ANG MGA TAUHAN, LUGAR, ORGANISASYON, KAGANAPAN, GRUPO, AT PINANGYARIHAN
AY PAWANG KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA CHILD SAFETY GUIDELINE
ANG PROGRAMANG ITO AY PINONDOHAN NG COMMUNICATIONS DEVELOPMENT FUND
OF MINISTRY OF SCIENCE AND ICT (REPUBLIKA NG KOREA)
Pulis ako.
Hindi mo ba narinig?
Pulis ako. Ibaba n'yo ang mga armas n'yo!
Hanggang diyan ka lang, lintik ka!
Dalawang blangko ang pinaputok ko.
Totoong bala na ang susunod.
Ibaba n'yo ang mga armas n'yo.
Ilagay ang mga kamay sa likod at sumandal sa sasakyan.
Nasaan si Choi Ro-hee?
Loko ka, galit ka ba?
Tumigil ka na sa kakatitig!
Sabihin mo sa 'min ang nalalaman mo...
sa presinto.
Buwisit.
Nahanap na kita, espiya ka.
Labas.
Sabi na nga ba parang may mali, e.
Tinawagan ng kidnaper ang baguhang abogado
na isang kontratista?
Alam kong kilala mo si Ro-hee noon pa pero masyadong biglaan.
At saka, nasa 'kin si Ro-hee.
Alam kong hihingi ka ng tulong.
Kaya sigurado akong
may espiya.
Babaeng may kalmadong boses.
Alam kong pamilyar 'yon.
Bakit ba hindi ikaw ang una kong pinagsuspetsahan?
O, sige. Kasalanan ko na.
Dahil kailangan mo pang alamin
ang gamot na parating tinuturok kay Ro-hee at ang virus chart,
hahayaan muna kitang mabuhay sa ngayon.
Sabihin mo kung bakit ka dapat mabuhay.
Tumatakbo ang oras.
- Ay, buwisit. - Hindi mo tinamaan.
Sabi mo magaling kang bumaril.
- Oo naman, sa laro. - Ikaw ba...
- Ano'ng... - O, di ikaw ang bumaril!
Sinasabihan mo ba ang bata na gumamit ng baril?
Bitawan mo ang baril mo, Jackson.
"Jaden."
- Tama, Jason. - "Jaden!"
Jaden ba?
Nakakalito naman ang pangalan.
Pareho tayong nakatutok ang baril
tapos sinasabihan mo akong bitawan 'to?
Kaya nga dinala ko 'to.
Hoy, delikado 'yan. Ibigay mo sa kanila!
Hindi ka na mananalo ngayon, 'no?
Bitawan mo ang baril.
Dr. Mo.
Sige, ikaw naman ngayon ang magsalita.
Bakit ka namin hahayaang mabuhay?
Wala kang masabi, 'no?
Sa tingin mo balewala lang ang buhay, di ba?
Bukas nang umaga,
sasama ka sa 'min sa estasyon ng pulis.
Pagbabayaran natin ang ginawa natin.
Pareho tayong dalawa.
Hindi ko alam kung ano'ng gusto mo,
pero mabuti pang tumigil ka na.
Simula ngayon,
di na paksa si Ro-hee ng isang eksperimento.
Nananaginip ka yata.
Hay, naku.
Alam mo ba kung magkano ang natanggap ni Dr. Choi Jin-tae
para sa eksperimentong 'to?
Magkano ba sa tingin mo ang naipuhunan dito?
Sinabi ko sa 'yo, di ba?
Ang perang 'yon ang pinakamalupit at pinakamarahas.
Akala mo ba matatapos ang lahat pag nawala ako?
Oo!
Tatapusin ko na 'to.
Mamumuhay nang normal na 11 taong gulang na bata si Ro-hee.
'Yon lang ang tanging magagawa ko bilang kidnaper niya.
Ikaw...
Ano nga ulit 'yon?
JJ.
Ano nga ang pangalan niya?
Jaden.
Tama, Jaden.
Kung guguluhin mo ulit si Ro-hee nang ganito,
e di...
sisiguraduhin kong
hindi ka na ulit makakagalaw.
Naiintindihan mong loko ka?
'Wag na nating pahirapan ang mga bagay-bagay.
- Naku, ang daldal mo. - Kung...
- Sandali. - Ano 'yon?
Pipindutin mo lang 'to.
May villa sa malapit na puwedeng puntahan.
Matandang mag-asawa ang namamahala kaya ligtas do'n. Doon tayo pumunta.
Sige.
- Ro-hee, pasok na. - Sige.
Ito ba ang tamang gawin?
Ipaalam sa publiko ang lahat.
Simula bukas, hindi ko na masasamahan si Ro-hee.
Kaligtasan ni Ro-hee ang pinakaimportante sa 'kin.
Baka mas manganib si Ro-hee.
Makukuha niya ang atensiyon ng mundo,
at ang mga namuhunan sa eksperimento sa pamamagitan ni Jaden
ay puwedeng saktan si Ro-hee.
Puwedeng may masasamang mangyari at baka hindi masunod ang plano.
Pero mananatiling malakas sa anumang sitwasyon
ang kilala kong Ro-hee.
Hindi puwedeng ganito siya habambuhay.
Kailangan ko lang magtiwala sa kaniya.
At sa 'yo at kay Attorney Choi.
KABANATA 8. ANG UNANG BATA
PULIS
HANGO SA NOBELANG THE DAY OF KIDNAPPING NI JEONG HAE-YEON
Pangalan.
Hindi mo sasabihin kahit ang pangalan mo?
Nagkita na tayo dati, dalawang beses pa.
Nahuli ka ng isang pulis sa eksena,
kinidnap mo ang biktima ng pangingidnap
at itinago ang kidnaper na naaresto.
Di sapat ang abogado sa 'yo.
Kakailanganin mo siguro ng milagro.
Buwisit.
Ayaw rin magsalita ng mga lintik na 'yon, at wala silang dalang kahit ano.
Tiningnan ko na ang ebidensiya.
Pera ang unang bilot, tapos 'yong iba puro papel na.
Anong laro ba 'tong ginagawa n'yo?
Nakipag-areglo kayo ng ransom para sa patay na bata.
Anong patay ang sinasabi mo?
Oo nga pala, pasensiya na.
Mukhang alam mong may karapatan ka na manahimik base sa mga napapanood mo,
pero hindi kayo makakaalis kasi nahuli namin kayo sa akto.
Walang mangyayari sa pananahimik n'yo.
VIOLENT CRIMES TEAM 1
Ikulong n'yo siya at mag-file ng warrant.
- Opo, sir. - Opo, sir.
RESTRICTED NUMBER
Hello, si Park Sang-yun 'to.
Si Kim Myeong-jun 'to.
Ikaw...
Nasaan ka ngayon? Ano'ng ginagawa mo?
Tumawag ako para humingi ng pabor.
Wala ka sa posisyon para humingi ng pabor.
Nasaan si Choi Ro-hee?
Buhay siya at maayos ang lagay. 'Wag kang mag-alala.
Ano kasi...
Tumawag ako...
kasi kailangan ko ng tulong mo.
Sige, ituloy mo.
May mangyayaring...
aregluhan ngayon para kay Ro-hee.
Makikipag-areglo...
si Ro-hee sa pamilya niya.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Bakit niya gagawin 'yon?
'Yong mga magbabayad ng ransom para kay Ro-hee,
gusto nilang papaniwalain ang publiko na patay na si Ro-hee.
At sila ang nagkulong sa aming dalawa ni Ro-hee.
Nakikiusap akong arestuhin mo sila.
Tapos ligtas kong itatakas dito si Ro-hee.
Pero may isang bagay lang.
Kailangang gawin mo 'to nang mag-isa.
Bakit?
Sa tingin ko, may espiya sa pulisya.
Paano kita paniniwalaan?
Kilala mo ang anak kong si Hee-ae, di ba?
Bukas ang operasyon niya.
Iniisip kong sumuko na
pagkatapos ng operasyon niya.
Pupunta ako sa ospital.
Pero bago 'yon,
kailangan kong dalhin si Ro-hee sa ligtas na lugar.
Isusuko ko ang sarili ko...
pagkatapos n'on.
Sabihin mo sa 'kin...
ang hihingin mong pabor.
Hello?
Sir, may pagkain ako rito.
'Yong paborito mo, jokbal.
Sige.
MGA HULING TAWAG RESTRICTED NUMBER
Naku, ano ba 'tong ginagawa ko?
Magandang umaga, Dr. Mo.
Pakakawalan mo ba ako o papatayin?
Umalis ka kaagad.
Alam mong di ko puwedeng gawin 'yon.
Kung pakakawalan mo ako, kaunting tao lang ang mamamatay.
Kung hindi, baka lahat tayo mamatay.
Kung aalis ka, pakakawalan kita.
Kung hindi, mamamatay ka.
Pintasan mo ako hangga't gusto mo.
Pero desisyon 'to para sa lahat.
Ang pinakaimportante lang ay mapigilan na maisapubliko ang research ni Dr. Choi.
Ayaw mong panoorin ng lahat si Ro-hee, di ba?
Ano ba, bakit naman kita pipintasan?
Magulang din ako.
Ano nga pala ang pangalan niya?
Ang pangalan ng anak mo.
Byeol.
A, 'yon pala.
Byeol.
Maganda, ha.
Kim Hee-ae ang pangalan ng anak ko,
parang 'yong artista.
Nakita ko si Byeol no'ng huli, ang ganda niya.
Ang suwerte ni Byeol
na may nanay siyang doktor.
Ipinagmamalaki ka siguro niya.
Hindi kaagad nakapagsalita si Hee-ae.
Lahat ng bata sa preschool niya nagsasalita na,
pero si Hee-ae, hindi pa.
Grabe, alalang-alala ako no'n.
Pero ngayong iniisip ko ulit,
balewala ang mga pag-aalalang 'yon.
Pinagsasabihan mo ba ako?
Hindi.
Hindi naman.
Naiinggit lang ako.
Si Hee-ae...
mahilig maglaro.
Hindi siya nagbabasa ng mga libro at parati lang nanonood ng TV.
At pag pumupunta siya sa palaruan, ayaw nang umuwi.
Pero ngayon,
gusto ko na lang siyang manonod ng TV buong araw
at maglaro sa palaruan nang ilang araw.
Gusto ko lang...
makatayo na ulit siya.
Umalis ka na.
Ako na ang magdadala kay Jackson.
Ikinalulungkot kong sabihin 'to.
Ms. Mo.
Sa tingin ko, mas maganda kung sa normal na kindergarten siya mag-aral.
Bakit? Ano ang inaalala mo?
Malusog at matalinong bata naman si Byeol.
Pero parang humihina siya ngayon.
Puwede bang mas alagaan n'yo pa siya?
Lahat ng klase namin
ay itinuturo sa English.
Pero hindi 'to masundan ni Byeol.
Ayaw raw niya magsalita ng English.
Nawalan na siya ng interes dahil hindi niya 'to maintindihan
kaya mas mahirap para sa kaniya na makipaglaro sa mga kaibigan niya.
Dadagdagan ko na lang ang bayad mo.
Nakikiusap ako.
Sa totoo lang,
mas mabagal matuto si Byeol kaysa sa ibang mga bata.
Nakita sa resulta na mayro'n siyang low cognitive abilities at hyperactivity.
Kung nag-aalala kayo, pumunta po kayo sa pasilidad namin.
Gagaling siya pag kasama niyang gumuhit at maglaro ang mga bata rito.
Sige.
Pupunta na lang ako riyan.
Byeol.
Uy, Park Sang-yun!
Nasa'n ka ba kagabi?
Ano'ng mayro'n do'n sa mga lalaking nakakulong?
Nahuli ko sila sa akto na nakikipag-areglo para kay Ro-hee.
Ano?
Buhay si Choi Ro-hee?
'Yong mga lalaki ba ang kidnaper?
Kailangan ko pa imbestigahan. Malapit nang magka-warrant.
Huwag kayong mag-iwan ng kahit ano!
- Ano'ng ginagawa n'yo? - Kunin ang mga litrato!
- Ibang kaso 'to! - Lumayo ka!
Ibang kaso 'to!
- Hindi n'yo puwedeng kunin 'to! - Lumayo ka!
Ano'ng ginagawa n'yo?
Sang-yun.
Ano'ng nangyayari dito?
Kami na ang hahawak sa kaso ng pangingidnap.
Naku, dapat tinawagan n'yo muna kami.
Kami ang nag-aasikaso sa kasong 'yan.
Naaresto namin ang mga pangunahing suspek kagabi.
Ang bagal palang kumalat ng balita rito.
Di inaprobahan ang warrant.
- Ano? - Kunin n'yo lahat!
- Opo, sir. - Hoy, 'wag kayong kikilos.
Obstruction of justice 'to.
Pareho tayong empleado ng gobyerno, obstruction of justice din 'to.
Kayong mga tao rito, wala talaga kayong respeto sa ranggo, 'no?
Ano? Hoy! Ano ba ang ranggo mong lintik ka?
- Ang bastos ng lokong 'to! - Ano ba!
Utos 'to ng commissioner general!
Matuto kang gumalang kung bibisita ka sa ibang opisina!
Hinihingi ko ang kooperasyon n'yo.
- Kunin n'yo lahat! - Hoy!
Pigilan n'yo sila!
- Hoy! - Tumigil kang lintik ka!
- Buwisit! - Mga gago kayo!
Tumigil kayong lahat!
Sa trabaho pa talaga kayo nag-aaway?
Wala pang 12 oras mula nang arestuhin ko sila.
Paanong na-reject ang warrant samantalang dala nila ang ransom?
Kapag may binigay na utos, kailangan mong sundin.
Puro kayo mga basagulero.
Sino ang nagbigay ng utos?
Kinukuwestiyon mo ba ako?
Hindi 'to ang unang beses na di patas at marumi ang mga bagay.
Bakit di mo na lang hayaan 'to?
Si Choi Ro-hee, na itinapon daw sa dagat, ay buhay.
At nahuli namin silang dala ang ransom.
Kaya bakit mo sila pakakawalan kaagad?
Sino'ng nagsabing buhay si Choi Ro-hee?
Sino'ng nagsabing ransom para kay Choi Ro-hee ang pera?
Sino'ng nagbigay ng tip sa 'yo?
Si Kim Myeong-jun po.
Ano?
Paano 'yong number niya? Na-track mo ba?
Kusa siyang susuko.
Ngayon ang operasyon ng anak ni Kim Myeong-jun.
Pupunta siya sa ospital kasama si Choi Ro-hee.
Buwisit. Bakit ngayon mo lang 'yan sinabi?
Puwedeng malutas nang sabay
ang kaso ng pagpatay at pangingidnap.
Magtitiwala ka bang kusa siyang susuko kasama si Choi Ro-hee?
At isa pa,
magtitiwala ka ba sa sinabing nag-eksperimento sa mga bata
sina Dr. Choi at tatay niya?
May biktimang tumestigo.
Mapagkakatiwalaan ba ang biktima? Di pa nga tayo nakakasiguro!
At may relasyon pa ang biktima sa mamamatay-tao,
asawa pa siya ng kidnaper.
Sir, sina Kim Myeong-jun at Choi Ro-hee...
Madadala ko sila rito ngayon
Magtiwala ka sa 'kin kahit ngayon lang.
Bakit ba kayong mga empleado ng gobyerno, hindi kayo marunong sumunod sa utos?
Humanda kayong dalawa na ibigay sa 'kin ang tsapa n'yo
pag may ginawa kayong di ko kayang pagtakpan.
Kailangan ko ng matibay na ebidensiya.
Kung magsasalita kayo nang walang ebidensiya,
hindi ko kayo mapoprotektahan.
Gusto n'yo pa rin bang gawin 'to?
Opo, sir.
- Hello? - Ako 'to.
Nasaan ka?
Papunta na sa Seoul.
Tapos ka na ba?
May mga tanong ako at mga bagay na gusto kong makumpirma.
Pero una muna ang operasyon ni Hee-ae, kaya pumunta ka sa ospital.
Pupunta ako ro'n.
Huwag mong sabihing nakalimutan mong ngayon ang operasyon niya.
Hindi ko nakalimutan. Naghahanda na akong umalis.
Pero may mga pulis do'n sa ospital.
Alam ko.
Susuko na ako.
Paano si Ro-hee?
Sasama siya sa 'kin.
Mayro'n akong hanggang ngayon.
Tatapusin ko lahat ngayong araw.
Siguraduhin mong pupunta ka.
Kung hindi,
hindi ko palalampasin 'to.
Ha?
Ito ang napala natin sa pinaghirapan natin kagabi.
Ano pa bang magagawa natin? Utos 'yan galing sa taas.
Ano bang nangyayari dito?
Nasaan si Detective Park?
Nasa baba siya.
Tara na.
Hoy.
Binigyan ka nga ng milagro.
Iniisip mo sigurong isang malaking biro ang mundo
dahil protektado ka kahit ilegal ang mga ginagawa mo.
Magkikita ulit tayo.
At sisiguruhin kong mabubura ko 'yang ngiti sa mukha mo.
Ang buwisit na gagong 'yon.
Hindi ko gusto 'yang tingin mo.
Hahabulin ba natin sila?
Unahin natin si Kim Myeong-jun.
- Maghanda na tayo. - Sir.
Tungkol sa nangyari kagabi at sa sitwasyon ngayon,
bakit hindi mo sinasabi sa 'min kung sino'ng nagbibigay ng tip sa 'yo?
Wala ka bang tiwala sa 'min?
Kahit sa sarili ko wala akong tiwala.
Maghanda na kayo.
Opo, sir.
Kinakabahan ka yata.
Ano 'yon?
Oo nga.
Magiging maayos ang operasyon.
Huwag ka nang mag-alala.
Salamat.
'Yan ba ang isusuot mo?
Ano?
Pupunta ka sa ospital para bisitahin ang anak mo.
Pupunta kang ganiyan ang suot?
Hindi ko malaman kung damit 'yang suot mo o basahan.
Ano'ng masama rito?
'Yong amoy ba? Ayos lang 'yon.
Attorney Choi, bilhan natin siya ng damit.
Sige.
- Kukuha po ako ng mas malaki. - Sige.
Ayos ba?
Mas maganda 'yan kaysa sa basahang suot mo.
Hindi niya pa ako nakitang magsuot ng suit.
Paano kung di niya ako makilala kasi ang cool ko?
Hindi ka naman gano'n kaguwapo kaya huwag kang mag-alala.
Talaga ba?
Tama ang hula mo.
Siya ang kidnaper ko,
at ako ang biktima.
Ano 'yon?
Hoy!
Susuko na ako ngayon.
- Huwag kang matakot. - Ano?
Teka...
Ayos ka lang ba?
Hala, nabigla yata siya!
Naku, huminga ka nang malalim.
- Parang di ka okay. Tumingin ka sa 'kin. - Ano?
Naku, mas lalo ka yatang namutla.
Huminga ka nang malalim.
ES HOSPITAL
Sa rounds n'yo, siguraduhin n'yong...
Hello, Dr. Mo.
Pasensiya na kung madalas akong wala kung kailan abala rito.
Hindi naman po.
May bisita po kayo sa opisina n'yo.
Bisita?
Matutuwa kayong makita sila.
Mama!
Paano...
Nasaan sila?
Naghiwa-hiwalay kami kaninang umaga.
Tawagan mo siya.
Ang gana mong kumain, a.
May hipon 'yan, alisin mo, ha?
Mahilig si Ro-hee sa Chinese food.
Gano'n pala.
Hindi naman sa gusto ko ang Chinese food. Gusto ko kasi ang pagkain dito.
Unang beses mong kumain dito, 'no?
Nagti-take out ako ng pagkain dito minsan pag tinuturuan ko siya
kasi di puwedeng umalis ng bahay si Ro-hee.
Gano'n ba?
Ang sarap nga talaga.
Grabe, ang sosyal ng panlasa mo.
Kumain ka. Gutom ka na rin siguro.
Oo, kakain ako. Salamat.
DR. MO EUN-SUN
Bakit, Dr. Mo?
Kami?
Hindi pa po. Kumakain pa kami.
Itong lugar?
CHEONGDAM-DONG SACHEONGUNG
Pupunta ka ba rito?
Hindi, ano...
Itatanong ko lang ulit
kung puwede n'yong pakawalan si Jaden.
Hindi ako ang magdedesisyon niyan.
Sige.
Naaawa pa rin siguro siya kay Jaden.
Tutal, kumikilos ang mga tao dahil may sarili silang pakay.
Puwede mo ba kaming depensahan sa korte?
Trabaho ko 'yan.
Hindi para sa 'kin, para sa kaniya.
Ako?
Hindi puwedeng depensahan
ng abogado ng biktima ang may kasalanan.
Ikuha mo siya ng magaling na abogado.
Ako na ang magbabayad kahit magkano.
Siyanga pala,
bakit walang kumakain sa restaurant na 'to?
Nakakapagtaka.
Inupahan namin ang buong restaurant.
Itong buong lugar?
Huwag kang magulat.
Binayaran 'to ni Ro-hee.
Ga'no ka ba kayaman?
Kaya mo bang i-compute?
Medyo.
Para sa mga ari-arian, nandiyan ang bahay ni Dr. Choi.
Tapos may hospital shares, bonds, foreign bonds,
market shares at savings.
Nasa 120 bilyong won lahat.
Ano?
Sinabi mo bang 120 bilyong won?
Siyanga pala,
magkano sana ang hihingin mong ransom ko?
Limampung milyong won.
Ininsulto mo naman ako.
Pang-opera lang naman ni Hee-ae ang kailangan ko.
Ro-hee, gusto mong tingnan 'to?
Ano 'yan?
Tinitingnan ko ang mga email ni Dr. Choi,
at may ginawa siyang wallet
sa cryptocurrency exchange sa Singapore.
Hindi sinasabi kung magkano.
Pero ang petsa ng paggawa niya ng wallet
ay natapat sa araw na nagkita sila ni Jaden.
Sabi ni Jaden kahapon,
di sila magsasawalang-kibo, malaking pera ang natanggap ng papa ko.
Sa financial assets niya, ang pinakamalaking investment
ay ang 10 bilyong won galing sa mga Korean na namuhunan.
Dito pala galing 'yong foreign money.
Tingnan mo 'yan.
Sige.
Hindi ba masyado tayong nakatuon sa pera, e, kamamatay lang ng papa mo?
Hindi na kita makakasama,
kaya tanging pera lang ang magpoprotekta sa 'kin.
Huli kang bumili ng pagkain dito
no'ng araw bago ang insidente.
Kaya pala ayaw kong kainin 'yong hindi masarap na puting ginawa mo.
Kusang ayaw tanggapin ng katawan ko kasi masarap ang kinain ko bago 'yon.
Sige. Kakain na lang ako nang kakain.
Ro-hee, sandali.
Base sa rekord ng credit card ng mama mo,
pumunta siya rito noong ika-19 ng Mayo.
Ano?
Talaga?
Hindi puwede 'yan.
Ika-20 ang araw bago ang insidente.
Sigurado ka bang ika-21 mo ako kinidnap?
Oo naman.
Paano ko makakalimutan 'yon?
Nasaksihan ni Choi Ro-hee ang pangyayari.
Salaysay lang ni Park Cheol-won ang mayro'n tayo,
pero makakakuha tayo ng impormasyon pag nakompara natin kay Ro-hee.
Anong oras nga ulit ang operasyon?
Siguradong pupunta siya, di ba?
'Wag kang mag-alala.
Sige. Makinig kayong mabuti.
Malapit na akong masesante rito.
Sa tingin n'yo, tama na kayong apat? Gusto n'yong humingi ako ng backup?
Ayos lang. Hindi gagawa ng eksena si Kim Myeong-jun.
Tago namin siyang dadalhin dito pagkatapos ng operasyon.
Sige.
Gawin na natin!
- Babalik kami. - Opo, sir.
Sige.
- Aalis na kami. - Sige.
Sige na.
Akala ko nagkaproblema dahil hindi ka tumawag.
Alam kong makakalabas kayo.
May mga tinawagan ba si boss?
Grabe, ang galing niya talaga.
Hoy.
Akala ko tapos na ang lahat sa ngayon.
Nakakadesmaya naman.
Sobra naman yata 'to, di ba?
Sobra?
Ituring mo lang 'tong mapagbigay na babala galing sa 'kin.
Mapagbigay para ipapakita sa 'yo ang kahihinatnan mo.
Tandaan mo.
May bala na 'yan sa susunod.
Opo, sir.
Kunin mo ang research report ni Mr. Choi,
at dalhin sa 'kin ang anak niya, ang produkto ng pag-aaral niya.
Kailangan mong matapos bago dumating ang barko galing Russia.
Kung hindi, alam mong di 'to magtatapos nang ganito.
Oras na mahanap ko na ang research report,
hindi na kailangan ang bata, sir.
Hindi gano'n 'yon.
Magiging parte ng kasaysayan ang unang batang ito.
Pupunta na kami sa operating unit.
Pupunta na si Hee-ae sa operating unit.
Wala pa si Kim Myeong-jun.
Uy, sandali lang.
Puwedeng bumili ako ng teddy bear?
Medyo matagal ko siyang di makikita pagkatapos ngayon,
kaya ayoko namang walang dala.
Sige, kukunin ko lang ang sasakyan.
Sa labas na ako maghihintay.
Sige.
Gusto mo rin ba?
Hindi ko kailangan 'yan.
Bilisan mo.
Sige.
- Kukunin ko 'yan. - Sige.
Salamat.
- Attorney Choi. - Ano 'yon?
Hindi ko maalala ang nangyari no'ng ika-20.
Bakit kaya gano'n?
Bakit hindi ko maalala ang isang araw na 'yon?
Baka dahil hindi pa bumabalik lahat ng alaala mo.
May mali, e.
Malinaw na natatandaan ko ang ika-19 kung kailan kumain ako ng Chinese food,
at ang ika-21, kung kailan ako nakidnap.
Ano'ng problema?
Ayos ka lang?
Ano'ng problema?
Ayos lang ako.
Hindi ako hihimatayin.
Hindi!
Attorney Choi.
Attorney Choi...
Attorney Choi!
Attorney Choi.
Attorney Choi!
Kim Myeong-jun!
Kim Myeong-jun! Bilisan mo!
Attorney Choi!
Kim Myeong-jun?
Kim Myeong...
Attorney Choi!
Ro-hee!
Hay, naku.
Attorney Choi!
Naku po!
Telepono.
May lalaking nasaksak!
Sa parking lot 'to ng Sacheongung!
Sa Cheongdam-dong! Oo!
Pakibilisan!
Salamat.
Sandali lang.
Nasaan si Ro-hee?
Teka lang.
Ro-hee.
Ro-hee!
Buwisit.
- Sa entrance? - Wala pa.
Excuse me. Nagsisimula na ba ang operasyon?
- 'Yong bantay niya? - Nandito na siya.
Sabi ko sa 'yo hindi matatapos 'to sa pagpatay sa 'kin.
Iwan mo rito si Ro-hee!
Ikaw dapat ang mauna.
Ipapadala ko siya sa 'yo pag wala na siyang silbi.
Matanong nga kita.
Ano ba si Choi Ro-hee sa 'yo?
Bakit mo tinataya ang buhay mo para protektahan siya?
Para ba sa pera?
Kaya ka rin naming bigyan n'on, alam mo ba?
Dapat mag-isip-isip ka.
Gago ka!
Sabi ko sa 'yo
sisiguraduhin kong di ka na makakagalaw pag hinawakan mo ulit siya.
Nasaan siya?
Lintik ka.
Ro-hee.
Hindi n'yo puwedeng kunin si Ro-hee.
Ro-hee.
Ro-hee!
Grabe, mababaliw na ako rito.
May balita ba sa first floor?
Wala rito.
Hindi ba siya darating?
Ju-hyeok, nakita mo ba siya?
Hindi pa, sir.
- Ikaw ba ang guardian ni Hee-ae? - Oo.
Naging maayos ang operasyon.
Salamat.
Alagaan natin siya sa pagpapagaling.
- Salamat. - Paalam.
Mabuti naman naging maayos.
Salamat.
Tumawag ba si Mr. Kim Myeong-jun?
Kaninang hapon.
Sabi niya pupunta siya sa ospital.
Tumawag na ba siya mula n'on.
Sa pampublikong telepono ba siya tumawag?
Hindi, sa cellphone.
- Heto. - Sige.
Salamat.
Hello, si Park Sang-yun 'to sa...
Nasaan siya?
Sa ospital?
Ako 'yong detective na tumawag kanina.
Oo, dito tayo.
Grabe ang pagdugo dahil sa saksak sa tiyan.
Maayos na ang lagay niya.
Gano'n ba?
- Uy. - Dito nga nangyari.
Sinira niya rin ang CCTV.
Ang CCTV? Sino?
'Yong lintik na pinakawalan natin kaninang umaga.
- Nasaan si Kim Myeong-jun? - Nawawala siya.
Buwisit.
Ang tibay niya, 'no?
Ano'ng gagawin natin sa kaniya?
Hayaan n'yo lang muna siya.
Dadalhin natin siya sa Russia nang ganito.
VIOLENT CRIMES TEAM 1
Bukas na gagawin ang disciplinary meeting.
Umuwi ka na at magpahinga.
Uwi na.
Ang galing n'yong lahat ngayon.
Saan ka pupunta?
Uuwi.
Bumukas na ang pinto.
Tingnan mo nga ang hitsura mo.
Ano'ng nangyari?
Kumusta si Hee-ae?
Naging maayos ang operasyon.
Bakit mag-isa ka lang?
Nasaan si Ro-hee?
Nawala ko siya.
Ano?
Saan? Paano?
Huwag ka mag-alala.
Mahahanap ko ulit siya.
Akala ko matatapos na lahat ngayon.
Akala ko...
babalik na sa dati si Ro-hee,
at makikita ko naman...
si Hee-ae papasok sa operating unit.
Wala akong pakialam...
kung ano'ng mangyari sa 'kin
kung magagawa ko 'yon.
Buwisit.
Gusto ko nang mamatay.
Bakit ka mamamatay?
Nandiyan pa si Hee-ae.
Nasa recovery room na si Hee-ae,
kaya pumunta tayo sa ospital bukas para makita siya.
Pumunta ka sa estasyon ng pulis pagkatapos.
Ang pinakamabuting gawin para kay Hee-ae ay sumuko ka na
at tapusin na ang lahat.
Ano ang relasyon mo...
sa pumatay sa tatay ni Ro-hee?
Siya ang...
nagbigay ng peklat sa leeg ko.
Ano?
Huwag mong sabihing...
Ano?
Ano'ng tinutumbok mo?
Wala.
Sinabi ko ngang kidnapin mo si Ro-hee,
pero wala akong sinabihan na pumatay ng tao.
Kaya huwag kang mag-alala.
Magpahinga ka na ngayon.
Puntahan natin si Hee-ae
bukas nang umaga.
Hahanapin ko muna si Ro-hee.
Sumuko ka muna!
Hanggang kailan mo ba pababayaan si Hee-ae?
Hindi po, Dr. Choi.
Wala ka pang nasasaksak dati, 'no?
- Saksakin mo ako. Di ako gagalaw. - Sir.
Sige na, Mr. Park.
Saksakin mo ako, lintik ka...
Pero walang pera. Mga kakaibang dokumento lang ang nakita ko.
Mga dokumento?
Balita ko may mga dokumento sa kaha de-yero.
Pero wala akong makita.
Anong mga dokumento?
Nilooban ni Mr. Park Cheol-won ang bahay
at mga dokumento lang ang nakita no'ng binuksan niya ang kaha de-yero.
Kaya tumalikod na siya at umalis na.
Naisip ko lang na baka tinago n'yo.
Hindi, wala kaming nahanap na mga dokumento.
Kung may laman ang kaha de-yero, siguradong kukunin namin 'yon.
Tama.
Salamat.
REKORD NI CHOI RO-HEE
Uy.
Bakit napunta ka rito nang ganitong oras?
May hindi kami nakita sa pinangyarihan.
NATIONAL FORENSIC SERVICE
Hay, naku.
Kaya ayokong katrabaho ang mga taong di natutulog.
- Marami pa rito. - Sige.
Kailan ko dapat tingnan ang mga 'to?
Ilang oras mayro'n ako?
Wala nang masyadong oras. Bukas na ang disciplinary meeting.
Ito na ang huling pagkakataon mo bago mo isauli ang tsapa.
May maitutulong ba ako sa 'yo?
Puwede mo bang basahin 'to?
- Kukuha ako ng kape. - Tapos dalawang energy drink.
Opo, ma'am.
PUMUNTA KA SA OSPITAL
Uy!
Sarap ng tulog mo.
Para kang sanggol matulog kahit isasauli mo na ang tsapa mo.
Pasensiya na.
May nahanap ka ba?
Oo.
Mga rekord 'to na sinulat pa mula no'ng panahon ni Dr. Choi Dong-eok.
Tulad ng sinabi ni Seo Hye-eun sa salaysay niya,
sinubukang artipisyal na pagandahin
ang brain functions gamit ang medikal na teknolohiya.
Research subjects ang karamihan sa mga bata, hindi experimental subjects.
Dalawang bata lang ang naging subject ng eksperimento niya.
Ano ang pagkakaiba?
Bale...
Kahit pa ginagamit na ang MRI scan sa United Kingdom mula 1970,
opisyal 'tong sinimulang gamitin sa Korea noong 1988.
Ginamit niya 'yon sa personal na reserch niya.
Simple lang ang methodology niya.
Kinokompara niya ang IQ ng mga bata
sa resulta ng MRI scan ng mga batang 'yon.
Pero para sa experimental subjects, medyo malupit 'yon.
Tinuturukan niya
ng genetically modified virus ang utak ng subject para pasiglahin.
Sa tingin ko sinubukan niyang palakihin ang hippocampus,
na may malaking kinalaman sa memorya.
Delikado 'to kaya tinawag na eksperimento.
Kaya siguro nagkunwari siyang mag-aampon para pag-eksperimentuhan si Seo Hye-eun.
Sumailalim din ba si Choi Jin-tae sa parehong eksperimento?
Hindi. Dati nang matalino si Choi Jin-tae.
Heto.
Tingnan mo. Nasa 152 ang IQ niya.
Marami ang kontra
sa eksperimento ni Dr. Choi Dong-eok sa academic community.
Gusto nilang pigilan siya anumang mangyari.
Kaya wala siyang nagawa kundi itigil ang eksperimento.
Kaya ang resulta,
sa tingin ko sinubukan niyang maghanap ng kapalit
sa pamamagitan ng pag-ampon ng matalinong bata.
Tingnan natin.
Ito ang rekord ng research na sinulat ni Choi Jin-tae.
Pero tumigil ang rekord niya
no'ng dalawang taon na si Ro-hee.
- Bakit? - Hindi ko alam.
Sa tingin ko, tinago niya na ang rekord sa ibang lugar.
Saan niya kaya tinago 'yon?
Baka nangyari ang pangingidnap at pagpaslang
para kontrolin ang eksperimentong 'to.
Siguro.
Siyanga pala,
humingi sila ng 30 bilyon won para kay Ro-hee?
Nakakapagtaka na ang kaunti n'on.
Nawala ko kagabi ang bata at kidnaper.
Ang kidnaper, na walang malay sa lahat ng 'to,
ay nasangkot sa malaking away.
Ang kidnaper. Sinabi ko sa 'yo, di ba?
Dalawang bata lang ang experimental subjects.
Oo.
Ang kandidato para sa experimental subject bago si Seo Hye-eun.
Ang unang bata.
Si Kim Myeong-jun mula sa Hope Orphanage.
PROYEKTO SA BATANG HENYO NO. 1
PANGALAN NG ULILA SA REKORD: KIM MYEONG-JUN
CCTV SA BAHAY NI CHOI JIN-TAE
Choi Jin-tae?
Tumanda 'yong batang gagamitin sana sa eksperimento,
at kinidnap ang pinaka-produkto ng eksperimentong 'yon.
Sinasabi mo bang sinadyang kidnapin at patayin ni Kim Myeong-jun
si Ro-hee?
Kung susuko ka at makikipagtulungan,
hahanapin ng mga pulis si Ro-hee.
Bakit ka pumunta rito?
Kailangan kong hanapin si Ro-hee, pero wala akong mapuntahan.
Pag nalaman ng mga tao na henyo si Ro-hee,
magiging parang hayop siya sa zoo.
Ano ba ang dapat kong gawin para maiwasan na lalong malagay sa panganib ang mga tao?
Ipakita mo ang gusto nila.
Nasaan si Park Sang-yun?
Kung ang baluktot na pagnanasa ng matatanda ang nagpapahirap kay Ro-hee,
ililigtas ko siya.
Bakit ginagawa mo pa 'to?
Kailangan kong tuparin ang pangako ko.
Nasaan ka, Mr. Kim?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joan G. Cabato