வ்வோ.
இல்லை, பொறு.
இல்லை.
சாபங்கள்!
தயவுசெய்து, இந்த முறை இயங்கிவிடு.
நான் சாதித்துவிட்டேன்.
கடைசியாக!
இல்லை! நீ என்ன செய்துவிட்டாய் பார்.
நானா? இது நான் ஸ்கேட்டிங் செய்யும் பாதை.
நீ இதை உடைத்துவிட்டாய்.
நீ ஏன் அறிவியல் கருவிகளைச் செய்கிறாய்?
பள்ளி இப்போதுதானே முடிந்தது. நீ உன் மூளையை பயன்படுத்தக் கூடாது.
இதை நம்முடைய பயணத்துக்காக உருவாக்கினேன்.
ஹேய்! இந்த ஜாடி 2,300 ஆண்டுகள் பழமையானது.
இது பல போர்கள், பூகம்பங்கள், மங்கோலிய படையெடுப்புகளில் இருந்தும் தப்பித்தது.
நீங்கள் இருவரும் சண்டையிட்டுக்கொண்டதில் இது கிட்டத்தட்ட உடைந்திருக்கும்.
அவனுடைய ட்ரோன்தான் அதைத் தட்டிவிட்டது.
ஆனால்... அவள்தான் என் மீது மோதினாள்.
உண்மையிலேயே உன் ட்ரோனை வேலை செய்ய வைத்ததற்காக நான் உன்னை நினைத்து பெருமைப்பட்டாலும்,
நீ அதை உள்ளே பறக்கவிடக் கூடாது.
வீட்டிற்குள் ஸ்கேட்டிங் செய்யக் கூடாது என்று எத்தனை முறை சொல்லியிருக்கிறேன்?
பதினாறு முறை.
இப்படித்தான் கோடை விடுமுறை முழுக்க இருக்கப் போகிறதா?
ஒரு நாளின் எனக்குப் பிடித்த பகுதி.
கண்ணாமூச்சி விளையாடும் நேரம்.
தயவுசெய்து, நாங்கள் போகலாமா?
-நன்றி, அம்மா. -நன்றி, அம்மா.
தயாரா இல்லையா, இதோ வருகிறேன்!
அட, இந்த முறை ஜெயித்துவிட்டேன் என்று நினைத்தேன்.
நீ குறிப்புகளை பின்தொடர்ந்தால் போதும்.
போகலாம். அவள் இங்கே இல்லை.
வாருங்கள், குழந்தைகளா. இரவு உணவு தயார்.
வருந்துகிறேன். அவரை போக வைக்க முயன்றேன்.
எப்படி கண்டுபிடித்தீர்கள் என்று புரியவில்லை. என் காலடி ஓசை சத்தம் கூட கேட்காமல் பார்த்துக்கொண்டேன்.
செல்லம், நான் இந்த வீட்டில்தான் வளர்ந்தேன். எனக்கு எல்லா இரகசிய மறைவிடங்களும் தெரியும்.
கவலைப்படாதே, பேண்டோரா.
புதிய மறைவிடங்களைத் தேடுவதில் கவனம் செலுத்த உனக்கு கோடை விடுமுறை முழுக்க இருக்கிறது.
கோடை விடுமுறை முழுக்க இல்லை.
உங்களுடைய ஒரு பயணத்தில் எங்களை கூட்டிச் செல்லப் போகிறீர்கள்தானே?
ஆம். இந்த ஆண்டு நாம் எங்கே போகிறோம்?
தென்கிழக்கு ஆசியாவில் எங்காவதா?
நாம் மாயன் தொல்பொருள் இடங்களுக்குப் போனது எனக்குப் பிடித்திருந்தது.
எல்லா வகையான பிரமிப்பூட்டும் பழங்கால கலைப்பொருட்களும் அங்கோர் வாட்டில் இருக்கின்றன.
புத்தகத்தில் எழுத சிறந்த அத்தியாயமாக இருக்கும், நமக்கும் கூட சிறந்த கோடை விடுமுறையாக இருக்கும்.
மக்களே, நாம் நமது வழக்கமான கோடைக்கால பயணத்தை ஒத்திவைக்க வேண்டியிருக்கும்.
-என்ன சொன்னீர்கள்? -ஆனால் எப்போதும் அழைத்துப் போவீர்களே.
அதை வைத்துத்தான் என் மொத்த கோடை விடுமுறையையும் திட்டமிட்டிருக்கிறேன்.
தவிர்க்க முடியாத வேலையின் கெடு முடியப் போகிறது,
அதோடு நான் உண்மையிலேயே புத்தகத்தை முடிப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்,
ஆனால் உங்களுக்கு ஏதாவது ஒன்றைச் செய்கிறேன்.
ஹேய், ஒன்று சொல்லவா?
நாளை, விசேஷமான கோடைக்கால முதல் நாள் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டை விளையாடலாம்.
அது சுவாரஸ்யமாக இருக்க வேண்டும்.
அதனால்தான் சமீப காலமாக நீங்கள் உங்கள் அலுவலகத்திலேயே இருக்கிறீர்களா?
நீங்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தீர்கள் என்று நினைத்தேன்.
வயதானவர்கள் நிறைய தூங்க வேண்டும் என்று தெரியும்.
நீ சொல்வது சரிதான். எங்களுக்கு வயதாகிவிட்டது, மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறோம்.
நீங்கள் இருவரும் மேசையை சுத்தம் செய்து, தட்டுகளைக் கழுவுங்கள்.
-என்ன? -என்ன? இது அநியாயம்.
என்னிடம் முதலில் பேசாமல் நம் கோடைக்கால பயணத்தை ரத்துசெய்தது சரியல்ல.
தெரியும். நான் வருந்துகிறேன்.
காலக்கெடு பற்றி நீங்கள் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லவில்லை. இது எப்போது நடந்தது?
சமீபத்தில். அது சிக்கலானது.
நான் சிக்கலான விஷயத்தை சமாளித்துவிடுவேன் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.
நான் சொல்வது அதுவல்ல.
அப்படியென்றால் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?
இரவு ரொம்ப நேரம் அலுவலகத்தில் இருப்பது, இடைவிடாத வேலை. எனக்குத் தெரியும்.
நீங்கள் எதையோ நினைத்து கவலைப்படுகிறீர்கள், அதை மறைக்க முயற்சிக்கிறீர்கள்,
ஆனால் நீங்கள் மறைக்க வேண்டியதில்லை.
ஒருவேளை நீ சொன்னது சரியாக இருக்கலாம்.
என் குடும்பத்திற்கு ஒரு விசித்திரமான வரலாறு இருந்ததை எப்படி சொன்னேன் என்று தெரியும்தானே?
அலெக்ஸ், நாம் அரிதான கலைப்பொருட்கள் நிரம்பிய ஒரு திகிலான பழைய மாளிகையில் வசிக்கிறோம்.
அது விசித்திரமானது என்று தெரியும்.
இன்னும் நிறைய இருக்கின்றன என்பதை ஒப்புக்கொள்வதற்கு அசிங்கமாக இருக்கிறது.
எல்லா இடங்களுக்கும் நாம் பயணம் செய்ததற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது,
அதோடு அது நீ நினைக்கும் காரணத்துக்காக அல்ல.
இன்யூட் கலாச்சாரத்தில், பெற்றோர்கள் பேசுவதை ஒட்டுக்கேட்பதற்கு
மூன்று நாட்கள் வலி தரக்கூடிய இக்லூவில் இருப்பதுதான் தண்டனை.
சரி, முதலில், அப்படிப்பட்ட ஒரு விஷயமே இல்லை.
இரண்டாவது, நான் ஒட்டுக்கேட்கவில்லை.
நான் தட்டுகளை எடுக்க வந்தேன்.
நீ ஏற்கனவே எடுத்துச் சென்றவற்றை.
அதைப் பற்றி பேசுகையில், நான் வேலைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.
நீங்கள் என்னிடம் என்ன சொல்ல வந்தீர்கள்?
இன்றிரவு சொல்கிறேன். எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
சத்தியமாக.
இதற்காகத்தான் எனக்கு உன்னைப் பிடிக்கிறது, பேண்டோரா.
நீ ஒருபோதும் பின்வாங்க மாட்டாய்.
இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதை தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன்.
தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் எல்லோருமே மிகவும் இரகசியமானவர்களா?
எங்களுக்குத் தேவையானபோது அப்படி இருப்போம்.
இப்போதைக்கு, நான் தனியாக வேலை செய்ய வேண்டும்.
குட் நைட், பேண்டோரா.
முட்டாள்தனமான, அறிவியல் விஷயங்களைச் செய்கிறாயா?
அப்பா உன் மறைவிடத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டாரா, என்ன?
ஆம். அவருக்கு நிஜமாகவே எல்லா நல்ல இடங்களையும் தெரிந்திருக்கிறது.
நீ எதற்காக அவருடைய அலுவலகத்தில் ஒளிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறாய் என்றே தெரியவில்லை.
அவர் யாரையும் உள்ளே விட மாட்டார், அம்மாவை கூட.
அதையும் பார்க்கலாம்.
நீ அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும்.
-அவர்கள் கவலைப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை. -அவர்கள் கவலைப்பட வேண்டும்.
நான் இதைத் தீர்ப்பதில் நெருங்கிவிட்டேன். எனக்குத் தெரியும்.
இதற்கு என்னால் தீர்வு காண முடிந்தால், பிறகு...
-ஓ, இல்லை. -ஓ, அன்பே. அது நடக்கிறதா?
ஸ்கை, எனக்கு இன்னும் நேரம் இருக்கிறது என்று நினைத்தேன், ஆனால் அது தவறு.
நீ செய்ய வேண்டும்...
அண்ணா!
நீ தயாரா...
கோடையின் முதல் நாளுக்கு?
கோஷங்களை எழுப்புகிறீர்களா?
என்னை இது தடுக்காது.
காலை வணக்கம், அம்மா. என்ன செய்கிறீர்கள்?
பேக்ஸ்டன் அருங்காட்சியகம் ஒரு புதிய கண்காட்சியை நடத்துகிறது,
அவர்களுக்கு கூடுதல் கலைப்பொருள் காப்பாளர் தேவைப்படலாம் என்று கேள்விப்பட்டேன்.
நீங்கள் அதைத்தானே செய்தீர்கள்?
பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு.
பொறுங்கள், மீண்டும் வேலைக்குப் போகிறீர்களா?
இருக்கும் வாய்ப்புகளைச் சொல்கிறேன்.
நீங்கள் கொஞ்சம் வளர்ந்துவிட்டதால், உங்களுக்கு நான் அதிகம் தேவைப்பட மாட்டேன்.
ஆனால் நாங்கள் சண்டையிடும்போது யார் விலக்குவார்கள்?
அதாவது, அம்மா சொல்வது சரியாக இருக்கலாம்.
பழங்குடியினரின் கலாச்சாரத்தில், நாம் ஏற்கனவே நம்மை நாமே கவனித்துக்கொள்ள தொடங்கியிருப்போம்.
இது வெளியூரில் தனியாக வாழ்வது போல இல்லை.
நான் வேலையில் இருந்தால், நீங்களே வீட்டில் இருப்பது போன்றது.
என்னால் அதைச் செய்ய முடியும்.
அப்பாவுக்கு எப்படி? அவரும் அங்கே வேலை செய்வாரா?
அந்த காலத்தைப் போலவே மீண்டும் இணைந்து பணியாற்றினால் நன்றாக இருக்கும்.
அவரைப் பற்றி பேசும்போது, அப்பா எங்கே? மீண்டும் அவருடைய மேசையில் தூங்கிவிட்டாரா?
அது முதல் முறையாக இருக்காது.
-நான் அவரை எழுப்புகிறேன். -இல்லை, நான் எழுப்புகிறேன்.
நீ அவரை மிகவும் பயமுறுத்துவதை நான் விரும்பவில்லை.
அலெக்ஸ்?
அவர் இங்கே இல்லை. வெளியே போயிருப்பாரோ?
அவர் சொல்லிவிட்டுப் போகவில்லை. அவர் அப்படிச் செய்ய மாட்டார்.
இது அவர் உறுதியளித்த மிகவும் விசேஷமான கண்ணாமூச்சி விளையாட்டாக இருக்க வேண்டும்.
உறுதியாக நீ சொல்வது சரிதான். சரி, தடயங்களைத் தேடு.
எனக்குத் தெரியும்! நேற்று இரவு, என்னை வெளியே துரத்தியவுடன் நான் கேட்ட சத்தம் இதுதான்.
இது ஒரு குறிப்பு என்று நினைக்கிறாயா?
பார்! இந்த பந்துகளில் எண்கள் இருக்கின்றன,
அவை இரு மூன்று செட்களாக கீழே விழுந்தன.
அச்சுத்தூரங்கள் போல.
ரஸ், நீ ஒரு மேதை!
அதை இறுதியாக உணர்ந்ததற்கு நன்றி.
குறிப்புகளைப் பின்தொடர்ந்தால் போதும்.
கடவுளே. அது ஒரு கதவு.
இது திறக்கவில்லை.
நீ மேதை என்றதை நான் திரும்பப் பெறுகிறேன்.
மன்னிக்கவும், திரும்பப் பெற முடியாது.
அந்த அச்சுத்தூரங்கள் எந்த இடத்தைக் காட்டுகிறது?
பெய்ஜிங், சீனா. ஏன்?
ஒவ்வொரு கதவுக்கும் ஒரு தாழ்ப்பாள் இருக்கிறது.
இப்போது அம்மாதான் மேதை.
அப்படி செய்ய வேண்டும் என்று எப்படித் தெரிந்தது?
இந்த ஜாடி மிங் வம்ச காலத்துடையது.
இதுதான் இங்கிருக்கும் ஒரே சீனப் பொருள்.
பிரமாதமாக கண்டுபிடித்தீர்கள்.
பேண்டோரா, பொறு.
ஆஹா! அப்பா நிஜமாகவே தனது விளையாட்டை அடுத்த தளத்துக்குக் கொண்டுபோய்விட்டார்.
அது பெரியதாக இருக்கும் என்றார், ஆனால் இவ்வளவு பெரியதாக இருக்கும் என்று தெரியவில்லை.
உன் பேண்ட்டில் சிறுநீர் கழித்துவிடாதே.
இது ஒரு மனித முகம்...
நம்ப முடியாததாக உள்ளது.
இது இங்கிருந்தது தெரியுமா, அம்மா?
இப்போது இது ஒரு மறைவிடம்.
இது விளையாட்டாக தெரியவில்லை.
அப்பா!
அப்பா?
அது வெறும் சிலைதான்.
இங்கே ஏன் அப்பாவின் சிலை இருக்கிறது?
என்ன நடக்கிறது? இது விளையாட்டின் ஒரு பகுதியா?
அப்பா, இது நீங்களா?
எங்கே?
அது அப்பா இல்லை.
ஓடு!
திரும்பி வாருங்கள்!
கெட்ட கனவை வரவழைக்கக் கூடியவை!
அடடா.
அந்த ஒளியை அகற்று. எங்களில் சிலர் தூங்க முயற்சிக்கிறோம்.
அம்மா?
நான் வருகிறேன்!
என்னைக் கொல்லும் முயற்சியை நிறுத்து!
கவனமாக. உனக்கு எங்கே சூலாயுதம் கிடைத்தது?
வேறொரு அறையில், ஆனால் இது ஒரு சிக்கவைக்கும் கருவி என்று நினைக்கிறேன்.
ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாய்?
உனக்கு இப்போது தெரியப் போகிறது.
நம் வீடு ஏன் நம்மைத் தாக்குகிறது?
கவனி!
திரும்புங்கள். அந்த வழியில் போக முடியாது.
-நாமும் இந்த வழியில் போக முடியாது. -ஏன்?
ஹேய், நீ! நில்!
-நாம் எங்கே போவது? -சீக்கிரம், இந்த வழியாக.
நாம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் என்று நினைக்கிறேன்.
நாம் ராஜ வம்சமா?
எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. ஆனால் இந்த நேரத்தில், எதுவும் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தாது.
சரி, அது என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது.
பேண், பொருட்களைத் தொடுவதை நிறுத்து.
இது ஒரு விபத்து.
இது பூட்டப்பட்டிருக்கிறது.
நாம் என்ன செய்வது?
சரி, யோசியுங்கள். அப்பாவின் அலுவலகம் நினைவிருக்கிறதா?
ஒவ்வொரு கதவுக்கும் ஒரு தாழ்ப்பாள் உண்டு.
நான்தான் இதைச் செய்தேன். நானே நம்மை வெளியே போகவைப்பேன்.
ஆம், நாம் உயிருடன் இருக்கிறோம்.
தயவுசெய்து, கொஞ்சம் கவனமாக இருங்கள்.
இங்குள்ள பாதுகாப்பு அமைப்பு உங்களைக் கொன்றுவிடும்,
அதை நிறுத்த நான் எப்போதும் இங்கே இருக்க முடியாது.
ஆம், உங்கள் தலையை இழக்காதீர்கள்.
வார்த்தை விளையாட்டுகளுக்கு நேரம் இல்லை, லேரி.
தயவுசெய்து, என்னைப் பின்தொடர்ந்தால், எல்லாம் விளக்கப்படும்.
இந்த மாடியில் இருக்கும் பல அறைகளை ஏற்கனவே பார்த்துவிட்டீர்கள்,
ஆனால் இந்த பகுதி மிகவும் விரிவானது.
திம்பக்டு முதல் காத்மாண்டு வரையிலான கலைப்பொருட்கள் எங்களிடம் இருக்கின்றன.
நான் தவறாக நினைத்து கேட்கவில்லை, ஆனால் நீ என்ன?
மன்னிக்கவும், என் நடத்தை.
நாங்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட பிரிவின் பராமரிப்பாளர்கள்.
நான் ஸ்டான்லி.
நான் லேரி. ஏழு கடல்களின் சாட்டை. ஸ்பானிஷ் மெய்னின் பயங்கரவாதம்.
இவனை விட்டுத்தள்ளுங்கள், அல்லது பூர்வ ஜென்மம் பற்றி பேசுவதை நிறுத்த மாட்டான்.
நீ பொறாமைப்படுகிறாய்.
எனக்குப் பைத்தியம் பிடிப்பது போல இருக்கிறது.
எனவே, அலெக்ஸுக்கு என்ன ஆனது? அவர் நலமா?
ஆம், என் அப்பாவுக்கு என்ன நடக்கிறது?
உங்களிடம் பல கேள்விகள் இருக்கின்றன என உறுதியாக நம்புகிறேன்.
அவற்றுக்கு சரியான நேரத்தில் பதில் கிடைக்கும், ஆனால் இப்போதைக்கு, இந்த வழியில் வாருங்கள்.
நீங்கள் பார்க்க வேண்டும் என்று அலெக்ஸ் நினைத்த ஒன்று இருக்கிறது.
என் குடும்பத்திற்காக
ஹாய், ஸ்கை. ரஸ். பேண்டோரா.
நீங்கள் இதைப் பார்க்கிறீர்கள் என்றால், நான் இப்போது கிரானைட் சிலையாக ஆகியிருப்பேன்.
அல்லது ஒருவேளை பளிங்கு?
எப்படியிருந்தாலும், நான் இப்படி இருப்பதற்கு காரணம்...
நம் குடும்பம் சபிக்கப்பட்டது.
நாம் செய்த ஏதோவொன்றுக்காக இல்லை, ஆனால் நம் முன்னோர்கள் செய்ததற்காக.
குறிப்பாக, உங்கள் முப்பாட்டன், கோர்னீலியஸ் வேண்டர்ஹூவன்.
கொடிய வழிகளில்,
உலகம் அறிந்த வரலாற்று கலைப்பொருட்களின் மிகப் பெரிய
தனிப்பட்ட சேகரிப்புக் குவியலை கோர்னீலியஸ் உருவாக்கினார்.
ஆனால் கோர்னீலியஸ் இந்த பழங்கால பொருட்களை வாங்க மட்டுமே இல்லை.
தேவையான எல்லாவற்றையும் செய்து அவற்றைப் பறித்துக்கொண்டார்.
அவர் தனது தேடலில் இரக்கமற்றவராக இருந்தார்.
அவர் எவ்வளவு அதிகமாக பறித்தாரோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவருடைய ஆசை அதிகரித்தது.
தவறாக சேகரித்த இந்த பொருட்களில் பல சாபத்தை சுமந்திருப்பது அவருக்குத் தெரியவந்தது,
ஆனால் அதுவே அவரை இன்னும் அதிகமாக ஆசைப்பட வைத்தது,
எனவே இந்த ஆபத்தான பொக்கிஷங்களை வைக்க இந்த தடைசெய்யப்பட்ட பகுதியைக் கட்டினார்.
கடைசியாக, அவருக்கு தலைக்கனம் பிடித்து
நம்முடன், நம் வம்சமே சபிக்கப்பட்டதாக ஆனது.
நான் செய்யாத விஷயங்களுக்காக சிக்கலில் சிக்குவது எனக்குப் பிடிக்காது.
உன் அப்பா சொல்வதைக் கேள்.
நீங்கள் கவலைப்படக் கூடாது என்று அதை இரகசியமாக வைத்தேன்.
பல வருடங்களாக, நான் ஒரு புத்தகத்துக்காக வேலை செய்வதாகச் சொன்னேன்,
ஆனால் உண்மையில் ஒரு தீர்வைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சித்தேன்.
விழித்திருந்த எல்லா இரவுகளுக்கும் அதுதான் காரணம்.
நேரம் முடிந்து அடுத்த குடும்ப உறுப்பினர் சிலையாக மாறுவதற்கு முன்பு
இந்த பொருட்களை ஏதாவது செய்வதுதான் இதற்கான தீர்வு என்று நான் நம்புகிறேன்.
ஏனென்றால் எனக்குப் பிறகு அடுத்து நீங்கள்தான்.
பொறுங்கள், நாமும் கல்லாக மாறப் போகிறோமா?
சாபத்தை மாற்றுவதற்கான வழியை நீங்கள் கண்டுபிடிக்காத வரை.
நான் இதுவரை உங்களிடம் உண்மையைச் சொல்லாததற்கு என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்.
என்னால் அதைச் செய்ய முடியாமல் போயிருக்கலாம்,
ஆனால் நீங்கள் எவ்வளவு உறுதியானவர்கள், எவ்வளவு புத்திசாலிகள் என்று எனக்குத் தெரியும்.
இதை யாராவது செய்ய முடியும் என்றால், அது நீங்கள்தான். உங்களால் எதையும் செய்ய முடியும்.
நான் உங்களை மிகவும் நேசிக்கிறேன்.
கவலைப்படாதீர்கள், அப்பா. இதை சரிசெய்வோம்.
இது இன்னொரு பாதுகாப்பு நடவடிக்கையா?
இல்லை, இன்னொரு கலைப்பொருள் எழுந்தது போல தெரிகிறது.
அவற்றால் அப்படிச் செய்ய முடியுமா?
சில சமயங்களில். எங்களைப் பாருங்கள்.
அது என்ன?
நான் நீயாக இருந்தால், நான் ஓடுவேன். இப்போதே!
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்