Vandaag bij Lifestyles van de Sterren en Nog Grotere Sterren:
Dru Charles heeft plots de wereld overgenomen.
Letterlijk. Gister had niemand van haar gehoord. Haar nieuwe boek…
Het Geheime Leven van Mesmer, is een gigantische bestseller…
en maakt van haar de meest succesvolle schrijfster ooit.
We spraken Dru in haar vorstelijke stulpje en keken onze ogen uit.
Dit is hetzelfde huis waar ik al woonde met wat aanpassingen.
Dru, wat is je volgende stap?
Geen idee.
Ik zat te denken aan wraak.
Moeten we ons zorgen maken?
O, zeker.
't is een feest als je ziet wat de wereld jou aan avonturen biedt
doe een wens, deel je droom magie is overal als een toverstroom
leef je droom, aarzel niet met een sprankje wensmagie
geloof in wat je ziet, gebruik je fantasie
leef je droom, aarzel niet met een sprankje wensmagie
Ik weet dat Dru de stenen heeft, maar ik blijf denken aan mijn broers.
Waar zag je ze?
We stonden bij de boog toen de Feeënhoorn de vloek ophief.
- Ze gingen voor ons uit. - Wij kwamen uit in het museum, zij niet.
- Geen idee waar ze nu zijn. - Ik wel.
Peggy? Wat doe jij hier?
Titan stuurde mij om Leo te halen. Hij heeft nieuws over je broers.
Echt? Kom op, we gaan.
Ik kom snel terug.
Wij moeten Dru Charles maar eens opzoeken.
Is dit niet enig?
Wat meer hier?
Of juist hier?
Het is moeilijk kiezen met zoveel goede opties, snap je?
Je wens is vervuld. Laat ons gaan.
Je weet hoe het gaat met wensen. Als je eenmaal begint, kan je niet meer stoppen.
Sorry, lieve Saffie. Dit is mijn schuld. Ik had de stenen beter moeten verstoppen.
Geef jezelf niet de schuld. Je hebt je best gedaan.
Het was niet goed genoeg en nu voel ik me vreselijk.
Je verpest m'n vibe.
Je moet even chillen.
Alo is een goede, trouwe vriend.
Wie ben jij om zo'n lief wezen erin te luizen en de stenen af te troggelen?
Dat is een heel goede vraag.
Ik wens een legendarische flashback.
Het eerste wat ik me herinner is dat ik wakker werd uit een diepe slaap.
O, mijn hoofd. Waar ben ik?
Ik was thuis. Of wat ik dacht dat mijn huis was.
Het voelde zo gewoontjes.
Toen herinnerde ik me waar ik geweest was. Een magische plek.
Ik kon aan niets anders denken, dus schreef ik alles op.
Alles wat ik me kon herinneren.
Jarenlang schreef ik pagina, na pagina…
na pagina.
Toen mijn boek uitkwam…
noemde men het een sprookje.
Mijn boek was een mislukking. Ik werd uitgelachen.
Nou, dat is nu wel anders.
Ik heb een robot-butler.
Je hebt gewonnen. Waarom laat je ons niet gaan?
Omdat er een onverwachte wending is.
Ik haat onverwachte wendingen.
Waarom zoveel trappen?
Goed voor de cardio?
Vanwege de bewaking. Ik denk dat ze geen bezoek wil.
O, zeker wel.
Waar heb ik jullie bezoek aan te danken?
- We willen weten waar onze vrienden zijn. - En checken of jij geen nare dingen wenst.
Naar? Het is nooit beter geweest.
Voor mij in elk geval.
Kom binnen, dan hebben we het erover. Mijn robot-butler wijst de weg.
- Ik wist niet dat schrijven goed betaalde. - Ik ook niet.
Maar ik wist een week geleden ook nog niet wat een baan was.
Alo, mevrouw Feeënhoorn, gaat het wel?
Die vraag kan je zelf wel beantwoorden.
Je zit in een magie-bestendige kooi. Hoe komt een mens aan zulke informatie?
Dru Charles weet meer dan iedereen van haar zou verwachten.
- Coole afstandsbediening. Wat kan die? - Alles. Dus niet aankomen.
Mooie stek, toch?
- Het is een bepaalde stijl. - Ja, het schreeuwt succes. En macht.
- Dat heb ik te danken aan jou. - Aan mij?
O, ja. Zal ik je eens vertellen waarom?
Wordt dit één van je eindeloze verhalen?
Stil. Ik ben 's werelds bestverkopende auteur.
Jullie boffen om mijn verhalen gratis te mogen horen.
Ik zou iets moeten rekenen.
Maar dat doe ik niet omdat 't zo'n goed verhaal is.
Weet je nog dat jullie Har versloegen en het bestuur om een gunst vroegen?
Ja, ik vroeg of je een tijdje in Mesmer mocht blijven.
Het leek zoveel voor je te betekenen.
Dit is waanzinnig.
Dat was ook zo.
Is ook zo.
