Podobno przed śmiercią całe życie przelatuje nam przed oczami.
Byłam ciekawa, jak to jest.
Kto montuję tę wyjątkową rolkę?
Całe moje życie?
Czy przed śmiercią będę musiała oglądać siebie,
jak zsikuję się w spodnie na scenie podczas szkolnego przedstawienia?
Wolę przewinąć do końca.
GDZIE JEST WANDA?
11 GODZIN WCZEŚNIEJ
Wanda!
Nie!
PRZEPRASZAM X
Nie!
Niech to szlag!
Wanda!
Nie!
O Boże.
O nie.
Okej.
Co? Nie!
Nie! Nie, nie, nie!
Okej.
O Boże.
Cholera.
OTRZYMANO W STANIE DOBRYM PODPIS
TYGRYS NR 71524247
JEDZENIE DLA DZIKICH ZWIERZĄT
Nie wygłupiaj się!
Wypiłam za mało kawy, by się z tym użerać!
Wyjmijcie głowy z własnych dup.
Załatwimy to w półtorej godziny.
To nie czary. Wysilcie się trochę.
Nie będę powtarzać. Ruchy.
OPERACJA WIOSENNE PORZĄDKI
Święto Wandy zaczyna się o 12.00.
Zależnie od korków i różnych opóźnień
załóżmy, że ludzie będą wyjeżdżać z domów między 11.30...
chwila, wpół do dwunastej...
- Między 11.30 a 11.45. - Tak.
Rüdiger, my będziemy na wydarzeniu
pilnować sąsiadów, a Dedo i Ole...
Team Takeaway.
...będą demontować kamery.
Czy to moje druty?
By to się udało,
musimy działać jak dobrze naoliwiona maszyna.
Jakieś pytania?
- Co? - Jak nazywa się nasz zespół?
Carlotta i Rüdiger.
Ole, będziesz obserwował pluskwy stąd,
upewniając się, że domy są puste i wskazując kolejny.
Tak się komunikujemy.
Czemu nie przez telefon?
Żeby mama mogła się do mnie dodzwonić.
I tak jest fajniej.
My nie mamy walkie-talkie.
Uda się, jeśli będziemy współpracować jak drużyna.
Nie jesteśmy drużyną.
Tylko rodziną.
Jesteście beznadziejni.
- Operacja Wiosenne Porządki. - Hej!
- Powodzenia. - Wam też.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ja też cię kocham, Dedo.
Tak.
KLATT & SYN ELEKTRYCY
NIEZNANY
Odbierzcie telefon!
POLICJA SUNDERSHEIM KOMISARZ GŁÓWNY
GRUPA ZADANIOWA WANDA KLATT
Robert Bauscher. W czym mogę pomóc?
Dobry, chciałabym rozmawiać z komisarz Rauch
z grupy zadaniowej Wanda Klatt.
Chwileczkę, proszę.
Telefon do Rauch w sprawie Wandy Klatt.
Jest tu?
Moment.
Przepraszam, jesteś zajęta?
Próbuję rozgryźć, kim jest „Król”.
Ktoś do ciebie dzwoni w sprawie Wandy Klatt.
Możesz się tym zająć?
Pewnie.
Dzięki.
Ja odbiorę.
Halo?
Pani Rauch?
Nie, przykro mi. Detektywka Rauch jest w tej chwili zajęta.
W czym mogę pomóc? Jestem jej partnerem.
Halo?
Mówi Wanda Klatt.
ŚWIĘTO WANDY
W porządku?
Do roboty.
Test mikrofonu.
Raz, dwa, raz.
- Zabierzcie to. - Wanda.
Na scenie musi być miejsce na występy.
Stoły bufetowe są tam.
Magdalena, zostaw miejsce dla wszystkich, proszę.
Nie zajmuj stołów tymi swoimi ogromnymi quiche’ami.
- Nasza gościni honorowa. Cześć. - Katarina.
Spodziewam się, że to będzie przytłaczające,
ale wiedz, że jesteśmy tu dla ciebie.
- Dziękuję. - Są też Dedo i Ole?
Przyjadą później.
Ole źle się rano poczuł, więc Dedo z nim został.
Ale jest ze mną mój brat, Rüdiger.
- Enchanté. - Miło mi.
Ładna scena. Fajna.
Mógłbym z kimś porozmawiać o występach?
Chciałbym zaśpiewać piosenkę.
Katarino, mogę w czymś ci pomóc?
Nie, weź coś do picia, odpręż się.
Mamy wszystko pod kontrolą.
Pójdę do Magdaleny. Przepraszam.
Magdaleno? Mówiłam,
- żebyś nie stawiała tego na środku. - Wanda. Klatt.
Wanda Klatt.
Orzeł do Wróbla. Słyszysz mnie? Odbiór.
Tato, ile razy można?
Jesteśmy we dwóch. Nie potrzebujemy kryptonimów.
Możesz mówić „odbiór”? Odbiór.
Co?
Gdy kończysz mówić, powiedz „odbiór”,
bym wiedział, że skończyłeś. Odbiór.
A nie mogę skończyć mówić?
Hej. No i?
Cześć.
Zaczynają przyjeżdżać goście. Jak wam idzie?
Dobrze. Dwa z głowy.
Czekamy przed domem numer siedem.
- Tak. Cześć. - Wszystko dobrze?
Tak.
Chyba nigdy się nie zastanowiłam,
jakie to będzie uczucie tutaj być.
To trudne.
Rozumiem.
DROGA WANDO, CZEKAMY NA CIEBIE!
MYŚLIMY O TOBIE CODZIENNIE.
- Przykro mi, że jesteś sama. - Tak.
Czuję, jakby to było pożegnanie.
Nie możesz tak myśleć. Nie poddajemy się.
Możemy nie mieć takiej szansy.
Tak. Masz rację.
To głupie.
Żałuję, że cię tu nie ma.
Ruch u Mulletów.
Powtarzam, ruch u Mulletów.
Idź.
Muszę kończyć. Dasz radę. Okej?
- Dam radę. - Odbiór.
Powodzenia...
Musimy...
Jedź.
Stój.
Mamy rozładowywać, szefowo?
Tak, do roboty.
Okej. Ruszać się, chłopcy!
Cześć, tu Chris. Zostaw wiadomość.
Hej, Chris. Musisz ze mną pogadać.
Wariuję tu, stary.
Nie rozumiesz, dla kogo pracuję.
Jeśli się dowiedzą, że ona żyje...
Halo?
Hej, tu Lukas.
Muszę z tobą o czymś porozmawiać.
Tak, ja z tobą też.
Ale nie przez telefon. Spotkamy się u ciebie.
Wanda Klatt?
Kim pan jest?
Inspektor Policji Schellenberg.
Mogę zobaczyć odznakę?
Jasne.
Okej.
Musi mnie pan posłuchać.
Ścigają mnie bardzo niebezpieczni ludzie.
Mam informacje na temat Króla.
- Króla? - Tak.
Myślę, że stoi na czele gangu przemycającego zwierzęta.
A dziennikarka, Lenka Němcová,
chciała go zdemaskować na swoim kanale,
więc kazał ją zabić gościowi o nazwisku Lukas Novak.
Nie zapisze pan tego?
Zapamiętam. Mów dalej.
Lukas pracuje dla Brauer.
Jest właścicielką Kapitäna.
Jestem świadkiem morderstwa.
Dlatego mnie też chcą zabić.
Ale chłopak, który miał to zrobić, okazał się być bardzo uroczy.
I ukrył mnie w piwnicy babci.
Więc nie chcę, żeby miał kłopoty.
Ale teraz oboje jesteśmy w niebezpieczeństwie.
I moja rodzina też.
Musimy znaleźć Króla i go aresztować.
Udało ci się to rozwikłać, co?
Tak. To jaki jest plan?
Odwiozę cię w bezpieczne miejsce.
Zadzwonię do szefowej. Będzie wiedzieć, co robić.
- Wszystko będzie dobrze. - Okej.
- Tak. - Wszystko będzie dobrze.
Okej, kolejny z głowy. Odbiór.
BRAK SYGNAŁU
Okej, rozumiem.
Nie rozumiesz.
Kiedyś ci o tym opowiem, ale nie teraz.
Mam to gdzieś. Odchodzę.
- Mam tego dość. - Sarah, dokąd idziesz?
Naprawdę robisz to teraz? Chociaż o tym porozmawiajmy.
Mam dość rozmów.
Nie rozumiesz, pod jaką jestem presją.
Presją? Jaką? Piłki nożnej? Czy udawania gangstera?
Dorośnij.
Sarah!
Niech to szlag.
- Dobrze ci tak! - Dobra, idź.
Wynoś się!
Jak się trzymasz?
Dobrze.
Naprawdę się wczuwają.
Przepraszam. Mojego męża czasem ponosi.
To bardzo miłe.
Dziękuję, Sparkles! Grupa zaawansowana tańca nowoczesnego!
Ruchy. Szybko.
Jonas!
- Niewiarygodne! - Chciałbym zaprosić na scenę
moją cudowną żonę.
Dziękuję.
Po pierwsze, chcę powiedzieć, że jesteśmy bardzo wdzięczni,
że dziś tutaj przyszliście,
by wspierać tę niezwykle ważną sprawę.
Za chwilę oddam mikrofon najdzielniejszej kobiecie, jaką znam.
Ale najpierw chciałabym coś powiedzieć.
To, co przytrafiło się rodzinie Klattów,
wstrząsnęło całym miastem.
A jako matka dwójki dzieci
jestem zaniepokojona, że młoda kobieta taka jak Wanda,
mogła po prostu zniknąć bez śladu.
A najbardziej martwi mnie to,
jak tę rodzinę i tę społeczność zawiedli ci u władzy.
I dlatego podjęłam decyzję,
ku pamięci Wandy,
by startować w wyborach na stanowisko burmistrza Sundersheim.
Brawo!
- Obiecuję przywrócić to miasto... - Wiedziałaś?
- ...społeczności. - Nie.
Społeczności, w której można polegać na sąsiadach,
w której ludzie o siebie dbają.
Społeczności, w której dzieci mogą bezpiecznie bawić się na ulicach,
w której rodziny nie muszą się bać,
że rozdzielą je przestępcy i niepewność.
W takim Sundersheim chcę mieszkać.
W Sundersheim, z którego możemy być dumni.
Bardzo dziękuję.
Ale proszę, dziś nie chodzi o mnie.
Dlatego by przypomnieć nam, po co się tu zebraliśmy,
powitajmy na scenie
kobietę, którą z dumą nazywam przyjaciółką: Carlottę Klatt.
Tak.
Dzień dobry.
Dziękuję, że przyszliście.
I chcę podziękować Katarinie i Jonasowi,
a także Alexowi i Lucie za...
organizację tego wydarzenia.
To dość przytłaczające.
Wszyscy, którzy widzieli mnie w telewizji, wiedzą,
że nie potrafię przemawiać.
Dlatego coś napisałam.
„Wanda.
Dziś o północy minie sto dni...
od kiedy moja córka Wanda zaginęła.
Po tym dniu szanse na znalezienie jej żywej
spadają do mniej niż 10%”.
To bezpieczne miejsce?
Tak.
Chodź.
- Robi mi pan krzywdę. - Chodź.
- To ja, Schellenberg. - Szlag.
Otwieraj!
Wanda Klatt... żyje.
- Nie! Pomocy! - Właź do środka.
Nie! Puść mnie!
Orzeł w drodze do domu 35. Odbiór.
Wygląda na to, że dom 35...
Przerywa. Możesz powtórzyć? Odbiór.
Zamknij się. Bądź cicho!
Wanda?
Wróbel, jesteś tam? Odbiór.
Ona żyje! Tato, Wanda żyje!
Wanda? Jesteś pewien, że to ona?
Patrzę na nią! Jest u Lukasa Novaka!
Lukasa Novaka? Ale...
Ma kłopoty. Dzieje się coś dziwnego.
Jest tam ten policjant.
Chwila... Który policjant?
Ten, który chodzi za Rauch.
Jak on się nazywa? Schelle-jakiś?
- Schellenberg? - Schellenberg, tak, właśnie!
Ole, jadę tam. Zgarnę cię po drodze.
Pośpiesz się!
Wanda. Ty żyjesz. Mój Boże.
Wyciągać! To idzie tam.
Ostrożnie, chłopcy.
Druga skrzynia obok, okej?
Spóźniasz się.
Co?
Wanda Klatt?
Niech to szlag.
„Utrata córki to najgorsze, co mnie w życiu spotkało.
Codziennie się budzę
i czekam, aż wejdzie do kuchni na śniadanie”.
Będę szczera.
Gdy Katarina i Jonas powiedzieli nam o Święcie Wandy,
pomyślałam, że to beznadziejny pomysł.
Myślałam, że będzie tandetne i kiczowate,
że Wanda wkurzyłaby się na mnie za to, że się na coś takiego zgodziłam.
Ale teraz rozumiem, że nie o to chodziło.
Nie chodzi o mnie, a o was. O Sundersheim.
Spędzamy całe życie skupieni na naszych małych światach.
Przed tym wszystkim ledwie znałam ludzi, którzy mieszkali przy mojej ulicy.
W trzy miesiące dowiedziałam się więcej o tym mieście
niż przez lata, kiedy w nim mieszkałam.
I patrzcie tylko. Wszyscy tu jesteście.
Bo los Wandy nie jest wam obojętny.
I to...
daje mi nadzieję.
Gdy dzieje się coś takiego, człowiek czuje się samotny...
ale zrozumiałam, że nie jestem sama.
Jestem częścią społeczności.
Wszyscy jesteśmy różni, wszyscy mamy swoje problemy...
dziwactwa i sekrety.
Ale mamy też siebie nawzajem.
I jeśli...
Przepraszam.
Tak.
I jeśli będziemy się nawzajem wspierać...
Przepraszam.
Jeśli będziemy się nawzajem wspierać...
WANDA ŻYJE
A teraz...
w hołdzie dla Wandy: mój brat Rüdiger.
Rüdiger, chodź tu!
Brawa dla Rüdigera!
Brawa.
Operacja Wiosenne Porządki, kod czerwony.
Wielkie brawa dla mojej siostry, Carlotty!
To było świetne!
Poczekaj tu, idę po gitarę.
Brawo!
Sundersheim, jak się czujecie?
Jezu Chryste. Wanda Klatt?
- Wanda Klatt, tak. - Szlag.
Przywieź ją. Masz adres?
- Nie, gdzie? - Lander Weg.
Lander Weg. Wiesz, gdzie to jest?
Lander Weg. Okej. Jedziemy.
Jasna cholera.
To Wanda? Schellenberg?
Tato! Co ty wyprawiasz?
- Mówiłeś, że policja jest zamieszana! - Jeden policjant!
Nie wiemy, czy ona też nie jest.
Gdzie Wanda?
Była tutaj!
Słyszałem, że zabierają ją w to miejsce.
Lander Weg. Okej, jedziemy.
Czekaj! A co z nią?
Nie wiem. Na razie musimy uratować twoją siostrę.
Chodź! Szybko!
- Carlotta? - Dedo, co się dzieje?
Ona żyje, Carlotto, żyje!
Ma ją Lukas Novak. I Schellenberg!
Schellenberg?
Zabierzmy cię po drodze!
Dedo, jesteś pewien...
To ona! Carlotto, to ona.
Udało się. Ona żyje.
Bardzo cię kocham.
Czekaj na zewnątrz, okej? Na razie.
Okej. Dawaj.
Dawaj.
Myślałam, że twój kuzyn się jej pozbył.
Tak mi powiedział,
ale ukrywał ją w piwnicy swojej babci.
Wiedziałem, że nie ma dziewczyny.
- Wiedziałeś o tym? - A niby skąd?
Bo to do ciebie należy!
KRÓL
Niech to szlag.
- Odbierz. - I co mam niby powiedzieć?
To twój problem.
- Odbierz. - Nikt cię nie pytał.
Jeszcze tego mi trzeba.
Cześć, szefie.
Tak, na pewno. Do jutra najpóźniej.
Był korek na granicy.
Tak.
Właśnie, tak.
Nie, to świetnie. Tak zrobimy.
Mamy tu pewien problem,
ale go rozwiążemy. Tak.
Wanda Klatt? Słyszałeś. Zajmiemy się tym.
Nie. Jest tutaj, tak.
Jest zamknięta w aucie Schellenberga...
Gdzie jest Wanda?
Niech to szlag!
Co się dzieje?
Ten dom... należy do Króla!
- Króla? - Tak.
Wiedziałeś o policji?
Nie!
Wsiadaj!
Jedź!
Czekaj! A Ole?
Co ze mną?
Nie mogę się martwić o was oboje.
- Nie jestem dzieckiem. - Dla mnie jesteś.
Przykro mi. Nie mogę ryzykować.
- Zaczekaj tutaj. - Mamo!
- Tato? - Wybacz, mama ma rację.
Będziemy cię informować.
Kocham cię. Chodź tu.
- A ja ciebie. - Jedźmy.
Jedźmy.
Uważajcie...
na siebie.
I co teraz?
Może się rozdzielmy.
Każdy sobie rzepkę skrobie, nie?
Serio? Teraz chcesz to robić?
Tak. Tak, chcę.
„Przepraszam”? I tyle?
Po tym wszystkim?
A co? Miałam urządzić imprezę „ucieczkową”?
Zmontować filmik z najlepszych chwil?
- Oszukałaś mnie. - Porwałeś mnie.
Czyli tylko udawałaś?
Oczywiście, że nie.
Uwiodłaś mnie.
Tak.
Daj spokój.
Co „daj spokój”? Dla mnie to coś znaczyło.
Co chcesz powiedzieć?
Tak tylko mówię.
Hej.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
Wpadliście w niezłe tarapaty.
Wanda Klatt.
Masz pojęcie, ilu narobiłaś problemów?
Wstawajcie.
- Proszę, to nie jest konie... - Zamknij się!
Okej. Zakończmy to.
Wando, przepraszam.
O Boże.
Co to jest?
Mówię poważnie!
- Tam! - Chyba nie myślisz...
Chyba żartujesz...
Do wszystkich jednostek, ścigajcie Dedo Klatta.
Jedzie vanem.
Na miejscu jest też zaginiona Wanda Klatt.
Pilnie proszę o posiłki.
Dziękuję, Jonasie.
O Boże.
To piosenka dla mojej siostrzenicy Wandy.
Śpiewam dla ciebie
Krzyczę dla ciebie
Płonę i mrożę dla ciebie
Zapominam o sobie
Wspominam siebie
Dla ciebie
Zawsze dla ciebie
Wszystko w porządku?
Na zawsze dla ciebie
Śmieję się dla ciebie
Płaczę dla ciebie
Deszcz pada i słońce świeci dla ciebie
Ziemia kręci się dla ciebie
Dla ciebie
Zawsze dla ciebie
Na zawsze dla ciebie
Dla ciebie
Zawsze dla ciebie
Nieważne, co mówisz
Nieważne, gdzie jesteś
Kłamałem dla ciebie
Wyginałem tęcze
Dla ciebie
Zawsze dla ciebie
Na zawsze dla ciebie
Gdziekolwiek jesteś
Co tak długo?
Oto my.
Rodzina Klattów.
Byliśmy normalni. Cokolwiek to znaczy.
Byliśmy tacy jak wy.
Płaciliśmy podatki, jeździliśmy średniej klasy samochodem,
lubiliśmy zjeść ciasto w niedzielę.
A potem
wszystko...
się skomplikowało.
Dedo to nic osobistego.
Byłeś dobrym klientem.
Pilnuj ich.
Zadzwonię do Króla i opowiem jej o tym bałaganie.
Będzie wściekła.
Hej, szefowo, to znowu ja.
- Tak. Chciałam dać znać... - Król to kobieta?
- Mamy... - Co? Kto?
Powinienem wiedzieć,
że żadna się do ciebie nie zbliży, pizdo!
Dzikuska, co?
Może powinienem cię zamknąć w mojej piwnicy?
Zostaw ją!
Hej. Nie bądź zazdrosna.
Też możesz iść.
Dwie w cenie jednej.
Spokojnie, tatku.
- Lukas? - Co?
Muszę wyjść. Szefowa dzwoni.
Dobra.
Zajmiesz się tym przez chwilę?
Pewnie.
- Masz to pod kontrolą? - Jasne.
- Zaraz wracam. - Okej, na razie.
Od kiedy umie otwierać zamki?
Nie umie.
Kocham cię.
Policja! Rzuć broń! Na podłogę!
POLICJA
Ściągnij tu speców od ochrony zwierząt.
Pani Rauch.
Znaleźliśmy Schellenberga. Nie żyje.
Co się stało?
Trudno powiedzieć. Wygląda, jakby zaatakowała go bestia.
Chyba nie sądzisz, że Nuppel...
Nic nie mów. A Brauer? Znaleźliście ją?
Jeszcze nie, ale szukamy wszędzie.
Panie Novak, musimy zabrać pana na posterunek.
Chodźmy.
Do środka.
Stać! Nie!
Nie, w porządku.
Kto to był?
To...
To Chris, mój...
Pomógł mi.
Tak.
Detektywko Rauch. Przepraszam za wcześniej.
Nie wiedzieliśmy, czy pani...
Mój telefon.
Przepraszam, że go wziąłem.
Proszę.
Dobrze, że pan wziął. Inaczej byśmy was nie znaleźli.
Racja.
Dziękujemy.
Dedo.
Jeśli myślisz, że to wystarczy po tym, co zobaczyłam w piwnicy...
Musimy porozmawiać, przyjacielu.
Okej.
Wando, miło cię poznać.
- Główny komisarz Rauch. - Tak.
Muszę cię prosić, byś pojechała ze mną na posterunek.
Bez obaw. Też jedziemy.
Nie spuszczę cię z oczu.
To do mnie.
Zobacz kto.
- Hej, chłopie! - Ole, skarbie!
Mamo? Co się dzieje?
Znaleźliście ją? Wszyscy cali?
Jesteśmy cali. Jest tu ktoś, kto chce z tobą pogadać.
Hej, głąbie.
Wanda? Jesteś cała?
- Pewnie. Czego się spodziewałeś? - Co się dzieje?
To skomplikowane.
Wyjaśnimy, gdy się zobaczymy, dobrze?
Obiecuję.
Ale wytrzymasz jeszcze trochę?
Jasne. Mama Alexa mówi, że mogę u nich zostać.
Nie martw się.
Ole może zostać, ile trzeba.
Będzie z nami bezpieczny.
- Dzięki. - Dziękujemy!
NA PODSTAWIE OPOWIEŚCI ZOLTANA SPIRANDELLIEGO
Napisy: Agnieszka Otawska