Kederin beş evresi olduğu söylenir.
97'NCİ GÜN
İnkâr, öfke, pazarlık,
depresyon ve nihayet kabullenme.
Ama bence "evreler" tam doğru değil.
Daha çok bilgisayar oyunlarındaki seviyeler gibi.
Sadece 1. seviyeyi tamamladıktan sonra 2. seviyeye geçebilirsiniz.
Bazıları, çok zor olduğu için belli bir seviyede sonsuza dek takılır,
Mario Kart'taki Rainbow Road gibi.
Onu nasıl bir psikopat bulmuş?
1. İNKÂR
Her şey yolunda.
Bir yanlış anlama olmuş.
Eminim onlar sıradan, normal insanlardır ve döndüklerinde bu sorunu çözeceğiz.
"Normal insanlar" mı dedin?
"Normal insanlar" mı Dedo?
Arka bahçelerinde gizli sığınak var.
Ve küçük kızları az daha seni vuruyordu.
Arbaletle.
İnternete göre, bir sonraki kurbanları için ormanda dolaşıyorlarmış.
Carlotta, cidden bu insanların yamyam olduğuna inanmıyorsun, değil mi?
Evet.
Üç ay önce buna inanmazdım Dedo.
Ama o zaman terapistimin
bir hırsızla seks yapıyormuş gibi davranabilmek için
kocasına kar maskesi taktırdığına da inanmazdım.
Ya da kardeşimin evcil bir kaplan alacağına.
Şeye inanmazdım...
Kızımızın ortadan kaybolacağına.
Ve kesinlikle kocamın aylarca yüzüme yalan söyleyebileceğine inanmazdım.
Telefonunu ver.
Neden?
Planın ne?
Polisi arayacağım. Bizi buradan çıkarabilirler.
Sinyal yok. Harika.
Evet, bu duvarlar çok kalın. Belki kurşun kaplamadır.
Çok etkileyici.
İşte bu.
Aslında romantik.
Sakın yeltenme.
Hazırlık yapan tipler olmalı.
Ne olmalı?
Hazırlık yapan.
Kıyametin kopacağına inanan insanlar.
Evet.
Keşke bir an evvel kopsa.
Eskiden öyle biriyle çalışıyordum.
Mükemmel sıva yapardı.
Ama kendi idrarını içtiğini öğrendik.
Çıkarın bizi!
- Carlotta. - Çıkarın bizi!
Bir yolunu bulacağız Carlotta.
Belki başka çıkış vardır.
Kapağı yine deneyeyim.
Belki kilitlememiştir.
Hayır, kesinlikle kilitli.
Hedef etkisiz hâle getirildi.
Başkana birazdan bilgi verilecek.
Amerikan halkı...
97'NCİ GÜN
2'NCİ GÜN
Ne sevdiğini bilmiyordum, o yüzden sana teriyakili tavuk aldım.
Benim en sevdiğim. Sonra belki vejetaryensindir diye düşündüm.
- Geri dönüp sebzeli sandviç aldım. - Vejetaryen değilim.
Tamam, güzel.
Çünkü iğrenç görünüyor.
Peki Chris, ciddi olalım.
Neredeyse iki gündür buradayım.
Kayıp kişilerin çoğu ilk 48 ila 72 saat içinde bulunur.
Bu da istatistiksel olarak 36 saat içinde benim için gelecekler demek.
An meselesi.
Herkes için en iyisi, gitmeme izin vermen.
Tabii.
- Şunları çıkarayım, değil mi? - Ben ciddiyim.
Seninle ilgili tek kelime etmem.
Bana iyi davrandın. Sandviç aldın.
- Sana bir şans veriyorum Chris. - Bana şans mı veriyorsun?
Peki, böyle olmak istiyorsan. Uyar.
Sundersheim o kadar büyük değil.
Sence 17 yaşında seksi bir kız burada ne sıklıkla kaybolur?
- Asla. - Kendine seksi mi dedin?
Burada sakinleşip sandviçimi yiyip arama ekibinin
kapıyı çalmasını bekleyeceğim. Sonra da sen şöyle...
"Wanda, lütfen onlara sana tavuklu sandviç aldığımı söyle!"
Ben de "Kusura bakma dostum" diyeceğim.
"Travma yaşadım, bu adam çok kötü ve kesinlikle hapse girmeli."
Sonra da seni kucaktan kucağa gezdirecekler.
Bitti mi?
Tuvaletimi nereye yapacağım?
- Bu bir şaka. - Burası otel değil Wanda.
Bu, ikimiz için de sıkıntılı olur.
Her gün bok dolu bir kovayı aşağı yukarı taşımak mı istiyorsun?
Sana bir şey diyeyim Chris.
Bu kesinlikle yanına kalmayacak. Sen gerçek suçlu değilsin.
Polis kapı kapı gezip evleri arayacak.
Her an burada olabilirler, beni bulurlar ve sen de hapse girersin!
Başımı ağrıtıyorsun. Yeter!
Bırak gideyim!
Üzgünüm.
Chris!
Bu son şansın! Seni uyarıyorum!
Chris!
2. ÖFKE
Bunu nasıl yapıyorsun Dedo?
Cidden.
En kötü, muhtemel durumu ele alıyorsun ve bir şekilde
- kafana göre takılıp beter ediyorsun. - Tamam...
Neden peşinden geldim?
Yani işim bitmişti.
Seninle işim bitmişti.
Özgürdüm.
Sorumluluğum değildin.
Ve sonra...
Yine inanılmaz aptalca bir şey yaptığını fark ettim.
Ne yaptım? Peşinden geldim.
Her zamanki gibi.
Salak gibi.
Gitmene izin verebilirdim, kendi başına,
arbaletli bir çocuk tarafından vurulabilirdin
ve bu da her şeyin sonu olurdu.
Sana üzüleyim diye bana yaralı su samuru gibi bakma.
Senin için üzülmüyorum. Kendim için üzülüyorum!
Ağlama.
Ağlamaya başlama.
Ağlama.
- Kes şunu! - Çabalıyorum.
Ağlaman yasak Dedo.
Burada ne var?
Kurutulmuş et.
Konserve ananas.
Leziz, leziz! Konserve fasulye.
Konserve fasulye barbekü usulü.
Umarım oda spreyi de almışsınızdır, manyaklar.
Vay! Harika!
Pirinç!
Ne pişireceksiniz dâhiler?
Lanet pirinci nerede pişireceksiniz acaba?
Bazen onlar da eğleniyormuş.
Carlotta, belki de...
Tamam.
Pekâlâ Dedo.
Plan neydi?
Paralar suyunu çekene kadar devam edip icracılar
eşyalarımızı almaya başladığında fark etmeyeceğimi mi umuyordun?
O kadarına izin vermezdim.
Neden bana işini kaybettiğini söylemedin?
İkimiz bir ekip olarak çözüm bulurduk.
Yapamadım çünkü...
Çünkü ne?
Hiç. Haklıydın. Sana söylemem lazımdı.
- Hayır. Ne diyecektin? - Hiçbir şey demeyecektim.
- Diyecektin. - Hayır.
"Çünkü" dedin, genelde çünkünün ardından bir şey gelir.
Carlotta, boş ver.
Çünkü ne Dedo?
Çünkü...
...son zamanlarda...
...senin...
...öfke sorunların çok yoğunlaştı.
Öfke sorunları mı? Benim öfke sorunum falan yok!
Tamam. Peki.
Hey! Hey!
Çıkarın bizi buradan!
Sizi deli piçler!
Biz bozulmadan gelip yiyin!
- Tamam. - Hey!
Bir şey yapsana.
- Ne yapacağım? - Bilmiyorum!
Bir çıkış yolu bul. Bir plan yap!
Salak gibi kıçının üzerinde oturacağına bir şey yap.
Bu...
Vay canına.
- Ne oldu? - Yok bir şey.
Evet?
Burada ne kadar kalmaya hazırlanıyormuş kim bilir.
İhtiyaçları olmasına izin yok mu?
Tabii. Var.
Eleştirme Dedo.
Kimseyi eleştirmiyorum. Bilakis çok etkilendim.
Çok iyi hazırlık yapmışlar.
Çok titizler.
Sapık bir hazırlıkçı, sapık bir hazırlık yaparsa, ne kadar hazırlık yapmıştır?
Beni iğrendiriyorsun Dedo.
13'ÜNCÜ GÜN
Tamam. Kızma.
Kıyafetlerini yıkadım
büyükannemin eski eşyalarından oluşan bir yığının içine karıştılar,
o da onları geri dönüşüm kutusuna götürdü.
Ben de ikinci elciden sana yeni kıyafetler aldım
ama bedenini bilmiyordum.
Her neyse, sandviç dükkânına
öğle yemeğinden sonra gidebildim, güzel şeylerin hepsi bitmişti.
O yüzden ton balıklı...
Wanda?
Artık dayanamıyorum!
Kovaya sıçmayı kabul etmiyorum!
Ve bir sandviç daha yemek zorunda kalırsam
birini öldüreceğim!
- Nefes alamıyorum Wanda. - Umurumda değil.
Pardon.
Özür dilerim.
Tanrım, bu iğrenç.
Beni az daha öldürüyordun.
Amaç da oydu Chris.
Dostum.
Beni buraya kapattın.
Ve lanet parmağını gözüme soktun, sapık.
Beni boğuyordun.
Beni kör edebilirdin.
Ve sana ton balığı sevmediğimi söyledim.
Sana ne oldu böyle ya?
İki haftadır yaşlı bir kadının bodrumunda kilitliyim!
Bana olan bu!
Buradan çıktığımda ayvayı yedin.
Kaç tane
gerçek suç podcast'ine çıkacağımı tahmin bile edemezsin.
Bana çok acayip şeyler yaptığını söyleyeceğim.
Ve hepsi de "Bu Chris denen çocuk manyakmış" diyecek.
Ve sana "Bodrum Sapığı" falan gibi lakap takacaklar.
TikTok'taki ergenler seninle ilgili videolar çekecek.
Ve biri bunun filmini çekip seni bir ahmağa oynatacak.
O da şöyle diyecek, "Selam, ben Chris.
Ben, kızları bodruma kapamayı seven bir sapığım."
Çok kötüsün.
- Kötü müyüm? - Evet!
Kötü birisin.
Şimdi hatırladım. Okulda da böyleydin.
Pardon?
Sen ve birlikte takıldığın diğer kızlar.
Tam bir kötü kızlar çetesiydiniz.
- Bu doğru değil. - Doğru.
Sosyal medyada hep bu berbat psikolojik savaşı yürütüyorsunuz.
"Bu gönderiyi beğenecek miyim?"
"Kimi etiketlesem?"
"Bu partiye davet edilmeyenlerin ne kadar harika olduğunu öğrenmelerini
nasıl sağlayabilirim?"
Kendileri için ulaşılmaz olduğunuzu bilen erkeklere,
kısa bir an için bir şansları olabileceğini
düşünmelerini sağlayacak kadar kur yapmak.
Sonra onları tekrar arkadaş bölgesine yollamak.
- Beni öyle mi görüyorsun? - Ne?
Seni popüler ve çekici buluyor muyum?
Evet.
Bence bu sana sosyal bir güç veriyor mu?
Evet, kesinlikle.
Çoğu zaman muhtemelen ne yaptığının farkında bile değilsindir.
Güzel ve popüler olmak elimde olan bir şey değil.
Kendinden, güzel ve popüler olarak bahsedebilmen bile
- tam olarak sorun! - Şimdi sen söyledin ya!
Evet ama başkaları söylediğinde farklı oluyor!
Bunu kendin için söylememen gerek!
Mesela... Tamam, bu hiç olacak bir şey değil...
ama diyelim ki benim hakkımda hoş bir şey söyledin.
Mesela "Chris, sen gerçekten"...
"Saçın fena değil."
Karşılık olarak "Evet, saçım fena değil" demem
çünkü buna asla inanmam!
Bu iyi bir şey mi olmalı?
Sana ton balığı aldığım için pardon.
Chris?
Efendim?
Saçın fena değil.
3. PAZARLIK
Eller başınızın arkasına! Duvara!
Elimde AR-15 var.
Tuhaf nefes bile alsanız kullanırım.
- Silah. - Duvara dönün!
Tamam.
Duvara döndük.
Şimdi geliyorum. Elleriniz başınızın arkasında duvara dönük değilseniz...
Eller başımıza.
...bunu agresif davranış kabul edip sizi vuracağım.
- Anlaşıldı mı? - Evet.
Anlıyor musunuz?
- Evet. - Evet! Anladık!
Tanrım.
Nedir o Dedo?
Duvara dönün!
Barış içinde geldik.
Kimsiniz ve mülkümde ne işiniz var?
Biz Carlotta ve Dedo Klatt'ız.
İzinsiz girdiğimiz için özür dileriz
ama kayıp kızımızı arıyoruz.
