GDZIE JEST WANDA?
Jak się czuję?
Głównie wściekła.
Złoszczę się na ludzi na ulicy, którzy idą za wolno.
Złoszczę się w sklepie, gdy ktoś coś bierze
i odstawia nie tam, gdzie powinien.
Złoszczę się na młodzież, bo ciągle gapią się w telefony.
Złoszczę się na starszych ludzi, bo są starzy.
Złoszczę się na kolczyki w nosie.
Na kubki ze śmiesznymi sloganami.
CZAS NA HERBA- PIĘ
Na łysych i na ludzi, którzy nie wiedzą, co chcą zamówić,
gdy już dojdą do kasy.
Na ludzi, którzy patrzą na mnie, jakbym była ciężko chorym dzieckiem,
które powiedziało, że chce być koszykarką, gdy dorośnie.
Choć wiadomo, że zostało mu tylko kilka tygodni życia.
I myślisz sobie:
„Serio? Daj spokój.
Jesteś jak pisklak.
Spójrz na swoje dłonie. Ledwo trzymasz kubek.
Naprawdę myślisz, że zostaniesz koszykarką?
Zastanów się nad swoimi oczekiwaniami,
głupi, słodki aniołku!”
DZIEŃ 80
Rozmawiałaś o tym z Dedo?
Dedo zawsze stara się być optymistą.
Wiem, że chce pomóc,
ale czasem nie mam ochoty być optymistką, rozumie pani?
Myślała pani o antydepresantach?
Mogą pani pomóc.
W tym rzecz.
Wszyscy myślą, że chcę się czuć lepiej.
Moja córka zaginęła!
Dlaczego miałabym chcieć czuć się lepiej?
To okropne, nieprzyjemne, kłujące uczucie w brzuchu
pomoże mi ją znaleźć.
A znajdę ją, choćbym miała przeszukać każdy skrawek ziemi.
Znajdę ją.
Okej, niech pani przemyśli to, o czym rozmawiałyśmy.
I zobaczymy się za tydzień.
- Wszystko w porządku? - Tak...
Podziwiałam...
Jak to się nazywa?
- To pies. - Racja, pies.
Jest piękny.
- Dziękuję. - Robi pani remont?
Coś w tym stylu.
- Do zobaczenia za tydzień. - Tak.
DZIEŃ 80
DZIEŃ 0
- Gol! Tak! - Chodź no tu!
Zawsze mi było żal ojców zaginionych dziewczyn.
Tak jest!
Nieważne, co robią, wydają się podejrzani,
jakby skrywali jakiś mroczny sekret.
Dawaj, podaj ją!
Rozmawiałeś z Carlottą?
O wyjeździe na ryby?
Chłopak mojej siostry był nad jeziorem Walchen.
Mówił, że łapał pstrągi wielkości nogi!
Nie wiem, czy dam radę. Ciężko u nas z pieniędzmi.
- Toni! Świetnie! - Szlag.
Wybacz. Nie chciałem być nieczuły.
Te zwolnienia to koszmar.
Pracujesz 20 lat i wyrzucają cię, jakbyś był nikim.
Hej, podaj piłkę!
Dasz sobie radę. Znajdziesz coś.
To zupełnie inny świat.
Goście tacy jak my nie spełniają oczekiwań.
Szkoda.
Jak Carlotta to przyjęła?
Całkiem nieźle.
Nie powiedziałeś jej, prawda?
Czekam na odpowiedni moment!
Dzisiaj. Powiem jej dzisiaj!
DZWONI CARLOTTA
O nie. Cholera. Muszę lecieć.
Masz. Muszę iść.
Joł, Dedo!
Hej! Jesteś Andy Möller czy co? To nie pływanie synchroniczne.
To nie ich wina.
Wszyscy mamy jakieś wyobrażenie, jak wygląda matka w żałobie.
Mamy to wryte w podświadomość.
Ale ojcowie?
Zawsze wyglądają, jakby skrywali wielki, mroczny sekret.
- A prawda jest taka... - Szlag.
- ...że pewnie skrywają. - O Boże.
Ale czy wszyscy nie mamy sekretów, o których nikt ma nie wiedzieć?
Szlag.
O nie.
Hej, skarbie. Przepraszam.
Będę za kilka minut.
Utknąłem za traktorem.
Zaraz przyjadę, obiecuję.
Nie, niczego nie piłem!
Oczywiście, że bym nie jechał, gdybym pił.
Wiem o tym.
Dobra. Wypiłem jedno małe piwo.
Carlotto, halo?
Niech to szlag.
Cholera jasna.
O nie.
Dedo, co jest z tobą nie tak, idioto?
Dureń ze mnie.
O rety. Carlotta mnie zabije.
Kluczowe pytanie brzmi: jakie sekrety skrywają?
PRZEPRASZAM!
DZIEŃ 0
DZIEŃ 80
Dowiedziałam się o nielegalnym handlu zwierzętami,
gdy zobaczyłam łuskowca chodzącego na tylnych łapach,
jakby był staruszkiem, który upuścił klucze.
Łuskowce to najczęściej przemycane ssaki na świecie
i grozi im wyginięcie.
O Boże, nie!
Jak te urocze stworzenia mogą być na granicy wyginięcia,
gdy dopiero co usłyszałam o ich istnieniu?
Wtedy wiedziałam, że moim zadaniem jest
edukowanie ludzi na temat tego, czego sama się uczę.
Lenka Němcová?
Jest właścicielką żółtego garbusa.
„Influencerka śledcza”?
Czym się zajmuje influencerka śledcza?
Zakładam, że tym samym, co my, tylko ma więcej lajków.
To jest Wanda Klatt.
- Jesteś pewna? - Tak.
Może to przypadek?
Nawet jeśli to przypadek, to była w tym samym miejscu w tym samym czasie.
Może widziała coś, co może nam pomóc.
Musimy ją znaleźć.
Skontaktuję się kolegami z Czech.
Jak napisać do kogoś wiadomość?
Przepraszam. Automat się zepsuł, a w kawiarni zabrakło mleka.
To mleko z grochu.
Jak się doi groch?
Jakieś wieści w sprawie vana?
Tak.
Jestem w połowie.
W połowie?
Okazuje się, że wielu ludzi w Sundersheim ma czarne vany.
Okej, podzielmy się resztą.
Chodźmy.
WANDO, WRÓĆ DO DOMU
Sprawdziliśmy dziewięć domów i mamy sześć pluskiew.
Zostaną jeszcze 53 domy, a to kolejne 47 pluskiew.
Do niektórych będzie potrzeba kilka pluskiew,
więc zaokrąglę to...
do 60.
Wliczając w to hipotekę, rachunki i zwykłe wydatki,
a do tego fakt, że nie dostaniemy wypłat za jeden miesiąc...
będzie nas to kosztowało 62 477 euro i 66 centów.
Myślałam, że wykorzystamy pieniądze od taty.
Po prostu leżą na rachunku.
Jasne, pewnie, ale...
Myślałem, że one są dla dzieci na studia.
Nie ma sensu oszczędzać na studia Wandy,
jeśli nie mamy Wandy.
Dedo?
Chciałby tego.
A gdy skończymy,
Ole sprzeda kamery na czarnym rynku
i odzyskamy trochę pieniędzy.
Za wszelką cenę.
Tak ustaliliśmy.
- Tak. - Tak?
Dobrze. Świetnie.
To powiem Olemu, by zamówił więcej pluskiew.
Tak, jeszcze jedno.
Wiem, że to mała zmiana planów,
ale uważam, że teraz powinniśmy sprawdzić Rothów.
- Rothów? - Tak.
Twoją terapeutkę i jej męża? Wydają się trochę nudni.
Dedo. Dziś rano zachowywała się bardzo dziwnie.
Coś się dzieje w ich piwnicy.
- Okej. Jak chcesz. - Tak?
Już do niej zadzwoniłam
i powiedziałam, że potrzebujemy awaryjnej sesji dla par.
Sesji dla par? Czyli terapii dla par?
Tak, ale to wymówka, by tam wejść i podłożyć pluskwę.
- Jasne. - Mamy wizytę na 15.00.
Dedo?
- Wszystko dobrze? - Tak.
Wydajesz się roztargniony.
Nie. Tak, coś sobie przypomniałem.
Karl, pytał, czy mu pomogę, ale...
Tak.
Czyli o 15.00 u Rothów?
- Tak. - Tak.
- O 15.00. - Tak.
- Dzień dobry. - Tak?
Szukam właściciela czarnego vana.
Mercedesa?
Mój wnuk ma vana.
Świetnie, czarnego?
Nie, czerwonego.
Okej. A czy wnuk miał kiedyś czarnego vana?
Nie jestem pewna, ale lubi duże samochody.
Przepraszam. Nie mam tak dobrej pamięci jak kiedyś.
Wnuk jest w domu?
Nie, ale mam przekazać wiadomość?
Niech do mnie zadzwoni.
Dobrze. Spróbuję nie zapomnieć.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Oddział specjalny. Nieźle.
Dedo.
Cześć.
Wejdź.
Drogi szwagrze, czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Byłem w okolicy.
Widzę, że wciąż masz tego vana od ojca?
Boże. Muszę się go pozbyć.
Czuję się z tym źle, wiesz?
Ale naprawdę psuje mój metroseksualny, elegancki styl.
Tak.
Zakładam, że nie przyszedłeś gadać o samochodach.
Chyba cię nie widziałem, odkąd nasłałeś na mnie policję.
Tak, co do tego...
Co do tego? Powiedziałeś im, że jestem podejrzanym?
Nie powinienem był tego mówić.
Rüdigerze, nie uważam, że jesteś...
Podręcznikowym zboczeńcem?
Właśnie.
Przegiąłem, Rüdigerze,
i rozumiem, dlaczego jesteś zły,
dlatego przepraszam.
To miłe z twojej strony, że to powiedziałeś.
- Twarzą w twarz. - Tak.
Nawet jeśli zajęło ci to kilka miesięcy. Ale przyjmuję przeprosiny.
Świetnie.
Ale musisz przyznać, że jesteś trochę dziwny.
Co?
Z tym kucykiem i skórzaną kamizelką.
- I ten dom. - To sztuka, Dedo.
Zawsze mówisz o kobietach, ale nigdy nie widziałem cię z dziewczyną.
- O co w tym chodzi? - Dedo.
Racja, tak...
Przepraszam. Naprawdę.
Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy.
Naprawdę.
Chodź, przytulas na zgodę.
- Dawaj. - Okej.
Tak. Okej, świetnie.
Dobra.
Jeszcze jedno.
Muszę pożyczyć pieniądze.
Wiedzieliście, że na dark webie można kupić tygrysa?
Jest tańszy od mercedesa SLK z drugiej ręki.
Co robiłaś w Sundersheim? Przestępstwa przeciw przyrodzie?
- Trzydzieści tysięcy. - Mam kłopoty.
To, że przyszedłem, wskazuje na mój poziom desperacji.
Żegluję po morzu gówna w papierowej łódce
z połamanym wiosłem i kapokiem z toksycznego...
Okej, rozumiem.
Skończ z metaforami. Są okropne.
Oddam ci wszystko z odsetkami. Obiecuję.
A co ze spadkiem Carlotty? Nie możecie go wykorzystać?
Zawaliłem sprawę.
Zwolniono mnie i naruszyłem oszczędności.
Myślałem, że znajdę inną pracę, wiesz?
Wezmę dodatkowe zmiany, aż wszystko oddam...
- O Boże. - Jesteś moją ostatnią deską ratunku.
Nawet jeśli chciałbym ci pomóc, to teraz nie mogę.
Kupiłem kilka drogich rzeczy.
Jakich drogich rzeczy?
WITAMY NA BLACK SOUK
To nie twoja sprawa.
Musisz pomówić z Carlottą.
O Boże, gdy dowie się o kłamstwie.
Tak, wiem, Rüdigerze. Zostawi mnie.
Może uda mi się załatwić 10 albo 15 tysięcy.
Dziękuję. To by mi bardzo pomogło.
Bardzo dziękuję.
Ale musisz obiecać, że porozmawiasz z Carlottą.
Przy najbliższej okazji.
Tak.
Oczywiście.
Dedo, jest coś, co chciałbyś powiedzieć żonie?
Nie, nic mi nie przychodzi do głowy.
Carlotto, dlaczego ta sesja była dla ciebie taka ważna?
Ostatnio jest ciężko.
Nam obojgu.
Czasem nie czuję się...
widziana.
Czasami mam wrażenie...
że trzymam na barkach cały świat.
To znaczy?
Wiem, że mam problem z wyrażaniem złości
i że to jest trudne dla Olego i Dedo.
Tak, to prawda. To...
Czuję się, jakbym w środku płonęła,
ale ten ogień jest jednocześnie siłą napędową.
I martwię się, że jeśli pozwolę mu zgasnąć, to...
kto nas popchnie do przodu?
Rozumiem. Co o tym sądzisz?
Wydaje mi się...
Rok temu miałem przepuklinę rozworu przełykowego,
która spowodowała refluks żołądkowy.
To brzmi jak coś podobnego.
Ale przestałem pić mleko i to pomaga.
Jak według was wygląda wasza komunikacja?
- Okropnie. - Wspaniale.
Powiedziałbym, że siedem na dziesięć.
Jest pole do poprawy.
Dedo, czy uprawiacie z żoną seks?
Czy my...
To prawdziwe pytanie?
Myślałem, że chodzi tylko o...
uczucia i tego typu sprawy.
Intymność fizyczna jest bardzo ważna w małżeństwie.
Wpływa na poczucie bliskości i pozwala wyrażać uczucia,
które ciężko nazwać słowami.
Czy regularnie współżyjecie?
Ma pani włączone ogrzewanie? Bo...
To wam może pomóc poczuć się znowu jak normalni ludzie,
a nie tylko rodzice Wandy Klatt.
To kiepski dzień na sweter.
To ważne, by w związku codziennie się starać.
Tak.
- Tak? - Mogę skorzystać z łazienki?
Oczywiście.
Jest na końcu korytarza. Pokażę.
Tak.
- Zamontuj tutaj, a ja w korytarzu. - Okej.
- Ostatnie drzwi po prawej. - Dziękuję.
Mógłbym też prosić szklankę wody?
- Oczywiście. - Dziękuję.
No dalej.
Naprawdę piękny.
Jak to się nazywa?
- To pies. - Racja.
Okej. Poszło całkiem nieźle.
Kolejny załatwiony.
Nieźle improwizowałaś.
Odwróciłaś jej uwagę uczuciami. Świetna robota.
Jedziesz czy...
Chyba się przejdę.
Jest ładna pogoda. Odetchnę świeżym powietrzem.
Wszystko w porządku czy...
- Do zobaczenia w domu, okej? - Okej.
ZAGINĘŁA!
- Joł. - Hej.
- Patrzcie. - Siema.
Muszę zamówić parę rzeczy do naszego projektu.
Mogę przyjść później?
Robicie razem jakiś projekt? Uroczo.
Zamknij się.
Ole pomaga mi z prezentacją. Jest mega mądry.
Nie wątpię.
Jesteś bratem Wandy Klatt, prawda?
Przykro mi. To okropne.
Tak, beznadzieja. Twoja siostra była niezła.
- Jezu, Kevin. - Stary.
- Co? No była. - Tak.
Nie mów tak.
- Muszę lecieć. - Pa.
Co za dziwak.
- Co robisz z Ole Klattem? - Stary, on stracił siostrę.
Skąd go znasz?
Czasami mam wrażenie, że trzymam na barkach cały świat.
O Boże, gdy dowie się o kłamstwie.
Dedo, jest coś, co chciałbyś powiedzieć żonie?
Zawaliłem sprawę.
Za wszelką cenę.
Tak ustaliliśmy.
- Zostawi mnie. - To poważna sprawa.
Musisz obiecać, że porozmawiasz z Carlottą.
Za wszelką cenę.
SKUP SAMOCHODÓW GOTÓWKA OD RĘKI
Rüdiger?
Przepraszam za Kevina.
To dureń, ale bywa zabawny.
Nie szkodzi.
Ile mam tego zamówić?
Dwadzieścia?
W ilu miejscach chce podłożyć pluskwy?
Kto wie?
Wyjdzie drogo. Wiesz o tym, prawda?
- Dostanę prowizję? - Oczywiście.
Dwanaście tysięcy euro.
Twoja mama to twardzielka.
- Nieźle. - Okej.
600 € ILOŚĆ 20
Okej. Gotowe.
Proszę.
Dziękuję.
A pani uprawia seks z mężem?
Syn Agamemnona z O.
Odyseusz.
Nie. Pięć liter.
Nie odchodź, Anito. Proszę, zostań.
Przykro mi, ale to koniec.
Anito.
Carlotto?
- Nie mów tak. - Carlotto!
- Nie potrzebujemy pieniędzy. - Tu jesteś.
Coś ciekawego?
Myślałeś, że jestem z tobą
- dla twojej wyjątkowej osobowości? - Wyprowadzi się.
- Przykro mi. - Kto?
- Żegnaj. - Pani Hessel. Ta prawdziwa.
Ta druga właśnie go zostawia.
Anito.
Taka karma, przyjacielu.
Anito!
- Chcesz coś zobaczyć? - Anito!
Chodź na górę. Muszę ci coś pokazać.
Tadam!
To stary van twojego taty.
Widzę. Co on tu robi?
Przejeżdżałem obok domu Rüdigera
i zobaczyłem, że tam stoi, więc pomyślałem...
Byłeś u mojego brata?
Tak, tylko na chwilę...
Rozmawiałeś z nim?
Tak.
Okej.
Pogodziliście się?
Tak.
Potrzebujemy lepszej historyjki, tak?
Żeby ludzie nas wpuszczali.
Oto ona.
Klatt i Syn.
Jesteśmy małą, rodzinną firmą elektryczną.
Jeździmy od domu do domu i sprawdzamy wykrywacze dymu.
Za darmo. Na zlecenie miasta.
To auto w ogóle jeździ?
Jak marzenie. Trzeba je tylko umyć.
Żaden problem. Naprawię to.
Dobra. To nie jest taki zły pomysł.
Właśnie.
Dedo. A gdzie jest nasz samochód?
Sprzedałem go.
- Co? - Nie potrzebujemy dwóch aut.
Racja, zanim zapomnę.
To nam wystarczy na przyszły tydzień.
Wypłacę więcej pieniędzy, gdy będą potrzebne.
Carlotto, będzie świetnie.
Ole załatwi kamery, a ja jakieś wdzianka.
Będziemy jeździć od domu do domu, mówiąc...
Dzień dobry. Jesteśmy z Klatt Electric.
- Przyjechaliśmy na zlecenie... - Urzędu miasta.
Wiecie, że co roku w Niemczech...
- Ponad 400 osób... - Ginie w pożarach?
A 90% z nich z powodu zatrucia dymem.
Nie daj się zabić przez zużytą baterię.
KOSZ NA UBRANIA
PODEJRZANE HAŁASY Z PIWNICY
POLICJA NIC NIE WIE
ZAGINIONA DZIEWCZYNA OD NOCY NUPPELWOCKENA
- Co? - Wychodzę.
Serio? Znowu wychodzisz?
Muszę pracować.
Cały dzień cię nie było.
To Lukas Novak.
Gra dla Sundersheim SV.
Nie naskakuj na mnie przez te hormony.
Hej.
Poważnie? Lukas?
Opiekuję się tobą, nie?
Płacę za jedzenie, ubrania i kołyskę.
I ten futurystyczny wózek, który wybrałaś!
Czego jeszcze chcesz?
Zobaczyć mojego chłopaka od czasu do czasu?
Otrzymać trochę wsparcia.
Chcesz wsparcie, to zadzwoń do matki. Mam tego dość!
- Co za dupek. - Tak.
Ale tego się wymaga od dobrego środkowego.
Ale na pewno nie od ojca nienarodzonego dziecka.
A jak się ma Hessel?
Anito.
Ręce do góry.
Dobry Boże, Dedo.
Nie rób mi krzywdy.
Szlag.
- O Boże. Co się tam dzieje? - A jeśli ci to oddam?
- Puścisz mnie? - Niczego nie obiecuję! Idziemy!
Widzisz? Mówiłam, że coś dziwnego dzieje się w piwnicy.
Dzwonimy na policję?
Nie możemy ciągle donosić.
Zaczną coś podejrzewać.
Co robimy? Gość ma broń.
Musimy zajrzeć do piwnicy.
Mam pomysł.
Okej.
Dedo. Jak ci idzie?
Dobrze. Jeszcze chwilę.
Muszę jeszcze to przełożyć tu i... Mam.
- Widzisz mnie? - Tak, przytnij włosy w nosie.
Tak. Bardzo śmieszne.
Wiesz, które podwórko jest ich?
Nie, ale to na pewno z tej strony.
Spróbuję.
Okej.
Do góry!
To nie to podwórko.
Timmy, obiad.
Do góry!
Carlotto, co się dzieje?
Nie wiem. To chyba pies.
Pies? I co ja mam teraz zrobić?
Nie wiem!
Siad.
Nie wierzę, że to zadziałało.
Ja też nie.
Dobry pies. A teraz puść.
- Udało się. Wciągaj. - Okej.
O Boże.
Okej. Zwijam.
Szybko.
- Podjedziesz bliżej? - Spróbuję.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Okej.
To tam. Widzę okno ich piwnicy.
Musisz dorzucić bliżej.
Jakieś pięć metrów i...
bardziej w lewo.
To drugie lewo. To, które jest po lewej.
Dalej nie mogę. Muszę rzucić jeszcze raz.
To dobry pomysł?
Zawodowcy chwalili moją technikę rzutu.
Z Karlem pojechaliśmy nad Ren.
Tak. Pamiętam.
Pięć metrów?
Między pięć a sześć.
- I celuj na dziesiątą. - Co?
Na dziesiątą. Jak w zegarku.
Dwunasta jest naprzód, a okno piwnicy jest na dziesiątej.
Mówiłaś, że w lewo.
To okropny pomysł.
Okej, spróbuję.
- Dedo. To było fantastyczne! - Tak. Dziękuję.
Brakło tylko trochę.
O Boże!
O Boże. Coś się dzieje.
Słyszę panią Roth. Brzmi na przerażoną.
Spróbuję jeszcze raz.
No dawaj.
Leć, maleństwo, leć.
Okej.
Tak!
Udało ci się.
Teraz niżej. Obniż trochę.
Niżej.
- Rozbieraj się! - Nie! Dobrze.
Mąż cię nie uratuje.
Zrobię z tobą, co zechcę.
- Odwróć się! - Tak.
Carlotto, widzisz coś? Co się dzieje?
- O Boże. - Tak!
To fałszywy alarm.
Możesz...
- Nie przestawaj. - ...zwijać.
- Niegrzeczna. - Fałszywy?
- Co to ma znaczyć? - Zwijaj, na Boga.
- Czyli oni... - Nie mówmy o tym więcej.
BYŁO MIŁO DZIĘX ZA POMOC
TWÓJ TATA NIE PIERDNIE BEZ WIEDZY TWOJEJ MAMY
CIEBIE TEŻ POTRZEBUJEMY SNAJPERA
SORKI! ZAJĘTY
A TY?
DOBRA.
Jasna cholera.
Niedobrze.
Wybaczcie.
MUSZĘ SPADAĆ!
No dalej.
CZERWONY ALARM!
Ole zaraz będzie.
Co im powiemy?
Improwizujmy.
Dobry wieczór.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Bardzo boli!
Okej. Nie panikuj! Wchodzimy.
Wchodzimy. Jak wejdziemy?
Ja to załatwię.
Poważnie?
Dzieciak będzie w przedszkolu, zanim to otworzysz.
Nie martw się! Jesteśmy tu!
Pośpiesz się.
Mam wszystko pod kontrolą. Pracuję w szpitalu.
Jako asystentka administracyjna.
Dziecko się rodzi!
Jeszcze chwilę.
Dawaj, Dedo.
Daj mi się skupić.
No dalej. Muszę to dobrze wyczuć.
Delikatnie, aż załapie.
To się nie uda.
Powoli, spokojnie. No dalej.
Okno w łazience było otwarte.
Uważam, że byłem blisko.
Pani Beetz, przyszliśmy pomóc.
Przynieś ciepłą wodę. Dedo, ręczniki.
To boli!
Pani Beetz, proszę się położyć i zrelaksować.
Niech się pani rozluźni.
Dziecko już jest?
Już prawie.
- Ręczniki! - Dedo. Trzymaj ją za rękę.
Tak.
ROZMAWIAŁEŚ Z MOJĄ SIOSTRĄ?
Zamknij oczy i pomyśl o największym sekrecie.
Takim, o którym nigdy nikomu nie powiesz.
Bo gdyby ludzie się o nim dowiedzieli,
twoje życie by się zmieniło.
Na zawsze.
Może to smutny sekret.
Anito!
A może sprośny.
A może bardzo mroczny.
Detektywko Rauch.
Dziękujemy za zgłoszenie się do czeskiej straży granicznej.
Z przykrością informujemy,
że pani Němcová zmarła w następstwie wypadku samochodowego.
Pomyślcie o tym sekrecie i zadajcie sobie pytanie:
do czego byście się posunęli, by nikt go nie odkrył?
NA PODSTAWIE OPOWIEŚCI ZOLTANA SPIRANDELLIEGO
Napisy: Agnieszka Otawska