วันนี้ ในช่วง "ไลฟ์สไตล์ของคนดัง และเหล่าเซเลบชื่อกระฉ่อน"
ดรู ชาร์ลส์สร้างความโด่งดังได้ ในเวลาเพียงข้ามคืน
เรื่องจริงนะคะ
เมื่อวานเราไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ แต่หนังสือใหม่ของเธอ
"ชีวิตลี้ลับของเมสเมอร์" ได้ทะยานขึ้นสู่ชาร์ตหนังสือขายดีที่สุด
ทำให้เธอเป็นนักเขียน ที่ประสบความสำเร็จและร่ำรวยที่สุด
เราไปพบกับดรูที่มหาคฤหาสน์ของเธอ
มันช่างเป็นคฤหาสน์ที่น่าอยู่ที่สุด
นี่เป็นบ้านหลังเดิมที่ฉันมีมาตลอด ก็แค่ตกแต่งเพิ่มเติมเข้าไปเล็กน้อย
ถามหน่อยค่ะ ดรู จะทำอะไรต่อไป
ไม่รู้เหมือนกัน
เรื่องที่ฉันคิดอยู่ก็คือล้างแค้น
เรื่องนี้เราต้องกังวลมั้ยเนี่ย
ใช่เลย
หากเรารู้ ว่าโลกนี้
มันใหญ่สักเท่าไร คงจะดีแค่ไหน
อธิษฐาน แชร์ความฝัน
เพราะมีความเชื่อเท่านั้น เกิดเวทมนตร์ขึ้นพลัน
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
เชื่อในสิ่งที่เห็นได้
มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้น
เราจะเป็นได้ดั่งฝัน
- ด้วยสัมผัสของเวทมนตร์ - เวทมนตร์
ฉันรู้เราต้องแก้ปัญหาที่ดรูได้อัญมณีไปหมด
แต่ยังไงฉันก็ต้องคิดเรื่อง ที่จะได้เจอพวกพี่ๆ ฉันแล้ว
บอกอีกทีซิว่าเห็นอะไร
เราทั้งหมดอยู่อีกด้านนึงของประตูโค้ง
ตอนแฟรี่คอร์นไพลินถอนคำสาป
พวกพี่ๆ เธอเข้าไปก่อนหน้าเรา
เราออกมาในพิพิธภัณฑ์ พวกพี่นายไม่ออกมา
- ไม่รู้ว่าพวกเขาไปไหน - ฉันรู้
เพ็กกี้ เธอมาทำอะไรที่นี่
ไททันส่งฉันมาตามลีโอ เขามีข่าวเรื่องพวกพี่ของเธอ
ไม่มีทาง เร็วเข้า รีบไปเลย
ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด
โอเค ฉันว่าถึงเวลา เราต้องไปเยี่ยมดรู ชาร์ลส์ซะหน่อยแล้ว
นี่มันสนุกมั้ย
ตรงนี้เหรอ
หรือตรงนี้
ไม่ ตัดสินใจยากจังเพราะมีตัวเลือกดีๆ มากมาย
รู้มั้ย
ได้ตามต้องการแล้วนี่ ทีนี้ปล่อยเราไป
ก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดี เพราะได้ครั้งนึง ต่อไปก็หยุดไม่ได้
ผมเสียใจจริงๆ นะ แซฟฟี่ นี่ความผิดผมแท้ๆ
ถ้าผมซ่อนอัญมณีได้ดีกว่านี้
อย่าไปโทษตัวเองเลย อาโล
ฉันรู้ว่าเธอพยายามทำดีที่สุดแล้ว
แต่มันไม่ดีพอ และตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากๆ
ทำเสียบรรยากาศของฉันหมด
ต้องเลิกเครียดได้แล้ว
อาโลเป็นเพื่อนแท้และมิตรผู้ภักดี
เธอเป็นใครถึงได้หลอก สัตว์ที่มีเวทมนตร์และแสนดี
ให้ต้องเสียอัญมณีไปแบบนี้
นั่นเป็นคำถามที่ดีมากๆ เลย ใช่
ขอดูภาพย้อนอดีตให้มันเต็มตาหน่อย
สิ่งแรกที่ฉันจำได้ก็คือ การตื่นขึ้นมาจากอาการที่เหมือนการหลับสนิท
หัวฉัน ฉันอยู่ไหน
ฉันอยู่บ้าน หรืออย่างน้อยก็คิดว่าเป็นบ้านฉัน
มันรู้สึกไม่ได้แตกต่างอะไร
ต่อมาฉันเริ่มจำได้ว่าฉันไปที่ไหนมาบ้าง
สถานที่ที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์
ฉันนึกถึงแต่สิ่งนั้น ก็เลยเริ่มบันทึกทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้
ทุกอย่างที่ฉันจำได้ของการไปเยือนที่นั่น
ฉันเขียนหนังสืออยู่หลายปี และเขียน
และเขียน
แต่เมื่อหนังสือออกมา
พวกนั้นว่ามันเป็นแค่นิทานโง่ๆ
หนังสือฉันพังไม่เป็นท่า
ทุกคนหัวเราะเยาะฉัน
แต่ตอนนี้พวกนั้นไม่หัวเราะเยาะฉันอีกแล้ว
ฉันมีแม้แต่หุ่นยนต์พ่อบ้าน
เธอชนะแล้ว เธอได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
ทำไมถึงไม่ปล่อยเราไป
เพราะว่ามันมีการหักมุม
เกลียดการหักมุมที่สุดเลย
เหนื่อยมากๆ เลย
ทำไมบันไดถึงได้สูงขนาดนี้
เพื่อให้ขึ้นมาถึงหน้าบ้าน
เหมือนเป็นการป้องกันมากกว่า
เธอคงไม่อยากให้มีใครแวะมาเยี่ยมมากนักหรอก
แต่ฉันอยากให้มา
แล้วที่มากันวันนี้มีจุดมุ่งหมายอะไรกันล่ะ
เรามาดูว่าเพื่อนเราโอเคมั้ย
และมาขวางไม่ให้คุณอธิษฐานอะไรที่มันไม่ดี
ไม่ดีเหรอ ตอนนี้มันช่างดีสุดๆ เลย
อย่างน้อยก็สำหรับฉัน
เข้ามา เดี๋ยวเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง
พ่อบ้านหุ่นยนต์ของฉันจะเป็นคนช่วยนำทาง
ว้าว
ใครจะไปรู้ว่าแต่งหนังสือได้เงินดี
ฉันไม่รู้
แต่มาคิดอีกที ฉันเพิ่งจะรู้ว่าการทำงาน มันเป็นยังไงก็อาทิตย์ก่อนนี่เอง
อาโล คุณแฟรี่คอร์น โอเคมั้ยคะ
ฉันว่าเธอคงต้องตอบคำถามนี้เองนะ
เธอเอามาขังไว้ในกรงป้องกันเวทมนตร์
ทำไมมนุษย์ถึงมีความรู้ในเรื่องแบบนี้ด้วย
ก็ดรู ชาร์ลส์ รู้อะไรเยอะกว่า ที่ทุกคนให้เครดิตเธอเป็นไหนๆ
รีโมตเจ๋งมาก ใช้ทำอะไร
ทำทุกอย่าง
เพราะฉะนั้นอย่าแตะ
น่าอยู่ใช่มั้ยล่ะ
ถือว่ามีสไตล์พอสมควร
ใช่ๆ มันแสดงถึงความสำเร็จ
แห่งอำนาจ
และทั้งหมดฉันเป็นหนี้บุญคุณเธอ
ฉันเหรอ
ใช่
จะให้ฉันบอกมั้ยล่ะว่ามันเพราะอะไร
นี่จะเป็นหนึ่งในเรื่องยืดยาว น่าเบื่อของคุณอีกรึเปล่า
เงียบไปเลยนะ ฉันเป็นนักเขียนหนังสือที่ขายดีที่สุดในโลก
ได้ฟังเรื่องของฉันฟรีๆ ก็ถือว่าได้รับสิทธิพิเศษแล้ว
จริงๆ ฉันควรคิดเงินด้วยซ้ำ
แต่จะไม่คิดเพราะว่าฉันอยากเล่าใจจะขาดแล้ว
จำได้มั้ยตอนที่เธอเอาชนะวิล กิ้งก่าพ่อมด
และขออะไรอย่างนึงจากสภาเมสเมอร์
จำได้ ฉันขอผู้นำสภาว่า ให้คุณอยู่ที่เมสเมอร์สักพักนึง
เพราะดูคุณจะรักที่นั่นมาก
นี่มันน่าทึ่งมากเลย
เคยรัก
ยังรักอยู่
เพราะมันดูเหมือนว่าเมสเมอร์ ที่จริงก็คือบ้านฉัน
และเป็นมาตลอดเลย
เป็นไปไม่ได้หรอก
มันไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ ในโลกที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์
เห็นมั้ย ที่จริงฉันเองไม่ใช่มนุษย์เลยสักนิด
และตอนนี้ ต้องขอบใจบาร์บี้ ฉันจำทุกสิ่งทุกอย่างได้แล้ว
โดยเฉพาะตรงที่ฉันอยากทำลายเมสเมอร์ ใจจะขาดอยู่แล้ว
ผู้นำสภา เห็นไททันมั้ยครับ หรือพวกพี่ชายผม
- ไททันมีข่าวของพวกเขา - เซนทอร์ในเมสเมอร์เหรอ
ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
เราไม่เห็นพวกเขาเลย ลีโอ แต่ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
แน่อยู่แล้วก็เพราะแฟรี่คอร์นไพลินถูกเรียกตัวมา
ใช่ มันเพราะเรื่องนั้นเอง
ซึ่งไม่ดี
ดรู ไอ้ที่ว่าคุณจำได้เกี่ยวกับตัวฉัน มันคืออะไร
เดี๋ยวฉันจะให้ดู
- แซฟฟี่ - ระวังหน่อย ฉันเรียกแบบนั้นได้คนเดียว
ไปฟ้องฉันสิ ฉันขอดูภาพอดีตอีกครั้งนึง
ทันทีที่ฉันได้กลับไปที่เมสเมอร์ ฉันก็เริ่มจำได้
ฉันอยู่บ้าน
ฉันไม่ใช่แค่มนุษย์คนนึง ที่บังเอิญพเนจรเข้าไปในเมสเมอร์หรอก
ฉันเกิดอยู่ที่เมสเมอร์
เห็นมั้ย จริงๆ แล้วฉันเป็นกลิฟ
ไม่มีทาง คุณเป็นกลิฟไม่ได้หรอก
ฉันรู้จักกลิฟ และคุณก็ไม่ใช่กลิฟ
เอาไว้ก่อน
ฉันถูกลิดรอนพลังไปต่างหาก
ฉันถูกทำให้เป็นมนุษย์ และให้ชีวิตใหม่
เป็นดรู ชาร์ลส์ โดยผู้นำสภากลิฟ
คุณคงต้องทำอะไรเลวร้ายมาก พวกเขาถึงทำแบบนั้น
ไม่ แค่พวกนั้นใจร้าย
และสมัยนั้นฉันก็พยายามขโมยอัญมณี เหมือนตอนนี้
ฉันได้รู้เรื่องแจกันแห่งสามโลก และอัญมณี
และเรื่องแฟรี่คอร์นไพลิน และฉันต้องการพลังนั้น
ตอนนั้นฉันเกือบจะได้อัญมณีวายุอยู่แล้ว
แต่ว่าวิคตอเรีย เด็กสาวยูนิคอร์น
มีความสามารถรู้ว่าฉันโกหก จับฉันได้
ก่อนที่ฉันจะขวางไว้ เธอก็ไปบอกพวกพี่สาว แล้วบอกสภา
ซึ่งสร้างปัญหาใหญ่ให้กับแผนของฉัน
แต่เมื่อฉันได้กลับไปเมสเมอร์อีกครั้ง
ฉันก็ได้เดินหน้าตามแผน จากตรงที่ฉันทิ้งค้างคาเอาไว้
ฉันขโมยอัญมณีวายุ
งั้นก็ฝีมือคุณเอง
และครั้งนี้ ฉันทำให้แน่ใจว่า วิคตอเรียจะไม่เข้ามาขวางฉัน
ฉันใช้ดอกไม้นิทราทำให้เธอกลายเป็นรูปปั้น
และเอาใส่ไว้ในหนังสือ เพื่อให้ปลอดภัยเป็นพิเศษ
แต่เราเจอหนังสือเล่มนั้นในบ้านคุณที่มาลิบู
มันไปได้ยังไง คุณไม่มีเวทมนตร์
ฉันลืมบอกตรงที่ฉันสร้างสายสัมพันธ์ กับบันนี่คอร์นไปอย่างงั้นเหรอ
พวกนั้นมีประโยชน์ ในการเปิดประตูมิติระหว่างโลกต่างๆ
ถ้ามีความแค้นกับเมสเมอร์ ทำไมต้องทำแบบนี้
อยากเป็นนักเขียนหนังสือชื่อดังทำไม
บื้อ ก็เพราะฉันต้องการออกทีวีน่ะสิ
ความสนุกของจริงเพิ่งเริ่มต้น
ฉันอธิษฐาน…
ทำอะไรน่ะ นี่ยังไม่ถึงเวลากอดกันสักหน่อย
เค็น คว้าไว้
ได้แล้ว
ไม่ใช่รีโมตสักหน่อย แจกัน
เสียมารยาท
ตอนนี้ฉันไม่อยากบอก ถึงแผนการที่เหลือของฉันแล้ว
ฉันอธิษฐาน ขอส่งพวกจอมยุ่งเหล่านี้
ไปนั่งแถวหน้าสุดในการอธิษฐานครั้งต่อไปของฉัน
แซฟฟี่ เราทำอะไรลงไป
เราอยู่ที่ไหน
อยู่ในเมสเมอร์น่ะสิ ที่นี่ไม่มีวี่แววของปัญหา
ทำไมดรู ชาร์ลส์ถึงไปอยู่บนท้องฟ้า
สับสนเหรอ ฉันจะอธิบายให้ฟังนะ
ผู้นำสภากลิฟคนสุดท้ายเนรเทศฉันไปโลกมนุษย์
แล้วลิดรอนเวทมนตร์ฉันไป
ทีนี้ ฉันอยากให้ทุกคนในเมสเมอร์ เข้าใจถึงความรู้สึกนั้นบ้าง
มันเจ็บปวด
ขออธิษฐานให้เวทมนตร์ในเมสเมอร์จงหมดไป
เกิดอะไรขึ้น
ผู้นำสภา ช่วยอะไรไม่ได้เลยเหรอ
พยายามทำอยู่
เวทมนตร์ของฉันใช้ไม่ได้
ไม่เหลืออีกแล้ว
ไม่เหลือเวทมนตร์ในเมสเมอร์อีกแล้ว
ฉันเสียใจจริงๆ
ถ้าฉันไม่ขอให้ดรูอยู่ในเมสเมอร์ต่อ เรื่องทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
ไม่นะ อย่าทำแบบนั้น ที่ทำไป เธอทำไปด้วยความเมตตา
การกระทำด้วยความเมตตา จะต้องได้รับรางวัลเสมอ
ธีโอ มีโอ
น้องชาย
ฉันเจอสองคนนี้อยู่ในป่า
ดูเหมือนว่าแฟรี่คอร์นไพลินรู้ว่า ตัวเธอกำลังทำอะไรอยู่นะ
ผลของการกระทำช่างเป็นเรื่องที่ตลก
จริงอยู่ ดรูเอาเวทมนตร์เราไป แต่ดูเวทมนตร์ที่เธอสร้างขึ้นมาสิ
ขอบใจ ไม่มีพวกเธอ ฉันคงไม่มีวันได้เจอกับพี่ชาย
ดรู ดรู ชาร์ลส์เหรอ
นึกว่าฉันส่งเธอไปมาลิบูแล้วซะอีก
เดี๋ยว คุณเนรเทศดรูไปเหรอ
อ้าว ตอนฉันเป็นผู้นำสภากลิฟ เมื่อครั้งนานมากแล้ว
เพราะเธอพยายามขโมยอัญมณี
ซึ่งไม่ถูกต้อง
ความผิดคุณที่เธอไปอยู่ในโลกมนุษย์
คงใช่ ถ้าหากจะมองมันอย่างนั้น
ไม่มีประโยชน์ที่จะชี้นิ้วโทษใคร
ที่เราต้องทำในตอนนี้คือ ร่วมมือกันแล้วขัดขวางเธอ
ต้องแบบนี้สิ
เหมือนทำตามคำแนะนำตัวเอง
เราไม่มีเวทมนตร์แล้วจะหยุดยั้งดรูได้ยังไง
เพื่อนมนุษย์ของฉันแสดงให้เห็นว่า
ไม่ต้องใช้เวทมนตร์ในการแก้ปัญหาก็ได้
เราแค่ต้องหาหนทางกลับไปที่มาลิบู
ฉันมีหนทาง
ใช่สิ เราสามารถผ่านไปทางแปซิฟิกา
เป็นนางเงือกแห่งอากาศ ฉันช่วยแปลงร่างได้
แต่ฉันมีแค่สองมือเท่านั้น ดังนั้น…
ฉันจะไม่ยอมให้เพื่อนรักไปตามลำพัง
นี่ รีโมตของดรู มันอาจมีประโยชน์ก็ได้
เธอคอยช่วยเหลือฉันเสมอ
มิตรภาพช่างเป็นเวทมนตร์ที่ดีที่สุดจริงๆ
โอเค ทางนี้จะพาไปถึงมาลิบู
งั้นเวทมนตร์ของแปซิฟิกายังคงอยู่ที่นี่
เร็วเข้า ก่อนที่ดรูจะรู้เรื่องนี้
เคยเสกให้ฉันเป็นมนุษย์ใช่มั้ย
ใช่ๆ ลองดูว่าจะรู้สึกยังไงเมื่อไม่มีเวทมนตร์
ทำไมแจกันยังเหลือที่ว่างอีกตั้งครึ่ง
เพราะโลกนี้ยังมีเวทมนตร์ที่อื่นอีก นอกจากที่ในเมสเมอร์ ยัยโง่
อาโล อย่าไปบอกเธอสิ
แปซิฟิกา ใช่สิ
อย่าไปยุ่งกับพวกนางเงือกนะ พวกนั้นไม่เคยทำอะไรเธอ
ฉันรู้ ฉันรู้ แต่โธ่เอ๊ย
คือจริงๆ นะ ฉันจะมีแจกันเวทมนตร์ ที่ไม่เต็มแบบนี้ได้ยังไง
ฉันอธิษฐานขอเวทมนตร์ทั้งหมดในแปซิฟิกา
ขอบใจ ชาร์ลี
ฉันต้องช่วยตอบแทนอยู่แล้ว
ไม่ ดูสิ
ดรูรู้เรื่องเวทมนตร์แล้ว รีบไปบอกคนอื่น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราอยู่ข้างล่างนี้ ตอนไม่มีเวทมนตร์อีกแล้ว
เราคงไม่อยู่รอดูหรอกนะ รีบว่าย
- เราทำได้ - ทีนี้ ไปขัดขวางดรู
ทีนี้ ยังเหลืออีกหนึ่ง
จะเอาเวทมนตร์จากโลกมาไม่ได้นะ
แต่ฉันต้องเอา
ต้องเอามา แบบว่า จะมีชุดสะสมได้ยังไง ถ้าหากมันไม่สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่มองไม่ออกเหรอ
ทุกครั้งที่เธอแย่งชิงเวทมนตร์ออกจากโลกนึง
ก็เท่ากับทำลายโลกนั้น
งั้นก็แย่หน่อยสำหรับพวกนั้น
- เราควรรอเทรีซ่ามั้ย - ไม่มีเวลา เราจะต้องรีบเข้าไป
ระวังตัวนะ ฉันพนันว่า เธอต้องมีระบบป้องกันแน่นหนา
อือฮึ ใช่ เธอชนะพนัน
แล้วเราจะผ่านเข้าไปยังไง
เค็นช่วยไว้
กดผิดปุ่ม
ตามมา
ฉันอธิษฐานขอ…
- หยุดนะ - หยุดนะ
เลิกยุ่งกับเรื่องของฉันได้ซะที บันนี่คอร์น
เฝ้าพวกนี้ไว้ระหว่างที่ฉันไปทำงานนี้ให้สำเร็จ
ไม่มีทางซะหรอก
- เทรีซ่า - เทรีซ่า
โอเค สวีตตี้เฟอร์ ช่วยจัดการหน่อยนะ
เจลลี่บีนเหรอ ไม่แฟร์เลย
โถ ฉันต้องมีเจลลี่บีนอีกแน่นอน
และฉันจะไม่บังคับให้ทำอะไรที่ไม่ดี
อะไร ไม่
สมัยนี้มันไม่มีความภักดีอีกต่อไปแล้วเหรอ
ก็ได้ ฉันอธิษฐานให้ทุกคนเข้าไปอยู่ในกรง
ทีนี้หลังจากแก้ปัญหานี้แล้ว
ฉันอธิษฐานขอเวทมนตร์บนโลกนี้ทั้งหมด
ดรู คุณแน่ใจเรื่องนี้นะ
ยังไงคุณก็จะไม่ได้สิ่งที่ต้องการ
- อะไร - อะไร
ได้เวทมนตร์คืน
ใช่ แจกันมีเวทมนตร์ คุณไม่มี
นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอ
ฉันมองข้ามเรื่องนี้ไปได้ยังไงกันเนี่ย
ฉันขออธิษฐานอีกหนึ่งครั้ง
เลือกให้ดีล่ะ
เพราะจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะให้
ฉันอธิษฐานให้ได้เวทมนตร์ของฉันคืน
ไม่ใช่แค่เวทมนตร์ของฉัน เวทมนตร์ในแจกันนี้ทั้งหมด
เยี่ยม ฉันรู้สึกได้เลย
ฉันมีเวทมนตร์อีกครั้ง
ทีนี้จะไม่มีอะไรมาหยุดฉันได้
ยกเว้นสิ่งนั้น
อะไร นี่มันเกิดอะไรขึ้น
กรรมไง
ไม่ เป็นไปไม่ได้…
ชัยชนะ
เวทมนตร์ของฉัน มันไปไหนแล้ว
ความโลภเอาพลังของเธอคืนไป และทำลายแจกันด้วย
แผนของเธอ จะต้องเรียกว่าไง
ถูกตีกลับ
ใช่ คำนั้นแหละ
และตอนนี้ฉันเป็นอิสระแล้ว และจะไม่มีวันถูกควบคุมอีก
รู้สึกดีใจจังเลยนะ สำหรับคนที่เพิ่งสูญเสียเวทมนตร์ไป
เราหาเวทมนตร์ใหม่ได้ทุกเมื่อ ถ้ารู้ว่าจะต้องหาที่ไหน
ฉันซ่อนเวทมนตร์สุดท้ายของฉันไว้
ในอัญมณีที่คล้องคออาโลอยู่
คุณไม่ไว้ใจผม
ฉันไว้ใจ แต่ฉันก็รู้ว่า บางครั้งอาจเกิดเรื่องที่เราคาดเดาไม่ได้
เอาเป็นว่านี่เป็นแผนสำรองของฉัน
สวยจังเลย ช่างวิเศษจังเลย
ว้าว
วิเศษจัง
พวกนั้นทำได้
โอ้โฮ ดูนั่นสิ
พวกนั้นช่วยเมสเมอร์ไว้
พวกนั้นช่วยปกป้องเวทมนตร์ทุกหนแห่ง
โอเค ถ้างั้นล่ะก็
ฉันเสียใจในสิ่งที่ฉันทำลงไป ยกโทษให้นะ
เกรงว่าฉันคงมองข้าม ความเห็นแก่ตัวแบบนี้ไม่ได้หรอก
แต่ไม่ต้องห่วง ที่ที่เธอจะไป
เธอจะมีเวลาเหลือเฟือ ได้คิดและเรียนรู้จากความผิดที่ก่อขึ้น
เดี๋ยวสิ ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้น
ขอบคุณ คุณแฟรี่คอร์นไพลิน
ขอบคุณ และเพื่อนๆ เธอด้วย
เป็นความเชื่อในเวทมนตร์ของเธอ ที่ช่วยมันเอาไว้
แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อไปคะ
ผมอยากไปเห็นเบลเยียมมานานแล้ว
มันคุ้มค่าถ้าหากได้กินวาฟเฟิลดีๆ
ไปกันเถอะ
- อาดิโอส บาย - อาดิโอส
- บาย - บาย
โอเค กลับไปโรงเรียนเหรอ
ใช่ มีละครเพลงรอเราอยู่
คำถามนึง เกิดอะไรขึ้นกับดรู
อะไร ไม่
อะไร รูมเมทใหม่เหรอ
ก็ได้
แต่ห้ามแตะต้องอะไรที่เป็นของฉันนะ
ก็บอกว่าห้ามแตะต้องไง
คำบรรยายโดย: รุ่งอนันต์ สมัญญากิติมศักดิ์