To nie było fajne.
Mnie się podobało. Choć nie wiedziałem, czy przeżyjemy.
Zdecydowanie nadal żyjemy.
Mam pewność. Boli mnie ogon, na którym siedzisz.
Sorki.
Czekajcie. Nie dość, że przeżyliśmy,
to wróciliśmy do Malibu.
To tutaj przyjechaliśmy z Leo. Poszukać jego rodziny.
- I tu poznaliście moi. - Dlaczego Dru nas tu wysłała?
Nie mamy czasu, żeby się zastanawiać.
Musimy zwinąć jej wazon sprzed nosa.
Wskażcie mi kierunek i lecę.
- Tam, gdzie ten centaur. - Centaur?
Nie zbliżać się do mnie.
Znamy się z Leo.
To niemożliwe. Leo zaginął dawno temu.
To mój brat.
W końcu już widzę, że
Wszystko, co wymarzę, dziś mogę mieć
Magia jest wokół nas Nie wierzysz jeszcze mi, to uważniej patrz
Chcemy dziś spełnić sny
Wystarczy szczypta magii
Gdy wierzysz, szansę masz Dosięgnąć nawet gwiazd
Żeby dziś spełnić sny Dodaj szczyptę magii
Widzę samochód Barbie.
Ona i Teresa muszą tu być.
Drzwi są otwarte?
- Nie widzę ich tu. - Dru wydaje mi się podejrzana.
Dopiero teraz to odkryłeś?
Znaleźliśmy u niej książkę z uwięzioną dziewczynką.
Dru zdecydowanie coś knuje.
Może Puszek wie, co się dzieje.
Puszek?
Jak się masz? Co ty tutaj robisz?
Gdzie są Barbie i Teresa?
Chyba chce, żeby za nim iść.
Do środka?
Średnio tam przyjemnie.
- Nie mam swetra. - Teresa i Barbie tam weszły?
To mi wystarczy. Za mną!
Czy to aby na pewno dobry pomysł?
Malibu miała rację. Można się przyzwyczaić.
Po pewnym czasie. Gdzie jesteśmy?
Ale dziś mamy dużo gości.
Witajcie w Mesmerze.
- To chyba odpowiedź. - Wiemy dużo więcej.
Nie tylko my tu dziś wpadliśmy.
Prowadź do Malibu i Teresy.
To w sumie bardzo dobre wieści.
Przyjaźnimy się z twoim bratem. Leo wszędzie cię szukał.
Chciałbym wierzyć, ale nie mogę.
To zrozumiałe. Rozdzielono was dawno temu i…
Nie chodzi o to. Dlaczego on jest z wami?
Ja? A co ja ci zrobiłem?
Pomogłeś Szafirowej Wróżce wygnać moich ludzi i rozdzieliłeś moją rodzinę.
Nie. Chwila. Ja miałem tylko ukryć klejnoty,
które rozdzieliły waszą rodzinę.
Powinienem was uwięzić. Poczujecie, jak to jest być z dala od bliskich.
Wpadłam na pewien pomysł.
Wiać!
Co to ma znaczyć?
Wcześniej mogliśmy stąd odejść.
Nie wiem, co myślicie, ale to miejsce dla centaurów.
- Nie liczcie na miłe powitanie. - Theo! Zostaw!
- Zajmę się tym, Mio. - To mnie martwi.
Zapytałeś, kim są?
Hej. Jestem Barbie. To Ken, tam jest Teresa
i zdaje się, że już znacie Alo.
Moja sława mnie wyprzedza.
Twierdzą, że znają Leo. Niemożliwe.
- Naprawdę go znamy. - Dlaczego go tu nie ma?
To dość długa historia.
Znajdziemy czas, by jej wysłuchać.
Nigdzie was nie puścimy. Mówcie.
Przyda mi się ten szal?
W Malibu bywa chłodno wieczorami.
Macie rację. Jeśli czegoś nie wezmę,
wyczaruje mi to magiczna wróżka jednorożec.
A może zaoszczędzę jej kłopotu
i sama zażyczę sobie magicznych mocy.
Doskonały pomysł.
Dzięki, że pomogliście pozbyć się wścibskich dzieci.
Teraz bez przeszkód zdobędę ten wazon.
