Dat was niet leuk.
Jawel, behalve het niet weten of we nog leefden.
Ik weet zeker dat we nog leven, door de pijn van jij die op mijn staart zit.
Sorry.
We zijn niet alleen in leven.
We zijn in Malibu.
Hier zijn we geweest om Leo's familie te zoeken.
En hier ontmoette je moi.
- Waarom stuurt Dru ons hierheen? - Geen idee, maar we hebben niet veel tijd.
We moeten zorgen dat ze die vaas niet steelt.
- Wijs maar waar ik heen moet. - Die kant op. Richting de centaur.
- Kom niet dichterbij. - Het is oké. We kennen Leo.
Onmogelijk. Leo is al heel lang weg. Hij is mijn broer.
't is een feest als je ziet wat de wereld jou aan avonturen biedt
doe een wens, deel je droom magie is overal als een toverstroom
leef je droom, aarzel niet met een sprankje wensmagie
geloof in wat je ziet, gebruik je fantasie
leef je droom, aarzel niet met een sprankje wensmagie
Daar staat Barbie's auto.
Dan moeten zij en Teresa binnen zijn.
- Waarom is de deur open? - Geen teken van leven.
- Ik heb een beetje een gek gevoel over Dru. - Een beetje?
Er zat een eenhoornmeisje in een boek in haar huis.
Er is meer aan de hand dan wij weten.
- Misschien weet Snoepje meer. - Snoepje?
- Snoepje? Wat doe jij nou hier? - Waar zijn Barbie en Teresa?
Ze wil dat we haar volgen.
Daarheen?
Het ziet er mistig uit.
- Ik heb geen trui mee. - Zijn Teresa en Barbie daar?
Meer hoef ik niet te horen. Kom op.
Is dit wel een verstandig idee?
Malibu had gelijk. Je went eraan.
Uiteindelijk. Oké, waar zijn we?
Zo veel bezoek vandaag.
Welkom in Mesmer.
- Is je vraag daarmee beantwoord? - Niet alleen dat.
We zijn niet de eersten hier. Breng ons naar Malibu en Teresa.
Dit is eigenlijk goed nieuws.
Wij zijn bevriend met je broer. Leo is overal naar je op zoek.
Dat zou ik graag geloven, maar dat doe ik niet.
Begrijpelijk. Jullie zijn elkaar al zo lang kwijt…
Dat is het niet. Het komt door hem.
Wat heb ik jou ooit misdaan?
Jij hielp de Saffieren Feeënhoorn om mijn volk te verbannen.
Het was mijn taak om de stenen te verstoppen.
Dat dreef jullie familie uit elkaar. O…
Ik zou jullie moeten opsluiten, dan weet je hoe het voelt.
Ik heb een idee.
Rennen.
Wat is dit nou? Eerder konden we deze plek zo verlaten.
Dit is een plek alleen voor centauren. Jullie zijn hier niet welkom.
- Theo, laat ze met rust. - Ik los dit op, Mio.
Daar maak ik me zorgen om. Heb je gevraagd wie ze zijn?
Ik ben Barbie, dit is Ken, dat is Teresa en Alo schijnen jullie al te kennen.
Ik heb blijkbaar een reputatie.
Ze zeggen Leo te kennen, maar dat is een leugen.
We kennen hem echt.
- Waarom is hij niet hier? - Dat is een lang verhaal.
We hebben meer dan genoeg tijd.
Jullie gaan nergens heen tot we het weten.
Heb ik een sjaal nodig?
Het kan soms frisjes zijn in Malibu.
Klopt, wat ik niet meeneem kan ik toveren…
dankzij mijn eigen, krachtige Feeënhoorn.
Of misschien bespaar ik haar de moeite en wens ik magische krachten voor mezelf.
Zo veel mogelijkheden.
Bedankt voor jullie hulp met die bemoeizuchtige kids.
Nu kan ik die vaas stelen.
- Dat gaat niet gebeuren. - Ik moet echt een slot op die deur zetten.
En zo kennen we Leo.
Hij zocht de stenen zodat hij de Saffieren Feeënhoorn kon vangen.
Dru was hem voor en stuurde ons hierheen.
Of, dat dachten we. Toen konden we gewoon weg.
Ik voelde aan dat Leo oké was.
Dan kunnen we eindelijk weer samen zijn.
Hoe dan? Niemand kan deze plek verlaten. Dankzij de Saffieren Feeënhoorn.
Dat is niet helemaal waar, of wel soms?
Ik bedoel, wij zijn hier.
Alo heeft gelijk. Wij zijn hier binnengekomen.
- Met de stenen. Daar kunnen we niks mee. - Iemand anders wel.
Ik kan contact met de Feeënhoorn opnemen in een noodgeval.
Je werkt dus nog met haar.
- Dan had je dit kunnen fixen. - Nee, zo zit het niet.
Laat hem uitpraten. Hoe maak je contact met haar?
Hiermee, maar ik kan hem maar één keer gebruiken.
- Eén keer? - Wat als ze niet antwoordt?
- Straks staat ze net onder de douche. - Dan zitten we hier voor altijd vast.
Dat gebeurt niet. Dit is te belangrijk.
Je kan het, Alo. Vraag de Saffieren Feeënhoorn om hulp.
o, vriend van lang gelee
kom naar ons toe en neem ons veilig mee
Ik doe het op de officiële manier.
O, vriend van lang gelee.
Kom naar ons toe en neem ons veilig mee.
Saffie. O, Saffie, je bent er.
Ja, Alo.
Waarom heb je me geroepen?
Je hebt één kans, of je ziet me nooit meer.
- Waar zijn onze vrienden? - Dat wil je wel weten, hè?
Ja, waarom zouden we het anders vragen?
Ik hoef niks te vertellen. Zodra ik de vaas heb, ten minste.
De luchtsteen. Ze heeft ze allemaal.
Tot ziens, hè?
Erachteraan.
Wat lomp.
- Het portaal is weg. - Nee.
We moeten eerst bij het museum zijn.
- Ik kan vliegen, maar jullie dan? - Peggy?
Dat duurt te lang. We nemen dezelfde weg als de eerste keer.
Dat zal ik je zeggen. De stenen zijn verzameld door een vrouw…
die ze wil gebruiken voor haar valse plannetjes.
We kunnen haar tegenhouden, maar dan hebben we jouw hulp nodig.
Dat is zorgwekkend.
Je snapt dat een uitzondering op de 'eeuwig verbannen'-regel welkom zou zijn.
Ik bewonder dat jullie anderen willen beschermen.
Maar de vloek verbreken en jullie bevrijden zou grote gevolgen hebben.
Wij zouden ook bevrijd worden, en dat laat je nooit gebeuren.
Jij zult nooit klaar zijn om terug te keren.
Met alle respect, hoe weet je dat?
Leo is veranderd. Waarom zij dan niet?
Dat klopt. We hebben ons niet kunnen bewijzen.
Ik geef toe, dat klopt.
De kracht van jouw haat was te sterk.
Laat ons bewijzen dat onze liefde sterker is.
Misschien was ik te snel met mijn beslissing.
Ja, voor eeuwig is echt lang. Dat duurt echt voor eeuwig.
Er is een manier.
In dit land ligt de grootste gift die je kunt geven verborgen.
Vind die gift en de vloek wordt opgeheven.
Ik kom terug voor de zon ondergaat.
Als de missie is volbracht, hef ik de vloek op.
Wat voor gift zoeken we? Is die ingepakt?
- En wat als we hem niet vinden? - Dan blijven jullie voor altijd hier.
- Tijd om me te bedanken. - Voor wat?
Omdat ik jullie gered heb.
We hebben geen idee wat we moeten doen.
Natuurlijk wel. We moeten de gift zoeken.
Laat je niet met ze in. Dit is hun schuld.
Ze bieden ons een kans om naar huis te gaan.
Als we ze kunnen vertrouwen, ja.
- Dat doe ik. - Maar ik niet.
Hou op.
Vechten jullie altijd zoveel?
- Weten jullie wat het is om broers te zijn? - Wel wat het is om er één te verliezen.
Zou er iets moeten gebeuren? Want ik zie het niet.
Zie je dat?
Die draak daar?
Dit is André.
- Hoe ben je bevriend geraakt met een draak? - Ik ken hun zwakte.
Ga maar pakken.
Ze apporteren graag.
Vlieg die kant op en je krijgt zoveel stokken als je wilt.
Kom op.
Volgende halte, het museum.
Daar raak ik nooit op uitgekeken.
Wacht op mij.
Hij is er niet.
Waar is hij?
Verstop je.
Hallo daar.
Ik heb hier laatst een fascinerende vaas bewonderd.
Weet u waar die gebleven is?
Die was onderdeel van een tentoonstelling die wordt klaargemaakt voor 'n wereldtour.
O, wereldtour? Waarheen? Mag ik hem nog heel even zien?
Ik vrees van niet.
De steen werd bijna gestolen, dus nu wordt alles bewaakt.
Kom op. Meiden onder elkaar.
- Dat mag ik toch wel weten? - Ik dacht het niet.
Die vaas mag dit museum niet verlaten. Vind hem.
- Kunnen we sneller? - Niet zonder een lange stok.
Dat kan ik regelen.
Ik adviseer je om me te laten helpen, gezien onze omstandigheden.
Oké, gebruik je magie maar.
Hier, draakje.
Kom op, pak die stok.
Je weet dat je hem wilt.
Rocki.
Sorry dat ik je broer van streek maakte.
Daar kun je niks aan doen. Leo is 'n gevoelig onderwerp.
Theo moest die dag op Leo letten.
Hij voelt zich verantwoordelijk.
Het is al zo lang geleden.
Jullie waren nog jong.
Dat klopt. Toch kan Theo het zichzelf niet vergeven.
Alo, kun jij met je magie voorwerpen laten verschijnen?
Dat is het eerste wat je leert op de alihoornschool.
Die lessen klinken veel cooler dan de onze.
- Dat is ook zo. Wat heb je nodig? - Een boek.
Braaf draakje.