Ik ontdekte dat Mesmer mijn enige echte thuis is…
en dat altijd is geweest.
Dat is onmogelijk.
Niets is onmogelijk in een wereld vol magie.
Weet je, ik ben nooit echt mens geweest.
Dankzij Barbie kan ik me alles weer herinneren.
Vooral het gedeelte dat ik besluit Mesmer te vernietigen.
Voorzitter, heeft u Titan gezien? Of mijn broers?
- Titan schijnt nieuws te hebben. - Centauren? In Mesmer?
Je weet toch dat dat niet kan?
We hebben ze niet gezien, maar ik voel dat er iets mis is.
Vertel mij wat. De Feeënhoorn is opgeroepen.
Ja, dat is het dus. Dat is niet best.
Wat herinner je je dan precies dankzij mij?
Dat laat ik je wel zien.
- Saffie? - Dat is mijn koosnaampje.
Lekker boeien. Ik wens nog een flashback.
Zodra ik in Mesmer was, begon ik me dingen te herinneren.
Ik ben thuis.
Ik ben geen mens dat per ongeluk in Mesmer terecht is gekomen.
Ik ben geboren in Mesmer.
Snap je? Ik ben eigenlijk een Glyph.
Niet waar. Jij kunt geen Glyph zijn.
Ik ken Glyphs, en jij bent er geen.
Niet meer, nee. Mijn krachten zijn afgepakt.
Ik ben in een mens veranderd door het Glyphbestuur.
Dan ben je flink over de grens gegaan.
Niet. Ze zijn gewoon gemeen.
O, en ik wilde de stenen toen ook al stelen.
Ik hoorde over de Vaas der Drie Rijken, de stenen…
en de Saffieren Feeënhoorn en wilde de machtigste zijn.
Ik had de luchtsteen op een haar na…
maar toen werd ik betrapt door Victoria.
Zij doorzag mijn leugens onmiddellijk.
Ze vertelde het haar zussen en het bestuur…
en hielp mijn hele plannetje om zeep.
Toen ik terug was in Mesmer…
kon ik mijn oude plannen gewoon weer oppakken.
- Ik stal de luchtsteen. - Jij was het dus wel.
Deze keer zorgde ik dat Victoria me niet in de weg zat.
Ik gebruikte een slaapbloem om haar in een beeldje te veranderen.
Ik verstopte haar in één van m'n boeken.
Wij vonden dat boek in je huis. Hoe kwam het daar? Je had geen magie.
Ik smeedde een band met een stel konijnhoorns.
Die zijn heel goed in het openen van portalen.
Als je boos bent op Mesmer, waar is dit voor nodig?
Waarom wens je dat je een auteur bent?
Omdat ik met m'n hoofd op tv wil.
Nu begint de echte pret.
Ik wens…
Wat doe jij nou? Het is geen tijd om te knuffelen.
Ken, pak hem.
Hebbes.
Niet dat ding, de vaas.
Dom.
Nu hou ik de rest van m'n plan voor mezelf.
Ik wens dit stelletje dwarsbomers…
naar een plek met goed uitzicht op mijn volgende wens.
Saffie, wat hebben we gedaan?
- Waar zijn we? - In Mesmer. Hier is alles rustig.
Waarom hangt Dru Charles in de lucht?
In de war? Ik leg het wel even uit.
Het Glyphbestuur heeft me verbannen en mijn krachten afgenomen.
Nu wil ik dat iedereen in Mesmer voelt hoe dat is.
Vreselijk.
Ik wens dat alle magie in Mesmer verdwijnt.
Wat gebeurt er?
Voorzitter, kunt u niks doen?
Dat probeer ik.
Mijn magie werkt niet.
Het is verdwenen. Alle magie in Mesmer is verdwenen.
Het spijt me.
Als ik Dru niet had uitgenodigd om in Mesmer te wonen, was dit niet gebeurd.
Je deed het uit de goedheid van je hart.
Oprechte goedheid wordt altijd beloond.
Theo. Mio.
Broertje.
Ik vond deze twee in het bos.
De Feeënhoorn wist toch waar ze mee bezig was.
Je weet nooit wat de gevolgen zijn.
Dru heeft dan alle magie gestolen, maar jij hebt magie gecreëerd.
Zonder jou had ik mijn broers nooit gevonden.
Dru? Dru Charles? Die had ik toch naar Malibu gestuurd?
Wacht, heb jij Dru verbannen?
Toen ik de voorzitter was, vele manen geleden…
probeerde zij de stenen te stelen. Dat was niet cool.
Dus het is jouw schuld dat ze op aarde was.
Als je het zo bekijkt.
Hem de schuld geven heeft geen zin.
We moeten samenwerken en haar tegenhouden.
- Zo ken ik je weer. - Je volgt je eigen advies op.
Hoe houden we Dru tegen zonder magie?
Mijn mensenvrienden hebben me geleerd dat je geen magie nodig hebt.
We moeten onze weg terug naar Malibu vinden.
Ik ken een weg.
Natuurlijk, we gaan via Pacifica.
Ik ben een luchtmeermin. Ik transformeer jullie. Maar ik heb maar twee handen…
Ik laat mijn bestie niet alleen gaan.
Hier, Dru's afstandsbediening.
Ik kan altijd op je rekenen. Vriendschap is echte magie.
Deze leidt naar Malibu.
- Dus de magie van Pacifica bestaat nog. - Snel, voor Dru daarachter komt.
Mij een beetje in een mens veranderen. Nu weten zij ook eens hoe het is.
Waarom zit dit ding niet vol?
Omdat er meer magie is dan alleen in Mesmer.
Alo, zeg dat nou niet.
Pacifica. Natuurlijk.
Laat de meerminnen met rust. Ze hebben je niks misdaan.
Weet ik, maar kom op.
Wat heb ik aan een halfvolle magische vaas?
Ik wens alle magie in Pacifica.
- Bedankt, Charlie. - Dit was het minste wat ik kon doen.
O, nee. Kijk.
Dru weet het. Vertel het de anderen.
- Wat gebeurt er als de magie verdwijnt? - Daar wil ik niet achter komen. Zwemmen.
- We zijn er. - En nu Dru tegenhouden.
En toen was er nog maar één.
- Blijf alsjeblieft van de aardmagie af. - Dat gaat niet.
Ik moet wel. Wat heeft een incomplete verzameling voor zin?
Snap je het dan niet?
Als je de magie uit een wereld wegneemt, verwoest je die wereld.
Dat is dan jammer voor ze.
- Zullen we op Teresa wachten? - Geen tijd.
Pas op. Ze heeft deze plek vast goed beveiligd.
Dat heb je goed ingeschat.
- Hoe komen we hier voorbij? - Met Kens hulp.
Verkeerde knop.
Kom op.
Ik wens dat…
- Stop. - Stop.
Ik heb genoeg van die bemoeienis. Konijnhoorns.
Hou ze op afstand terwijl ik dit afmaak.
Ik dacht het niet.
Teresa.
Klaar om je ding te doen?
Jellybeans? Dat is niet eerlijk.
Ik heb nog meer jellybeans, en van mij hoeven jullie geen nare dingen te doen.
Wat? Nee. Heeft loyaliteit dan geen betekenis meer?
Goed. Ik wens dat jullie in kooien zitten.
Nu dat probleem is opgelost, wens ik alle magie op aarde.
Dru, weet je het wel zeker?
Nu krijg je nog niet wat je wilt.
- Wat? - Wat?
Haar magische krachten terug.
De vaas heeft krachten, maar jij niet. Dat is toch wat je wilde bereiken?
Hoe kan ik dat nou gemist hebben?
- Ik heb nog één wens nodig. - Kies zorgvuldig, want dit is de laatste.
Ik wens dat ik mijn krachten terug heb.
En niet alleen mijn krachten, maar alle krachten in die vaas.
Ik voel het.
Ik kan weer toveren.
Nu zal niets me tegenhouden.
Behalve dat.
Wat? Wat gebeurt er?
Karma.
Nee, dit kan niet waar zijn.
Hoera.
Mijn magie. Wat is er gebeurd?
Jouw hebzucht pakte je krachten af en verwoestte de vaas.
Je plan werkte, hoe zeg je dat…
Averechts?
Ja, dat bedoel ik.
Ik ben weer vrij en zal door niemand beteugeld worden.
Je klinkt wel zelfingenomen voor iemand die haar magie kwijt is.
Magie is altijd ergens te vinden, als je weet waar je moet kijken.
Ik heb mijn laatste sprankje magie verborgen in Alo's ketting.
Je vertrouwt me dus echt.
Dat klopt, maar ik wist ook dat er onverwachte wendingen kunnen zijn.
Dit was mijn reserveplan.
Geweldig.
Het is ze gelukt.
Wel heb ik ooit.
Ze hebben Mesmer gered.
Ze hebben de magie gered. Overal.
Oké, dat is ook klaar.
Sorry voor wat ik gedaan heb. Even goede vrienden?
Zulke zelfzuchtigheid kan ik niet vergeten.
Maar waar jij naartoe gaat…
…heb je genoeg tijd om te leren van je fouten.
Wacht. Ik maakte maar een grapje.
- Bedankt, mevrouw Saffieren Feeënhoorn. - Jij bedankt, en al je vrienden.
Jullie geloof in magie heeft het gered.
- Wat ben jij van plan? - Ik heb altijd naar België gewild.
Een goede wafel is het bezoekje zeker waard.
Zullen we?
- Dag. - Dag.
Terug naar school dan maar?
Ja, we moeten een toneelstuk opvoeren.
Vraagje: wat is er gebeurd met Dru?
Wat? Nee.
Wat? Een nieuwe kamergenoot?
Vooruit, maar blijf van mijn spullen af.
Ik zei toch afblijven?
Ondertiteld door: Sophie Peelen