இந்த நாள் இதைவிட வினோதமாக இருக்க முடியாது!
நாங்கள் உங்கள் மூவரையும் உடனடியாக இங்கிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும்.
வெளியேறும் வழி எங்கே?
அது இங்கே இருக்கிறது.
நில்லுங்கள்! அது தவறான வழி.
முதலில், கோபக்கார பபூன் குரங்கு தலை, இப்போது வினோதமான பொம்மைகளா?
தடைசெய்யப்பட்ட பிரிவை வெறுக்கிறேன்.
தங்க பபூன் குரங்கு தலை
அது ஏன் மிகவும் கோபமாக இருக்கிறது?
அதற்கு ஏன் தலை மட்டும் இருக்கிறது?
தலை மட்டும் இருப்பதில் என்ன தவறு?
ஒருவேளை நாம் அதை அமைதிப்படுத்தலாம்.
காட்டு விலங்குகளை அமைதிப்படுத்தும் சில உத்திகளைப் படித்திருக்கிறேன்.
அப்படியென்றால் அமைதிப்படுத்து.
முயற்சிக்கிறேன். ஆனால் நான் அதன் அருகில் போக, அதைத் திசைதிருப்ப ஒருவர் தேவை.
ஒருவேளை ஒரு சக குரங்கு அதைச் செய்யலாம்.
எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது, என் தங்க நண்பனே. அமைதியாக இரு.
இது வேலை செய்கிறது.
ஸ்டான்லி!
நாம் நினைத்தபடி நடக்கவில்லை. ஆனால் பயம் போய்விட்டது.
ஓ, இல்லை. கதவைத் திறந்தபடியே விட்டுவிட்டோம்.
அது வீட்டிற்குள் இருக்கிறது.
வாருங்கள்!
தடைசெய்யப்பட்ட பிரிவைவிட்டு போகக்கூடாது என்று நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
நீங்கள் எவ்வளவு காலமாக கீழே இருக்கிறீர்கள்?
நூறு வருடங்களுக்கு மேலாக.
நாங்கள் அதிக கவனத்தை ஈர்ப்போம் என்று உங்கள் முன்னோர்கள் நினைத்தார்கள்.
அவர்கள் நினைத்தது தவறில்லை. எங்களைப் பாருங்கள்.
ஆம், அது ஒரு நல்ல கருத்து. ஒருவேளை நாம் அதைப் பற்றி யோசிக்க...
இப்போது ஆணையிடுபவர்கள் மாறிவிட்டதால், உங்களை வெளியே வருமாறு ஆணையிடுகிறோம்.
ஆணை ஆணைதான்.
நன்றி. இது எங்களுக்குப் பெரிய விஷயம்.
அது எங்கே இருக்கும் என்று நினைக்கிறாய்?
அது எங்கேயும் இருக்கலாம். இது மிகப்பெரிய வீடு.
அப்படியென்றால் எங்கே தொடங்குவது?
என்னுடைய பழைய கடற்கொள்ளையர் கப்பலில்...
நீ கடற்கொள்ளையனாக இருந்தாயா?
அடக் கடவுளே. இவனைப் பேச வைக்காதீர்கள்.
நாம் பிறகு பேசுவோம்.
எப்படியோ, யாராவது ஒளிந்துகொண்டு பயணித்தால், நாங்கள் ஒவ்வொரு தளமாகத் தேடுவோம்.
செய்ய வேண்டிய முதல் விஷயம், அது வீட்டைவிட்டு வெளியே போகவில்லை என்பதை உறுதிசெய்வதுதான்.
அடிப்படையாக, அது வீட்டைவிட்டு வெளியே போகவில்லை என்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.
நான் பார்த்த கடைசி சூரிய அஸ்தமனம் எனக்கு ஞாபகமில்லை.
அதை எவ்வளவு மிஸ் செய்தேன் என்பதை உணரவில்லை.
சரி, என்னுடன் வா.
அதுதான் கடைசி ஒன்று.
