีไป
เป็นคำแนะนำที่ไม่แสดงถึง การสำนึกบุญคุณเลย เชอะ
ไม่ เราจะไปแล้ว
สวัสดีครับ เพื่อนบ้าน
เมื่อกี้เห็นสิ่งหน้าตาเหมือนกระต่ายยูนิคอร์น ผ่านมาทางนี้บ้างรึเปล่า
ขอบคุณมากเลยนะ
วิทเทเกอร์
เดี๋ยวผมจะคุยกับคนสวนเอง ที่รัก
เราจะบิน สุดขอบฟ้า
ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็น มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์
ว้าว เย่
- สุดยอด - เจ๋งเลย
เมื่อกี้สุดยอดมาก
ขอบใจ ไม่มีเธอฉันคงทำไม่ได้หรอก
บาร์บี้
อะไรเหรอ เทรย์
เมื่อกี้เป็น…
ละครดีที่สุดที่ฉันเคยดูมา
เธอคือสิ่งดีที่สุดที่เกิดขึ้นกับโรงเรียนแห่งนี้เลย
ฉันจะเขียนรีวิวที่ดีที่สุด
เพื่อบอกทุกคนในมาลิบูให้มาดูการแสดง
มันสุดยอด
มัน สุด ยอด
อะไรนะ ว้าว เทรย์ ขอบใจ
เธอก็สุดยอด
เธอชอบฉัน
ยินดีด้วย
- เราได้ดูการแสดงของเธอ - แล้วคิดว่าไงล่ะ
เราคิดว่าถึงเวลาเธอได้รู้ความจริง
ฉันใช้เวทมนตร์ช่วยร็อกกี้ให้ได้รับบท
และฉันรู้สึกเสียใจจริงๆ
เธอเพิ่งพิสูจน์ในสิ่งที่ทุกคนรู้อยู่แล้ว
เธอควรได้บทนี้ไป และฉันคิดว่าเธอก็ควรได้ไป
ฉันเลยจะขอลาออก
ฮะ
ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ
ยังมองไม่ออกเหรอเนี่ย เพื่อให้หนังสือขายดี
นี่แค่เรื่องยอดขายหนังสือเหรอ
และอีกสองสามอย่าง แต่เรื่องนั้นมันยาวนะ เอาไว้วันหลัง
ดูนั่นสิ ฉันได้อัญมณีมาครบแล้ว
แล้วฉันจะได้ล้างแค้นซะที
- ไม่ - เยี่ยม
สุดยอดไปเลย สวีตตี้เฟอร์
เอาอัญมณีมา
เฮ่
ระวัง
ระวัง ระวัง มันกัด ระวังมันกัด
ไม่
สวีตตี้เฟอร์ ระวัง
เอามานี่
อย่าใช้ดิกฯ เล่มโต
ทีนี้เสร็จฉันแน่
- เยี่ยม เก่งมาก - เยี่ยม
โอ๊ย
ได้แล้ว ไปกันเลย
หลังของฉัน
ไม่
ขอบใจมากนะ เค็น
เฮ่ บาร์บี้
- ผิดเวลาเหรอ - ไม่ถูกสักเท่าไร
ไม่ต้องห่วง ไม่มีแจกัน เธอก็เรียกแฟรี่คอร์นไพลินไม่ได้หรอก
ฉันได้แจกันแน่
เพราะจะไม่มีพวกเธอคอยขัดขวางฉันอีกแล้ว
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
คำบรรยายโดย: รุ่งอนันต์ สมัญญากิติมศักดิ์