ANG MGA TAUHAN, LUGAR, ORGANISASYON, KAGANAPAN, GRUPO, AT PINANGYARIHAN
AY PAWANG KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA CHILD SAFETY GUIDELINE
ANG PROGRAMANG ITO AY PINONDOHAN NG COMMUNICATIONS DEVELOPMENT FUND
OF MINISTRY OF SCIENCE AND ICT (REPUBLIKA NG KOREA)
Sa matagal na panahon,
namuhunan ang X Capital sa mga kompanyang may potensiyal.
Pero hindi 'to tungkol sa potensiyal. Tungkol 'to sa pagbago ng kasaysayan.
Bakit natin palalagpasin ang pagkakataong 'to?
Ang pagnanasang maging henyo.
Isang puntong wala pang nakakaabot.
Susuportahan ng X Capital ang lahat.
Ikaw siguro si Ro-hee.
Hello.
Ro-hee.
Nandito ka ba para salubungin ako?
Halika, tara.
Halika na.
Bitawan n'yo 'ko!
Ro-hee!
Bitawan n'yo siya!
Ro-hee, ayos ka lang? Tumingin ka sa 'kin.
Ayos ka lang?
Ang lakas ng loob n'yong hawakan siya!
Pasensiya na po, ma'am.
Tara na.
Ingat, Ro-hee.
Matagal na tayong di nagkita.
Oo.
Masaya rin akong makita ka.
Bakit ka umalis? Pa'no kung nasaktan ka?
Paano kung may nangyari...
Nag-aalala ka ba para sa 'kin o para sa anak mo?
Ro-hee.
Simula ngayon,
'wag mo na ulit gagawin 'yon.
Ginawa naming lahat 'to para sa 'yo. Alam mo naman 'yon, di ba?
Ikaw ang pag-asa ng sangkatauhan.
Sino ba ang nagsabing na tungkulin ko maging pag-asa ng sangkatauhan?
Ang Diyos ba ang nagdesisyon n'on?
Ro-hee.
Kapag may nangyari kay Mr. Kim,
di ko 'yon palalagpasin.
KABANATA 6. ANG AREGLUHAN
HANGO SA NOBELANG THE DAY OF KIDNAPPING NI JEONG HAE-YEON
Grabe, parang walang nagbago.
Ang tagal na rin, a.
Bakit ikaw mismo ang pumunta rito?
Bakit ba ang sungit mo?
Hindi ba ako puwedeng pumunta rito?
Ang mga mamumuhunan sa research ni Dr. Choi...
- Gusto nila makita ang resulta. - Hindi pa tapos ang research.
Pero may produkto tayo, Choi Ro-hee ang tawag.
Paano siya magiging produkto kung di pa tapos ang research?
At isa pa,
ang research ni Dr. Choi
ay para sa mga naunang namuhunan.
Hindi puwedeng umalis si Ro-hee
hangga't di pa tapos ang proyekto.
Matalino ka kaya siguradong alam mo.
Pero sino sa tingin mo ang may pinakamalaking parte sa proyekto?
Dalawang bilyon ang puhunan, di ba?
May limang mamumuhunan, kasama ka.
Kaya sampung bilyong won lahat.
'Yan ang dahilan kaya ako mismo ang pumunta sa Korea.
Bawiin mo na ang kapital mo.
Sisiguraduhin kong yayaman ka pa rin.
Pera lang
ang tingin n'yo sa research na 'to.
Tama ka.
Kung di ako kikita, walang kuwenta 'to.
Matanda o bata man,
walang dahilan para mabuhay kung wala silang silbi.
Wow! Grabe!
Ang daming pera nito!
- Hoy. - Pambihira.
Tumigil na nga kayo riyan at ibalik n'yo na ang pera.
Hatiin natin nang pantay pag nakarating na tayo.
Hatiin ka riyan.
Naku.
Sigurado kang di tayo mapapahamak?
Sigurado ako.
Lahat ng taong pumupuslit ay may dalang ilegal na pera.
Walang mangingialam kahit mamatay pa siya sa gitna ng dagat.
Kaya 'wag na kayong mag-alala.
Paano 'yong Chinese?
Huwag ka mag-alala.
Uy, bigyan n'yo nang kaunti pagdating nila.
Tapos sila na ang bahala sa lahat.
Maliwanag?
Uy, pagkatapos maglaro ng poker...
Uy, parating na sila. Bilis, itago n'yo.
Itago n'yo na!
Grabe, ang tagal na nating di nagkita!
- Salamat. - Sige.
Sino ang sasama sa 'min?
May mga nangyari na di inaasahan kaya...
- Ano? - Teka.
Hoy, dalhin mo rito.
Bilisan mo.
Bilis!
Ayan.
- Ingatan mo 'to, ha? - Ano 'to?
Masisipag kayo, dapat uminom, kumain at magsaya kayo.
Hindi mo siguro alam, 'no?
Ano 'yon?
Sa amin ang bag na 'yan.
Sabi nila amin ang pera pag pinatay namin ang lalaki sa bangka.
Para 'to sa pagpatay sa kaniya, kaya heto ang bayad n'yo.
Akin na 'yang katawan at bag.
Hoy, mister.
Ano ba'ng pinagsasabi mo?
Ang lakas ng loob n'yo maglabas ng armas, mga gago.
Kung di namin makukuha ang bag, di namin dedespatsahin ang katawan.
Iikot n'yo ang bangka!
Itatapon natin siya sa dagat.
Mga kasama, lumabas na kayo!
Buwisit.
Di kayo puwedeng umalis kung di n'yo ibibigay ang pera.
Grabe, ang sakit.
Hindi ako makahinga rito.
Ha?
Patayin sila!
Ano'ng nangyayari?
- Ikaw! - Urong!
- Ang pera ko! - Hoy, ikaw!
Buwisit.
Buwisit!
Patayin siya!
Loko ka.
Gago ka!
Mamatay ka na!
Hindi!
Hindi ako mamamatay!
Ang sabi ko, bumalik tayo!
Sige.
Tara na.
Talaga?
Opo, sir.
'Yong kidnaper, si Kim Myeong-jun, ay asawa ni Seo Hye-eun,
at inampon ni Choi Dong-eok si Seo Hye-eun
bago pa pinanganak si Choi Jin-tae.
Sinasabi mong may kinalaman si Seo Hye-eun
sa pagkidnap at sa pagpatay?
Posible 'yon.
Uy.
Ano?
Si Kim Myeong-jun ba ang tumawag sa 'yo?
Hindi, ibang lalaki.
Sabi niya ibibigay niya sa 'kin ang pera kung tutulungan ko ang tatay ni Hee-ae
na makita si Hee-ae sa huling pagkakataon.
Sa huling pagkakataon?
No'ng una, di ko matanggihan ang pera, pero nang mapag-isip-isip ko,
natakot na ako.
Patawarin n'yo ako.
- Alam mo ba kung saan siya pumunta? - Hindi ako sigurado.
Pero...
parang hindi na siya babalik.
Nagpapaalam siya kay Hee-ae
na parang di na siya babalik.
May CCTV footage sila galing sa parking lot.
- Alamin mo ang ruta niya. - Opo, sir.
Mr. Park.
- Hello. - Nagkape ka na ba?
Oo, tapos na.
A, gano'n ba?
Sabay tayong magkape sa susunod.
Sige.
Nakapag-isip-isip ako,
hindi ba
parang ang bagal ng usad nitong kaso ng pagpatay?
Sa tingin ko,
'yong bagay na 'yon ang susi.
Anong bagay?
Nasa 'yo lahat ng CCTV footage
ng ospital natin, di ba?
Nasa 'kin pa siguro ang nakaraang tatlong buwan.
Sa tingin ko, dapat nating sabihin sa mga pulis.
'Yong babae...
Dr. Yoon.
'Yong pagkaing binanggit mo no'ng isang araw...
Ha?
Maghapunan kaya tayo mamayang gabi?
Oo, ba.
Ayos 'yan.
Ro-hee, mag-almusal na tayo.
Magandang umaga, Ro-hee.
Tsaa?
Mas gusto ba ng mga bata ang gatas?
Paano si Mr. Kim?
Hindi ako sigurado.
Baka nasa China na siya ngayon.
Ibalik mo siya.
- Bakit ko gagawin 'yon? - Kasi kailangan ko siya.
Sinubukan n'yong tumakas, 'no?
Bakit?
Tatakbo ka na lang ba habambuhay?
O binabalak n'yo ba pumunta sa mga pulis?
Siya lang ang mapagkakatiwalaan ko.
Wala akong pakialam kung nasa China siya o sa gitna ng dagat. Pabalikin mo siya.
Paano kung ayaw ko?
Di ako aalis nang wala siya.
Sa tingin mo may magagawa ka?
Kahit pa isama mo ako sa Singapore,
wala kang mapapatunayan kung di ako tutulong.
Kaya mo bang mawala ang lahat ng perang 'yon?
Nakikipag-areglo ka ba?
Nakakawili ka naman.
Gusto ko ng mga masunuring bata.
Di ko kailangan ng walang silbing henyo.
At walang dahilan
para mabuhay pa ang walang silbing bata.
Umayos ka.
Ano ba'ng sinasabi mo sa bata?
E di...
patayin mo 'ko.
Tinurukan nila ako ng mga karayom, binigyan ako ng kung ano-anong gamot
at hinahasa ang utak ko araw-araw, umaasang lalo akong maging matalino.
Nakahiga ako at iniisip na baka mamatay na ako pagkatapos ng araw.
Sa tingin mo uubra pa 'yang pananakot mo?
Patayin mo na lang ako.
Buhay si Kim Myeong-jun.
Kawili-wili talaga.
Huwag ka na makipag-areglo.
Dalhin n'yo rito ang matapang na lalaking 'yon.
- Hello. - Hello.
Ako si Detective Chae Jeong-man ng Youngin Police Station.
Bakit kayo napasyal dito?
Bumalik na ba lahat ng bangkang nangisda kahapon?
Oo, lahat sila pabalik na.
Ano'ng problema?
Puwede ba naming makita ang status board?
- Oo, halikayo. - Sige.
Taxi!
Kim Myeong-jun!
Buwisit!
- Chang-hun, do'n ka sa kabila! - Sige!
Buwisit.
Hoy, tumigil ka!
Hoy!
Lintik.
Tigil!
Mr. Kim Myeong-jun.
Itigil mo na ang kalokohang 'to at sumuko ka na.
Akin na ang mga kamay mo.
Ako si Park Sang-yun.
Nagkita na tayo sa Seoul, naaalala mo?
Bakit ka sumakay sa bangka? Sinubukan mo bang pumuslit?
Kainis.
'Wag ka yumuko.
Wala kang karapatang yumuko.
Bakit mag-isa ka lang?
Nasaan si Choi Ro-hee?
Tulungan n'yo ako.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sabihin mo sa 'min ang lahat para matulungan ka namin.
Nando'n si Ro-hee no'ng araw na 'yon.
Ano 'yon?
No'ng araw na pinatay ang mga magulang ni Ro-hee.
No'ng lumabas si Ro-hee sa bahay, may sasakyan sa harap.
Akala niya sasakyan ng pulis 'yon, kaya akala niya pulis ang salarin.
Pero naalala niyang dilaw ang ilaw ng sirena.
Dilaw?
- Ang security company? - Tama.
Sinasabi mo bang nakita niya ang lahat?
Oo, pero no'ng palabas siya ng eskinita,
nahimatay siya.
Tumama nang malakas ang ulo niya sa semento,
kaya hindi niya maalala kahit ang sarili niya no'ng una.
At may mga nangyari,
kaya napunta siya sa villa ng tatay niya.
Doon niya naalala ang mga nangyari no'ng araw na 'yon.
Naalala niya pa
na nagkita sila ng empleado ng security company sa sala.
Kaya sinubukan naming tumakas sa villa,
pero pinasakay nila ako sa bangkang papuntang China.
Tapos nag-away-away sila.
Sandali.
Saan ang villa? Nasaan si Choi Ro-hee?
Oo, ang villa nasa...
Tatlong daan...
Grabe, nakalimutan ko! Ang bobo ko talaga!
- Tatlong daan? - Oo, highway number 'yon.
Tatlong daan 'yon...
Tatlong daan...
NATIONAL HIGHWAY 391
Naaalala ko na.
391!
Sino ka?
Sabihin mo sa 'kin.
Sino kang lintik ka?
Buwisit.
Itigil mo 'yan.
Pumunta na tayo kay Ro-hee.
LIHAM NG PAGBIBITIW
Bakit naman biglaan?
Gusto ko munang magpahinga.
Pagod na ako.
- Dahil ba sa nangyari? - Isa 'yon sa mga rason.
Pakiramdam ko
sinasabi ng lahat na bumitiw na ako.
Hindi ko muna tatanggapin 'to,
kaya bumalik ka pagkatapos magpahinga, ha?
Mamasyal ka at magpahangin.
Ayos lang po.
Hindi n'yo kailangang gawin 'to.
Saan pa ako makakahanap ng tulad mo?
Di ka puwedeng umalis nang ganito.
Magbakasyon ka nang ilang araw at mamasyal sa magandang lugar, ha?
Kailangan ko ang separation pay ko.
Separation pay?
Tanggapin n'yo na ang pagbibitiw ko.
Mr. Park...
Hindi ka pa puwedeng bumangon.
Kailangan mong humiga.
Ayos lang ako.
Di ka pa nagagamot.
Ikaw talaga.
Sirang-sira ang van.
Magpahinga ka na.
Aayusin ko ang gulong 'to.
Nakita ni Choi Ro-hee si Park Cheol-won noong araw ng pagpatay.
'Yong nagkabit ng CCTV?
Oo, kailangan...
Kailangan namin siyang makausap.
Diyos ko.
May tiwala ka sa kidnaper na 'yon?
Humingi ng tulong sa 'min si Kim Myeong-jun,
pupuntahan niya raw si Choi Ro-hee.
Makinig ka.
Isipin mo, a.
Isang kidnaper ang sumubok ipuslit ang sarili niya palabas ng bansa.
Sa tingin mo ba buhay pa ang bata?
Kung ano-anong kasinungalingan ang sinabi niya kasi naaresto siya.
Nakita mo ang CCTV footage. Mukhang malapit sila sa isa't isa.
Tatay rin si Kim Myeong-jun.
Magaling lang talaga siguro siya sa mga bata.
Wala na siyang puwedeng hingan ng pera
at lumilipas na ang panahon,
kaya...
nakapag-isip siya ng masama.
Hindi siya ang tipong gagawa nang gano'n.
Basta alam ko.
Paalam.
Nasa pangalan ni Yoon Jeong-do ang reservation.
Tingnan ko lang po, sir.
Mr. Park, nandito ka na.
Pasok ka.
Grabe, ang sarap ng isda rito.
Si Lee Chang-hun 'to.
Ano 'yon?
Sige. Pupunta agad kami riyan.
Sige.
Ju-hyeok, iikot mo ang sasakyan.
Bakit? Ano'ng mayro'n?
May kasalanan si Park Cheol-won.
Ano?
Makikiraan.
Mga pulis kami.
- Ibaba mo ang kutsilyo! - Mr. Park, bakit mo ginagawa 'to?
Ibaba mo ang kutsilyo!
Bilis, bitawan mo na!
- Grabe. - Mr. Park Cheol-won.
Iligtas n'yo ako.
- Iligtas n'yo ako. - Bitawan mo ang kutsilyo.
Bilis, bitawan mo na.
Bitawan mo ang kutsilyo.
Magbibilang ako hanggang tatlo.
Huwag kang gagawa nang masama.
Isa,
dalawa...
tatlo.
Tawagin n'yo ang mga mediko!
Ju-hyeok, hulihin mo siya!
Mr. Yoon Jeong-do!
- Ba't mo pinatay? - Pinatay mo rin ba sina Dr. Choi?
- Bakit mo 'yon ginawa? - Puwedeng pakipaliwanag ang nangyari?
- Ano'ng nangyayari? - Ano'ng nangyayari?
- Grabe. - Ano'ng nangyayari?
Ano ba'ng nangyayari dito?
Diyos ko.
Hindi siya ang tipong gagawa ng gano'n.
Dito ba talaga siya tumira?
Lilipat na ba siya ng bahay?
Sir.
Tingnan n'yo 'to.
Ipadala mo 'to sa forensics
at kunin mo ang mga damit ni Park Cheol-won.
Opo, sir.
Nagulat ang mga mamamayan ng Youngin sa insidenteng ito.
Naaresto na ang suspek sa pagpatay
sa Direktor ng Youngin Hospital.
Ang suspek, si Park, ay kumain sa Japanese restaurant
at pinatay si Yoon, isang kasamahan sa trabaho ni Dr. Choi.
Itinawag ng empleado ng restaurant ang nangyari
at naaresto si Mr. Park.
Ro-hee.
Okay ka lang ba?
Ako pa talaga ang tinanong mo kung okay ako,
samantalang ikaw 'tong nakahiga riyan?
Nag-alala ako.
Buti naman.
Akala ko hindi na kita ulit makikita.
Nakipagkita ka sa pulis, 'no?
Paano mo nalaman?
Naaresto na nila ang salarin.
Nagulat ang mundo sa brutal na paraan ng pagpatay ng suspek na si Park.
Sabi ng pulis, iimbestigahan nila
ang insidente sa lalong madaling panahon.
- Okay ka lang ba? - Mapayapang inaresto si Park
sa lugar ng pinangyarihan...
Tingnan mo ang mukha mo. Nabugbog ka siguro nang husto.
Kaya mo ba akong protektahan kung ganito ka kahina?
Hoy! Kung ordinaryong tao siguro, patay na ngayon.
Ikaw talaga.
Hindi ka ordinaryong tao.
Huwag ka mag-alala.
Mabubuhay ako hanggang matapos lahat 'to.
'Wag ka na magtapang-tapangan.
May weird na lalaki na maghihintay sa 'yo sa baba.
Alam kong gugustuhin mong bugbugin siya,
pero subukan mong pigilan.
Ano?
Siyanga pala...
nag-alala ka ba sa 'kin?
Hinintay mong magising ako.
Alam mo,
bahala ka na kung 'yan ang gusto mong isipin.
At isa pa...
nagawa mo ang trabaho.
Ano'ng sinasabi mo?
Nalampasan mo ang di inaasahan.
Congratulations, siga!
Maupo ka. Dapat kumain ka.
Kumain ka na rito dahil maraming dugo ang nawala sa 'yo.
- Maupo ka. - Sino ka?
Kailangan ko pa bang magpakilala?
Ako si Jaden.
Isipin n'yo na mapera ako
na namumuhunan nang malaki kay Ro-hee.
- At ikaw? - Hindi puwede 'to.
- Huwag ka magpigil. - Ano?
Kung babalikan 'yong nangyari, walang rason para magpigil.
Dalawang beses ka niyang pinagtangkaang patayin.
Tama.
Pero di ko pa rin dapat gawin.
Ako si Kim Myeong-jun.
Lintik ka!
Ikaw pala 'yon, lintik ka.
Buwisit.
Isa siyang halimaw.
Baka sirain niya 'tong villa.
Patas na ba tayo ngayon?
Depende.
Sige.
Ibinalik ko siya tulad ng gusto mo,
kaya pag-usapan na natin ang negosyo.
Ano'ng tinitingin-tingin mo?
Galing mo.
Ang kapal ng lokong 'yon na kalabanin ako.
Ito na lang ba ang natitirang bote ng virus?
Sa ngayon, ang boteng 'yan
ang tanging iniwan ni Dr. Choi.
Sinuri namin ang laman,
pero isa itong genetic blueprint na binubuo ng mga sensitibong virus.
Kaya mahirap matukoy ang eksaktong mga bumubuo sa gamot.
Kung hindi natin mahanap ang virus chart niya,
hindi natin magagaya 'tong gamot.
Hindi ba trabaho mo
na malaman ang mga ganitong bagay?
Wala ka nang silbi.
Bakit?
Papatayin mo rin ba ako?
Ano ba'ng sinasabi mo?
Di dapat minamaliit ang buhay ng tao. Di ako puwedeng basta lang pumatay.
Paano naman ako?
- Walang bang silbi ang buhay ko? - Itigil mo 'yan.
Grabe, nagulat ako sa 'yo.
Hindi mo ba alam kung paano gawin 'to?
Ano'ng akala mo, may kapangyarihan ako?
Sa tingin mo ba may nakatagong rekord nito ang papa mo?
Sulat kamay lahat ng rekord simula pa no'ng panahon ng lolo ko,
kaya nasa bahay lang 'yon.
E di dapat pumasok tayo sa bahay n'yo.
Sa agrikultura,
hindi lang magandang pataba ang nagpapalago sa hardin.
Ang brain stimulation drugs at genetic blueprint na ginamit
mula nang ipinanganak ka hanggang ngayon.
Ang subcloning map na 'yon ang manwal sa paggawa ng henyong bata.
Sige, paalam na.
Hahanapin ko ang manwal.
CHAIRMAN PARK GI-SUN
DUMATING NA BA SI JADEN?
ANG KASO NG PAGPATAY SA DIREKTOR NG YOUNGIN HOSPITAL AT ASAWA NITO
WALANG INTERNET
Nakakainis naman.
Ano'ng problema?
Pinatay ni Jaden ang Internet.
Gano'n ba?
Matulog ka na.
Itatanong ko 'to sakali lang,
pero hindi mo ba kilala 'yong nagtatrabaho sa security company
na napanood natin sa balita kanina?
Hindi.
Wala akong kilalang nagtatrabaho sa security company.
'Yong asawa mo kaya?
Siya ang nagsabi sa 'yong kidnapin ako.
At kailangang gawin mo no'ng araw na 'yon.
Kaya nga.
Hindi ko na alam kung anong klaseng tao si Hye-eun.
Hindi 'to simpleng bagay.
Noong ika-21,
binabalak mong pumasok sa bahay ko para kidnapin ako.
Kung natuloy kang pumasok sa bahay ko,
makikita mo sana ang mamamatay-tao.
Siyanga pala,
anong klaseng tao ba ang papa mo?
Bakit niya pinatay ang papa mo?
Malay ko.
Mas maraming beses pa tayong nag-usap nitong mga nakaraang araw
kaysa sa papa ko.
Hindi ko alam kung anong klaseng tao ang papa ko.