My na to nie pozwolimy.
Serio powinnam naprawić zamek.
I tak poznaliśmy Leo. Chciał odnaleźć klejnoty,
żeby poprosić Szafirową Wróżkę o powrót rodziny.
Dru znalazła je pierwsza i nas tu wysłała.
Do znanego nam miejsca. Chociaż różni się od tamtego.
Wiedziałem, że Leo jest cały.
Wiesz, co to znaczy? Znowu będziemy razem.
Jak? Z tego miejsca nie da się uciec.
Szafirowa Wróżka o to zadbała.
To nie do końca prawda. Mam rację?
W końcu… Jesteśmy.
Alo ma rację. Jesteśmy tu, więc znajdziemy i wyjście.
- Użyliście klejnotów. My ich nie mamy. - Wiem, kto pomoże.
Mogę się skontaktować z Szafirową Wróżką w sytuacji kryzysowej.
Wiedziałem, że z nią knuje. Mogłeś nam pomóc.
Nie, wcale tak nie było.
Bracie, zostaw go.
Daj mu dokończyć. Jak się z nią połączysz?
Dzięki temu. Ale mogę to zrobić tylko raz.
- Raz? - A jeżeli nie odpowie?
Może akurat bierze prysznic.
Wtedy po prostu utkniemy tu na zawsze.
Nie ma mowy. To zbyt poważna sprawa.
Jesteśmy gotowi. Skontaktuj się z wróżką i poproś o pomoc.
O, przyjaźń z dawnych lat!
Do nas tu chodź! A my ruszymy w świat!
Dobra. Zrobię to tak, jak trzeba.
Przyjaciółko sprzed wielu lat
Przybądź do nas dziś I odwiedź wreszcie ten świat
Szafircia! Jak się masz?
Jesteś tu!
Tak, Alo. Wyjaśnisz mi, dlaczego mnie wzywasz?
To coś ważnego? Bo więcej mnie nie zobaczysz.
- Gdzie są nasi przyjaciele? - Liczycie na odpowiedź?
Wiadomo. Właśnie dlatego pytamy.
Niczego nie muszę tłumaczyć. Kiedy już będę miała wazon.
Klejnot powietrza. Ma wszystkie!
Do widzenia.
Za nią!
Brzydko.
- Portal zniknął. - Nie!
Musimy dotrzeć do muzeum przed Dru.
- Ja polecę, a co z wami? - Peggy?
Nie wiemy, czy jest w pobliżu. Przeniesiemy się moim sposobem.
No więc już mówię.
Wszystkie klejnoty zebrała niezbyt miła pani,
która wykorzysta je do bardzo niecnych celów.
Powstrzymamy ją, jeśli zdobędziemy wazon, ale potrzebujemy pomocy.
Niepokojąca kolej rzeczy.
Wyjątek od reguły, że należy odciąć to miejsce od świata,
bardzo by się przydał.
Doceniam, że chcecie ratować innych,
ale zdjęcie klątwy i uwolnienie tych, którzy tu utknęli,
wiązałoby się z konsekwencjami.
Bylibyśmy wolni, a ty nigdy na to nie pozwolisz.
Wy nigdy nie będziecie gotowi wrócić do Mesmeru.
Z całym szacunkiem. Skąd to wiadomo?
Leo się zmienił. Oni też mogli.
Ma rację. Nie dałaś nam szansy na odkupienie win.
Przyznaję, że macie rację.
Siła waszej nienawiści była dla mnie zbyt mocno widoczna.
Nasza miłość jest silniejsza. Udowodnimy to!
Być może zbyt pochopnie rzuciłam to zaklęcie na zawsze.
Na zawsze to bardzo długi czas, bo trwa w sumie… Już zawsze.
Wiem, co zrobić.
W tej krainie jest ukryty najwspanialszy z możliwych darów.
Znajdźcie go i klątwa przestanie działać.
Wrócę, zanim słońce zniknie za horyzontem.
Jeśli znajdziecie ten dar. Wtedy zdejmę z was klątwę.
A jakiego daru szukamy? Jest w pudełku?
A jeżeli go nie znajdziemy?
Zostaniecie tutaj. Na zawsze.
- Możecie mi dziękować. - Dziękować za co?
Za uratowanie was, rzecz jasna.
Wspaniale, że się udało, ale nie mamy pojęcia, co robić.
Jasne, że mamy. Wystarczy znaleźć dar.
Nie wdawaj się w dyskusje. To przez nich mamy kłopoty.
Nie. Dzięki nim mamy szansę wrócić do domu.
Jeśli możemy im zaufać. Albo Szafirowej Wróżce.
- Ja im ufam. - A ja nie.
Dość tego!
Zawsze ze sobą tak walczycie?
Jakbyście nie potrafili być braćmi.
Wiem, jak to jest stracić brata.
Coś powinno się wydarzyć? Bo ja tu nic nie widzę.
A to widzisz?
Tego smoka?
To jest Andre.
Jak to możliwe, że kumplujesz się ze smokiem?
Znam jego słabość.
Przynieś!
Uwielbiają aportować.
Polecisz tak szybko, jak umiesz, a ja znajdę ci masę patyków.
Wskakuj.
Nasz cel: muzeum.
Zawsze mnie to zachwyca.
Czekajcie na mnie!
Nie ma go tu.
Gdzie on jest?
Kryć się!
Dzień dobry pani.
Całkiem niedawno
widziałam fascynujący wazon. O w tym miejscu.
Wie pani, gdzie się podział?
Tak, to był eksponat z wystawy „Klejnot Olasis”.
Niedługo cała ta kolekcja rusza w światową trasę.
Światowa trasa?
Jak bardzo? Nie mogę zerknąć, zanim poleci?
Niestety nie.
Wazon omal nie został skradziony i jest pilnie strzeżony.
Proszę. Tylko my tu jesteśmy. Powie pani, gdzie jest? Proszę.
Bardzo mi przykro.
Nie pozwolę, żeby wazon opuścił muzeum. Znaleźć go!
Możemy polecieć szybciej?
Nie bez dużego patyka.
Mogę go wyczarować.
Sugeruję, żebyś mi pozwoliła w obecnych okolicznościach.
Dobra, dobra. Użyj magii.
Hej, smokuś!
No chodź. Masz patyczek.
Wiem, że tego chcesz.
Rocky!
Przepraszam, że go rozgniewałam.
To nie twoja wina. Jest przewrażliwiony na punkcie Leo.
W dniu, w którym nas rozdzielono, miał się nim opiekować.
Uważa, że zniknięcie Leo to jego wina.
Przecież to dawne dzieje.
Byliście tylko dziećmi.
To prawda.
Ale Theo nie potrafi sobie wybaczyć.
Alo. Możesz użyć magii i coś wyczarować?
To pierwsze, czego nas uczą w szkole dla alikornów.
Macie fajniejsze zajęcia od naszych.
To prawda.
- Co ma się pojawić? - Książka.
Dobry smoczek.
A w nagrodę dostajesz magiczny, latający patyk.
I łap go!
Dobra robota.
Widzisz? Magia potrafi być bardzo przydatna.
Ale nie, kiedy ktoś używa jej,
żeby zdobyć komuś rolę w sztuce, chociaż ten ktoś na nią nie zasługuje.
Nie chcę, żebyś rezygnowała.
A myślałem, że mi wybaczyłaś.
Jeszcze muszę to przemyśleć.
Nieważne. Na co czekamy? Może Dru już zdobyła wazon.
- Nie jest łatwo być najstarszym. - Skąd możesz wiedzieć?!
Też jestem najstarsza. Mam trzy siostry.
Nikt mnie o to nie prosił, ale codziennie czuję się za nie odpowiedzialna.
Tak. Czekaj. Mio wspomniał, że to przeze mnie Leo zniknął?
Nie, ale powiedział, że ty tak uważasz.
Bo to prawda.
Wcale nie. Udowodnię ci to.
W tej księdze jest opisane wszystko, co się stało.
Rozpoznajesz ich?
To pewnie ja i Mio. Kiedy rzuciła zaklęcie,
usłyszałem hałas i chciałem sprawdzić, co z rodzicami.
Zostawiłem Leo samego.
Zobacz, jacy byliśmy mali.
Kiedy byłam młodsza,
rodzice poprosili, żebym zajęła się najmłodszą siostrą, Chelsea.
Reszta sióstr się pokłóciła, a ja pomagałam im się pogodzić.
Nasz kot uciekł. Chelsea wybiegła go szukać,
ale nic nie wspomniała.
Kiedy zobaczyłam, że jej nie ma, spanikowałam i obwiniałam siebie.
To nie była twoja wina. Chciałaś pomóc siostrom.
- Nie wiedziałaś, co się stanie. - Właśnie.
Znalazłam się w nowej sytuacji.
Może popełniłam błąd,
ale podjęłam według mnie najlepszą decyzję,
a obwinianie siebie wcale mi nie pomogło.
Rozumiem.
Chcesz, żebym sobie wybaczył, że oddaliłem się od Leo.
Podobno wybaczenie to najlepszy możliwy dar.
Jak znalazłaś siostrę?
Z pomocą Skipper i Stacie. Zauważyły, że jestem smutna.
Szybko więc zapomniały o kłótni i połączyłyśmy siły.
I wtedy razem znalazłyśmy Chelsea przed naszym domem.
Ale… Dlaczego mi pomagasz?
Chyba już tak mam.
Najstarsi muszą trzymać się razem.
Dzięki.
Już za późno?
Nie, patrzcie! Widzę Dru.
Brać ich. Przyszli tu ukraść wazon!
Dlaczego uciekamy?
Jeśli nas złapie, nie powstrzymamy Dru.
Rozdzielmy się.
Wy znajdźcie Dru. Ja odciągnę strażnika.
Panie strażniku!
Spróbuj mnie złapać!
Nie wolno mnie tak straszyć.
Znalazłyście?
Pokażcie gdzie.
Tak. Dobre maluchy.
A teraz nareszcie wezwę Szafirową Wróżkę!
Co jest? O co chodzi?
Poważnie?!
Gonić go!
I jak?
Czy straciliśmy Leo z mojej winy?
Nie. To nieprawda. Rodzice też tak mówią.
- Czyli ja też mogę tak myśleć? - Oczywiście.
- To ona! - Szybko do nas wróciła.
Znaleźliście dar.
Naprawdę?
Jak to?
To był dar wybaczenia.
Przez cały czas mieliście klucz do wolności.
Wasza miłość poprowadzi was do domu. Żegnajcie.
Pa!
Do zobaczenia niedługo!
Ale nie dlatego, że ktoś znajdzie wazon i wypowie życzenie!
Mio. Theo! Wasze herby.
Wcześniej tak nie świeciły.
- Poznaję ten symbol. - Leo też ma taki.
Właśnie. Poza tym widziałem go…
Tutaj.
Theo. Nasz dom.
Teraz na pewno odnajdziemy Leo.
Nie ma go.
Widzisz? Królikorożec Dru.
- Gdzie zniknął? - Sprawdzimy to.
Była tu dziewczyna z dziwnymi włosami?
Chodzi ci o tę superikonę mody i stylu?
Pobiegła tam. Najpierw sprawdzimy, czy mamy wazon.
Dalej. Idę za tobą.
Ślepy zaułek.
Oczywiście. Idealne miejsce do przechowywania wazonu.
To Rocky. Tędy.
Gdzie jesteśmy?
To muzeum. Może nie jest za późno.
Królikorożce.
Zabiorą nas do Dru. Za nimi!
Gdzie ten wazon?!
Bardzo dziękuję. Na razie to wszystko.
- Wiem, ale… - Zapomnij!
Co ja robiłem?
Racja. Zapomniałem.
Nie jesteś kuratorką!
A to nie należy do ciebie! Zabierz!
Pudło!
Ty! Oddawaj wazon!
Hej, Puszku!
Nareszcie!
Bierz go!
Ochrona!
Oddajcie mi wazon. Już!
Nie ma mowy, Dru.
Zabrała wazon!
Nie!
Przyzywam tu Szafirową Wróżkę!
Bardzo niedobrze.
Chcę, żeby wszystkie moje życzenia się spełniły.
Gdzie zniknęła?
Niemożliwe.
Dru…
Wygrała?
CIĄG DALSZY NASTĄPI…
Napisy: MARTA ROBACZEWSKA