(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์)
(ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง นักแสดงเด็กถ่ายทำภายใต้การคุ้มครอง)
(ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุน โดยกองทุนพัฒนาการสื่อสาร)
(กระทรวงวิทยาศาสตร์และไอซีที)
นี่ คิมมยองจุน
นี่ บอกแล้วไง ว่าถ้าเข้าไปในโบสถ์จะโดนดุเอา
ก็นั่นแหละ เราต้องไปซ่อนในนี้ จะได้ไม่มีใครหาเจอไง
รอด้วยสิ
รีบตามมาเงียบๆ เถอะน่า
อย่าเสียแรงเปล่าเลย
พระเจ้าไม่ฟังคำอธิษฐานของเรา มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่
ไม่ได้มานานมากเลยใช่ไหม
ตอนเด็กมันดูใหญ่โตมากแท้ๆ
แต่เล็กกว่าในความทรงจำอีกแฮะ
นายจำเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ
ฉันพยายามลืมมันแทบตาย
ทุกครั้งที่เราทำผิด ซิสเตอร์จะพาเรามาที่นี่ไง
"มองไปที่ไม้กางเขนนั่น
ห้ามพูดโกหกต่อหน้าไม้กางเขน
ถ้ายอมบอกตามตรง
เธอจะได้รับการให้อภัย"
ถ้าบอกตามตรง จะได้รับการให้อภัยงั้นเหรอ
ใช่แบบนั้นจริงเหรอ
โลกเราเป็นแบบนั้นเหรอ
ไม่ต้องพูดจาอ้อมค้อม อยากถามอะไรก็ถามมา
ว่ามาสิ นายอยากถามเรื่องอะไร
เธอไปทำไม
ที่บ้านหลังนั้นน่ะ
เธอไปหา
พ่อโรฮีทำไม
ก็เดิมทีมันเป็นของฉันนี่
ชเวจินแท พ่อของโรฮี
คือลูกบุญธรรมคนใหม่ ของบ้านที่เลิกอุปการะฉัน
ถ้าฉันไม่ถูกยกเลิกการอุปการะ ทุกอย่างก็คงเป็นของฉัน
ฉันอยากเห็น
ว่าของของฉันมีรูปร่างหน้าตายังไง
และน่าทึ่งขนาดไหน
มัวยืนทำอะไรครับ เชิญนั่งสิครับ
และเดิมทีแผนของเรา
คือการให้นายบุกเข้าไปในบ้าน และพาตัวโรฮีออกมานี่
ถ้าจะทำอย่างนั้น เราก็ต้องรู้ทางหนีทีไล่ในบ้านไว้สิ
ว่าแต่นี่น่ะเหรอ เรื่องที่นายอยากรู้
เหตุผลที่ฉันไปบ้านหลังนั้นเนี่ยนะ
- ฮเยอึน - มยองจุน
ถ้านายมาเพราะเห็นภาพจากกล้องวงจรปิด
สิ่งที่นายสงสัย ไม่น่าจะมีแค่เหตุผล ที่ฉันไปบ้านหลังนั้นนี่
เพราะงั้นบอกมาได้แล้ว นายอยากรู้เรื่องอะไรกันแน่
ฮเยอึน
ไม่ใช่ใช่ไหม
อะไร
นายคิดอะไรถึงได้ถามแบบนั้น
ฉันหวังว่า
เธอจะไม่ใช่ฆาตกร
"หวังว่า...
จะไม่ใช่" เหรอ
ถ้าฉันบอกไป
นายจะเชื่อที่ฉันบอกไหมล่ะ
นายเรียกฉันมาที่นี่เพราะแบบนี้เองสินะ
ให้มานั่งหน้าไม้กางเขนนั่น
ถ้าพูดความจริงจะได้รับการให้อภัย
ถ้าโกหกจะได้รับบทลงโทษ
คิดจะเกลี้ยกล่อมฉันสินะ
คำอธิษฐานของฉัน
เคยเป็นจริงอยู่
วันที่เธอไปจากที่นี่
ฉันอธิษฐานขอให้เธอกลับมา
ฮเยอึน
ฉันจะอธิษฐานแทนเธอนะ
ไปกันเถอะ
(บทที่ 11 ปืนควัน)
(ต้นฉบับจากนิยาย "The Day of Kidnapping" โดยจองแฮยอน)
แวะจุดพักรถหน่อยดีไหม
เอาเครื่องดื่มหรือขนมอะไรหน่อยไหม
อย่าพยายามทำลายความน่าอึดอัดเลย
ทำแบบนั้นยิ่งน่าอึดอัดไปใหญ่
อย่าบอกนะว่า...
คุณคงไม่ทำเรื่องต่ำช้า อย่างการพาหนูไปสถานีตำรวจใช่ไหม
ฉันเป็นคนรักษาสัญญาอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก
แต่ไม่เห็นถามเลยแฮะ
ว่าคุณคิมมยองจุนไปไหน
คุณลุงเองก็คงต้องการเวลาเหมือนกัน
เข้ามา
ผิดคาดแฮะ
อะไร
คิดไม่ถึงเลย ว่าคุณจะอยู่ในที่ที่สะอาดแบบนี้
อ๋อ ฉันไม่ค่อยได้อยู่บ้านน่ะ
เป็นพวกบ้างานเหรอ
ยิ่งผิดคาดไปใหญ่เลย
มีโน้ตบุ๊กปะ
โน้ตบุ๊กเหรอ ทำไม
(คดีฆาตกรรมโหด ผอ.รพ.ยองอินและภรรยา)
(ผู้คนเรียกร้อง ให้ฆาตกรรับโทษสถานหนัก)
จะไม่เป็นไรเหรอ
มันสะเทือนใจนะ โดยเฉพาะกับเธอ
การระลึกถึงเหตุการณ์นี้เรื่อยๆ อาจทำให้ความทรงจำกลับมาก็ได้นี่
ถ้าอยากให้ความทรงจำกลับมา ก็จำเป็นต้องมีการกระตุ้น
(โรงพยาบาลยองอิน)
อยู่ข้างๆ ฮีแอทีนะ
แล้วก็
ไม่ต้องห่วงนะ
เพราะฉันจะเอาคลิป จากกล้องวงจรปิดให้เธอ
ก่อนไปสถานีตำรวจ
นี่ขู่ให้ฉันอยู่กับฮีแอเหรอ
ฉันขอร้อง
ว่าแต่อะไรเหรอ เมื่อกี้
นายอธิษฐานอะไรระหว่างที่รอฉัน
นายบอกว่าพระเจ้า เคยฟังคำอธิษฐานของนายนี่
ขอให้ฮีแอแข็งแรง
แล้วก็ มีความสุข
แค่นั้นเหรอ
ใช่ซอฮเยอึนแน่นะ
ครับ
เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ
ครับ นี่เจเดนนะครับ
ขอโทษที่ต้องรบกวนตลอดเลย
แต่ถ้าไม่ใช่ท่านประธาน ก็ไม่มีใครหาได้แล้วน่ะครับ
คุณเป็นใครครับ
แม่น้องฮีแอค่ะ
คุณเป็นใครคะ
นี่แม่เองจ้ะ
แม่เหรอ
ตายจริง คุณแม่สินะ
เดี๋ยวฉันไปรอหน้าห้อง
คุยกันตามสบายเลยนะคะ
แม่เหรอคะ
ดีขึ้นแล้วเหรอ
ค่ะ
พ่อล่ะคะ
ไปแล้ว
จะไม่มาอีกแล้ว
ไปหาเงินเหรอคะ
พ่อบอกไว้แบบนั้นค่ะ
ว่าแม่มาไม่ได้เพราะไปหาเงิน
เพราะงั้นพ่อก็เลยต้องอยู่กับหนูค่ะ
ถ้าแม่จะมาอยู่กับหนู
แปลว่าพ่อจะไปหาเงินเหรอคะ
ตลกดีนะ
จากนี้
แม่จะอยู่กับหนูเหรอคะ
สักพักหนึ่งมั้ง
แบบนั้นน่าจะปลอดภัยดี
กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ที่หนูขอมันยากเย็นขนาดนั้นเลยเหรอ
แฮมเบอร์เกอร์อะ
แค่ซื้อมาให้สักชิ้นมันยากนักเหรอ
ทำไมต้องทำให้หนูอดอยากด้วย
ขอโทษ ลุงลืมน่ะ
ลืมอะไรไม่ลืม
เวลาอดอาหารแล้วหนูอ่อนไหวขนาดไหน นี่ยังไม่รู้อีกเหรอ
รู้แล้วน่า จะไปซื้อมาให้เดี๋ยวนี้แหละ
คิดจะออกไปไหนครับ
ถ้ามีคนจำได้ขึ้นมาจะทำยังไง
รอเดี๋ยวครับ
อือ เบอร์เกอร์หมูย่างสาม
ถ้านายกินด้วยก็เป็นสี่
ปกติไม่กินแฮมเบอร์เกอร์ด้วยซ้ำ ให้ซื้อมาทำไมตั้งสามชิ้น
อดข้าวมากี่วันแล้วครับ
แล้วนี่
เรื่องโทรศัพท์ก็เหมือนกัน
ทำไมถึงได้พูดแต่ธุระตัวเอง แล้วก็ตัดสายไปเลยครับ
แบบนั้นมัน... อุ๊ย มีแขก
สวัสดีครับ
ชูมือขึ้น
โรฮี
มัวทำอะไร รีบยกมือขึ้นสิ
ยังไงเขาก็ไม่ยิงอยู่แล้วล่ะ
เอาลง
แล้วอีกอย่าง ทำไมหนูต้องยกมือด้วย หนูเป็นเหยื่อนะ
อ้อ จริงด้วยแฮะ
นี่ จองมัน มานั่งกินก่อน
รุ่นพี่ เดี๋ยวสิ นี่มันเรื่องอะไร
ทำไมคิมมยองจุนถึงอยู่ที่นี่
อ้อ ซื้อมาสี่อันแฮะ
ยืนทำอะไร รีบมานั่งกินสิ
โห
ขอบคุณนะครับ
ฉีกห่อครึ่งหนึ่งแล้วถือกินสิ มันจะได้ไม่หก
ไม่ได้สิ กระดาษห่อก็คือขยะ
ต้องเอาออก แล้วกินเฉพาะอาหารข้างในต่างหาก
ไม่ใช่อย่างนั้น หนูต้องกินให้มันสะอาดสิ
เราอยู่บ้านคนอื่นนะ
หนูต้องฟังโจรลักพาตัวบ่น ไปถึงเมื่อไหร่
ไม่มีเรื่องอะไรใช่ไหม
จะมีเรื่องไหนใหญ่กว่านี้อีกเหรอครับ
นายช่วยเช็กภาพกล้องวงจรปิด กับภาพจากกล้องหน้ารถ
ที่จอดแถวนั้นในวันที่ 20 พฤษภา อีกรอบหน่อยสิ
- วันที่ 20 พฤษภาเหรอครับ - อือ
ตอนที่เช็กกล้องวงจรปิดคราวก่อน ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่ครับ
วันเกิดเหตุจริงๆ อาจเป็นวันนั้นก็ได้
เพราะงั้นลองเช็กดูอีกทีนะ
ครับ
แล้วอีกอย่าง
โอ๊ย ไม่รู้แล้ว คือว่า...
ชเวดงจุนโทรมาถามหาของ ของดร.ชเวจินแทครับ
มันเป็นโน้ตบุ๊ก
แล้วเราเก็บไว้เป็นหลักฐานอยู่
จู่ๆ ก็ถามหาโน้ตบุ๊กเหรอ
ฝีมือเจเดนแหงๆ
เจเดนเหรอ พาร์ตเนอร์ของผอ.ชเวจินแทน่ะเหรอ
เคยเจอเจเดนด้วยเหรอ
อือ
หมอนั่นมันเลวตัวพ่อครับ คุณสายสืบ ต้องจับมันให้ได้นะ
มันจะเป็นภัยร้ายแรงต่อโรฮีในอนาคตครับ
โห นี่มันอะไร
โจรลักพาตัวมีการห่วงเหยื่อด้วย
มันลักพาตัวเราไปขังไว้
เลวร้ายกว่าโจรลักพาตัวอีก
ขืนปล่อยไว้ ต่อให้ปิดคดีไปแล้ว มันก็คงมาหาหนูอยู่ดี
จับเจเดนก่อนดีกว่า
ใช่ จับมันกันเถอะ จับมัน
แล้วจะจับยังไง จะเอาอะไรไปจับมันล่ะ
เจเดนเอาสร้อยคอหนูไป
จับมันในข้อหาลักทรัพย์ก็ได้
ถ้าจะทำแบบนั้น ก็จำเป็นต้องมีคนแจ้งความ
มันเอาสร้อยเธอไปใช่ไหม
ถ้างั้นเธอก็ต้องไปแจ้งความ ถึงจะมีการรับทำคดี
แล้วอีกอย่าง ข้อหานั้นมันใช้จับกุมไม่ได้
เดี๋ยวสิ นี่หนูขอให้จับคนร้าย
หนูต้องบอกตำรวจ ยันข้อหาที่จะจับเลยเหรอ
หน้าที่ตำรวจไม่ใช่การจับ คนร้ายทุกคนที่มีคนขอให้จับสักหน่อย
แล้วอีกอย่าง ทำไมเธอพูดห้วนๆ กับผู้ใหญ่อยู่ได้ ยัยเด็กคนนี้
เฮ้อ เอะอะก็เอาอายุมาว่า
ตำรวจเป็นพวกหัวโบราณหมดเลยหรือไง
ยัยเด็กนี่
นี่ จะทะเลาะกับเด็ก 11 ขวบไปเพื่ออะไร
ไม่ได้ทะเลาะสักหน่อย
หนูคงต้องไปที่บ้านแล้วล่ะ
บ้านเหรอ
บ้านเธอน่ะเหรอ
สิ่งที่หนูต้องการตอนนี้ คือความทรงจำในวันที่ 20
ถ้าไปที่บ้าน ความทรงจำหนูอาจกลับมาก็ได้นี่
ต้องทำแบบนั้น หนูถึงจะรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าพ่อ
ถึงจะรู้ว่าคนร้าย ใช่คนที่ตำรวจจับไปหรือเปล่า
หรือว่าเป็นใครคนอื่น
แต่ยังไงมันก็เสี่ยงอยู่ดีครับ
ฉันรู้
รู้ด้วยว่า มันเป็นเรื่องที่ฉันต้องรับผิดชอบ
งั้นก็รีบจัดการกันเถอะครับ
เวลาที่เราจะไขคดี
เราจะพยายามอ่านใจคนที่เราอยากจับกุม
แต่มีสักกี่ครั้ง ที่เรานึกถึงสถานการณ์ของเหยื่อ
หลังจากปิดคดีไปแล้ว
ก็นึกถึงทุกครั้งแหละครับ
เพราะเรานึกถึงเหยื่อ ถึงได้พยายามหนักขึ้น
ถ้างั้นแล้วโรฮีล่ะ
โรฮีน่ะ
แกอยู่เองได้สบายอยู่แล้วครับ
อีกอย่าง ผู้เชี่ยวชาญด้านนั้นก็มี
สาวน้อยอัจฉริยะ ที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพังหลังพ่อแม่ตาย
ถ้าเรื่องจบลงแบบนี้ โรฮีก็จะเหลือตัวคนเดียว
ฉันคิดว่าเรา จำเป็นต้องสร้างสภาพแวดล้อม
และช่วยให้โรฮีเข้มแข็งพอ ที่จะยืนหยัดด้วยตัวเองได้
นายเห็นแล้วคงจะรู้
สองคนนี้เขาสนิทกัน
เวลาคุณคิมมยองจุนหายไป โรฮีก็จะไม่สบายใจ
ส่วนคุณคิมมยองจุน
ก็ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องโรฮี
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ขอแค่สองสามวัน
ใช้เวลาไม่นานหรอก
เมื่อกี้ทนายความโทรมา
ตำรวจยังเก็บโน้ตบุ๊กของดร.ชเว ไว้เป็นหลักฐานในการสืบสวนอยู่
คดีฆาตกรรมก็ปิดไปแล้ว แต่ยังสืบสวนอยู่เหรอครับ
ผมรู้มาจากเจ้าหน้าที่ระดับสูง
ไว้จะยื่นเรื่องขอคืนมาให้เร็วที่สุด
โรฮีเพิ่งหลับไปเมื่อกี้ครับ
วันนี้แกคงเหนื่อยๆ
ก็สมควรเหนื่อยแหละครับ
ไม่ใช่แค่วันนี้ แต่ในทุกๆ วัน คงเป็นเรื่องยากสำหรับโรฮี
ถึงยังไง
ผมก็โล่งใจที่คุณกลับมา และไม่หักหลังผมนะ
ขอบคุณที่เชื่อใจผมนะครับ
พอเริ่มสืบสวนอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่ มันคงไม่ง่ายหรอกครับ
ผมเข้าใจว่าคุณห่วงใยลูกสาว
แต่การตัดสินใจของคุณคิมมยองจุน
อาจตัดสินความปลอดภัยของโรฮีก็ได้
ครับ
ดร.โมอึนซอน
เราเคยเจอกันแล้วใช่ไหมครับ
พวกเราเป็นตำรวจครับ
มีธุระอะไรคะ
อ๋อ เมื่อวานมีชายคนหนึ่ง ถูกพบที่โรงพยาบาลของคุณหมอน่ะครับ
แล้วยังไงคะ
เรื่องมันร้ายแรงเกินกว่าที่คุณจะตอบ อย่างไม่รู้สึกรู้สาแบบนี้นะครับ
คุณคงต้องไปกับเราสักหน่อย
ถ้าเป็นการเรียกตัวเฉยๆ ไว้พรุ่งนี้ฉันจะไปพร้อมทนายค่ะ
พอดีวันนี้ฉันเหนื่อยนิดหน่อย
คุณลงมือเองเหรอครับ
คุณเป็นคนมัดเขาเหรอ
ผู้ชายคนนั้นสูงกว่า 175 ซม.ครับ
แล้วก็มีประวัติทำงานในแก๊งอาชญากรด้วย
ผมว่าเขาดูเป็นคู่ปรับที่ยาก เกินกว่าที่คุณหมอ
จะจัดการได้ด้วยตัวเอง
ใครครับ
คนที่ช่วยคุณ
ถ้าไม่ได้จะมาจับฉัน ก็เอาไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
ให้ตาย ไม่ไหวจะทนแล้วว่ะ ไปกันเถอะ
- เอามาแล้วเหรอ - ครับ
ให้ตายสิ
โจรลักพาตัวกับสายสืบ
โรฮี
เดี๋ยวก่อนนะ
คุณสายสืบครับ มาคุยกันแป๊บ
- อ้อ ได้ครับ - ครับ
หนูอย่าเพิ่งเข้าไป รออยู่นี่นะ แป๊บเดียว
ให้โรฮีเข้าไปตอนนี้ จะไม่เป็นไรเหรอครับ
อ๋อ
เรายังไม่ได้เก็บกวาดด้วยสิ
ผมเคยนึกภาพที่โรฮี กลับมาอยู่บ้านหลังนี้อยู่ครับ
จากนี้แกคงต้องอยู่บ้านหลังนี้คนเดียว
แล้วแกจะอยู่กับร่องรอย ทั้งหมดนั้นได้ยังไง
คุณสายสืบ
ผมอยากลบร่องรอยพวกนั้น
จะได้ไหมครับ
ไปคุยอะไรกันมา
ฮะ
ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก
โรฮี หนู...
อ้อ ตรงนั้นน่ะ ไปนั่งอยู่ตรงนั้นสักพักนะ
แค่แป๊บเดียว
โรฮี
เข้าบ้านกันเถอะ
(เที่ยวบินจากอินชอน)
ว่าแต่เด็กจะกินของพวกนี้ได้ไหมนะ
แม่เด็กไม่น่าจะมีเวลากินด้วยสิ
ฉันว่าข้างนอกมีตำรวจอยู่นะ
ผมมาทั้งที่รู้ดี ว่าโรงพยาบาลนี้มีตำรวจอยู่กี่คน
และมีกล้องวงจรปิดอยู่กี่ตัว
การที่ผมรู้อย่างนั้นแต่ก็ยังมา
ก็แปลว่าผมอยากคุยกับคุณ
ศัตรูเมื่อวานนี้ไม่จำเป็น ต้องเป็นศัตรูในวันนี้ด้วยนี่ครับ
ขอแค่ใจตรงกัน เราก็กลายเป็นทีมเดียวกันได้
แล้วคุณมาเพื่อสู้กับฉัน หรือว่ามาเพื่อจับมือกับฉัน
เรื่องนั้นก็ต้องลองคุยกันดูก่อน
ของที่ฉันให้ไป ก็ไม่มีทางผิดพลาดอยู่แล้ว
ฉันว่าเราก็ทำข้อตกลง ที่ยุติธรรมพอสมควรแล้วนะ
แล้วทำไมทำตัวงี่เง่าแบบนี้
ไม่ เดิมทีมันเป็นของของผมอยู่แล้ว
ผมรู้สึกไม่ยุติธรรม ที่ต้องเสียเงินซื้อมา
ก็น่าจะรักษามันไว้ให้ดีสิ
วิธีที่หนึ่ง
คุณซอฮเยอึนเป็นคนวางแผนลักพาตัว
ไม่รู้ว่าจับพลัดจับผลูยังไง แต่สร้อยของดร.ชเวจินแทตกไปอยู่กับคุณ
พวกตำรวจน่าจะสนใจเรื่องนี้นะ
อะไรเนี่ย
คำขู่ประสาอะไรทำไมอ่อนจัง
แล้วคุณล่ะ
กักขังโจรลักพาตัวและเหยื่อ ก็ไม่ใช่ข้อหาเบาๆ แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น
ถ้าการทดลองนั่นถูกเผยให้โลกรู้
ภาพลักษณ์ของเอกซ์แคปปิตอล ก็จะดิ่งลงเหว
แล้วคุณจะชดใช้ เงินลงทุนที่ได้มาทั้งหมดยังไงนะ
โจมตีได้สวย
มองขาดมากเลยนะเนี่ย
ก็อย่างที่ว่า วิธีแรกเราจะตายกันทั้งคู่ครับ
ทีนี้มาถึงวิธีที่สอง
โน้ตบุ๊กของดร.ชเวจินแท อยู่ในบ้านหลังนั้นครับ
น่าเสียดาย แต่มีแค่โน้ตบุ๊กนั่น ที่จะเปิดจี้สร้อยคอได้
ไปเอามาครับ
แล้วข้อตกลงสิบล้านดอลลาร์นี่ ถึงจะเสร็จสมบูรณ์
ไม่สิ ข้อตกลงของเรา
คือการที่ฉันส่งมอบกุญแจนั่นให้นี่หว่า
ข้อตกลง
คือการที่ผมได้เอกสารการวิจัยของดร.ชเว
แบบนั้นคุณถึงจะไม่ต้อง วิ่งหนีไปชั่วชีวิต
อย่าทำให้เรื่องมันยากเลยครับ
อ้อ
ตอนนี้โจรลักพาตัว โรฮี และสายสืบ อยู่ที่บ้านดร.ชเว
หาทางเข้าไปในบ้านหลังนั้น
แล้วเอาโน้ตบุ๊กออกมาให้ได้ครับ
ถ้าไม่อยากเจอผมอีก
มีเอกสารไหม
คงไม่มีหรอก
ไม่มีทางที่พ่อหนู จะเก็บเอกสารสะเพร่าแบบนี้อยู่แล้ว
กล้าดียังไงถึงแตะต้อง บันทึกการทดลองของโรฮี บ้าไปแล้วเหรอ
บันทึกของโรฮีเหรอ
ฉันจะทิ้งบันทึกที่แท้จริงไว้ค่ะ
บางที
สร้อยคอหนูที่เจเดนเอาไป อาจจะเป็นยูเอสบีก็ได้
และมันคงต้องเปิด
ด้วยโน้ตบุ๊กเครื่องนี้เท่านั้น เขาถึงได้มาตามหา
เราต้องตามหาสร้อยคอของหนู
หนูคงต้อง
แจ้งความข้อหาลักทรัพย์แล้วล่ะ
เฮ้อ
เป็นไง
กลับมาบ้านแล้ว พอจะนึกอะไรออกบ้างไหม
ไม่เลย
ว่าแต่ทำไมลุง ถึงได้หมกมุ่นกับความทรงจำหนูนักล่ะ
ไม่มีอะไร ก็แค่เห็นว่าหนูอึดอัด
เลยคิดว่าถ้าความทรงจำหนู กลับมาเร็วๆ ก็คงจะดี
ดีกับผีน่ะสิ
ดีใจหรือไงที่จะได้เข้าคุก
รีบนอนได้แล้ว
คืนนี้ขอให้หลับฝันดีนะ
หนูไม่เคยฝันดีบนเตียงนี้เลยสักครั้ง
จากนี้ไป หนูจะหลับฝันดี
เพราะมีคนที่ห่วงใยหนูจริงๆ อยู่เคียงข้างหนูแล้ว
ลุงคิดมาตลอด
ว่าอยากให้หนูกลับไปอยู่ในที่ของหนู
แล้ว...
พอวันนี้ได้มาเห็น หนูนอนอยู่บนเตียงหลังนี้
ลุงก็รู้สึกโล่งใจ และภูมิใจด้วย
เป็นแค่โจรลักพาตัวแท้ๆ
รีบนอนได้แล้ว
ลุง
พอหนูตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้
ลุงต้องอยู่ข้างๆ หนูนะ
แหงสิ แน่นอนอยู่แล้ว
รีบนอนเถอะ
ถ้าคุณคิมมยองจุนบุกเข้ามาในนี้
แล้วเอาตัวโรฮีที่หลับอยู่ไป
ก็คงได้เจอกับคุณพัคชอลวอน
ไม่แน่ว่าคุณคิมมยองจุน
อาจถูกป้ายข้อหา ในคดีฆาตกรรมด้วยก็ได้ครับ
หรือไม่ คุณก็อาจถูกคุณพัคชอลวอน ฆ่าไปแล้วก็ได้
การที่คุณบังเอิญได้เจอกับโรฮีข้างนอก
อาจเป็นโชคดีของพวกคุณทั้งคู่ก็ได้ครับ
ไม่น่าใช่หรอกครับ
พรุ่งนี้ผมจะออกไปข้างนอกครับ
ผมมีสิ่งที่ต้องยืนยันก่อนจะสรุปคดี
ผมเชื่อใจคุณได้ใช่ไหม
ครับ ขอบคุณครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
(แบร์คิดส์ เค)
- สวัสดีค่ะ คุณครู - สวัสดีจ้า
- ว่าไงจ๊ะ บยอล - โชคดีนะจ๊ะ บยอล
คือว่า ผมเอารถมาคืนครับ
คุณไม่เห็นต้องมาเลยค่ะ
ฉันว่าจะไปสถานียองอินอยู่พอดี
ผมมาก็เพราะคิดว่า จะเป็นแบบนั้นแหละครับ
ผมอยากให้เวลาคิมมยองจุนกับโรฮี
อีกสักวันครับ
แล้วเมื่อคดีสิ้นสุดลง
ผมก็จะจับกุมเจเดนครับ
คุณรู้จักเจเดนได้ยังไง
ผมรู้สึกคุ้นๆ ว่าเคยเจอเขาที่ไหน
ปรากฏว่าผมเคยบังเอิญเจอเขา ตอนไปโรงพยาบาลคุณหมอครับ
หนึ่งเดือนมานี้ มีอะไรเกิดขึ้นเยอะมากครับ
ฆาตกรรม ลักพาตัว และ...
เหตุการณ์มากมายที่ไม่อาจเข้าใจได้
แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้น
มาบรรจบกันที่จุดเดียวครับ
ชเวโรฮี โครงการเด็กอัจฉริยะ
แล้วก็
ความโลภที่ผู้คนมีต่อโครงการนั้น
วันนี้ไม่จำเป็นต้องไปสน.หรอกครับ
เอาไว้ปิดคดีได้แล้ว ผมจะมาใหม่นะครับ
หือ
อะไรเนี่ย ไม่ใช่ซอสที่หนูชอบนี่
หัวหอมก็เยอะเกินไป
เอาพริกฆาลาเปญโญมาให้เด็กกินเนี่ยนะ
แล้วอีกอย่าง หนูไม่กินโคล่าสักหน่อย
แค่บอกว่า "ขอบคุณค่ะ" แล้วกินๆ ไปเถอะน่า
ก็ไอ้นี่มันไม่ได้อยู่ในสภาพ ที่น่าขอบคุณนี่
เวลาจะสั่งของแบบนี้ ควรถามความชอบคนกินก่อนปะ
ทำไมถึงได้สั่งอะไรตามใจตัวเอง
อยากจะบ้าตายจริงๆ
งั้นก็เอามา เดี๋ยวลุงกินเอง
เดี๋ยวเถอะ หนูแค่บอกว่าไม่ถูกจริต ไม่ได้บอกว่าจะไม่กิน
คุณสองคนเป็นอะไรกันครับ
เป็นตำรวจแท้ๆ ไม่รู้เหรอ
โจรลักพาตัวกับเด็กที่ถูกลักพาตัวไง
พูดกับผู้ใหญ่ให้มันมีหางเสียงหน่อย
เลิกพูดห้วนๆ ทีเถอะ ขอล่ะ
ก็แล้วใครให้สั่งแซนด์วิชมาตามใจชอบ ไม่ถงไม่ถามหนูสักคำ
ให้ตาย รู้สึกเหมือน ทำความผิดจริงๆ เลยแฮะ
ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ
ไม่หรอกครับ ทานเลยครับ
ทานเถอะนะครับ
อ้อ คือ...
ได้ยินว่าฮีแอฟื้นแล้วนะครับ
- จริงเหรอครับ - ครับ
รุ่นพี่บอกว่าถ้าอยากเจอก็ให้บอกครับ
เขาว่าถึงคุณจะไม่แสดงออก แต่ในใจคงกังวลมาก
อยากไปหาแกไหมครับ
โรฮี
ไปเถอะ ลุงอยากเจอลูกนี่
หนูไปกับลุงไม่ได้เหรอ
ถ้าฮีแอได้เจอหนู แกน่าจะดีใจนะ
ไม่รู้จักกันสักหน่อย จะมาดีใจเรื่องอะไร
รอเดี๋ยวนะ
เอานี่ไปให้สิ
- ตุ๊กตากระต่ายเหรอ - ไม่ใช่ตุ๊กตากระต่ายธรรมดา
แต่เป็นตุ๊กตาแบรนด์ดังที่สุดในเยอรมนี
มีเงินก็ซื้อไม่ได้
เอาไปให้อย่างภาคภูมิใจได้เลย
ลุงอยากให้หนูเอาไปให้ด้วยตัวเองนะ
ไม่ได้เหรอ
รุ่นพี่ นี่ภาพจากกล้องหน้ารถที่จอด แถวบ้านผอ.ชเวจินแทในวันที่ 21 พฤษภา
เจออะไรบ้างไหม
วันที่ 20 ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ
แต่วันที่ 21 ตอนช่วง 01:10 น.
คุณพัคชอลวอน เข้าไปในบ้านผอ.ชเวจินแทครับ
อะไรนะ
ดูจากตรงนี้ เขาออกมาหลังเข้าไปชั่วโมงครึ่งครับ
เดี๋ยวก่อน นี่เช้ามืดวันที่ 21 แน่นะ ไม่ใช่กลางดึกเหรอ
อันนี้มันเป็นคลิปรวมภาพจากกล้องหน้ารถ
ผมไม่เห็นเขาเข้าไปในบ้านตอนอื่น นอกจากเช้ามืดวันที่ 21 นะ
ดูอีกรอบหน่อย
ครับ นี่ครับ
- ไม่ เอาตอนคุณพัคชอลวอนออกมาครั้งแรก - อ้อ ครับ
นี่ครับ
แล้วก็บัญชีเงินฝาก
- ของคุณพัคชอลวอนที่เคยพูดถึง - อือ
หลังจากคุณซอฮเยอึนไปเยี่ยมกลับมา เธอก็ถอนเงินออกมาทันทีครับ
- ถอนเงินทันทีเลยเหรอ - ครับ
และคุณพัคชอลวอนเอง ก็ถอนเงินก้อนใหญ่เหมือนกันครับ
ห้าสิบล้านวอน
ห้า...
ค่าผ่าตัดของฮีแอ ลูกสาวคิมมยองจุน
ครับ
วันถอนและวันนำเงินเข้า คือวันที่ 24 พฤษภาเหมือนกัน
ไง ฮีแอ ตื่นอยู่สินะ
พ่อ
ฮีแอ ไม่เป็นไรใช่ไหม หนูไม่เจ็บปวดแล้วใช่ไหม
อือ
ตอนนี้หนูกินข้าวได้แล้วด้วย
ลูกพ่อเก่งมาก ลำบากมามากเลยนะ
พ่อขอบคุณมากเลยนะ
ขอบคุณที่อดทนผ่านมาได้
แม่ล่ะ
แม่อยู่ไหน
แวะออกไปข้างนอกน่ะ
แม่ช่วยดูรูปที่หนูวาดด้วยนะ
จริงเหรอ ดีใจไหม
อือ
ให้ตายสิ ลูกพ่อ
ลูกพ่อ
นั่นใครเหรอ
อ๋อ
ทักทายสิ นี่พี่สาว พี่โรฮี
สวัสดี พี่
หวัดดี
พี่เขาเอาของขวัญมาให้
ว้าว ตุ๊กตากระต่ายนี่นา
ไม่ใช่ตุ๊กตากระต่ายธรรมดา
มันเป็นตุ๊กตาแบรนด์ดังที่สุดในเยอรมนี
มีเงินก็ซื้อไม่ได้
ขอบคุณนะ พี่
ตอนนี้ไม่เจ็บแล้วเหรอ
อือ
การผ่าตัดเป็นไปด้วยดีน่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ดีจัง
พ่อก็มาหา แถมได้พี่สาวอีก
อ้อ และแม่ก็กลับมาด้วย
พ่อร้องไห้ทำไม
พ่อก็แค่...
พ่อ...
มีความสุขมากน่ะ
ที่ฮีแอของพ่อแข็งแรง
แล้วก็ได้มีพี่สาว
พ่อดีใจมากจริงๆ
แล้วพี่ล่ะ พี่ดีใจเหมือนกันไหม
ก็...
ดี
ลูกพ่อ
ไปเถอะครับ
มยองจุน
ตอนนี้โจรลักพาตัว โรฮี และสายสืบ อยู่ที่บ้านดร.ชเว
หาทางเข้าไปในบ้านหลังนั้น แล้วเอาโน้ตบุ๊กออกมาให้ได้ครับ
วันที่ 21 พฤษภา เวลาประมาณ 01:10 น.
คุณอยู่ที่บ้านผอ.ชเวจินแท ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
ตอนอยู่ในห้องสอบสวน ทำไมถึงโกหกว่าเป็นคืนวันที่ 21 ครับ
ผมพูดแบบนั้นเหรอครับ
ผมคงจะเข้าใจอะไรผิดไป
คุณโกหกไปเพื่อใครกันแน่ครับ
- โกหกอะไรกันครับ - เพราะคุณซอฮเยอึนเหรอครับ
ตอนสอบปากคำคราวก่อน ผมบอกทุกอย่างที่ต้องบอกไปแล้วครับ
ถ้าจะมาพูดเรื่องเดิมอีก
งั้นผมก็ขอตัวครับ
สองสามวันก่อน
หลังจากที่คุณซอฮเยอึนเยี่ยมคุณเสร็จ
เธอก็ไปถอนเงิน ทั้งหมดในบัญชีของคุณครับ
เพราะผมบอกให้เธอทำครับ
คุณบอกว่าตู้เซฟว่างเปล่าใช่ไหมครับ
และไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น
เพราะคุณตอบว่าไม่มีอะไรอยู่ในตู้เซฟ
ตามที่คุณซอฮเยอึนบอกให้ตอบ
แล้วคุณฆ่าคุณยุนจองโด เพราะอะไรกันแน่ครับ
เรื่องนั้นก็เป็นคำสั่ง ของคุณซอฮเยอึนเหรอครับ
หมอยุนเขา
เห็นตอนที่ฮเยอึนไปหาผอ.ชเว หลายครั้งครับ
แล้วเขาก็เที่ยวเอาไปพูด ว่าสองคนนั้นเล่นชู้กัน
ตอนเกิดคดีฆาตกรรม
หมอยุนบอกว่า จะเอาเรื่องนั้นไปบอกตำรวจ
ผมกลัวว่าฮเยอึนจะตกเป็นเป้าสงสัย
มันเป็นสิ่งที่ผมทำ ด้วยการตัดสินใจของตัวเองครับ
ต่อให้พิจารณาถึงความสัมพันธ์ ของคุณสองคนยังไง
มันก็เกินกว่า ที่สามัญสำนึกจะเข้าใจได้อยู่ดีครับ
คุณซอฮเยอึน เป็นอะไรสำหรับคุณกันแน่ครับ
เธอเป็นใครกันแน่
คุณถึงได้ลงทุนลงมือฆาตกรรมแทน
ฮเยอึน
คือเด็กที่เป็นเหมือนลูกสาวของผม
ความปรารถนาของผม คืออยากให้เด็กคนนั้นพ้นทุกข์สักทีครับ
เมื่อไม่นานมานี้ คุณถอนเงินมา 50 ล้านวอนใช่ไหมครับ
และค่ารักษาพยาบาลของฮีแอ ก็ถูกชำระเต็มจำนวนในวันนั้น
คนที่จ่ายค่าผ่าตัดให้ฮีแอ
คือคุณใช่ไหมครับ
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ
เดี๋ยว คุณมยองจุน
ครับ ว่าไง
รุ่นพี่ผมกำลังตกที่นั่งลำบากครับ
คงรู้ดีใช่ไหมครับ
ครับ ผมรู้ครับ
ครับ เข้าบ้านเถอะครับ
ครับ
ไอ้นั่นมันดูเก่า เกินกว่าจะอยู่ในห้องอ่านหนังสือของหนู
หนูอยากเปลี่ยนใหม่ให้หมด
ห้องนั่งเล่นนี่ กับห้องครัวก็เหมือนกัน
หนูอยากทำให้เหมือนบ้านใหม่ไปเลย
ห้องฮีแอเอาเป็นห้องไหนดี
ลุงเป็นพ่อน้อง เลือกมาสิ
ฮีแอทำไม
น้องบอกจะแวะมาเล่นไง อาจจะต้องค้างด้วยก็ได้
- โรฮี - มันก็คงยุ่งยากแหละ
แต่ถ้าอยู่คนเดียวหนูก็จะเบื่อ
ถ้าต้องอยู่แบบเบื่อๆ หนูยอมยุ่งยากดีกว่า
ฝากบอกน้องให้แวะมาเล่นบ่อยๆ นะ
การตัดสินใจของคุณคิมมยองจุน อาจตัดสินความปลอดภัยของโรฮีก็ได้
ทำไมมองแบบนั้น
ลุงมีอะไรจะให้ดู
(กล้องวงจรปิดบ้านชเวจินแท)
ทำไมหนูต้องดูด้วย
มันเป็นสิ่งสำคัญ
หนูไม่อยากดูแล้ว
โรฮี
หนูไม่มีเหตุผลต้องดูด้วย
ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม
- คนที่เข้ามาในบ้านหลังนี้... - ไม่ ก็บอกว่าไม่อยากรู้ไง
โรฮี
มันเป็นเรื่องสำคัญนะ เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของหนูด้วย
หนูเหนื่อย
หนูเห็นแล้วสินะ
(กล้องวงจรปิดบ้านชเวจินแท)
หนูเห็นแล้วล่ะสิ ใช่ไหม
ถ้างั้น
ความทรงจำก็กลับมาแล้วเหรอ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
หนูจำอะไรไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
พอเห็นคลิปหนูก็นึกออกแล้วใช่ไหม
เปล่า
โทรบอกลุงตำรวจที หนูคิดว่าความทรงจำคงไม่กลับมาแล้ว
อยู่แต่ในบ้านแล้วน่าอึดอัดชะมัด
ตอนวิ่งหนียังดีกว่าอีก
- โรฮี - พรุ่งนี้เราออกไปไหนกันหน่อยเถอะ
พาหนูไปไหนก็ได้
เป็นที่เย็นๆ ยิ่งดี
- สวนสนุกดีไหม - ชเวโรฮี
บอกว่ามันไม่กลับมาไง
ความทรงจำหนูไม่ได้กลับมา
ลุงให้สัญญาแล้วนี่ ว่าจะอยู่ข้างหนู จนกว่าความทรงจำจะกลับมา
หนูบอกว่ามันยังไม่กลับมาไง ทำไมเอาแต่ทำแบบนี้
โรฮี
ลุงน่ะ
อยากให้หนูปลอดภัย แม้ในตอนที่ลุงไม่อยู่
งั้นก็แค่อยู่ข้างๆ หนูสิ
โรฮี เรื่องนั้น...
ฮีแอ
อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม
แม่จะไปไหนเหรอคะ
แม่ต้องไปหาเงินน่ะสิ
ถ้าพ่อออกไปหาเงิน
แม่ก็จะอยู่กับหนูไม่ใช่เหรอคะ
แม่...
จะหาเงินมาให้เยอะกว่าเดิม
- ความปลอดภัยของเด็กสำคัญที่สุด - บ้าเอ๊ย
ระวังอย่าให้เด็กบาดเจ็บนะ
- รุ่นพี่ - หยุดนะ
นี่พวกคุณทำอะไรกันครับ ฮะ
นี่คุณ
เจอกันที่นี่อีกแล้วนะ
มาทำอะไรที่นี่ครับ
เราได้รับแจ้งมา
ว่าโจรลักพาตัวกับตำรวจ อยู่ด้วยกันในบ้านหลังนี้
สายสืบที่อยู่กับมันคือนายเหรอ
เอ่อ เรื่องนั้น...
ผมจะอธิบายให้ฟังครับ
ผมอธิบายได้ แต่ว่า...
ให้ผมได้เจอกับคิมมยองจุนก่อน...
คุณสายสืบทำอะไรครับเนี่ย
รุ่นพี่
ไปเอาตัวคิมมยองจุนออกมา
- ครับ - ครับ
ประตูหลังถูกปิดด้วยไหมนะ เราปีนข้ามกำแพงไปดีไหม
กำแพงที่นี่มันเชื่อมติดกันหมด
ปีนข้ามนิดหน่อย ก็น่าจะถึงถนนใหญ่แล้วนะ
โรฮี หยุดได้แล้ว
หยุดอะไรล่ะ สถานการณ์แบบนี้จะให้หยุดได้ไง
ต้องรีบหาวิธีออกไปสิ
จะไปไหน
เราต้องจบมันซะ ถึงจะเริ่มต้นใหม่ได้
จะจบอะไร หนูยังไม่พร้อมเลยนะ
ลืมแล้วเหรอ
ลุงสัญญาไว้นี่
ว่าไม่ว่ายังไงก็จะอยู่เคียงข้างหนู จนกว่าหนูจะจำทุกอย่างได้
พอได้แล้ว อย่าดื้อด้านนักเลย
ลุงเป็นโจรลักพาตัวนะ ลุงต้องรับโทษสิ
หนูไม่อยากให้ลุงเข้าคุก
ถ้าลุงเข้าคุกไป
แล้วใครจะทำไอ้แป้งทอด ที่เหมือนเศษอาหารให้หนู
เวลาที่หนูโมโหและอยากโวยวาย หนูจะโวยวายใส่ใคร
ลุง...
โรฮี
เราหนีอีกไม่ได้แล้ว หนูก็รู้นี่
ลุงน่ะ
อยากพาหนูกลับไปในที่ของหนู และช่วยให้หนูอยู่อย่างปลอดภัย
- นั่นคือเป้าหมายของลุง - ไม่
ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว เข้าใจไหม
- เราหยุดแค่นี้เถอะนะ - ลุง
หนูไม่อยากพูดแบบนี้เลยจริงๆ
แต่หนูชอบเวลาที่ได้อยู่กับลุงมาก
ลุงคือคนที่ไม่คาดหวัง และไม่ต้องการอะไรจากหนู
คนที่ใส่ใจว่าหนูหิว ง่วงนอน หรือเบื่อหรือเปล่า
หนูเพิ่งเคย อยู่กับคนแบบนี้เป็นครั้งแรก
ได้โปรดอย่าไปเลยนะ
ลุงอย่าไปเลยนะ
นี่ ยัยเด็กโง่
เด็กโง่เอ๊ย
ลุงต้องรีบรับโทษรีบออกมา
ถึงจะกลับไปเป็นแบบนั้นได้
ไม่เอา
บอกว่าไม่เอาไง
เป็นแค่โจรลักพาตัวแท้ๆ ทำไมไม่ฟังที่หนูบอกล่ะ
อย่าทำแบบนั้น มันเหนื่อย
ลุงบอกว่าจะปกป้องหนูนี่
มานี่มา
ลุงขอบคุณนะ
ขอบคุณ
แล้วก็ขอโทษด้วย นะ
ลุงต้องขอโทษจริงๆ
ขอโทษจริงๆ
เข้าไปเลย
คิมมยองจุน ชูมือขึ้นเหนือศีรษะ
ครับ ชูแล้วครับ
- ชูมือขึ้นสิวะ - ไม่เอาๆ
- ครับ - อะไรน่ะ
หยุดนะ
ลุงไม่เป็นไรใช่ไหม
- ไม่เอา - ลุง
- อยู่เฉยๆ สิวะ - อย่าทำคุณลุงของหนูแบบนั้นนะ
อย่าทำแบบนั้นครับ
ลุง
- อย่านะ - โรฮี
- ลุง ได้โปรด - โรฮี
ไม่นะ
โรฮี
ลุง
จากนี้คือจุดเริ่มต้น
จะมีข่าวเรื่องลุงหลั่งไหลมาไม่หยุด
ไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอคะ
ทุกอย่างเป็นฝีมือผมเองครับ
ใส่ซอฮเยอึนไว้ในรายชื่อผู้ต้องสงสัย และหาที่อยู่ของเธอก่อนเถอะ
โน้ตบุ๊กหายไปแล้วครับ
ก่อนอื่นช่วยหาสร้อยคอหนู กับโน้ตบุ๊กมาด้วยค่ะ
เพราะมันคือหลักฐานสำคัญสำหรับคดีนี้
คงต้องจองตั๋วเครื่องบินอีกรอบแล้วล่ะ
ถ้ามีเรื่องเข้าใจผิดก็เคลียร์กัน ถ้าข้อมูลผิดพลาดก็ต้องแก้ไขทันทีสิคะ
ป้าคนนั้นเชื่อว่าตัวเองฉลาด
เขาน่าจะมาเผชิญหน้ากับหนูโดยตรง
ฆาตกรรมอะไรกัน
เข้าใจผิดมหันต์แล้วล่ะ คุณชเวโรฮี
คิมมยองจุนน่ะ จะไม่มีวัน
ทิ้งซอฮเยอึนเด็ดขาด
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม