BARDZO ZŁE ŚWIĘTA
Dzień przed świętami, nim źli dobrzy się stali,
skok w każdej dzielnicy razem przygotowywali.
Zrymowałem? Tak można mówić?
Rzecz w tym,
że wtedy źli byli jeszcze źli.
A pora roku sprzyjała najlepszym skokom!
No dobra, co mamy jutro?
Włamtastyczną gwiazdkę!
Czyli?
Normalsi zostają w domu ze swoimi ukochanymi…
Miasto wymiera! Znika ochrona, znika policja!
Miasto staje się naszą sceną!
Wyczyścimy je do cna.
To tradycja złych.
Dlatego dzisiaj robimy listę rzeczy, które ukradniemy rano.
Skroję sklep ze śmierdzącymi serami, choć ich nie lubię.
- Może trochę. - Jest na liście.
BANK
Miejski Bank Korporacyjny.
Cały rok na to czekaliśmy.
Wisienka na naszym przestępczym torcie.
Jutro rano on i całe miasto będą nasze.
I o to chodzi!
RAPORT FLUFFIT
Oto chwila, na którą wszyscy czekamy.
Właśnie pojawił się nasz ukochany Wielki Miki.
Chyba mówię w imieniu całego miasta: „Kocham cię, Miki!”.
Ulica jest zamknięta!
To źli!
Sprężaj się, Wilku.
Ukradliśmy Mikołaja.
Nieźle!
Źli kradną Wielkiego Mikiego!
Pomocy!
- Niech ktoś ich powstrzyma! - Nie jest dobrze.
To nie ten balon, do którego są tak strasznie przywiązani?
Skądże, to inny balonowy Mikołaj.
Jasne, że to on!
- Nic nie widzę! - Weź to!
Mikołaj mnie przytula!
Nara, Miki!
Tylko nie Wielki Miki!
PAN WILK I SPÓŁKA
BARDZO ZŁE ŚWIĘTA
RAPORT FLUFFIT
Jesteśmy na miejscu największej zbrodni na mieście
od czasu hulajnóg elektrycznych.
Ukochany Wielki Miki został zniszczony przez niesławną bandę złych.
Miasto jest w żałobie.
Dlaczego?
Otóż to. Cóż za bezsensowna łobuzerka.
Próby zmycia okropieństwa
czynią je bardziej przerażającym i pogarszają nastrój.
Nigdy nie było tu mniej świątecznie.
- Co pan na to? - Święta bez Wielkiego Mikiego?
Był mi jak ojciec. Jutro nie będę świętował.
Po prostu pójdę do pracy w banku.
I będę wyjątkowo uważny, żeby się czymś zająć.
Czemu ciągle patrzę?
Nie przesłyszeli się państwo: odwołujemy święta.
To niemożliwe.
W świąteczny poranek miało nie być nikogo, kto by nas powstrzymał!
Mieliśmy obrabować bank!
Nie możemy przez durnego Mikołaja?
Odszczekaj to.
To bohater przestępców, zasługuje na nasz szacunek.
Był w tylu domach, a nigdy nie wpadł.
Po co to wszystko?
Chyba mam pomysł.
Cofamy zegarki o 24 godziny i idziemy spać.
Może do rana czas też się cofnie?
No to dobranoc.
Jeśli zepsuliśmy święta, niszcząc balon,
to może wystarczy go naprawić?
I święta wrócą!
Tak brzmi rozwiązanie naszych problemów, bo mam już coś lepszego.
Oto Robokołaj!
Zrobiony z myślą o włamie.
To miała być niespodzianka, ale możecie mnie pochwalić.
Patrzcie!
To na pewno zaskakujące.
Zapomną o swoim Mikołaju, jak spojrzą na ten cud.
Oto prawdziwy Mikołaj, a nie radosne bzdury.
Lepiej działa z kimś za sterami. Wilku, spróbuj.
Dziękuję, nie trzeba.
Wygląda cudownie, ale to radość radosnego Mikiego sprawia,
że uczciwi ludzie go lubią.
Spokojnie, jesteś idealny.
Tacy geniusze zbrodni jak my na pewno dadzą sobie radę z balonem.
Nawet mnie obraża.
Broda wygląda jak macka.
To mnie gorszy!
Zmarnowaliśmy czas.
Jak rozweselić miasto, żeby okraść je w święta?
Zostało nam 12 godzin. Dawać!
Co kojarzy się ze świętami?
Kradzieże ułatwione urlopami ochroniarzy.
W tym roku zepsują nam jedyną rzecz, którą lubię w świętach.
Jedyną?
A klasycy świątecznego kryminału?
Grinch, Hans Gruber, Ebenezer Scrooge.
To legenda! Imprezuje z duchami i śpi w sukience!
A jego historii wciąż nie opowiedziano, jak należy!
Wystawmy sztukę dla całego miasta.
Ja zagram Scrooge’a.
I całą resztę też.
Pozbędziemy się Tima, przy nim Scrooge nie wygląda dobrze.
Chętnie na to pójdę, ale trzymajmy się lubianych okropieństw.
Ja uwielbiam dostawać rózgę.
Wtedy wiem, że postępuję, jak należy.
Z dumą jestem niegrzeczny.
- Dajmy ludziom rózgi! - Piranio!
Jesteś genialny!
- Ja? - Będziemy Mikołajem.
Muszę się upewnić: ty chcesz dawać, zamiast brać?
Ukradniemy prezenty ze sklepu, po czym zostawimy je ludziom w domach.
To w stylu Robin Hooda, a on był dobry.
Gość obrzydził mi rajtuzy.
To dla większego zła.
Prezenty sprawią, że ludzie spędzą święta w domu,
a my zrobimy włamtastyczną gwiazdkę.
Musimy też ogarnąć to.
Od sprawy z balonem radio nie gra świątecznej muzyki.
Zamiast tego puszczają „kawałki na koniec świata”.
To nie poprawia nastroju.
Jeśli ktoś wejdzie do studia,
zhakuję antenę i puszczę świąteczne kawałki.
Dobry pomysł.
Czas czynić dobro, żebyśmy mogli być źli.
Pirania pomoże Włóczce zhakować antenę.
Rekin rozproszy prowadzącą w radiu,
żeby nie zwróciła uwagi na świąteczną muzykę.
Ja i Wąż ukradniemy ze sklepu prezenty i podrzucimy je nieświadomym obywatelom.
To było Mikołajno z kawałkiem „Giń Nam, Gwiazdko, Giń”.
Też mi mecyje, co nie?
Scrooge?
Mam na nowo zrozumieć ducha świąt?
Odpadam.
Nie waż się buczeć na niegodziwego Ebenezera Scrooge’a.
Kolego, ja działam solo.
Ja nikomu bym nie przyfasolił, chyba że chodzi o Tima.
Łatwizna, włamujemy się i zostawiamy rzeczy.
Dobra. Miejmy to już za sobą.
Możemy jechać, zrobiłem to.
Nie widziałeś nigdy mięśnia brzucha?
Wypluj.
No już.
Odpuść, dawanie jest nienaturalne.
Ja to zrobię.
Patrz i ucz się.
Widziałeś?
Banał.
A to?
Niby co?
Lepiej się pożegnaj,
marzyła mi się bójka.
Przypominasz rekina z gangu, który ukradł Mikiego.
Ja? Mam na imię Scrooge. Widzisz te pekaesy?
Czemu wyłączyłeś audycję?
To ona mnie zmusiła.
Policja nie mówi o niczym innym.
Musimy coś puścić, zanim nas rozpracują.
Bardzo chciałbym pomóc,
nawet coś przygotowałem, ale teraz jestem zajęty.
- Włącz mnie. - Ciebie?
Ciebie? Serio?
Włącz mnie.
W te święta Dzwonią dzwonki sań
Błyszczy biżuteria pań Tak jest
W te święta będę kradł Oj tak
Właśnie świąt
Wesołych życzę mnie
Czy święta wróciły?
Kolędowanie i prezenty od Mikołaja poprawiły nastroje w mieście,
ale czy dziurę po Wielkim Mikim da się załatać?
Zostańcie z nami.
Nieźle, sardyno.
To wystarczy?
Jeśli nie zostaną w domach, nie wyczyścimy miasta.
Jest już późno.
Zrobiliśmy, co mogliśmy. Najwyżej wrócimy za rok.
Potrzebujemy czegoś wielkiego, żeby przeważyć szalę.
Przestań z tymi aluzjami.
Zrobię to.
Wystawię mój teatr jednego rekina.
Skąd wziąć 20 ton sztucznego śniegu?
Jestem zawodowcem, wymyślę coś.
To jest to! Śnieg da nam świąteczny nastrój!
Nikt nas nie powstrzyma.
Wreszcie zhakujemy atmosferę. Mam do tego apkę.
Powódź uboczna jest okej?
Albo ukradniemy armatkę śnieżną ze stoku.
- Nie wyrobimy tam i z powrotem. - A to?
Zrobimy śnieg z maszynki do lodów.
Atmosferyczna geoinżynieria to nie jest,
ale chyba dam radę.
Dziękuję.
Nie mogę, najpierw odwołali święta,
a teraz zmienili zdanie.
- A ja robię zakupy od nowa. - Jaki smak?
Proszę każdy dokładnie opisać. Będę panu często przerywał.
Co pan mi powie o jemiołowej mięcie?
To po prostu mięta.
Proszę utrzymywać kontakt wzrokowy.
Muszę ufać dostawcom mrożonych przysmaków.
Na mój sygnał ustaw pokrętło na piątkę.
Gotowe, Wilku.
Odpalaj.
Nic nie powstrzyma włamtastycznej gwiazdki.
Tiffany Fluffit na żywo z zimowej krainy czarów.
Śnieg nie jest prawdziwy, ale co jest? Atmosfera nigdy nie była lepsza!
To oficjalne: znowu świętujemy!
- Pięknie. - Udało się.
Czuję w środku ciepełko.
Jest radośnie i jasno.
Jakby w sercu płonęła mi świeczka.
Niektórzy to lubią. Ja nie lubię.
Zaraz wybuchnie!
Wróżka miała rację!
Niedobrze.
Jest za zimno!
Przez chwilę myśleliśmy, że znów mamy święta,
ale ta chwila minęła.
Przez miasto pędzi zamrożony wir.
Czy wciągnie całe życie?
Nie ma mowy. Raczej nie ma mowy.
Chyba że ustawiłeś pokrętło na maksa.
- Wilku. - Dziesięć to dwa razy lepszy nastrój?
- Co? - Masz fart, że zamarzłem.
Nie mogę umrzeć!
Wir wciąga miasto, nie mamy czasu.
Znajdę czas.
Wszystko szło dobrze, ale musiałeś przesadzić.
Jak zawsze.
Wiem, przepraszam, ale…
Nasz świąteczny włam to moja ulubiona część roku.
Moje marzenie naraziło was na niebezpieczeństwo.
To ostatnie, czego w życiu chcę.
- Weź. - Ohyda.
- To łzy dramatyczne. - Nieważne.
Lepiej to wyłączmy, bo będzie po wszystkim.
Zhakujesz swój sprzęt?
Jasne, czemu na to nie wpadłam?
Bo to niemożliwe! Nie zostawiam luk bezpieczeństwa!
Musimy go odłączyć.
No to do dzieła.
Sardyna!
Nie patrzcie na mnie!
Nawet Rekin nie dał rady!
Wiem, kto da.
Sytuacja się pogorszyła.
Widzicie to?
Nie tam, jak to…
Wyluzuj, to intuicyjny sprzęt.
Nic na siłę.
Po prostu idź.
Jesteśmy świadkami świątecznego cudu.
Mikołaj-cyborg próbuje ocalić miasto!
Mam cię!
Pojedynczo. Ustawcie się w kolejce.
Balonowy Mikołaj spłonął, ale miasto ma nową maskotkę.
Robokołaj to wielki robot i cudowna zabawa dla całej rodziny!
Włóczka, pokochali twojego Mikołaja.
I to do przesady.
Muszą wrócić do domów na włamtastyczną gwiazdkę.
Rekinie, połączyłam cię.
Dasz radę z rolą Mikołaja?
Wesołych świąt!
Późno już,
idźcie spać.
Mikołaj każe wam świętować jutro w domach,
nie na stanowiskach ochrony.
Tak zrobię! Dla ciebie zostanę w domu!
Bądź ze mnie dumny.
Udało się.
Źli uratowali…
Nie wierzę, że po tym wszystkim
jesteśmy zbyt chorzy na włamtastyczną gwiazdkę.
Mam nową świąteczną tradycję: koniec z tradycjami i świętami.
A to co?
O nie. To chyba prezenty.
Dla nas?
Mikołaj musiał uznać, że byliśmy grzeczni.
Niedobrze mi.
Co za wstyd.
Ten brodaty świr włamał się do naszej kryjówki,
a poza tym dał nam prezenty zamiast rózg!
To śmierdzący ser? Skąd wiedział?
Będziemy pośmiewiskiem środowiska,
już nigdy się tam nie pokażę.
Tak być nie może. Musimy zacząć planowanie!
Za rok włam na biegun północny:
udowodnimy mu, że źli są niegrzeczni.
Źli ukradli święta sami sobie,
a Mikołaj dał im po nagrodzie.
W przyszłym roku tak się nie stanie,
wesołych włamów i każdemu po pięknym włamie.
Napisy: Jędrzej Kogut