Siguro magkapareho kami.
Isasara na ang mga pinto. Halika na.
- Gusto mo ng beer? - Hindi ako umiinom.
Mukha kang malakas uminom.
Halika, hawakan mo na lang 'tong beer.
Para may kasama naman ako.
Hindi tayo close.
Totoo 'yan.
Sinusubukan mo akong patayin, tapos nililigtas pag mamamatay na.
Tapos sinusubukan mo ulit akong patayin.
Kailan mo ulit ako susubukang patayin?
Hindi mo siguro kasalanan 'to.
Wala ka namang galit sa 'kin.
Sumusunod ka lang sa utos.
Mukhang pera ka rin ba?
Malaki ang kinikita mo?
May girlfriend ka?
Huwag mong sabihing...
wala ka pang nakakarelasyon.
Sandali.
Grabe naman. Nagbibiro lang ako.
Ano ka ba, robot?
Makinig ka.
Kapag may nakakaalala sa isang tao,
'yong sandaling 'yon, malalaman mo kung anong klaseng tao siya.
May gano'ng sandali ako sa 'yo,
maliban sa labanan natin.
'Yon 'yong tinulungan mo ako
na makita si Hee-ae.
Talagang...
nagpapasalamat ako ro'n.
Pero sa ibang bagay, hindi.
Ginawa 'yon ni Dr. Mo Eun-sun para sa 'yo.
Siyempre, nagpapasalamat din ako sa kaniya.
Di ba tumatakas ka no'n kasama si Ro-hee?
Bakit pinuntahan mo ang anak mo no'ng araw na 'yon?
Para ba lokohin ang lahat?
Hindi ako gano'n katalino.
Naisip ko lang na...
baka magkaro'n ng problema.
Tapos hindi ko na siya makikita ulit.
Si Hee-ae ang lahat sa 'kin.
Pero ngayong iniisip ko 'yon,
tama ang desisyon kong puntahan siya.
Isa pa.
Pagod na tayong matatanda.
Pero bata pa si Ro-hee.
Kawawang bata siya
na gustong umiyak at magreklamo
pero pinipigilan niya ang emosyon niya.
Dapat protektahan ang mga bata, di ba?
Mr. Park Cheol-won.
Bago natin pag-usapan si Dr. Yoon Jeong-do, may itatanong ako.
May nakita kaming sapatos sa bahay mo
na may dugo ni Dr. Choi Jin-tae.
At noong araw ng insidente,
may nakita ang anak niya.
Sasakyan ng security company sa tapat ng bahay,
at ikaw na nasa sala.
Ikaw ba...
ay nasa bahay ni Dr. Choi no'ng araw na 'yon?
Oo.
Pinatay mo ba...
si Dr. Choi?
Oo.
Pinatay ko siya.
Noong araw na tinanggal ko ang CCTV,
may nakita akong kaha de-yero sa kuwarto.
Ngayong wala na ang mga CCTV,
naging gahaman ako.
Binantayan ko ang mga kilos nila sa CCTV araw-araw.
Ang plano ko, looban ang bahay,
kunin ang mga gold bar at pera,
at umalis habang tulog sila.
Paano 'yong passcode?
Natandaan ko ang passcode ng bahay at kaha de-yero sa panonood ng CCTV.
Pero walang pera. Mga kakaibang dokumento lang ang nakita ko.
Wala akong magagawa kundi umuwi na lang.
Eksakto namang umakyat si Dr. Choi galing sa basement.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng ginagawa mo, lintik ka?
Bigla niya akong inatake.
Nataranta ako.
Mamatay ka, loko ka!
Pinatay mo rin ba ang asawa niya, si Ms. So Jin-yu?
Hindi.
Loko ka.
Habang naglalaban kami,
may nakita ako
- Mamatay kang lintik ka. - sa gilid ng kama niya.
Mamatay ka!
Mamatay kang lintik ka!
Patay na si Ms. So.
Puwede mo bang ilarawan kung pa'no mo pinatay si Dr. Choi?
Mas malakas si Dr. Choi...
kaysa aakalain mo.
Mr. Park, dapat sinabi mo sa 'kin kung kailangan mo ng pera.
Naisip mo bang nakawin ang pera namin ngayong wala na ang CCTV?
Hindi po, Dr. Choi.
Bakit? Sasaksakin mo ba ako gamit 'yan?
Ang galing nito.
Pinatay mo ang asawa ko gamit ang espadang 'yan,
at napatay kita bilang depensa ko.
Ayos ba 'yon?
Ang galing, di ba?
Sige, gawin mo.
Tingnan mo nga ang sarili mo.
Sige, gawin mo.
Wala ka pang nasasaksak dati, 'no?
Saksakin mo ako. Di ako gagalaw.
Bilis.
Sige na.
Sige na, Mr. Park.
Saksakin mo ako, lintik ka...
Dr. Choi.
Pera lang ba ni Dr. Choi ang habol mo?
Sigurado kang wala itong kinalaman sa nangyari 30 taon nang nakalipas?
Nagkataon lang na nagkakilala kami.
Kung gusto kong maghiganti,
tatay niya sana ang papatayin ko, si Dr. Choi Dong-eok,
30 taon nang nakakalipas.
Bakit mo naman pinatay si Yoon Jeong-do?
Hindi namatay ang asawa at anak ko...
sa simpleng medical malpractice lang.
Dahil 'yon sa doktor na walang lisensiya.
Ano'ng kinalaman n'on
kay Yoon Jeong-do?
Akala mo ba...
doktor si Yoon Jeong-do?
Magaling.
- Magaling. - Magaling.
No'ng nalaman kong hindi siya lisensiyadong doktor,
at habang pinapanood ko siyang lumalabas sa operating room,
hindi ko siya mapatawad.
Pinatay mo siya
dahil lang do'n?
Ayokong maulit 'yong nangyari dati.
Kilala mo si Ms. Seo Hye-eun, di ba?
May kinalaman ba siya rito?
Kinidnap ng asawa niya, si Kim Myeong-jun, ang anak ni Dr. Choi noong ika-21.
Tumatakbo ang bata na parang may tinatakasan
no'ng nakidnap siya.
Wala akong alam tungkol diyan.
Napanood ko sa balita na may sakit ang anak ng kidnaper.
Hindi na nakakapagtaka
kung gusto niyang perahan si Dr. Choi,
ang pinakamayamang lalaki sa Youngin.
Ano ulit ang pangalan?
Choi Dong-jun, tiyo ni Ro-hee sa tuhod.
- Tiyo sa tuhod? - Opo, sir.
Siya ang chairman ng EI Construction,
at ang susunod na tagapagmana ng ari-arian ni Dr. Choi pagkatapos ni Ro-hee.
Inaayos na ng law firm ang mana.
Grabe, mga walang-pusong tao.
Nakakawiling pamilya 'to.
Ano ba, alam mo ba kung nasaan si Ro-hee o hindi?
Sa tingin ko hindi 'yan ang isyu rito.
Hindi ba gusto mong makuha ang ari-arian ni Dr. Choi Jin-tae?
Ang kapal ng mukha mo!
Huwag ka na magmaang-maangan at magpakatotoo ka na lang.
Wala na akong oras.
Hindi eksaktong ari-arian niya 'yon.
Sa kapatid ko 'yon, mana ni Choi Dong-eok.
Ampon si Jin-tae.
Hindi makatarungang manahin niya ang ari-arian ng kapatid ko.
At higit sa lahat, mapupunta 'yon sa 11 taong gulang na anak niya.
Paano ako magsasawalang-kibo?
Tiningnan ko 'yon at kasama ang mga lupain, shares, bonds at ipon,
aabot ng 120 bilyong won ang ari-arian niya.
Mabilis ka.
Sabi nila naaakit sa pera ang iba't ibang klaseng insekto.
Sino ka?
Kailangang mamatay ni Choi Ro-hee,
mali, kailangan siyang ideklarang patay,
para legal mong mamana ang mga ari-arian.
Tinatanong ko kung sino ka.
Huwag ka mag-alala.
Hindi ako interesado sa 120 bilyong won.
Kung gano'n, ano ang gusto mo?
Sarado kami ngayon.
Umalis ka na.
Buwisit.
Sabi nang sarado kami ngayon.
Ano ba?
- Sabi ko sarado kami. - Ano ba?
Narinig mo ako? Alis.
Sabi ko umalis ka.
- Hoy. - Ano'ng nangyayari?
- Hoy, huwag diyan. - Saan ka pupunta?
Buwisit.
Basta gawin mo ang sinabi namin.
Ikaw ang may dala ng bangka, pero hindi mo nakita ang mukha ng lalaki.
May nakita kang tinatapon sa dagat
pero hindi ka sigurado kung bangkay 'yon o hindi.
Kung gagawin mo 'to,
bahala na ang legal team namin sa iba.
INTERROGATION RECORDING ROOM
VIOLENT CRIMES TEAM 1
Ang galing n'yo, sir.
Wala 'yon.
Hindi pa nga kami nangangalahati.
Ano nang balita kay Ms. Seo Hye-eun?
Hindi siya nagpapakita at di namin siya matawagan.
Gusto mo ng kape?
Sige.
- Kape? - Iced coffee sa 'kin.
Grabe, ang arte niya.
Sir!
Tingnan n'yo 'to.
- Ano 'to? - Ano?
KASO NG PANGINGIDNAP SA YOUNGIN TINAPON ANG BATA SA DAGAT
Saan mo tinapon ang bangkay?
Tumabi kayo.
Si Choi Ro-hee, ang nakaligtas sa Youngin Hospital Director Murder Case,
at ang nakidnap,
ay itinapon...
Tinapon ko ang bangkay sa dagat?
Ikaw?
Nababaliw na ba sila?
Ano'ng pakiramdam na may kasamang multo?
Akala mo nakakatawa 'to?
Dapat ba akong malungkot?
Isipin mo kung bakit nila ginawa 'yan.
Bakit nga ba?
Sino ba ang pinakamasaya pag namatay ako?
Pinakamasaya?
Mga punerarya?
Ang babaw.
Kailan ba tumigil gumana 'yang utak mo?
Grabe, nakakatawa.
Halika rito.
- Bakit? - Basta halika.
Ano na naman 'yan?
Halika.
Hay, grabe.
Humingi ka ng ointment kay Dr. Mo Eun-sun.
'Yon lang ang sabihin mo, wala nang iba.
Lagi mo akong inuutusang gumawa ng mga ganito.
Excuse me, Dr. Mo.
Naghanda na ako ng hapunan para kay Ro-hee.
Alam kong ayaw niyang kumain, pero pilitin mo siya.
Makikinig siya sa 'yo.
Sige po.
Naubusan na po ako ng disinfectant para sa sugat.
Puwede pa ba akong makahingi?
Maghintay ka rito.
GUMUHIT NG PATTERN PARA MA-UNLOCK ANG PHONE MO
Henyo ka talaga.
Wala namang bago ro'n.
Magbantay ka.
Sige.
PAMILYA NG BIKTIMA: GAWIN N'YO ANG LAHAT PARA MAHANAP ANG KIDNAPER
UMAMIN ANG SUSPEK NA TUMULONG SA PAGDESPATSA SA BANGKAY...
Ang buod,
sinuhulan ni Jaden ang kapitan para magmukhang patay na ako.
Ginamit niya ang mga kamag-anak ko para makapasok sa bahay.
- Bakit niya gagawin 'yon? - Makukuha ng sunod na tagapagmana
ang mana ng papa ko kung idedeklarang patay na ako.
Pero kamag-anak mo pa rin sila.
Kamag-anak sila na di ko nakita kahit isang beses sa buong buhay ko.
Di sila mag-aatubiling gawin 'yon.
LABIS ANG KALUNGKUTAN NG MGA KAMAG-ANAK
Uy!
Ayos ka lang?
Oo.
Kailan ka nakabalik dito?
Mr. Kidnaper.
Ha? Bakit ganiyan mo na naman ako tawagin?
May nakalimutan kang gawin bilang kidnaper.
Ano?
RESTRICTED NUMBER
Hello?
Si Kim Myeong-jun 'to.
Mr. Kim Myeong-jun?
Ako ang kidnaper.
Hawak ko
si Ro-hee.
Sige, ituloy mo.
Tumawag ako para makipag-areglo.
Makipag-areglo?
Kasama mo ba siya ngayon?
Kung gusto mo siyang makita,
kailangan mong maghanda ng pera.
Tatlumpung bilyong won.
Mapagkakatiwalaan ba siya? Sino siya?
Matagal na rin, Mr. Choi.
'Yong kidnaper mismo ang tumawag sa 'yo?
Tatlumpung bilyong won para sa 11 taong gulang na bata?
May oras ka pa kayo hanggang bukas ng hatinggabi.
Ano'ng gagawin mo pag nagkaproblema?
Dadalhin ko sa 'yo ang bangkay ni Choi Ro-hee.
Kahina-hinala
na magkakilala ang asawa mo at ang lalaki na nagtatrabaho sa security company.
Nandito na si Ms. Seo Hye-eun.
- Saan mo ako gustong magsimula? - Bakit mo bibitawan ang kaso?
Tinapon ni Kim Myeong-jun si Ro-hee sa dagat.
Hulihin n'yo ang kidnaper kahit ano'ng manyari.
'Wag mong gagalawin si Hye-eun. Di kita palalagpasin.
Sa tingin ko, ginagamit si Kim Myeong-jun.
Dapat noon ko pa tinanong 'to.
Sino ka?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joan G. Cabato