Dobranoc, kochanie.
Niech ci się przyśnią cuda.
Zostawiłam Lunę na ganku.
Bez niej nie zasnę.
Zapomniałaś ulubionej lalki?
Nie martw się. Twój tata ją uratuje.
Halo? Pani Vanderhouven.
Ponoć szuka pani kogoś, kto zna okolicę.
Oczywiście. Odbiorę was z samolotu.
Do zobaczenia.
NIESZCZĘSNE ZAKLĘCIA
ŚWIĄTYNIA PAWIANÓW
PASZPORT
Spakowana i gotowa do lotu.
Nie wiem, czy to dobry pomysł, żebyście lecieli ze mną.
No coś ty. Mam szczoteczkę, deskę i kiść bananów dla małp.
W życiu nie puścimy cię samej.
Tu jesteście bezpieczniejsi.
Jesteś supermamą, ale nawet ty nie dasz rady sama.
Doceniam waszą chęć pomocy,
ale nie będę was ciągnąć taki kawał, żeby coś wam się stało.
Już dość się narażaliście.
Jesteśmy w niebezpieczeństwie zarówno tu, jak i w dżungli.
Jeśli nie uratujemy taty, to my jesteśmy następni, tak?
A ja naprawdę nie chcę zamienić się w kamień.
Macie rację. Jedziemy razem.
Dziwna i przeklęta z nas rodzina, ale w końcu rodzina.
Nie odkrywaj go.
Słuchawki?
Wyczytałem, że naczelne uspokajają się przy kojącej muzyce.
Śmiejcie się, ale smooth jazz działa.
Łatwe to nie było. Nie chciał ich założyć.
Ale go urobiliśmy.
Pamiętaj karmić Lindę. Dwie muchy i świerszcz.
Nie przejmuj się.
Przypilnujemy domu i twojej jaszczurki.
I pilnujcie, żeby tacie się nic nie stało.
Nie spuszczę z niego działającego oka.
Komercyjne linie odpadają z takim bagażem.
To jak dostaniemy się do Kongo?
Powiedz „Margie”.
Ty się w ogóle starasz?
Powodzenia następnym razem.
Jesteś mi winny wał korbowy. A ty kanister oleju silnikowego.
Staremu Rufusowi chce się pić.
- Margie! - Cześć, dzieciaku!
Nadal szwindlujesz chłopaków.
Jakoś muszę zarobić na to ptaszysko.
Rany! Ale wyrośliście. Zaraz prześcigniecie drzewa.
Od wyprawy na Islandię urosłem osiem cm.
Tym razem będzie cieplej.
Dlatego padło na Kongo?
Nie, zwracamy artefakt. To długa historia.
Uwielbiam długie historie.
W trakcie lotu zdążycie mnie uraczyć wszystkimi szczegółami.
Szczęściarze z was, dzieciaki.
Podróże to najlepsza edukacja.
A gdzie Alex? Nie leci z nami?
Nie, jest zawalony pracą.
Lecimy tylko w trójkę.
W porządku, wskakujcie.
Niech ptaszysko polata.
Ogarniasz to?
Ożywające przedmioty.
Tajne skrzydła domu.
Skamieniały tata.
Są pewne plusy – wyprawa nas nie ominęła.
Serio? Ze wszystkiego sobie żartujesz.
Bo jestem zabawna.
I wolę unikać tamtych tematów.
- A jeśli się nie uda? - Nie mów tak. Uda się.
Musi. Odzyskamy tatę.
W ciągu stu lat nikt nie wpadł na to, jak zdjąć tę klątwę.
To prawda, ale oni to nie my.
Nie boisz się?
Jasne, że się boję, ale musimy pomóc mamie.
Tata próbował sam i widzisz, jak wyszło.
Rozwiążemy to tylko jako rodzina.
Panie i panowie, wkrótce wylądujemy w Tungadze.
W razie turbulencji
włóżcie głowę między nogi i pocałujcie pupy na do widzenia.
Mwenda?
Zgadza się. A wy to Vanderhouvenowie.
Czytałam twój artykuł o historii regionu.
Fascynujący i bardzo dogłębny.
Dziękuję.
Moi przodkowie żyli tu od tysięcy lat.
Jak mogę wam pomóc?
To dość dziwne.
To dobrze trafiliście, bo tutaj też dzieją się dziwne rzeczy.
Na przykład?
Opowiem wam po drodze.
A ja się upewnię, że Stary Rufus zostanie na chodzie.
Jak tu pięknie.
Dokąd ci wszyscy ludzie jadą? Wyprowadzają się?
Niestety tak.
Wielu zdecydowało się opuścić ziemie swoich przodków.
Uważają, że tylko tak się uchronią.
Przed czym?
Mamy poważny problem z populacją pawianów
i jeśli wkrótce go nie rozwiążemy, wszystkich czeka ten los.
Serce mi się kroi na myśl, że nasza wioska się wyludni.
Co takiego strasznego zmusiło ludzi do ucieczki?
Pawiany zawsze nam dokuczały, ale ostatnio stały się bardzo agresywne.
Ostatnio czyli kiedy? W zeszłym tygodniu?
Zaczęło się cztery dni temu.
Wtedy obudził się Kieł. To nie przypadek.
Co rozumiesz przez „agresywne”?
Kradną… Jak to ująć?
Nasze głowy.
Co?
Głowy sklepowych manekinów.
Głowy maskotek restauracji.
Nawet głowę lalki mojej córki.
Kradną głowy skąd tylko się da.
Obawiamy się, że wkrótce sięgną po nasze.
- To nie jest ich normalne zachowanie. - Zgadza się.
Zachowują się, jakby były w transie.
Czy to się wiąże z ich świątynią?
W czym dokładnie mam wam pomóc?
Przyjechaliśmy zwrócić coś, co zostało skradzione.
Musi wrócić do świątyni. Wie pan, gdzie ona jest?
Nie wspominamy o niej.
To przeklęte miejsce.
Przeklęte? Też mi nowość.
Proszę, Mwendo. Co możesz nam powiedzieć?
Nie zawsze była przeklęta.
Legenda mówi, że kiedy ludzie wkroczyli na ziemie pawianów, te ich zaatakowały.
Nasi przodkowie zbudowali świątynię, by zaprowadzić pokój między gatunkami.
Na setki lat zapanowała harmonia.
Świątynia była powszechnie czczona.
Ale na początku zeszłego wieku została ograbiona.
- A pokój… - Wiemy, kto ją ograbił.
Cornelius to kawał złola.
Stosunki zawsze były napięte,
ale ostatnio uległy zmianie.
I znów może rozpętać się wojna.
Myślę, że rozwiążemy ten problem i uratujemy waszą wioskę.
Ale musisz nam pomóc.
W porządku.
Dla dobra mojej córki i wioski zabiorę was do świątyni.
Nie sądziłem, że doczekam dnia, gdy odzyskamy jakiś święty artefakt.
Niemal przywykłem, że tylko się nam coś zabiera.
Może zapoczątkujemy trend.
Marzenie.
Sphodromantis congica!
Występuje tylko w tym regionie.
Tata byłby zachwycony.
Dalej, robaczany. Nie mamy na to czasu.
Ale to biały kruk wśród modliszek!
Ta żmija jest śmiertelnie jadowita!
Skup się, Russ.
Słyszałaś?
Sorki, zgłodniałam. Trzymam ostatniego banana dla…
To nie to, słuchaj.
Pawiany. Kryć się.
Upewnię się, że sobie poszły. Zostańcie w ukryciu.
Już ich nie widzę.
Droga wol…
Nie!
Zostawcie mnie!
Przecież musimy go uratować.
Nie pomożemy mu, jeśli nas też złapią.
Racja, mają przewagę. Musimy być sprytni.
Pewnie biegną do świątyni. Za nimi.
To ona. Zupełnie jak na zdjęciu.
Pomocy!
Pomocy! Puśćcie mnie!
Jak tam wejdziemy?
Tak samo jak one.
Po prostu go tu zostawimy?
Nie, to niewłaściwe.
I najpierw trzeba znaleźć Mwendę.
Gdzie one pobiegły?
„Z brzucha bestii”.
Jeśli to były usta świątyni,
to jesteśmy w przełyku i musimy zejść w dół do…
Brzucha bestii.
Jej żołądka? Ohyda.
Uważajcie na pułapki.
Wszystkie już uruchomiono,
zapewne gdy kradziono Kła.
Nie wszystkie. Uwaga pod nogi.
Zgaście światła.
Było blisko.
Którędy teraz?
Tędy, w prawo.
Rany, skąd wiedziałeś?
Leżą tu świeże małpie bobki.
Naukowa metoda.
Zdziwiłabyś się, ile w nauce jest kupy.
Wracają. Szybko, do tunelu!
Serio?
Chodu!
- Już ich nie słychać. - Uciekliśmy im.
Witajcie w Kongo Klaun Burger.
Czy mogę przyjąć zamówienie?
Dobra, chyba jednak im nie uciekliśmy.
Nie, ale znaleźliśmy brzuch bestii.
Chyba sobie żartujecie.
To ciało Kła.
Pawiany szukały zastępczej głowy.
- Już wiem, kto je kontroluje. - Chcemy wam pomóc.
Pewnie myślą, że chcemy ukraść resztę.
Musi być jakieś wyjście.
Już wiem.
Załatwię to, mamo.
Dobrze.
Teraz już mogę jeździć po domu?
Nie, ale byłaś niesamowita.
Hej!
Mwenda?
Halo!
Pomocy!
Powstrzymaliście je?
Tak. To zasługa Pandory.
Wspaniale.
Pomożecie mi się wygramolić?
Bardzo dziękuję.
Teraz pokój zostanie przywrócony.
Mieszkańcy i moja córka są bezpieczni.
Cieszymy się.
Jeśli będę wam potrzebny
i nie stracę przez to głowy, to wiecie, gdzie mnie szukać.
Teraz już jestem pewna, że potraficie sami o siebie zadbać.
Ale ty wciąż dbasz o nas lepiej.
Lata doświadczenia.
Wracajmy do domu.
Wszyscy na pokład!
Goniec porusza się po skosie, nigdy na boki. Rozumiesz?
Trzeba było zacząć od warcabów.
- Tato! - Wróciliście.
Chwała zdobywcom!
Zadziałało? Tata ożył?
- Nie. - Zawiedliśmy.
Wcale nie.
Naprawiliście wyrządzoną krzywdę, tak jak chciał tego wasz tata.
Ale to nie zdjęło klątwy. Nie wrócił do nas.
Nie, jeszcze nie.
To będzie nieco bardziej skomplikowane.
Zauważyliście zmianę w klepsydrze?
Odwróciła się.
A piasek leci w górę?
To się zaczęło wczoraj, gdy zwróciliście artefakt.
Czyli nie odlicza czasu Russowi…
I cofa się dla taty.
Jeśli ją wypełnimy…
Tata do nas wróci.
Mieliście rację.
Należy zwrócić te przedmioty.
Musimy zadośćuczynić nie jednemu,
ale wszystkim.
No to do dzieła, bo czeka nas sporo roboty.
MUZEUM PAXTON
Napisy: Daria Okoniewska