Adı Wanda.
Onları etkisiz hâle getirmek zorunda mıyız?
Henüz değil canım.
Henüz değil.
Artık onlar senin esirin canım.
- Bağlamak ister misin? - Evet.
Al bakalım tatlım.
Harika.
Mükemmel iş çıkarıyorsun.
- Şimdi! - Hey!
Cesursun.
Silahı bırak yoksa boynunu kırarım.
Vay be Dedo. İşte bu.
- Silahı bırak! - Tamam.
Ani hareket yapmayın...
Ha!
- Dedo! - Galiba taşağımı kırdı.
- İyi miydim anne? - Çok iyiydin.
İnanılmaz. Çok iyisin.
Şimdi yukarı. Yatma vakti.
Gerisini ben hallederim. Ver onu.
Seni çok seviyorum canım.
Ben de seni seviyorum.
Tamam. Arkanızı dönün. Eller arkaya.
Özür dilerim. Aptalcaydı.
Aynen öyle.
Eller arkaya.
Çok sıkı! Derimi kıstırdın!
Evet. Diz çökün. İkiniz de.
Dinleyin. Kim olduğunuzu bilmiyorum.
Ama hiçbir devlet kurumunda size benzeyen birini görmedim.
Tahminimce bir tür solcu, woke, iyiliksever,
gerilla grubuna mensupsunuz, değil mi?
Benim gibi namuslu vatanseverlere sorun yaratmaya çalışıyorsunuz, değil mi?
Muhtemelen tüm KNR'ye.
- Ayvayı yedik. - Pardon.
KNR mi?
Yeni Reich'ın Çocukları!
Sanki bilmiyordunuz.
Biz sıradan ebeveynleriz.
Kızımız ortadan kayboldu.
Çocuğunuzun burada olduğunu sanıyorsanız niye polisi aramadınız?
Çünkü...
Polisler hiçbir işe yaramadığından olabilir.
O konuda hemfikiriz.
Evet, doğru.
Kendinize bakmak, ailenizi korumak zorundasınız.
Herhâlde bunu anlarsınız.
Evet. Doğru.
Kurumlara hiç güvenmiyorum.
Bu yüzden Toni'ye evde eğitim veriyorum.
- Sahi mi? - Evet,
beş yaşında silah kullanabiliyordu.
Altı yaşında tavşan yakalayıp derisini yüzebiliyordu.
Çok hoş.
Sanırım kızınızı korumak için ne gerekiyorsa yaparsınız.
Evet.
Yani gidebilir miyiz?
Lütfen bizi burada bırakmayın. Lütfen!
Bari şunları gevşetseydiniz.
Bende klostrofobi var.
Tanrım!
Klostrofobik değilim. Öylesine söyledim.
33'ÜNCÜ GÜN
Bu gösteri çok abuk.
Cinayet ve fahişelikten başka bir şey yok.
Bay Neubert bunun 13 yaşındaki çocuklara uygun olduğunu niye düşündü?
Cats'i sahnelesek olmaz mıydı?
Şimdi düşününce çok garip geliyor.
Kaç yaşındaydın? On iki mi?
Bir fahişeyi oynamak için mükemmel yaş.
Bu, hatırladığım son normal şey.
Ne? On altı yaşında seri katili oynamak mı?
Hayır. Ailem ölmeden önceki yazdı.
DUR
- Hadi. - Hayır.
- Hadi, lütfen. - Hayır.
Ne zaman gideceğimi biliyorum
Ve ne zaman kalacağımı da
İşleri halletmeyi
Gel.
- Hadi! - Gerek yok!
Yakalıyorum Gazete dağıtan çocuğu
Ama değişmiyor hiçbir şey
Uzanıyorum yağmurda
Yok, "rüzgârda".
Bay bay
Evet.
- Ama deniyorum - Ama deniyorum
- Deniyorum - Deniyorum
Kapılmayacağım asla
Modern aşka
- Yürüyor yanımda - Modern aşk
- Geçip gidiyor - Modern aşk
- Beni kiliseye vaktinde yetiştiriyor - Beni kiliseye vaktinde yetiştiriyor
Bir şey vereceğim.
Tanrım! Olamaz!
İkinci el mağazasında bir sürü vardı.
Girls Team.
Fighting Beat 2.
Ice Twister?
Mothman.
Güve adam!
Hiçbirini duymamıştım.
Ben de ama hepsi üç avroydu, o yüzden de...
Şikâyet etmiyorum.
Şu ara 24'ün ikinci sezonunu dördüncü kez izliyorum
ve Kim Bauer'ın o hatunla buluşmasını bir kez daha izlemek zorunda kalırsam...
Yani teşekkürler.
Seninle bir şey konuşacağım.
Şimdi...
İçinde olduğun durumun karmaşık olduğunu biliyorum.
Lukas'ın tehlikeli insanlara çalıştığını ve bu yüzden gitmeme
izin veremeyeceğini biliyorum.
- Wanda, ben... - Hayır, lütfen dinle beni.
Düşünüyordum.
Ya o insanları haklasak?
Lukas'ın "büyük patron" hakkında konuştuğunu söylemiştin.
Bilmiyorum. "Kral" dedi ama bu bir isim mi yoksa lakap mı bilmiyorum.
Tamam. Kral.
Bu bir başlangıç.
Pekâlâ, şimdi Lukas'a o kadını öldürme emrini verenin
bu Kral olduğunu varsayalım.
Sorumuz şu:
Bunu neden yaptı?
Ne saklamaya çalışıyor?
- Kadın gazeteciydi, değil mi? - Evet.
- Galiba internete video falan çekiyormuş. - Gazeteci. Tamam.
Ga-ze-te-ci.
Bir gazeteciyi öldürürsen
bunun nedeni, gizli tutmak istediğin bir şeyi ortaya çıkarmış olmasıdır.
İşte.
İkimiz sebebin ne olduğunu anlayabilirsek polise gidebiliriz.
Kötü adamlar hapse girer, ben evime giderim ve sen de paçayı kurtarırsın.
Jack Bauer ve Tony Almeida gibi bir takım oluruz.
Evet, tabii.
İkimiz tüm Sundersheim organize suç şebekesini alaşağı mı edeceğiz?
- Evet, neden olmasın? - Wanda.
Sonsuza dek burada kalamam.
Bir noktada ya kaçacağım ya da dışarı mesaj yollayacağım.
Ya da çıldırıp televizyonu kafana geçireceğim.
Hiçbiri işe yaramazsa da kendimi öldüreceğim.
Öyle deme.
Ciddiyim. Ne için yaşayacağım ki?
Ice Twister için mi?
Ya da birlikte çalışıp bir plan yapabiliriz.
Ve bir şekilde ikimizi de bu işten sağ salim kurtarırız.
Cidden, kaybedecek neyin var?
4. DEPRESYON
Üzgünüm.
Dedo yapma.
Ben...
Çok çok özür dilerim.
Sadece bunun için değil.
Bizi aşırı sağcı bir silah manyağının sığınağına tıktırdığım için.
İşten çıkarıldığımı söylemediğim için de özür dilerim.
Ben...
Çok utanmıştım.
Ailemin bana en çok ihtiyacı olduğu anda her şeyi berbat ediyorum.
- Daima. Her seferinde. - Dedo.
Bu doğru Carlotta.
Düşünsene.
Mesela Ole doğduğunda doktorlar onun sağır olduğunu söylemişti.
Hemen paniğe kapıldım ve dağıldım
ve "Dedo, kendini topla" diyen sendin.
"Önemi yok.
Bu yüzden onu daha az sevmeyeceğiz ve..."
- Evet. - Ve elbette haklıydın.
Bu bir şeyi değiştirmedi.
Ama o anda kaya gibi sağlam olan ben değildim, sendin.
Wanda kaybolduğunda da aynı şey oldu.
O günden beri kendimi çok...
Çok işe yaramaz hissettim.
Bir baba olarak aileme bakmak benim görevim.
Ailemi korumak.
Peki ben ne yaptım?
Wanda'nın kaybolduğu gün, ben de kayboldum. Bir futbol maçında sarhoştum.
Terapide seni izlediğim için çok üzgünüm.
Bunu yapmak istemedim. Cidden.
Adımı duydum ve kapatmam gerektiğini biliyordum ama...
Yapamadım. Olmadı.
Sanki evren bana şöyle diyordu: "Çok dikkatli dinle Dedo
çünkü gerçek bu.
Salağın tekisin ve kendini toparlamazsan her şeyini kaybedeceksin."
Sen salak değilsin Dedo.
Öyle dememeliydim.
Ama haklısın Carlotta. Aptalın tekiyim.
Her zaman öyleydim.
Hayatımı öyle geçti.
Okulum öyle geçti.
Seni öyle elde ettim.
Sevimli salak Dedo.
Kimsenin bir salaktan yüksek beklentileri yoktur.
Batırırsan ne olacak? Önemli bir şey değil.
Arkadaşın kadar yüksek not alamıyor ya da para kazanamıyor musun?
O sadece Dedo!
Buna cidden inanmıyorsun, değil mi Dedo?
Benim için anlamını biliyor musun?
Carlotta, her gün bana dönüp "Dedo, büyük bir hata yaptım.
Boşanıyoruz" diyeceksin diye endişeleniyorum.
Ve her gün de bir şekilde olmuyor.
Çok erken çocuk sahibi olduğumuz için mi
yoksa kendini bana mahkûm mu hissediyorsun.
Bilmiyorum.
Seni çok seviyorum Carlotta.
Seninle evlenmek başıma gelen en güzel şeydi
ve sabahları bana gülümsediğini gördüğümde, sevinçten çığlık atabilirim.
Hâlâ her sabah kendime soruyorum,
"Bunu nasıl becerdin Dedo?"
Anlamıyorum.
Senin gibi birinin benim gibi birine
neden katlandığını anlamıyorum.
Anlamıyorum.
Ben...
- Tek istediğim... - Hayır.
- Kapa çeneni. - Peki.
Dedo, pantolonumun fermuarını aç, tamam mı?
Tamam.
- Tamam. Oldu. - Evet.
Düğme var.
Tamam.
- Hissediyor musun? - Tuttum.
- Acaba onu... - Evet.
- Hallettim. - Tamam o zaman.
- Şimdi gel buraya. - Evet.
Tamam.
- Daha aşağı. - Tamam.
Biraz daha.
- Az daha. - Oldu!
Vay. Tanrım.
Evet, tamam.
- Tamam. - Uzanacağım.
Dur. Bir saniye bekle.
- Hayır. Biraz daha aşağı. - Tamam.
Evet, Tanrım.
- Tanrım! - Tanrım!
Tanrım.
68'İNCİ GÜN
...berbat görünmüyor mu?
Yeter! Benden bu kadar.
Yetti!
Ben hiç...
Kes şunu! Beni çekmeyi kesin!
- Hepiniz defolun gidin! - Tanrım.
Üzgünüm Wanda.
Bunu sana göstermemeliydim.
Hayır, göstermene sevindim.
Kendimi... Çok suçlu hissediyorum.
Gözlerini kapa.
Neden?
Kapa işte.
Tamam, tuhaf bir şey yapma. Şu an çok kırılgan hissediyorum.
Tamam. Aç gözlerini.
Nedir o?
Videonun seni üzeceğini biliyordum,
o yüzden en sevdiğin yiyecekleri alarak seni neşelendirmeyi düşündüm.
Gece yarısı ziyafeti.
İlk olarak ananas.
Çünkü ilk yurt dışı tatilinizde baban piña colada'sını tatmana izin verdi.
- Sen de dedin ki... - Ağzıma koyduğum en iyi şey.
Evet.
Nacho.
Özellikle tatlı biberli
çünkü baharat tozunun parmaklarına yapışmasını seviyorsun.
Ve zeytin...
İnsanlar seni sofistike sansın diye
kendini onları sevmeye zorladın.
Ve hepsinin üzerine...
...peynir çubukları.
Ve eski günlerin hatırına...
Merak etme, ton balıklı değil.
Vay.
Hepsini hatırladın mı?
Sanırım bu, birinin benim için yaptığı en tatlı şey.
Son doğum günümde
o zamanki erkek arkadaşım bana air-fryer yemek kitabı hediye etmişti.
Hiç air-fryer'ım olmadı.
Sevgilim olduğunu söylemiyorum...
Bekle, bir şey daha var.
- Olur mu? - Evet.
Olur mu?
Yapamam. Özür dilerim.
Peki.
- Şey istemedim... - İstemediğimden değil, cidden.
Tam tersi.
Yani... Belli.
Benimle konuşan en güzel kızsın.
Olay sadece o değil tabii.
Komiksin, zekisin ve dünyadan etkilenmiyorsun.
Ve senin kadar güçlü ve cesur biriyle hiç karşılaşmadım.
Ama ürkütücü biri olmak istemiyorum...
Ve evet, şu an seni bodrumumda kilitli tuttuğumu biliyorum
- ki bu çok ürkütücü ama... - Chris.
Rahatla. Sorun yok.
Düşünmedim sanma.
Yani ben kanı kaynayan bir erkeğim.
Sadece...
Bekle, bak, Google'da aradım.
"Güç dengesizliği varsa rızanın gönüllü olup olmadığını belirlemek
zor olabilir ve hatta gerçek rıza imkânsız olabilir."
Bu yüzden şimdi müsaadenle
iyi akşamlar diliyor ve gidiyorum.
Görüşürüz.
5. KABULLENME
Tanrım.
Kızımla konuştum.
Mülkümüze izinsiz girdiğiniz için ikimiz de çok kızgınız.
Ve ne yazık ki, buradaki ortam pek yasal olmadığından, bunu bildirirseniz
başımızı ciddi belaya sokabilirsiniz.
- Bir şey demeyeceğiz. Yemin ederim. - Arkanızı dönün.
- Bunu yapmana gerek yok. - Dönün.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
İşin aslı, anlıyorum.
Bir anne olarak.
Toni'm kaybolsa onu bulmak için cehennemin dibine giderdim.
İnternette biraz araştırma yaptıktan sonra,
ikinizin de derin devletin gizli ajanları olmadığınızı anladım.
- Aynen. Evet. - Evet.
Sosyal medya varlığını tekrar düşün Dedo.
Çok fazla meme paylaşıyorsun.
Çok fazla.
İyi de değiller.
Göz önüne alırım. Sağ ol.
Umarım onu bulursunuz.
Toni'yi kaybetsem ne yapacağımı hayal bile edemiyorum.
Çok açık olmak gerekirse:
İkimiz de gidebilir miyiz yani?
- Evet. - Tamam, gidelim o zaman.
Bunu burada bırakayım.
Votkanızdan biraz içtik.
Bir kutu lazanya da yedim.
Yerine koymak isterim.
Dedo.
Banka bilgilerinizi verirseniz
- parayı havale... - Hı-hı.
Bu kadar anlayışlı olduğunuz için sağ olun.
Bir anne olarak çok makbule geçti.
Bir şey daha var.
Arka çitinizde ufak bir delik var.
- Onu da... - Dedo.
80'İNCİ GÜN
Vay canına.
Selam!
Sen de kimsin?
80'İNCİ GÜN 1 KIZILKUYRUK
Kontrol ettiğin için sağ ol büyükbaba.
Wanda.
Büyükannem bunu verdi.
ÖZEL EKİP - WANDA KLATT
Bir polis gelip minibüsümü sormuş.
Kendi özel ekibim mi var?
Süper.
Ne var? Belki bu iyi bir şeydir.
Minibüsünü biliyorlarsa Lenka ve Lukas'ı da biliyor olabilirler mi?
Ama Lukas'ı değil, beni arıyorlar!
Sakin ol.
Sorun olmayacak. Bunu çözebiliriz.
Birlikte.
VAHŞİ YAŞAM KAÇAKÇILIĞI KAPITÄN - KRAL
Durmamız gerek.
Casusluk yapmayı,
izinsiz girmeyi ve polise yalan söylemeyi bırakalım.
Pes edelim demiyorum.
Tamam.
Aramaya devam edelim.
Ama böyle değil.
Hâlâ sahip olduklarımızı korumalıyız.
Kendimize ve Ole'ye iyi bakmalıyız.
Yoksa Wanda'nın eve dönebileceği bir şey kalmayacak.
Tamam.
97'NCİ GÜN
Başkana birazdan bilgi verilecek.
Amerikan halkı...
Ops.
Büyükanne? Ben Chris. Her şey yolunda mı?
Bir anda elektrikler gitti.
Merak etme. Hemen dönüyorum.
Hayır, gerek yok. Lukas'ı aradım.
- Lukas'ı mı? - Tamam. Bakayım, olur mu?
Sigorta kutusu nerede?
Büyükbabanın eski hobi odasında.
İçeride kimse var mı?
Hey?
İçeride kimse var mı?
Chris?
Wanda.
- Buradan çıkmalıyız. - Tamam.
İçeride kimse var mı?
- Gel yukarı! - Bekle.
Ne yapıyorsun?
Hadi Wanda!
ZOLTAN SPIRANDELLI'NİN HİKÂYESİNDEN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher