Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ERIN DOOM'UN İTALYA'DA YAYINLANAN AYNI ADLI ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
- Anne, neresi acıyor? - Burası.
İşte oldu.
- Aferin Nica. Ne diyorduk? Biraz şefkat... - Biraz şefkat her yarayı iyileştirir.
- Bakın, kurt! - Çok güzel.
Hayır, değil. Kurtlar korkutucu.
Masallarda kötü olarak anlatıldıkları için öyle diyorsun.
Her zaman kötü olmazlar.
Ben göremiyorum. Nerede?
Dikkat et! Kamyon!
- Dikkat et! - Hayır!
GÖZYAŞI USTASI
Mezar'da bir sürü hikâye anlattırdık.
Fısıldayarak anlatılanlar, uyumadan önce anlatılanlar.
Mum ışığında sessizce dillendirilen efsaneler.
En bilineni Gözyaşı Ustası masalıydı.
Kimsenin ağlayamadığı bir dünyada geçiyordu.
İnsanlar duygulardan yoksun, içi boş kabuklar gibi yaşıyorlardı.
Ama dünyadan gizlenmiş, yalnızlıkla sarılmış
bir gözyaşı ustası vardı.
Karanlığa gömülmüş, solgun görünen, kambur duran
ve cam gibi berrak gözleriyle kristal gözyaşları döken biri.
İnsanlar bir zerre duygu hissedebilmek için
ona gidip ağlamasını isterlerdi.
Gözyaşı Ustası da gözyaşlarını onların gözlerine koyardı.
Böylece insanlar da ağlardı.
Öfke, çaresizlik, acı ve ızdırap içinde,
alev alev tutkularla dolu,
acı hayal kırıklıkları ve gözyaşlarıyla...
Böyle bir dünyanın var olabileceğini düşünmemiştim.
Annemi ve babamı bu kadar özleyeceğimi düşünmemiştim.
Ama en önemlisi
o hikâyeyi kendim yaşayacağımı hiç düşünmemiştim.
Sen Nica olmalısın.
Bir kelebek türünün ismidir.
Bir çocuğa sadece birkaç gün yaşayan bir böcek ismi vermek ne tuhaf.
Burada yalnızca birkaç kural var.
Düzene uymak, saygı duymak ve itaat etmek.
Bunlara uyarsan sorun yaşamazsın. Valizini al.
Herkesin eşyaları ortaktır.
Kolyeyi ver. Kişisel eşyalar yasak.
- Ama bu annemin kolyesi. - Düzene uy, saygı duy ve itaat et.
İlk günden kuralları çiğnemek istemezsin.
Rigel.
Benimki sadece bir masal olmayacaktı.
Mezar'da
Gözyaşı Ustası'yla tanışacaktım.
Ağlamak kaybettiklerini geri getirmez.
Adeline, onu odasına götür.
Çabuk ol.
Çocuklar, içeri geçin.
Bu Julia'nın yatağıydı. Dün evlatlık alındı.
Buraya geleli çok oldu mu?
Tenim çok solgun.
Bayan Margaret hasta gibi göründüğümü söylüyor.
En iyi arkadaşım olur musun?
Nica, geldiler.
- Ziyarete geleceğim. Söz. - Hayatta olmaz.
Git ve bir daha arkana bakma.
Sen olmasan hayatta kalamazdım.
O artık senin.
Mezar, bir hapishane gibiydi.
Yıllarca her günümü biri beni almaya gelir ümidiyle geçirdim.
Gözlerimin içine bakıp herkesin arasından beni seçerler ümidiyle.
Özel olmasam bile beni ben olduğum için isterler ümidiyle.
Ama beni kimse seçmedi.
Beni kimse istemedi, kimse fark etmedi.
Her zaman görünmez oldum.
Hazır mısın?
Evet.
Ben de biraz korkuyorum.
- Eşyalarını indireyim mi? - Sadece bu var.
Burada paylaşmayı teşvik ediyoruz.
Elini mi yaraladın?
Hayvanlara bakma alışkanlığı var. Parmakları hep kesiklerle dolu.
Pekâlâ Nica.
Burada öğrendiklerinin değerini bil.
Düzene uy, saygı duy ve itaat et.
Ayrıca bu sadece deneme süreci, unutma. Velayet iptal edilebilir.
Sorun çıkarırsan gelir seni alırız ve süreç ilerlemez.
Her şey yolunda gidecektir.
Güzel.
Gidelim mi?
O eller.
Dizilmiş tuşların üzerinde duyguyla kayan o pürüzsüz, beyaz eller.
İşte Mezar'ın gurur tablosu.
Yıldız çocuk.
Herkesin istediği çocuk.
Ben hariç herkese karşı kibar ve saygılı.
Bu kim?
Rigel.
Çocuğun dosyasını gördünüz. Emin misiniz?
Evimiz büyük. Nica da daha rahat olur.
Ama bırakın ikiyi, tek bir gence bakmak bile zordur.
Ayrıca Rigel çok sorunlu bir çocuk. Onu ancak biz idare edebiliriz.
Endişelenmeyin Bayan Margaret. Ne yaptığımızı biliyoruz.
Deneme sürecinin amacı da bu değil mi?
Pekâlâ.
Teşekkürler.
Hep bir aile hasreti çektim.
Bir ev, Mezar'ın dışında bir hayat.
Nihayet bu gerçekleşirken onun da yanımda olduğuna inanamıyordum.
Rigel yanımda olmasını en son istediğim insandı.
Yine de ondan nefret edemiyordum.
Bir yanım ona o kadar alışmıştı ki
ona soğuk davranmak artık içimden gelmiyordu.
Gelin.
İşte geldik.
Bir köşk sayılmaz ama bize yetiyor.
Bu arada Anna tam bir temizlik hastasıdır.
Senin için aynısını söyleyemeyiz.
Siz piyona çalıyor musunuz?
Oğlumuz çalardı.
Odalarınızı göstereyim.
- Rigel'i sen götürür müsün Norman? - Tabii.
Gidelim mi?
Bir arkadaşım dekore etti.
Umarım sevmişsindir.
Uzun süredir kendime ait odam olmamıştı.
Sana hitap eder mi bilmem.
Sakıncası yoksa yarın okula giderken bunu giyebilirsin.
Ölçüleri sana uyar. Eskiden bunu...
Daha sonra sana yenisini alırız.
Gerek yok. Üstüme tam oturacaktır.
Yarın için üniforman burada.
Bu da Klaus.
Yalnız takılmayı sever.
Ama istediği zaman sevecen olur.
Girebilir miyim?
- Rigel, bak, artık burada... -"Artık burada" ne?
Artık burada birlikteyiz
ve evlat edinme sürecinde işler yolunda gitsin istiyorum.
İşler yolunda gitsin istiyorsan benden uzak dur.
Ayrıca asla odama girme. Ne şimdi ne de başka zaman.
Bu bir tehdit mi?
Hayır, bir tavsiye...
...Böcek.
Dışarıda kış bahçem var.
Çiçek ve bitki yetiştirip satıyorum.
- Senin işin de mi çiçeklerle Norman? - Hayır, ben böcek ilaçlamadayım.
Böcekler, karıncalar, hamam böcekleri, fareler.
Ama yalnızca çoktan ölmüş veya çok tehlikeli olan canlılar için.
Yetimhanede iyi anlaşır mıydınız?
Birlikte büyüdük.
Kardeş gibiyiz.
Evet, birbirimizi çok iyi tanırız. Kardeş gibiyiz.
Lavaboya gitmem gerek.
Tabii.
Rigel bir yıldız ismi, değil mi?
Annen ve baban astronomiyi seviyordu herhâlde.
İsmimi Bayan Margaret koydu. Ben...
Ailemi hiç görmedim.
Ben de bir saniye izninizi isteyeyim.
Parmaklarını hâlâ üzerimde hissediyordum. Sanki sıcak bir demir gibi beni damgaladı.
O zehirli cazibesi öyle güçlüydü ki...
Kendisi öyle güçlüydü ki...
Öyle çıkıp gitmemeliydin.
Müstakbel annemiz ve babamız endişelendi.
Bu senin için bir oyun, değil mi?
Sadece bir oyun.
Bunu sen istedin Böcek.
Benden uzak dur.
Anna ve Norman benden böyle nefret ettiğini görürse ne olacak?
Aramızın çok da iyi olmadığını görürlerse?
Fikirleri değişebilir.
Bir gün gerçek yüzünü görecekler.
Niye? Neymiş gerçek yüzüm?
Sen Gözyaşı Ustası'sın.
Ağladın mı sen?
Hayır.
Yalan söyleme yoksa Gözyaşı Ustası seni götürür.
Sence o gerçekten var mı?
- Kim? - Gözyaşı Ustası.
Bilmiyorum.
Belki de bir şey hissetmeyelim diye var olduğunu söylüyorlardır.
Biz asla onlar gibi olmayacağız.
- Peter! - Rigel yine hastalandı! Çabuk gelin!
- Ne olmuş? - Duydun mu?
Yataklarınıza dönün!
Hemen!
Her şey yolunda. Geçti.
Sorun yok.
Geç kalacaksınız çocuklar!
BARNABY LİSESİ
Dönüş yolunu anladınız mı?
- Basit. - Demir köprü üzerinden.
Tamam.
Merak etme.
- Görüşürüz. - Akşam görüşürüz.
Daha dikkatli ol Böcek.
İlk gün fotoğrafı.
Ben karşılama komitesinden Billie. Burada işleri ciddiye alırız.
Gel.
Nica, Nikita'nın kısaltması mı?
Hayır, sadece Nica.
Okulun ilk günü herkes gergin olur. İlk geldiğimde beni görecektin. Al.
Yüz fotoğrafı çekmeyi severim. Elimde herkesinki var.
Gerçi Phelps'in birkaç fotoğrafı var.
Ama en yakın arkadaşımın yok.
Miki'nin fotoğrafını çekmek imkânsız. Hiç sevmez.
Sizi tanıştırayım.
Miki?
Yeni arkadaşımız.
Merhaba.
Takılma. Aslında çok tatlı biridir.
Önümüzdeki hafta yeni kızla yatmış olurum.
- Günaydın Nica. Hoş geldin. - Günaydın.
Ben Bay Kirill.
Fen bilgisi notların harika. Tebrik ederim.
- Duydunuz mu? - Kimse kalkmasın.
Kavga ediyorlar!
Durun!
Rigel!
Durun! Bırak!
Phelps! Kalk ayağa!
- Yine uzaklaştırma mı istiyorsun? - O başlattı! Gerçekten!
- Müdüre mi gidelim? - Hayır, lütfen.
Rigel Wilde sen misin?
Hemşire lazım mı?
O zaman sınıfına. Yürü.
Bir dahaki sefere ceza alırsın.
Ne bakıyorsunuz? Herkes sınıflarına! Hadi!
Bu senin kardeşin mi?
Hayır, değil.
Doğru, kardeş değiliz.
Birinin o pislik Phelps'e dersini verme vakti gelmişti.
Evet?
- Hâlâ ders mi çalışıyorsun? - Not alıyorum.
Rigel neden bizimle yemeğe oturmadı? Biliyor musun?
Okulda sorunları mı var?
Hayır, sadece yorgun.
- Çok güzelmiş. Kim çekti? - Karşılama komitesinden Billie.
Arkadaş bile bulmuşsun. Okulu sevdin mi?
Öğretmenler de çok iyi.
Bırakayım da çalış.
- Çok geçe kalma. - İyi geceler.
İyi geceler.
Anna.
Efendim?
Teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
Her şey yolunda mı?
Evet, sorun yok.
Öylece bakacak mısın?
Neden?
- Seni almalarına neden izin verdin? - Sence bu benim kararım mıydı?
