Świetnie, synu.
Chcesz się nauczyć Mocnego Stylu Compton?
KJ JAKO ALONDRA MAMBA
MAURICE JAKO KRÓL WĄŻ COMPTON
KOBRA PRZYBYWA NA CRESWELL
Dziki jak wilk.
Adaptujący się jak kojot. Mocny Styl jest zabójczy.
Ale czego tak naprawdę pragniesz?
Zasiać strach w sercu wroga. Zaznać Mocnego Stylu Compton!
Odpuść, Boss. Bądź mądrzejszy.
Słuchaj swojej małej, głupku.
Nie, frajerze.
- To mi nie klika. - To mi nie klika.
Bob Ross, ruchy.
Pamiętasz pana Williamsa?
Skoczysz do niego. Potrzebujemy więcej sosny.
I dwucentymetrowych śrub.
KJ, słyszysz?
Sklep na końcu Alondra, po prawej.
Dobrze.
Dobrze ci poszło?
Tak, toaleta się zapchała.
W porządku.
Jeśli się uwiniesz, nauczę cię korzystać z piły stołowej.
- I żadnych… - Skrótów. Wiem.
Tato,
potrenujemy?
O czym ty mówisz?
Cały dzień trenowaliśmy na tyłach, KJ-san.
To buduje charakter.
Nieważne.
Chce, żebym nazywał go Tim Złota Rączka.
Kto to niby jest?
Nie znasz tego programu?
Kiedy wracasz?
Ej, ustaliliśmy, że już o to nie pytamy.
Wiesz, że jest mi ciężko z dala od was.
Z tobą jest łatwiej.
KJ, po prostu porozmawiaj z tatą.
Dobrze? Może ci pomóc.
Muszę biec na spotkanie, okej?
Niedługo się widzimy. Kocham cię.
Też cię kocham.
Dzień dobry.
Oto i on.
Czekaj, czekaj.
Co tu robisz?
- Twój tata wie, że tu jesteś? - Przysłał mnie.
Spoko oko.
- Czego ci trzeba? - Desek sosnowych i śrubek.
Wszystko mam na zapleczu. Zapraszam.
Co u pana?
Po staremu, sklep z częściami jakoś przędzie.
Twój tata powiedział mi, że remontujecie dom. Bardzo dobrze.
Pewnie odliczał do wakacji,
- żaby zagonić cię do pracy? - Na to wygląda.
Synu, co się dzieje?
Praca fizyczna jest dobra dla ciała.
Jakich śrub potrzebujesz?
Sześciocentymetrowych.
Aż takich? Konkretne śruby.
Znaczy, czterocentymetrowych.
W porządku, takie mam.
Tak, przy telefonie. Chwileczkę.
A jest może Missy?
Idź. Powiem twojemu tacie, że cię nie zauważyłem.
Proszę.
Wszystko gra, KJ?
Tak, jest okej.
To dobrze.
Deski niedługo będą gotowe.
LOJALNOŚĆ
Ogień.
Hej.
Nie powinieneś tu być, mały.
- Skąd jesteś? - Przyszedłem do Missy.
- Ej, on jest spoko. - Nie.
To Młody Hatton. Mieszka na Creswell.
Nie znam typa. Wbija tu jak na bitkę.
- Mało nie zarobiłeś. - Jak ty przed chwilą?
- Zluzuj. - Wracaj do pracy.
- Zniknąłeś. Wszystko git? - Tak, spoko.
Szukasz roboty?
Nie, dziwaków nie zatrudniamy.
Zamknij się, Trey.
O co mu chodzi?
Nie wiem.
Utknąłem z ojcem, mam karę za walki.
Za walki?
Creswell, powiadasz?
Miejsce narodzin Mocnego Stylu Compton.
Maurice Hatton, Mroczny Rycerz dzielni, to twój stary.
Znaczy że znasz się na ciosach śmierci, tak?
Pokaż.
No dawaj.
Zabijaka z ciebie. No to pokaż.
- No już, pochwal się! Dajesz! - Wstrzymaj się, Trey.
Czemu tak go ciśniesz?
Odpuszczam.
To lamus.
Moment.
Proszę.
Przemyślałem to.
- I gdybyś miał ochotę… - Po prostu mnie naucz!
Czemu nie chcesz?
- KJ, przestań. - Nieważne, typie.
KJ, jak ty się…
Nie będę tolerował…
Musisz wrócić do sklepu.
Chciałem dwucentymetrowe śruby, nie czterocentymetrowe.
I wynieś to do szopy, zanim pójdziesz.
- KJ. - Słyszę.
Wiesz co? Może na dzisiaj skończmy.
Skoczymy na donaty do M&T's.
KJ?
1 MIEJSCE
MOCNY STYL COMPTON AUTORSTWA BRACI HATTON
DOBIJACZ STOSOWAĆ TYLKO W OSTATECZNOŚCI
KJ?
Twój tata dzwonił.
O takie śruby chodziło.
W podziękowaniu nauczy mnie Mocnego Stylu.
Będziemy jak Batman i Robin Hood.
Sztos!
Po prostu Robin.
Chyba wiem, co mówię.
En garde!
Naucz się francuskiego, nie-karate kidzie.
Co tam, KJ?
Mały, nie możesz tu wbijać jak do siebie.
Nie, frajerze. To mi nie klika.
Mam dość takich typów jak ty.
Mały chce się nawalać? Dawaj!
Wyluzujcie. Możesz odpuścić, Trey.
Wielki mistrzu.
Dopiąłeś swego. Wystarczy.
Młody na zapleczu?
No i? Za tydzień będę trenował u ciebie na chacie.
Zaznaj Mocnego Stylu Compton!
KJ! KJ, nie!
TRZASK!
KJ! No już, wstawaj.
Jeśli chodzi o walkę…
Wielu rzeczy nie rozumiesz.
To wielka odpowiedzialność.
Czemu zawsze atakujesz…
Atakuję? Myślisz, że chcę się bić?
A co się stało w sklepie?
I parę tygodni temu? Hej! Trochę szacunku!
Nie będę mówił do twoich pleców. Siadaj.
Powiedz mi coś. Cokolwiek. Co z tobą?
Nie chciałem się bić w szkole.
Ale co mam robić? Dać się dręczyć?
Powinienem zasłużyć na zawieszenie.
Czekaj. Więc już nie chodzi o obronę?
Nic nie rozumiesz. Muszę poznać Mocny Styl,
a nie sklejać deski.
Klejenie drewna nie pomoże mi się obronić.
pamięci Donniego Hattona
Przypominasz mi wujka Donniego.
I to jak.
Miał własną motywację do walki.
Nigdy jej nie rozumiałem,
ale nie chodziło o styl ani sport.
Aż walka, której szukał, go znalazła.
KJ, Mocny Styl Compton nie rozwiąże twoich problemów.
Nie zatrzymał kuli, która zabiła mojego brata!
I mój syn nie skończy tak samo!
Ale…
Ze mną tak nie będzie.
Dobra.
Chodź.
Okej. Jedziemy. Powal mnie.
Nie chcę teraz trenować.
Chciałeś się uczyć, no to masz.
Jedziemy.
Popraw stopy, bo się gibiesz.
Jeszcze raz.
Źle.
Źle, źle, źle.
Nie wrócimy do domu, dopóki tego nie załapiesz.
Jeszcze raz!
Gdzie twoja energia, KJ?
Co jest?
Dawaj. Boisz się?
Nie boję się.
Więc zrób to porządnie.
No już. Dajesz. Jedziemy. Jeszcze raz.
Dawaj.
Wyrzuć to z siebie. Wyżyj się.
Przepraszam.
Chcę tylko rysować.
Wiem.
Chciałbym, żeby to było takie proste.
Nie będzie mi łatwo,
ale dobrze cię wytrenuję.
Okej?
Ale musisz coś zrozumieć.
Żeby władać tym,
musisz najpierw władać tym.
Prawdziwa siła Mocnego Stylu Compton tkwi tutaj.
KJ, kocham cię.
Ja ciebie też.
Jestem z ciebie okropnie dumny.
Wracajmy, zanim spalimy dom.
Chodź.
- Nie jesteś już głodny? - Nie.
Tato, pokaż mi coś.
Trenując tylko ciało, zaniedbasz umysł, KJ-san.
Okej, Kung Fu Kenny.
To jak z tym ruchem?
Tato?
CZARNE PASY
Napisy: Zuzanna Chojecka