நல்லது, முதல் படி முடிந்தது. எந்த கதவும் திறந்திருக்கவில்லை. எந்த ஜன்னலும் உடையவில்லை.
அது கண்டிப்பாக நம்மோடு வீட்டிற்குள்தான் இருக்கிறது.
அது நல்ல விஷயம்.
இரண்டாவது படி, நாம் ஒவ்வொரு அறையாக சென்று,
ஒளிந்துகொள்ள வாய்ப்பிருக்கும் எல்லா இடங்களிலும் தேட வேண்டும்.
எனவே இது அப்பாவோடு நாங்கள் விளையாடும் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு போன்றது.
இந்த முறை நாம்தான் தேடுபவர்கள்.
அதோடு ஒளிந்துகொண்டிருப்பது நம்மை காயப்படுத்த முயற்சிக்கிறது.
தாமதமாகிறது.
அதிக இடங்களில் தேட, பிரிந்து சென்று தேடுவோம்.
பிள்ளைகளே, நீங்கள் என்னோடு இருங்கள். நாம் வீட்டின் இந்தப் பகுதியில் தேடுவோம்.
நாங்கள் இங்கே இருக்கும் அறைகளில் தேடுகிறோம்.
அந்த மிகவும் ஆபத்தான மிருகத்தை நாம் கண்டுபிடித்தால் சரியாக என்ன செய்வது?
மூன்றாவது படியைக் கண்டுபிடிப்போம்.
இந்த அறையில் எதுவுமில்லை. எல்லோரும் வெளியேருங்கள்.
நான் வெளியே வந்து மிக நீண்ட காலமாகிவிட்டது, என்னால் எதையும் அடையாளம் காண முடியவில்லை.
இந்த நவீன கருவிகள், இவை சித்திரவதை செய்யும் கருவிகள் போல தெரிகின்றன.
இது ஒன்றுமில்லை.
நாங்கள் கப்பலில் வைத்திருந்த விஷயங்களை நீ பார்த்திருக்க வேண்டும்.
லேரி! நீ நலமா?
நன்றாக இருக்கிறேன். வா.
ஆஹா. அது அந்தப் பக்கம் போயிருக்கும் என்று யூகிக்கிறேன்.
ஆம், இதை நகர்த்த உதவுங்கள்.
அருமை. அது தப்பித்துவிட்டது. அது இப்போது எங்கே போனது?
எனக்குத் தெரியும் என்று நினைக்கிறேன்.
மின்சார பலகம்.
அது இந்த வழியாகத்தான் வந்திருக்கிறது.
எந்த சூழ்நிலையிலும் காலைக்குள் நாம் அதைச் சரிசெய்ய முடியாது.
இது நீண்ட, இருட்டான இரவாக இருக்கும் போல தெரிகிறது.
அதோடு ஒரே வீட்டில் மாட்டிக்கொள்ளும் யோசனை
எனக்கு உண்மையில் பிடிக்கவில்லை.
விலங்கு கட்டுப்பாட்டு மையத்தை அழைக்க வேண்டுமா?
டெப்பி குவாட்ராவின் பரணிலிருந்து வெறிபிடித்த அணிலை அவர்கள் அகற்றினார்கள்.
நமக்கு அந்த வாய்ப்பு இல்லை.
எனவே, நாம் இவற்றை பற்றி யாரோடு பகிர்கிறோம் என்பதில் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
அது முற்றிலும் உண்மை. நீங்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
தடைசெய்யப்பட்ட பிரிவில் உள்ள பொருட்களின் மீது மிகவும் ஆர்வம் கொண்ட
பல மோசமானவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
-பிறகு நாம் எப்படி ஃபேங்க்ஸை பிடிக்கப் போகிறோம்? -"ஃபேங்க்ஸ்"? நீ பெயர் வைத்தாயா?
நிச்சயமாக, நான் எல்லாவற்றுக்கும் பெயர் வைப்பேன்.
சரிதானே, டார்ச் லைட்டே?
ஒருவேளை அதை கவர்ந்திழுக்க ஒரு வகையான வலையையோ கூண்டையோ
நாம் உருவாக்க வேண்டுமா?
சபிக்கப்பட்ட பபூன் குரங்கு தலையைப் பிடிக்க எலிப்பொறியை அவர்கள் செய்யாதது வருத்தமளிக்கிறது.
எனக்கு ஒரு யோசனை வருகிறது.
ஸ்டான்லி, லேரி, நீங்கள் என்னோடு வாருங்கள்.
பொறுங்கள், நாங்கள் என்ன செய்வது?
வாய்ப்பே இல்லை. அது வெளியே இருப்பதால், இது மிகவும் ஆபத்தானது.
அடடா.
நீங்கள் இங்கே பாதுகாப்பாக இருப்பீர்கள். நாங்கள் போனவுடன், கதவுகளை பூட்டிக்கொள்ளுங்கள்.
செய்கிறோம்.
கருப்பு கைப்பிடியுடன் வெள்ளை நிறத்தில் இருக்கும் பழைய நாய்க் கூண்டைத் தேடுங்கள்.
எனவே, அந்த மூவரையும் பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
எனக்கு அவர்களைப் பிடித்திருக்கிறது. அவர்களிடம் துணிச்சல் இருக்கிறது.
ஆம், அவர்களைப் பற்றி ஏதோ வித்தியாசமாக தோன்றுகிறது.
ஏ. வேண்டர்ஹூவன்
அலெக்ஸ், நீங்கள் எதையும் தூக்கி எறிய மாட்டீர்கள்.
தயவுசெய்து இறந்துவிடாதீர்கள்.
நான் கண்டுபிடித்துவிட்டேன்!
இப்படிப்பட்ட நேரத்தில் உணவைப் பற்றி எப்படி நினைக்க முடிகிறது?
காலை உணவுக்குப் பிறகு நாம் எதுவும் சாப்பிடவில்லை.
ஐயோ. காலை உணவு சாப்பிட்டு நூறு ஆண்டுகள் ஆவது போல தெரிகிறது.
இன்று காலை முதல் நம் வாழ்க்கை முழுதாக மாறிவிட்டது.
முதலில், அப்பா ஒரு சிலையாக மாறுகிறார், இப்போது ஒரு சிலை உயிர் பெறுகிறது.
அவற்றுக்கு சம்பந்தம் இருக்க வேண்டும், சரிதானே?
என் தலை மிகவும் மோசமாக வலிக்கிறது, சத்தியமாக இனி என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.
நான் அதற்குள் அப்பாவை மிஸ் செய்கிறேன்.
நானும்தான்.
நாம் அவரை மீண்டும் பார்க்கப் போகிறோம்தானே?
அதாவது, அவரை மீண்டும் பெறுவதற்கான வழியைக் கண்டுபிடிக்கப் போகிறோம்.
அப்படித்தான் நம்புகிறேன்.
என் அனுமானத்தின்படி, இந்த சாபம் அவரைக் கொல்ல விரும்பியிருந்தால்,
அது அவரைக் கொன்றிருக்கும்.
அவரை கல்லாக மாற்றுவது ஒரு தண்டனையாகத் தோன்றுகிறது.
எனவே, அவர் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறார் என்று நினைக்கிறாயா?
அதற்கு மாற்றான விஷயத்தை நான் கருத்தில்கொள்ள கூட விரும்பவில்லை.
அவர் ஒரு வகையான சிறையில் இருப்பது போல தெரிகிறது.
கொஞ்சம் அப்படித்தான், ஆம்.
நாம் அவரை அதிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும். ஆனால் எப்படி?
உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
ஆனால் அப்பா தனது செய்தியில் சொன்னது குறித்து தீவிரமாக யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.
இந்த பொருட்களுக்கு நாம் நியாயம் செய்ய வேண்டும்.
ஆம். அவர் என்ன சொன்னார் என்று தெரியவில்லை.
எனக்கும்தான். கோபமான பபூன் குரங்கு தலைக்கு எப்படி நியாயம் செய்வது?
பிள்ளைகளே, எங்களை உள்ளே விடுங்கள்.
எனக்கு மேல் அங்கியை பிடித்திருக்கிறது, அம்மா.
நன்றி.
அதை பிடிப்பதற்கான கூண்டு கிடைத்தது. இப்போது எப்படியாவது அதை உள்ளே வரவழைக்க வேண்டும்.
அதற்கு கவர்ந்திழுக்க ஒன்று வேண்டும்.
அதற்கு இனிப்பு மிளகாய் உருளைக்கிழங்கு சிப்ஸ் பிடிக்குமா?
அதற்கு என்ன பிடிக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும்? அது ஒரு உடல் இல்லாத குரங்கு தலை.
அப்படிப்பட்ட விஷயத்தை நாம் எங்கே ஆராய்ச்சி செய்ய முடியும்?
எனக்கு அந்த இடத்தைத் தெரியும்.
இங்கே மின்சாரத்தை துண்டிக்கவில்லை என்பதில் மகிழ்ச்சி.
ஒருவேளை இவை உதவலாம்.
இவை கோர்னீலியஸ் வேண்டர்ஹூவனின் பயணக் குறிப்புகள்.
இந்த குறிப்புகள் மற்றும் கிறுக்கல்களின்
குவியலில் எங்கோதான், இந்த வீட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு கலைப்பொருளின் ஆவணப்படுத்தலும் இருக்கிறது.
"வெண்கல நெக்லஸ், சியாம், 1887.
இனுயிட் பழங்குடியினரின் செதுக்கிய வால்ரஸ் சிலை, அலாஸ்கா, 1879."
இவை காலவரிசைப்படி கூட இல்லை. அவர் தற்செயலாக பக்கங்களைத் தேர்ந்தெடுத்ததைப் போல இருக்கிறது.
ஆம், வேண்டர்ஹூவன்களிடம் ஒழுங்குபடுத்தும் திறன்கள் இல்லாதது
ஆரம்பத்திலிருந்தே தெளிவாகத் தெரிந்ததுதான்.
லேரியும் நானும் பல ஆண்டுகளாக இவற்றை பட்டியலிட முயற்சிக்கிறோம்.
ஆம், அதற்கு பதிலாக திருப்பதியில் மொட்டை தலையைத் தேடுவது எளிதாக இருந்திருக்கும்.
என்னை நம்புங்கள், நான் முயற்சித்தேன்.
தொடங்குவோம். நாம் படிக்க வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது.
புத்தகங்கள்.
ஆம், புத்தகங்கள்.
பதில் இதில் இருக்கிறது, நாம் அதை ஒரு குழுவாகக் கண்டுபிடிக்கப் போகிறோம்.
நான் மீண்டும் மேலே சென்று,
பழைய குரங்கு முகம் கொண்ட ஏதாவது வருகிறதா என்று கண்காணிக்கிறேன்.
எனக்கு ஓய்வு தேவை.
முட்டாள் செடியே என் அப்பாவை விடு.
இது துரதிர்ஷ்டவசமாக, மீண்டும் வளர்ந்துவிடும்.
இந்த தடுக்க முடியாத கொடி, மாளிகை முழுவதும் வளர்ந்திருக்கிறது.
தெரியும், பிரையர்ஸ்டோன் மேனர் என்ற பெயர் சும்மா வந்துவிடவில்லை.
ஆனால் அது என் அப்பாவை சுற்றி வளரலாம் என்று அர்த்தம் இல்லை.
அது ஒரு நேரக் கண்ணாடியா?
ஆம்.
அது எதற்கான நேரத்தை கணக்குவைக்கிறது?
சரி, நான் ஒரேயடியாக நிறைய விஷயங்களை சொல்லி திணறடிக்காமல் இருக்க முயற்சித்தேன்,
ஆனால் அது உங்கள் குடும்பத்தின் சாபத்திற்கு நேரக் காப்பாளர்.
நிஜமாகவா? அது எப்படி வேலை செய்கிறது?
ஒரு குடும்ப உறுப்பினர் சிலையாக மாறியவுடன்,
நேரக் கண்ணாடி திரும்பிவிடும்,
அடுத்த குடும்ப உறுப்பினருக்காக மணல் விழத் தொடங்கும்.
அப்படியென்றால் இப்போது விழுகிற மணல், ரஸ்ஸுக்காக விழுகிறதா?
ஆம், ரஸ்ஸுக்குப் பிறகு...
அதை எப்படி நிறுத்துவது?
யாருக்கும் தெரியாது.
ஆரம்பத்தில் இருந்தே ஒவ்வொரு வேண்டர்ஹூவனும் கண்டுபிடிக்க முயன்றது அதைத்தான்.
ஆனால் பார், அது கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்பதால்
அதை கண்டுபிடிக்கவே முடியாது என்று அர்த்தமல்ல.
யுரேகா! நான் ஒன்றை கண்டுபிடித்துவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன்.
இந்தப் பழைய புகைப்படத்தைப் பாருங்கள். எதையாவது அடையாளம் தெரிகிறதா?
அது ஃபேங்க்ஸ் போல தெரிகிறது.
ஒருவேளை இது அங்கிருந்து வந்ததாக இருக்கலாம்.
ஹேய்! நீங்கள் இங்கே வருவது நல்லது. ஏதோ நடக்கிறது.
இதில் என்ன நடக்கிறது?
இது பழைய மணியடிக்கும் அமைப்பு.
இப்படித்தான் வீட்டு ஊழியர்களை வெவ்வேறு அறைகளுக்கு அழைப்பார்கள்.
ஆஹா, எதிர்காலம்.
இசை அறையில் இருந்து ஏதோ ஒன்று அதை இழுக்கிறது.
-அது அங்கேதான் இருக்க வேண்டும். -நம் பொறியை சோதிப்பதற்கான நேரம்.
இந்த முறை நீங்கள் எங்களை விட்டுவிட்டு போகக் கூடாது.
நாம் ஒரு அணி.
சரி.
ஆனால் அதை கவர்ந்திழுக்க எதைப் பயன்படுத்துவது என்று நாம் முடிவு செய்யவேயில்லை.
என்ன? இவை சுவையானவை.
செல்லம், முயற்சியை பாராட்டுகிறேன், ஆனால் சாப்பிடுமா என்று தெரியாது.
நாம் அதை பயமுறுத்தினால் என்ன?
அது இங்கே இல்லை. அப்படி இருந்திருந்தால், அதை பயமுறுத்தியிருக்கும்.
வேறு எங்கு இருக்கும்?
கதவு மூடப்பட்டிருந்தது, இந்த அறையிலிருந்துதான் மணி அடித்தது.
ஒருவேளை அது பழுதாகியிருக்குமோ?
அது நன்றாக வேலை செய்கிறது.
அது வேறு அறையில் இருக்கிறது.
நான் சென்று எதுவென்று பார்க்கிறேன்.
அது விளையாட்டு அறையில் இருக்கிறது.
நான் சொல்லும்போது. மூன்று. இரண்டு...
நிறுத்துங்கள், நடன அறையில் இருக்கிறது.
பொறுங்கள், இப்போது அது குடும்ப அறையில் இருக்கிறது.
ஏதோ சரியில்லை.
அது ஜிம்மிலிருந்து பேண்டோராவின் அறைக்குச் சென்றுவிட்டது.
அது என்னுடைய எந்தப் பொருளையும் தொடாமல் இருப்பது நல்லது.
ஆனால் அந்த அறைகள் இரண்டு வெவ்வேறு மாடிகளில் இருக்கின்றன, அதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.
இல்லாவிட்டால்...
சுவர்களுக்கு இடையில் உள்ள பல்வேறு அறைகளிலிருந்து சென்று
இங்கே சமையலறையில் ஒன்று சேரும் தொடர்ச்சியான கேபிள்களால்
மணியின் அமைப்பு வேலை செய்கிறது.
பபூன் குரங்கு தலை அறையின் உள்ளே இருந்து மணிகளை அடிக்கவில்லை,
அது எப்படியோ சுவர்களுக்குள் இருந்து அவற்றை அடித்திருக்க வேண்டும்.
அது ஏன் எங்களை தாக்கவில்லை?
அந்த தலையைப் பின்தொடருங்கள்.
பார், காலடித்தடம். அல்லது "ஃபேங்க் தடம்"? அதாவது, "ஃபேங்கின் காலடித்தடம்"?
என்னவோ, அது வெளியே சென்றுவிட்டது.
இந்த விலங்குகளில் ஏதாவது உயிர்பெற்றால்,
நான் இந்த வீட்டை விட்டு போய்விடுவேன், திரும்பி வர மாட்டேன்.
அது தப்பிக்க இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுக்கக் கூடாது. அதை நாம் பிடிக்க வேண்டும். இப்போதே.
அப்படியென்றால் நாமே உள்ளே சென்று பிடிக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது.
அதைச் செய்வோம்.
நீங்கள் இல்லை. நான். நான் அதைச் செய்வேன்.
ஆனால் நாம் ஒரு அணி, நினைவிருக்கிறதா?
நான் சொன்னேனே, இது மிகவும் ஆபத்தானது.
தனியாக செய்தால் அதிக ஆபத்தானது. அம்மா, எங்களை உதவவிடுங்கள்.
கவலைப்படாதே.
நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.
வெளியே வா, குட்டி குரங்கே.
நீ இங்கே இருப்பது எங்களுக்குத் தெரியும்.
அம்மா, நீங்கள் நலமா?
அம்மா!
-நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? -எனக்குத் தெரியவில்லை.
யோசி.
அதிகம் யோசிக்கிறீர்கள், எதுவும் செய்வதில்லை. நாம் செயல்பட வேண்டும்.
செயல்படவா?
செயல்படு.
தாக்கு!
நல்ல யோசனை, சிறுவனே. இப்படித்தான் நேருக்கு நேர் போட்டியில் வெற்றி பெற வேண்டும்.
எனவே, இப்போது இதைப் பிடித்துவிட்டதால், இதை என்ன செய்வது?
ஒருவேளை நாம் இதை அமைதிப்படுத்தினால், மீண்டும் தூங்கிவிடலாம்.
அதன் பொறுமை தீர்ந்துவிட்டது, நிஜமாகவே அங்கிருந்து வெளியேற விரும்புகிறது.
ஏன்? ஒரு பபூன் குரங்கு தலை எங்கே போகும்?
வீட்டுக்கு.
அதைப் பற்றி யோசி.
இது சமையலறையில் என்னைத் தாக்கியிருக்கலாம், ஆனால் செய்யவில்லை.
இது இவ்வளவு நேரமும் தப்பிக்க முயன்று வருகிறது.
இத்தனை வருடங்களாக உன்னை பூட்டி வைத்திருந்தால் எங்கு செல்வாய்?
வீட்டுக்கு.
நீ முக்கியமான ஒன்றைச் செய்யலாம்.
இது இந்த இடத்தைச் சேர்ந்தது இல்லை. கலைப்பொருட்கள் எதுவுமே.
இவை எல்லாமே வேறு எங்கிருந்தோ எடுத்துவரப்பட்டவை.
ஒருவேளை நாம் அதை அதன் அசல் கோயிலுக்குத் திருப்பித் தர வேண்டும்.
அப்படிச் செய்தால், ஒருவேளை சாபத்திலிருந்து விடுபடலாம்.
இந்த சாபம் கோர்னீலியஸ் தவறு செய்ததில் இருந்து வந்தது என்றால்,
விஷயங்களைச் சரியாகச் செய்வதன் மூலம் அதை சரிசெய்ய முடிவதுதான் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும்.
நாம் இதை மீண்டும் காங்கோவிற்கு எடுத்துச்செல்வோம் போல.
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்