Als beloning krijg je een magische, zelfvliegende stok.
Ga maar pakken.
Slim van je.
Magie kan handig zijn in de juiste handen.
En dus niet als iemand het gebruikt voor de hoofdrol in een toneelstuk.
- Ik wil niet dat je stopt. - En ik dacht dat je me vergeven had.
Ik ben het nog aan het verwerken.
Hoe dan ook, waar wachten we op? Straks pakt Dru die vaas.
De oudste zijn is moeilijk.
Wat weet jij ervan?
Ik ben ook de oudste. Ik heb drie zusjes.
Ik voel een enorme verantwoordelijkheid om op ze te letten.
Ja.
Wacht, zei Mio dat het mijn schuld is dat Leo achterbleef?
- Nee, maar wel dat jij je zo voelt. - Omdat het zo is.
Niet waar. Ik kan het bewijzen.
In dit boek staat precies wat er gebeurd is.
Herken je dit?
Dat doet me denken aan mezelf en Mio.
Ik hoorde lawaai en ging kijken of onze ouders veilig waren.
Daarom liet ik Leo alleen.
Moet je zien hoe klein we waren.
Ik moest eens op mijn zusje Chelsea passen.
M'n andere zusjes kregen ruzie en ik wilde het oplossen.
Toen ontsnapte onze kat en ging Chelsea haar achterna, zonder dat te zeggen.
Toen ik ontdekte dat ze weg was gaf ik mezelf de schuld.
Dat was niet jouw schuld. Je probeerde te helpen.
- Hoe kon je weten dat dat zou gebeuren? - Precies.
Ik was jong en dit was nieuw voor me.
Ik deed wat ik dacht dat het beste was.
Het werd niet beter door mezelf de schuld te geven.
Ik zie wat je doet.
Jij vindt dat ik mezelf moet vergeven.
Vergiffenis is een cadeau dat je jezelf moet geven.
- Hoe heb je je zusje gevonden? - Met behulp van Skipper en Stacie.
Zij zagen hoe overstuur ik was…
dus besloten ze het bij te leggen en samen te werken.
Samen vonden we Chelsea in onze voortuin.
Waarom help je me?
Wij als oudsten moeten voor elkaar zorgen.
Dank je.
- Zijn we te laat? - Nee, kijk. Daar is Dru.
Grijp ze. Ze willen de vaas stelen.
Waarom vluchten we?
Als hij ons pakt, kunnen we Dru niet tegenhouden.
Opsplitsen, allemaal.
Zoek Dru, dan leid ik de bewaker af.
Meneer de bewaker.
Je krijgt me toch niet.
Laat me niet zo schrikken.
Heb je 'm gevonden?
Breng me erheen.
Brave konijnhoorntjes.
Nu roep ik de Saffieren Feeënhoorn op.
En nu dan?
Wat?
Dit meen je niet.
Grijp haar.
En?
Vind jij het mijn schuld dat Leo achterbleef?
Nee. En mam en pap ook niet.
- Dus ik moet mezelf vergeven? - Absoluut.
- Daar is ze weer. - Ze is eerder terug.
De gift is gevonden.
Dat is zo.
Is dat zo?
De gift van vergiffenis.
Jullie hadden de sleutel altijd al. Nu wijst liefde jullie de weg naar huis.
Vaarwel.
Dag.
Hopelijk tot snel.
Maar niet omdat iemand de stenen steelt.
Mio, Theo, jullie harnassen.
Ze gloeien helemaal.
- Ik ken dat symbool. - Dat heeft Leo ook.
Ja, maar ik zag hem ook al eens.
Hier.
- Theo, ons thuis. - Niets houdt ons nog bij Leo weg.
We zijn veilig.
Een konijnhoorn.
- Waar is hij? - Daar komen we zo achter.
Heb jij een meisje met wild haar gezien?
Bedoel je dat toonbeeld van elegantie en stijl?
Ze ging die kant op.
Laten we eerst bij de vaas kijken. Toe maar, ik loop wel mee.
Dat had geen zin.
Natuurlijk. De perfecte plek om de vaas te bewaren.
Dat is Rocki. Kom mee.
Waar zijn we?
In het museum. Misschien zijn we niet te laat.
Konijnhoorns.
Die gaan vast naar Dru. Erachteraan.
Waar is die vaas?
Heel erg bedankt. Je kunt weer gaan.
- Ja, maar… - Vergeet.
Waar was ik mee bezig?
Dat ben ik vergeten.
Jij bent die medewerkster niet.
En dat zijn niet jouw stenen. Haal terug.
Gemist.
Jij. Geef me die vaas.
Snoepje.
Eindelijk.
Pak hem.
Protector.
- Geef me die vaas. Nu. - Ik dacht het niet, Dru.
Ze heeft de vaas.
Nee.
Ik roep de Saffieren Feeënhoorn op.
Dit is niet best.
Ik wens dat al mijn wensen uitkomen.
Waar is ze nou?
Dat kan niet.
Dru…
heeft gewonnen?
WORDT VERVOLGD
Ondertiteld door: Sophie Peelen