Herkes seni evlat edinmek isterdi
ama kimseye izin vermedin.
Ne değişti?
Gitsen iyi olur.
Buzu bununla sar.
Bana dokunma.
Asla.
Dokunursam ne olur?
Dokunursan...
Dokunursan kendimi tutamam.
Ben masallara hep inandım.
Hep bir masalın içinde olmayı umdum.
Artık bir masaldaydım ama bu yanlış bir masaldı.
Günaydın.
İyi uyudun mu?
Evet.
İstersen okuldan sonra alışverişe gidelim.
Olur.
Bunları Rigel'e götürür müsün? Sağ ol.
"Odama girme" sözünün neyini anlamadın?
Anna rica etti.
Sadece kibarlık yaptım. Niye anlamıyorsun?
Gözyaşı Ustası olduğumu düşünüyorsun.
Hikâyenin kurdu.
Söylesene...
Nefret ettiği birine kibarlık eden biri
ikiyüzlü değil de nedir?
Şu hâline bak.
Titriyorsun.
Sesimden bile korkuyorsun.
Ne istediğini anlamıyorum.
Gerçekten anlamıyorum.
Masallar niye "sonsuza kadar" diye biter biliyor musun?
Bazı şeylerin değişmediğini unutmayalım diye.
Ama değişti. Artık Mezar'da değiliz.
Bu mutlu sona tutunuyorsun.
İçinde kurt olmayan bir masal hayal etmeye cesaretin var mı?
Nica'ydı, değil mi?
Kelebek türü olan.
Adımın anlamını mı araştırdın?
Seni merak etmiştim.
- Kımıldama. - Ne?
Dur.
- İğrenç. - Hayır, sadece utangaç.
Saklanıyordu. Kabuğu onun evi.
Ama kırılırsa ölebilir.
İşte, onu koruyan şey...
...ona en büyük zararı veren şey olabiliyor.
- Beni kurtardığın için sağ ol. - Aslında onu senden kurtardım.
- Memnun oldum. Ben... - Canımı sıkıyorsun.
Birlikte misiniz?
Biz... Hayır.
Buldum seni. Gel, sınavımız var.
Pardon Lionel. Sınava çalışmam lazım.
Çok gerginim.
İşte burası. Harika kıyafetler satıyorlar.
- Gerçekten gerek yok Anna. - Hadi ama.
Harika değil mi?
Evet.
- Hadi, içeri girelim. - Zaten bir sürü şey aldık Anna.
- Merhaba. - Merhaba.
- Şu elbiseyi deneyelim. - Tabii.
Teşekkürler.
Anna.
Çok güzel olmuşsun.
Gerçekten mi?
Evet. Sen çok güzel birisin Nica.
Bunu göstermekten korkma.
Dur, buna bir kemer lazım.
Anna?
Al bakalım. Çok güzel olacak.
Nica?
Nica? Ne oldu?
Nica?
Nica, derin nefes al.
Norman!
Nica.
Nica?
- Ne oldu? - Nica?
Margaret bizi tanıyordu.
Duyuyor musun?
Korkularımızı ve arzularımızı biliyordu.
Hayvanları sevdiğimi, karanlıktan korktuğumu biliyordu.
Peter'ın yüksek sesten korktuğunu, Adeline'in uzun saç sevdiğini biliyordu.
Mezar'da hayata devam edebilmek için sarıldığımız düşleri biliyordu
ve onları yok etti.
Sevginin her türlüsünü yok etti.
Rigel'e gösterdiği sevgi hariç.
Hayır!
Yürü!
İçimizde bir şeyi kırdı.
Asla büyümeyecek, sonsuza dek küçük kalacak bir şeyi.
Narin,
çocuksu ve kırılmış.
Hayır!
Karanlığın içinden yatağımın yanına ulaşan ayak sesleri
ve elimi tutan o sıcak parmaklar olmasaydı
o karanlığa her girdiğimde sesim kısılana kadar çığlık atardım.
Sonra o acı diner, kalp atışlarım yavaşlardı.
Yanımda sadece o dokunuş, o yalın rahatlık vardı. Hem de her zaman.
Adeline.
Evet? Cevap bekliyorum.
Yaramazlık yaptım.
İtaatsizlik yapan küçük bir kızsın ve cezalandırılmayı hak ettin.
Senin gibi küçük bir kızı kim ister ki?
Uslu olacağım.
Hırkanın kollarını indir.
Hoş geldiniz. Buyurun.
Geçmişten çok bunaldığımda Anna'yı düşünürdüm.
Ona başımdan geçenleri anlatamasam da benim yanımdaydı.
Korkmam da gerekmiyordu.
Uzaktaydım, güvendeydim ve özgürdüm.
Mutlu olma şansım vardı.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
- Hadi. - Tamam.
- Uyanmışsın. Nasılsın? - Daha iyiyim, sağ ol.
Çok uyudun. İhtiyacın vardı. Son günler biraz zor geçti.
Biraz.
Klaus tüm gece senin yatağında yattı.
- Cidden mi? - Evet.
İyi olmadığını sezmiş olabilir.
Şimdi daha iyiyim.
- Hatta okula dönmeyi düşünüyordum. - Olur.
Elini mi yaraladın?
Güllerden.
Herkesin aksine ben dikenlerini çıkarmıyorum.
Güzel şeylerin bile can yakabileceğini hatırlatıyor.
Uzatır mısın?
Nica, bir sorun olursa bana anlatırsın, değil mi?
Evet.
- Bugün neden az gül var? - Herkes Çiçek Günü için bir tane kaptı.
- Çiçek Günü mü? - Evet.
- Ne olduğunu bilmiyor musun? - Hayır.
Öğrenciler istedikleri kişiye isimsiz olarak gül veriyor.
Her rengin farklı bir manası var.
Önceki gün dolabını açık bırakıyorsun. Ben seninkini açmıştım.
Eğlenceli kısmı kimden geldiğini tahmin etmek.
Çok heyecanlıymış.
Hem de nasıl.
Dalga geçiyor ama dolabı hep doludur. Gördün mü?
- Ver. Hepsini öldürüyorsun. - Hepsi senin olsun.
- Kimden geliyor? - Ona çok âşık bir psikoloji öğrencisinden.
Benimkini açalım.
Ben açamam. Sen aç.
- Peki. - Dur! Ben açarım. Benim açmam gerek.
Lütfen içinde gül olsun.
İşte bu!
Hep aynı kişi.
Kim?
Emin değilim. Eğlencesi de burada. Ama hep tek bir gül var. Utangaç biri.
Beni delirtiyor.
Pekâlâ Nica. Sıra sende. Aç bakalım.
- Dolap boş olacaktır. - Asla asla deme.
Daha önce hiç siyah gül görmemiştim.
Çok güzel.
Hiçbir saflığı bulunmayan, işkenceli, saplantılı bir aşk manasına gelir.
Kimden olduğunu biliyor musun?
Gitmem gerek.
Kurdun inine girip tek parça çıkmayı mı umuyorsun?
Bunu sen mi bıraktın?
Ben sana gül vereceğim, öyle mi?
Ver şunu! Benim o!
Nica?
Bir çocuk geldi.
Çiçek Günü iyi geçmiş herhâlde.
Bak, bu akşam Norman'la bir iş yemeğimiz var.
- Gitmeden size yemek yapayım mı? - Gerek yok, sağ ol.
Hadi.
Bekletme. Yakışıklı çocuk.
- Selam. - Selam.
Bunu okulda unutmuşsun. Üstünde adresin yazıyor da...
Sağ ol.
Dondurma yer misin?
Olur.
Güzel. Hadi gidelim.
Kaç yaşındaydın?
Sekiz.
Çok küçükmüşsün.
Ne iş yapıyorlardı?
Biyologlardı.
Uyumadan önce masal anlatmak yerine hücrelerin nasıl çalıştığını anlatırlardı.
Bu yüzden fende çok iyisin demek.
Bir gün dünyayı değiştirebilirsin.
- Ver. Ben atarım. - Belki lazım olur.
Ne için?
Yavru bir kuşun kanadını tedavi etmek için.
Peki kırık kalpleri de tedavi edebiliyor musun?
Kalp biraz daha zor olur.
Gitsek iyi olacak.
Tamam.
Dikkat et. Bu tarafa.
Hayır, bu tarafa. Dikkatli ol!
Başardık.
İyi misin?
Kendimle gurur duyuyorum. Seni sağ salim eve getirdim.
Sen olmasan boğulurdum.
Hayır, kendi başına da hallederdin.
Öyle mi dersin?
Biliyor musun?
Senin hayatın tanıdığım kimsenin hayatına benzemiyor.
Sadece güçlü değilsin...
...çok da güzelsin.
Gitmem gerek.
Peki.
O zaman yarın görüşürüz.
Görüşürüz.
İçimden bir ses fazla dikkatli baktığımı söylüyordu
ama onu seyretmemek benim için hep imkânsızdı.
O kelebek de hem cesur hem de saftı.
Belki de sadece aptal ve umutsuzdu.
Mezar'daki çocukların onları ezdiğini çok kez görmüştüm.
Belki de öfke ve acıdan fazlası vardı.
Belki onun içinde bir ışık da vardı.
Rigel'in kötü olmadığını yürekten biliyordum.
Ondan umudu kesemezdim.
Rigel.
- Neyin var Rigel? - Dokunma bana!
- İyi misin diye bakmak istedim. - Neden?
Doğru ya.
Doğanda var.
Elinde değil. Beni düzeltmek istiyorsun.
Senden nefret edeyim diye elinden geleni yapıyorsun.
Ediyor musun?
Söylesene.
Nefret ediyor musun Böcek?
Etmemi mi istiyorsun?
Evet.
İstiyorum.
Rigel'den nefret etmiyor, onu anlamak istiyordum.
Neden bu şekilde davrandığını belki bir gün anlayabilirdim.
Ama emin olduğum bir şey vardı.
Gözyaşı ustası olsun veya olmasın, kalbimi böyle hızla attıran tek kişi oydu.
Bak, kardeşin bana ne yaptı.
Durmasını istedim ama sebepsiz yere bana vurdu.
Ne yaptın sen?
Git ona sor.
Neden?
Ben sana ne yaptım?
Bana dokunma.
Nedenini söyle.
Sen benim gözyaşı ustamsın.
Rigel.
Çok ateşin var.
Ne oldu?
Gel yukarı çıkalım.
Hadi. Bana yardım et.
Hadi.
Yukarı.
Şimdi muhabirimize dönüyoruz.
Sel sebebiyle trafik tamamen durdu.
Şehre giden tüm yollar kapandı
ve trafiğin ne zaman açılacağını hâlâ bilmiyoruz.
- Durum iyiye giderken... - Çocukları arayayım.
...ama kuzeyde fırtına ve şiddetli yağış sürüyor...
Ara.
Kollarını kaldır.
Uzan.
Özellikle güney bölgeleri etkileyen...
Açmıyorlar.
...yağmur da...
Belki uyumuşlardır.
Tekrar arayayım mı?
- Merhaba Anna. - Selam Nica.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Bak, biz fırtına yüzünden trafikte kaldık.
Merak etmeyin.
Sesin iyi gelmiyor. Her şey yolunda mı?
Sadece Rigel biraz ateşlendi. İlaçların nerede?
Banyo dolabında.
- Ciddi bir şey mi? - Ben hallederim.
- Emin misin? - Evet, sorun yok Anna.
Bir saniye.
Biraz bekle.
- Tamam, buldum. - İyi.
- Sonra konuşuruz, olur mu? - Tabii, ararım. Görüşürüz.
...şiddetli rüzgârlar.
Kuzeyden gelen rüzgârlar fırtınaya yol açtı.
Rigel'in ateşi çıkmış.
Önümüzdeki saatlerde şiddetli fırtına bekleniyor.
Bunları içmen gerek Rigel.
Aç bakalım.
Aç ağzını.
Yanımda kal.
Yalvarırım gitme.
Bayan Margaret.
- Efendim? - Yeni kız geldi.
Çalmaya devam et.
Burada yalnızca birkaç kural var.
Düzene uymak, saygı duymak ve itaat etmek.
Kolyeyi ver. Kişisel eşyalar yasak.
- Ama bu annemin kolyesi. - Düzene uy, saygı duy ve itaat et.
İlk günden kuralları çiğnemek istemezsin.
Rigel.
- Hasta mısın? - Git başımdan Böcek.
Neden kendi masanda değilsin?
Özür dilerim Bayan...
Tuz almaya gitmiştim.
- Gel benimle. - Hayır! Lütfen!
Lütfen!
Ne yaptın sen?
Doktor çağırın.
Ne yaptın sen?
Doktor çağırın!
Elini bilerek kestiğini gördüm.
Böyle salakça bir şeyi niye yapayım?
Sakladığın şeyi göster.
- Git başımdan. - Hadi, göster.
Nica'nın kolyesi bu. Bunu attığını sanıyordu.
- Neden sende duruyor? - İstiyorsan sende kalsın.
Nica'yı seviyorsun. Sevmiyormuş gibi davranıyorsun ama seviyorsun.
Ona söyleme.
- Nica ondan nefret ettiğini sanıyor. - Öyle sansın.
Odama gitmem gerek.
Nica?
Rigel.
- Nasıl oldu? - Daha iyi. Ateşi düştü.
- Ne oldu ki? - Bilmiyorum.
Sen biraz dinlen. Biz ilgileniriz.
Dudağına ne olmuş?
LIONEL ARIYOR
O gece bir şey oldu. İkimiz de biliyorduk.
Ama yine aynı noktadaydık.
Tıpkı çocukken bizi ayıran sırada
benim Mezar'daki o kız, onun da Gözyaşı Ustası olduğu zamanki gibi.
Lionel'le aramdakiler de değişti.
Okulda karşılaştık ama günlerce konuşmadık.
Neyse ki kızlar vardı. Kız arkadaşlara sahip olmak harika.
Bugüne kadarki tek kız arkadaşım Adeline'di.
Vay canına.
Miki zengin ama kimse bilsin istemiyor.
Bundan utanıyor. Sence bu normal mi?
- Selam. - Selam.
Sizin için yemek hazırlattım.
- Atı ahıra koyup geleceğim. - Tamam.
- Sen onu içeri götürür müsün? - Tabii.
Farkı anlıyor musun?
Bakteriler tek hücreli organizmalarken virüsler birer protein zinciridir.
Kirill'in yerine sen geç. Onun anlatırken uykum geliyor.
Sanırım ben de onu aynı şekilde etkiliyorum.
- Ben bir lavaboya gideyim. - Tamamdır.
Hiçbir şey görmedin.
Peki.
Kimseye anlatmak yok.
Sensin, değil mi?
Gülleri veren sensin.
Ona söylemelisin.
O benim en iyi arkadaşım. Onu kaybederim.
- Bilemezsin. - Biliyorum.
Yuh, saate bak! Hazırlanmamız lazım. Niye uyandırmadınız?
Ne oldu?
Hiç.
Bir aydır konuşmadık. Benden kaçıyorsun. Telefonu niye açmıyorsun?
Kusura bakma, açamadım. Burada ne işin var?
Senden hoşlanıyorum.
Ama kardeşine söyle, araya girmesin.
Hep hayatımda olacak.
Nasıl yani?
Sizin aranızda ne var?
Anlayamazsın. Sen yetimhanede büyümedin.
- Üzgünüm, gitmeliyim. - Dur.
- Özür dilerim. Yenisini alırım. - Bu sonuncuydu.
Rigel'e almıştım. Bugün doğum günü.
Başka bir şey alsan olmaz mı?
Olmaz.
Hediyeleri hiç sevmez.
Sevebileceği tek şey buydu.
Gitmem gerek.
Lionel anlayamazdı.
Onun için bu sadece camdan bir toptu.
Benim içinse adını aldığı yıldız gibi parlayabileceğini
Rigel'e hatırlatmanın bir yolu.
- Hoş geldin canım. Gel. - Merhaba.
Bu güzellikten bahsetmemiştin.
Bu iki deliyle nasıl başa çıkıyorsun, anlat bakalım.
Bildiklerimi anlattığımda artık onları istemeyeceksin.
Ben Dalma. Bu da kızım, Asia.
Şurada tıkınan adam da kocam.
Anna sizden çok bahsetti.
- Neden 16 yaşına kadar yetimhanedeydin? - Asia!
Madem o bizi iyi tanıyormuş, ben de onu tanımak isterim.
Rigel.
Herkese merhaba.
Affedersiniz, geciktim.
Otur, yemeğe başlayalım.
İlk sosisi kim ister?
- Sen bakar mısın Nica? - Tabii.
Adeline!
- Selam! - Nereden çıktın sen?
Ben davet ettim.
- Kaçmayı nasıl becerdin? - Neredeyse 18 oldum.
Artık iş aramak için şehre inmeme izin veriyorlar.
Dün de Anna arayınca geldim işte.
- Geçin lütfen. - Teşekkürler.
Kız kardeşin okuldaki çocukların gözdesiymiş.
- Gururlanıyor musun, kıskanıyor musun? - Aşk hayatıyla ilgilenmiyorum.
Doğum günlerini sevmediğini biliyorum ama bu seferki farklı.
Nica ve senin için yeni bir başlangıç.
Yarın resmen Milligan soyadını alacaksınız.
Onları evlat ediniyoruz.
Dalga mı geçiyorsunuz?
- Bir alana bir bedava mı? - Asia!
Alan'ın yerini doldurmaya çalışıyorsunuz. Aylardır onu anmadın bile.
Adını anmıyorum diye unuttum sanma.
Gerçekten mi? Bana unutmuşsun gibi geliyor.
- Bunu nasıl dersin? - Asıl siz bunu nasıl yaparsınız?
Asia.
Hissettiğin acı seni gitgide aşağı çekiyor.
Sadece devam etmeye çalışıyoruz.
- Bunları evlat edinerek mi? - Hayır.
Sevgiye muhtaç iki çocuk için iyi bir şey yaparak.
Ben de sevgiye muhtacım ama Alan artık yok.
Onu bir daha göremeyecek, ne kadar sevdiğimi söyleyemeyeceğim.
Kusura bakmayın ama bunu kabul edemem.
Onun yeri dolmayacak.
Asia.
Asia'nın onların oğluyla birlikte olduğunu bilmiyordum.
Anna ve Norman çok bahsetmese de ben anlamıştım.
Hepimizin derdi var.
Onlarınkine çok kafa yorma.
Seni önemsedikleri çok belli.
Herkesin derdi var ama hepsi farklı.
- Benim yerim burası değil. - Ne diyorsun sen?
Her zaman bir aile istedin.
Gerçekten kim olduğumu bilmiyorlar.
Başımızdan geçenleri bilmiyorlar.
Belki de anlatmalısın.
Çirkin, kırılmış ve işe yaramaz olduğumu düşünmelerini istemiyorum.
Nica.
Sen çirkin, kırılmış veya işe yaramaz değilsin.
Mezar'dan kurtulmalısın.
İmkânsız.
Hayır, imkânsız değil.
Bazı şeyler değişti.
Rigel gittiğinden beri Margaret eskisi gibi değil.
Odasından çıkmıyor ve bazen çığlıklar, kırılan eşya sesleri duyuyoruz.
Yani?
Geçen gün Peter'ı gördüm.
- O nasıl? - İyi.
Harika bir ailesi var.
Ama o da zorlanıyor.
Margaret'e karşı dava açmamız gerek diyor.
- Olmaz. - Olur.
- Olmaz. - Nica.
- Hayır. - Senin ifaden çok önemli.
En çok acı çeken, en kötü davrandığı kişi sensin.
Sana ihtiyacımız var. Yardım etmelisin.
- Onunla yüzleşemem. - Yüzleşebilirsin.
Sandığından daha güçlüsün.
Dalma ve George gitti. Selam söylediler.
Üzgünüm Nica.
Ben de gideyim Bayan Milligan. Yetimhaneye dönmem gerek.
- Görüşürüz Adeline. - Sağ olun.
Görüşürüz.
O sözleri hak etmedin.
- Asia kendinde değildi. - Sorun değil.
Niye onunla olmak için geldiğini söylemiyorsun?
Hep bir ailesi olsun istedi.
Bunu ondan almayacağım.
Rigel.
Elini tutanın sen olduğunu söylemelisin.
Hâlâ ben olduğumu sanıyor.
Kurdun küçük kızın elini tutmaya hakkı yoktur.
Hadi git.
Hoşça kal Rigel.
Görüşürüz.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Asia için çok üzülüyorum.
Aşkını ve acısını birbirinden ayıramıyor.
Arada bir fark olduğunu hatırlaması gerek.
Onunla çalmak istedim.
Parmaklarımız birbirini izlesin, bedenlerimiz sürtünsün.
Hissettiği hüznü silmek istedim.
Margaret'i, geçmişi silmek istedim.
Her piyano çaldığında onu düşünmeyi bıraksın istedim.
Sadece biz olalım.
Ellerimiz yan yana,
kalplerimiz iç içe.
Kusurlarla dolu bir melodi olabilirdik.
Hata ve yanlışlarla dolu
ama aynı zamanda kahkaha, mucize ve mutluluk dolu.
Sana hediye almadım.
- Önemli değil. - Önemli.
Bence öyle. Telafi etmek istiyorum.
Önemli değil, dedim.
İstediğin bir şey olmalı.
Herhangi bir şey.
Herhangi bir şey mi?
Hareketsiz durmanı istesem?
Tamamen hareketsiz.
Kımıldama.
Lütfen bir yere gitme.
Lütfen.
Senin burada ne işin var?
Biliyorum, geç oldu ama uyku tutmuyor.
Aklımdan çıkmıyorsun.
Onunla yaşamana katlanamıyorum.
Hep yanında olmasına katlanamıyorum.
Şimdi de onunlaydın, değil mi?
Hem de bu kıyafetle.
Senden ne hediye istedi?
Kardeş olmak üzeresiniz.
Ya duyulursa?
- Ailen seni yine de isteyecek mi? - Defol git!
Üzgünüm.
Senden çok hoşlanıyorum.
Rigel?
Git başımdan.
Senin masalında benim yerim yok.
Ona dön.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Seni istiyorum.
Yatağına dön.
Kendini kandırmaya, masallara inanmaya devam et.
Ama biz kırığız, bozuğuz.
Bazı şeyler tamir edilemez Nica.
Evet, doğru.
Kırıldık.
Diğerleri gibi değiliz.
Belki de daha uyumlu olabilmek için bir parçaya bölünmüşüzdür.
Hayatın boyunca bir ailen olsun istedin.
Bunu hak ediyorsun da.
Yeni arkadaşlar edinmeyi, normal bir sevgiliyi hak ediyorsun.
Burada mutlusun.
Sen varsın diye mutluyum.
- Nasıl öyleyse? - Ne nasıl?
Bu hikâye nasıl sonlanacak sanıyorsun?
Ben sana acıdan başka bir şey veremem.
Başımızdan geçenler önemli değildi.
Belki de bu yüzden bu kadar bağlı hissediyorduk.
Gerçeği yalnız biz biliyorduk.
O ve ben, ebedî ve ayrılmaz.
O yıldız, ben gökyüzü.
O yara, ben yara bandı.
- Dışarı mı? - Evet. Kızlarla ders çalışacağız.
Sonra da direkt dansa.
- Dans mı? - Okulda.
Harika. Rigel geliyor mu?
Bilmem. Son zamanlarda pek konuşmadık.
Fark ettim.
- Günaydın Bayan Milligan. - Merhaba Billie.
- Ben gidiyorum. - İyi eğlenceler. Geç kalmayın.
Merak etmeyin. Nica bana emanet.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Evet?
Sen dansa gitmiyor musun?
Neyin var Rigel?
Doğum gününden beri böylesin.
Anna, ben...
Konuşmamız gerek.
- Harika değil mi? - Kesinlikle.
- Nasıl oldum? - Muhteşem.
- Kırmızı daha iyi değil miydi? - Sana ne oluyor bugün?
Peki, anlatayım. Hazır mısınız?
Beyaz gülleri veren kişiyi buldum.
Phelps.
Ne?
Bugün mağazada karşılaştık ve direkt sordum.
"Evet, benim" dedi.
Başından beri biliyordum.
- Gülleri veren o değil. - Hep böylesin. Benim adıma sevinemiyorsun.
- Billie, o değil. - Neden o olmasın?
- Çünkü benim. - Ne?
Sana her yıl beyaz gül veren benim.
Bunu neden yaptın? Bana acıdığın için mi?
Ağzıma bir parmak bal çalmak için mi? Neden yaptın?
Çünkü sana âşığım.
Berbat ettim.
- İyi misin? - Hem de nasıl.
Miki çok üzgün.
Bunu konuşmak istemiyorum.
Bu gece sadece bayılana kadar içmek istiyorum.
Selam. Dans edelim mi?
Siktir git.
Bunun derdi ne?
Selam.
Özür dilerim Nica.
Aptallık ettim.
Sanırım sana çok fena vuruldum.
Bununla baş edemiyorum.
Peki şimdi?
Şimdi dans ediyoruz.
Barış teklifi.
Başım çok dönüyor.
Pek alışkın değilim.
Sessiz bir yere gidelim.
Beni niye buraya getirdin?
İzle.
Vay canına.
- Beğendin mi? - Evet.
Hadi Lionel.
Daha iyiyim. Geri dönelim.
Önce gelmek istedin, şimdi de gitmek mi istiyorsun?
Lionel, lütfen.
Lütfen Lionel. Dur!
Kes şunu.
Billie!
Nica nerede?
Bilmiyorum.
Az önce Lionel'le beraber buradaydı.
Dur, şu tarafa gittiklerini gördüm.
Lionel, dur!
İmdat!
Bırakınca hemen kaçacaksın, değil mi?
Kendini iyi adam sanıyorsun.
Hikâyenin kahramanı.
Ne kadar kötü olabileceğimi görmek ister misin?
Gidiyorum ama bu iş burada bitmedi!
İyi misin?
Emin misin?
Annemin son sözleri neydi biliyor musun?
"Hikâyelerdeki kurtlar kötü görünebilir ama her zaman kötü olmazlar."
Eğer sen kurtsan
sensiz bir masalı hayal bile edemiyorum.
Ben dikenli bir yolum.
Canımın yanmasından asla korkmadım.
İğrençsiniz!
Neler yaptığınızı herkese anlatacağım.
Lionel, lütfen.
Seni kardeşi olarak görmesi gerek. Farkındasın, değil mi?
Onunla mı olacaksın?
Yanlış karar.
Hadi gidelim.
Seni seviyorum.
Nica?
Beni duyuyor musun Nica?
Selam.
Hastanedesin. Kötü bir kaza geçirdin.
- Anna ve Norman'ı çağırayım. - Dur.
Mezar'dayken Margaret beni
cezalandırdığında
elimi tutan sen değildin, değil mi?
Rigel'di.
Evet, Rigel'di.
Ama sana söylememi istemedi.
Neden?
Çünkü o...
Selam.
Nica.
Bizi çok korkuttun.
Rigel nerede?
- Ben doktoru getireyim. - Tamam.
Nerede?
- Rigel nerede? - Sakin ol.
Birkaç tahlil yapıyorlar.
Durumu anladıklarında bize de bilgi verecekler.
- Onu görmek istiyorum. - Ayağa kalkmaman gerek Nica.
- Günaydın. - Günaydın.
Ne oldu?
Yüksek bir köprüden düşmüşsünüz.
Onun bedeni senin düşüşünü hafifletmiş ama kendisi komada.
Koma mı?
Ne yazık ki var olan sağlık sorunları durumu zorlaştırdı.
Var olan sağlık sorunları mı?
Beyninde iyi huylu tümörler var.
Ateşe ve şiddetli baş ağrısına neden olurlar.
Neden hiç ameliyat edilmediğini anlamadım.
- Onu görmek istiyorum. - Onu göremiyoruz.
Margaret izin vermiyor.
Margaret mi?
Nica.
Rigel evlatlık alınmayı reddetti.
İmkânsız bu.
Bunu bize kesin bir şekilde söyledi. Kalmak istemedi.
Margaret'in himayesine geri döndü.
Al.
Bunu senin için odana bırakmış.
Beni ona götürün.
Yalvarırım.
Onu er ya da geç mahvedeceğini biliyordum.
Onu kimseye vermemeliydim.
Rigel'in komada olması senin suçun.
- Onu görmek istiyorum. - Hayır Nica.
Onu göremezsin. Ne şimdi ne de sonra.
Lütfen.
Daha önce de söylemiştim.
Ağlamak kaybettiklerini geri getirmez.
Gidin şimdi.
Beni Rigel'den uzak tutmak istedi
ama ben yakın olmak için her gün geri döndüm.
Yalnız da değildim.
Hem eski hem de yeni arkadaşlarım bana katıldı ve pes etmedim.
Ama geçmiş hâlâ peşimi bırakmamıştı ve Rigel artık daha da uzak gibiydi.
İkimizin de özgür olmasının tek bir yolu vardı.
İlk tanığımız Bay Peter Corrin'i kürsüye davet ediyorum.
Bay Corrin,
Sunnycreek Yetimhanesinde kaldığınız süre boyunca
hiç fiziksel veya duygusal şiddete maruz kaldınız mı?
Hayır.
Bu yıl 20 Şubat tarihinde verdiğiniz ifadede şöyle söylediniz.
"Ceza olarak işkence görmek sık olan bir şeydi.
Ben de defalarca kez dövüldüm ve sık sık açlığa terk edildim."
Bu ifadenizi hatırlıyor musunuz?
Yanılmışım.
Yalancı şahitlik suçtur. Biliyorsunuz, değil mi?
İtiraz ediyorum Sayın Yargıç.
Reşit olmayan sanığın gözünü korkutuyor.
Kabul edildi.
Selam.
Durumu nasıl?
İyi.
Anna ve Norman mahkemenin başladığını söyledi.
Nasıl gidiyor?
Çok zor.
Davranış şeklim için özür dilemek istemiştim.
Anlıyorum.
Öyle mi?
Sevdiğin birini kaybetmek
nasıl bir histir bilirim.
Bayan Milligan.
Dört ay önce evlatlık alındınız.
Yanılmıyorsam bir diğer çocukla birlikte.
Evet. Rigel Wilde.
Anladığım kadarıyla evlatlık alınmayı reddedip yetimhaneye dönme kararı almış.
İtiraz ediyorum. Konuyla ilgisi yok.
Bir dakika müsaade ederseniz ne ilgisi olduğunu anlayacaksınız.
Devam edebilirsiniz. Tanık, soruyu cevaplayabilir.
- Sandığınız gibi değil. - Lütfen soruya cevap verin.
Rigel Wilde evlatlık alınmayı reddetti mi?
Evet.
Yani bir çocuk nihayet onu seven bir aile buldu
ama bir anda sürekli istismar edildiği yere geri dönmeye karar verdi, öyle mi?
- Öyle değil. Onu dövmezdi. - Anlayamadım.
Onu dövmezdi.
- Diğerlerini döver miydi? - Evet.
Onu neden dövmezdi?
Onu oğlu gibi görürdü.
Rigel Wilde'a âşık mısınız?
- İtiraz ediyorum Sayın Yargıç! - Reddedildi.
Soruyu cevaplayın.
Evet.
Yani âşık olduğunuz bir çocukla aynı aileye evlatlık gidecektiniz
ama o gerçek annesi olarak gördüğü kadına geri dönme kararı aldı.
- Ondan nefret ediyor. - Sahi mi?
Bence Margaret Stoker'dan asıl nefret eden sizsiniz.
Kendisi yalnızca kişisel bir kan davası yüzünden yargılanıyor.
İtiraz ediyorum! Tanığın gözünü korkutuyor!
Müvekkilime hakaret etti.
İyi hissetmiyorum.
Daha başındayız. Hemen pes edemezsin.
Onu durduramayız. Bana nasıl davrandığını gördün.
İnanmalıyız Nica.
Tekrar girmeye hazır mısın?
Evet.
Gel bakayım.
İyi misiniz?
Devam etmek istediğinize emin misiniz? Değilseniz yarına kadar ara verebiliriz.
Hayır, iyiyim.
Öyleyse devam edin lütfen.
Yetimhaneye Mezar derdik.
Sebebi her gün içine tıkıldığımız soyulan duvarlar
veya rutubetli bodrumlar değildi.
Oraya Mezar derdik çünkü orası ruhlar için bir kabirdi.
Vücudumda oradan kalma hiçbir yara izi yok.
Ancak şimdi
anlıyorum ki
buraya sadece bana, Adeline'e, Peter'a
veya diğer çocuklara yapılan
kötülük için değil,
Rigel Wilde'a yapılanlar için de konuşmaya gelmişim.
Margaret'in oğlu gibi sevdiği Rigel...
...her gün bize işkence edilirken yardım etme şansı olmadan
izlemeye mecbur edilirdi.
Margaret onu bir canavar olduğuna ikna etti.
Onu bir masaldaki kurt olduğuna ikna etti.
Kötülük sizi seviyorsa
nasıl sevilebilir
veya birini sevebilirsiniz ki?
Rigel şu an komada.
Ama ilk defa hayatta olduğunu biliyorum.
Çünkü sevginin ne olduğunu
ve sevildiğini biliyor.
Bana inanıp inanmamanız umurumda değil.
İfade vermekten, gerçeği söylemekten korkanları da anlayabiliyorum.
Onların ruhları muhtemelen hâlâ Mezar'da...
...gökyüzü görmeyen bodrumlarda sıkışmış durumda.
Sevilmek için
veya sevmek için
korkmaya gerek olmadığını bilmiyorlar.
Sadece gerçekten cesur olmak gerek.
Rigel?
Kazandık.
Margaret artık bize zarar veremez.
Bak, beni nasıl da ağlattın.
Sen benim gözyaşı ustamsın.
Hepimizin bir tane var.
Tek bir bakışıyla
bizi ağlatabilen, paramparça edebilen
veya mutlu edebilen biri.
Seni seviyorum.
Seni her şeyden çok seviyorum.
Nica.
Rigel.
Beni ilk kez Mezar'ın girişinde gören çocuk oydu.
O bodrumda elimi tutma cesaretini bulan el oydu.
Bana vermeye asla cesaret edemediği
ama her şekilde adımı haykıran kalp oydu.
Bizimki asla gerçek bir masal olamasa da
ve her zaman yetimhanede tanışmış iki çocuk olarak kalsak da
belki de hâlâ mutlu olabilirdik.
Artık yalnız değildim.
Bir aile bulmuştum.
Bana arkadaşlığı öğrettiler.
Yeniden bir araya gelenler, birbirini dinleyip anlayanlar da oldu.
Duyguların ne kadar çok ince ayrıntıları olduğunu
ve kendiniz olup öyle kabul görmenin zorluklarını fark edip.
Sonunda fark ettim ki en güzel masal
kalbimizde dururmuş.
GÖZYAŞI USTASI
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu