ΗΜΕΡΑ 0
- Έλα, τι λέει; - Κρις.
Έλα να με πάρεις.
Τώρα αμέσως.
Τώρα; Εσύ είχες ματς.
Κάτι πρέπει να κάνω και χρειάζομαι ενισχύσεις.
Τώρα.
"Ενισχύσεις";
Κρις, άσ' τις μαλακίες, είναι σοβαρό.
Θέλω να κάνεις κάτι. Τώρα αμέσως.
Όλα καλά;
Ναι. Σε 20 λεπτά πίσω απ' το Καπιτέν. Θα σε περιμένω.
Λούκας, τι...
- Κανένα πρόβλημα. - Δεν αργώ.
- Γιαγιά, θα βγω λίγο. Πήρες τα χάπια σου; - Τι;
Ο γιατρός είπε να παίρνεις δύο τη μέρα. Τα πήρες;
Δεν θυμάμαι.
Δεν πειράζει.
Ας πάρουμε αυτά.
- Εντάξει; - Ναι.
Το νερό σου.
Δεν έχουν ωραία γεύση, έτσι;
- Είσαι καλό παιδί, Κρίστοφερ. - Μη δεις πολλή τηλεόραση, έτσι;
Σ' αγαπώ.
Κόρη μου είσαι!
Κάθε μέρα οι ίδιες μαλακίες! Βαρέθηκα!
Ο παππούς μου αγαπούσε τα πουλιά.
Όσο κανέναν.
Περισσότερο απ' τη γυναίκα, τα παιδιά του. Μάλλον κι απ' τα εγγόνια του.
Αν κι εμένα με συμπαθούσε πολύ.
Το αγαπημένο του πουλί ήταν ο κοινός κοκκινούρης.
Τους βλέπεις σπάνια, αλλά δεν είναι αδύνατο.
Κι ο παππούς πίστευε ότι ακριβώς έτσι πρέπει να είναι ένα πουλί.
- Διάολε. Πρόσεχε! - Θεέ μου!
- Συγγνώμη. - Όχι, όχι!
Λογικό. Ένας ανθοκολάπτης για αγαπημένο πουλί δεν θα 'βγαζε νόημα.
Άσ' το!
Δεν θα τον έβλεπες ποτέ.
Κι αντίστροφα, γιατί να είναι αγαπημένο σου πουλί το σπουργίτι;
Τι το ωραίο έχει;
Ο κοκκινούρης είναι η τέλεια συμβιβαστική λύση.
Οι προληπτικοί Φινλανδοί πιστεύουν ότι ο κοκκινούρης είναι οιωνός θανάτου.
Μα ο παππούς έλεγε ότι παραείναι όμορφος για να φέρνει κακοτυχία.
- Φίλε, τι κάνουμε εδώ; - Σκάσε και μη ρωτάς πολλά.
Και κλείσε αυτήν τη μαλακία.
Γι' αυτό δεν σου κάθεται καμία.
ΒΑΝΤΑ + ΠΑΠΠΟΥΣ
Ο παππούς έλεγε πάντα ότι όταν πέθαινε
θα επέστρεφε ως κοκκινούρης και θα με πρόσεχε.
Για να μη μου συμβεί τίποτα.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΟΥΛΙΩΝ
Καλή Νύχτα του Νούπελβοκεν, παππού.
Δεν παίζει αυτό.
Γεια σου!
Παππού;
Εσύ είσαι;
Ένας ευρασιατικός κοκκινούρης.
Πρέπει να σε φωτογραφίσω εσένα.
Ωχ, όχι.
Όχι, ρε φίλε!
Γαμώτο!
Κρις! Πιάσ' την! Κουνήσου!
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΝΤΑ;
Το βαν ανήκει στον Ντόμινικ Μπάρτελς;
- Ναι. - Κατήγγειλε κλοπή;
ΗΜΕΡΑ 97
Όχι απ' όσο ξέρω.
Σίγουρα ταιριάζει με τη θεωρία περί λαθρεμπορίου ζώων.
Αποτυπώματα πουθενά;
Τα καθάρισαν όλα.
Δηλαδή, χθες είδαμε τον Μπάρτελς να ξαλαφρώνει πίσω από θάμνο
και σήμερα βρίσκουμε το βανάκι του στουκαρισμένο στον λατρεμένο σας Νίπελ...
- Νούπελ. - Βόκεν.
Νούπελβοκεν.
Ίσως
τον έπιασε πάλι κόψιμο;
Καρλότα;
Καρλότα!
Συγγνώμη. Χάθηκα στις σκέψεις μου.
Ναι.
Έλεγες ότι σήμερα είναι τα γενέθλια του πατέρα σου.
Ναι, ακριβώς.
Θα έκλεινε τα 88.
Πέθανε προ τριετίας.
Τελευταία τον σκέφτομαι πολύ.
Η Βάντα κι εκείνος
ήταν ίδιοι κι απαράλλαχτοι, από μικρή που ήταν.
Εξαφανίζονταν με τις ώρες μαζί.
Ήταν μεγάλος φυσιοδίφης.
Εκείνος θα ήξερε τι να κάνει. Τώρα. Μ' όλα αυτά.
Τέτοιος άνθρωπος ήταν.
Πάντα είχε μια απάντηση.
Ήταν σταθερός.
Για πολύ καιρό δεν συνειδητοποιούσα πόσο δυνατή μ' έκανε αυτό.
Το να ξέρω ότι ήταν εδώ.
Ώσπου δεν ήταν πια.
Όταν σκέφτεσαι τον Ντέντο ως πατέρα, τι νιώθεις;
Ειλικρινά; Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν το είχε αυτό η Βάντα.
Εκείνα τα ασφαλή θεμέλια.
Ο Ντέντο τη λατρεύει, φυσικά, αλλά μερικές φορές...
Μερικές φορές, φέρεται σαν κόπανος.
Κάνει χαζομάρες, ποτέ δεν παίρνει τίποτα στα σοβαρά.
Γι' αυτό προσπαθώ να της δώσω αυτήν τη δύναμη...
μέσα από μένα.
Κι έτσι καταλήγω να είμαι τόσο αχρείαστα αυστηρή και ξεροκέφαλη.
Λένε ότι βλέπεις την αληθινή φύση κάποιου σε περιόδους κρίσης.
Εγώ, όμως, ακόμη περιμένω.
Περιμένω από τον Ντέντο να αναλάβει στ' αλήθεια τις ευθύνες του.
ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ: ΡΟΥΝΤΙΓΚΕΡ ΣΕΦΕΡ ΣΒΑΡΤΣΒΑΛΝΤΒΕΚ 2
5994 ΖΟΥΝΤΕΡΣΧΑΪΜ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Μπαμπά; Τι κάνεις εδώ έξω;
Τίποτα.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Κοιτούσα τις θερμικές φωτογραφίες κι είδα μια παράξενη θερμική επιφάνεια.
Τι γλυκιά μυρωδιά είναι αυτή;
Ψεκάστηκες με κάτι;
Λίγο αφτερσέιβ έβαλα.
Αφτερσέιβ; Καλά.
Κατάλαβα. Το πάρτι με τα βιντεοπαιχνίδια.
Μήπως θα έρθει κανένα κορίτσι που σ' αρέσει πολύ;
Αν και δεν νομίζω να έρθουν κορίτσια. Μόνο σπασικλάκια.
Και τα κορίτσια μπορούν να 'ναι σπασίκλες.
Δεν εννοώ ότι είσαι σπασίκλας, γιατί σε θεωρώ απίστευτα κουλ...
Το θερμό σημείο;
Ναι.
Λοιπόν, είδα πάλι τις εικόνες των σπιτιών στις παρυφές του δάσους
κι εδώ είναι μια θερμική επιφάνεια σαν σπίτι.
Αν το συγκρίνεις με τον χάρτη, όμως,
δεν υπάρχει σπίτι.
Το θερμό σημείο είναι δίπλα στο σπίτι, στον κήπο, όπου δεν υπάρχει σπίτι.
Αυτό σημαίνει ότι κάποιος έφτιαξε ένα μυστικό δωμάτιο κάτω απ' τον κήπο του.
Ποιος έφτιαξε μυστικό δωμάτιο;
- Βρήκαμε ένα παράξενο θερμό σημείο. - Εδώ.
Με το ντρόουν.
Το Σκοτεινό Σπίτι;
Τι μυρίζει έτσι εδώ μέσα;
- Φασόλια τόνκα είναι; - Φεύγω εγώ.
Μη με περιμένετε.
Τι είναι αυτό;
Έβγαλα τον κοριό απ' τους Ροτ.
Ίσως τον χρησιμοποιήσουμε αλλού.
Πολύ αργά γύρισες χθες βράδυ. Ούτε που σ' άκουσα.
Όχι;
Τι έκανες;
Βασικά, εμείς...
Ναι, δοκιμάσαμε το καινούριο ντρόουν.
Χάσαμε την αίσθηση του χρόνου.
Αυτά.
Τι είναι το Σκοτεινό Σπίτι;
Ναι. Σωστά.
Είναι ένα τρομακτικό σπίτι στη Φόρστστρασε κι απ' ό,τι φαίνεται,
κυκλοφορούν κάτι τρελές θεωρίες γι' αυτό στο ίντερνετ.
- Όντως είναι τρομακτικό. - Ναι. Να περάσουμε μια βόλτα.
- Να περάσω; - Φυσικά!
Εδώ είμαστε. Περάστε.
Και πιστεύετε ότι αυτή η άλλη κοπέλα έχει κάποια σχέση με τη Βάντα;
Πιθανώς.
Χθες έκλεψαν το βαν του παλιού σας φίλου, του Ντόμινικ Μπάρτελς.
Αυτό είναι τρομερό.
Ξέρετε ποιος ήταν; Κανένας πιτσιρικάς, έτσι;
Αυτό θα υπέθετα.
Μπορώ;
Ναι, φυσικά.
ΝΙΚΟΤΙΝΑ
Γνωρίζετε τον Χάραλντ Χέσελ;
Μένει στην Τάνενρινγκ.
- Όχι. - Δεν μου λέει κάτι.
- Δεν τον έχω ακουστά. Λυπάμαι. - Γιατί ρωτάτε;
Ισχυρίζεται ότι του επιτέθηκαν χθες.
Φαίνεται ότι το ήσυχο Ζούντερσχαϊμ έχει γίνει άντρο εγκληματικότητας.
- Αυτό είναι τρομερό. - Τρομερό, ναι.
Και πώς είναι;
Έχει τρομερό πονοκέφαλο, αλλά καλά γενικώς.
Δόξα τω Θεώ.
- Να πάρω μία για τον δρόμο; - Ναι, φυσικά. Έχω πολλές.
Ωραία.
Θα μας πείτε όταν μάθετε περισσότερα γι' αυτήν τη Λένκα, έτσι;
- Φυσικά. - Ωραία.
Νομίζω πως είμαι αρκετά κοντά.
Ωραία.
Τι είπε;
Επιτέθηκαν στον κύριο Χέσελ;
Ναι.
Έγινε ένα σκηνικό.
Όλε!
Τι λέει;
Έλα.
- Γεια. - Γεια.
Μακνάιφ, να σε συστήσω;
Από δω ο Όλε ή Όλντμποϊ.
Έχετε συναντηθεί άπειρες φορές ονλάιν, αλλά ποτέ από κοντά.
Όλε.
Από δω ο θρύλος με σάρκα και οστά. Ο Μακνάιφ.
Ακούει και στο όνομα Κρις.
- Γεια. Καλή φάση. - Γεια.
Τι φάση, ρε φίλε; Εδώ κοιμάσαι;
Όχι. Μερικές φορές παίρνω κανέναν υπνάκο.
Υπνάκο. Μάλιστα. Καθόλου κουλό!
Είσαι σίγουρος ότι δεν σε ξέρω, φίλε; Κάτι μου θυμίζεις.
Ναι, μάλλον απ' τις ειδήσεις.
Η αδελφή του είναι η Βάντα Κλατ.
Η αγνοούμενη.
Σας μυρίζει αυτό; Τι είναι, σανδαλόξυλο;
Γαμώτο!
ΗΜΕΡΑ 0
Γαμώτο.
Μην τσιρίζεις!
Σε παρακαλώ, μην τσιρίζεις!
Θέλω να σκεφτώ!
Σταμάτα!
Τι;
Προσπαθείς να πεις κάτι;
Δεν καταλαβαίνω! Έχεις ταινία!
Τι κάνεις εκεί; Σταμάτα!
- Σταμάτα! - Κρις Νόβακ.
Πώς με ξέρεις;
Πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο. Ήσουν τρία χρόνια μεγαλύτερος.
Παίξαμε στο Η Όπερα της Πεντάρας.
Εσύ, Μακ ο Μαχαιροβγάλτης. Εγώ, δεύτερη πόρνη.
Βάντα; Είσαι...
Τι κάνεις;
- Μια χαρά ήμουν. - Ναι.
Ώσπου έγινα μάρτυρας φόνου και με απήγαγαν!
Βοήθεια!
- Βοήθεια! - Βάντα!
Είμαστε στη μέση του πουθενά! Σταμάτα! Δεν σ' ακούει κανείς!
Δεν έχει νόημα. Εντάξει;
Ποια ήταν εκείνη που σκοτώσατε;
Εγώ δεν σκότωσα κανέναν. Και δεν ξέρω ποια ήταν.
- Δεν ήξερα ότι κάνει τέτοια ο Λούκας. - Ποιος Λούκας; Ο τύπος που τη σκότωσε;
Κρις.
- Πρέπει να πάρω τον Λούκας. - Όχι, μην τον πάρεις.
Κρις, αν ο Λούκας μάθει ότι είμαι ζωντανή...
θα σκοτώσει κι εμένα.
Τον είδα. Είδα τι έκανε. Σε παρακαλώ, Κρις. Σε παρακαλώ.
ΛΟΥΚΑΣ
Μη, σε παρακαλώ. Κρις.
Κρις; Όλα καλά;
Τι ήταν αυτό;
Σόρι, δεν ήταν στο σχέδιο.
Ποιο ήταν το σχέδιο;
Χαλάρωσε και μη φρικάρεις.
Η σκρόφα θα έβαζε πολύ κόσμο σε μεγάλους μπελάδες.
- Ποια ήταν; - Δεν έχει σημασία. Τελείωσε.
Πρόλαβες την άλλη;
Όχι, σε παρακαλώ.
- Ναι. - Έτσι!
Μπράβο, ρε φίλε. Είσαι κι ο πρώτος, μεγάλε.
Ήξερα ότι μπορώ να βασιστώ σ' εσένα, ξάδερφε.
Λοιπόν, άκου, Κρις.
Προσοχή τι λέμε στο τηλέφωνο, εντάξει;
Πρέπει να πετάξεις τα σκουπίδια.
Μπες στο δάσος, όσο πιο βαθιά μπορείς.
Σκάψε, κάψ' το και θάψ' το. Εντάξει;
Σου χρωστάω.
- Όλα καλά; - Ναι, αφεντικό. Όλη δική σου.
- Προλαβαίνω και το β' ημίχρονο. - Μπράβο.
Με νομίζει νεκρή, έτσι;
Τι θα κάνεις τώρα;
- Θα με σκοτώσεις; - Εγώ...
ΗΜΕΡΑ 97
Τι; Του επιτεθήκατε;
Αναγκαστικά. Βρήκε τους κοριούς. Ερχόταν η αστυνομία.
Κάπως έπρεπε να τους βγάλουμε. Φαντάσου να τους έβρισκε η Ράουχ!
Δεν μ' αρέσει καθόλου αυτό.
Ο Χέσελ είναι μπεκρής. Κανείς δεν τον πιστεύει. Ούτε έχει αποδείξεις.
Μα δεν είχες καμία σχέση με το κλεμμένο βανάκι, έτσι;
Τι έγινε πάλι;
Τι;
Γεια.
Ωραίο το σπίτι σας.
Όχι τόσο ωραίο όσο το δικό σας.
Απ' όσο μπορώ να καταλάβω απέξω.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Εμείς θέλουμε να κάνουμε κάτι για σας.
Η Λούσι σε σκεφτόταν πολύ μετά τη συνάντησή σας
και βρήκε έναν τρόπο να βοηθήσουμε.
Ναι. Σύντομα, συμπληρώνονται 100 ημέρες από την εξαφάνιση της Βάντα.
Σκέφτηκα να κάνουμε μια εκδήλωση για να κρατήσουμε την είδηση ζωντανή.
Κι εγώ σκέφτηκα "Έχετε τον επαγγελματία διοργανωτή!"
"Βάντα Φεστ".
Τον δουλεύουμε τον τίτλο. Μπορεί ν' αλλάξει.
Θα το οργανώσουμε. Θα εμφανιστούν οι Σπαρκλς.
Έχω μια χορογραφία απ' τον θάνατο της λαίδης Ντι.
Θα ήταν τέλεια. Δυνατή. Μα και αισθησιακή.
Θα οργανώσω τον Σύλλογο Γονέων. Οι μητέρες θα συνεισφέρουν στον μπουφέ.
Εσύ θα φτιάξεις την υπέροχη πατατοσαλάτα σου.
Θέλαμε μόνο να ξέρετε πως όλη η πόλη είναι στο πλευρό σας.
Εκατό ημέρες.
Ακούγεται πολύ πιο αληθινό όταν το λέει κάποιος άλλος.
Ναι, μα είναι και παραμένει ένα στατιστικό.
Δεν σημαίνει πως όντως αλλάζει κάτι την 100ή ημέρα.
"Βάντα Φεστ".
Δεν σου φαίνεται περίεργο να κάνουμε γιορτή;
Δεν είναι και κανένα τρελό γλέντι.
Τότε, τι είναι; Ημέρα μνήμης.
Μια γιορτή για τη Βάντα. Ένα Βάντα Φεστ.
Τι δέρμα έχει αυτή;
Έχει δυο παιδιά στην εφηβεία κι είναι λες και την έχουν τρίψει με γυαλόχαρτο!
Και πώς μυρίζει, έτσι;
Πού πας πάλι;
Βασικά, θέλω μερικές ώρες για να...
Ο Καρλ μού ζήτησε να τον βοηθήσω με κάτι. Ναι, αυτό ακριβώς.
Δεν θα πηγαίναμε σ' εκείνο το σπίτι;
Ναι, θα πάμε.
Δεν θ' αργήσω.
Ρούντιγκερ, άνοιξε!
Ρούντιγκερ!
Δεν είναι δικό μου πρόβλημα. Έχω πληρώσει γι' αυτήν!
Έτσι; Ήταν όλα ξεκάθαρα!
- Ήταν όλα ξεκάθαρα. - Το ήξερα.
Σε ξαναπαίρνω.
Πού είναι;
- Ποια; - Πού είναι;
Έγινε παρεξήγηση.
- Τι της έκανες; - Παρεξήγησες!
Τι της έκανες, βρε άρρωστο κάθαρμα; Λέγε!
Η Καρλότα σε υπερασπιζόταν τόσο καιρό!
Ήξερα ότι ήσουν ανώμαλος!
Κανένα νορμάλ άτομο δεν φοράει δερμάτινο γιλέκο!
Λέγε. Πού είναι;
Τι της έκανες;
Τι της έκανες, ρε ψυχάκια κοτσιδάκια;
Τι ζόρι τραβάς με τις κοτσίδες;
Πού είναι;
Πες μου!
Αγόρασα μια τίγρη!
- Τι; - Αγόρασα μια τίγρη.
Στο σκοτεινό διαδίκτυο. 25.000 ευρώ. Γι' αυτό δεν μπορούσα να σου δανείσω!
Την περίμενα χθες,
αλλά εκείνοι που την αγόρασα είπαν ότι τους έκλεψαν το βανάκι
κι έπαθαν κάποιο ατύχημα και τώρα η τίγρη χάθηκε.
Τώρα δεν μου επιστρέφουν τα λεφτά μου. Κατάλαβες;
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά είναι η αλήθεια.
- Πίστεψέ με, Ντέντο. - Σε πιστεύω.
- Αλήθεια; Με πιστεύεις; - Ναι.
Ευχαριστώ, Ντέντο.
- Τι γίνεται εδώ; - Πώς από δω;
Σήμερα έχει γενέθλια ο μπαμπάς και ήθελα να δω πώς είσαι.
- Ναι. Μια χαρά είμαι. - Ναι.
Λοιπόν, ένας απ' τους δύο να μου πει τι γίνεται εδώ.
Αγόρασε τίγρη απ' το σκοτεινό διαδίκτυο.
Απολύθηκε και ξεκοκαλίζει τις οικονομίες σας.
- Βρε βλάκα... - Βρε κόπανε!
- Δεν έκανα κάτι παράνομο... - Σκάσε!
Είναι αλήθεια;
Καρλότα, πίστεψέ με, είναι κάπως περίπλοκο.
Δεν ακούγεται περίπλοκο.
Έχεις δουλειά; Ναι ή όχι;
Όχι, αλλά ήθελα να σ' το πω. Δεν ήθελα να ταραχτείς.
Μάλιστα. Δεν ήθελες να ταραχτώ;
Ναι, ήθελα να τα διορθώσω όλα.
Ντέντο, πότε έχεις διορθώσει οτιδήποτε;
Όποτε προσπαθείς να διορθώσεις κάτι, το κάνεις δέκα φορές χειρότερο!
Ξέρω. Θεωρείς ότι κάνω χαζομάρες κι ότι πρέπει να αναλάβω τις ευθύνες μου.
- Κι εγώ το θέλω, αλλά... - Τι είπες;
Άκουσες τη συνεδρία μου;
Όχι.
Δεν το ήθελα. Κατά λάθος έγινε.
- Με περνάς για ηλίθια; - Όχι, Καρλότα.
Έψαχνα για κάτι στον χάρτη και σ' άκουσα.
Δεν ήθελα να κρυφακούσω.
Αυτό ήταν.
Τελειώσαμε.
Σε παρακαλώ.
Καρλότα!
Φίλε, τώρα τα σκάτωσες για τα καλά.
Σκάσε!
Φίλε, ήταν τρελό πόσο εύκολα τους καθάρισε όλους, έτσι;
Ναι, φίλε. Τρελό!
- Να δούμε κι άλλο παιχνίδι; - Ναι, 100%.
Λοιπόν, έπεισα τους δικούς μου να πληρώσουν το πακέτο VIP.
Οπότε, αν θέλετε, μπορούμε να τσεκάρουμε το πάρτι μετά!
Καλό! Θεέ μου!
Όλε, είσαι θρύλος!
VIP, μωρό μου!
Ευχαριστώ.
Θεέ μου, Κρις, το Astral Ambush!
Όχι!
Θεέ μου, τι είναι αυτό;
Τα σπάει!
- Γεια! - Σφηνάκια για το καλωσόρισμα;
- Ναι. - Ευχαριστώ.
- Στην υγειά σας! - Στην υγεία μας, αγόρια.
Ξεκινάμε με μια μπίρα;
- Ναι. Φέρνω εγώ. - Όχι.
Εσύ μας έφερες με το αμάξι, ο Όλε πήρε τα βραχιόλια. Κερνάω εγώ.
- Μπορώ. - Όχι. Κερνάω. Όλα καλά.
Από πού ξέρεις τον Άλεξ;
Παίζει ποδόσφαιρο με τον ξάδελφό μου, τον Λούκας.
Λυπάμαι για την αδελφή σου.
Ακόμη μου φαίνεται τελείως εξωπραγματικό.
Όλο περιμένω να μπει στο δωμάτιό μου και να με κοροϊδέψει.
Κατάλαβα. Ώστε τέτοια αδελφή ήταν;
Ναι, φίλε. Κάθε μέρα "Όλε, μην είσαι τόσο σπασικλάκι!"
"Μην τις αμολάς στο αμάξι,
αλλιώς θα πω στη μαμά ότι είδες τσόντα στο λάπτοπ της".
Τέτοια έκανε;
Διαρκώς μου την έμπαινε.
Το φαντάζομαι.
Θα γυρίσει. Σίγουρα. Το υπόσχομαι.
Ναι;
Λοιπόν, τρεις μπίρες για τους "ομπρέρος" μου!
- VIP, μωρό μου! - VIP!
Πάμε!
ΗΜΕΡΑ 97
ΗΜΕΡΑ 0
Γιαγιά, πάω κάτω να παίξω, εντάξει;
Καλά, αγόρι μου.
Τι είπες, αγόρι μου;
Αν σου βγάλω την ταινία, θα ουρλιάξεις;
Τότε, θα την αφήσω.
Καλά, δεν θα ουρλιάξω.
- Το υπόσχεσαι; - Υπόσχομαι.
- Πού είμαστε; - Στο υπόγειο της γιαγιάς.
Ήταν το "δωμάτιο χόμπι" του παππού. Εδώ κρυβόταν για να πιει.
Έχει πεθάνει, όμως, κι η γιαγιά δεν κατεβαίνει, οπότε είναι άδειο.
- Μη μου πεις ότι μένεις εδώ. - Όχι.
Ψάχνω για διαμέρισμα, αλλά...
- Φίλε. - Τι; Προσωρινό είναι.
Άσε που προσέχω και τη γιαγιά.
Έχει άνοια κι όλο πέφτει, οπότε θέλει βοήθεια και...
Και τώρα τι θα γίνει; Θα με κρατήσεις εδώ για σκλάβα του σεξ;
- Όχι! - Τότε, τι; Είμαι αιχμάλωτή σου;
Όχι αιχμάλωτη! Είσαι μια ακούσια καλεσμένη. Δεν έχω ιδέα!
Πρώτη φορά το κάνω αυτό! Μήπως πρέπει να χαλαρώσεις;
- Τουλάχιστον σ' έσωσα. - Με έσωσες;
Ίσως δεν σ' έσωσα, αλλά δεν σε σκότωσα!
- Πρέπει να νιώθω κι ευγνώμων; - Δεν ξέρω, ίσως λίγο. Ναι.
Ήρωά μου!
Πολύ αστείο.
Χίλια ευχαριστώ που δεν με σκότωσες.
Αρκετά χάλια νιώθω, εντάξει;
Χίλια ευχαριστώ, Κρις Νόβακ,
που δεν με δολοφόνησες, αλλά με κλείδωσες στο υπόγειο της γιαγιάς σου!
Τι απίστευτη πράξη καλοσύνης!
Περίμενε.
Αλήθεια, τι έκανες στο δάσος;
- Ο Λούκας είπε ότι με χρειαζόταν. - Και κάνεις ό,τι λέει;
Όταν έχασα τους γονείς μου, μόνο ο Λούκας κι η γιαγιά μου με φρόντιζαν.
Οπότε, ναι, όταν λέει ότι με χρειάζεται, είμαι εκεί!
Θυμάμαι ότι είχα ακούσει για τους γονείς σου.
Πρέπει να ήταν πολύ άσχημο.
Ναι. Πολύ άσχημο.
Μα έτσι πάει. Η ζωή είναι χάλια μερικές φορές.
Τουλάχιστον η δική μου.
- Θα με ψάξουν. - Το ξέρω.
Όταν εξαφανίζεται μια όμορφη λευκή, όλοι τρελαίνονται.
Με βρίσκεις όμορφη;
Δεν εννοώ...
Βλακεία.
Εντάξει. Εσύ τι θα έκανες στη θέση μου;
Θα πήγαινα στην αστυνομία.
Θα τους έλεγα τι έγινε κι ότι δεν ήξερα τίποτα.
- Ναι, φυσικά. - Σοβαρολογώ.
Το ξέρω. Λυπάμαι, όμως. Ο κόσμος σου λειτουργεί τελείως διαφορετικά.
Δηλαδή;
Στον δικό σου κόσμο, όλα είναι μαύρα κι άσπρα. Κυρίως άσπρα.
Κι υπάρχει το "καλό" και το "κακό", το "σωστό" και το "λάθος"
κι η αστυνομία κυνηγάει τους κακούς και προστατεύει τους καλούς, σωστά;
Δεν πάει έτσι στον δικό μου.
- Θα πω ότι με βοήθησες. - Δεν καταλαβαίνεις!
Κάποιος σαν εμένα δεν τη γλιτώνει με κάτι τέτοιο!
Δεν μπορώ να πάω φυλακή.
Ποιος θα προσέχει τη γιαγιά;
Εγώ...
Έμπλεξα άσχημα.
ΗΜΕΡΑ 97
Κάν' τες δύο.
Ή μάλλον, εγώ θέλω ένα μαρτίνι.
Λοιπόν, τι κάνει ένας γεροδεμένος άντρας σαν εσένα μόνος σε μια μπιραρία;
Βασικά...
Τέτοια μπράτσα.
Δυνατός σαν βελανιδιά.
Πες μου κάτι. Δεν γνωριζόμαστε από κάπου;
Όχι απ' όσο ξέρω. Όχι.
Πατήρ Σέφερ.
- Με τσάκωσες. - Τι κάνεις;
Όπως πάντα.
Κάνω το έργο του Κυρίου!
Ναι; Την τελευταία φορά φάνηκε ότι περνούσες μια κρίση πίστης.
Ναι.
Σίγουρα θα είναι μοναχική η ζωή του ιερέα.
Φαντάζομαι ότι τέτοιες μοναχικές βραδιές
θα λαχταράς το άγγιγμα και λίγη προσοχή από μια γυναίκα.
Με λένε Ανίτα.
Σέφερ. Πατήρ Σέφερ.
Ανίτα
- Έλεος, Χάραλντ. Πάλι; - Ναι.
Η κόρη σου εξαφανίστηκε.
Την άρπαξε κάποιος κι αγνοείται έκτοτε.
Κι αυτό δεν είναι αστείο.
Έχεις κοπέλα;
Όχι.
Σ' αρέσει καμία;
Ναι, αλλά αυτό το άτομο δεν το ξέρει.
Ζόρικο.
Πώς το κάνεις αυτό; Πώς το λες στον άλλο;
Φίλε, δεν έχω ιδέα. Ίσως πρέπει απλώς να το πεις.
Όπως όταν ξεκινάς ένα νέο παιχνίδι.
Πρέπει να αφοσιωθείς, παρότι ξέρεις ότι θα φας ξύλο πρώτα.
Μα πρέπει να συνεχίσεις, αλλιώς δεν κερδίζεις.
Απλώς το κάνεις.
Κι αν τσακιστείς και καείς, απλώς πατάς "νέο παιχνίδι".
Πρέπει να το κάνουμε. Να τους το πούμε.
Τι; Τώρα;
Ναι. Πάμε να τσακιστούμε και να καούμε.
ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΚΛΗΣΗ
Γεια σου.
Λοιπόν;
Πρέπει να σου πω κάτι.
Ναι; Τι τρέχει;
Συγγνώμη.
Γιαγιά; Γιαγιά, ο Κρις είμαι. Όλα καλά; Έγινε κάτι;
Κρίστοφερ, συγγνώμη που σ' ενοχλώ.
Δεν ξέρω πώς έγινε. Ξαφνικά, έσβησαν όλα τα φώτα.
Καλά, άκου. Μην ανησυχείς, έρχομαι αμέσως.
- Εντάξει, γιαγιά; - Όχι, δεν χρειάζεται. Πήρα τον Λούκας.
- Τον Λούκας; - Ναι; Στον δρόμο είναι.
Οπότε μην ανησυχείς, εντάξει;
Διασκέδασε.
Πέρνα καλά.
Δεν μπορώ πάντα να ακολουθώ.
Ίσως αν δεν προσπαθώ καν, τότε δεν μπορεί να πάει στραβά, σωστά;
Παρότι έτσι σκέφτονται οι χαμένοι. Πρέπει να δείξω ότι δεν είμαι χαμένος.
Πολύ τρομακτικός.
Το τρομακτικό σπίτι.
Ανίτα, είσαι ιδιοφυΐα.
Τι;
Πρέπει να πάω στο τρομακτικό σπίτι.
Να βρω το μυστικό δωμάτιο, να σώσω τη Βάντα κι όλα θα διορθωθούν!
Ανίτα, αυτό ακριβώς χρειαζόμουν!
Ευχαριστώ.
Ποιος θα τα πληρώσει όλα αυτά τώρα;
Ο Όλε;
Είσαι μεθυσμένος.
Όλε!
Τι άπαιχτη βραδιά.
Θες οδοντόβουρτσα;
Ντέντο;
ΣΥΓΓΝΩΜΗ!
Γαμώτο!
Ντέντο!
Λούκας.
Καλοσύνη σου που πέρασες.
Είναι θεοσκότεινα.
Καμιά ασφάλεια θα 'ναι.
Πού είναι ο Κρις;
Σ' ένα πάρτι για βιντεοπαιχνίδια με τους φίλους του.
Έλεος.
Αν συνεχίσει έτσι, δεν θα φύγει ποτέ από δω.
Πού είναι ο πίνακας;
Στο παλιό δωμάτιο χόμπι του παππού.
- Καλά, θα ρίξω μια ματιά. - Ναι.
Μ' ακούτε;
Είναι κανείς μέσα;
Κρις;
Ντέντο!
- Καρλότα! - Ντέντο.
Σταμάτα κι έλα δω!
Σ' απογοήτευσα. Είσαι θυμωμένη μαζί μου. Θα τα διορθώσω όλα.
Έλα δω αμέσως!
Θα σου αποδείξω ότι δεν είμαι χαμένος.
- Ντέντο! - Όχι αυτήν τη φορά.
Παραβιάζεις το σπίτι αυτών των παλαβών
χάρη σε ηλίθιες φήμες που δεν βγάζουν καν νόημα!
Ας...
Παλάβωσες; Καρλότα, σταμάτα!
Υστεριάζεις!
Τ' άκουσες αυτό;
Ναι.
Βάντα!
Θα κατέβω.
Βάντα, είσαι εκεί;
Είστε οι άνθρωποι σαύρες;
Γεια σου, ποντικάκι.
Πολύ μεγάλο όπλο έχεις.
Δεν θα μου πιείτε το αίμα!
- Όχι! - Όχι, όχι!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΖΟΛΤΑΝ ΣΠΙΡΑΝΤΕΛΙ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου